- T B S Nieuws 2006 –
Update 30 november 2006
|
(>> DOSSIER W.S.) |
A C T U E E L De Tijdelijke Commissie Onderzoek TBS volledig rapport (16 mei 2006) is
bereikbaar via email tcotbs@tweedekamer.nl, telefonisch: 070 - 318 57 58 en
via de postweg: Postbus 20018, 2500 EA
Den Haag. |
Seksueel
grensoverschrijdend gedrag (GOG) door hulpverleners met aan hun zorg
toevertrouwde, ter beschikking gestelde patiënten… een fenomeen dat
helaas veelvuldig voorkomt. De meeste gevallen lijken ondanks meldingsplicht niet te worden gemeld
bij de Inspectie (IGZ) en het Ministerie van Justitie. De bestaande cijfers
heeft de minister ondanks herhaaldelijk verzoek sinds de zomer van 2005 nog
steeds niet bekend gemaakt. Weinig meldingen >> ontbrekend cijfers
>> ontkenning van het probleem. Daarom
de cijfers van meldingen die wij ontvangen: 2005 (september – december): 4 (in 1 kliniek) 2006 (t/m 17 november 2006): 8 (in 3 klinieken) Dit zijn slechts de gevallen die bij MdH
werden gemeld. Is dit veel? TE VEEL!
De meeste ‘incidenten’ zullen niet worden gemeld. Omdat onze minster niet
bereid is iets aan voorlichting te gaan doen, zijn wij bezig een aparte brochure over seks. GOG en
andere vormen van machtsmisbruik voor de TBS-sector te creëren. Update red. MdH, 17 november 2006 |
|
O P R O E P M d H Forensische psychiatrie / TBS Wij zijn dringend op zoek naar tbs-patiënten
en ex-tbs-gestelden die de ‘therapievorm’ I N T I M I T
E I T S TRAINING in een van onze tbs-klinieken
hebben gevolgd. Indien u deze training van 10 c.q. 20 sessies zelf heeft gevolgd
of u kent patiënten die haar hebben gevolgd, verzoeken wij u dit bij ons
kenbaar te maken en hopen dat u er iets over wilt vertellen. De training
wordt sinds eind jaren ’90 gegeven en wordt wellicht nog steeds toegepast. Het is mogelijk dat u de training
in de Pompekliniek of in Hoeven Boschoord heeft gevolgd. Wellicht heeft u aan het
'experiment' deelgenomen. Ook indien u de training in een van de andere
klinieken heeft ondergaan, zijn wij zeer geïnteresseerd van u te vernemen. Het
is al duidelijk dat tal van klinieken de genoemde training - al dan niet
tijdelijk - hebben ingevoerd en aangeboden aan - met
name patiënten die aan pedofilie lijden - andere patiënten die één of meerdere
zedendelicten hebben gepleegd Wij hopen dat u deze boodschap
wilt verspreiden en patiënten, partners en familieleden van onze oproep op de
hoogte wilt brengen. Het is van belang dat zoveel mogelijk patiënten op
wie deze therapievorm werd toegepast, (ex-)hulpverleners, partners en familie
van patiënten en/of andere derden zich bij ons melden. Bij voorbaat heel
hartelijk dank! U kunt op diverse manieren contact met ons
opnemen: Telefonisch: 06 - 137 717 47 Per e-mail: info@misbruikdoorhulpverleners.nl Via de postweg: MdH, Postbus 402, 1180 AK Amstelveen. Of via
ons publieke forum. |
Trend verbetering
van de zorg in TBS-klinieken zet door -- 30
november 2006 – Persbericht IGZ -- In TBS-klinieken is een
duidelijke verbetering te merken in de organisatie van de zorg en in het aanbod
van behandelingen. Zo is steeds meer aandacht voor effectieve behandelingen en
zetten de klinieken meer kennis in voor de inschatting van risico’s bij het
verlof- en uitstroomproces.
Tegelijkertijd
wordt de kennis en ervaring hierover nauwelijks tussen de klinieken
uitgewisseld. Een positieve ontwikkeling is wel dat de klinieken steeds meer
oog krijgen voor de medezeggenschap van patiëntenraden.
De Inspectie voor
de Gezondheidszorg vindt de overgang voor de patiënt van de TBS-kliniek naar
reguliere zorg voor verbetering vatbaar. Ook is het beleid om geneesmiddelen
ondersteunend bij de therapie in te zetten, vaak onvoldoende uitgewerkt. De
klinieken zijn nog steeds terughoudend met het toepassen van geneeskundige
handelingen met medicijnen onder dwang. De ruimte die de wet hiervoor geeft, is
beperkt. Daarom vindt de inspectie dat de wet- en regelgeving op sommige punten
moet worden aangepast, zodat dwangbehandeling zoals bedoeld in de Wet Bopz(*),
binnen TBS-klinieken mogelijk wordt.
Dit zijn de belangrijkste conclusies uit het vandaag
gepresenteerde rapport ‘TBS-klinieken:
toekomst in gezamenlijkheid?’ van de
Inspectie voor de Gezondsheidszorg. In het rapport staan de resultaten van de toezichtbezoeken aan
acht TBS-klinieken die de Inspectie voor de Gezondheidszorg in 2005 heeft
uitgevoerd. De resultaten zijn vergeleken met de resultaten van de
bezoekronden in 2000 en 2003.
Hieronder kunt u het rapport en de individuele rapportages
van de klinieken downloaden.
Bijlagen:
AT-RAPPORTAGE Hoeve Boschoord [366Kb]
AT-RAPPORTAGE Kijvelanden [371Kb]
AT-RAPPORTAGE Mesdag [370Kb]
AT-RAPPORTAGE Oldenkotte [376Kb]
AT-RAPPORTAGE Pompestichting [358Kb]
AT-RAPPORTAGE Rooyse Wissel [354Kb]
AT-RAPPORTAGE Van der Hoeven [360Kb]
AT-RAPPORTAGE Veldzicht [368Kb]
AT-RAPPORTAGE Flevo Future [379Kb]
Rapport TBS-klinieken toekomst in gezamenlijkheid november 2006 [240Kb]
Bron: Persbericht IGZ
http://www.igz.nl/nieuws/persberichten/persberichten2006/411049
Nog ontbrekende nieuwsberichten van
de afgelopen weken/maanden zullen wij, zodra hiervoor tijd is, nog later
toevoegen.
‘Buiten zichzelf’: een
boek door en over tbs-patiënten – 17
juli 2006 – Red. MdH – Op woensdag 19 juli a.s. verschijnt een nieuw boek
over de tbs. Het boek werd gedeeltelijk door en met name over tbs-patiënten
geschreven. Het werk is vanaf a.s. woensdag verkrijgbaar bij Pompeii
(Pompestichting, Nijmegen) en draagt de titel 'Buiten Zichzelf'. In het boek komen zeven patiënten aan het woord.
Het boek is volgens de uitgever, de kliniek waar de zeven patiënten, zo nemen
wij aan, verblijven, uniek omdat de verhalen door verschillende betrokkenen
worden verteld. Naast de patiënt komen ook familieleden van de tbs-gestelde,
een dominee en een slachtoffer aan het woord. Onderstaand treft u een tweetal
citaten uit het boek aan:
'Ik zat helemaal met mezelf in de knoop. Ik
ben naar mijn zus gegaan, de moeder van mijn neefje. Ik vertrouwde haar.
Huilend heb ik haar verteld wat ik gedaan had. Twee dagen later stond de
politie op de stoep. Er is een hetze ontstaan tegen pedofielen. Ik snap dat.
Seks met kinderen, kleine jongens, dat kan niet, nooit.'
'Soms ben je geneigd het te vergeten, maar
tbs-ers zijn zonder uitzondering beschadigde mensen. Ik ken iemand die als kind
aan een ketting heeft gelegen. Een ander is tegen een muur gegooid toen hij nog
een baby was. Dat worden mensen die niet in staat zijn tot normaal sociaal
gedrag. Daarom kan er ook geen sprake zijn van vertrouwen.'
Het is lovenswaardig dat een tbs-kliniek
dit initiatief heeft genomen en/of ondersteunde. Echter, aangezien het werk
door de kliniek zelf wordt uitgegeven en tbs-klinieken ervoor bekend zijn
bijzonder sterk controlerend te zijn m.b.t. informatie die de klinieken
verlaat, is het uiteraard de vraag in
hoeverre er in een of andere vorm van censuur werd toegepast. Men heeft
immers de sterke neiging hetgeen goed gaat uit te vergroten en hetgeen niet
goed gaat, zo niet te verdoezelen, dan toch zeker in zover mogelijk, te
ontkennen. Dus ja... de aard van het beestje tbs-sector maakt helaas dat deze
kanttekening toch wel zeker geplaatst moet worden. Dat neemt niet weg dat het
bijzonder waardevol is dat tbs-patiënten een kans mochten krijgen hun verhaal
te mogen doen. Al werd er met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid
censuur toegepast, is het boek met zeer zeker de moeite waard gelezen te
worden. Het is dan ook een eerste stap vanuit de sector zelf, ook al zal het
onder strikte toezicht zijn gebeurd, de stemmen van patiënten te laten horen. Echter,
het blijft wenselijk om het patiëntenperspectief in de tbs-sector met name ook
daar te integreren waar de schoen wringt. Patiënten en hun naasten weten
namelijk heel erg goed aan te geven wat niet goed gaat en waarom e.e.a. niet
goed gaat. Zij zouden een waardevolle bijdrage kunnen leveren aan de
verbetering van het tbs-systeem door ook in dezen regelmatig, m.b.t. tal van
onderwerpen, bijvoorbeeld in de vorm van een anonieme enquête, hun ervaringen
in te mogen brengen.
Het boek is tot dusver als geschreven werk
nog uniek, zoals de kliniek haar eigen werk noemt. Echter, het feit dat verhalen van tbs-gestelden door verschillende
personen worden verteld, is helmaal niet zo uniek. Het sluit bijvoorbeeld nauw
aan bij de wijze waarop wij bezig zijn ons een beeld te vormen van de sector,
namelijk door het integreren van tal van verhalen afkomstig van diverse
bronnen: patiënten, partners, familieleden, hulpverleners, advocaten, diverse
soorten publicaties, en niet te vergeten de eigen ervaringen die wij met de
sector zelf opdoen. En wat valt op bij deze brede basis die ten grondslag ligt
aan onze beeldvorming? Dat tbs-patiënten een bijzonder waardevolle en
betrouwbare bron van informatie kunnen zijn en er veel van geleerd zou kunnen
worden als men hen een stem geeft. Wij
feliciteren de Pompestichting met dit project en zien graag nog vele,
soortgelijke initiatieven vanuit de tbs-sector volgen. Liefst dan echter zonder
enige censuur zoals wij ook geen censuur toepassen op ervaringsverhalen van
patiënten en hun partners.
Wij hebben het werk al bij Pompeii besteld
en zijn heel erg benieuwd naar alle bijdragen die door patiënten en anderen
werden aangedragen.
U kunt het boek tot 19 juli 2006 voor € 12,50 bestellen via: pompeii@pompestichting.nl. Vanaf 19 juli a.s. kost het boek €
15,00 (exclusief verzendkosten).
Bron: GGZ Nijmegen: http://212.79.224.56/site/36/264//m4/310
Aandacht voor partners
van ter beschikking gestelde patiënten – 26 mei 2006 – Red. MdH -- Op vrijdag, 26 mei 2006, zal RTL4 aandacht
besteden aan het werk ‘Motie van wantrouwen’ van Henny S., ex-echtgenote van
Wilhelm S. en tevens auteur van het eerder genoemde werk. Een interview met Henny
S. bij Albert Verlinde om 21.30 uur. In een van de
onderstaande kaders treft u twee recensies aan, geschreven door partners van
ter beschikking gestelde patiënten.
Partners van tbs-gestelden kunnen zich bij ons aanmelden indien zij graag
contact willen hebben met andere partners. Onlangs is er een gesloten forum
specifiek voor partners en familieleden van ter beschikking gestelde patiënten
ontstaan. Via het forum ‘Partners TBS’ kunnen partners met elkaar in contact
komen om ervaringen uit te wisselen en elkaar tot steun te zijn. Dit
initiatief is ontstaan omdat het ministerie van Justitie evenals tbs-klinieken
weinig aandacht voor partners hebben van wie in menig geval nogal veel wordt
verwacht. Henny mocht zelfs niet op enige steun vanuit Justitie rekenen toen
haar leven door Wilhelm’s onttrekking en het plegen van een ernstig delict van
het ene op het andere moment in een nachtmerrie veranderde. Tbs-klinieken en Justitie besteden veel te weinig aandacht aan partners
en bieden te weinig ondersteuning op momenten dat dit wenselijk of zelfs
dringend nodig zou zijn. zijn wij, gezien de berichten die ons bereiken, van
mening. Diverse nieuwsberichten over de zitting tegen
W.S. die gisteren voor de rechtbank
in Amsterdam diende, treft u in ons DOSSIER W.S. aan dat nog
verder zal worden aangevuld. Ons
zittingsverslag zal nog deze week geheel gepubliceerd worden.
Op 16 mei jl. presenteerde de parlementaire commissie die
onderzoek deed naar het huidige tbs-stelsel haar eindrapport. Hier vindt u het volledige rapport
Beveiliging tbs-kliniek zo lek als een
mandje – 24 mei 2006 – Red. MdH,
bron: SBS6 – In recente nieuwsberichten stelde men dat tbs-kliniek De Corridor in het plaatsje Zeeland, Noord-Brabant, al
langere tijd over ontoereikende beveiliging beschikt. Peter R. de
Vries, misdaadverslaggever, was dinsdagavond 23 mei jl. om 20.30 uur te
zien bij SBS 6. Uit een actie met
de verborgen camera van het tv-programma van de misdaadverslaggever bleek dat
er moeiteloos allerhande smokkelwaar zoals drugs, wapens en explosieven, de
inrichting kon worden binnengebracht. Bij de Corridor gaat het om een
longstay-kliniek. In de kliniek verblijven tbs-gestelden die voorlopig geen
perspectief hebben in de samenleving terug te keren omdat zij als
onbehandelbaar worden beschouwd. Hoewel
van ‘De Corridor’ een ‘vesting’ is gemaakt met de nieuwste beveiligingsnufjes,
ontdekte het programma van Peter R. de Vries dat gedetineerden uit de naburige
penitentiaire inrichting ‘De Marsstal’ allerlei baantjes in de tbs-kliniek ‘De
Corridor’ hebben en dat zij bij binnenkomst en vertrek niet of nauwelijks
worden gecontroleerd. Het gaat hierbij om veroordeelden in de laatste fase van
hun straf die grote bewegingsvrijheid hebben. De meeste van hen werden
veroordeeld voor zware delicten. Peter R. de Vries maakte voor zijn actie
gebruik van gedetineerde Kees, die in de open inrichting De Marstal verbleef
die aan De Corridor grenst. Gedetineerden van De Marstal konden werkzaamheden
verrichten in De Corridor. Het in- en
uitsmokkelen van diverse namaakspullen bleek geen probleem te zijn. Sterker
nog, een
van de gedetineerden heeft binnen de kliniek de hand gelegd op allerhande
vertrouwelijke documenten over de beveiliging en dienstinstructies van het
bewakingspersoneel en heeft deze buiten ‘De Corridor’ aan het programma
overhandigd. De directie van
beide inrichtingen heeft aan deze situatie nu een einde gemaakt nadat zij was
geconfronteerd met de beelden afkomstig van de verborgen camera van De Vries.
Onderzoek
effectiviteit behandeling forensisch psychiatrische patiënt -- 18 mei 2006 – Nieuwsbrief Artsennet /
Bron: Erasmus MC -- Deze week start voor
het eerst in Nederland onderzoek naar de effectiviteit van behandeling in een
zogenoemd Forensisch Psychiatrische Afdeling (FPA). GGZ Westelijk Noord-Brabant
gaat in samenwerking met het Erasmus MC de effectiviteit van de behandeling van
haar FPA in Halsteren wetenschappelijk toetsen. Doel is te komen tot een
behandelmethode die de beste resultaten oplevert. De nadruk van de behandeling
binnen de FPA ligt op het leren omgaan met de psychische stoornis en op het
resocialiseren, zodat patiënten kunnen terugkeren naar de maatschappij. In het
kader van het onderzoek wordt in de FPA in Halsteren de zogenoemde Community
Reinforcement Approach (CRA) geïntroduceerd. Bij deze behandeling wordt vanaf
het begin van de opname op gestructureerde wijze gewerkt aan de terugkeer naar
de maatschappij. De CRA is specifiek ontwikkeld voor het behandelen van mensen
die zijn vastgelopen in de maatschappij. De onderzoekers van het Erasmus MC
zullen de CRA-methode vergelijken met de behandeling zoals die momenteel binnen
de FPA in Halsteren plaatsvindt. Bekeken wordt met welke methode de beste
resultaten worden behaald. Een FPA fungeert als een schakelafdeling tussen
justitie en de geestelijke gezondheidszorg (GGZ). Hier worden mensen opgenomen
die een delict gepleegd hebben waarvoor zij niet toerekeningsvatbaar zijn
verklaard vanwege een psychische stoornis. Zij hebben al een justitieel
traject achter de rug, zoals gevangenisstraf of TBS, maar zijn nog te
gevaarlijk om direct de maatschappij in te gaan of om op een gewone afdeling
binnen een algemeen psychiatrisch ziekenhuis te worden opgenomen.
Commentaar red. MdH: Het
feit dat GGZ instelling WNB de
eerste instelling is in Nederland die de effectiviteit van de behandeling in FPA Halsteren wetenschappelijk laat
toetsen, verbaast ons geenszins aangezien deze GGZ instelling ook op andere
terreinen in positief opzicht bijzonder blijkt te zijn. De instelling bezit en
handhaaft al sinds jaren een protocol seksuele intimidatie door hulpverleners,
heeft een commissie-intimiteit & seksualiteit ingesteld en is momenteel bezig een
beleidsplan m.b.t.
intimiteit en seksualiteit in de instelling te ontwikkelen waarvan het concept
op vrijdag 12 mei jl. (Dag van de Zorg) tijdens het door de instelling voor
verpleegkundigen georganiseerde symposium ‘Seksualiteit en intimiteit in de psychiatrie’
werd gepresenteerd. Daarnaast is GGZ WNB de eerste instelling geweest die bij
ons aanklopte met het verzoek voorlichting over seksueel GOG door hulpverleners
aan haar medewerkers te geven hetgeen wij afgelopen week tijdens het symposium
d.m.v. onze informatiestand hebben gedaan (zie binnenkort voor meer informatie
op onze pagina NIEUW OP DEZE SITE). De instelling blijkt een opvallend open en
transparant beleid te voeren hetgeen binnen de GGZ nogal bijzonder mag worden
genoemd. Op de vraag met hoeveel klachten over GOG de instelling gemiddeld per
jaar te maken krijgt, mochten wij dan ook direct een antwoord van een lid van
de directie ontvangen waarbij wij ervan overtuigd zijn dat menige instelling
door een dergelijke vraag in paniek zou raken en geenszins gewild zou zijn op
een dergelijke vraag te antwoorden. Wij hopen dan ook dat de transparantie die
wij in deze GGZ instelling mochten aantreffen als positief voorbeeld mag dienen
voor andere GGZ instellingen. Daarnaast mag ook onze minister van Justitie een
voorbeeld nemen aan deze instelling. Op de vraag hoeveel gevallen van seksueel
GOG in de tbs-sector jaarlijks bij het ministerie van Justitie worden gemeld,
blijft hij ons namelijk nu al ongeveer een jaar lang het antwoord schuldig. Transparantie, professionaliteit en goede
patiëntenzorg blijken altijd samen te gaan. Wellicht dat onze minster na
het aanvaarden van dit feit gezien de uitkomst van het recentelijk
gepubliceerde rapport van de Tijdelijke Kamercommissie TBS alsnog de sprong in
het diepe durft te wagen en in het vervolg iets meer transparantie zal
handhaven m.b.t. vraagstukken betreffend de tbs-sector?
Tbs-rapport enthousiast
ontvangen: Wel kritiek Eerdmans (LPF) – 17
mei 2006 – NRC -- Den Haag - Het rapport van de parlementaire
onderzoekscommissie-tbs is overwegend positief ontvangen. De tbs-klinieken zijn
„erg onder de indruk" van de aanbevelingen en ook de Tweede Kamer is er
blij mee. Minister Donner (Justitie) wil de aanbevelingen op hoofdlijnen
uitvoeren. Hij noemt het eindverslag „grondig en constructief”. Sanne
Verwaaijen, behandeldirecteur van de tbs-kliniek De Rooyse Wissel is enthousiast.
„Klinieken krijgen meer middelen om te voorkomen dat patiënten tbs met
dwangverpleging krijgen opgelegd. Recidive kan worden voorkomen omdat patiënten
langduriger onder controle blijven als ze uit de kliniek komen.” Meest in het
oog springende aanbeveling betreft langdurige observatie van tbs’ers die de
kliniek verlaten. De commissie stelt voor om de huidige termijn van
voorwaardelijke beëindiging van tbs te verlengen van drie jaar tot maximaal
negen jaar. Sommige ex-tbs’ers moeten zonodig levenslang worden gevolgd.
Daarbij moeten tbs-klinieken samenwerken met de reclassering en psychiatrische
instellingen. Ook wordt het makkelijker patiënten te dwingen medicijnen te
nemen. Nederland telt 1.700 tbs-gestelden. Overname van de aanbevelingen zal er
volgens de klinieken toe leiden dat zij eerder de voorwaardelijke tbs durven op
te heffen. Verwaaijen: „Zij kunnen door het langere toezicht makkelijker buiten
de kliniek wonen, met een navelstreng aan de kliniek. Als iemand lelijk doet
kan hij weer een nachtje in de kliniek terugkomen. Er blijft een
terugkeergarantie naar de kliniek.” Jos Poelman, directeur van de Pompekliniek
in Nijmegen meent dat patiënten het zelf ook „niet zo gek vinden” om langer
onder toezicht te staan. „Iemand met een ernstig alcoholprobleem heeft er baat
bij dat hij jarenlang gecontroleerd wordt. Dat verkleint het risico dat hij
terugvalt in zijn oude verslaving en recidiveert.” De Tweede-Kamerleden Wolfsen
(PvdA) en Van Haersma Buma (CDA) noemen de aanbevelingen uitvoerbaar. Met name
het pleidooi voor dwangmedicatie, noemt Wolfsen ‘een doorbraak’. Het Kamerlid
Dittrich (D66) noemt het winst dat de commissie met aanbevelingen komt die het
tbs-systeem niet afschaft, maar verbetert. Alleen het Kamerlid Eerdmans (LPF),
de grootste criticaster van het huidige tbs-beleid, meent dat de commissie
‘gedurfde keuzes’ uit de weg is gegaan.
TBS kan beter maar hoeft
niet op de schop – 16
mei 2006 – NOVA -- Vandaag presenteerde de parlementaire commissie die
onderzoek deed naar het huidige tbs-stelsel haar eindrapport.Hier vindt u het volledige rapport ,de bijlagen en de brief van de commissie aan de
Kamer. Tbs moet de samenleving beschermen tegen psychisch zieke criminelen bij
wie de kans groot is dat ze opnieuw een delict plegen. Maar dat ging al een
aantal keren fout. Hoe kan voorkomen worden dat mensen
na behandeling opnieuw ernstige misdrijven plegen? Het stelsel van
terbeschikkingstelling (tbs) hoeft niet volledig op de schop, maar moet op
diverse punten volgens de commissie wel worden veranderd om de maatschappij
beter te kunnen beschermen. Zo wil de commissie dat tbs-patiënten na ontslag
uit de kliniek veel langer worden geobserveerd en gecontroleerd en indien nodig
opnieuw opgesloten. Ook moet dwangmedicatie mogelijk worden. In NOVA de conclusies uit het rapport en
gesprekken met hulpverleners en tbs'ers vanuit de Pompekliniek in Nijmegen, een
forensisch-psychiatrisch centrum voor ruim tweehonderd patiënten. Te gast zijn:
de commissievoorzitter Arno Visser
(VVD), LPF-Kamerlid Joost Eerdmans,
directeur van de Pompekliniek Jos
Poelmann, advocaat van veel tbs'ers Willem Anker en hoogleraar
forensische psychologie Corine de
Ruiter .
NIEUW! Vanwege het debat
in de Tweede Kamer werd dit onderwerp op dinsdag 16 mei jl. helaas niet
uitgezonden. Wel is het debat te zien op novatv.nl. Klik HIER om het debat te
kunnen volgen.
Commissie Kamer: patiënt
na tbs langer in de gaten houden – 16
mei 2006 – NRC – DEN HAAG - Tbs-patiënten moeten na ontslag uit de kliniek
veel langer worden geobserveerd en gecontroleerd. Desnoods moeten ze opnieuw
worden opgesloten. Dat concludeert de parlementaire onderzoekscommissie-tbs in
het vanmiddag gepresenteerde eindverslag. De huidige termijn van drie jaar voor
voorwaardelijke tbs-beëindiging moet volgens de commissie worden verlengd tot
maximaal negen jaar. De kliniek waar de tbs’er verbleef, blijft na beëindiging
verantwoordelijk. Bij overtreding van voorwaarden moet terugplaatsing in de
kliniek tot de mogelijkheden behoren. Bij het volgen van ex-tbs’ers moet nauwer
worden samengewerkt tussen de tbs-kliniek en de reguliere geestelijke
gezondheidszorg. Dat kan ertoe leiden dat sommige ex-tbs’ers soms levenslang
‘bemoeizorg’ moeten velen. Daarbij hoort volgens de commissie ook de
mogelijkheid van dwangmedicatie, met name voor psychotische patiënten.
Dwangmedicatie kan nu alleen worden toegepast in het kader van het
‘gevaarscriterium’. Dwangmedicatie om de ziekte zelf te behandelen, is nu nog
niet wettelijk vastgelegd. De commissie beveelt aan om een algemene bevoegdheid
voor dwangmedicatie in te voeren en, vanwege de ingrijpende consequenties, na
zes jaar de praktijkervaringen te evalueren. De onderzoekscommissie, die onder
voorzitterschap staat van Tweede-Kamerlid Arno Visser (VVD), werd vorig jaar
geïnstalleerd na twee incidenten: één ontsnapte tbs’er maakte zich schuldig aan
een ontvoering en een ander pleegde een moord. Maar het verlofbeleid voor
tbs’ers vormt niet de hoofdmoot van het eindrapport. De commissie concludeert
dat het huidige verlofbeleid dat justitie hanteert, „adequaat” is. De reguliere
geestelijke gezondheidszorg vormt een obstakel voor het pleidooi van de
commissie om langer toezicht mogelijk te maken. De GGZ is cruciaal voor dat
toezicht, maar de samenwerking met tbs-klinieken verloopt stroef als gevolg van
terughoudendheid, „of zelfs onwilligheid bij de GGZ”, aldus de commissie.
Kamer plaatst minister op
afstand bij tbs-verlof -- 16 mei 2006
– ANP / Nova -- De Tweede Kamer kan de minister van Justitie niet meer op het
matje roepen over een ontsnapte tbs'er, als zij de bevoegdheid over individuele
verloven uit zijn handen neemt. Dat zei minister Piet Hein Donner (Justitie)
dinsdag in een reactie op het rapport van de Tweede Kamercommissie over het
stelsel van ter beschikkingstelling (tbs). Volgens Donner plaatst de commissie
de minister meer op een afstand. Nu neemt de minister nog het besluit over het
verlof van de individuele tbs'er. De Kamercommissie pleit ervoor om die
bevoegdheid onder te brengen bij een onafhankelijke forensisch psychiatrische
dienst. Volgens Donner zou zijn werk daar een stuk makkelijker van worden. Hij
is bereid daar met de Kamer over te praten. Het lijkt hem wijzer om de minister
dan een besluit te laten nemen op basis van het oordeel van die dienst. Dan kan
de Kamer hem blijven ondervragen als er een zaak aan de orde is zoals die van
de ontsnapte tbs'er Willem S. Donner zei verder blij te zijn met het rapport
van de Tweede Kamercommissie. Hij ziet het als een ondersteuning van zijn eigen
beleid. "De commissie stelt in essentie dat we het huidige systeem moeten
handhaven", zei de minister. Volgens hem zijn de belangrijkste voorstellen
van de commissie in lijn met zijn eigen plannen. Zo staat hij achter het
voorstel om betere aansluiting te zoeken met psychiatrische ziekenhuizen, het
verbeteren van de risicoanalyses en het instellen van verschillende vormen van
plaatsen waar mensen langdurig opgesloten kunnen worden (long stay). Hij is ook
bereid te praten over het voorstel om tbs'ers na hun behandeling negen in
plaats van drie jaar in de gaten te houden.
Commissie: TBS-stelsel
moet beter - 16 mei 2006 – ANP/Nova --
Het stelsel van terbeschikkingstelling (tbs) hoeft niet volledig op de schop,
maar moet op diverse punten wel worden veranderd om de maatschappij beter te
kunnen beschermen. Dat stelt de commissie van de Tweede Kamer die het systeem
in de afgelopen maanden heeft onderzocht in haar dinsdag verschenen eindrapport.
Zo moeten patiënten na hun behandeling en proefverloven langer in de gaten
worden gehouden door tbs-klinieken en de reclassering. Nu kan dat drie jaar. De
commissie adviseert die termijn te verlengen tot maximaal negen jaar. Het gaat
daarbij om een voorwaardelijke beëindiging van de maatregel. De tbs blijft dan
wel van kracht, maar de dwangverpleging wordt onder voorwaarden gestaakt. De
commissie verwacht onder meer dat daardoor minder ex-tbs'ers weer een delict
plegen. Nu gaat 20 procent van hen weer in de fout. Tbs is een strafrechtelijke
maatregel die de samenleving moet beschermen tegen psychisch zieke criminelen
bij wie de kans groot is dat ze opnieuw een delict plegen. Tbs-klinieken moeten
bij patiënten die zelf geen inzicht in hun ziektebeeld hebben, zoals
psychotici, meer mogelijkheden krijgen om hen tijdens de behandeling te
verplichten medicijnen te nemen. In alle tbs-klinieken moeten dan wel dezelfde
regels gelden voor het toedienen van dwangmedicatie. De commissie vindt het
huidige verlofbeleid adequaat. Wel pleit ze ervoor een een nieuwe forensisch
psychiatrische dienst op te richten die de bevoegdheid krijgt om individuele
verlofmachtigingen af te geven. Nu is dat nog in handen van de minister van
Justitie. Commissievoorzitter Arno Visser (VVD) benadrukte dat dit voorstel
niets afdoet aan de ministeriële verantwoordelijkheid en niet is bedoeld om het
politieke debat te smoren. Het gaat erom de toetsing van verloven te
professionaliseren. Ook de methoden om risico's in te schatten, moeten verder worden
ontwikkeld om de kwaliteit van verlofbeslissingen te verbeteren. Volgens Visser
is het ondanks alle voorgestelde veranderingen onmogelijk om een tbs-stelsel te
ontwerpen waarin geen incidenten meer plaatsvinden. De commissie is positief
over proeven om al met een psychiatrische behandeling te beginnen als tbs'ers
nog in de gevangenis zitten in afwachting van een plaats in een kliniek. Dat
kan de doorstroom in tbs-klinieken bevorderen. In verband met de toenemende
verslavingsproblemen onder tbs'ers moet er aparte aandacht komen voor de
behandeling van verslaving. De commissie gaat ervan uit dat er tbs'ers zijn die
niet meer te behandelen en blijvend delictgevaarlijk zijn en daardoor
levenslang tbs moeten krijgen. Die komen op de zogenoemde 'longstay' terecht,
maar die afdeling mag volgens de commissie geen "vergaarbak" worden
voor tbs'ers met een veelheid aan stoornissen en diversiteit aan delictgevaar.
Nu is de longstay te algemeen. De commissie pleit verder voor meer
specialisatie van tbs-klinieken en instellingen voor geestelijke
gezondheidszorg (ggz), wat onder meer zou moeten leiden tot speciale klinieken
voor patiënten met een psychotisch ziektebeeld. De overgang van een tbs-kliniek
naar de ggz verloopt volgens de commissie overigens stroef, mede door
terughoudendheid of zelfs onwilligheid bij de ggz. Volgens de commissie moet er
ook meer wetenschappelijk onderzoek komen naar de effectiviteit van
behandelmethoden in de forensische psychiatrie. Ook zouden klinieken niet
langer per plaats moeten worden gefinancierd, maar per soort behandeling.
Aanleiding voor het parlementair tbs-onderzoek waren enkele gewelddadige
incidenten met tbs'ers die waren ontsnapt. Voorzitter Frans Weisglas van de
Tweede Kamer nam het rapport in ontvangst.
Arrestantenzorg kan
volgens Rijksrecherche beter – 16
mei 2006 – ANP/Volkskrant -- DEN HAAG -
De politiezorg van gevangenen kan
worden verbeterd. Dat schrijft de Rijksrecherche in het Jaarbericht over 2005. De
Rijksrecherche onderwierp vorig jaar de sterfgevallen in een politiecel in de
periode 2000-2004 aan een analyse. Hieruit blijkt dat door grotere
cellencomplexen te bouwen, de verzorging van gevangenen verder kan worden
verbeterd, zonder dat per cel gerekend veel extra personeel nodig is. Het is
niet altijd te voorkomen dat mensen in de politiecel overlijden, meent de
Rijksrecherche. ‘De populatie bestaat deels uit mensen met een slechte
lichamelijke en/of geestelijke conditie met een verhoogd overlijdensrisico. Het
is soms moeilijk eventuele aanwijzingen vooraf te zien. De omstandigheden
waaronder personen onder de zorg van de politie komen, zijn vaak hectisch.
Bovendien kunnen culturele verschillen en taalbarrières aanwijzingen maskeren.’
Vorig jaar overleden in totaal negen mensen in een politiecel. In de periode
2000-2004 stierven gemiddeld zeven personen per jaar in een gevangenis van de
politie. Uit het Jaarbericht blijkt
verder dat de Rijksrecherche vorig jaar 110 tactische onderzoeken is begonnen.
Dat zijn er 17 meer als het jaar daarvoor. In totaal heeft de dienst in 2005
135 onderzoeken gedraaid. Volgens de Rijksrecherche is vorig jaar met name veel
aandacht besteed aan corruptie, zoals omkoping, schending van de
geheimhoudingsplicht, valsheid in geschrift en het aannemen van giften. De
Rijksrecherche wordt ingezet bij onderzoeken waarbij functionarissen van de
overheid zijn betrokken.
Motie van wantrouwen – 15 mei 2006 – Red. MdH –
Vanavond was er in Hart van Nederland
(SBS 6) een reportage te zien over en met Henny S., de ex-echtgenote van Wilhelm S. die morgen voor de rechtbank in Amsterdam (9.30 uur op de
Parnassusweg 220) moet verschijnen wegens de moord die hij tijdens zijn
onttrekking vorig jaar juni heeft gepleegd. De eerder genoemde reportage zal
vanavond om 22.30 uur zeer waarschijnlijk nogmaals worden uitgezonden. De avond
voor de zitting besteedde SBS 6 aandacht aan Henny’s boek ‘Motie van wantrouwen’ dat recentelijk verscheen.
Vandaag publiceerde
het dagblad Het Parool tevens een
interview met Henny S.: “Trouwen met een tbs'er: Morgen begint het proces tegen Wilhelm S., de man die
in juni 2005 uit tbs-kliniek Veldzicht ontsnapte en enkele dagen later de
Amsterdammer Appie Luchies om het leven bracht. Zijn ex-echtgenote Henny
schreef haar verhaal in het boek Motie van wantrouwen.” Het interview treft u onder dit nieuwsbericht
aan. Morgen zullen
verdere artikelen in Trouw en in het Algemeen Dagblad verschijnen.
Henny heeft
gedurende de afgelopen maanden een boek over haar ervaringen in relatie met de
eerder ter beschikking gestelde patiënt Willem geschreven. Het werk is
bijzonder waardevol omdat er tot nu toe nog maar weinig literatuur over en door
partners van tbs-gestelden verscheen. Wij
hopen dat het boek voor partners van tbs-gestelden die over het algemeen met
veel problemen te maken krijgen en slechts weinig aandacht mogen verkrijgen,
een bron van herkenning en erkenning zal zijn. ‘Motie van wantrouwen’ gaat niet
alleen maar over de relatie met Willem maar ook over Henny’s ervaringen met
tbs-kliniek Veldzicht te Balkbrug. Het boek zal niet slechts voor partners van
gedetineerden en/of tbs-gestelden interessant zijn maar ook voor een ieder die
meer te weten wil komen over wat zich binnen de muren van een tbs-kliniek zoal
kan afspelen. De vraag of de moord op Appie Luchies voorkomen had kunnen
worden, blijft menigeen bezig houden. Een mogelijke vraag die men zich in dit
verband kan stellen luidt: “Ondanks het feit dat Henny aan instanties
toestemming gaf haar telefoon af te mogen luisteren en haar te mogen schaduwen,
heeft men geen gebruik gemaakt van haar aanbod en toestemming. De vraag luidt
‘waarom niet?’. De kans dat men Willem dan had gevonden alvorens hij een
bijzonder ernstig geweldsdelict pleegde, was, zo menen wij, levensgroot. En zo
zijn er nog tal van verdere vragen i.v.m. het voorkomen van het gepleegde
delict die gesteld zouden kunnen worden. Het
valt te hopen dat de zitting morgen nog enkele antwoorden op sommige van onze
vragen zal geven. Het element waarin wij met name geïnteresseerd zijn, is het
element ‘machtsmisbruik voorafgaand aan de onttrekking’. Wij hopen dan ook dat
de mogelijke verbanden tussen machtsmisbruik, onttrekking en delict, indien die
verbanden in dit geval bestaan, door Willem zelf tijdens de zitting zullen
worden benoemd en verhelderd. Het antwoord kan uiteraard in geen geval enig
excuus voor het gedrag van Willem zijn. Echter, indien machtsmisbruik gepleegd
door hulpverleners een rol heeft gespeeld in het geheel, dan zou er eventueel
veel van geleerd kunnen worden en dan zouden de geleerde lessen ertoe bij
kunnen dragen dat e.e.a. in de toekomst beter te voorkomen zal zijn.
Onderstaand treft u de tekst aan zoals die op de achterzijde van de kaft
van het boek van Henny staat gepubliceerd.
“Motie van wantrouwen is het openhartige
verhaal van de ex-vrouw van TBS klant Wilhelm S. De hel brak los in Nederland
na zijn ontsnapping en helemaal toen bekend werd dat hij een moord had
gepleegd. In één klap veranderde haar wereld en die van haar dierbaren in een
afschuwelijke nachtmerrie.
Motie van wantrouwen is een
uitzonderlijk verslag over ondermeer wat er vóór, tijdens en na de ontsnapping
is gebeurd, hoe zij alles heeft beleefd en wat de gevolgen zijn van haar keuze
destijds. Zij neemt de lezer mee naar de veelal gesloten wereld van de TBS.
Onverbloemd, met een lachen een traan uit zij op haar manier haar wantrouwen
tegenover justitie, haar “vrienden” en naar Wilhelm S.
Motie van wantrouwen, een onwezenlijk
maar waar gebeurd verhaal.”
Bezoek met name ook de website van de uitgever van
Henny’s boek, Digitalis. Op de webpagina van de uitgever treft u nog meer
informatie over het boek Motie van
wantrouwen aan. Voor aanvullende informatie m.b.t. dit boek verwijzen wij u
ook naar het kader van 27 maart 2006, getiteld ‘Literatuur TBS’ op onze pagina NIEUW OP DEZE SITE.
henny s.
NUR:
740
ISBN-10:
90-77713-18-2
ISBN-13:
978-90-77713-18-1
Uitgeverij: Digitalis: http://www.digitalisbooks.com/Auteur/HennyS/
Trouwen met een tbs'er – 15
mei 2006 – Het Parool -- Morgen begint het proces tegen Wilhelm S., de man
die in juni 2005 uit tbs-kliniek
Veldzicht ontsnapte en enkele dagen later de Amsterdammer Appie Luchies om
het leven bracht. Zijn ex-echtgenote Henny schreef haar verhaal in het boek
Motie van wantrouwen. INTERVIEW… volgt binnenkort.
Schadevergoeding
voor slachtoffer jeugd-tbs’er – 13 mei 2006 – Het Parool – GRONINGEN –
De staat moet de autistische jongen, die eind vorig jaar door een jeugd-tbs’er
werd verkracht in jeugdgevangenis Het
Poortje in Groningen, binnen twee weken overplaatsen naar een
behandelkliniek. De rechter in Groningen veroordeelde de staat ook tot een
schadevergoeding aan de jongen. Het slachtoffer, dat op zijn zestiende via een
crisisopvang in Het Poortje kwam, werd eind vorig jaar door een jeugd-tbs’er
misbruikt. Ook nadat het misbruik bekend
was geworden, werd de jongen niet overgeplaatst.
Commentaar Red. MdH: Het zou mooi zijn
als rechters vaker een schadevergoeding zouden gaan opleggen indien er sprake
is van plichtsverzuim door nalatigheid en/of gebrek aan goede zorg opdat het
duidelijk wordt dat er fouten zijn gebeurd en op wiens rekening die gaan. Een
mooie uitspraak.
Kamervragen aan minister
Donner inzake de misstanden in Harreveld – 11
mei 2006 – Kamerlid Jan De Wit (SP)
-- Kamervragen van het lid De Wit (SP) aan de minister van Justitie over de
situatie in de Justitiële Jeugdinrichting Harreveld. Klik op de navolgende
link om de Kamervragen te gaan lezen.
De psychische kronkels van familiemoordenaars -- 15 april 2006 -- Nederlands Dagblad, door Floor Ligtvoet
– [In onderstaand artikel treft u o.a. een uitspraak van de hoogleraar
forensische psychiatrie Van Marle aan over seksueel grensoverschrijdend gedrag
(GOG) met tbs-patiënten die aan een narcistische persoonlijkheidsstoornis
lijden.] In hun ongevaarlijke gedaante kunnen ze tot
grote hoogte groeien, maar ze zijn ook in staat verwoestingen aan te richten,
van grootschalige bedrijfsfraude tot het vermoorden van hun gezin. Narcisten
zijn van alle tijden, maar in deze maatschappij, waarin leiderschap en beroemd
zijn status geven, lijken ze in aantal toe te nemen. Geertje Pelgrim werd door haar ex-man opgewacht in het huis van haar
ouders in Appingedam. Met een mes hakte hij op haar in. Vervolgens viste hij
hun vijf maanden oude zoontje uit haar bebloede armen. Het kind moest samen met
hem in het Eemskanaal verdrinken, vond hij. In Tolbert vermoordde vorig jaar
een man met een kandelaar en een mes de twee kinderen van zijn vriendin. Eerder
had hij al een poging ondernomen om zijn geliefde te laten stikken. Dat
mislukte. De Turkse Gül Tanriverdi werd een ontmoeting met haar agressieve
echtgenoot wél fataal. Ze was voor hem op de vlucht toen hij haar schuiladres
ontdekte. Voor het blijf-van-mijn-lijfhuis in Koog aan de Zaan schoot hij, op
klaarlichte dag, zijn pistool tweemaal op haar leeg. De moeder van zijn drie
kinderen overleed. Het is maar een greep uit de recente familiedrama's in
Nederland. Wat zich vóór het buitensporige geweld in het gezin precies heeft
afgespeeld, blijft vaak gissen. Want niet zelden slaan de mannen na de
gruweldaad de hand aan zichzelf en blijft het raden naar hun motieven.
Mannen die wel blijven leven, leggen later voor de
rechter verantwoording af. Ze waren destijds jaloers, achterdochtig, wanhopig
of doodsbang om te worden verlaten, verklaren ze bij de rechtbank. Emoties die
bij een gezond mens nog geen moord rechtvaardigen. Hoe werkt de psyche van
familiemoordenaars? Welk steekje zit bij hen los? Mannen die in staat zijn hun vrouw en kinderen bruut te vermoorden,
blijken geregeld aan een narcistische persoonlijkheidsstoornis te leiden. De
mannen worden, net als de Griekse held Narcissus, verliefd op hun zelfbeeld. Ze
vinden zichzelf geweldig, bijzonder en beter dan wie dan ook.
Tijdgeest
Volgens psychologische handboeken treft het één op
elke honderd à tweehonderd mensen. Precieze gegevens ontbreken, maar volgens hoogleraar forensische psychiatrie Hjalmar
van Marle neemt het aantal wel toe. Dat is mede het gevolg van de huidige
tijdgeest, waarin alles om de prestaties en successen van het individu draait,
zegt hij. Dit stimuleert narcistisch gedrag. Mannen die hier toch al gevoelig
voor zijn, ontwikkelen zo makkelijker een psychische stoornis. Ook ouders
dragen bij aan het probleem, zegt Van Marle. Ze gebruiken hun kinderen steeds
vaker als uithangbord van zichzelf: ,,Het kind moet goed zijn in sport, viool
kunnen spelen en achten scoren.'' Een narcist kan met zijn grootse verhalen
amusant gezelschap zijn. Tot iemand uit de omgeving het waanbeeld doorprikt en
hem met zijn gebreken confronteert. Dan staat hij ineens machteloos en voelt
hij zich in zijn hemd gezet. In plaats van de kritiek met moeite te slikken,
ontvlamt hij in een nietsontziende woede. Soms komt daar nog een onafwendbare
vernietigingsdrang bijkijken. Met alle gevolgen van dien. Psycholoog Daan van Beek krijgt regelmatig met narcisten te maken
op de klinisch-forensische afdeling van de
Van der Hoeven-kliniek in Utrecht. Zonder uitgebreide behandeling vormt dit
type tbs-patiënt volgens de rechter een te groot gevaar voor de maatschappij. Bijna 75 procent van de mensen met een
narcistische persoonlijkheidsstoornis is man. ,,Op de afdeling pik je er een narcist snel tussenuit,''
zegt Van Beek. Het opgeblazen zelfbeeld en de zelfoverschatting waaraan de
patiënt lijdt, komt in de afgesloten, beveiligde omgeving van een kliniek
redelijk makkelijk aan de oppervlakte. ,,Een narcist informeert na aankomst bij
medepatiënten wie de beste therapeut is. Alleen door die therapeut wil hij
worden behandeld. Want slechts mensen die net zo getalenteerd en slim zijn als
hijzelf kunnen hem misschien begrijpen.''
Charmeur
Een narcist is een geboren charmeur. Hij weet hoe hij
mensen moet inpalmen om zijn zin te krijgen. ,,Als therapeut word je dus eerst
helemaal opgehemeld.'' Dat is best vleiend, geeft Van Beek toe, maar het hoort
wel bij het ziektebeeld van zijn patiënt. Zo kan de verering bij een verkeerde
opmerking van de behandelaar ook in één klap omslaan in verachting. Af en toe
gepaard met agressie. Voor een narcist
is het leven zwart-wit. Je bent vriend óf vijand. Narcisten willen namelijk
voortdurend bewonderd worden, verklaart ook hoogleraar Van Marle, die
oud-directeur is van het Pieter Baan Centrum. ,,Ze gaan vooral om met anderen
om er zelf beter van te worden.'' Geen actie is geheel onbaatzuchtig. Van de
personen die hij de hemel inprijst, verwacht hij op zijn minst dezelfde
adoratie terug. Zelf laat hij zich er niets aan gelegen om zijn prestaties,
kwaliteiten, kennis en contacten schromelijk te overdrijven. Ondertussen
fantaseert de narcist rustig door over de grote successen en roem die hem in
het leven nog te wachten staan. Wie een narcist in zijn zelfbedachte grootheid
belemmert en hem bekritiseert, wordt linea recta door hem ingedeeld in het kamp
van de vijand. Hooghartig weigert de blaaskaak dan nog langer met de lastpakken
om te gaan. Nu immers duidelijk is gebleken dat ze te min zijn om zijn
genialiteit te doorgronden. Een goede teamplayer zal een narcist dus nooit
worden. Tenzij het hem uitkomt. Toch straalt hij met zijn dadendrang en
enthousiasme (al is het maar om zijn eigen plannen te verwezelijken en zijn
kunde te onderstrepen) wel iets positiefs en krachtigs uit. Dit laatste maakt
hem ook seksueel aantrekkelijk. Van Marle
herinnert zich uit zijn tijd als oud-directeur van een tbs-kliniek dat er
altijd wel een stagiaire aan een narcist bleef hangen. ,,Hoe kan het toch,
vroeg ik me dan af, maar een narcist weet precies wat hij moet zeggen tegen
zo'n knap, pienter meisje.'' Dat zij, bijvoorbeeld, de enige is die hem
helemaal begrijpt. ,,Het jammere is wel dat ik weet dat hij dat tegen iedereen
zegt.''
Status
Een narcist heeft maar wat graag een vrouw aan zijn
zijde, constateert Van Beek. ,,Dat levert natuurlijk ook status op.'' Een
relatie aangaan met iemand die aan een narcistische persoonlijkheidsstoornis
lijdt, is echter stukken minder prettig. Het is vooral heel eenzaam. De hele
relatie staat namelijk ten dienste van zijn eer en glorie. ,,Een narcist kan zich niet in een ander inleven.'' Hij doet alleen
alsof om zo een ander naar zijn hand te zetten. Hij kan en wil geen rekening
houden met de behoeften van zijn partner'', zegt Van Beek. ,,Het is altijd me,
myself and I.'' De narcist is ook nog eens vreselijk jaloers. Hij
beschuldigt zijn partner vaak valselijk van overspel. Ironisch genoeg is het
juist de narcist die bij gebrek aan aandacht van zijn eigen vrouw verering
buiten de deur zoekt. Hier ligt ook de kern van de huwelijksproblemen waarover
je bij familiedrama's vaak leest, legt Van Marle uit. De man hangt op zijn
werk, sportclub en in zijn vriendenkring de leuke jongen uit. Thuis wil hij
behaagd worden en steekt hij geen poot uit. De vrouw moet het gezin alleen
draaiende zien te houden maar krijgt wel met de soms onredelijke eisen en het
wantrouwen van haar man te maken. Als ze uiteindelijk besluit dat ze dan nog
beter alleen af is en de man verlaat, is de narcist tot in zijn diepste
gekrenkt. Ineens is alle bravoure verdwenen en blijft er een klein, boos,
zielig en kwaadaardig mannetje achter. Die ook aan de buitenwereld zal moeten
toegeven dat hij in ieder geval op één vlak, zijn liefdesleven, niet succesvol
is en daar geen controle over heeft.
Verantwoordelijke
Deze
vernedering wordt sommige narcisten te veel. Als hij kapot wordt gemaakt dan
moet op zijn minst de verantwoordelijke voor de ellende mee de afgrond in
worden gesleept. ,,Waarbij een narcist pur sang zich onderscheidt door
uiteindelijk wel zijn vrouw en kinderen om te brengen, maar geen zelfmoord te
plegen'', aldus Van Marle. ,,Voor dat laatste houdt hij namelijk te veel van
zichzelf.'' Is er een oplossing, zodat familiedrama's kunnen worden
voorkomen? Volgens de hoogleraar forensische psychiatrie niet. ,,Narcisme valt moeilijk te genezen.'' Een
narcist is er namelijk van overtuigd dat hij niets mankeert. ,,Je kunt beter
hopen dat je er snel achter komt wanneer je er met een te maken hebt.''
Rechtspsycholoog Hans
Crombag over minister Donner – 27
maart 2006 – Red. MdH -- Op 10 maart jl. verscheen in de rubriek 'vraag en
antwoord' van het weekblad HP/De Tijd
(nr. 10 / 2006) een artikel over Hans
Crombag, rechtspsycholoog. In het stuk laat hij zich o.a. over minister Donner van Justitie, Maurice
de Hond en blunders van Justitie uit. "Tientallen mensen zitten ten
onrechte vast", zo stelt hij. Crombag noemt minister Donner o.a. een
charlatan met de juiste lichaamstaal. Wij zullen binnenkort enkele citaten uit
de genoemde publicatie publiceren. Indien wij van het weekblad toestemming
mochten ontvangen, zullen wij het artikel binnenkort integraal op onze website
publiceren.
Minister Donners eerlijke betogen… – 27 maart 2006 – Red. MdH --
Een opiniestuk over de bijdrage van minister Donner op 24 maar jl. aan de
openbare gesprekken met de Kamercommissie TBS. “In eerlijkheid…”, zo begon
minister Donner zijn betoog afgelopen vrijdag voor de Tijdelijke Kamercommissie TBS. (…). Dit artikel is nog in productie.
Wij zullen het z.s.m. gaan publiceren.
Psychiatrie verplichten
tbs’ers op te nemen: Minister Donner van Justitie hoopt met convenant wachtlijsten
aan te pakken -- 25 maart 2006 -- Volkskrant,
door: Michiel Kruijt & Ellen de
Visser -- DEN HAAG - Psychiatrische instellingen moeten
gedwongen kunnen worden tbs’ers op te nemen. Minister Donner van Justitie wil
hierover contracten afsluiten met de zorg. Minister Donner van Justitie wil
psychiatrische instellingen dwingen tbs’ers op te nemen die bijna klaar zijn
met hun behandeling. Door hierover contracten af te sluiten met die
instellingen, hoopt hij te bereiken dat meer terbeschikking gestelden de tbs-kliniek
kunnen verlaten. Door elders hulp te bieden, kunnen plaatsen voor andere
tbs’ers vrijkomen. Dit zei Donner vrijdag tijdens de laatste hoorzitting van de
parlementaire commissie die het tbs-stelsel onderzoekt. De minister krijgt die mogelijkheid doordat
zijn collega Hoogervorst van Volksgezondheid ermee heeft ingestemd de
financiering van de tbs-sector over te doen aan Justitie. Om de tbs-klinieken
te ontlasten heeft Donner bovendien besloten in gevangenissen volwaardige
tbs-afdelingen te creëren. Daar kunnen 150 terbeschikking gestelden voor wie
nog geen plek in een kliniek is al worden behandeld. Nu duurt het gemiddeld 15
tot 20 maanden voordat tot tbs veroordeelden in een kliniek terecht kunnen. Die
tijd moeten zij noodgedwongen in de gevangenis doorbrengen. Het Europese Hof
voor de Rechten van de Mens heeft Nederland hiervoor al enkele malen op de
vingers getikt. Met de maatregel hoopt Donner ook geld te besparen: nu moet
na een wachttijd van meer dan zes maanden schadevergoeding worden betaald.
Hoogervorst erkende gisteren dat er veel mensen in tbs-klinieken zitten die
daar niet thuishoren. ‘Psychoten die in geestelijke razernij een delict plegen,
zouden naar een psychiatrisch ziekenhuis kunnen. Mensen met ernstige
persoonlijkheidsstoornissen die onbehandelbaar zijn, kunnen naar een
detentieachtige omgeving.’ Veel deskundigen hebben daarvoor de afgelopen weken
gepleit. De minister van Volksgezondheid
zei ook dat klinieken duidelijker moeten maken welke behandelmethoden resultaat
opleveren. Ook Donner eist op dat punt verbetering: ‘Ik ga niet eindeloos voor
behandelingen betalen zonder dat ik weet wat de uitkomst is.’ Maar de
bewindsman stelde tegelijkertijd dat ‘het effect van de tbs-behandeling over de
jaren is verbeterd’. Volgens hem waren de recidivecijfers van ex-tbs’ers de
afgelopen jaren keer op keer lager. De commissie constateerde dat er in het
afgelopen decennium veel adviezen over tbs zijn opgesteld, maar dat die amper
in beleid lijken te zijn omgezet. Donner en zijn voorganger Benk Korthals
bestreden dat. Volgens hen kosten verbeteringen in de tbs-sector veel tijd.
Donner: tbs werkt wel
degelijk -- 24 maart 2006 -- ANP --
DEN HAAG - Het systeem voor
terbeschikkingstelling (tbs) is in de afgelopen jaren verbeterd en werkt wel
degelijk, al zijn er natuurlijk altijd punten die beter kunnen. Met die
boodschap van minister Donner van Justitie kwam er vrijdag een einde aan zes
dagen van openbare gesprekken van de parlementaire commissie die het
tbs-stelsel onderzoekt. Tal van deskundigen uitten in de afgelopen twee weken
juist veel kritiek op het huidige systeem, dat de samenleving moet beschermen
tegen psychisch zieke criminelen bij wie de kans groot is dat ze opnieuw een
delict plegen. Volgens velen moet het stelsel op de schop. Donner sloeg echter
een positievere toon aan. Hij benadrukte dat het resultaat van de
tbs-behandeling aanzienlijk is verbeterd. Dat blijkt volgens hem onder meer uit
de dalende recidivecijfers, die aangeven hoe vaak ex-tbs'ers weer in de fout
gaan. Deskundigen hadden eerder gezegd dat aan de daling niet precies valt af
te lezen of tbs'ers echt minder recidiveren.
Longstayers
Dat komt volgens hen onder meer, omdat de
zogeheten longstayers worden meegenomen in de berekening, maar die komen
helemaal niet buiten. Donner constateerde echter dat de recidive omlaag gaat,
terwijl de uitstroom uit de tbs gelijk blijft. Dat duidt er volgens hem op dat
de behandeling doelmatig is. Ook wees de bewindsman erop dat de kwaliteit van
de verlofbeoordelingen is verbeterd. Hij
herkent zich niet in het beeld dat enkele deskundigen hadden opgeroepen als zou
tbs een achterhaald negentiende-eeuws instrument zijn. ,,Dat is een karikatuur
van de werkelijkheid'', zei Donner. Hij
kon op diverse vragen over eerdere onderzoeken naar de effecten van tbs en
aanbevelingen voor verbetering van het stelsel geen antwoord geven. Hij zou
daar nog op terugkomen, maar gaf al wel aan dat volgens hem is uitgevoerd wat
is aanbevolen.
Projectgroep
De
onderzoekscommissie was vooral benieuwd naar de werkzaamheden van een
projectgroep die door de overheid was ingesteld om te kijken hoe alle papieren
voorstellen tussen 1998 en
Behandeling
Tijdens
de openbare gesprekken klonk geregeld een roep om tbs'ers na hun behandeling
langer te kunnen volgen. Nu kunnen ze maximaal drie jaar worden gedwongen zich
aan bepaalde voorwaarden te houden. De Kamer had er jaren geleden op
aangedrongen die wettelijke termijn te verlengen tot vijftien jaar. Het kabinet
vond dat echter te duur en diende een wetsvoorstel in om de termijn tot zes
jaar te verlengen. Volgens Donner is dat uiteindelijk toch niet aanvaard,
aangezien de Kamer de termijn te lang vond. Als de Kamer alsnog een langere
periode van toezicht wil regelen, staat de minister daar niet afwijzend
tegenover. Volgens de commissie is er echter nooit gestemd over het wetsvoorstel,
maar heeft het kabinet-Balkenende dit zelf ingetrokken.
TBS-gestelden niet betrokken
bij het parlementaire onderzoek naar de TBS – 24 maart 2006 – Redactie MdH -- In de nieuwsbrief van de VARA werd de korte uitzending van Twee Vandaag over de TBS als volgt aangekondigd: “Vele
deskundigen zijn gehoord door de parlementaire
commissie die TBS-stelsel onderzocht. Maar waarom bleven de TBS'ers
zelf onuitgenodigd?” Aan het woord kwamen Joost Eerdmans, lid van de Tweede
Kamer (LPF) en Willem Olijve, een ex-ter beschikking gestelde patiënt.
Kamerlid Eerdmans gaf aan niet blij te zijn met de cijfers die
minister Donner eerder noemde. De cijfers die door hem genoemd werden komen
namelijk neer op ongeveer 12 ernstige delicten die tijdens verlof per jaar door
tbs-gestelden worden gepleegd terwijl de minister eerder vasthield aan ongeveer
de helft van het hierboven genoemde aantal delicten per jaar.
Met
name echter stoort Eerdmans zich aan het feit dat “de echte betrokkenen niet
aan tafel zijn geweest” gedurende het onderzoek van de Kamercommissie die het
tbs-stelsel aan het onderzoeken is. Eerdmans verwees hierbij met name naar het
feit dat slachtoffers niet door de Commissie werden gehoord en liet blijken dat
het ook zinvol was geweest patiënten aan het woord te laten komen. Hij begrijpt
niet waarom de Commissie slachtoffers en patiënten niet aan het woord heeft
laten komen.
Ook ex-tbs-gestelde Willem Olijve sprak zijn verbazing
uit over het feit dat oud-tbs’ers niet bij het onderzoek werden betrokken. “Er
zou meer naar tbs-gestelden/ex-tbs-gestelden moeten worden geluisterd.
Wij
zijn het op dit punt van discussie helemaal eens met Eerdmans en Olijve. Dit
hebben wij ook al op 21 augustus 2005 naar alle leden van de Tweede Kamer toe
verwoord die deel uitmaakten van de vaste Kamercommissie voor Justitie en VWS: “… Het is mooi dat er dertig
deskundigen worden verzocht een bijdrage aan het parlementair onderzoek te
leveren. Tot dusver heb ik nog niet mogen vernemen dat ook patiënten bij het
onderzoek zullen worden betrokken. Het zou een grote, gemiste kans zijn geen
gebruik te maken van deze waardevolle bron van informatie. Uit ervaring weet ik
hoe waardevol hun bijdrage kan zijn. Zij weten beter dan wie dan ook waar de
schoen wringt. Zij denken meer over het tbs-stelsel na dan wie dan ook. Maak
gebruik van de door hen gedurende veelal jaren verworven inzichten als
ervaringsdeskundigen van ons tbs-stelsel. De waardevolle informatie die door
betrekking van patiënten verkregen zal worden, mag binnen het geheel zeker niet
ontbreken. Hun bijdragen zullen o.a. ook waardevol blijken te zijn bij het
vinden van antwoorden op de vraag hoe het aantal onttrekkingen in de toekomst
zou kunnen afnemen…” (‘Verzoek i.v.m. het parlementaire onderzoek binnen de tbs-sector
2005’, MdH: augustus 2005).
Helaas
lijkt men zich niet ervoor ingezet te hebben dat ook het patiëntenperspectief
aan bod komt binnen dit onderzoek. Daarbij dient het eigenlijk vanzelfsprekend
te zijn dat men de ervaringskennis van patiënten integreert.
Tijdens
het gesprek met de Kamercommissie afgelopen maandag gaf prof. dr. Corine de Ruiter o.a. aan dat het heel waardevol is zich
als hulpverlener/onderzoeker wel eens in de situatie van een tbs-gestelde te
verplaatsen. Wat zou je willen als je zelf ter beschikking zou zijn gesteld?
Deze opmerking van de hoogleraar forensische psychologie is een bijzonder
essentiële en weerspiegelt naast haar deskundigheid ook haar passie en het
centraal stellen van het welzijn van patiënten. Ook zij zou zich zeker ervoor
uitspreken dat het heel belangrijk en waardevol was geweest ook patiënten aan
het woord te laten komen gedurende dit onderzoek naar de problemen van ons
tbs-systeem.
Laten
wij hopen dat de tot nu toe gemiste kansen alsnog door de Commissie zullen
worden genomen.
Defensie geeft goed
voorbeeld aan Justitie – 24 maart 2006
-- Red. MdH – In het NRC viel gisteren
in het artikel over de verkrachting van een matroos op het marinefregat Tjerk
Hiddeste te lezen “Staatssecretaris Cees van
der Knaap (CDA, Defensie) vindt de aantijgingen „van zodanige aard” dat hij een
onderzoek laat instellen binnen Defensie. Hij wil weten hoe vaak dit voorkomt
en, indien nodig, maatregelen nemen.” (NRC, 23 maart 2006). Het wachten is nu op minister Donner van
Justitie de Staatssecretaris van Defensie te gaan volgen in zijn ambitie
antwoorden op vragen omtrent seksueel misbruik door eigen personeel te
verkrijgen. Wie weet gaat minister Donner zich toch nog ooit eens afvragen hoe
vaak seksueel grensoverschrijdend gedrag (GOG) door hulpverleners binnen de
tbs-sector voorkomt. Wie weet zal hij het op een dag nog met ons eens kunnen
worden dat het te vaak voorkomt en inzien hoe dringend nodig het is om
onderzoek in te stellen en maatregelen te gaan nemen. De laatste door ons
ontvangen melding dateert van afgelopen zondag en betreft een beschuldiging van
verkrachting van een patiënt door een hulpverlener werkzaam in een van onze
Rijksinstellingen. Het seksueel misbruik zou zich omstreeks 6 á 7 weken geleden
hebben voorgedaan. Dit was omstreeks de tijd dat vijf gevallen van seksueel GOG
gepleegd door hulpverleensters met aan hun zorg toevertrouwde patiënten in
tbs-kliniek Flevo Future Amsterdam via een artikel in het weekblad Panorama in
beeld kwamen. Voor meer informatie over het
onderwerp ‘seksueel grensoverschrijdend gedrag (GOG) in tbs-klinieken’ in
het algemeen evenals voor informatie over de publicatie van februari
‘Motie
van wantrouwen’: een boek geschreven door een partner van een tbs-gestelde – 24 maart 2006 -- Red. MdH – Gisteren verscheen het aprilnummer van OPZIJ (nr. 4 / 2006). Op de pagina’s 40 t/m 43 van het feministische vrouwenblad valt het
echte verhaal van de ex-echtgenote van Willem S. te lezen. Het artikel draagt
de titel ‘Het echte verhaal van de vrouw
van Willem S.: “Ik geloofde hem voor 1000 procent!”: “Als bekend wordt dat
de ontsnapte tbs’er Willem S. verdacht wordt van moord op een oude man,
berichten de kranten al snel dat hij getrouwd is. Met Henny, een vrouw die hij
leerde kennen tijdens zijn verblijf in de kliniek. Wat bezielde haar om ‘ja’ te
zeggen op een huwelijksaanzoek van een gewelddadige verkrachter? Henny,
voor het eerst terugblikkend: “Ik ben er met twee voeten ingetrapt”.” Henny
stelt onder andere “Ik moet toegeven dat hij misschien altijd een probleemgeval
zou zijn gebleven. Voor altijd een risicofactor. Dat wilde ik niet zien. Ik
lijd aan die typische vrouwelijke aandoening: ‘Zorgfactor Tien’.”
Ministerie en
kliniek lijden niet aan ‘Zorgfactor Tien’…
Volgens Henny lieten het ministerie van Justitie en
tbs-kliniek Veldzicht het toe dat zij met Willem trouwde terwijl zij geen
kennis had van het feit dat haar toekomstige echtgenoot voor de longstay
afdeling was geselecteerd. Henny was nooit met Willem getrouwd indien zij had
geweten dat herintegratie in de maatschappij voor Willem niet meer tot de
mogelijkheden behoorde: “Zijn diagnose: een
anti-sociale persoonlijkheidsstoornis, wantrouwend, lastig in de omgang. Na
zijn ontsnapping zie minister Donner tijdens het kamerdebat dat Willem al in
2001 was geselecteerd voor een verblijf op de long stay-afdeling, voor mensen
die niet meer te behandelen zijn. Ik viel van mijn stoel. Waarom heeft niemand
dat tegen mij gezegd? Hoe kan dat? Hoe kunnen ze ons al die jaren naar
resocialisatie laten toewerken? En dan toch nog het idee opwerpen om mij en de
kinderen te laten wonen op het terrein
van de kliniek! Als ik had geweten dat er geen toekomstperspectief was,
dan was ik toch nooit met hem doorgegaan. Dan was er toch geen toekomst meer geweest.
Ik was heel kwaad. De kliniek heeft de mond vol van “transparantie”, van
“eerlijk zijn”, maar wie was eerlijk tegen mij?” In het naschrift valt te
lezen: “Naar aanleiding van Henny’s
verbijstering dat zij niet geïnformeerd was over het feit dat haar man
geselecteerd was voor de long stay-afdeling, vroegen wij het ministerie van
Justitie om een reactie. Volgens een woordvoerder is het niet aan de kliniek om
de partner van een patiënte te informeren. “De tbs-gestelde moet zelf open en
eerlijk vertellen hoe hij ervoor staat. Vervolgens verifieert de kliniek of dat
ook is gebeurd’. Maar heeft de kliniek zelf niet ook een verantwoordelijkheid
tegenover vrouwen zoals Henny? “Wij reageren nooit op individuele gevallen”, aldus de woordvoerder. Volgens Henny heeft
niemand van de kliniek dit ooit bij haar geverifieerd en stond het evenmin in
het dossier.” (…).
Binnenkort verkrijgbaar: het boek van de
ex-echtgenote van Willem S.: ‘Motie van wantrouwen’…
Henny heeft
gedurende de afgelopen maanden een boek over haar ervaringen in relatie met een
ter beschikking gestelde patiënt geschreven. Het werk is bijzonder waardevol
omdat er tot nu toe nog maar weinig literatuur over en door partners van
tbs-gestelden verscheen. Wij zijn dan
ook bijzonder blij dat Henny’s boek een dezer dagen verkrijgbaar zal zijn en
hopen dat het voor partners van tbs-gestelden die over het algemeen met veel
problemen te maken krijgen en slechts weinig aandacht mogen verkrijgen, een bron van herkenning en
erkenning zal zijn. ‘Motie van wantrouwen’ gaat niet alleen maar over de relatie
met Willem maar ook over Henny’s ervaringen met tbs-kliniek Veldzicht te
Balkbrug. Het boek zal niet slechts voor partners van gedetineerden en/of
tbs-gestelden interessant zijn maar ook voor een ieder die meer te weten wil
komen over wat zich binnen de muren van een tbs-kliniek zoal kan afspelen. Voor
de leden van de Tijdelijke Kamercommissie TBS is het boek van Henny meer dan
slechts een aanrader. De vraag of de moord op Appie Luchies voorkomen had
kunnen worden, blijft menigeen bezig houden. Een mogelijke vraag die men zich
in dit verband kan stellen luidt: “Ondanks het feit dat Henny aan instanties
toestemming gaf haar telefoon af te mogen luisteren en haar te mogen schaduwen,
heeft men geen gebruik gemaakt van haar aanbod en toestemming. De vraag luidt
‘waarom niet?’. De kans dat men Willem dan had gevonden alvorens hij een
bijzonder ernstig geweldsdelict pleegde, was, zo menen wij, levensgroot. En zo
zijn er nog tal van verdere vragen i.v.m. het voorkomen van het gepleegde
delict die gesteld zouden kunnen worden. Het
valt te hopen dat de behandeling ter zitting in april a.s. antwoorden op
sommige van onze vragen zal geven. Het element waarin wij met name
geïnteresseerd zijn, is het element ‘machtsmisbruik voorafgaand aan de
onttrekking’. Wij hopen dan ook dat de mogelijke verbanden tussen
machtsmisbruik, onttrekking en delict, indien die verbanden bestaan, door
Willem tijdens de zitting zullen worden benoemd en verhelderd. Het antwoord kan
ons inziens naar in geen geval enig excuus voor het gedrag van Willem zijn.
Echter, indien machtsmisbruik gepleegd door hulpverleners een rol heeft
gespeeld in het geheel, dan zou er eventueel veel van geleerd kunnen worden en
dan zouden de geleerde lessen ertoe bij kunnen dragen dat e.e.a. in de toekomst
beter te voorkomen zal zijn.
Mocht u het
interview met de ex-echtgenote van Willem S. in OPZIJ integraal willen lezen,
verwijzen wij u naar het vierde nummer van het vrouwentijdschrift dat sinds
gisteren in de winkel verkrijgbaar is.
TBS met minder risico's voor de samenleving? – 24
maart 2006 – Red. MdH - Dick Oppedijk, voormalig directeur van tbs-kliniek
Veldzicht in Balkbrug, Corine de Ruiter, forensisch psycholoog (was
onder andere werkzaam bij de Van der Hoeven-kliniek in Utrecht), Joost
Eerdmans, Tweede Kamerlid voor de LPF en Cees Korvinus, advocaat, Eric,
tbs'er in Kliniek De Kijvelanden, en Peter, de schoonzoon van het eerste
slachtoffer van tbs'er Wilhelm S, discussiëren over het antwoord op de vraag of
de tbs kan worden uitgevoerd met minder risico’s voor de samenleving. Vandaag rondt de tbs-onderzoekscommissie
van de Tweede Kamer haar openbare verhoren af. In NOVA Politiek een debat over
de hoogtepunten van de afgelopen twee weken en het zoeken naar een antwoord op
de navolgende vragen:
- Hoe kan het dat de effectiviteit van de tbs-behandeling
wetenschappelijk nooit goed werd onderzocht?
- Is het waar dat veel ernstige recidives hadden kunnen
worden voorkomen?
- Wat valt de politiek te verwijten?
- Blijft men geloven in de maakbaarheid
van
de gestoorde crimineel en accepteert zo de kans op recidive, of wordt
iedereen zo lang mogelijk opgesloten?
TBS aanpak in Duitsland:
goedkoper en minder recidive – 24
maart 2006 – Red MdH – NOVA bericht op haar website: “Morgen is de laatste
dag van het openbare verhoren door de Tweede Kamer over het tbs-stelsel. De
Kamerleden horen dan deskundigen uit het buitenland waaronder uit de Duitse
deelstaat Nordrhein Westfalen. Daar is het veel gebruikelijker om psychisch
gestoorde delinquenten na hun ontslag uit de kliniek nog verder te behandelen,
zonodig levenslang. Een model dat - zo vinden sommige Nederlandse deskundigen -
in Nederland navolging verdient.” Het tbs-systeem in Duitsland is in sommige deelstaten
stukken goedkoper dan in Nederland en er is minder sprake van recidive.
Incidenten met fatale afloop komen in Duitsland minder vaak voor dan in
Nederland. In de uitzending van NOVA van gisteren komt o.a. prof. dr. Corine de Ruiter, forensisch psycholoog,
aan het woord.
22-03-06 Pleidooi om tbs'ers onder dwang medicijnen te geven
20-03-06 Den Haag Vandaag: tbs-verloven
TBS Special:TBS IN NEDERLAND
Veel
recidive bij jeugdige tbs’ers -- 23 maart 2006 -- NRC -- Den
Haag - De behandeling van jonge
criminelen in justitiële jeugdinrichtingen is zo gebrekkig, dat de kans groot
is dat zij later in een tbs-kliniek belanden. Plaatsing in een justitiële
jeugdinrichting (ook wel jeugd-tbs genoemd) is in de praktijk het voorportaal voor
tbs. Dat betoogden A. Bartels, onderzoeker van de Mesdagkliniek, en N. Duits,
projectleider van de Forensisch Psychiatrische Dienst voor jongeren, gisteren
tegenover de tijdelijke commissie Onderzoek tbs van de Tweede Kamer. Jongeren
kiezen na ontslag uit een jeugdinrichting veel vaker opnieuw het criminele pad
dan ex-gedetineerden of ex-tbs’ers. Het recidivepercentage van tbs’ers is 28,
voor reguliere gedetineerden 58 en voor jongeren na behandeling in een
jeugdinrichting 68. Volgens onderzoeker Duits scoren jongeren zo hoog omdat de
plaatsingsmaatregel, in tegenstelling tot tbs, voor slechts maximaal zes jaar
kan worden opgelegd. Jeugd-tbs werd in 1995 ingevoerd en is sindsdien 650 keer
opgelegd. Met de groei van de jeugdcriminaliteit, met name onder allochtonen,
groeit ook het aantal plaatsingsmaatregelen. De laatste twee jaar werden er 250
opgelegd. Maar het schort volgens Duits ook aan effectieve behandelmethodes en
een goede selectie van kandidaten. „Er wordt geïndiceerd op hoop, niet op wat
werkelijk mogelijk is. En er bestaan geen effectiviteitscijfers.” Jongeren met
stoornissen belanden in een jeugdinrichting, terwijl ze eigenlijk in een
psychiatrisch ziekenhuis horen. Volgens
Bartels kampen de inrichtingen met een groot personeelsverloop, hoog ziekteverzuim
en een chaotische bedrijfsvoering. Ook willen de inrichtingen hun
behandelmethodes vaak niet ter discussie te stellen. „Men houdt vast aan de
eigen theorie.” Het aantal jeugdcriminelen met psychiatrische problemen neemt
volgens Bartels toe, met name in achterstandswijken. Daarbij kan alcohol- en
drugsgebruik de situatie verslechteren.
Commentaar Red. MdH: In de uitzending van Zembla
van 23 maart 2006 over de zedenrecherche kwam de zaak van een 21 jarige pleger
van een zedendelict aan bod (aangifte wegens verkrachting van een 13-jarig
meisje) die eerder al enige tijd in de jeugd-tbs had doorgebracht. De
uitzending kan via de website van Zembla (binnenkort) nog worden bekeken.
TBS-ers in psychiatrie
maakt werken verpleegkundige onmogelijk stelt NU'91 -- 21
maart 2006 -- Zorgkrant --
Onbehandelbare tbs-patiënten of mensen die niet behandeld willen worden horen
volgens NU'91 niet in de reguliere psychiatrie thuis. NU'91 stelt dat het gaat
om gevaarlijke psychopaten. Deze patiënten zijn onbehandelbaar en / of willen
niet behandeld worden. Tevens is de kans op herhaling van het misdrijf groot.
De verpleegkundige heeft een professionele achtergrond en bewaakt zijn
professionele grenzen geeft NU'91 aan op haar web site. Een verpleegkundige kan
geen structurele rol spelen voor onbehandelbare mensen of mensen die niet
behandeld willen worden. De
professionele relatie tussen verpleegkundige en patiënt raakt verstoord als
deze gevallen in beeld komen. Het gevolg hiervan is, dat verpleegkundigen
ontslag nemen. Tevens lopen medepatiënten wat hun behandeling betreft achter.
In de psychiatrie vindt ruime integratie plaats door patiënten te laten wonen
buiten te instelling. Ook het omgekeerde komt voor. Burgers integreren binnen
het terrein van de psychiatrie. Deze ontwikkeling staat haaks op het
doorschuiven van tbs-ers naar de psychiatrie meent NU'91. Dit is een
verplaatsing van het probleem. Hiermee wordt pijnlijk duidelijk dat er een
grijs gebied is van patiënten die tussen wal en schip vallen. De hulpverlening
weet hier geen raad mee, daardoor komt dit op het bordje van de verpleegkundige
terecht. NU'91 stelt, dat werkgevers door de politiek opgeroepen moeten worden
maatregelen te nemen. Werkgevers en werknemers moeten zich tegen deze tendens
blijven verzetten.
Verloven
voor tbs'ers vaker afgewezen -- 20 maart 2006 -- Volkskrant
/ ANP -- DEN HAAG - De laatste jaren
worden machtigingen voor tbs-gestelden om op verlof te gaan, vaker afgewezen. De afdeling Individuele Tbs-Zaken (ITZ) van
het ministerie van Justitie doet dat, omdat het gevaar te groot wordt
geacht. Tot een paar jaar geleden werden vrijwel alle verlofmachtigingen die de
klinieken voor hun patiënten indienden, nog toegewezen. Dat zei drs. M. Kavelaars, hoofd ITZ van Justitie en
hoofd behandeling van De Kijvelanden in Poortugaal, maandag tegen de
parlementaire commissie die het tbs-stelsel onderzoekt. Ze gaf geen cijfers.
Deskundigen meldden vorige week al dat de aanvragen nu zorgvuldiger worden
bekeken. Aanvragen voor een verlof lopen binnen de kliniek via meerdere
schijven, waarna het verzoek bij het ministerie op tafel komt. Verzoeken om
verlof worden volgens Kavelaars het meest afgewezen omdat het risico dat een
betrokkene opnieuw een delict pleegt, onaanvaardbaar hoog is. Maar ook gaat
verlof niet door, als in de kliniek incidenten plaatsgevonden hebben die
gerelateerd zijn aan het delict dat de betrokkene eerder had gepleegd, zoals
gewelddadig gedrag. Ook een tbs'er die zijn delict ontkent, komt vaak niet voor
verlof in aanmerking. In 2005 werden ongeveer duizend verlofaanvragen voor
tbs'ers ingediend, zei Kavelaars. Daarin zaten ook de heroverwegingen die
minister Donner (Justitie) had opgelegd van alle machtigingen voor een verlof
die toen bestonden. Dat gebeurde onder politieke druk, nadat enkele tbs'ers die
zich aan het toezicht hadden onttrokken, ernstige misdrijven hadden gepleegd. Op dit moment hebben zevenhonderd tbs'ers
een vorm van verlofregeling, bijna de helft van alle tbs-gestelden. Volgens
Kavelaars hebben circa 250 mensen transmuraal verlof (langer dan een week
onbegeleid verlof), 175 onbegeleid verlof (maximaal zes overnachtingen) en 250
mensen begeleid verlof.
TBS:
hoe het beter kan – 20 maart
2006 – Red. MdH – Gisteren was ex-tbs
gestelde Humphrey Ludwig tezamen met zijn huidige vriendin, Joanne, te gast
in het programma ‘Woestijnruiters’
dat door Jeroen Pauw en Paul Witteman
wordt gepresenteerd (zie onze aankondiging van 17 maart jl. ‘Kritiek op het
tbs-systeem’ elders op deze nieuwspagina). Nadat Humphrey Ludwig diverse vragen
over zijn verleden, en met name het gepleegde delict, een partnermoord, heeft
beantwoord, stelde men aan de ervaringsdeskundige de vraag wat volgens hem aan
het tbs-systeem zou moeten worden veranderd. Wat zou de ex- ter beschikking
gestelde antwoorden indien hij door de tijdelijke Kamercomissie gevraagd zou worden zijn visie te geven op
noodzakelijke veranderingen aan ons tbs-stelsel. Ludwig was er kort en
duidelijk over: “Ik zou precies hetzelfde voostellen dat de deskundigen mr. Korvinus,
advocaat, en prof. dr. Corine de Ruiter, bijzonder hoogleraar forensische psychologie, hebben
genoemd”.
Onderstaand treft u verdere informatie aan
over de gesprekken met de door Ludwig genoemde deskundigen.
17 maart 2006
Onderzoekscommissie TBS-stelsel hoort deskundigen
De
parlementaire commissie onderzoek TBS-stelsel spreekt in het openbaar met deskundigen
over de populatie, stoornissen en behandeling.
Deze discussie was tot nu toe degene met
de waardevolste en tevens meest correcte bijdragen van deskundigen aan dit
onderzoek. In dit verband willen wij vooral prof. dr. Corine de Ruiter (forensisch psycholoog
en leidinggevende van het Trimbos Instituut) en op de tweede plaats prof. dr. Jan Swinkels, bijzonder hoogleraar richtlijnontwikkeling in de geestelijke
gezondheidszorg, noemen. Wij danken de beide professionals voor hun moed te
durven zeggen waar het werkelijk op staat. Velen draaien helaas mee met het
systeem dat hen voedt – in financieel opzicht evenals in ‘cultureel’
opzicht. Met ‘cultureel’ verwijzen wij naar de twee tijdens deze discussie
genoemde culturen binnen de tbs-sector:
- de behandelcultuur (veelal nauwelijks aanwezig helaas) en
- de beheerscultuur en tevens voedingsbodem voor de vele vormen van machtsmisbruik in
de tbs-sector die door professionals worden gepleegd.
15 maart 2006
Onderzoekscommissie TBS-stelsel hoort mr.
Korvinus
De
parlementaire commissie onderzoek TBS-stelsel spreekt in het openbaar met
deskundigen. Het ochtenddeel gaat over de rechtsgang, de Pro Justitia
rapportage, toerekeningsvatbaarheid, de TBS-doelgroep en de huidige
regelgeving. Het middagdeel is gewijd aan de Pro Justitia rapportage en
wettelijk mogelijke TBS met voorwaarden.
Indien
u deze uitzending ‘Woestijnruiters’ mocht hebben gemist, kunt u haar binnenkort
nog via de website van de VARA bekijken.
Aankondiging van de volgende ronde openbare
gesprekken Tijdelijke Commissie Onderzoek TBS – 18 maart
2006 – Red. MdH -- Gedurende de afgelopen week en gedurende de aankomende
week vonden/vinden de openbare
gesprekken plaats van de
parlementaire onderzoekscommissie TBS-stelsel. De openbare gesprekken van
13 tot en met 24 maart worden weer live op Nederland 2 en via de website van de
Tweede Kamer uitgezonden. Navolgend treft u informatie over de onderwerpen van
de gesprekken aan die deze week zullen worden gevoerd. Klik op de diverse links
voor meer informatie:
maandag 20 maart 2006
Openbare gesprekken parlementair
onderzoek TBS-stelsel
De parlementaire commissie onderzoek TBS-stelsel
spreekt in het openbaar met deskundigen over het einde van de behandeling, ontslag,
verloven en onttrekkingen.
woensdag 22 maart 2006
Openbare gesprekken parlementair
onderzoek TBS-stelsel
De parlementaire commissie onderzoek TBS-stelsel
spreekt in het openbaar met deskundigen over gedragsstoornissen en
maatschappelijke risico's.
vrijdag 24 maart 2006
Onderzoekscommissie TBS-stelsel hoort
Donner, Hoogervorst en Korthals
De parlementaire commissie onderzoek TBS-stelsel
spreekt in het openbaar met deskundigen over de situatie in het buitenland en
hoort
(oud-)bewindslieden.
‘Behandeling tbs’ers
achterhaald’ – 18 maart 2006 – Algemeen Dagblad, door: Yvonne Wiggers – DEN HAAG – De werkwijze van tbs-klinieken is volstrekt
achterhaald. Om problemen met tbsérs op verlof te voorkomen, moet er snel iets
veranderen. Dat zeiden bijzonder hoogleraar forensische psychologie, prof. dr.
De Ruiter en haar collega prof. dr. Swinkels gisteren tegenover de
parlementaire commissie die het terbeschikkingsstelsel onderzoekt. De
deskundigen lieten geen spaan heel van de tbs-instellingen. Hun
behandelmethodes zijn verouderd, ze wisselden totaal geen informatie met elkaar
uit, het personeel is niet opgewassen tegen mogelijke manipulaties van zware
psychopaten en goede voorbeelden uit het buitenland worden slechts mondjesmaat
overgenomen. Het tweetal verhaalde over machtsstrijdjes tussen directeuren van
tbs-klinieken en eigenwijze artsen. De Ruiter vindt dat er in elk geval op
korte termijn gespecialiseerde opleidingen voor forensische psychologie moeten
komen. De meeste medewerkers in tbs-instellingen komen nu nog uit de
hulpverlening. Zij hebben allen te maken gehad met open patiënten die graag
geholpen willen worden. Ze hebben volgens De Ruiter nooit geleerd hoe ze moeten
omgaan met psychopaten die hun behandelaars van alles op de mouw proberen te
spelden. “Het is echt een ander vak.” De
klinieken vinden alle kritiek niet terecht. Zij wijzen erop dat slechts 20% van
de behandelde tbs’ers weer de fout in gaat. Bovendien hebben ze al veel
veranderd, zeggen ze. Volgens prof. dr. De Ruiter kloppen de klinieken zichzelf
echter op de borst met cijfers die ‘dubieus’ zijn. Zij vindt dat het effect van
tbs-behandelingen nodig moet worden bestudeerd. Dat is nooit gebeurd, terwijl
de maatregel om delinquenten met een geestelijke stoornis te behandelen al
sinds 1928 bestaat.
Kritiek
op het tbs-systeem -- 17 maart 2006 -- Op zondag 19 maart 2006 zal het programma Woestijnruiters (NL 2, 22.25 uur) aandacht besteden aan de
tbs-sector. Met een bijdrage van
Humphrey Ludwig, ervaringsdeskundige TBS. Hij zal waarschijnlijk terugkomen
op de kritiek die op 17 maart jl. tijdens de gesprekken met de tijdelijke
Kamercommissie TBS door de beide
hoogleraren prof. dr. Corine de Ruiter en prof. dr. Jan Swinkels naar voren
werd gebracht. Deel uitmakend van de genoemde kritiek was de ‘beheerscultuur’ versus ‘behandelcultuur’. Het drama van de
beheerscultuur is het machtsmisbruik
dat binnen de sector helaas veelvuldig wordt gepleegd. Wat zijn de oorzaken voor machtsmisbruik plegende ‘hulpverleners’?
Inadequate of slechte scholing maar ook gestoord gedrag. Aan scholing kan
gewerkt worden. Aan gestoord gedrag ook, simpelweg door een screening in te voeren voor hulpverleners die in de tbs sector aan
de slag willen gaan. Degenen die
omwille van gebrek aan eigenwaarde en ernstigere problemen de behoefte hebben
patiënten te beheersen, te overheersen, te kleineren, te pesten en ten onrechte
te straffen, dienen geen kans te krijgen in de tbs-sector aan het werk te
worden gesteld. De
verantwoordelijkheid voor het voorkomen van en het afrekenen met
machtsmisbruik, draagt ons Ministerie van Justitie, zo zijn wij van mening.
Tbs-kliniek
werkt vaak ouderwets – 17 maart 2006 – Volskrant -- DEN HAAG - Tbs-inrichtingen behandelen patiënten
volgens methodes die niet meer van deze tijd zijn. Onderzoek naar het effect
van hun werkwijze ontbreekt. Klinieken wisselen weinig kennis uit en passen
wetenschappelijk bewezen behandelingen uit het buitenland nauwelijks toe. Dat
bleek vrijdag tijdens de derde zittingsdag van de parlementaire onderzoekscommissie
tbs. ‘De toets naar het effect van de tbs-maatregel heeft nog steeds niet
plaatsgevonden, terwijl de tbs al tachtig jaar bestaat’, zei bijzonder hoogleraar forensische
psychologie Corine de Ruiter. ‘Ik vind dat een zwaktebod.’ De lage recidivecijfers
van rond de 20 procent, die door de tbs-sector als bewijs van behandelsucces
worden opgevoerd, moeten volgens de hoogleraar met scepsis worden bekeken.
Omdat bepaalde groepen tbs-gestelden (ouders die hun kinderen hebben gedood
bijvoorbeeld) nauwelijks recidiveren en omdat de gevaarlijkste patiënten naar
longstay-afdelingen verdwijnen en niet meetellen. De Ruiter onderzoekt
tbs-patiënten die op de nominatie staan voor een plek op de longstay en staat
soms versteld van de behandeling die patiënten hebben gekregen. ‘Er zijn veel
zedendelinquenten bij die geen medicijnen aangeboden krijgen. Hoe kan dat nou
als uit tal van internationaal onderzoek blijkt dat het effect van medicijnen
op de recidive groot is. Je doet patiënten daarmee tekort.’ Het Expertisecentrum Forensische
Psychiatrie (EFP), dat drie jaar geleden werd opgezet, moet samenwerking en
kennisuitwisseling tussen tbs-klinieken stimuleren, maar een pressiemiddel
heeft het centrum niet, erkende
directeur Joan Meyer. ‘Ik kom gemotiveerde behandelaars tegen, maar de hele
werkwijze in de klinieken is te vrijblijvend. Niemand spreekt ze aan op de
vraag of hun behandelprogramma wel het beste programma is.’ Jan Swinkels, bijzonder hoogleraar richtlijnontwikkeling in de
geestelijke gezondheidszorg, zei dat behandelaars vaak niet openstaan voor
kritiek, omdat daarmee hun eigen functioneren ter discussie komt te staan. De Ruiter suggereerde de Inspectie voor de
Gezondheidszorg te laten controleren of tbs-klinieken wel volgens de laatste
stand van de wetenschap te werk gaan. ‘Wij hebben de plicht patiënten het beste
te bieden wat we in huis hebben’, zei ze. ‘En we hebben de plicht om te
investeren in nieuwe behandelingen voor groepen die we nu nog niet kunnen
behandelen. Dat is een kwestie van ethiek.’ De deskundigen menen dat er een
speciale opleiding moet komen voor tbs-personeel. De meeste werknemers in
klinieken komen uit de hulpverlening, aldus De Ruiter en zijn vaak niet
deskundig genoeg. ‘Het is echt een apart vak. Mensen die in deze sector werken,
moeten veel meer bagage meekrijgen.’
Commentaar red. MdH: Mogen met name de woorden van Corine de Ruiter en
Jan Swinkels gehoord en opgevolgd worden. ‘Een kwestie van ethiek’… precies!
‘Ethiek’ echter is een term die zich binnen de tbs-sector in het algemeen nog
onvoldoende over bekendheid mag verheugen.
Effecten
van tbs-behandeling zijn nauwelijks onderzocht – 17 maart
2006 – Trouw -- Forensisch
psychologe De Ruiter was ’geschokt’ toen ze zo’n tien jaar geleden in de tbs-sector
ging werken. Tot haar verbijstering kwam onderzoek naar de effecten van
behandeling hoegenaamd niet voor. Het gaat tegenwoordig iets beter, weet ze.
„Maar er is in wezen nog niet zo veel veranderd”, zei prof. dr. De Ruiter
gisteren tegen de parlementaire commissie die het tbs-stelsel doorlicht. Ze
vergeleek het met het onderzoek naar kanker. „Ik zou willen dat tbs-patiënten
dezelfde behandeling krijgen als kankerpatiënten. Ik zie soms in rapporten dat
bij een patiënt een bepaald medicijn niet is geprobeerd. Dan doe je die
tbs-patiënt tekort. We hebben als samenleving de plicht om die mensen goed te
behandelen en het beste te geven. Dat is een kwestie van ethiek.” Volgens De
Ruiter zorgt het tbs-stelsel er voor dat mensen onnodig vastzitten in een kliniek.
„Neem een moeder die aan een depressie lijdt en haar kinderen heeft vermoord.
Bij zulke mensen is er vrijwel geen risico dat ze weer zo’n misdrijf plegen.
Die hoeven niet achter een metershoog hek. Die mensen kun je heel goed buiten
de kliniek behandelen en begeleiden.” Volgens De Ruiter, daarin bijgevallen
door de psychiater Swinkels, draagt dat er ook toe bij dat de recidivecijfers
voor tbs worden vertekend. „Opgepoetst” luidt hun oordeel over het percentage
(10 tot 15) dat Justitie aanhoudt voor tbs’ers die zich opnieuw schuldig maken
aan een ernstig vergrijp als ze (bijvoorbeeld voor verlof) buiten de kliniek
komen. De Ruiter, onlangs benoemd tot hoogleraar in Maastricht, heeft enkele
jaren geleden in Nederland een in Canada ontworpen model geïntroduceerd waarmee
kan worden geschat hoe groot het risico is dat een bepaalde tbs’er weer in de
fout gaat. Met dat systeem zijn de risico’s beter te taxeren dan vroeger.
Maar zekerheid is er nooit, weten ze in de tbs-klinieken. Tegenover de
commissie deed ook de voormalige directeur van de tbs-kliniek Veldzicht zijn
verhaal. Hij maakte nog net mee hoe zijn kliniek vorig jaar juni in het nieuws
kwam, doordat een tbs’er zijn begeleiders het nakijken gaf, enkele dagen zoek
was en later bekende tijdens die dagen een bejaarde man uit Amsterdam te hebben
vermoord. Die kwestie was het laatste zetje tot het huidige parlementaire
onderzoek. „Een schoolvoorbeeld van hoe we met patiënten om willen gaan”, meent
Oppedijk. „Er was sprake van een risico-taxatie, en van een heel lang traject.
Met heel kleine stukjes ging de man op verlof. Hij was inmiddels al 42 keer op
verlof geweest. En dan gaat het toch mis.”
Meer info: www.trouw.nl/tbs
Antwoorden
van minister Donner op de Kamervragen inzake seksueel GOG in tbs-kliniek Flevo
Future – 16 maart
2006 – Red. MdH – De antwoorden van de Minister van Justitie (dd. 8
maart 2006) op de vragen van het lid De Wit (SP) over publicaties omtrent
seksuele misdragingen van hulpverleensters in TBS-kliniek Flevo Future te
Amsterdam (ingezonden op 15 februari 2006, nr. 2050608070) treft u via de
navolgende link op de website van het Ministerie van Justitie aan.
Commentaar Red. MdH: Aangezien
minister Donner de noodzaak voor voorlichting over dit onderwerp in de
tbs-sector niet lijkt te willen (in)zien en daarmee aangeeft niets aan preventie
van seksueel GOG door hulpverleners met aan hun zorg toevertrouwde patiënten in
de tbs-sector te willen doen, zullen wij z.s.m. een aparte brochure voor de
tbs-sector over dit onderwerp gaan maken en ons ervoor inzetten dat het bestaan
van de brochure ook bij ter beschikking gestelde patiënten in alle klinieken
bekend zal worden. Wij achten het meer dan slechts noodzakelijk dat er veel
meer en dan wel correcte voorlichting zal komen voor patiënten aangezien wij
bij herhaling op diverse wijzen moesten constateren dat a) patiënten over zeer
weinig en meestal zelfs over geen enkele informatie m.b.t. het onderwerp
beschikken en b) enkele hulpverleners werkzaam in de tbs-sector al hebben laten
blijken over veel te weinig kennis m.b.t. het onderwerp te beschikken. Door
middel van informatieverstrekking aan patiënten en hulpverleners in de sector
zou met zekerheid (zeker gezien het grote gebrek aan voorlichting dat er nu is)
veel grensoverschrijdend gedrag voorkomen kunnen worden. De dringende noodzaak
voor preventie is op tal van manieren al gebleken, reden waarom wij dan ook een
speciale brochure voor de sector zullen gaan maken en verspreiden. Over onze
ervaringen waaruit groot gebrek aan kennis inzake GOG aan de zijde van
personeel en patiënten bleek, zullen wij t.z.t. dan ook uitgebreid berichten.
De schrijnende voorbeelden die wij tot dusver al kunnen noemen, maken duidelijk
dat de minister het bij het verkeerde einde heeft als hij meent dat
voorlichting in dezen niet nodig zou zijn. Een paar vragen aan een paar
patiënten en /of hulpverleners uit de sector, minister Donner, en u had zoveel
beter geweten dan u nu in uw antwoorden aangeeft te weten.
Verdachten proberen TBS te
ontlopen – 16 maart 2006 – www.parlement.com
/ ANP -- Verdachten van een ernstig misdrijf weigeren steeds vaker medewerking
aan een psychiatrisch onderzoek. Op die manier proberen zij TBS te ontlopen.
'De angst voor TBS is groot. Mensen hebben liever de volle mep aan straf, maar
wetend wanneer dat eindigt', zo zeiden deskundigen op de tweede dag van de
openbare gesprekken tegen de Tweede-Kamercommissie TBS-stelsel. Een voor het
gesprek uitgenodigde advocaat beaamde deze tactiek.
Tbs-commissie
boeit weinig tv-kijkers – 16 maart 2006 – Algemeen Dagblad / ANP
-- HILVERSUM - De
parlementaire commissie die het tbs-stelsel onderzoekt, kan maar weinig kijkers
boeien. Uit de cijfers van de Stichting KijkOnderzoek blijkt dat het aantal
kijkers uiteenloopt van 32.000 tot 64.000. Zelfs
tekst tv, met een selectie van teletekstpagina's, op dezelfde zender wordt
meestal beter bekeken. De openbare gesprekken met vooral juridische en
psychiatrisch deskundigen werden maandag en woensdag rechtstreeks uitgezonden
op Nederland
Verlofbeleid
tbs’ers moet minder streng -- 15 maart 2006 – Brabants Dagblad – DEN
HAAG - Onder druk van incidenten is het verlofbeleid voor tbs’ers nu zo streng
dat zij eerder de neiging zullen hebben in de fout te gaan. „Er zijn
hogedruk-keteltjes van gemaakt. Mensen die denken: we hebben niets meer te
verliezen, die eenmaal buiten de benen nemen.“ Die waarschuwing gaf mevrouw
Abbenhuis van de tbs-kliniek de Rooyse Wissel gisteren aan de parlementaire
commissie die het tbs-stelsel onderzoekt. De angst om tbs’ers in de samenleving
toe te laten is te ver doorgeschoten, vinden de deskundigen, nadat enkele
tbs’ers tijdens hun misdrijven pleegden. Ook mensen die hun hele leven op een
zogenoemde longstay (kliniek voor levenslang gestraften) doorbrengen, moeten af
en toe uitstapjes kunnen maken, betoogde R. de Bruine, hoofd van de ’longstay’
Veldzicht. „Ook die mensen moeten ergens naar uit kunnen kijken. Bovendien zijn
die tripjes heel erg veilig.“
In
uitzonderlijke gevallen kunnen tbs’ers die levenslang hebben zelfs in een
begeleid wonen project wonen, aldus De Bruine. „Het gaat dan om mannen van
zeventig, tachtig, bij wie het gevaar dat zij de fout in gaan door hun hoge
leeftijd is afgenomen.“ De andere deskundigen hielden het erop dat er in ieder
geval verlofmogelijkheden moeten blijven bestaan voor mensen die terug kunnen
keren naar de maatschappij. „Het overgrote deel van de verloven gaat goed,“
benadrukte Van Abbenhuis.
Toegeven
Uit
de eerste dag van de openbare gesprekken kwam al duidelijk naar voren dat
justitie en behandelaars geregeld over de aanpak van tbs’ers van mening verschillen.
Zo gaf officier van justitie Wolters ruiterlijk toe dat hij na een gruwelijk
delict af en toe forse gevangenisstraf eist om aan het rechtsgevoel in de
samenleving tegemoet te komen, ook al is iemand na zijn straf tijdens de tbs
moeilijker te behandelen. Ook blijken rechters in tien procent van de gevallen
de tbs te beëindigen, terwijl de behandelaars vinden dat iemand daar nog niet
aan toe is. Volgens de klinieken zou er een Beroepscommissie moeten komen die
over verloven en het einde van de tbs beslist. Nu valt dat onder het ministerie
van Justitie dat soms maanden over een beslissing doet. Het zou ook schelen als
patiënten na afloop van hun tbs langer in de gaten gehouden worden. Nu wordt
maximaal drie jaar gevolgd of zij wel hun medicijnen innemen, of geen drugs
gebruiken, dus of ze zich aan de afspraken houden die voor hun vrijlating zijn
gemaakt. Daar zou in sommige gevallen wel tien of vijftien jaar voor moeten
staan voordat zeker is dat iemand niet in zijn oude fouten vervalt, aldus
Wolters en de behandelaars eensgezind.
Gewetenlozen
Het
is nooit te voorkomen dat een behandelde tbs’er opnieuw een delict pleegt,
verklaarde hoogleraar forensische psychiatrie Van Marle. Hij waarschuwde dat er
elk jaar meer tbs’ers bij komen, en dat zij ook steeds ernstiger gestoord zijn.
„De grenzen tussen slecht en gek vervagen, er zitten nu meer slechte mensen in
de tbs, gewetenlozen,“ aldus Van Marle. Hij pleit ervoor dat er scherper
onderscheid gemaakt wordt tussen misdadigers en patiënten.
TBS-patienten zitten niet altijd op de
goede plaats
– 14 maart 2006 – www.parlement.com / ANP -- Zowel voor aanvang van
de behandeling als na afloop van de behandeling worden besluiten genomen die
het TBS-stelsel onder druk zetten. Bovendien sluit de huidige geestelijke
gezondheidszorg slecht aan op het TBS-stelsel. Dat bleek op de eerste dag
tijdens de openbare gesprekken van de Tweede-Kamercommissie die het TBS-stelsel
onderzoekt. De commissie was in gesprek met deskundigen, een officier van
justitie en een rechter.
'Meer tbs-recidive
dan wordt aangenomen' – 13 maart 2006 – Wereldomroep -- Het percentage tbs'ers dat na hun
vrijlating opnieuw in de fout gaat, is groter dan altijd wordt aangenomen. Dat
bleek vrijdag tijdens de verhoren van de parlementaire commissie die het
tbs-stelsel onderzoekt. Volgens hoogleraar
psychologie De Ruiter worden nu bij het vaststellen van het recidivecijfer ten
onrechte ook mensen meegeteld die een stoornis hebben die niet leidt tot
herhaling. Dan gaat het bijvoorbeeld om een ouder die zijn kind heeft
omgebracht. Ook tbs'ers die nooit meer vrijkomen, worden ten onrechte
meegeteld. Tijdens de verhoren bleek ook dat het effect van tbs nog nooit goed
is geëvalueerd. Ook is onbekend of tbs'ers baat hebben bij verlof. De
verhoren gaan maandag verder. Volgende week vrijdag verschijnen de ministers
Hoogervorst en Donner en oud-minister Korthals voor de commissie.
'TBS-stelsel
ter discussie' (13 maart)
Alle
tbs’ers opnemen -- 13 maart 2006 – NRC -- In de Tweede
Kamer begon vandaag een parlementair onderzoek naar tbs. Een van de problemen
is volgens deskundigen dat tbs’ers zonder behandeling te lang vrij rond lopen.
Het openbaar ministerie moet psychiatrische klinieken kunnen dwingen delinquenten
op te nemen die tot voorwaardelijke tbs zijn veroordeeld. Dat zei tbs-officier
van justitie M. Wolters vanochtend bij de start van de verhoren van de
tijdelijke commissie onderzoek tbs-stelsel. Voorwaardelijke tbs wordt vaak
opgelegd. De bedoeling is dat deze veroordeelden psychiatrische behandeling
krijgen. Het komt in de praktijk te vaak voor dat dergelijke delinquenten na
het uitzitten van hun celstraf vrij rondlopen zonder enige vorm van
behandeling, aldus Wolters. Hij zei dat de samenleving hierdoor te grote
risico’s loopt. Wolters was een van de vier deskundigen die vanmorgen
verschenen voor de Tijdelijke Commissie Onderzoek TBS, een parlementaire
onderzoekscommissie onder voorzitterschap van de VVD’er Arno Visser. De
commissie zal de komende twee weken deskundigen en mensen uit de tbs-praktijk
en de psychiatrie horen om een beeld te krijgen van het systeem van de
terbeschikkingstelling. Afgelopen vrijdag gaf de commissie een toelichting op
haar werkzaamheden. „Waar publieke onrust heerst, moet publiek onderzocht
worden”, zei Visser. Een van de problemen bij tbs is dat mensen die ertoe zijn
veroordeeld geen behandeling krijgen. Officier van justitie Wolters noemde een
recent voorbeeld uit zijn eigen praktijk van een delinquent die tot drie jaar
cel was veroordeeld met aansluitend tbs ‘met voorwaarden’. „Hij kwam in januari
vrij. zonder enige vervolgbehandeling.” Dat is volgens Wolters geen
uitzondering. „Het openbaar ministerie zou een aanwijzingsbevoegdheid richting
klinieken moeten krijgen.” De officier wil ook meer juridische mogelijkheden om
voormalige tbs-patiënten na ontslag te dwingen behandeling te ondergaan, zoals
gedwongen medicatie. De wet biedt nu de mogelijkheid zulke maatregelen voor
maximaal drie jaar op te leggen. Die termijn blijkt vaak te kort. Voor een
bepaalde categorie voormalige tbs’ers moet die mogelijkheid zelfs levenslang
kunnen worden opgelegd, aldus Wolters. Een van de aanleidingen tot het
onderzoek van de Tweede Kamer was de ontsnapping van tbs’ er Wilhelm S. vorig
jaar tijdens een verlof. S. vermoordde kort daarna een 73-jarige Amsterdammer
en werd bij toeval aangehouden. Verantwoordelijk minister Donner (Justitie,
CDA) werd naar de Kamer geroepen en een Kamermeerderheid pleitte voor het
instellen van een parlementair onderzoek. Donner verzette zich – met succes –
tegen een te uitgebreid onderzoek: het moest vooral over de toekomst gaan en
niet over de fouten in het huidige stelsel. Uit de onderzoeksvragen die de
commissie vrijdag presenteerde blijkt dat het huidige stelsel toch ook kritisch
wordt bekeken. Daarbij wordt niet alleen het huidige tbs-beleid onder de loep
genomen, zo bleek vanochtend tijdens de eerste verhoren, maar ook het
functioneren van de reguliere psychiatrie. Volgens H. van Marle, hoogleraar
forensische psychiatrie aan de Erasmus Universiteit, heeft de reguliere
psychiatrie behandeling van patiënten met een criminele achtergrond in de jaren
tachtig afgestoten. Gesloten afdelingen verdwenen en de deskundigheid voor
dergelijke behandelingen is nagenoeg verdwenen. De doorstroming van
delinquenten vanuit de gevangenis stagneert daardoor. Volgens Van Marle moet er
in het tbs-stelsel een ‘waterkering’ komen tussen tussen ‘mad en bad’,
veroordeelde patiënten die wel en niet meer te behandelen zijn. De dure ‘bedden’
voor behandeling kunnen dan worden benut voor mensen die ook werkelijk
behandelbaar zijn. Vanaf eind jaren tachtig is het aantal mensen met tbs fors
gestegen en is de gemiddelde tbs’er gevaarlijker. Op dit moment hebben 1.400
mensen tbs met dwangverpleging. Het aantal tbs’ers stijgt jaarlijks met
ongeveer 120 patiënten. „Dat is een kliniek extra per jaar”, aldus Van Marle.
Hoofddoel van het parlementaire onderzoek is antwoord te vinden op de vraag hoe
het huidige tbs-systeem werkt en hoe dit verbeterd kan worden. Daarbij wordt
vooral gekeken naar de momenten waarop beslist wordt of iemand tbs moet
krijgen, wat de zwakke schakels zijn in de aansluiting van het strafrecht en de
wet BOPZ (Bijzondere Opnemingen Psychiatrische Ziekenhuizen) en de
effectiviteit van de tbs-behandeling. Van Marle temperde de verwachtingen over
de resultaten van onderzoek naar recidivisme na de tbs-behandeling. „Ik verkoop
waarschijnlijkheid, geen zekerheid.” Dat was juist de verdediging van Donner na
de ontsnapping van Wilhelm S. De Tweede Kamer begon het onderzoek vorig jaar
september naar aanleiding van enkele gewelddadige incidenten met tbs’ers die
waren ontsnapt. Terbeschikkingstelling (tbs) moet de samenleving beschermen
tegen psychisch zieke mensen die een ernstig misdrijf hebben gepleegd en bij
wie de kans op herhaling groot is. Het tbs-stelsel schiet daarin volgens een
meerderheid van de Kamer tekort. De onderzoekscommissie heeft de komende twee
weken zes dagen uitgetrokken voor de openbare gesprekken. De commissie spreekt
met hoogleraren, een reclasseringsmedewerker, een advocaat, een jurist van het
Pieter Baan Centrum en enkele (oud-)directeuren van klinieken. In de tweede
week ligt de nadruk op de risico’s van recidive bij verlof of ontslag, de
slachtoffers, de ervaringen in het buitenland en de betrokken bewindslieden. In
mei wil de commissie haar conclusies en aanbevelingen klaar hebben. Het eerste
deel van het onderzoek vond in beslotenheid plaats.
Seksueel GOG door hulpverleners: via FEITEN naar ERKENNING
en PREVENTIE – 11 maart 2006 – Publicatie MdH, door: Tanja Zondervan -- Een perspectief
vanuit ervaringsdeskundigheid & vrijwilligerswerk op het gebied van
seksueel, psychisch/emotioneel en fysiek misbruik door hulpverleners. Bij dit
artikel gaat het om een van de bijdragen van onze website aan de studienamiddag ‘Grensoverschrijdend
gedrag (GOG) van zorgverstrekkers t.a.v. personen met psychische problemen’
die op 7 maart 2006 door UilenSpiegel vzw en Similes vzw in Leuven werd
georganiseerd. Tot onze blijdschap mochten wij al vernemen dat dit artikel
zowel door slachtoffers van GOG door hulpverleners evenals door professionals
werkzaam binnen de GGZ bijzonder positief werd beoordeeld. In deze publicatie
treft u enige informatie over de Vlaamse psychiater Vincent Martin aan die in
tbs-kliniek De Kijvelanden heeft gewerkt.
Klik op bovenstaande link om het artikel in onze
rubriek PUBLICATIES te kunnen lezen.
Ggz
kan tbs-patiënten niet aan – 7 maart 2006 – PSY -- De samenwerking
tussen de forensische psychiatrie en de ggz verloopt moeizaam en is de
afgelopen jaren niet wezenlijk verbeterd. Dat concludeert Jaap van Vliet die in
maart promoveerde op het onderzoek De Tbs in zijn maatschappelijke context. De
reguliere ggz weet weinig raad met tbs-patiënten. Die onmacht geldt zowel de
periode die voorafgaat aan een tbs als de periode na afsluiting daarvan, als
patiënten door moeten stromen naar de geestelijke gezondheidszorg. Vele tbs'ers
hebben voorafgaand aan de tbs-oplegging wel langdurig en intensief contact
gehad met de ggz, de verslavings- of de jeugdzorg. In een groot aantal gevallen
verbreekt óf de instelling óf de patiënt dat contact voortijdig en dan volgt
wat Van Vliet 'geïnstitutionaliseerde verwaarlozing' noemt: de ggz laat het
daarbij zitten en verliest de afhakers uit het oog. Hij pleit voor een veel
actievere benadering, bijvoorbeeld door bemoeizorg, en voor een meldingsplicht
als risicovolle patiënten uit het zicht verdwijnen. Samenwerking tussen
forensische psychiatrie en ggz is de afgelopen vijf jaar niet wezenlijk
verbeterd. Volgens Van Vliet kunnen de instellingen er beter mee ophouden
daarnaar te streven. Hij constateert dat de forensische sector steeds meer zelf
oplossingen bedenkt voor uitstroom van tbs'ers, zoals het ontwikkelen van
transmurale voorzieningen. Om de hoogste nood te ledigen zou er op korte
termijn een noodvoorziening moeten komen voor langdurige behandeling en
chronisch verblijf voor patiënten die nu nergens terechtkunnen. Van Vliet is
geen onderzoeker van buitenaf. Door zijn werk in het maatschappelijk werk, de
forensische psychiatrie en de reclassering kent hij de forensische sector als
geen ander. Van Vliet: 'Ik ben zelf heel lang voorstander geweest van
circuitvorming, dat wil zeggen het creëren van goede verbindingen tussen ggz en
forensische psychiatrie waardoor patiënten op de goede plek terechtkomen. Maar
ik ben een beetje moedeloos geworden van de enorme praatcultuur en het gebrek
aan daadkracht om dat streven te realiseren.' Hij juicht de plannen toe van de
tbs-klinieken om hun deskundigheid meer ten dienste te stellen van de reguliere
ggz (zie ook pagina 10), maar betwijfelt of de ggz daarop zit te wachten. 'Kijk
maar naar de Pavlov-reactie van de vakbond NU'91. Die stellen naar aanleiding
van die voorstellen onomwonden dat ze geen tbs'ers in de reguliere psychiatrie
willen.'
'TBS-delict
volgt vaak op geïnstitutionaliseerde verwaarlozing -- 4 maart
2006 -- Redactie Schizofrenie Bulletin / Ypsilon, bron: Jaap van Vliet -- TILBURG - TBS-gestelden zijn doorgaans voorafgaand hun delict in contact geweest
met de geestelijke gezondheidszorg, maar als het contact met de hulpverleners
spaak liep 'verdwenen' ze uit beeld. Ook na hun TBS kloppen ze vaak tevergeefs
aan bij de GGZ. Tot die conclusie komt Jaap van Vliet in het proefschrift 'De
TBS in zijn maatschappelijke context' waarop hij gisteren, 3 maart 2006, is
gepromoveerd. Het aantal TBS-gestelden is in de afgelopen tien jaar meer dan
verdubbeld: van
Het Schizofrenie Bulletin is een service van
Ypsilon, de vereniging voor familieleden van mensen met schizofrenie of een
psychose. Voor meer informatie: http://www.ypsilon.org/schizbul.htm
Narcisme: het problem van de meeste plegers
van GOG – 27 februari 2006 – Red. MdH -- Onlangs publiceerde het tijdschrift Psychology Today Magazine het artikel A Field Guide To Narcissism. Carl Vogel beschrijft in zijn artikel de persoonlijkheidskenmerken van
de narcist: als leidinggevende, college, echtgenoot en kennis/maat. Het is
bekend dat een bijzonder groot aantal plegers van seksueel grensoverschrijdend
gedrag (GOG) door hulpverleners lijdt aan narcisme. Niet slechts bij
uitzondering lijden professionals die over de schreef gaan zelfs aan een
ernstige vorm van narcisme. In sommige gevallen is tevens sprake van
antisociale trekken of van comorbiditeit wat betreft de antisociale persoonlijkheidsstoornis.
In meer dan 50% van de gevallen van GOG is er sprake van een ernstige stoornis
aan de zijde van de hulpverlener (>> Lees hierover meer op onze site >>). Narcisme speelt binnen dat scenario een leidende rol. Slachtoffers van
GOG door hulpverleners lijden dan ook, naast het ondergane misbruik van
vertrouwen en het misbruik van macht/positie, onder gedrag van de professional
dat voortkomt uit het in contact komen met kenmerken die deel uitmaken van de
persoonlijkheid van de professional die de grenzen van het betamelijke
overschreed. Onderstaand treft u een gedeelte van de eerder genoemde publicatie
in Psychology Today Magazine aan. Het
volledige artikel kunt u via bovenstaande link op de site van Psychology Today lezen.
“Summary:
Narcissists are charming, exasperating, captivating and sometimes downright
ludicrous. The weird world of the megalomaniac, explained.
There's the groom
who wouldn't let his fiancee's overweight friend be a bridesmaid because he
didn't want her near him in the wedding pictures. The entrepreneur who launched
a meeting for new employees by explaining that nobody ever gets anywhere
working for someone else. The woman who had such confidence in her great taste,
she routinely redecorated her daughter's home without asking. The guy who found
himself so handsome, he took a self-portrait with a Polaroid every night before
bed to preserve the moment.
As Ted Turner
put it: "If I only had a little humility, I'd be perfect."
But narcissism
isn't just a combination of monumental self-esteem and rudeness. As a
personality type, it ranges from a tendency to a serious clinical disorder,
encompassing unexpected, even counterintuitive behavior. The Greek myth of
Narcissus ends with the beautiful young man lost to the world, content to
forever gaze at his own reflection in a pool of water. Real-life narcissists,
however, desperately need other people to validate their own worth. "It's
not so much being liked. It's much more important to be admired. Studies have
shown narcissists are willing to sacrifice being liked if they think it's
necessary to be admired," says Roy Baumeister, a social psychologist at
Deep desire to
be at the center of things is served by extreme self-confidence, a combination
that makes narcissists attractive and even charming. (…).
The beauty of
being a narcissist is that even when disaster stares you in the face, you feel
neither doubt nor remorse. In a recent study, for example, researchers asked a
pair of participants to undertake a task that was rigged to fail. Most people
tend to protect their partner, sharing either the credit or the blame. "But the narcissists would say, 'It's
totally the other person's fault.' They're completely willing to step on
someone," says narcissism researcher Keith Campbell, associate professor
of social psychology at the
A narcissist can be hard to identify, in part
because he is likely to be much more fascinating than you would expect for
someone so self-absorbed, and in part because you wouldn't think someone with
such self-regard could be so defensive and needy. (…).
Running on a
full tank of confidence and charisma, narcissists often thrive as salesmen,
entrepreneurs, surgeons or in other ego-intensive, cut-throat professions.
The downside?
Temper tantrums, unreasonable expectations, shocking selfishness and a complete
inability to engage in teamwork. (…).
Narcissists'
self-confidence on the job has no basis in reality; in fact, one study shows
that coworkers generally rate narcissists as below-average performers. However,
they do tend to do well when all eyes are on them, and the opportunity to look
like a star is ripe. (…).
Don't cross him. Entirely dependent on others'
opinions, a narcissist can act like a cornered animal if he or she feels
threatened. Research shows that narcissists become aggressive when they feel an
ego threat—confronted with proof that they aren't special—or feel they aren't
getting enough respect. In the lab, they are willing to punish other
experimental subjects with a noise blast when they think they've been put down.
If you have to tell a narcissist he isn't doing a good job, do it gently—and be
prepared. (…).
As bad as narcissistic behavior can be in a
coworker, golf buddy or relative, it's worse in a romantic partner. Male or female, narcissists are the quintessential sharks: Self-confidence
and charm make them highly appealing in the early stages of attraction. Since
narcissists are very concerned about appearance, they're likely to be
well-groomed and fashionable. (…). a "game-playing" lover.
Unfortunately, anyone can be seduced by a
narcissist. One misconception is that only those with
low self-esteem date someone who's so self-centered, but people with normal
self-respect can also end up involved with a narcissist. They have decisive,
take-charge personalities in a society that shuns wishy-washiness.
It stands to
reason that if narcissism can be fostered, it can be treated as well. For
years, personality disorders were thought to be essentially incurable. That thinking is changing, but narcissists
may be among the hardest cases to crack. An unhappy narcissist generally
believes that his main problem is that other people don't treat him as well as
he deserves. When you think you're the greatest—and when other people mostly
defer to you—why would you want to change?
"Narcissists
are either dragged in by someone who is having trouble with them—a spouse or
relative—or they show up because of feelings of emptiness," says
Rhodewalt. "Why, they wonder, if they're so accomplished and wonderful,
does life seem so empty?" When you've built a life on falsehoods, it's
hard to grapple with questions that everyone faces, like the meaning of life. The needle's stuck on "I'm
wonderful," and your personality doesn't allow you to grow—to change your
behavior or attitudes in response to life's challenges. (…).
These biases are
only faint echoes of the serious distortions that a narcissist creates. A
narcissist can't see anything wrong about herself, even when her world is
crashing down all around her. "Negative emotions are often functional.
They tell you when things need to change about the environment or
yourself," Leary says. So the narcissist does, after all, have an
Achilles' heel—being blind to her own faults. And that's perhaps the only way
to console yourself when you've been subjected to the blunt edge of a
narcissistic personality. Rather than
admiration or fury, narcissists may in fact deserve our pity. From a very safe
distance.””
Bron: Psychology Today Magazine, Jan/Feb 2006, 6 Feb 2006, article by:
Carl Vogel.
'Veiligheid
is transparantie': TBS-kliniek nader bekeken
– 18 februari 2006 – Wereldomroep,
door: Sigrid Deters -- Nergens zijn tralies en voortdurend lopen mensen in en
uit. Toch is de Dr. Henri van der Hoevenkliniek, een tbs-kliniek in Utrecht,
een zwaar beveiligd instituut. “Wij willen niet dat de nadruk ligt op fysieke
beveiliging”, vertelt groepsleidster Simone Butler-Jacobs. “Veiligheid zit bij
ons meer in transparantie, samenwerking en gedeelde verantwoordelijkheid. Wij
willen een sfeer waarin iedereen eerlijk over zijn gevoelens durft te praten en
waarin je elkaar snel leert kennen.” (…).
Lees het hele artikel via deze link.
Modernisering tbs: meer
aandacht voor behandeling en nieuwe wetgeving -- 17 februari 2006 -- www.ggznederland.nl
-- Op maandagavond 13 februari zette Sanne
Verwaaijen, directeur Zorg van forensisch-psychiatrische kliniek De Rooyse
Wissel, in het actualiteitenprogramma NOVA uiteen wat de visie van de
directeuren van de twaalf Nederlandse forensisch-psychiatrische klinieken
(FPK’s) is op de toekomst van de tbs. De FPK’s hebben hun visie verwoord in de
notitie ‘De terbeschikkingstelling in de
middenpositie’. Deze notitie is verschenen tegen de achtergrond van het
lopende parlementair onderzoek naar de toekomstige vormgeving van de tbs.
De media haken momenteel sterk op dit onderwerp
aan. GGZ Nederland, brancheorganisatie voor de geestelijke gezondheidszorg
waaronder de FPK’s/tbs-klinieken, is blij met de aandacht voor dit onderwerp,
die hopelijk bij zal dragen aan de noodzakelijke modernisering van de tbs. Een belangrijk aandachtspunt in dit
moderniseringsproces is de differentiatie die binnen deze doelgroep aangebracht
kan worden. Ruim 50% van de patiënten lijdt aan evidente stoornissen (de
zogenoemde ‘major mental disorders’). Van de overige 50% is een minderheid (10%
tot 20%) enkelvoudig persoonlijkheidgestoord en/of zuiver psychopaat (in de
klinische zin). Deze groep bepaalt nu (helaas) het totale beeld van de
doelgroep. Wanneer dit scheve beeld leidend wordt in de politieke beslissingen
en bestuurlijke vormgeving groeien beleid en werkelijkheid uit elkaar.
Ook vandaag lijkt het erop dat de nadruk in de
berichtgeving over de visie van de tbs-klinieken eenzijdig komt te liggen op de
patiëntencategorie die, nadat gebleken is dat ze onbehandelbaar zijn, in aanmerking
komen voor een bijzondere voorziening binnen het reguliere gevangeniswezen. GGZ
Nederland wil voor een juist begrip van de materie nogmaals benadrukken dat dit
slechts een zeer klein deel van de doelgroep betreft. Bij een ander en groter deel van de doelgroep staat behandeling, en dan
vooral tijdige behandeling, voorop. Het gaat hierbij om mensen met een stoornis
die chronisch is, dus niet overgaat, maar wier stoornis met behulp van
langdurige behandeling wel zodanig te beheersen is dat delicten kunnen worden
voorkomen en de patiënten deel uit kunnen blijven maken van de samenleving. Om
deze behandeling, die vaak gedwongen plaats vindt, mogelijk te maken moet de
wetgeving worden aangepast.
Hieronder
volgt puntsgewijs het standpunt van GGZ Nederland:
- mensen met een persoonlijkheidsstoornis,
waaronder de aniti-sociale persoonlijkheidsstoornis (‘psychopaten’)
- de groep met zgn. ‘major mental disorders’,
chronisch zieken, waaronder mensen met een psychose (veelal als uiting van de
ziekte schizofrenie) , mensen met autisme, zwakbegaafden etc.
2. Bij mensen
met een persoonlijkheidsstoornis moet in de eerste plaats een serieuze
behandelpoging plaatsvinden. Als blijkt dat dit onvoldoende verbetering brengt
en vastgesteld wordt dat hun behandelbaarheid beperkt is, is verblijf binnen
een speciale voorziening binnen het reguliere gevangeniswezen aan de orde.
3. Bij mensen
met een major mental disorder heeft langdurige behandeling en begeleiding
vaak goede resultaten. Deze behandeling kan vaak ambulant plaatsvinden, vaak
onder dwang.
4. Vanwege dit dwangaspect vraagt de langdurige
behandeling van mensen met een major mental disorder om een nieuw wettelijk
kader, een behandelwet waarbinnen het
strafrechtelijk systeem (tbs) en het civielrechtelijk systeem (Wet Bopz) beter
op elkaar aansluiten.
5. Binnen de ggz (geestelijke gezondheidszorg) moet
voor deze groep mensen een speciaal behandelcircuit worden ontwikkeld, waarin
een ‘terugvaloptie’ richting tbs mogelijk blijft. Dit vraagt om uitbreiding van de huidige samenwerking
tussen de geestelijke gezondheidszorg, de forensisch psychiatrische
behandelcentra en Justitie. Dit behandelcircuit zal vragen om extra, deels
nieuwe zorgvormen voor deze patiëntencategorie zoals beschermde woonvormen en
intensieve vormen van ambulante begeleiding zoals forensisch casemanagement.
6. Genoemde extra voorzieningen vragen naast nieuwe
vormen van samenwerking om capaciteitsuitbreiding voor de forensische
psychiatrie.
7. Afgezien van deze onderverdeling in
patiëntencategorieën blijft voorop staan dat mensen die met een psychische stoornis
in de gevangenis verblijven daar adequate medische en psychische zorg moeten
ontvangen, los van de vraag of hun stoornis verband houdt met het delict dat
zij hebben gepleegd.
Tbs-klinieken willen van wachtlijsten
af -- 15
februari 2006 – Trouw -- De
tbs-klinieken in Nederland bepleiten een andere aanpak van tbs’ers. Daarmee
willen ze een groot deel van de capaciteitsproblemen in de klinieken oplossen
en de wachtlijsten wegwerken. Honderden mensen aan wie de rechter tbs heeft
opgelegd, wachten nu op een behandelplek. Maar de klinieken zitten verstopt.
Daarbij speelt een belangrijke rol de vrees, dat een in de maatschappij
terugkerende tbs’er weer in de fout gaat. Volgens de klinieken is zo’n tien
procent van de tbs’ers verantwoordelijk voor die ’ellende en overlast’. Ze zijn
veelal niet goed meer te behandelen, mogen eigenlijk niet naar buiten, en
houden opvangplekken bezet ten koste van tbs-patiënten die wel nog te
behandelen zijn. Volgens de tbs-klinieken is het een oplossing als de gewone
gevangenissen bijspringen. De tbs-sector kan de gevangenissen dan
ondersteunen in de omgang met de patiënten. Maar ook kan een deel van tbs’ers worden geplaatst in psychiatrische
instellingen. Volgens de tbs-klinieken kunnen daar veel meer plekken komen. Die
zijn ook nog een stuk goedkoper dan de opvangplekken in de tbs-klinieken.
Patiënten die er aan toe zijn, moeten in de maatschappij kunnen terugkeren. Zij
die dat nodig hebben, moeten hun hele verdere leven onder controle staan.
Als het dan toch weer mis dreigt te gaan, moeten ze terug naar de kliniek. De
voorstellen van de tbs-klinieken zijn bedoeld als een bijdrage aan de discussie
over het tbs-systeem. De Tweede Kamer heeft een onderzoek naar de werking
daarvan in gang gezet. Over enkele weken begint de volksvertegenwoordiging met
openbare hoorzittingen.
Kamervragen SP over seks in tbs-kliniek: Kamerlid De Wit wil duidelijkheid van
minister Donner over misstanden in Flevo Future – 15 februari 2006 – Persbericht MdH -- DEN HAAG/AMSTERDAM - Op Valentijnsdag ontving de minister van
Justitie tien Kamervragen van Kamerlid Jan de Wit omtrent
veelvuldig seksueel grensoverschrijdend gedrag (GOG) door hulpverleners met
patiënten in tbs-kliniek Flevo Future. Het Kamerlid van de SP wil duidelijkheid
van minister Piet Hein Donner met betrekking tot vijf recente gevallen
van seksueel GOG door hulpverleensters met aan hun zorg toevertrouwde
patiënten in de Amsterdamse tbs-instelling. Eén van hen zou op heter
daad zijn betrapt.
Ondanks regelmatige publicatie
op de website Misbruik door Hulpverleners
(MdH) sinds september 2005 (a) ,
en ondanks dringende verzoeken gericht aan minister Donner, bleef het
sinds het derde geval van seksueel GOG bekend werd, stil. Journalisten
vernamen via de persvoorlichting van het ministerie van Justitie dat
er een onderzoek in de kliniek zou zijn ingesteld. Dat het om
seksuele misstanden ging, wilde het ministerie lange tijd niet
bevestigen. Hangende het onderzoek, zo stelde de
persvoorlichting, zou men geen informatie verstrekken. Van het
justitieel onderzoek dat gedurende de afgelopen week in de media werd genoemd,
hebben patiënten van de betreffende kliniek echter nooit iets gehoord of
gezien. Wij vragen ons dan ook af wat het ministerie wekenlang heeft
onderzocht. Grondig onderzoek, waarbij personeelsleden
evenals patiënten ondervraagd zouden moeten worden, lijkt niet te
zijn uitgevoerd. Recentelijk hebben wij het rapport van dit onderzoek bij
het ministerie van Justitie opgevraagd. Op ons verzoek ontvingen wij
tot nu toe nog geen reactie.
Op 8
februari 2006, de dag van het verschijnen van de eerste
publicatie in het weekblad Panorama, bleek het
langdurige onderzoek plotseling afgerond te zijn. Echter, ook
sindsdien was het ministerie niet bereid veel meer prijs te geven.
Het onderzoek zou zich hebben beperkt tot één van de vijf gevallen en
er zou geen sprake zijn geweest van ontucht (b). Vier vijfde van de gevallen van
seksueel GOG ontkent onze minister nog steeds. Daarom hebben
wij gisteren een valentijnskaart (c) aan hem gezonden. Wij attendeerden de
CDA politicus ermee op een bijbelvers: “De liefde is niet blij met onrecht. Zij is blij
met de waarheid.” (1 Corinthiërs 13:6).
Gedurende
de afgelopen maanden hebben wij helaas niet mogen constateren dat de
minister pogingen heeft ondernomen in deze kwestie ‘de liefde blij te maken’. Het
welzijn van ter beschikking gestelde patiënten lijkt voor hem
niet van belang te zijn. Helaas lijkt hij zich er niet van
bewust te zijn dat ook de maatschappij de dupe kan worden van
seksueel GOG en andere vormen van machtsmisbruik gepleegd door
hulpverleners in tbs-instellingen. Wij achten het dan ook kwalijk hoe het
ministerie tot nu toe met deze misstand is omgegaan.
Het
was dringend noodzakelijk onze minister aan de tand te
voelen. Kamerlid De Wit
(SP) stelde gisteren de navolgende, schriftelijke vragen aan de minister
van Justitie:
1.
Hebt u kennis genomen van de publicaties omtrent misdragingen van enkele
personeelsleden jegens TBS-gestelden in de TBS-kliniek Flevo Future in
Amsterdam? (1)
2.
Kunt u bevestigen dat enkele hulpverleensters in genoemde kliniek zich
gedurende de achterliggende maanden jegens TBS’ers in tenminste 5 gevallen
hebben schuldig gemaakt aan zogeheten seksueel grensoverschrijdend gedrag? Zo
ja, kunt u aangeven sinds wanneer u dat bekend is?
3. Kunt u bevestigen dat in de Van Mesdagkliniek omstreeks 1999 zich eveneens 5 gevallen van seksueel grensoverschrijdend gedrag hebben voorgedaan? (2) Zo ja, sinds wanneer bent u daarvan op de hoogte?
4. Worden TBS-gestelden tijdens hun verpleging op de hoogte gesteld van het verschijnsel van seksueel grensoverschrijdend gedrag? Worden zij hieromtrent voorgelicht, en zo ja, op welke wijze?
5. Worden hulpverleners in TBS-klinieken op de hoogte gesteld van dit risico? Zo ja, hoe, en zo nee, waarom niet?
6. Worden hulpverleners erop gewezen dat seksueel grensoverschrijdend gedrag in principe strafbaar is op grond van art. 249 van het Wetboek van Strafrecht?
7. Waarom worden in voorkomende gevallen de patiënten gestraft door opsluiting in isoleercel, overplaatsing of beperking van verlof? Ligt het niet veeleer voor de hand dat de hulpverlener in dit geval wordt gestraft? Zo nee, waarom niet?
8. Wordt in alle gevallen de in de Wet op de Geneeskundige Behandel Overeenkomst vastgelegde meldplicht van hulpverleners (op het moment dat zij een relatie krijgen met een TBS-gestelde) strikt nageleefd?
9. Wat gaat u respectievelijk de directie van Flevo Future doen naar aanleiding van de thans bekend geworden 5 gevallen van seksueel grensoverschrijdend gedrag? Laat u een onderzoek instellen? Zo ja, door wie? Zo nee, waarom niet?
10. Dient naar uw mening de voorlichting omtrent dit verschijnsel zowel ten opzichte van de verpleegden als de hulpverleners verbeterd te worden? Hoe gaat u dat dan verbeteren?
(1) Panorama, 8 februari 2006 en Metro, 8
februari 2006 (d)
(2)
www.misbruikdoorhulpverleners.nl (e, f)
Het is
ons niet duidelijk of minister Donner kennis heeft van de vakliteratuur
betreffend dit onderwerp (g)
en of
het ministerie over ervaringsfeiten beschikt wat betreft de redenen van
seksueel GOG door hulpverleners. De belangrijkste reden voor seksueel wangedrag
met patiënten ligt namelijk meestal in de problematiek van de pleger van
seksueel GOG. In meer dan de helft van de gevallen is er sprake van ernstige
(psychiatrische) stoornis(sen). In veel gevallen gaat het zelfs om problematiek
waarvoor ter beschikking gestelde patiënten worden behandeld. Indien het
ministerie hiervan kennis heeft, zou het volstrekt onbegrijpelijk zijn dat men
zo nonchalant met gevallen van seksueel GOG in tbs-klinieken omgaat. Immers,
indien men weet dat hulpverleners die over de schreef gaan
regelmatig ernstig ziek zijn en dus niet in staat kunnen worden
geacht patiënten te behandelen, zou men dan niet vaker overgaan tot
het ontslag van personeelsleden die hun professionele grenzen in
seksueel opzicht hebben overschreden?
In de
praktijk valt op dat de meeste hulpverleners die over de schreef gaan
simpelweg worden overgeplaatst naar een
andere afdeling, kliniek of Huis van Bewaring. Het gros, zo
is bekend, valt in herhaling. Door onprofessioneel beleid zadelen
klinieken zichzelf en andere instellingen met een groot probleem op. Door de
rotte appels niet uit de mand te halen, ontstaan structurele problemen
die ook de algemene sfeer negatief beïnvloeden.
Een
recent voorbeeld m.b.t. de hoofdoorzaak van 'ontucht met misbruik van
gezag' binnen de GGZ is de zaak Vincent M. Langer dan een jaar behandelde
de Vlaamse psychiater patiënten in tbs-kliniek De Kijvelanden terwijl in
België een strafzaak wegens diverse zedenfeiten tegen hem liep. Hij werd in
oktober vorig jaar voor zes zedenfeiten strafrechtelijk veroordeeld: de
psychiater had 4 van zijn patiënten verkracht en twee verdere patiënten
aangerand. Helaas is dit alles behalve uitzonderlijk binnen dit scenario.
Over de
zaak Vincent M. stelde Kamerlid De Wit eerder vragen aan
onze minister. De minister was van mening dat
de psychiater ondanks het feit dat hij een groot aantal patiënten seksueel
had misbruikt, een betrouwbaar, professioneel oordeel over patiënten heeft
kunnen vellen. Wij plaatsen grote vraagtekens bij de gedachte. Zo
zijn wij van mening dat patiënten die over zijn behandeling en
behandeladviezen o.a. bij de Inspectie voor de Gezondheidszorg (IGZ) hebben
geklaagd, terecht hebben geklaagd. Patiënten die hierover klaagden, lijken
t/m grote problemen te hebben ondervonden wegens het indienen van
een klacht over gebrekkige zorg. Wordt vervolgd.
Ruim een half
jaar verzoeken wij de minister nu al de bij zijn ministerie bekende
cijfers omtrent seksueel GOG door hulpverleners in tbs-instellingen aan
ons te verstrekken. Ons herhaaldelijk verzoek heeft tot dusver helaas nog
steeds niets opgeleverd.
Verwijzingen:
a) Link naar de
eerst-publicatie in deze zaak, dd. 23 september 2005: http://www.misbruikdoorhulpverleners.nl/publicatiesmdhtbsseksdrugsenrocknrollsept05.html
b) Persbericht NOVUM dd. 8 februari 2006 (h)
c) Link naar onze nieuwsbrief GOG (februari 2006 (2) dd. 14 februari 2006): http://www.misbruikdoorhulpverleners.nl/Nieuwsbriefgogfebruari2006nr2valentijn.htm
d) Bijlage persbericht MdH dd. 15 februari 2006: Publicatie MdH dd. 8 februari 2006: ' GGZ: Vervolg op onze publicatie ‘TBS: Seks & drugs & rock’n roll’ en alle vervolgpublicaties'
e)
Link naar onze rubriek TBS: http://www.misbruikdoorhulpverleners.nl/tbs.html
f) Link naar onze pagina 'Seksueel grensoverschrijdend gedrag (GOG)
door hulpverleners binnen tbs klinieken': http://www.misbruikdoorhulpverleners.nl/tbsgog&tbs.html (inclusief een link naar de publicatie in het weekblad
Nieuwe Revue, 2000, waarin de seksuele misstanden
in de Van Mesdagkliniek worden beschreven)
g)
Link naar onze rubriek WETENSCHAPPELIJKE FEITEN OVER GOG: http://www.misbruikdoorhulpverleners.nl/wetenschappelijkefeitenovergog.html
h) Alle eerder in de media verschenen publicaties treft u op onze nieuwspagina aan: http://www.misbruikdoorhulpverleners.nl/Nieuws2006.html Het in Panorama nr.6/2006 verschenen artikel zullen wij nog vandaag integraal op onze website mogen publiceren.
i) Dit persbericht treft u o.a. op de navolgende pagina op onze website aan: http://www.misbruikdoorhulpverleners.nl/websiteinmedia.html
Nota bene:
- De minister heeft 3 weken de tijd op de gestelde
vragen te antwoorden. Het termijn zou met nogmaals 3 weken kunnen
worden verlengd. Het
antwoord van de minister verwachten wij dus uiterlijk op 6 maart 2006, respectievelijk
op 27 maart 2006.
- Op donderdag 16 februari a.s. zullen wij alle tot dusver verschenen
publicaties inzake veelvuldig seksueel GOG in tbs-kliniek Flevo Future op
chronologische wijze in een aparte rubriek binnen onze rubriek TBS
plaatsen: http://www.misbruikdoorhulpverleners.nl/tbsgog&tbsflevofutureamsterdam.html
Verdere informatie:
Website Misbruik door Hulpverleners (MdH), Postbus 402, 1180
AK Amstelveen; 06 – 137 717 47; www.misbruikdoorhulpverleners.nl,
info@misbruikdoorhulpverleners.nl
Elektronische
enkelbandjes hebben geen toekomst – 15 februari 2006 – Red. MdH – Vanavond om 22.20 uur wordt in het
actualiteitenprogramma NOVA op Nederland 3 aandacht
besteed aan de elektronische enkelbandjes die zo spoedig mogelijk zouden worden
ingevoerd. Het systeem van elektronische enkelbanden voor tbs'ers op
proefverlof werkt dusdanig gebrekkig en is erg makkelijk te saboteren dat
minister Donner invoering niet meer zinvol acht. In NOVA zal het elektronische
enkelbandje gedemonstreerd worden. Tevens worden enkele politieke reacties
verwacht.
K A M E R V R A G E N van Jan de Wit (SP) aan minister Donner – 14 februari
2006 – Redactie MdH -- Via de genoemde
link kunt u kennis nemen van de kamervragen die SP-kamerlid Jan de Wit vandaag
in verband met het geval van veelvuldig seksueel GOG in tbs-kliniek Flevo
Future Amsterdam aan minister Piet Hein Donner heeft gesteld. Sinds vele
maanden zijn wij al over de misstanden in de kliniek aan het publiceren.
Minister Donner geeft door zijn non-reacties, gevolgd door ontkenning en onwil
informatie te verstrekken over de zaak in kwestie al sinds maanden aan dat hem
het welzijn van de ter beschikking gestelde patiënt niet lijkt te interesseren.
Helaas lijkt hij erbij te vergeten dat ook de maatschappij de dupe kan worden
van seksueel grensoverschrijdend gedrag (GOG) en ander vormen van
machtsmisbruik door hulpverleners in tbs-instellingen. Wij achten dit gebrek aan
interesse over dergelijke misstanden een kwalijke zaak. Zowel patiënten evenals
de maatschappij verdient beter. Zowel patiënten als ook burgers hebben recht op
transparantie van ons Ministerie van Justitie, zo zijn wij van mening.
Onderstaand treft u de tien vragen aan die vandaag door Jan de Wit aan onze
minister werden gesteld:
Schriftelijke vragen van het lid De Wit (SP) aan de
minister van Justitie
1.
Hebt u kennis genomen van de publicaties
omtrent misdragingen van enkele personeelsleden jegens TBS-gestelden in de
TBS-kliniek Flevo Future in Amsterdam? (1)
2.
Kunt u bevestigen dat enkele
hulpverleensters in genoemde kliniek zich gedurende de achterliggende maanden
jegens TBS’ers in tenminste 5 gevallen hebben schuldig gemaakt aan zogeheten
seksueel grensoverschrijdend gedrag? Zo ja, kunt u aangeven sinds wanneer u dat
bekend is?
3.
Kunt u bevestigen dat in de Van
Mesdagkliniek omstreeks 1999 zich eveneens 5 gevallen van seksueel grensoverschrijdend
gedrag hebben voorgedaan? (2) Zo ja, sinds wanneer bent u daarvan op de hoogte?
4.
Worden TBS-gestelden tijdens hun
verpleging op de hoogte gesteld van het verschijnsel van seksueel
grensoverschrijdend gedrag? Worden zij hieromtrent voorgelicht, en zo ja, op
welke wijze?
5.
Worden hulpverleners in TBS-klinieken op
de hoogte gesteld van dit risico? Zo ja, hoe, en zo nee, waarom niet?
6.
Worden hulpverleners erop gewezen dat
seksueel grensoverschrijdend gedrag in principe strafbaar is op grond van art.
249 van het Wetboek van Strafrecht?
7.
Waarom worden in voorkomende gevallen de
patiënten gestraft door opsluiting in isoleercel, overplaatsing of beperking
van verlof? Ligt het niet veeleer voor de hand dat de hulpverlener in dit geval
wordt gestraft? Zo nee, waarom niet?
8.
Wordt in alle gevallen de in de Wet op
de Geneeskundige Behandel Overeenkomst vastgelegde meldplicht van hulpverleners
(op het moment dat zij een relatie krijgen met een TBS-gestelde) strikt nageleefd?
9.
Wat gaat u respectievelijk de directie
van Flevo Future doen naar aanleiding van de thans bekend geworden 5 gevallen
van seksueel grensoverschrijdend gedrag? Laat u een onderzoek instellen? Zo ja,
door wie? Zo nee, waarom niet?
10. Dient naar uw mening de voorlichting omtrent dit
verschijnsel zowel ten opzichte van de verpleegden als de hulpverleners
verbeterd te worden? Hoe gaat u dat dan verbeteren?
(1)
Panorama, 8 februari 2006 en Metro, 8
februari 2006
(2)
www.misbruikdoorhulpverleners.nl
Wij zijn bijzonder blij dat dit probleem
na de media-aandacht van vorige week (Panorama, Metro & RTL Boulevard) nu
dan ook, dankzij de ingediende kamervragen, enige aandacht binnen de politieke
arena zal mogen verkrijgen. Onze hartelijke dank aan Jan de Wit en zijn partij!
Omwille van het gedrag van onze minister
in dezen gedurende de afgelopen maanden, heeft hij vandaag een VALENTIJNSKAART van onze redactie ontvangen.
Wij attenderen de CDA politicus daarmee op een bijbelvers: 1 Corinthiërs 13:6: “De liefde
is niet blij met onrecht. Zij is blij met de waarheid.” Wij hebben
gedurende de afgelopen maanden niet mogen vaststellen dat minister Donner enige
poging in deze zaak heeft ondernomen ‘de
liefde blij te maken’. In tegendeel. Aangezien het vandaag Valentijnsdag
is, leek het ons een geschikt moment en een passende wijze de minister hierop
te attenderen.
Vlaamse
tv bezoekt patiënten in gevangenis – 11 februari 2006 -- Redactie
Schizofrenie Bulletin / Ypsilon -- BRUSSEL - De 'vergeetput' noemen Vlaamse media het: een gevangenis waar mensen
met een psychiatrische ziekte worden opgesloten zonder behandeling. Het is in
België een hot item, maar daarmee zijn de zuiderburen niet het enige land waar
patienten gevangen worden gezet. Het Vlaamse televisieprogramma Ter zake zaterdag ging kijken hoe de
toestand is in Amerika waar naar schatting 500.000 geesteszieke delinquenten
een straf uit in gewone gevangenissen, zonder aangepaste behandeling. Dat zijn
er tien keer meer dan het aantal 'ontoerekeningsvatbaren' die wél opvang vinden
in psychiatrische instellingen. Het programma is eerder vanavond, zaterdag 11
februari 2006 uitgezonden, maar wordt om 0.45 uur herhaald op de Belgische
zender Canvas. Het magazine Frontline van de Amerikaanse omroep PBS
mocht bij hoge uitzondering filmen in de staatsgevangenis van Ohio. De
gevangenisdirecteur wil op die manier de onhoudbare toestanden in zijn
strafinstelling aan de kaak stellen. Zijn gevangenis is er niet op uitgerust en
heeft evenmin het geschoolde personeel om met geesteszieke delinquenten om te
gaan, waardoor nu sprake is van haast middeleeuwse toestanden. Gewelddadige
gevangen die geketend aan handen en voeten opgesloten zitten in een kleine
ijzeren kooi. Stormtroopers die gewapend met schilden en knuppels met z'n
vijven een cel binnendringen om een uitzinnige gevangene in bedwang te krijgen.
En al te vaak is de enige oplossing: langdurige eenzame opsluiting. De
vergeetput.
Het
Schizofrenie Bulletin is een service van Ypsilon, de vereniging voor
familieleden van mensen met schizofrenie of een psychose.
Voor meer informatie: http://www.ypsilon.org/schizbul.htm
RTL Boulevard in gesprek met Humphrey
Ludwig – 11
februari 2006 (oorspronkelijke aankondiging dd.
8 februari 2006) – Red.
MdH -- Vanavond om 18.30 uur zal RTL 4 aandacht besteden aan het thema ‘seksueel grensoverschrijdend gedrag (GOG)
door hulpverleners in tbs-instellingen’. Te gast: Humphrey Ludwig, ervaringsdeskundige in zaken TBS en
auteur van het boek ‘Onder dwang’ (zie onze pagina LITERATUUR 2005). Herhaling
van de uitzending omsteeks 23.05 uur op RTL 5.
Indien u de uitzending gemist heeft, kunt u haar
nog steeds via de site van RTL Boulevard bekijken. Klik op deze
link, ga naar de uitzendingen van 8 februari 2006 en klik op de uitzending
‘TBS SEKS’.
Liefdesrelatie
tbs'er en behandelaar onderzocht -- 8 februari 2006 – Elsevier / Novum -- Justitie heeft een onderzoek uitgevoerd
naar een mogelijke liefdesrelatie tussen een tbs'er en een begeleidster in de Amsterdamse
tbs-kliniek Flevo Future. Dat meldt het ministerie van Justitie woensdag in
reactie op een artikel in Panorama. Volgens het weekblad wordt in de kliniek
onderzoek gedaan naar meerdere seksuele relaties tussen begeleidsters en
patiënten. Eén afdelingspsychologe en twee andere hulpverleners zijn
volgens Panorama overgeplaatst naar andere afdelingen nadat patiënten zouden
hebben geklaagd over opdringerige hulpverleners. Volgens het blad is sprake van vijf relaties. Ook zou sprake zijn van
ontucht. Het ministerie ontkent dat het om vijf mogelijke relaties gaat. Een
ministeriewoordvoerder verklaart dat onderzoek is gedaan naar één mogelijke
relatie tussen een begeleidster en een patiënt. 'Dat onderzoek is al afgerond.'
De woordvoerder wil niet zeggen of sprake was van een relatie. Evenmin wil hij
kwijt of naar aanleiding van de uitkomsten van het onderzoek iemand is
overgeplaatst of ontslagen. Wel stelt hij dat geen sprake is van ontucht. 'Het
moet voor personeelsleden duidelijk zijn dat relaties met patiënten uit den
boze zijn', zegt de woordvoerder. Mocht wel een relatie ontstaan, dan moeten
medewerkers dit tijdig melden, zodat maatregelen kunnen worden genomen. Het kan
daarbij gaan om overplaatsing van de medewerker of ontslag. De mogelijke
maatregelen zijn vastgelegd in de Wet Geneeskundige Behandel Overeenkomst
(WGBO). In deze wet is de relatie tussen patiënt en behandelaar bepaald.
Commentaar
red. MdH: Wat zou de
minster ervan vinden indien een ter beschikking gestelde patiët slechts één van
de vijf gepleegde delicten zou toegeven en vier blijvend zou ontkennen? Men zou
het hem uiterst kwalijk nemen en hiervoor passende maatregelen nemen. De
minister blijft 4/5 van de door ons gemeldde klachten ontkennen. Zoals hij al
maanden doet, gaat hij bijna op dezelfde voet door, met het verschil van een
1/5e bekentenis. Zolang het het doel van het ministerie is toe te
dekken, zal het logischer wijze ons doel zijn om bloot te leggen. En dan wel
zeker niet omdat er niets bloot te leggen valt. Het is toch wel opmerkelijk dat
gedurende al die tijd dat journalisten al vragen aan de persvoorlichting
stellen zij moeten vernemen ‘het onderzoek loopt nog en zolang het onderzoek
loopt, kunnen wij geen informatie verstrekken”. In ene, nu toevallig vandaag
met de publicatie in weekblad Panorama en dagblad Metro zou het onderzoek in
ene al afgesloten zijn? Een spontane onderzoeksafsluiting, minister Donner? Net
zoiets als een spontaan migraine aanval. Die zou men hiervan wel kunnen krijgen
namelijk. Verder is het zeer opmerkelijk dat men eerder stelde niets te kunnen
zeggen OMDAT het onderzoek nog loopt. Nu kan het ministerie niets zeggen
terwijl er geen onderzoek meer loopt? Hoe zit dat toch minister Donner? Volgend
hoofdstuk: hoe kan het dat niemand ook maar iets van een onderzoek bemerkt
heeft? Onderzoek naar GOG met patiënten dient o.a. onder personeel en patiënten
te worden uitgevoerd want die beide ‘partijen’ zijn degenen om wie het gaat
namelijk. Patiënten zijn volgens onze informatie niet bij het onderzoek
betrokken geweest. Het lijkt te gaan om een papieren onderzoekje gehouden in de
directiekamer. Zien wij dat juist? Voor vandaag houden wij het hierbij. U zult
morgen verder nieuws in deze zaak op deze nieuwspagina aantreffen. Wij hebben
een besluit genomen en zullen u hierover morgen in de loop van de dag
informeren. Er bestaat ook de kans dat wij morgen een persbericht zullen gaan
verzenden.
Seksueel
grensoverschrijdend gedrag (GOG) in Flevo Future -- 8
februari 2006 – Red. MdH -- “TBS-SEX! Begeleidsters doen het met hun
misdadigers!” kopt de Panorama op de voorpagina van de editie van deze week
(nr.6, 8 – 15 februari 2006). Het
artikel werd geschreven door de redactrice Mylène
de
Tbs’ers doen het met begeleidsters – 8
februari 2006 – Persbericht Panorama,
Mylène de
Aan het woord komen: ex-tbs’er Humphrey
Ludwig (had zelf drie maanden lang een relatie met zijn begeleidster), Petra de
Maar (communicatiemanager van de Van Mesdagkliniek), Jeannette (oprichtster van
www.misbruikdoorhulpverleners.nl), Hans Janssens (woordvoerder van het
ministerie van Justitie) en Britta Adema (voorlichtster van de Tijdelijke
Tweede-Kamercommissie ‘Toezicht op tbs’). Meer informatie: 06-20609518 (Mylène
de
* Door op navolgende link te klikken,
kunt u het artikel Sex, Drugs en Rock in de TBS-kliniek zoals toen in de
Nieuwe Revue in januari 2000 verschenen, integraal lezen. Met dank aan de Nieuwe Revue voor het verlenen van toestemming deze
belangrijke reportage op onze site te mogen plaatsen! (Red. MdH, 9
februari 2006).
Via bovenstaande link kunt
u het in Panorama verschenen artikel van 4 pagina’s integraal lezen. Meer
informatie over deze kwestie treft u op deze pagina deze pagina aan.
PANORAMA educatief: Weekblad licht patiënten in de tbs-sector voor – 8 februari 2006 – Red. MdH -- Zoals
eerder al summier aangekondigd, verschijnt op woensdag 8 februari 2006, een publicatie over veelvuldig seksueel grensoverschrijdend
gedrag (GOG) binnen de tbs-sector. In het weekblad PANORAMA verschijnt vandaag
een uitgebreide publicatie over een recent geval van veelvuldig seksueel
GOG in tbs-kliniek Flevo Future te Amsterdam. Eerder, in 1999, kwam het
seksschandaal veroorzaakt door een vijftal vrouwelijke hulpverleensters in de
tbs-instelling Van Mesdag kliniek in de media. Sindsdien was het even stil,
aldus in de media.
Het is zeer de vraag of er werkelijk
stilte heerste m.b.t. het onderwerp ‘seksueel GOG in de tbs-sector’ c.q. of de
stilte gepaard ging met seksuele inactiviteit van hulpverleners met patiënten
of dat het thema wel degelijk in de praktijk speelde maar niet aan het licht
kwam. Wij denken dat het laatstgenoemde het geval is omdat de mate van deskundigheid
en professionaliteit inzake seksueel GOG door hulpverleners binnen de
tbs-sector bijzonder stuitend lijkt te zijn. Aldus, dat zijn onze ervaringen.
Wij geloven niet in een schandaal in 1999 die nu wordt opgevolgd door een
verdere in 2005.
Minister Donner doet er dan ook goed aan
de gebeurtenissen niet zoals gebruikelijk als incidenten af te schilderen. Wij
zijn ervan overtuigd, o.a. doordat wij er al van kennis mochten nemen, dat het
grootste gedeelte van de meldingen die er hadden moeten zijn zowel het
ministerie evenals de inspectie nooit heeft bereikt. Wij zijn tevens ervan
overtuigd dat het niet om een probleem van de tbs-kliniek gaat die nu in beeld
komt. Wellicht zijn de misstanden daar momenteel het grootst, maar zelfs dat is
nog maar de vraag.
De vraag is niet OF dit zo is maar
WAAROM dit zo is. Er zijn antwoorden. Zo blijkt uit een recent interview met een medewerkster van de Van
Mesdag kliniek met journaliste Myléne de
Petra
de Maar: “We zijn van
mening dat iedere patiënt zijn eigen verantwoordelijkheden moet leren kennen.
Of het nu om vrouwen gaat of om drugs. Als je hem helemaal afsluit voor elke
verleiding, leert hij niets.”
Met verbazing en bedroefdheid stellen
wij vast dat deze uitspraak niet inadequater en onprofessioneler had kunnen
zijn. Hoe is dit nu toch weer mogelijk, minister Donner?
Minister Donner werd door ons sinds
september 2005 erop geattendeerd dat het mis is wat betreft seksueel GOG in de
betreffende tbs-instelling. Wij hebben al sinds het derde geval van seksueel
GOG in de kliniek erover gepubliceerd en het ministerie evenals de minister
zelf ook bij herhaling erover geïnformeerd en geüpdate evenals verzocht om
actie te gaan ondernemen. Actie die helaas uitbleef. Actie die
wellicht/waarschijnlijk had kunnen voorkomen dat ook nog een vierde en vijfde
geval binnen slechts iets meer dan een half jaar zou gaan spelen. ‘Weten en
niets doen’, minister Donner… een kwalijke zaak, zo zijn wij van mening. U wist
en u deed NIETS. Het had anders gekund en het had ook anders gehoord. Mogen wij
op z’n minst verwachten dat u het thema machtsmisbruik nu wel integreert, een
grondig onderzoek instelt, adequate mogelijkheden van preventie bestudeert en
er iets aan doet? Mogen wij ervan uitgaan dat u een volgende keer niet eerst
maandenlang ontkent alvorens bereid te zijn ernstige misstanden toe te geven?
De dringend noodzakelijke
basisvoorlichting die ter beschikking gestelde patiënten al vele jaren moeten
ontberen, met het gevolg dat zij werden misleid en tevens ook konden worden
verleid, hoeft u nu dan tenminste niet meer aan hen te bieden. Panorama heeft
die taak van u overgenomen. Het artikel dat vandaag zal gaan verschijnen is
namelijk EDUCATIEF van aard. Het zal patiënten ervan in kennis stellen dat het
niet gaat om het hebben van een ‘affaire’ of ‘verhouding’ zoals de kliniek hen
volgens onze meervoudige informatie laat geloven. Het zal hen ook leren dat zij
geen aandeel hebben wat betreft enige verantwoordelijkheid of schuld wanneer er
seksuele relaties tussen hulpverleners en patiënten ontstaan. Ze mogen nu
namelijk eindelijk leren dat het hebben van seksueel contact van een
hulpverlener met een patiënt zelfs onder de strafwet valt.
Op de
door ons verstrekte informatie dat seksueel contact/seksuele intimidatie onder
de strafwet valt, verkregen wij bij herhaling na grote verbazing de vraag
gesteld door bezorgde patiënten
|
”Strafbaar voor wie? Voor de
hulpverlener of voor de patiënt?” |
Zo ‘goed’ is de voorlichting die wordt
geboden, minister Donner. En wij zijn van mening dat dit domein en de verantwoordelijkheid
voldoende en correcte informatie over dit onderwerp aan ter beschikking
gestelde patiënten te verstrekken bij uw taken hoort. Aldus, wij nemen aan dat
u die taak niet aan Panorama heeft overgedragen.
De vragen die wij hebben, luiden dan ook
onder andere:
- Waarom weten ter beschikking gestelde patiënten niet dat het om
ontucht met misbruik van gezag (art. 249 (2) 3 Wetboek van Strafrecht)
gaat?
- Waarom ontvangen zij niet eens correcte en broodnodige voorlichting
op het moment dat zij met deze problematiek in aanraking komen?
- Waarom vraagt men slachtoffers van seksueel GOG om er nu eens over
op te houden i.p.v. het bespreekbaar maken van een veelvuldig voorkomend
probleem te stimuleren en de ontstaande discussie ten positieve en dus
gericht op preventie te gebruiken?
- Waarom stuurt men plegers van GOG over wie bekend is dat zij in
meer dan de helft van de gevallen aan een ernstige stoornis leiden en in
nog meer van de gevallen niet geacht kunnen worden hun werkzaamheden
binnen de gezondheidszorg voort te kunnen zetten, zomaar door naar een
andere afdeling, een andere kliniek of naar een HvB? Omdat men seksueel
contact met hulpverleners ook andere patiënten gunt?
- Waarom worden patiënten niet voorgelicht over de klachtmogelijkheden?
Waarom weten zij niet dat het minimaal om een tuchtrechtelijk verwijtbaar
feit gaat, zo niet zelf om een strafbaar feit? Waarom blijft men hen
aanpraten, tegen alle redelijke en wetenschappelijke kennis in, dat het
gewoon om ‘een seksuele affaire tussen man en vrouw’ gaat? (zie
interview met een medewerkster van de Van Mesdag kliniek)
- Waarom zadelt men patiënten op met verantwoordelijkheden die zij
helemaal niet hebben? Waarom houdt men hen als het ware voor de gek? Hebben
ter beschikking gestelde patiënten geen rechten volgens u? Dienen zij de
wetten, beroepscodes en regels niet te kennen? Gaat het niet juist om een
groep mensen die er baat bij zou hebben de wetten en regels goed te
kennen? Mogen zij niet weten dat zij bij de Inspectie voor de
Gezondheidszorg (IGZ) kunnen klagen wanneer een hulpverlener seksueel
contact met hen aangaat? Mogen zij niet weten dat de klinieken VERPLICHT
ZIJN seksueel GOG – in welke vorm dan ook – bij het ministerie en bij de
inspectie te melden?
- Waarom is het beleid in zake seksueel GOG in de tbs-sector, zoals
wij er al kennis van hebben genomen, dusdanig onprofessioneel?
- Denkt u wellicht ook dat ter beschikking gestelde patiënten toch
maar blij mogen zijn met een beetje persoonlijke en seksuele aandacht?
De genoemde
vragen kwamen tot stand door verzameling van meervoudige ervaringsfeiten (per
punt) van onze redactie.
|
Een soort attitude van ‘take it or leave it maar klaag vooral
niet!’ ? |
Die
attitude leeft, in een sector waarvoor u de verantwoordelijkheid draagt,
minister Donner. Wat vindt u daar nou van? En vooral: wat gaat u daaraan DOEN? Wij zouden het zeer op prijs stellen als u
maanden na dato toch eens de vragen zou willen gaan beantwoorden die wij eerder
al stelden, de bovenstaande vragen inclusief.
De
publicatie in PANORAMA deze week: In
het uitgebreide artikel ‘Justitie onderzoekt verboden relaties
binnen de Amsterdamse tbs-kliniek Flevo Future’ treft u vandaag in het weekblad Panorama o.a. interviews met de ex-ter beschikking
gestelde patiënt Humphrey Ludwig, met een medewerkster van de tbs-instelling
Van Mesdag kliniek evenals met een lid van onze redactie, Jeannette, aan.
Het werd ons toegezegd nog vandaag de introductiepagina van het artikel als pdf
bestand op deze site te mogen plaatsen. Het volledige artikel kunt u vanaf
volgende week woensdag op onze website lezen. Onderstaand treft u al enkele
citaten uit de publicatie van Panorama aan:
“In
tbs-kliniek Flevo Future, locatie Bijlmerbajes in Amsterdam, onderzoekt
justitie momenteel vijf seksuele relaties tussen tbs’ers en hun begeleidsters.
Het is geen incident. Eenzelfde puinhoop kwam eind jaren negentig in de van
Mesdag-kliniek* aan het licht na een onderzoek door de Rijksrecherche. Volgens
ex-tbs’er Humphrey Ludwig, die er toen middenin zat, is het eerder regel dan
uitzondering. “Justitie weet het.””
“Een
telefoontje naar het ministerie bevestigt dat justitie ermee bezig is, zoals
Ludwig aangeeft. “Er is inderdaad op dit moment een justitieel onderzoek gaande
in de Flevo Future kliniek in Amsterdam,” zegt persvoorlichter Hans Janssens.
Waarna hij vervolgt: “Inhoudelijk kan ik er niet op ingaan.””
“De
top van de kliniek heeft telefonisch te kennen gegeven een informeel gesprek
met haar te willen. Haar reactie: “Eerst ga ik wachten totdat ik een nette
uitnodiging krijg op briefpapier. Het woord ‘informeel’ moet veranderen in
‘formeel’. Ik wil een goed gedocumenteerd gesprek en hoop met hen een
preventiebeleid uit te stippelen. Want we hebben het hier wel deels over
strafbare feiten, begaan door hulpverleners (zie kader, red.). De meeste
jongens realiseren zich dat niet en tbs-klinieken zijn de laatste die hen
daarover informeren.””
(Volgens de laatste door ons ontvangen versie van
de publicatie)
* Door op navolgende link te klikken, kunt
u het artikel Sex, Drugs en Rock in de TBS-kliniek zoals toen in de
Nieuwe Revue in januari 2000 verschenen, integraal lezen. Met dank aan de Nieuwe Revue voor het verlenen van toestemming deze
belangrijke reportage op onze site te mogen plaatsen! (Red. MdH, 9
februari 2006)
De Kamercommissie heeft overigens wel per e-mail gereageerd evenals de Inspectie. Laatstgenoemde organisatie
reageerde echter pas eind vorige week. Bij het
Ministerie van Justitie hebben wij in januari jl. een gesprek gehad met de
directie ‘Sanctie- en Preventiebeleid’. Deze afdeling houdt zich echter bezig
met het maken van beleid en is er niet voor om klachten over misstanden in
ontvangst te nemen. Op de reactie van de inspectie zullen wij binnenkort
ingaan. Wat betreft de opmerking van de Kamercommissie zijn wij het er niet mee
eens dat deze problematiek, deel uitmakend van het groter geheel, namelijk ‘machtsmisbruik binnen de tbs-sector’,
niet door de commissie onderzocht dient te worden.
Het machtsmisbruik is immers nogal
structureel en ondermijnt het fundament van de sector. Door deze problematiek
niet mee te nemen in het parlementair onderzoek, waarvoor wij van begin af aan
hebben gepleit (voor het meenemen!), lijkt ons meer dan maar een grote, gemiste
kans en zelfs noodzaak bij een onderzoek dat tot doel heeft de werkelijke
probleemzones in kaart te brengen zodat er verbeteringen kunnen worden
aangebracht. De wortel van veel kwaad is het machtsmisbruik hetgeen ook het
element en de reden was waardoor wij met het gebeuren in juni van dit jaar in
aanraking kwamen waaruit het instellen van het parlementair onderzoek volgde.
Seksrelaties tussen TBS’ers en begeleiders -- 8
februari 2006 – METRO, door: BAS PATERNOTTE – IN TBS-KLINIEK
Flevo Future, locatie Bijlmerbajes,
onderzoekt Justitie momenteel seksuele relaties tussen TBS’ers en hun begeleidsters.
Dat onthult weekblad Panorama
vandaag. Een afdelingspsychologe is recent overgeplaatst nadat een TBS’er
klaagde over ongewenst gedrag. Hetzelfde gebeurde met een andere medewerkster
uit de instelling: zij drong aan op een relatie met een getrouwde TBS’er. Er zou sprake zijn van minstens vijf
gevallen; alle keren ging het initiatief uit van de begeleidsters.
Misstanden: Flevo Future wil niet reageren op de
misstanden in de kliniek. Woordvoerder Hans Janssens van het ministerie van
Justitie bevestigt het onderzoek. Ook de
Tijdelijke Commissie Onderzoek TBSstelsel wil niet reageren op het
onderzoek van Justitie. De
Kamercommissie onder voorzitterschap van Arno Visser (VVD) vindt dat
ongewenste seksuele relaties tussen TBS’ers en hun behandelaars ‘niet onder de
onderzoeksopdracht vallen’. Visser bevestigt ‘kennis genomen’ te hebben van een
email van de Stichting Misbruik door
Hulpverleners.
Commentaar red. MdH: Wij zijn nog
steeds geen stichting. De
Kamercommissie heeft niet slechts een
e-mail van onze redactie ontvangen. Waar de opmerking dat het initiatief in alle gevallen van de
hulpverleensters uitging, vandaan komt, is ons niet duidelijk. Het is in ieder
geval niet van onze redactie afkomstig. Van wie het initiatief is uitgegaan, is
overigens volledig irrelevant
aangezien het al dan niet initiatief nemen door een patiënt zowel voor het strafrecht als ook voor het
medisch tuchtrecht bijvoorbeeld niets
uitmaakt. Zelfs als de patiënt het initiatief neemt, valt het hem/haar
geenszins te verwijten. De hulpverlener
is en blijft volledig verantwoordelijk voor de behandelingsrelatie en het is de
hulpverlener die dus te allen tijde de grenzen dient te stellen ten te bewaken.
Wel is het zo dat wetenschappelijk
onderzoek aantoont dat in rond 80%
van de gevallen het initiatief uitgaat van de hulpverlener. Er is dan ook geen
enkele reden om aan te nemen dat dit in dit geval anders zou zijn. Om kennis te
nemen van het genoemde wetenschappelijke feit evenals andere wetenschappelijke
feiten m.b.t. het thema seksueel grensoverschrijdend gedrag (GOG) door
hulpverleners, nodigen wij u graag ertoe uit een bezoek aan onze rubriek Wetenschappelijke Feiten te brengen.
Hersenonderzoek
bij tbs-patiënten – 23 januari
2006 – Zorgkrant -- Dit jaar start
een onderzoeksteam van de Radboud Universiteit Nijmegen met hersenonderzoek bij
tbs-patiënten. Deze onderzoekers willen weten of criminelen met een ernstige
gedragsstoornis vaker dan normaal een afwijking in het voorste deel van hun
hersenen hebben. Dit zou hun gedrag kunnen verklaren. Dit heeft psychiater dr.
J. Buitelaar gezegd tijdens een congres over de rol van neurobiologie in de
forensische psychiatrie. Het onderzoek gaat plaatsvinden in de Nijmeegse
tbs-instelling Pompekliniek en de bijbehorende polikliniek. Buitelaar stelt
dat uit diverse onderzoeken is gebleken dat bij niet-criminelen met een
gedragsstoornis een defect voorkomt in het deel van de hersenen. Dit deel van
de hersenen regelt de emotie en besluitvaardigheid. De zogenoemde prefrontale
cortex.
http://www.zorgkrant.nl/read.html?source=email&id=1896
Verlof
alle tbs’ers intrekken foutief -- 6 januari
2006 -- Volkskrant, door Ellen de Visser -- AMSTERDAM - Tbs-klinieken mogen na een ernstig vergrijp
van een ter beschikking gestelde niet de verloven van alle andere tbs’ers
intrekken. Het is tegen de wet om tbs-gestelden te laten opdraaien voor gedrag
van mede-tbs’ers. Dit schrijft de beklagcommissie van tbs-inrichting Veldzicht.
Inrichtingen besloten afgelopen anderhalf jaar twee keer, onder druk van de
politiek, na ernstige incidenten met tbs’ers de deur tijdelijk op slot te doen.
In mei 2004 ontvoerde en verkrachtte een tbs’er een 13-jarig meisje uit
Eibergen. In juni bekende de uit Veldzicht ontsnapte Wilhelm S. een bejaarde
man te hebben omgebracht. Zestien
tbs’ers werden vervolgens naar detentiecentrum Kamp van Zeist overgebracht. Een
van hen spande daarover een zaak aan bij de onafhankelijke beklagcommissie. Die
kent hem een schadevergoeding van 220 euro toe. De wettelijke regels bepalen
dat het verlof van een tbs’er uitsluitend kan worden ingetrokken als die zelf
in de fout gaat, schrijft de commissie. En niet ‘vanwege een gedraging door een
andere verpleegde’. De betrokken tbs’er woonde al een tijdlang op
resocialisatie-afdeling De Beuk, werkte buiten de kliniek en hield zich aan
alle voorwaarden, aldus zijn advocaat Niek Heidanus. Veldzicht erkent dat de
patiënten van De Beuk de overplaatsing ‘niet hadden verdiend’, maar beroept
zich op overmacht. Uit het verweer van de kliniek blijkt dat Veldzicht zich
overvallen voelde door minister Donner, die in de Tweede Kamer zei dat de
tbs-inrichting alle verloven had ingetrokken. Vijftig patiënten die al aan het
resocialiseren waren, moesten naar binnen. ‘Dat was een onmogelijke opgave. In
deze periode regeerde de minister in Veldzicht.’ De commissie begrijpt dat de
beslissingen van Veldzicht tot stand kwamen in een periode van hevige
media-aandacht en politieke- en maatschappelijke druk. Maar juist de wettelijke
gronden voor het intrekken van verlof, schrijft de commissie, bieden houvast
‘wanneer de waan van de dag dreigt te zegevieren en in willekeurige
vrijheidsbeperking dreigt te ontaarden’. Een draaiboek voor dergelijke
situaties was handig geweest, schrijft de commissie. Na de ervaringen in
onder meer Eibergen had van het ministerie en de kliniek verwacht mogen worden
dat ze hadden nagedacht over hoe te handelen na het volgende ernstige delict,
aldus de commissie.
www.misbruikdoorhulpverleners.nl