- C h e c k l i s t GOG voor cliënten –

Is er iets mis met uw therapie/behandeling?

Twijfelt u of uw hulpverlener zich grensoverschrijdend naar u toe gedraagt/heeft gedragen?

---

Het doel van deze checklist is om u, als cliënt/patiënt alert te maken op signalen die aangeven dat bepaalde grenzen die door de hulpverlener gehanteerd dienen te worden in uw behandelrelatie worden overschreden. Dit is een veelvoorkomend beeld bij gebrekkige hulpverlening en bij situaties waarin de hulpverlener emotioneel en/of seksueel misbruik maakt van zijn/haar positie.

Indien u momenteel bij een hulpverlener in behandeling bent die niet goed voor u aanvoelt en/of indien verschillende van de onderstaande punten van de checklist uw behandeling kenmerken, stellen wij voor dat u een andere behandelaar consulteert die uw huidige behandelaar niet kent om via hem/haar te proberen te achterhalen of uw huidige behandeling al dan niet professioneel is. Hoe meer van de punten op uw behandeling van toepassing zijn, hoe groter is de kans dat u er goed aan doet een andere hulpverlener op te gaan zoeken.

Als u eerder een behandeling onderging die niet goed aanvoelde, kan deze checklist u wellicht erbij helpen te verhelderen wat er binnen uw therapie/behandeling misging.

De checklist zou uiteraard nog verder uitgebreid kunnen worden. De lijst heeft tot doel u een reeks voorbeelden aan te reiken van gedragingen van hulpverleners die vaak een teken zijn van gebrekkige/onprofessionele hulpverlening. Hoewel de meeste punten van deze checklist betrekking hebben op de psychotherapie, kunnen sommige van deze punten ook van toepassing zijn op andere vormen van hulpverlening (waaronder de somatische zorg) evenals op counseling door een pastorale hulpverlener. Aan het einde van de checklist treft u een gedeelte aan dat van toepassing is op diverse vormen van hulpverlening waarbij fysieke aanraking door de hulpverlener gebruikelijk is.

Sommige van de onderstaande punten hoeven niet persé te verwijzen naar gebrekkige zorg. Het zou bijvoorbeeld therapeutisch kunnen zijn om het contact met mensen in uw omgeving te verbreken die misbruik van u maken. Een hulpverlener zou dit proces met de beste bedoelingen voor uw welzijn kunnen ondersteunen. Indien uw hulpverlener u echter aanmoedigt het contact te verbreken met alle personen in uw omgeving met wie u een hechte relatie onderhoudt, en dan wel met het enige doel om u volledig afhankelijk van zich/haar te maken, dan dient u ervan uit te gaan dat de kans zeer groot is dat de zorg die u ontvangt gebrekkig/onprofessioneel is.

Indien een hulpverlener u aanmoedigt hem/haar zo vaak mogelijk te zien, hoeft dit niet persé te betekenen dat er sprake is van een zorgwekkende situatie. Wel is het dan van belang dat u onderzoekt of hij/zij extra sessies aanraadt omwille van zijn/haar eigen behoefte om u onnodig in sterke mate van zich afhankelijk te maken. Het is mogelijk dat een hulpverlener wel eens iets over zich/haarzelf met u deelt, erop gericht u d.m.v. eigen ervaringen te helpen (bijvoorbeeld door u te laten weten dat u niet de enige bent met een bepaald probleem en/of door met u te delen wat hem/haar in een soortgelijke situatie heeft geholpen). Indien hierbij echter sprake ervan is dat de hulpverlener op een wijze over zich-/haarzelf spreekt met het doel steun van u te verkrijgen, om u als toehoorder/praatpaal te gebruiken of om u af te leiden van het thema dat u binnen uw behandeling bespreekbaar probeerde te maken, dan is er zeer waarschijnlijk iets goed mis en dient u vraagtekens te plaatsen bij de therapie die u ontvangt.

Psychotherapie, pastorale zorg, counseling bij verslavingsproblematiek, lichaamswerk, medische behandelingen etc. waarbij sprake is van hantering van gezonde grenzen zou ALTIJD gericht moeten zijn op uw emotionele en/of medische behoeften. Therapie/behandeling met een gezonde handhaving van professionele grenzen dient NOOIT gericht te zijn op de emotionele, sociale, seksuele of andere behoeften van de hulpverlener! Hulpverleners die zich eenzaam voelen en/of eenzaam zijn en die aandacht van u als hulpvragende behoeven, hebben last van behoorlijke of zelfs (zeer) ernstige problemen die zij in het verleden niet wisten op te lossen. Ook kan het gaan om hulpverleners die niet beschikken over de nodige professionele training/opleiding m.b.t. het bepalen, hanteren en bewaken van de nodige professionele grenzen. In de genoemde gevallen zijn hulpverleners meestal niet in staat goede, professionele zorg aan cliënten/patiënten te kunnen bieden.

---

Er zijn goede hulpverleners en u heeft het recht op behandeling door een deskundige, professionele hulpverlener die uw welzijn en behoeften centraal stelt!

---

Checklist voor cliënten/patiënten

Onprofessioneel gedrag m.b.t. het professioneel handelen van de hulpverlener

	Mijn hulpverlener heeft mij aangeboden mij gratis of tegen een geringe vergoeding te gaan behandelen, als een gunst naar mij toe.
	Omdat ik zo weinig voor mijn behandeling betaal, verwacht mijn hulpverlener dat ik eten voor hem/haar meebreng of dat ik andere taken voor hem uitvoer in ruil voor zijn/haar behandeling.
	Mijn hulpverlener stuurt nota’s naar mijn verzekering voor behandelingen die helemaal niet hebben plaatsgevonden.
	De sessies lopen vaak uit, met een half uur tot een uur.
	Meestal ben ik zijn/haar laatste cliënt/patiënt.
	Wanneer ik een afspraak met hem/haar heb, is er eigenlijk nooit iemand in de buurt.
	Mijn hulpverlener laat mij vaak behoorlijk lang wachten.
	Ik ben mijn hulpverlener meer dan EUR 1.000.- verschuldigd.
	Ik weet vaak niet hoe lang een behandelsessie zal duren. Soms duurt een sessie 20 minuten, soms anderhalf uur.
	Mijn hulpverlener neemt tijdens mijn behandeling vaak telefoontjes aan.
	Wanneer mijn behandelaar trek heeft, gaan wij tijdens mijn sessie naar een restaurant.

Afhankelijkheid, isolatie en het uit het oog verliezen van het doel van de behandeling/therapie

Mijn therapeut heeft mij verteld dat ik de meeste voor mij belangrijke contacten met mensen in mijn omgeving zou moeten verbreken (zoals onderstaande contacten) en ik begrijp niet waarom:

moeder	vader	zuster(s)	broer(s)
partner of echtgenoot	sociale groepen	religieuze activiteiten	de therapeutische groep
dierbare vrienden/naasten	politieke groepen	het 12-stappen programma	anderen

Mijn hulpverlener moedigt mij aan hem/haar zo vaak mogelijk te gaan zien als ik me kan veroorloven, zelfs wanneer ik niet het gevoel heb dat ik het nodig heb zo vaak bij hem/haar langs te gaan.

Mijn hulpverlener moedigt mij aan hem/haar vaak te gaan bellen, zelfs als ik er geen reden voor zie.

Mijn hulpverlener belt mij vaak op en/of stuurt mij regelmatig sms’jes en/of e-mails waarbij dit contact niet nodig is i.v.m. mijn behandeling bij hem/haar.

Mijn hulpverlener vertelt mij wat hij/zij doet m.b.t. persoonlijke groei en raadt mij aan hetzelfde te gaan doen.

Mijn hulpverlener doet uitermate zijn best om te voldoen aan mijn frequente verzoeken tot wijzigingen in de planning, ondanks dat dit erg lastig is voor hem/haar.

Mijn hulpverlener heeft voorgesteld dat ik mijn opleiding afbreek.

Mijn hulpverlener vindt mijn plannen een opleiding te volgen/af te sluiten een slecht idee.

Mijn hulpverlener vindt dat mijn wens van baan te veranderen ten goede van mijzelf geen goed idee was.

Mijn hulpverlener bood mij aan mij gratis te gaan behandelen indien ik de behandeling niet meer zelf kan betalen, zelfs als de behandeling langdurig gratis zou zijn.

Mijn hulpverlener heeft mij gedragen kleding van zichzelf gegeven.

Mijn hulpverlener vertelt mij wat voor kleding ik zou moeten aandoen en/of hoe ik mijn haar zou moeten dragen.

Mijn hulpverlener heeft verzocht/geëiste dat ik met niemand over mijn behandeling spreek.

Ik heb diverse malen aangegeven dat ik graag een andere hulpverlener zou willen consulteren om over mijn huidige behandeling van gedachten te wisselen maar mijn hulpverlener blijft erbij dat ik dat niet moet gaan doen.

Mijn hulpverlener biedt mij regelmatig concrete hulp aan, bijvoorbeeld door een visite thuis, door mij bij te staan in moeilijke situaties en/of door mij veelvuldig te bellen om te horen hoe het met mij gaat. Wanneer ik in crisis verkeer, is hij/zij nog vaker beschikbaar.

Het voelt alsof ik bij deze hulpverlener de soort hulp en het begrip heb mogen vinden waarnaar ik al mijn hele leven lang op zoek was.

Mijn hulpverlener herinnert mij er vaak aan dat hij/zij de enige persoon is in mijn leven die werkelijk om mij geeft. Hij/zij herinnert mij er vaak aan dat hij/zij de enige is die mij echt begrijpt en ook weet wat goed voor mij is.

Sociaal contact

	Ik ben op feesten geweest die mijn hulpverlener ook bezocht en mijn hulpverlener heeft met mij niet gesproken over de gevolgen van het feit dat wij in dezelfde sociale kringen verkeren.
	Mijn hulpverlener heeft mij uitgenodigd samen met hem/haar naar feesten te gaan.
	Ik heb mijn hulpverlener op feesten uitgenodigd en hij/zij ging op de uitnodiging in.
	Ik heb mijn hulpverlener op feesten uitgenodigd. Hij/zij kwam niet maar gaf aan dat hij/zij niet kwam wegens belangrijkere activiteiten.
	Op uitnodiging van mijn hulpverlener heb ik deelgenomen aan professionele bijeenkomsten met hem/haar.
	Mijn hulpverlener en ik gaan geregeld samen naar bijeenkomsten van AA of AlAnon (10-stappen programma’s gericht op het opgeven van b.v. een verslaving of gelijkwaardige bijeenkomsten).
	Na afloop van een sessie brengt mijn hulpverlener mij vaak naar de bus.
	Mijn hulpverlener brengt mij vaak naar huis.
	Ik heb wel eens een nacht in het huis van mijn hulpverlener doorgebracht.
	Ik heb mijn vrije tijd samen met kennissen/familieleden van mijn hulpverlener doorgebracht (die eventueel ook bij hem/haar in behandeling zijn).
	Ik had een nauwe/intieme band met een of meer familieleden van mijn hulpverlener.
	Mijn hulpverlener en ik hebben deels dezelfde goede vrienden.
	Mijn hulpverlener maakte mij duidelijk dat wij na afloop van de behandeling vrienden zouden kunnen zijn.
	Soms neemt mijn hulpverlener samen met mij drugs en/of drinken wij samen alcohol.
	Mijn hulpverlener heeft drugs en/of illegale medicatie aan mij verstrekt.
	Mijn hulpverlener en ik beoefenen dezelfde teamsport. Zodoende is het voorstelbaar elkaar tijdens wedstrijden tegen te komen.
	Mijn behandelaar en ik zijn lid van dezelfde sportclub.
	Ik heb mijn behandelaar naakt in het zwembad/bij de sport etc. gezien.
	Ik heb mijn hulpverlener gezien in de sportschool (gekleed).
	Ik heb toegang tot veel persoonlijke informatie over mijn hulpverlener doordat wij gezamenlijke vrienden of collega’s hebben.
	Wij hebben het er nooit over gehad hoe sociale contacten buiten de professionele relatie om de behandelrelatie zouden kunnen beïnvloeden.
	Beschrijf andere vormen van sociaal contact met je hulpverlener:..

Voelt u zich speciaal door de manier waarop uw hulpverlener u behandelt?

	Mijn hulpverlener liet mij weten dat ik zijn/haar lievelingscliënt was.
	Mijn hulpverlener spreekt in mijn bijzijn over andere cliënten.
	Mijn hulpverlener nam in mijn bijzijn telefoontjes van andere cliënten aan en liet naar mij toe blijken om wie het ging.
	Mijn hulpverlener heeft gezegd dat hij/zij nog nooit eerder iemand als ik is tegengekomen.
	Mijn hulpverlener geeft mij veel cadeautjes en zegt dat deze aantonen hoe belangrijk ik voor hem/haar ben.
	Mijn hulpverlener vertelt mij over andere cliënten. Dit doet hij/zij op een manier waardoor ik mij belangrijk voel, mij in vertrouwen genomen voel en waardoor ik mij speciaal ga voelen.
	Mijn hulpverlener bespreekt met mij vertrouwelijke aangelegenheden betreffende zijn/haar collega’s.
	Mijn hulpverlener vertelde mij dat ik speciaal ben.
	Andere manieren waardoor mijn hulpverlener mij het gevoel bezorgde speciaal te zijn, zijn bijvoorbeeld:…

Cliché thema’s

	Er zijn vele cliënten die een nauwe band met mijn hulpverlener blijken te hebben. Ik heb hen ontmoet of van hen gehoord.
	Mijn hulpverlener houdt ervan een soort van familiegevoel en gemeenschapszin/groepgevoel te bewerkstelligen onder zijn/haar cliënten. Ik maakte deel uit van die groep.
	Er zijn vaak feesten of bijeenkomsten bij mijn hulpverlener thuis die ik heb bijgewoond.
	Mijn hulpverlener neemt vaak voormalige cliënten aan als stagiaires in zijn/haar praktijk/instituut.
	Mijn hulpverlener neemt de rol van een “goeroe” aan bij zijn/haar cliënten. Hij/zij heeft een bepaalde visie op hoe de wereld eruit zou moeten zien en probeert hiermee een gemeenschap van cliënten te creëren als zijnde zijn/haar volgelingen en/of participanten binnen zijn gemeenschap.
	Ik maakte zelf deel uit van de groep die plannen maakte m.b.t. het creëren van een gemeenschap die mijn hulpverlener hoopt te kunnen opbouwen.
	Mijn hulpverlener spreekt over cliënten die ik ken. Dit gebeurt zonder respect voor hun privacy/vertrouwelijkheid.
	Rituele groepsactiviteiten zoals ceremonies maakten deel uit van mijn relatie met mijn hulpverlener en zijn/haar gemeenschap.
	Mijn hulpverlener is de “goeroe” van de groep waarbij hij/zij betrokken is.
	Mijn hulpverlener voert rituele, sadistische activiteiten in het bijzijn van anderen uit.
	Andere manieren waarop mijn hulpverlener een gemeenschap probeert te creëren met een familieachtige sfeer, zijn bijvoorbeeld:…

Doet uw therapeut aan ‘mind control’/hersenspoeling?

	Mijn hulpverlener past hypnose toe als onderdeel van de behandeling en ik weet vaak niet wat er eigenlijk gebeurt. Wanneer ik ernaar vraag, weigert hij/zij op mijn vragen te antwoorden.
	Het voelt aan alsof ik word gehypnotiseerd of dat ik mij in een soort trance bevind in het bijzijn van mijn hulpverlener. Maar, het lijkt erop dat mijn hulpverlener geen hypnose toepast.
	Ik herinner mij dat mijn hulpverlener voorstellen m.b.t. hypnose maakte waarbij ik mij niet prettig voelde.
	Nadat de behandeling afgelopen was, kwamen herinneringen boven over wat mijn hulpverlener tegen mij had gezegd en/of wat hij/zij had gedaan terwijl ik in een tranceachtige toestand verkeerde. Erop terugblikkend voel ik mij er zeer ongemakkelijk bij c.q. voel ik mij zelfs misbruikt.
	Mijn hulpverlener stelde mij voor zelfmoord te plegen.
	Mijn hulpverlener heeft mijn suïcidale gevoelens niet serieus genomen. Hij/zij suggereerde of gaf aan dat ik maar beter dood kon zijn.
	Mijn hulpverlener creëerde een grote mate van afhankelijkheid en ondernam toen pogingen mij ertoe te krijgen dingen te doen die ik helemaal niet wilde doen.
	Mijn hulpverlener heeft delen van mijn leven die ik als goed beschouwde, beledigd.
	Kort nadat ik met de behandeling was gestart, begon mijn leven uiteen te vallen. Mijn hulpverlener leek dat niet te interesseren. Sterker nog, hij/zij maakte zich juist zorgen dat ik niet afhankelijk genoeg van hem/haar zou zijn.
	Soms voelde ik mij gedrogeerd na een sessie. Andere manieren waarop mijn hulpverlener mijn denken beïnvloedde of mijn kracht ondermijnde, waren bijvoorbeeld: …

Seksualisering & seksueel (getint) contact

	Mijn hulpverlener heeft seksueel contact met mij gehad (met of zonder fysieke dwang): het kussen van mijn mond, borsten en/of genitaliën; seksueel getinte omarmingen (langdurige omarmingen [full body], opdringerige bekkenbewegingen, zichtbare erecties); het zich gedeeltelijk of algeheel ontkleden met het doel seksuele handelingen te verrichten; het aanraken van borsten en/of genitaliën (gekleed of naakt); masturbatie; orale seks; vaginale of anale gemeenschap; het gebruik van seksspeeltjes; seksuele activiteit terwijl ik gedrogeerd was. Mijn hulpverlener heeft tegen mijn wil seksueel contact met mij gehad.
	Mijn hulpverlener startte het seksueel contact met mij onder de voorwaarde dat ik erover zou zwijgen. Hij/zij zei dingen als “Als dit bekend wordt, ben ik (c.q. zijn ik en mijn gezin) geruïneerd”.
	Nadat de seksuele relatie met mijn hulpverlener was beëindigd, liet hij/zij mij weten dat het hem/haar zou ruïneren als ik dit aan iemand zou gaan vertellen.
	Tijdens of na de seksuele relatie met mijn hulpverlener dreigde hij/zij ermee het seksueel contact naar anderen toe altijd te zullen ontkennen. Hij/zij vermeldde erbij dat men mij toch niet zou gaan geloven.
	Nadat de seksuele relatie met mijn hulpverlener was beëindigd, dreigde hij/zij ermee voor mij beschamende episodes uit mijn geschiedenis binnen de geestelijke gezondheidszorg publiekelijk bekend te maken, mocht ik ooit over onze relatie spreken of een klacht in gaan dienen tegen hem/haar.
	Mijn hulpverlener dreigde ermee dat ik nooit zou genezen indien ik niet zou gaan werken aan mijn onderdrukte seksualiteitsbeleving door seksueel contact met hem/haar aan te gaan.
	Mijn hulpverlener gebruikt verleidende taal en/of maakt gebruik van seksueel getinte non-verbale interactie met mij: …
	Mijn hulpverlener zegt: “was ik je toen maar tegen het lijf gelopen, dan zouden we een prachtig paar zijn geweest…”.
	Mijn hulpverlener geeft mij complimentjes m.b.t. mijn lichaam.
	Mijn hulpverlener spreekt met mij erover dat hij/zij zich seksueel tot mij aangetrokken voelt.
	Mijn hulpverlener zei “als we beiden niet getrouwd waren geweest…".
	Mijn hulpverlener liet mij weten graag een relatie met mij te willen aangaan nadat de behandeling afgesloten is.
	Mijn hulpverlener lijkt op een voyeuristische wijze geïnteresseerd te zijn in mijn seksleven.
	Mijn hulpverlener stuurt mij liefdesbrieven.
	Mijn hulpverlener geeft seksuele speeltjes aan mij waarbij het de bedoeling is dat ik die thuis ga uitproberen. Hij/zij legt mij uit hoe ik de speeltjes kan/moet gebruiken en vraagt mij dan gedetailleerd hoe het ermee gaat.
	Mijn hulpverlener maakt veelvuldig opmerkingen over mijn uiterlijk. Dit doet hij/zij met het doel mij in seksueel opzicht zo attractief mogelijk te doen voorkomen.
	Mijn hulpverlener stelde vaak voor dat wij een seksuele relatie zouden kunnen aangaan nadat de behandeling zou zijn afgesloten.
	Mijn hulpverlener begluurt mij.
	Nadat de behandelrelatie was beëindigd, belde mijn voormalige hulpverlener mij voor een afspraakje.
	Kort nadat de behandeling was beëindigd, begon ik een seksuele relatie met mijn voormalige hulpverlener.

Verloop van de behandeling/therapie

	Mijn hulpverlener vertelt mij over zijn/haar problemen, op zoek naar steun en/of advies van mij.
	Mijn hulpverlener praat veel over zich-/haarzelf en ik zie niet dat hetgeen hij /zij met mij deelt relevant is voor mijn behandeling.
	Mijn hulpverlener laat vrije associaties los op hetgeen ik zeg en geeft er dus een hele eigen invulling aan. Ik heb het gevoel dat mijn problemen niet overkomen.
	Mijn hulpverlener doet altijd wat hij/zij meent dat het beste voor mij is. Dit doet hij/zij zonder mij ook maar te vragen wat ik zelf zou willen.
	Mijn hulpverlener is koud, afstandelijk en rigide.
	Mijn hulpverlener wordt heel boos op mij. Soms schreeuwt hij/zij zelfs tegen mij.
	Mijn hulpverlener interpreteert alles dat tussen ons gebeurt in termen van overdracht. Dit doet hij/zij zelfs wanneer ik er zeker van ben dat hij/zij bewust een bepaald gevoel bij mij oproept.
	Sinds ik met deze behandeling ben begonnen, voel ik mij steeds slechter in plaats van beter. Mijn hulpverlener lijkt zich hierover geen zorgen te maken, evenmin legt hij/zij uit waarom dit het geval zou kunnen zijn.
	Nadat ik met de behandeling ben gestart, begon mijn leven als het ware in te storten. In plaats van bezorgd te zijn over mijn levenskwaliteit en/of geestestoestand, lijkt mijn hulpverlener meer erin geïnteresseerd te zijn dat ik afhankelijk van hem/haar blijf.
	Sinds het begin van deze behandeling voel ik mij suïcidaal. Dit is voor het eerst in mijn leven zo. Mijn hulpverlener lijkt er niet bezorgd over te zijn.
	Mijn hulpverlener gedraagt zich vijandig of zelfs sadistisch.
	Mijn hulpverlener lijkt te genieten van mijn lijden.
	Mijn hulpverlener neemt mijn suïcidale gevoelens niet serieus.
	Mijn hulpverlener heeft direct of indirect aangegeven dat het beter zou zijn als ik zelfmoord zou gaan plegen (bijvoorbeeld door te zeggen dat ik maar beter dood zou kunnen zijn; dat hij/zij droomde dat ik dood was; dat suïcide een redelijk alternatief voor mij zou zijn, etc.).
	Mijn hulpverlener is beledigend over delen van mijn leven waarover ik weinig of geen controle heb, zoals mijn fysieke eigenschappen en vaardigheden, mijn gewicht, mijn etnische afkomst, mijn geslacht, mijn leeftijd, mijn seksuele oriëntatie, mijn geschiedenis van hospitaliseringen, etc.
	Mijn hulpverlener maakt beledigende opmerkingen over andere aspecten van mijn leven. Hij/zij lijkt er meer in geïnteresseerd te zijn mij naar beneden te halen dan te proberen mij te helpen dat ik mij beter ga voelen.
	Mijn hulpverlener dreigt ermee dat als ik niet doe wat hij/zij zegt, het nooit beter met mij zal gaan. Soms voelt het aan alsof het klopt, soms echter niet.
	Mijn behandelaar bagatelliseerde het belang van een vorige, door misbruik getekende behandeling.
	Mijn hulpverlener weigert aandacht te besteden aan mijn huidige behoeften. Hij/zij blijft zeggen dat mijn huidige problemen kunnen worden aangepakt oor te werken aan eerder ervaringen.
	Mijn hulpverlener schreeuwde bij herhaling tegen mij.
	Ik zeg vaak dat ik niet denk dat het goed gaat met mijn behandeling maar mijn hulpverlener snauwt me af.
	Wanneer ik vragen stel over wat er tijdens mijn behandeling gebeurt, weigert mijn hulpverlener het therapeutische proces met mij te bespreken. Ook vertelt hij/zij mij niet hoe hij/zij te werk gaat, wat ik van de behandeling kan verwachten, etc.
	Mijn hulpverlener was niet bereid mij te vertellen over zijn/haar geloofsbrieven.
	Mijn hulpverlener geeft een verkeerde voorstelling van zijn/haar geloofsbrieven.
	Mijn hulpverlener adverteerde met diensten waarvoor hij helemaal niet gekwalificeerd is.
	Mijn hulpverlener gebruikt samen met mij drugs of alcohol.
	Mijn hulpverlener moedigde mij aan drugs en/of alcohol te gaan gebruiken. Dit deed hij/zij terwijl hij/zij weet dat ik eerder problemen met alcohol en/of drugs had.
	Tijdens de sessies leek mijn hulpverlener gedrogeerd en/of dronken te zijn.
	Mijn hulpverlener en ik hebben tijdens de sessies en/of in zijn/haar praktijk samen drugs en/of alcohol gebruikt.
	Mijn hulpverlener beledigde mij om de problemen die ik heb.
	Mijn behandeling eindigde zonder dat de therapie netjes werd afgesloten.
	De behandelrelatie eindigde daarmee dat ik me overstuur voelde. Mijn hulpverlener bood mij niet aan mij door te verwijzen naar een collega.
	Mijn hulpverlener beëindigde de therapie/behandeling abrupt en in woede. De reden hiervoor was mijn toen nog niet duidelijk. Zijn gedrag was buitengewoon onredelijk en choquerend/beangstigend. Hij schold en schreeuwde tegen mij en gooide mij (met de mededeling dat ik niet behandelbaar zou zijn) in sterke woede uit de praktijk en liet mij over aan mijn lot.
	Mijn hulpverlener gedraagt zich wel eens verbaal bijzonder agressief. Soms ben ik bang dat hij ook nog fysiek geweld gaat toepassen.
	Mijn hulpverlener sprak met anderen over mij zonder dat ik hem/haar daarvoor toestemming had gegeven.
	Mijn hulpverlener heeft nagelaten de grenzen van vertrouwelijkheid zorgvuldig aan mij uit te leggen.
	Beschrijf eventuele andere aspecten van de therapie die niet goed aanvoelden: …

Vervult uw behandelaar meer dan slechts één rol?

	Mijn hulpverlener is mijn supervisor (of andersom).
	Ik werk voor mijn hulpverlener (eventueel in ruil voor behandeling).
	Mijn hulpverlener stelde mij voor voor hem/haar te gaan werken.
	Mijn hulpverlener was mijn docent/scriptiebegeleider etc.
	Mijn hulpverlener en ik zijn vrienden, afgezien daarvan dat ik bij hem/haar in behandeling ben.
	Mijn hulpverlener is een familielid.
	Mijn hulpverlener is een goede vriend van mijn familie.
	Mijn hulpverlener en ik zijn collega’s.
	Mijn hulpverlener en ik hebben samen een bedrijf.
	Mijn hulpverlener heeft geld van mij geleend.
	Andere dualistische/meervoudige rollen zijn bijvoorbeeld:…

Hulpverlening waarbij fysiek contact deel uitmaakt van de behandeling (fysiotherapie, haptotherapie, haptonomie etc.)

	Mijn hulpverlener raakt lichaamsdelen van mij aan die niets te maken lijken te hebben met het probleem waarmee ik bij hem/haar aanklopte. Ik begrijp niet waarom hij bepaalde lichaamsdelen aanraakt. Wanneer ik hem/haar ernaar vraag, ontvang ik geen duidelijk antwoord.
	De aanrakingen door mijn hulpverlener lijken eerder op seksueel getinte strelingen dan op het soort aanrakingen die adequaat aanvoelen binnen een behandelcontact/tijdens een medisch onderzoek.
	Mijn hulpverlener raakt mij te lang aan tijdens fysiek onderzoek en/of en lichamelijke behandeling.
	Mijn hulpverlener raakt mij op manieren aan die pijnlijk zijn zonder dat hij/zij mij eerst ervoor waarschuwt over wat er zal gaan gebeuren. Hij/zij doet dit zonder met mij te bespreken welke alternatieven er bestaan wat mijn behandeling en/of diagnose betreft.
	Mijn hulpverlener lijkt ervan te genieten dat fysiek contact dat van hem/haar uitgaat pijnlijk voor mij is.
	Mijn hulpverlener geeft mij de schuld van de gezondheidsproblemen waaraan ik lijd. Tevens gedraagt hij/zij zich zo alsof ik ze verdien.
	Mijn hulpverlener lijkt vijandig ingesteld te zijn naar mijn lichaam toe.
	Mijn hulpverlener maakt seksueel getinte opmerkingen over mijn lichaam.
	Mijn hulpverlener heeft mij niet gevraagd of ik op bepaalde plekken van mijn lichaam liever niet word aangeraakt.
	Mijn hulpverlener legt mij niet uit wat hij/zij aan het doen is of wat ik tijdens een onderzoek of behandeling kan verwachten.
	Mijn hulpverlener laat lichaamsdelen van mij onbedekt nadat hij/zij klaar is met het lichaamsdeel in kwestie. Dit doet hij/zij ondanks het feit dat ik aan hem/haar heb verzocht lichaamsdelen weer te bedekken nadat het onderzoek/de behandeling aan het lichaamsdeel in kwestie afgerond is.
	Wanneer ik een vriend of iemand die mij steunt meeneem naar mijn hulpverlener, communiceert hij/zij meer met degene die mij begeleidt dan met mij.

Onze checklist voor cliënten is een vertaling van de Engelstalige checklist van ‘Basta!’ (1992) waaraan wij nog enkele punten hebben toegevoegd. De checklist van ‘Basta!’ kunt u o.a. via deze link op de site van AdvocateWeb bereiken. (Basta! = Boston Associates to Stop Treatment Abuse). De Engelstalige, complete checklist van ‘Basta!’ treft u ook in onze rubriek DE CLIENT aan die u via de link DE CLIENT in het hoofdmenu van onze site kunt bereiken.

---

www.misbruikdoorhulpverleners.nl