- Publicaties MdH -

 

TBS: 'Ter beschikking gesteld aan Behandeling door Seksueel delinquent'?

 

 

Redactie Misbruik door Hulpverleners (MdH)

 

6 oktober 2005

 

 

ZedenDELINQUENT als ZedenMEESTER aangesteld

 

Zedendelicten en andere delicten plegende psychiater in dienst van TBS-kliniek De Kijvelanden

 

Ter beschikking gestelde patiënten behandeld en beoordeeld door medepatiënt / mededelinquent?

 

 

De Vlaamse psychiater en gerechtsdeskundige Vincent Martin die op 3 oktober jl. door de correctionele rechtbank in Dendermonde wegens meervoudig seksueel misbruik met aan zijn zorg toevertrouwde patiënten, fraude en valsheid in geschrifte strafrechtelijk werd veroordeeld, heeft eerder voor tbs-kliniek De Kijvelanden in Rotterdam gewerkt. Een persvoorlichter van het ministerie van justitie bevestigde vandaag dat Vincent Martin inderdaad gedurende een klein jaar werkzaam is geweest in de Rotterdamse tbs-kliniek De Kijvelanden.

 

Psychiater Martin werkte gedurende bijna een jaar in de tbs-kliniek, van omstreeks begin 2004 tot begin 2005. In 2003 echter was in Vlaanderen al een gerechtelijk onderzoek tegen de psychiater ingesteld in verband met beschuldigingen van een aantal aan zijn zorg toevertrouwde patiënten in verband met seksueel misbruik tijdens hun therapie.

 

Op 15 november 2003 publiceerde het Vlaamse dagblad Het Nieuwsblad het nieuwsbericht ‘Gerechtelijk onderzoek tegen Vincent Martin’ waarin onder andere werd gesteld: “Het parket van Dendermonde bevestigde gisteren dat er een gerechtelijk onderzoek loopt tegen psychiater Vincent Martin uit Sint-Niklaas. De psychiater wordt vervolgd wegens zedenfeiten. (…). Een aantal meerderjarigen zou tegen Martin klacht hebben neergelegd wegens misbruik. (…) Voor de tijd van het gerechtelijk onderzoek mag Martin niet meer aangesteld worden als gerechtspsychiater.”

 

Op 24 november 2003 publiceerde het Vlaamse dagblad De Standaard het artikel ‘Gerechtspsychiater verdacht van seksueel misbruik patiënten’ waarin onder andere te lezen valt “Bij een huiszoeking werd bezwarend materiaal aangetroffen. M. zou ook bekentenissen hebben afgelegd. Hij werd niet aangehouden, maar verblijft in een instelling. M. is ondertussen geschorst als arts en mag ook niet meer optreden als gerechtelijk deskundige.”

 

Eind 2003 was het dus al publiekelijk bekend dat Vincent Martin zedendelicten met diverse aan zijn zorg toevertrouwde patiënten heeft gepleegd. De arts had al bekentenissen afgelegd en het was hem in België al niet meer toegestaan als arts of gerechtsdeskundige werkzaam te zijn. Tevens zou hij rond die tijd in een instelling hebben doorgebracht. Enkele weken later echter treffen wij dezelfde, van diverse zedenmisdrijven verdachte psychiater als behandelaar in een Nederlandse tbs-kliniek aan. De Vlaamse psychiatrische patiënt die over sommige hem ter laste gelegde zedendelicten al een bekentenis had afgelegd tegenover de Vlaamse justitie trekt zich niets aan van het feit dat hij in Vlaanderen geacht wordt niet meer als psychiater en gerechtsdeskundige werkzaam te kunnen zijn en solliciteert bij De Kijvelanden. Kort nadat het Vlaamse ministerie van Justitie zich had ontdaan van haar medewerker, nam het Nederlandse ministerie van Justitie dezelfde psychiater in dienst. Min of meer van de ene op de andere dag verliet de psychiater een instelling in Vlaanderen waar hij als psychiatrische patiënt werd behandeld en lukte het hem onmiddellijk een baan als behandelaar in een van onze meest beveiligde tbs-instellingen te verkrijgen. Het werkverleden van de psychiater heeft blijkbaar niemand gescreend. Daarbij zijn zowel onze tbs-klinieken als ook het ministerie van Justitie juist meesters in het screenen. Waarom is dat niet gebeurd? Hoe is het mogelijk dat een psychiater die al diverse zedendelicten had bekend op een moment dat diverse sterk belastende en stuitende feiten al publiekelijk bekend waren in een Nederlandse tbs-kliniek werd aangenomen?

 

Het was al bekend dat het niveau van hulpverleners werkzaam in tbs-klinieken deels in grote mate ver onder de maat is. Ook was het al bekend dat alcohol en drugs makkelijk in de meest beveiligde tbs-klinieken weten te vinden. Soms worden alcohol en drugs zelfs door personeel in de klinieken gesmokkeld. Het meest recente voorbeeld hiervan is de in september gebleken misstand in de Van Mesdagkliniek. Een activiteitenbegeleider smokkelde drank in de kliniek. Tot dusver heeft het ministerie de omvang van de misstanden op een afdeling voor onder andere ex-verslaafden nog steeds niet prijsgegeven. Wel bereikte ons, afkomstig van één bron, en tot nu toe dus nog steeds niet door justitie bevestigd, de informatie dat de toestanden op de betreffende afdeling al wekenlang aan de gang waren en dat één patiënt zelfs al tijdelijk in hongerstaking zou zijn gegaan omwille van de gebrekkige zorg. De Inspectie voor de Gezondheidszorg werd op 20 september jl. in verband met deze misstanden geïnformeerd. Echter, tot op de dag van vandaag mochten wij nog steeds geen reactie ontvangen, reden waarom wij ervan moeten uitgaan dat men gedurende 15 dagen nog niets heeft ondernomen. Het feit dat personeel drank verstrekt aan ex-verslaafden in een tbs-kliniek evenals de hongerstaking waren voor onze inspectie blijkbaar geen enkele reden tot zorg, zo concluderen wij uit het feit dat er geen enkele actie lijkt te zijn ondernemen.

 

Dat ter beschikking gestelde patiënten zelfs worden opgezadeld met een zedendelinquente behandelaar, is nieuw voor ons. Op 3 oktober jl. werd de Vlaamse psychiater Vincent Martin veroordeeld tot 5 jaar voorwaardelijke gevangenisstraf. Hij werd veroordeeld tot 4 jaar voorwaardelijke celstraf wegens verkrachting van vier en aanranding van twee aan zijn zorg toevertrouwde patiënten. Daarnaast werd hij nog tot een verder jaar cel, eveneens voorwaardelijk, veroordeeld omdat hij valsheid in geschrifte evenals fraude had gepleegd. De straf werd opgelegd onder de voorwaarde dat de psychiater zich onder psychiatrische behandeling zou stellen. Het moge duidelijk zijn gezien de aard, het grote aantal van gepleegde delicten en het feit dat hij diverse soorten van delicten naast elkaar pleegde, dat de psychiater zelf aan ernstige problematiek lijdt. Menige patiënt in de Kijvelanden heeft minder ernstige delicten gepleegd dan de psychiater die hen behandelde en/of beoordeelde. De gemiddelde tbs-patiënt wordt namelijk niet veroordeeld voor vier verkrachtingen, twee aanrandingen en verdere strafbare delicten.

 

Een psychiater die zichzelf verdedigde met onder ander de rationaliserende opmerking dat ‘een patiënte altijd kort gerokt was gekleed’ en die zijn meervoudig gepleegd seksueel misbruik durfde te verontschuldigen door te roepen dat hij ‘emotionele problemen en huwelijksproblemen had’, diende ter beschikking gestelde patiënten te leren niet te rationaliseren en de verantwoording voor hun daden vooral niet buiten zichzelf te plaatsen? Heeft Vincent Martin in De Kijvelanden ook zedendelinquenten, en dus medepatiënten, behandeld? Het ministerie wilde helaas geen antwoord geven op onze vraag naar de aard van de functie van de psychiater in de tbs-kliniek. Men verstrekt geen gegevens over voormalige medewerkers van het ministerie van Justitie. Het is echter duidelijk dat de Vlaamse ‘toppsychiater’ keen baantje als keukenhulp of tuinman had in de kliniek. Immers, hij was gespecialiseerd op het terrein van de zedendelinquentie. Letterlijk en figuurlijk. Ook mochten wij geen antwoord van justitie ontvangen op de vraag of men zich in De Kijvelanden nu wel de vraag heeft gesteld hoe dergelijke, buitenproportionele, bizarre en bijzonder zorgwekkende toestanden in de toekomst te voorkomen. Het is, met name wegens de specialisatie en expertise van de psychiater, zeer goed mogelijk en zelfs zeer waarschijnlijk dat hij zedendelinquenten in De Kijvelanden behandelde. Een zedendelinquent aangesteld als zedenmeester.

 

Martin fungeerde in Vlaanderen eerder als gerechtspsychiater en beoordeelde slachtoffers van seksueel misbruik. Tevens behandelde hij zowel slachtoffers als ook daders van zedendelicten. De slachtoffers die hij misbruikte, hadden veelal eerdere ervaringen met seksueel misbruik opgedaan. Eén van hen beoordeelde hij eerst als gerechtspsychiater in het kader van een gepleegd delict waarna hij haar in zijn eigen praktijk in therapie nam en vervolgens zelf ook nog eens seksueel misbruikte.

 

Het is een feit dat de kliniek en het ministerie op de simpelste wijze het werkverleden van psychiater Vincent Martin hadden kunnen achterhalen. Ongeveer twee maanden voordat de tbs-kliniek de psychiater in dienst nam, waren de eerder genoemde nieuwsberichten al in de Vlaamse media verschenen. Door de naam ‘Vincent Martin’ simpelweg via google op te gaan zoeken, had men al voordat men hem in dienst nam kunnen weten dat hij ervan werd beschuldigd diverse zedenfeiten te hebben gepleegd, die hij deels ook al had bekend. Men had kunnen weten dat door Vlaamse autoriteiten al belastend materiaal was aangetroffen. Tevens had men kunnen weten dat hij in Vlaanderen niet meer als arts en gerechtsdeskundige werkzaam mocht zijn.

 

De zogenaamd professionele oordelen die Martin gedurende het verrichten van werkzaamheden in en voor De Kijvelanden over patiënten heeft geveld, zouden gezien de nu in alle duidelijkheid gebleken omstandigheden nietig verklaard moeten worden. Patiënten die door hem in de kliniek werden behandeld of beoordeeld, zouden een klacht tegen de staat kunnen indienen. Zij mochten er immers op vertrouwen in goede, professionele handen te zijn en de best mogelijke zorg te ontvangen. In plaats daarvan moeten zij nu leren door iemand behandeld en/of beoordeeld te zijn die zelf dringend behoefte aan behandeling heeft. Psychiatrische patiënten met een crimineel verleden vielen onder de zorg van een psychiater die bovenal medepatiënt en mededelinquent was.

 

Eerder dit jaar moesten wij uit betrouwbare bron, al gaat het slechts om één enkele bron van informatie, vernemen dat het zelfs gebeurde dat een bouwvakker als sociotherapeut door een tbs-kliniek werd aangenomen. De betreffende persvoorlichter van de betreffende tbs-kliniek reageerde toen op onze vraag of de verkregen informatie juist was door hysterisch te gaan lachen. Wij hebben deze reactie als bevestiging van het gestelde geïnterpreteerd. Deze klacht hebben wij gedurende enkele maanden niet publiek gemaakt. Omwille van de nu blijkende, bijzonder ernstige misstand op het gebied van het personeelsbeleid in een tbs-kliniek, omwille van het recentelijk gebleken ernstige gebrek aan zorg voor ter beschikking gestelde patiënten in diverse klinieken en ook omwille van het gebrek aan veiligheid voor patiënten binnen tbs-klinieken noemen wij nu dan ook het voorbeeld van de bouwvakker die als sociotherapeut in een tbs-kliniek aan de slag kon gaan. Een bouwvakker als sociotherapeut, een zedendelinquent die waarschijnlijk werkzaam was als ‘zedenmeester’ voor patiënten die bijzondere en bijzonder professionele hulp behoeven,… kan het nog wel erger? De vraag hoe het met de deskundigheid van het in tbs-klinieken werkzame personeel gesteld is en hoe zorgvuldig men te werk gaat bij het kiezen van personeel, hoeft wel niet meer gesteld te worden. Het wordt nu zo langzamerhand wel heel erg duidelijk hoe onbelangrijk men de zorg en veiligheid voor ter beschikking gestelde patiënten acht. De zorg die binnen tbs-instellingen aan patiënten wordt geboden, heeft ooit ook een weerslag op onze maatschappij.

 

In het programma Profiel (KRO) van 14 september jl. stelden de drie deskundigen prof. de Ruiter, prof. Van Marle en dr. Philipse dat het effect van een groot aantal behandelingen die in tbs-klinieken worden toegepast niet bekend is. Nu moeten ter beschikking gestelde patiënten ook nog kennis ervan gaan nemen dat het mogelijk is dat hun behandelaar een groot aantal delicten heeft gepleegd. Hoe moeten ter beschikking gestelde patiënten de aan hun geboden behandeling nog wel serieus kunnen nemen? Wij hebben vragen. Heeft iemand het antwoord? Wellicht voelt een van de beide ministers zich geroepen hierover na te gaan denken en antwoorden te gaan formuleren waarmee wij verder kunnen. De erkenning van het bestaan van diverse, bijzonder ernstige misstanden binnen ons tbs-systeem, zou een mooi begin zijn. Is dat teveel gevraagd? Minister Donner? Minister Hoogervorst?

 

 

 

Nota bene: Recentelijk hebben wij het gedicht ‘Vragen…’ van de ter beschikking gestelde patiënt M. Bouznifin op de voorpagina van onze site gepubliceerd. Tussen de bedrijven van alle mogelijke ernstige misstanden binnen de tbs-sector door ook een positief bericht. Ter beschikking gestelde patiënten die gedichten schrijven… een feit dat menigeen niet kent en tevens een feit dat met zekerheid ook de aandacht verdient. Een bijzonder mooi gedicht.

 

Voor meer informatie over de zaak Vincent Martin verwijzen wij u naar ons DOSSIER GOG BELGIE.

 

 

Geraadpleegde literatuur:

 

 

 

Neem ook kennis van de andere drie artikelen die wij eerder dit jaar over het tbs-systeem hebben gepubliceerd.

 

Bezoek ook onze RUBRIEK TBS of ga naar onze NIEUWSPAGINA  TBS

 

 

© www.misbruikdoorhulpverleners.nl