- Nieuws GOG Werkvloer -

Topvrouw weg na intimidatie -- 7 december 2005 – Algemeen Dagblad -- Een topfunctionaris van de VN belast met het organiseren van verkiezingen, de Uruguayaanse Carina Perelli, is met onmiddellijke ingang ontslagen wegens ‘misdragingen waaronder seksuele intimidatie’. De 48 jarige sociologe zou haar personeel hebben lastiggevallen, andere gevallen van intimidatie binnen haar organisatie hebben toegelaten en in haar werk steken hebben laten vallen.

Monteur veroordeeld na aanranding -- 6 december 2005 -- Algemeen Dagblad -- DEN HAAG/ALPHEN - Een oud-monteur van de Alphense Mercedes Benz dealer Liam is door de Haagse politierechter veroordeeld wegens aanranding van een 16-jarige stagiair april vorig jaar. De ervaren monteur M. de R. (44) uit Leiden werkte al bijna 30 jaar in het garagegedeelte van het bedrijf en stond bekend als een lolbroek, vooral op seksueel gebied. Zo werd er op de bedrijfsvloer - ook volgens getuigen - vaak grove seksuele taal gesproken en de forsgebouwde monteur haalde regelmatig zijn geslachtsdeel tevoorschijn om daar luid lachend mee te zwaaien. De collega’s lachten er ook maar wat om. In april vorig jaar echter kwam een 16-jarige stagiair thuis bij zijn vader met het verhaal dat de grote monteur hem bij de limonade-automaat bij z’n hoofd had gepakt en dat hoofd naar diens - weer eens ontblote - geslachtsdeel had geduwd. Daarbij zou de monteur hebben geroepen; ‘ook de randjes likken’ waarna hij in lachen was uitgebarsten. Nu was de stagiair al eens vaker gepest, zo had men hem al op pad gestuurd om een ‘glasmagneet’ te halen, maar de jongen en diens vader die woedend naar het bedrijf stapte, vonden dit gedoe echt veel te ver gaan. ,,Ik had een brok in mijn keel,’’ zou de jongen later bij de politie verklaren. De verdachte zelf ontkent dat hij de jongen had vastgepakt en dat hij het hoofd van het slachtoffer naar beneden had geduwd. De Leidenaar is door Liam ontslagen en -volgens eigen zeggen mede door dit voorval- bij zijn vrouw weg. Hij heeft nu wel weer nieuwe baan en vriendin. De politierechter noemde de verklaring van het slachtoffer ‘authentiek’, zo authentiek dat hij de ontlastende verklaringen van enkele van verdachtes naaste collega’s - die beweerden niets van het vastpakken van het hoofd van het slachtoffer te hebben gezien - naast zich neer legde. Wel hield de rechter in grote mate rekening met een aantal sociaal maatschappelijke gevolgen die de vervolging voor de verdachte met zich mee hadden gebracht. Daarom bepaalde hij de strafmaat op veertig uur onbetaalde arbeid. De officier van justitie had een werkstraf van zestig uur en maand voorwaardelijke celstraf geëist. De verdachte heeft overigens al uit eigen beweging een therapie gevolgd die zijn grove seksuele gedrag en taalgebruik zou moeten intomen.

Lubbers noemt Cynthia Brzak beklagenswaardig -- 25 oktober 2005 -- Red. MdH -- AMSTERDAM - Cynthia Brzak, de Amerikaanse vrouw die Ruud Lubbers had aangeklaagd wegens seksuele intimidatie toen Lubbers nog Hoge Commissaris voor de Vluchtelingen van de Verenigde Naties (Unhcr) was, is „beklagenswaardig en zielig” volgens Lubbers. Dat zei hij maandagavond in de Melkweg in Amsterdam tijdens de Nacht van de VN, zo bericht De Telegraaf. Lubbers is niet bang dat de pogingen van Brzak om via president Bush de diplomatieke onschendbaarheid van VN-topman Kofi Annan en hemzelf op te heffen voor hem nog een staartje krijgt. „Het probleem dat ik ermee heb, is niet met haar, dat is zielig, maar met de mensen eromheen, journalisten bijvoorbeeld. Dat is niet goed”, aldus RuudLubbers.

VN ontslaan foute medewerkers op staande voet – 19 oktober 2005 – Red. MdH – De Verenigde Naties (VN) zullen voortaan medewerkers op staande voet ontslaan als zij zich schuldig maken aan seksueel misbruik. Ook andere misstappen met een seksuele achtergrond worden voortaan met direct ontslag bestraft. Het gaat om voorstellen van VN-secretaris-generaal Annan die hij op 1 januari 2006 wil laten ingaan, zo berichtte een woordvoerder dinsdag, aldus De Telegraaf. De Algemene Vergadering van de VN moet echter nog instemmen met de plannen. Ruud Lubbers stapte in februari 2005 als Hoge Commissaris voor de Vluchtelingen van de VN op nadat een medewerkster, Cynthia Brzak, hem van seksuele intimidatie op de werkvloer had beschuldigd. Ook zijn VN-blauwhelmen in de Democratische Republiek Congo beschuldigd van verkrachting en pedofiele handelingen, zo meldt het dagblad De Telegraaf vandaag. Tevens werd vandaag een nieuw rapport bekendgemaakt over seksuele uitbuiting door VN-medewerkers in Kosovo.

Lubbers is nog niet af van affaire -- 17 oktober 2005 -- Volkskrant -- De affaire dateert van 18 december 2003, toen Lubbers, destijds Hoge Commissaris voor de Vluchtelingen, na afloop van een overleg lichamelijk contact had met Brzak. Volgens hem was het een vriendschappelijk gebaar, volgens haar ging het om seksuele intimidatie. Een intern onderzoek gaf daarop geen eenduidig antwoord, maar ruim een jaar later trad Lubbers toch af onder druk van Annan. In de vraaggesprekken geeft Brzak voor het eerst in het openbaar haar versie van de gebeurtenissen. Nadat het overleg was beëindigd, deed Lubbers een stap naar achteren zodat ze voor hem langs de vergaderzaal kon verlaten. ‘Hij legt zijn handen om mijn middel. Hij trekt zich naar me toe en duwt zijn kruis tegen mijn billen. Zo houdt hij me, zwijgend, ongeveer vijf seconden vast.’ Brzak zegt dat ze met stomheid was geslagen, zo perplex dat ze niet meteen reageerde. In de lift zou personeelschef Werner Blatter de handeling van Lubbers bovendien nog een keer hebben herhaald. ‘Ik spring weg. Anderen staan erbij, zien het, maar niemand zegt iets. Ook ik niet.’ Haar late reactie, vier maanden later diende ze een klacht in, is volgens Brzak psychologisch verklaarbaar. ‘Ik ben niet snel. Alles moet bezinken voor er een reactie komt.’ Brzak wil de zaak niet laten rusten, omdat ze er nog steeds mee wordt achtervolgd op haar werk. ‘De organisatie neemt wraak op mij.’ Ruud Lubbers was gisteravond niet bereikbaar voor een reactie.

Cynthia Brzak wil Lubbers nog steeds voor de rechter zien (NOVA 22:20 uur op N3), Jan Eikelboom en Bart Kleiberg -- 15 oktober 2005 -- Cynthia B. diende bijna twee jaar geleden een klacht in tegen Ruud Lubbers omdat hij haar seksueel zou hebben geïntimideerd. Deze aanklacht werd door secretaris-generaal van de VN, Kofi Annan, ongegrond verklaard. Lubbers werd wel berispt omdat hij zich - in strijd met de regels - met de aanklachtprocedure had bemoeid. Uiteindelijk moest Lubbers aftreden als Hoge Commissaris voor de vluchtelingen. Cynthia B. treedt nu naar buiten omdat ze vindt dat Lubbers en de VN sindsdien een wraakactie tegen haar voeren. Cynthia Brzak treedt nu naar buiten omdat ze vindt dat Lubbers en de VN sindsdien een wraakactie tegen haar voeren. Ze wil Lubbers en Kofi Annan aanklagen voor een Amerikaanse rechtbank en heeft president Bush gevraagd hun immuniteit als VN-functionarissen op te heffen.

Onder bovenstaande link treft u een heel dossier over de zaak Lubbers/Brzak aan. Lees hier (PDF-file, Adobe Reader nodig) de gehele aanklacht zoals die op 4 oktober jl. door door de advocaten van Cynthia Brzak werd ingediend. Tevens treft u ook het verslag van de onderzoekscommissie aan, naar aanleiding van de beschuldigingen van Brzak aan Lubbers.

OM eist knipverbod tegen ontuchtige kapper -- 13 oktober 2005 -- Dagblad van het Noorden -- Het openbaar ministerie heeft tegen de 34-jarige kapper Loete B. uit Bedum een knipverbod geëist. De man wordt verdacht van seksueel misbruik van vier jonge vrouwen die als stagiaire in zijn zaak werkten. Een vrouw zou zijn verkracht, de andere drie aangerand. Officier van justitie Marcel Wolters eist dat B. gedurende vijf jaar niet het kappersvak mag uitoefenen in zaken waar vrouwen werken die jonger zijn dan 25 jaar. Daarnaast werd een gevangenisstraf geëist van 24 maand waarvan zes voorwaardelijk. B., die door Wolters een 'crack in het kappersvak' werd genoemd, ontkent de aantijgingen. Zijn advocaat Hans Anker pleitte vanochtend voor vrijspraak. Uitspraak over twee weken.

SEXUAL HARASSMENT NEED NOT BE SEXUAL, COURT RULES: 9th Circuit Panel Finds Boss’s Bullying of Women Is Actionable

-- September 16, 2005 -- Aba Journal, BY STEPHANIE FRANCIS WARD -- It’s called sexual harassment, but valid claims don’t have to be sexual, says the 9th U.S. Circuit Court of Appeals. In a Sept. 2 opinion, the San Francisco-based court found that a pattern of workplace abuse directed at women can violate Title VII even if it’s not overtly motivated by lust or a desire to get rid of female employees. The three female plaintiffs, represented by the Equal Employment Opportunity Commission, were employed at the Anchorage, Alaska, office of the National Education Association. Carol Christopher, Julie Bhend and Carmela Chamara claim that Thomas Harvey, the office’s executive director, shouted at female employees in a harassing manner and swore at them. Sometimes his alleged behavior got physical, according to the opinion, which mentions one instance where Harvey allegedly lunged at Bhend, and another for which Chamara filed a police report.

His behavior with male employees was different, according to the plaintiffs. When he did have confrontations with the men who worked for the teachers union, the plaintiffs say, it was more "bantering back and forth." One male employee testified Harvey raised his voice with him only occasionally, and the two were able to talk it out shortly afterward. In contrast, Bhend testified she was so fearful of Thomas that she didn’t report her overtime. Both Chamara and Christopher left the Alaska office in 2000, and Christopher has claimed constructive discharge in her departure. The EEOC filed an action against NEA-Alaska in 2001, and the plaintiffs added the national NEA in 2002. An Alaska U.S. district judge dismissed the case on summary judgment. There was no evidence that the alleged behavior was sexual, the judge found, and no one testified that the supervisor imposed gender-specific requirements on female employees. The court also accepted the national organization’s argument that it was not a proper party to the suit. In its reversal of the district court ruling, the three-judge circuit panel noted there is no legal requirement that hostile acts be overtly sex- or gender-specific to be valid claims under Title VII. "While sex- or gender-specific content is one way to establish discriminatory harassment, it is not the only way," Alfred T. Goodwin wrote. Christopher v. National Education Association, No. 04-35029. Some defense lawyers fear the opinion will make it more difficult to get frivolous claims dismissed. However, plaintiffs attorneys say that while this is one of the first opinions to present facts where sex is not a motivation in harassment, the 9th Circuit did not make a new interpretation of Title VII law. "This isn’t an opinion that’s going to make it unlawful to be a bully," says Jennifer S. Goldstein, an EEOC lawyer who argued the appeal. "But the facts here are clear that he’s picking on women." The 9th Circuit rejected a defense argument that Harvey did not single out women. The defense had noted the office had more female than male employees, and that the males were out of the office more. "Indeed, this case illustrates an alternative motivational theory in which an abusive bully takes advantage of a traditionally female workplace because he is more comfortable when bullying women than bullying men," the court wrote. "There is no logical reason why such a motive is any less because of sex than a motive involving sexual frustration, desire or simply a motive to exclude or expel women from the workplace." The case was remanded to the trial court, and the national NEA is included as a defendant. Leslie Longenbaugh, a Juneau lawyer, represented the NEA-Alaska in this action. She doesn’t know if her client will petition the court for an en banc appeal. "We’re disappointed in the result, but we’re confident that when and if the matter goes to trial, we will prevail," she says. The opinion notes that in future cases, quantitative comparisons between genders may not survive summary judgment because the difference in treatment will be too slight. That statement sounds fine, says Kristen Hutchins, a San Francisco employment-defense lawyer. But the problem is that the evidence in this case is subjective, she says. "I think this decision is going to make it even more difficult to dispose of frivolous claims," Hutchins says. "Unlike fairly objective measures you can use to evaluate policy, harassment is a far more subjective thing." Others are less concerned. "It’s no new development to say that if you’re meaner to women than to men, that’s actionable discrimination," says Gilmore F. Diekmann Jr., a San Francisco employment defense lawyer. He mentions a section in the opinion that considers the plaintiffs’ subjective reactions to Harvey’s alleged behavior. "The bottom line is, maybe somebody’s perception might be something to consider, but I don’t read the court as saying that an individual woman’s subjective perception that she was being treated unfairly is going to carry the day," he adds. "There’s a lot of authority that says subjective observations are not relevant." According to Diekmann, it’s more common for men than women to bully in the workplace. "The real loudmouth boors are men," he says, adding that when women bully, it’s often more covert. Regardless of workplace bullies’ gender, they often target women, says Deborah L. Rhode, a professor at Stanford Law School who teaches gender law. "Most studies show that the standard response of women in these circumstances is neither confrontation nor complaining, because they don’t want conflict with a more powerful male supervisor," she says. "Research shows that women who do complain suffer worse outcomes." She sees the opinion as a victory for female employees. "It’s sort of peculiar that we’ve evolved into this country with jurisprudence that requires plaintiffs to hook abusive conduct to sex in order to get relief," Rhode says, adding that in many European countries, harassment itself is a violation of standard employment laws and tort principles. "Many experts think we’d be better off with that kind of system here," she says, "because a lot of [the] abuse that occurs in the workplace has a disproportionate effect on women [but] is not actionable."

Twee jaar cel geëist tegen oud-agent voor seks met babysitter -- 14 september 2005 -- HDC -- HAARLEM - Tegen een 34-jarige ex-politieman uit Wijk aan Zee is gisteren bij de Haarlemse rechtbank wegens verkrachting twee jaar onvoorwaardelijke celstraf geëist. Hij zou zich augustus vorig jaar bij hem thuis in Wijk aan Zee aan de oppas hebben vergrepen, maar volgens de verdachte heeft de vrouw een valse aangifte gedaan. ,,Ik vind het te luguber voor woorden.'' Volgens de verdachte klopt er helemaal niets van het verhaal van de oppas.

,,Zij heeft ontzettend veel kapot gemaakt.'' Volgens de vrouw stuurde de verdachte haar 17 augustus vorig jaar een

sms-je: of ze even langs wilde komen. Toen de oppas met haar dochtertje kwam, werd het kind bij een videofilm achtergelaten. De oppas zou op de bovenverdieping zijn geblinddoekt, waarna haar armen op haar rug werden gebonden. Tot slot werden de kleren van de vrouw uitgetrokken. Van seksueel contact zou geen sprake zijn geweest, omdat de oppas zich daartegen verzette. De verdachte omschreef dat verhaal gisteren als fabels. Er zou ruzie zijn ontstaan, omdat het echtpaar niet door wilde met haar als oppas. ,,Het ging niet goed met haar. Er klopte iets niet.'' Naar aanleiding van de verklaring van de verdachte vond de rechtbank het gisteren noodzakelijk dat de vrouw, die in de rechtszaal aanwezig was, opnieuw als getuige zou worden gehoord. Onder ede bleef zij vervolgens bij haar beschuldigingen. ,,Ik heb geen enkele reden hem dit aan te doen als het niet waar was'', zo zei de vrouw vastbesloten. Officier van justitie M. Oudendijk voerde aan dat de zuster, huisarts en de ex-partner allemaal het verhaal van het slachtoffer hebben ondersteund. Voor de officier gaf echter de doorslag dat er in de binnenkant van de spijkerbroek van de vrouw DNA-materiaal van de verdachte is aangetroffen. De man zei gisteren daar geen verklaring voor te hebben. Oudendijk vond dat de verdachte op een afschuwelijke manier' misbruik heeft gemaakt van het vertrouwen dat de oppas in hem had. De officier vond verkrachting bewezen. Weliswaar is er geen seksueel contact geweest, maar volgens de vrouw is er wel getongzoend. Advocaat B. Nooitgedagt pleit voor vrijspraak. Hij zette grote vraagtekens bij de betrouwbaarheid van de oppas. Hij vindt de aangifte gezien haar traumatische verleden ongeloofwaardig, en het DNA-materiaal in de spijkerbroek kan er op talloze manieren zijn beland. De uitspraak is op 27 september.

Commentaar red. MdH: Daar waar het pleidooi van mr. Nooitgedagt juist interessant begint te worden, stopt het helaas. Advocaten die plegers van seksuele delicten verdedigen zijn veelal buitengewoon fantasierijk. Tevens lijken zij vaak niet te beschikken over enig schaamtegevoel m.b.t. de door henzelf gestelde nonsens. Wij zijn erg benieuwd of de rechter in zijn/haar uitspraak het rijkdom aan fantasie van mr. Nooitgedagt kan volgen. Blijkbaar heeft menige advocaat er geen moeite mee zich publiekelijk ronduit belachelijk te maken.

2,5 jaar cel voor modelfotograaf met kinderporno -- 8 september 2005 -- De Stentor -- LELYSTAD - Een modelfotograaf uit Almere is dinsdag door de rechtbank in Lelystad veroordeeld tot een celstraf van 2,5 jaar, waarvan tien maanden voorwaardelijk wegens bezit en het maken van grote hoeveelheden kinderporno. De 43-jarige P.K. maakte in zijn eigen fotostudio van meerdere kinderen pornografische foto's. De fotograaf is ook schuldig bevonden aan ontucht met een 15-jarig meisje in zijn fotostudio. De meisjes waar K. pornografische foto's van maakte, allemaal tussen de 6 en 15 jaar oud, hadden zich bij hem aangemeld als model. Tegen K. was door het Openbaar Ministerie drie jaar cel, waarvan drie maanden voorwaardelijk geëist. Bij huiszoekingen in zijn woning en studio in Almere eind maart zijn in totaal een half miljoen computerbestanden gevonden, met daarin volgens justitie enorm veel kinderporno. De Almeerse zedenrecherche is na honderden cd-roms en ruim 11.000 plaatjes kinderporno gestopt met tellen.

Verboden sex – 16 augustus 2005 – VIVA (week 32: 8 t/m 14 augustus 2005) -- “Op kantoor geen sex, dat was de regel. En al helemaal niet met je baas. Tot die avond van het bedrijfsfeest…”.

Verboden sex… op het werk

Monique (33) had regelmatig sex met haar baas. Alles ging goed, tot ze verliefd op hem werd. “Vanaf het begin was er spanning. We vonden elkaar leuk, maar verder dan flirten ging het niet. Immers: op kantoor geen sex, dat was de regel. En al helemaal niet met je baas! Rationeel wist ik het allemaal, maar als ik heel eerlijk ben maakte zijn functie hem juist nog aantrekkelijker. Na een klein jaar ging het ‘mis’. Op een bedrijfsfeestje werden we dronken en eindigden zoenend op straat. Hij pakte me beet, trok mij tegen zich aan en duwde me een portiek in. Daar hebben we ‘het’ gedaan, staand tegen de muur. Het was zó spannend, ook omdat er af en toe mensen voorbij liepen. Het was een ontlading van maanden vol spanning en flirten. Dat was het begin van onze geheime relatie. We zagen elkaar ongeveer twee avonden in de week. Als we ’s avonds samen sliepen, zorgden we de volgende morgen dat we niet tegelijkertijd aankwamen op het werk. Daar deden we of er niets aan de hand was, maar als niemand keek, stonden we stiekem te zoenen. Het was een heerlijke, spannende tijd. We beleefden samen een geheim avontuur, los van de rest van de wereld. De sex bleef geweldig. De stiekeme mailtjes en geheime blikken op kantoor zorgden voor ongelooflijke spanning. Een keer samen konden we niet van elkaar afblijven. Het was altijd heftig, gepassioneerd en instant: op de bank, in de keuken en soms – als er niemand was – op kantoor. Sleur was er nooit. Toch werkte het niet. Na een paar weken werd ik verliefd en wilde meer. Een avontuur is leuk, maar uiteindelijk wil ik een man om mijn leven mee te delen. Hij was net gescheiden en wilde van zijn vrijheid genieten. Ik zette er een punt achter. Ineens begreep ik de regel ‘geen sex op het werk’. Iedere dag werd ik met hem geconfronteerd en het was moeilijk mijn verdriet privé te houden. In plaats van geheime vrijpartijen in de lift, zat ik nu stiekem te huilen op de wc. Gelukkig kwam er vrij snel een interne vacature en kon ik van baan veranderen. We komen elkaar nog af en toe tegen op de gang of in de kantine, maar samen werken hoeft niet meer. De hele affaire heeft zes maanden geduurd en ik heb er geen spijt van. Als ik niet verliefd was geworden, was het ’t mooiste avontuur dat ik ooit heb beleefd! Toch denk ik in het vervolg wel tien keer na voor ik iets begin met iemand op het werk.”

Commentaar redactie MdH: De term ‘affaire’ voor seksueel grensoverschrijdend gedrag (GOG) binnen professionele relaties is te allen tijde misplaatst

Met dank aan VIVA voor het besteden van aandacht aan de problematiek ‘GOG op de werkvloer’ & ‘GOG binnen het onderwijs’. Wij vinden het echter bijzonder jammer dat de redactie van het tijdschrift het achterwege heeft gelaten in voldoende mate op de gevaren van grensoverschrijdend gedrag binnen het onderwijs en op de werkvloer te attenderen.

Het is ook bijzonder jammer dat de seksuologe Sanderijn van der Doef haar kans niet heeft genomen om de lezers van de reportage een genuanceerder beeld te bieden over GOG op de werkvloer en in het onderwijs. Aangezien zij als professional voor het artikel werd benaderd, was het naar onze mening haar taak en verantwoordelijkheid erop toe te zien dat de lezers van de reportage niet het idee zouden krijgen dat de beide genoemde vormen van ‘verboden sex’ eerder spannend dan onaanvaardbaar zijn. Wij ervaren het dan ook als een groot gemis dat de seksuologe het achterwege heeft gelaten op de ernstige consequenties te attenderen die GOG door een professional voor de ondergeschikte en/of afhankelijke partij meestal tot gevolg heeft. Wij zouden meer professionaliteit van een seksuologe mogen verwachten.

Een verder gedeelte van het artikel ‘Verboden sex’, inclusief commentaar van onze redactie, treft u op onze nieuwspagina NIEUWS GOG ONDERWIJS NEDERLAND 2005 aan. Het stuk gaat over een universitair docent die geen spijt ervan heeft een seksuele relatie te zijn aangegaan met een leerlinge en die er wel vrede mee heeft omdat het goed was voor ZIJN zelfvertrouwen en eigenwaarde... .

Pleitbezorger van celibaat pleegt overspel – 10 augustus 2005 – Telegraaf -- NEW YORK - Een vooraanstaande priester in het aartsbisdom New York, die bekend staat om zijn felle protesten tegen de 'van seks doordrenkte' Amerikaanse samenleving en zijn scherpe veroordeling van de 'campagne van liberaal Amerika tegen het celibaat' is betrapt op een relatie met zijn secretaresse. Dat onthulde de New Yorkse krant New York Daily News woensdag. Het aartsbisdom New York is een onderzoek begonnen naar de affaire, die aan het licht werd gebracht door de man van de geliefde van de priester, Philip De Filippo. Hij had een detective in de arm genomen omdat hij zijn 46-jarige vrouw Laura verdacht van een buitenechtelijke relatie. Dat leverde videobeelden op waaruit bleek dat Laura en de 79-jarige mgr. Eugene Clark op zijn minst een keer samen urenlang in een motel hadden verbleven. Na dit urenlange verblijf in een van de kamers kwamen beiden in andere kleding naar buiten dan waarin zij naar binnen waren gegaan. In verklaring die De Filippo, zijn veertienjarige dochter en de zus van zijn echtgenote bij de politie hebben afgelegd, staat dat het meisje haar moeder aantrof terwijl die slechts gekleed in lingerie bij Clark op schoot zat. De Filippo was achterdochtig geworden omdat zijn echtgenote sinds enige tijd steeds vaker laat thuis kwam omdat zij naar eigen zeggen moest overwerken. Ook ging zij niet mee met een gezinsvakantie naar Disney World, vertelde hij aan New York Daily News. In plaats daarvan zou Clark haar hebben meegenomen op een vakantie naar een Caribisch eiland. Via zijn advocate liet Clark weten dat er niets waar is van de aantijgingen en dat er slechts sprake is van 'onschuldige gebeurtenissen'. Laura De Filippo is woedend op haar man. Haar advocaat verklaarde namens haar tegenover de krant dat haar man met zijn actie is begonnen 'in een wanhopige poging om haar te dwingen aan de uitzinnige eisen te voldoen die haar man stelt'. Inmiddels heeft een rechter De Filippo's verzoek gehonoreerd om mevrouw De Filippo toegang tot de echtelijke woning te ontzeggen omdat zij had gedreigd hem met een mes te steken toen hij haar vertelde dat hij achter de affaire was gekomen. Laura De Filippo werkt al voor Clark sinds zij van school kwam. Hij was het ook die twintig jaar geleden haar huwelijk met Philip De Filippo inzegende. Volgens haar echtgenoot verdient zij per jaar zeker 70.000 dollar bij het aartsbisdom. "De perfecte dekmantel", aldus DeFilippo, die inmiddels een echtscheidingsprocedure is begonnen.

Lawsuit alleges rabbi groped former employee -- July 19, 2005 -- South Florida Sun Sentinel - A former employee sued a Boca Raton Judaic studies institute Monday, alleging that a rabbi there groped and sexually harassed her. The harassment happened between January 2004 and June 2004 while Nicole Davis was an administrative assistant for Rabbi Gabriel Ohayon at Boca Raton Community Kollel, according to the lawsuit filed in Palm Beach County Circuit Court. During that period, Ohayon asked Davis to expose her breasts, and put his hands on her buttocks, the lawsuit alleges. Ohayon also asked Davis to accompany him to strip clubs, come to his house on nights his wife was out of town and to provide after-hours massages in exchange for extra money, according to the lawsuit. Ohayon pushed Davis out of her chair when she was on the phone with her boyfriend, hung up the phone and yelled that she was not to talk to men on the phone while in the office, according to the lawsuit. Ohayon was not listed Monday in the faculty section of the Community Kollel Web site. Institute officials could not be reached for comment Monday night, despite attempts by phone and e-mail. For more information on this case go to: http://www.jewishwhistleblower.blogspot.com & http://www.theawarenesscenter.org/Ohayon_Gabriel.html (will soon be up)

Werkstraf voor betasten collega’s -- 7 juli 2005 – WEZEP / ZUTPHEN - De 20 - jarige W.K. uit Wezep is gisteren voor de rechtbank in Zutphen veroordeeld voor de aanranding van twee vrouwelijke collega’s. Politierechter Van Apeldoorn legde hem een werkstraf van 40 uur op en een voorwaardelijke celstraf van 1 maand met een proeftijd van twee jaar. K. werkte vorig jaar in een supermarkt in zijn woonplaats. Een meisje met wie hij toen samenwerkte heeft aangifte gedaan van een incident op 29 april vorig jaar. Volgens haar heeft de Wezeper toen in het magazijn van de winkel haar borsten, billen en kruis betast. K. ontkent dit en zegt slechts een arm om haar heen te hebben geslagen. Een andere vrouwelijke collega heeft aangeven dat ze langere tijd door K. lastig is gevallen. Toen zij vernam dat het meisje aangifte had gedaan, besloot zij dat ook te doen. Ze wilde K. op deze wijze duidelijk te maken dat je zo niet met vrouwen kunt omgaan. Officier van justitie Planting eiste 2 maanden voorwaardelijke cel met ‘n proeftijd van twee jaar en toekenning van een schadevergoeding van 900 euro aan de slachtoffers. De rechter verlaagde de celstraf en bepaalde het bedrag op 300 euro.

Directeur basisschool ontslagen wegens intimidatie -- 5 juli 2005 -- AMSTERDAM - Het openbaar schoolbestuur van Amsterdam-Noord heeft de directeur van de Dorus Rijkersschool ontslagen wegens onorthodox gedrag. Hij zou amoureuze avances hebben gemaakt naar vrouwelijke leerkrachten en schoffeerde medewerkers die zich in zijn ogen niet stipt aan zijn beleid hielden publiekelijk. Dat bevestigde het stadsdeel dinsdag. Volgens een woordvoerster hebben de leerlingen geen last gehad van zijn intimiderende gedrag. De directeur zat al sinds begin mei thuis. Voorlopig heeft een interim-directeur de leiding over de basisschool. De directeur heeft alle aantijgingen met klem ontkend, maar het schoolbestuur acht de beschuldigingen overtuigend bewezen. Volgens het stadsdeel heeft het onderwijskundig beleid geen rol gespeeld bij het ontslag. De directeur had namelijk een bijzondere lesmethode gelanceerd, het zogeheten DROOM-concert (Dorus Rijkers Onderwijs Op Maat). Opvallend gegeven is dat de afgelopen jaren meer dan de helft van de leraren de school heeft verlaten. Volgens het stadsdeel had dat deels te maken met natuurlijk verloop en deels door onvrede over het gedrag van de directeur. Het stadsdeel en de gedupeerde leerkrachten hebben tot dusver nog geen aangifte gedaan tegen de directeur.

Lubbers: Ik had direct moeten aftreden – 24 juni 2005 -- Telegraaf -- RIJSWIJK - "Als ik geweten had hoe het was afgelopen, had ik op dag één moeten zeggen: ik ga weg." Dat stelt voormalig premier Ruud Lubbers naar aanleiding van zijn aftreden, een half jaar geleden, als Hoge Commissaris voor de Vluchtelingen UNHCR. Hij heeft die conclusie getrokken in een interview voor de Ikon met Paul Rosenmöller programma. Het programma wordt zaterdagavond uitgezonden. Lubbers stelt dat als hij een fout heeft gemaakt het verkeerd is geweest om te vertrouwen in het rechtssysteem van de VN. Hij vindt dat de VN-onderzoekers zelf het recht met voeten hebben getreden. Die zijn er volgens hem bij gebrek aan bewijs tegen Lubbers toe overgegaan de media te manipuleren. Lubbers struikelde bij de VN over de beschuldiging van seksuele intimidatie bij een medewerkster. De oud-premier heeft dat altijd ontkend.

Alsnog onderzoek naar hoge VN'er – 17 juni 2005 – Telegraaf -- NEW YORK - VN-baas Kofi Annan heeft alsnog een intern onderzoek gelast naar een hoge vroegere medewerker van de volkerenorganisatie, Dileep Nair. De Singaporees, voormalig chef van de interne waakhond van de VN, raakte vorig jaar in opspraak wegens vriendjespolitiek en ongewenste intimiteiten. Annan sprak in december nog zijn vertrouwen uit in de functionaris, wiens termijn op 23 april afliep. Annan is nu echter alsnog gezwicht voor druk van de bond van VN-personeel, die een formeel onderzoek eiste. Dat neemt volgens een woordvoerder vermoedelijk anderhalve maand in beslag. De beschuldigingen tegen Nair zijn het zoveelste schandaal dat de VN de afgelopen maanden heeft getroffen. Eerder moest Hoge Commissaris voor de Vluchtelingen Ruud Lubbers aftreden, nadat hij van ongewenste intimiteiten was beschuldigd. Ook worden blauwhelmen in Liberia en de Democratische Republiek Congo beticht van seksueel misbruik.

Bewijslast bij seksuele intimidatie – 4 juni 2005 – OPZIJ nr.6, JUNI 2005, 33^e jaargang – Een chef die door zijn medewerkster wordt aangeklaagd wegens seksuele intimidatie, hoeft voortaan zijn onschuld helemaal niet te bewijzen. Recente berichtgeving hierover berust op een misvatting. ‘Een hoop onzin’. Zo betitelt Corine van der Vliet van de FNV de recente publiciteit over zogeheten ‘omgekeerde bewijslast’ bij seksuele intimidatie op het werk. Waar tot nog toe een werknemer zijn of haar klacht moest ‘bewijzen’, zo berichten diverse media (ook OPZIJ), zou voortaan de aangeklaagde juist zijn of haar onschuld moeten aantonen. ‘De verwarring ontstond na een ongelukkig geformuleerd persbericht van de Rijksvoorlichtingsdienst’, aldus Van der Vliet. Wat is er wel aan de hand? De regering heeft een wetswijziging ingediend waarmee ze tegemoetkomt aan een EU-richtlijn over (seksuele) intimidatie op het werk. Hierin staat dat iedere lidstaat een laagdrempelige instantie moet hebben waar werknemers terechtkunnen die zijn lastiggevallen. Het kabinet wil de Commissie Gelijke Behandeling daarvoor aanwijzen. In de zaken die straks voor de commissie komen, wordt niet de dader aangeklaagd, maar de werkgever. En die krijgt wel te maken met een omgekeerde bewijslast. Een organisatie moet aantonen dat ze netjes is omgegaan met de klacht van het slachtoffer. Lukt dat niet, dan stelt de commissie het slachtoffer in het gelijk. Die omgekeerde bewijslast is wel degelijk een steun in de rug van slachtoffers, vindt de FNV: ‘Laat een werkgever maar aantonen dat er genoeg is gedaan om seksuele intimidatie in het bedrijf te voorkomen.’ Bij een feitelijk zedendelict op het werk kan een slachtoffer altijd aangifte doen bij de politie. Dat was zo een dat blijft zo. Dan treedt gewoon het strafrecht in werking. Daar geldt nog steeds dat iedereen onschuldig is totdat het tegendeel is bewezen.

Kermisexploitanten folterden hun hulpjes twee jaar lang -- 27 mei 2005 -- Limburgs Dagblad -- ROERMOND - De twee Roermondse mannen die in maart in hun caravan aan de Heidesteeg in Roermond werden opgepakt, zouden hun jonge slachtoffers twee jaar lang hebben gefolterd. Op 9 juni moeten ze voor de rechtbank komen. Een van gruwelijkste taferelen: een kermishulp wordt naakt met zijn armen en benen aan een boom gebonden. De daders tapen zijn mond dicht en trekken een zak over het hoofd van het slachtoffer; ze laten hem een lustopwekkend goedje snuiven en houden vervolgens een brandende sigaar tegen zijn penis. Het onderzoeksdossier van de twee verdachte Roermondenaren Michel P. (47) en Donny L. (49) staat vol met dit soort huiveringwekkende voorvallen. Na de arrestatie in maart van de twee kermisexploitanten gonsde het in de buurt en op de voorjaarskermissen van de roddels over de perverse praktijken van het tweetal met hun kermishulpen. Nu het onderzoek ten einde loopt, blijkt uit de aangiftes dat de werkelijkheid nog gruwelijker is dan die geruchten. De slachtoffers zouden twee jaar lang volledig in de macht van P. en L. zijn geweest. ,,Omdat Michel en Donny hun kermishulpen financieel flink in de watten legden'', weet iemand uit hun directe omgeving. Na de arrestatie van P. en L. hebben de slachtoffers uitgebreid verhaald over folteringen die ze tussen 1 augustus 2002 en 1december 2004 van P. en L. hebben moeten dulden. De rechercheurs hoorden de nu 23-jarige mannen vertellen hoe zij geketend aan een zware ketting in de kofferruimte van de auto van hun bazen werden vervoerd. Die tuigden hen ook af met stukken hout en ijzeren strippen. De jongste werd een pin in zijn hand geslagen. In hun mildste agressieve buien zouden de beulen alleen hun handen en voeten hebben gebruikt om de jongens af te rossen. Als de verhalen van de aangevers kloppen, deinsden Michel P. en Donny L. er ook niet voor terug hun 'slaafjes' geestelijk te martelen. Zo werden zij aan hun polsen vastgebonden of met iets zwaars aan hun voeten aan de waterkant op de grond gelegd en richting water geduwd. P. en L. hielden ook meer dan eens een ongeladen revolver tegen het voorhoofd van hun hulpjes en haalden de trekker over. Als de rechtbank op 9 juni begint aan de rechtszaak tegen P. en L., zal de voorzitter de behandeling waarschijnlijk onmiddellijk tot een latere datum opschorten. Psychiaters en psychologen onderzoeken de twee om aan de weet te komen hoe zij tot zulke perverse daden hebben kunnen komen.

Feiten en fabels over intimidatie: Werkgever moet klachten over seksuele intimidatie serieus nemen – 24 mei 2005 – Algemeen Dagblad – Rubriek Seks & psyche: Willeke Bezemer, psycholoog-seksuoloog NVVS – Omdat seksuele intimidatie tot mijn vakgebied behoort, valt nieuws over dat onderwerp mij natuurlijk onmiddellijk op. Zo ook de hausse aan berichten over ‘omgekeerde bewijslast’. De teneur is dat je voortaan wegens de nieuwe wetgeving als beklaagde vogelvrij bent, want iedereen kan je zomaar aanklagen en dan moet jij maar bewijzen dat de aantijgingen nergens op slaan. De titel van het stukje in HP/de Tijd van 23 april jl. spreekt boekdelen: In staat van beschuldiging. In datzelfde artikel stond foutief vermeld wat ons te wachten staat: “het kabinet heeft besloten het verbod op seksuele intimidatie over te hevelen van het strafrecht naar de Wet gelijke behandeling van mannen en vrouwen”. Dergelijke berichten ontstellen mij. Ten eerste omdat ik constateer hoe ongeïnformeerd en niet terzake kundig sommige journalisten hun mening te beste geven. Daarbij pretenderen ze feiten weer te geven maar ondertussen zitten ze er ver naast. Want, seksuele intimidatie en intimidatie zaten bijvoorbeeld helemaal nooit in het strafrecht en kunnen dus ook niet naar een andere wet worden ‘overgeheveld’. En iemand die beschuldigd is van seksuele intimidatie hoeft ook onder de nieuwe wetgeving niet aan te tonen dat de klachten onterecht zijn. Iedereen die een klacht wegens seksuele intimidatie tegen zijn collega of chef indient moet heus aantonen dat gebeurd is wat hij of zij beweert. Zo eenvoudig is het, en blijft het. Het enige dat binnenkort verandert, is dat klagers die van mening zijn dat hun werkgever een potje heeft gemaakt van de klachtafwikkeling met dat probleem naar de commissie gelijke behandeling kunnen stappen. Werknemers die kunnen staven dat hun werkgever dat in eerdere zaken heeft gedaan waardoor ze geen voet aan de grond krijgen met hun klachten kunnen dat trouwens ook. Het is vervolgens de taak van deze commissie om te onderzoeken of de betreffende werkgever zorgvuldig heeft gehandeld. En pas in dat stadium, dus bij de Commissie Gelijke Behandeling, geldt de omgekeerde bewijslast en is het aan de werkgever om aan te tonen dat hij serieus is omgegaan met het probleem van de werknemer. Dat is alles, meer verandert er niet. Voordeel voor klager is dat aan de procedure bij de commissie geen kosten zijn verbonden, en voordeel voor iedereen is natuurlijk dat er een grotere druk komt om hun zaakjes op orde te hebben. De agressieve toon van menig stukje stemt me niet optimistisch. Het gaat over onterechte beschuldigingen, over voorgoed verstoorde carrières en chefs die de gebeten hond zijn, over mannen die de schijn enkel tegen hebben enkel en alleen vanwege het feit dat ze man zijn. Ik ontken geenszins dat onterechte beschuldigingen bestaan. Maar het omgekeerde, dat iemand met klachten over seksuele intimidatie niet serieus wordt genomen, komt echt veel vaker voor. Europa heeft dat ingezien en wil en moet de aanscherping van de wet gelijke behandeling in de lidstaten afdwingen dat werkgevers klachten over seksuele intimidatie serieus nemen. Een goede zaak voor de 5,3 procent werknemers m/v die het afgelopen jaar door hun chefs of collega’s seksueel werden geïntimideerd en die 9 procent (m/v) die dit gedrag ervoeren van hun klanten.

Agressie tegen bewaarders komt ook van eigen bazen – 22 mei 2005 – nu.nl -- HILVERSUM - Bewaarders en beveiligers in gevangenissen hebben niet alleen intimidatie en geweld te dulden van gevangenen maar ook van hun eigen bazen. Uit een intern onderzoek blijkt dat een op de vijf cipiers (18 procent) geïntimideerd wordt door de leidinggevenden, 3 procent heeft te maken met lichamelijk geweld en 4 procent van de vrouwelijke bewaarders wordt seksueel geïntimideerd door de leiding. Het ministerie van Justitie bevestigt zaterdag het rapport, waarop het tv-programma Nova de hand heeft gelegd. Het onderzoek is uitgevoerd onder 5700 personeelsleden in ruim vijftig justitiële inrichtingen. Intimidatie: Verder gaf meer dan de helft (54 procent) van de gevangenisbewaarders aan dat zij geïntimideerd wordt door gevangenen, bijna een op de drie ondervindt lichamelijk geweld en 17 procent van de vrouwelijke cipiers heeft last van seksuele intimidatie door de gevangenen. Van de ondervraagden raakte 4 procent ernstig gewond door de incidenten en 26 procent liep licht letsel op. Inrichtingen: Een kwart van het personeel denkt vanwege deze omstandigheden van baan te veranderen. De Dienst Justitiële Inrichtingen (DJI) heeft het rapport opgesteld juist omdat er signalen waren van fysieke en verbale agressie en geweld binnen de inrichtingen, meldde een woordvoerder van het ministerie van Justitie, waar de DJI onder valt. Bijna twee jaar geleden werd al een bureau integriteit en veiligheid opgericht, speciaal voor de DJI, zodat personeel buiten de gevangenismuren kon klagen over interne misstanden. Geweld: De oorzaak van de incidenten moet volgens de woordvoerder worden gezocht in de solitaire cultuur binnen de inrichtingen. "Het gevangenispersoneel werkt onder druk en met een moeilijke doelgroep, bij wie onderling sprake is van fysiek en verbaal geweld en agressie." Hierdoor lijkt een gedeelde cultuur te zijn ontstaan en dat is volgens de woordvoerder niet acceptabel. In de inrichtingen is het juist belangrijke dat de leiding en het personeel een voorbeeldfunctie hebben naar de gevangenen toe. Een conflict moet met woorden worden opgelost, aldus de woordvoerder van Justitie. Volgens Justitie is voor de investeringen in het convenant 1,7 miljoen euro tot 2007 uitgetrokken en heeft het departement zelf er voor dit jaar nog eens 5 miljoen euro bijgelegd. Dupe: In Nova schilderden ex-bewakers op de werkvloer een sfeer van roddels, intimidatie en machtspelletjes. Collega's vertrouwden elkaar onderling niet en voelden zich daardoor onveilig. Daarnaast kregen zij in de praktijk weinig steun van leidinggevenden. Vooral vrouwen en allochtonen voelen zich de dupe van het gedrag van zowel hun collega's als hun bazen. De problemen zijn volgens de onderzoekers ook te wijten aan het matige niveau van de bewaarders die soms weinig sociale vaardigheden hebben en kampen met persoonlijke problemen. Verantwoordelijk: Volgens FNV-bestuurder J. van Dieten blijkt er een soort besmettelijkheid te zijn binnen de gevangenismuren. De agressie door gedetineerden is de afgelopen jaren toegenomen en het personeel neemt dat over, ook naar elkaar toe. Bovendien laten leidinggevenden zich nauwelijks zien op de werkvloer en nemen zij niet altijd hun verantwoordelijkheid bij conflicten. Bij veel inrichtingen is er sprake van een slechte communicatie van boven naar de werkvloer. Er is weinig respect over en weer, aldus Van Dieten. Gedetineerden: Naar aanleiding van de bevindingen die begin dit jaar klaar waren, is in maart van dit jaar een arbo-convenant overeengekomen tussen DJI, Sociale Zaken en de vakbonden. Doel is een cultuuromslag te bereiken, tussen bewaarders, leidinggevenden en gedetineerden. Er worden meer trainingen gegeven om personeel en het middenkader sociaal weerbaarder te maken en beter te laten omgaan met agressie. Volgens Justitie is voor de investeringen in het convenant 1,7 miljoen euro tot 2007 uitgetrokken en heeft het departement zelf er voor dit jaar nog eens 5 miljoen euro bijgelegd.

Seksuele intimidatie: Houd hormonen op het werk in toom -- 26 april 2005 -- Noordhollands Dagblad –  door: Joanna Pike -- Seksuele intimidatie doet de gemoederen telkens weer verhitten. Onlangs keurde het kabinet een wetsvoorstel goed, waarin de omgekeerde bewijslast gaat gelden in geval seksuele intimidatie. De wet ligt momenteel ter goedkeuring bij de Raad van State. ‘Die arme Lubbers toch…… Tussen vrouw en man is toch altijd sprake van gezonde spanning, Oók op de werkvloer? Testosteron giert nou eenmaal door het lijf van mannen. En Lubbers is toch een goede functionaris? Nee, beter was geweest wanneer de vrouw in kwestie met hem gehad gepraat. Goeie baas, dat had u niet moeten doen.’ Op verjaardagspartijen heeft menigeen zijn mening verkondigd over wat zich al dan niet met Ruud Lubbers, de Hoge Commissaris bij de Verenigde Naties. Belachelijk dat een medewerkster een klacht wegens seksuele intimidatie indient tegen zo’n man; en idioot dat ze er vier maanden mee gewacht heeft. Ze was vast op sensatie belust, of op Lubbers’ ondergang. In de schaduw: Gek toch, dat niemand mij heeft kunnen vertellen hoe die mevrouw eruit ziet. Ze heef thaar verhaal nooit verkocht aan een op sensatiebelust tijdschrift. Ze is altijd in de schaduw gebleven, in tegendeel tot Lubbers, die wél de media heeft opgezocht. De vraag die wat mij betreft iets te weinig gesteld wordt is: wat is nu eigenlijk seksuele intimidatie? Degene die de nadruk legt op het meer hormoonbenadrukkende deel van het begrip seksueel, vindt schuine moppen op het werk misschien onverteerbaar. De ander legt de nadruk op de intimidatiekant. Deze kant zou ik wat meer belicht willen zien. Seksuele intimidatie is méér dan het ongewenst seksueel benaderen van iemand. Als dat in de kroeg voorvalt tussen twee mensen die een avondje op stap zijn, kan dat immers gewoon op een blauwtje uitlopen. Hij wil iets van haar, zij zegt:’Liever niet.’ Zo gaan die dingen soms.

Seksuele intimidatie moet serieus genomen worden, juist omdat het niet in de kroeg gebeurt, maar op  het werk. Het lastige is dan meestal dat de persoon die iets wil, in een machtspositie zit en dus jouw functioneren beoordeelt, gaat over jouw salarisverhoging en jouw promotie kan bepalen. Angst is een slechte raadgever, maar testosteron een nog slechtere. Seksualiteit hoort bij het menselijk gedrag, dat zeker. Echter, we hebben ook nog zoiets als een vrije keuze en hopelijk enige mate van beschaving en timing. Zeker wanneer je een leidinggevende positie vervult, mag ik hopen. Toch vindt niet iedereen dat. Laatst las ik met verbazing een artikel van professor Van Hooff, gedragsbioloog aan de Universiteit van Utrecht. Hij deed ook voorkomen dat een man ook maar is overgeleverd aan zijn ‘driften’; we moesten het ze zeker maar niet kwalijk nemen. Als man zou ik me niet willen laten vergelijken met een onontwikkelde aap. Arme stakkers: Ook neem ik mannen blijkbaar serieuzer dan Van Hooff. Ik weiger om mannen te zien als arme stakkers, die zichzelf niet in de hand kunnen houden. Zo’n man moeten we helemáál niet op een belangrijke positie willen hebben. Waartoe zou hij (gedreven door zijn testosteron) allemaal niet in staat zijn? Op rode knoppen kunnen gaan rammen, oorlogen kunnen ontketenen?

Zo’n theorie als die van Van Hooff doet mannen schromelijk te kort. Mannen kunnen zichzelf best in bedwang houden, mannen zijn geen afstammelingen van de orang-oetang en ik hecht veel waarde aan hun handelen. Juist daarom vind ik het zo’n serieuze aangelegenheid wanneer een leidinggevende een ondergeschikte seksuele gunsten vraagt of uitnodigingen doet die je niet zonder gevolgen kunt weigeren. Immers, laat je je een tik op je bil welgevallen, dat word je ‘zo’n vrouwtje dat daar blijkbaar wel van gediend is.’Maak je bezwaar dan loop je de kans dat hij zegt ‘wat haal jij je in je hoofd? Het was maar een vriendschappelijk gebaar.’ Daarna zal hij – met gekwetst ego – je volledig negeren of je bij de ene promotie na de andere passeren. Dien je een klacht in dan loop je het risico, zowel jouw imago als dat van de ander te beschadigen. Zijn er nog alternatieven? Om eerlijk te zijn, ik zou het niet weten. Op het moment dat je jezelf serieus neemt, moet je wel ingrijpen wanneer een meerdere zich opdringt op een manier die je niet wilt. Niets doen, leidt immers ook tot ongewenste praktijken. Ik hoor u al zeggen ‘maar een hoop vrouwen zijn toch van die seksuele benadering gediend? Dat is waar het verschil is dat beide partij een dan van de avances gediend zijn. Dat valt niet onder seksuele intimidatie, maar kan gewoon worden aangemerkt als ‘wederzijdse seksuele belangstelling op de werkvloer.’Klachtencommissies opgelet: een nieuw begrip misschien? Twee weken geleden heeft het kabinet, in navolging van Europese richtlijnen, besloten de omgekeerde bewijslast in te voeren voor seksuele intimidatie. Werkgever zullen in geval van een klacht aan hun adres, moeten kunnen aantonen dat ze er alles aan hebben gedaan om te voorkomen dat iemand aan de seksuele grillen van een collega ten prooi valt. Heeft de organisatie geen beleid op dit gebied, of is men bijvoorbeeld onzorgvuldig omgegaan met een klacht, dan kan dit de werkgever duur komen te staan. Lastig: Of de omgekeerde bewijslast ook gaat gelden voor de beklaagde zelf, is nog niet duidelijk. Ik ben van mening dat het goed zou zijn wanneer die bewijslast verdeeld wordt tussen klager en beklaagde. Hoewel, het is natuurlijk altijd lastig om bewijzen dat je iets niét gedaan hebt. Momenteel is het zo dat wie eist, bewijst. En ook dat is niet altijd gemakkelijk. Temeer omdat de klager vaak in een ondergeschikte, en dus benadeelde, positie zit. Met een (gedeeltelijk) omgekeerde bewijslast, zul je beiden je gelijk moeten aantonen. De moraal van dit verhaal is dat bij avances op het werk voorzichtigheid is geboden, zeker wanneer het een baas en een ondergeschikte betreft. Want in dat geval kan ‘seksualiteit’ gemakkelijk veranderen in ‘seksuele intimidatie’. Wanneer ego’s gekwetst worden, komen belangen immers vaak lijnrecht tegenover elkaar te staan. Probeer dan nog maar eens een objectief beoordelingsgesprek met elkaar te houden. Voorkomen dus, dat is het beste. Dus heren, houdt uw hormonen op het werk in toom. In uw functie heeft u vast voor hetere vuren gestaan. Joanna Pike is directeur van Cohezia, een adviesbureau dat is gespecialiseerd in grensoverschrijdend gedrag op de werkvloer. Ze is initiatiefnemer van de website www.ongewensteomgangsvormen.nl

Boer voert ex-werknemer aan leeuwen – 28 april 2005 – De Telegraaf -- HOEDSPRUIT - Een blanke Zuid-Afrikaanse boer is donderdag schuldig bevonden aan de moord op een zwarte ex-werknemer door hem levend aan leeuwen te voeren. Ook een zwarte knecht van de boer zal worden gestraft. De rechtbank gaat tegen een tweede handlanger een apart proces voeren, omdat die verdachte ziek is. De boer en zijn knechten gooiden de ontslagen werknemer Nelson Chisale begin vorig jaar in een verblijf van een fokkerij voor zeldzame witte leeuwen. De 41-jarige man was even op de boerderij teruggekeerd om wat persoonlijke bezittingen op te halen. Onderzoekers troffen van het slachtoffer nog slechts de schedel, een paar botten en een vinger aan. De zaak baarde in Zuid-Afrika veel opzien, meldde de Britse omroep BBC. Het proces in Phalaborwa vindt onder strenge veiligheidsmaatregelen plaats. De rechtbank wil midden augustus de straf bekendmaken.

Liefde op de werkvloer – April 2005 -- De Zaak, nr. 3 – Bij onze oosterburen is recentelijk ophef ontstaan over welke relaties wél en niet binnen een bedrijf zijn toegestaan. Aanleiding vormde de gedragscode die het van origine Amerikaanse supermarktconcern Wal-Mart hanteert. Daarin staat letterlijk: ‘U mag niet met iemand uitgaan of een liefdesverhouding hebben als u de arbeidsomstandigheden van deze persoon kunt beïnvloeden of omgekeerd.’ Diana Simons van Hengeveld Advocaten in Amsterdam vertelt dat er in de Nederlandse wet betrekkelijk weinig is geregeld op dit gebied. “Leg daarom in de personeelsgids vast dat een relatie moet worden gemeld bij de direct leidinggevende. Die zal moeten bekijken wat de gevolgen zijn voor het werk en de sfeer binnen het bedrijf.” Volgens Simons ligt het voor de hand dat een van beide geliefden vertrekt als de twee medewerkers nauw moeten samenwerken. “Dat kan naar een andere plek binnen het bedrijf, maar dat is in het mkb niet altijd mogelijk. En dan is outplacement een geschikte optie. De werkgever moet daarvoor overigens wel een redelijke termijn geven. Absurde en heel dwingende gedragsregels zullen door de rechter niet worden gehonoreerd.” Ook advocaat Julius Röschlau uit Utrecht waarschuwt voor het vastleggen van regels die in strijd zijn met de wet. “Er zijn natuurlijk grenzen. De regels mogen bijvoorbeeld niet in strijd zijn met de grondwet of het Europees Verdrag van de Rechten van de Mens.”

Geheim dossier droeg bij aan val van Lubbers -- 16 april 2005 -- NRC – GENÈVE / ROTTERDAM - Ruud Lubbers heeft zelf met een vertrouwelijk dossier bijgedragen aan zijn ontslag als hoge commissaris voor de Vluchtelingen van de VN (UNHCR) in februari. Hij stelde het dossier op voor Mark Malloch Brown, kabinetschef van VN-secretaris-generaal Kofi Annan. Malloch Brown oordeelde daarna dat Lubbers niet meer te handhaven was. Dit bevestigen hoge VN-diplomaten in New York. Uit het ruim dertig pagina's tellende dossier van 30 januari blijkt voor het eerst dat Lubbers al sinds vorige zomer vond dat Annan hem niet genoeg steunde na de klacht tegen hem wegens seksuele intimidatie. Ook onthult Lubbers vertrouwelijke medische gegevens over de klaagster, Cynthia B.. De inspecteur-generaal bij UNHCR onderzoekt nu of de bedrijfsarts Lubbers die informatie in strijd met zijn beroepscode heeft gegeven. Cynthia B. heeft Annan in een brief gevraagd om ,,juridische stappen'' tegen Lubbers. Lubbers zegt dat hij merkte dat ,,Malloch Brown en ik na het dossier uit elkaar gingen''. Op 20 februari trad hij onder druk van Annan en Malloch Brown af. ,,Het probleem was de aanhoudende onwil van Ruud Lubbers om de zaak achter zich te laten. Het dossier was één van de vele voorbeelden daarvan'', zegt een VN-diplomaat. Op 15 juli 2004 verklaarde Annan de klacht tegen Lubbers ongegrond, maar gaf hij hem wel een uitbrander. Uit het dossier blijkt dat Annan hem die dag ook vroeg om ,,formele excuses te maken aan de klaagster''. Naar nu blijkt, voelde Lubbers zich anders dan hij in het openbaar zei ,,niet op een overtuigende en ondubbelzinnige manier'' vrijgesproken. In zijn dossier noemt Lubbers ,,de boodschap van de Secretaris-Generaal raadselachtig, teleurstellend, onredelijk en schadelijk voor mij''. Hij vindt Annans bericht een ,,reprimande in vermomming''.

Bewijslast seksuele intimidatie niet zomaar omkeren – 13 april 2005 -- FNV e-Magazine jaargang 6, nummer 15 -- De commotie die is ontstaan over de omgekeerde bewijslast rondom seksuele intimidatie op de werkvloer is onterecht. Dat zegt FNV-beleidsmedewerker Corine van der Vliet. “De omgekeerde bewijslast betekent een steun in de rug voor de slachtoffers en zal in elk geval gaan gelden voor de werkgever. Die zal dan moeten bewijzen dat hij voldoende heeft gedaan om seksuele intimidatie te voorkomen. Of het ook voor de pleger gaat gelden, is nog onduidelijk.” Het wetsvoorstel dat de ministerraad heeft voorbereid, ligt nu bij de Raad van State, maar de inhoud is nog onbekend. Seksuele intimidatie heeft nooit in het strafrecht gestaan, maar is opgenomen in de Arbo-wet. “En we willen het daar ook graag houden”, zegt Van der Vliet. “De beste manier om dit probleem aan te pakken is daar waar het gebeurt, op de werkvloer.” In de Arbo-wet staat dat elke werkgever verplicht is te zorgen dat elke werknemer gevrijwaard is van seksuele intimidatie. Werkgevers moeten hierop beleid hebben en aan preventie doen. “Veel bedrijven hebben daarom vertrouwenspersonen, klachtencommissies en soms ook gedragscodes”, zegt Van der Vliet. “Daar moeten ze vooral mee doorgaan.” Een paar jaar geleden is er een EU-richtlijn over seksuele intimidatie vastgesteld. Nederland had al veel geregeld in de Arbo-wet, maar voldeed op één punt nog niet: een goed toegankelijke klachteninstelling. Dat wordt nu waarschijnlijk de Commissie Gelijke Behandeling, maar niemand heeft het wetsvoorstel nog gezien. “Het wetsvoorstel kan een mooie aanvulling zijn op de bepalingen in de Arbo-wet.” Lees vooral ook het artikel van Willeke Bezemer op deze nieuwspagina: ‘Feiten en fabels over intimidatie: Werkgever moet klachten over seksuele intimidatie serieus nemen’ zoals verschenen op 24 mei 2005 in het AD.

BEWIJSLAST VERSCHUIFT BIJ KLACHT OVER INTIMIDATIE – 8 april 2005 – regering.nl -- Een werknemer met een klacht over (seksueel) intimiderend gedrag, hoeft deze beschuldiging alleen nog aannemelijk te maken. De beschuldigde moet dan bewijzen dat de klacht niet juist is. Dat staat in een wetsvoorstel. Het verbod op intimidatie en seksuele intimidatie wordt opgenomen in de Wet gelijke behandeling van mannen en vrouwen. Deze wet kent een andere verdeling van de bewijslast dan het strafrecht. Volgens het strafrecht moet degene die iemand beschuldigt, bewijzen dat de aantijgingen waar zijn. In de Wet gelijke behandeling verschuift de bewijslast naar de beschuldigde partij. Degene die de beschuldiging uit, moet de aanklacht wel aannemelijk maken. Met het wetsvoorstel voert Nederland een Europese richtlijn in over discriminatie op grond van geslacht. Deze richtlijn zorgt voor een betere bescherming van mensen die een beroep doen op het discriminatieverbod. Het wetsvoorstel gaat voor advies naar de Raad van State. De tekst van het voorstel wordt pas openbaar bij indiening bij de Tweede Kamer. Bron: Persbericht ministerraad (pdf) Meer informatie: Wet Gelijke Behandeling mannen en vrouwen

Lees vooral ook het artikel van Willeke Bezemer op deze nieuwspagina: ‘Feiten en fabels over intimidatie: Werkgever moet klachten over seksuele intimidatie serieus nemen’ zoals verschenen op 24 mei 2005 in het AD.

Liefde op het werk: een mijnenveld – 1 april 2005 -- de zaak.nl -- Tussen uw medewerkers kunnen soms mooie dingen opbloeien. Maar daar zit u als werkgever niet altijd op te wachten. De productiviteit kan dalen en - wanneer het een verhouding tussen werkgever en werknemer betreft - ook niet altijd goed voor de interne machtsverhoudingen. Heeft u al in uw personeelsgids vastgelegd wat u wel en niet toelaatbaar acht?

Scheiding van bureau en bed

Heeft u uw bedrijfsregels al vastgelegd? Download hier een model personeelsgids. Bestel nu on line de themapocket 'Krachttoer. Alles over personeelszaken' Tegen onderlinge vriendschappen tussen werknemers zult u weinig bezwaar hebben, maar wat als er heftige verliefdheden of zelfs (buitenechtelijke) relaties ontstaan? Aanleiding voor deze vragen is de berichtgeving over de ophef die in Duitsland is ontstaan over de gedragscode die het van origine Amerikaanse supermarktconcern Wal-Mart hanteert. In de gedragscode staat: ‘U mag niet met iemand uitgaan of een liefdesverhouding hebben als u de arbeidsomstandigheden van deze persoon kunt beïnvloeden of omgekeerd.’ Wie zich niet aan de gedragscode houdt, kan worden ontslagen. In Duitsland vindt men een dergelijk verbod een inbreuk op de privacy van werknemers.

Bepaal de gevolgen voor de werksfeer

Mr. Diana Simons van Hengeveld Advocaten in Amsterdam vertelt dat er in de wet eigenlijk weinig is geregeld op dit gebied. Zij raadt werkgevers aan om in een gedragscode of personeelsgids te vermelden hoe er wordt omgegaan met (al dan niet tijdelijke) relaties tussen collega’s. “Leg daarin in elk geval vast dat een relatie moet worden gemeld bij de direct leidinggevende. Die zal moeten bekijken wat de gevolgen zijn voor het werk en voor de sfeer binnen het bedrijf."

Tortelduifjes op de werkvloer

Uit onderzoek blijkt dat er juist op de werkvloer heel veel relaties ontstaan. Volgens sociologe Iteke Weeda is maar liefst eenderde van de werknemers ooit verliefd geweest op een collega. Ongeveer 10% van alle Nederlanders heeft zijn of haar levensgezel op het werk leren kennen. Ook naar de toelaatbaarheid van romantiek en seks op de werkvloer is onderzoek gedaan. Monsterboard.nl toonde vorig jaar met Valentijnsdag aan, dat de helft van de ondervraagden vindt dat een werkgever romances tussen collega’s moet toestaan. De positie van de betrokkenen is overigens wel van belang bij de beoordeling van de toelaatbaarheid, zo vindt 30%. Hoe groter het machtsverschil, hoe meer aanleiding tot roddel en achterklap. Volgens Simons ligt het voor de hand dat een van beide geliefden vertrekt als de twee medewerkers nauw moeten samenwerken. “Dat kan naar een andere plek binnen het bedrijf, maar dat is in het mkb niet altijd mogelijk. Dan is outplacement een geschikte optie. De werkgever moet daarvoor overigens wel een redelijke termijn geven. Absurde en heel dwingende gedragsregels zullen door de rechter niet worden gehonoreerd.”

Voorschriften zijn aan grenzen gebonden

Ook mr. Julius Röschlau uit Utrecht waarschuwt voor het vastleggen van regels die in strijd zijn met de wet. “Er zijn natuurlijk grenzen. De regels mogen bijvoorbeeld niet in strijd zijn met de grondwet of het Europees Verdrag van de Rechten van de Mens. Uitgangspunt van de gedragsregels is dat ze strekken ter bevordering van de goede orde in de onderneming. Dit staat overigens gewoon in de wet. Werknemers moeten de bedrijfsvoorschriften van hun werkgever opvolgen op grond van artikel 660 in het Burgerlijk Wetboek."

Zo houdt u verliefd personeel in het gareel

Leg in uw personeelsgids vast wat wel en niet is toegestaan binnen uw bedrijf. U kunt daarbij aangeven dat een intieme relatie tussen uw medewerkers altijd moet worden gemeld bij de direct leidinggevende. Vergeet niet om regels vast te leggen voor het e-mail- en surfgedrag van uw personeel. Als u in een protocol restricties hebt vastgelegd met betrekking tot het privé-gebruik van e-mail, hebt u eventueel een instrument in handen om de tortelduifjes tot de orde te roepen. E-mail is namelijk bij uitstek een medium om ongezien en ongehoord met elkaar te smoezen. Een relatie tussen een werkgever en een werknemer ligt extra gevoelig gezien de onderlinge gezagsverhoudingen. Geef dus het goede voorbeeld en houd u dus ook aan uw eigen voorschriften.

Intimidatie – 25 maart 2005 – Management Team – Management nr. 5 -- De manager is de sleutelfiguur in de aanpak van seksuele intimidatie. Hij moet duidelijk maken wat wel en niet kan, en zich realiseren dat betrokkenen in een lastige positie zitten. “Als je er niets van zegt worden je grenzen geschonden, maar als je er wel iets van zegt, schaad je je carrière.” Haar eerste reactie was ongeloof. Gebeurde dit echt? Patricia Meerman (25) werkte net drie weken als stagiaire op een prestigieus advocatenkantoor in Amsterdam toen haar chef op deze maandagmiddag tergend langzaam over haar rug had gevoeld. “Zo, geen bh?” De 50-jarige advocaat had al eerder opmerkingen gemaakt over haar uiterlijk en vragen gesteld over haar seksleven. Zij had niet gereageerd. Ook toen hij haar rug streelde wist zij niet wat ze moest doen. Wie zou haar geloven? Er was steeds niemand aanwezig als het gebeurde en hij was een gerespecteerde partner bij het kantoor. Zij informeerde naar de ervaringen van andere medewerksters en kreeg steeds sterkere verhalen te horen. Over partners die onder elkaar de afkorting N.M. (‘neukmateriaal’) bij sollicitaties van vrouwelijke kandidaten gebruikten. En over minder aantrekkelijke vrouwelijke advocaten werden opmerkingen gemaakt als: “Zij heeft zich in ieder geval niet omhoog geslapen.” Patricia Meerman is geen uitzondering. Van vulgaire opmerkingen tot aanranding, een op de tien (veertien procent vrouwen, vijf procent mannen) werknemers heeft er volgens onderzoek van TNO last van. Volgens Europees en internationaal onderzoek van de internationale arbeidsorganisatie ILO is het zelfs nog veel erger gesteld met seksuele intimidatie op het werk. Uit die onderzoeken blijkt dat vijftig tot negentig procent van de vrouwelijke werknemers gedurende hun werkende leven seksueel wordt geïntimideerd. Sjiera de Vries, senior onderzoeker bij TNO, verklaart waarom het Nederlandse onderzoek afwijkt van het Europees onderzoek. “Seksuele intimidatie wordt vaak verschillend gedefinieerd. Bovendien hebben wij ons in ons onderzoek alleen gericht op seksuele intimidatie op het huidige werk in het afgelopen jaar.” Seksuele intimidatie leidt in Nederland zelden tot officiële klachten. Het aantal klachten is van 2000 tot 2004 zelfs gedaald van vijftien naar zeven procent, terwijl onderzoek van TNO uitwijst dat seksuele intimidatie de laatste jaren wel is toegenomen. Het ministerie van Sociale Zaken verklaart dit als volgt: medewerkers hebben onvoldoende vertrouwen dat de werkgever de klacht serieus neemt en dienen daarom liever geen klacht in. Nederlandse bedrijven zijn al sinds 1994 volgens de Arbo-wet verplicht beleid te voeren om medewerkers te beschermen tegen seksuele intimidatie. De arbeidsinspectie kan een werkgever die geen beleid voert een boete geven. Maar de Arbo-wet laat het verder aan het bedrijf over hoe deze verplichting wordt vormgegeven. Elk bedrijf is vrij om zijn eigen beleid te bepalen. In de praktijk heeft een ruime meerderheid van bedrijven een vertrouwenspersoon en een klachtencommissie ingesteld. Dat is echter niet voldoende, is de ervaring van Joanna Pike van Cohezia, dat werkgevers adviseert over ongewenste omgangsvormen. Zij is nogal verbaasd over wat zij soms aantreft tijdens werkbezoeken. “Dan zijn er bijvoorbeeld vaak wisselingen van vertrouwenspersonen en staat er op intranet dat je voor de actuele stand van zaken even personeelszaken moet bellen. Maar dat doet een werknemer natuurlijk niet omdat pz boven op de personeelsdossiers zit,” vertelt zij. “Werknemers bellen eerder een anonieme telefoonlijn om advies in te winnen. Dat gebeurt bij ons inmiddels zo vaak dat wij de navraag niet meer aankunnen en het telefonisch advies binnenkort uitbesteden.” Werknemers hebben de mogelijkheid om te klagen ook al wordt daar in de praktijk in Nederland weinig gebruik van gemaakt. Maar seksuele intimidatie kan een werkgever veel geld kosten als het dezelfde kant opgaat als in de VS. Daar eiste een vrouwelijke medewerker 21 miljoen dollar van DaimlerChrysler vanwege seksistische opmerkingen op de werkvloer. En investeringsbank Morgan Stanley moest na een klacht wegens seksuele intimidatie 54 miljoen dollar schadevergoeding betalen. Ook investeringsbank Salomon Smith Barney werd gesommeerd een ex-medewerkster drie miljoen dollar te betalen omdat het concern haar klacht over pornofilms tijdens werktijd niet serieus had genomen. Seksuele intimidatie is dus niet alleen vervelend voor betrokken werknemers, maar ook voor het bedrijf. Uit diverse onderzoeken blijkt bovendien dat intimidatie ervoor zorgt dat de productiviteit daalt en het verloop en verzuim onder medewerkers groter wordt. Ook het imago van een bedrijf verslechtert wanneer er sprake is van een sociaal onveilige werkomgeving. Ina Haan, kwaliteitsmanager bij de Arbo Unie, is er heel duidelijk over: “Elk zichzelf respecterend bedrijf zorgt voor een gezond klimaat waarin werknemers prettig kunnen werken.” Daar is Dirk Veldhorst, corporate health director van Akzo Nobel, het mee eens. “Wij hebben zero tolerance wat seksuele intimidatie en andere ongewenste omgangsvormen betreft.” Akzo Nobel hanteert wereldwijd dezelfde regels, die tijdens een kennismaking met het bedrijf worden toegelicht. Medewerkers zijn er bijvoorbeeld van op de hoogte dat pornosites bezoeken tijdens het werk verboden is. Net als de meeste andere Nederlandse bedrijven heeft Akzo Nobel vertrouwenspersonen in dienst en een klachtencommissie. Daar wordt echter weinig gebruik van gemaakt. “Er zijn sporadisch klachten. Meestal heeft de commissie jarenlang niets te doen. Ik ga ervan uit dat medewerkers problemen onderling oplossen.” Een bedrijf is volgens de bedrijfsarts net een dorp. Natuurlijk gebeuren daar soms dingen die niet kunnen. Op zijn werkbezoeken ziet hij af en toe in een fabriek wat Pirelli-posters hangen. Daar zegt hij dan wat van. Maar of zijn opmerking enig effect heeft is onduidelijk. Hij herinnert zich wel een geval waarbij een medewerker door het bezoeken van pornosites niet meer in staat was om te werken. Die werd door zijn leidinggevende ontslagen. Managers hebben tenslotte een voorbeeldfunctie en moeten aan de afdeling door acties duidelijk maken wat wel en niet kan. Maar goed, zo’n geval is vooral als uitzondering te zien. Wij moeten het allemaal niet overdrijven, waarschuwt Veldhorst. “We moeten oppassen dat we geen beeld creëren van een apenrots waar vrouwen er het slachtoffer van zijn dat mannen de hele dag alleen maar aan seks zitten te denken.” Seksuele intimidatie een taboe? Daar wil hij niets van weten. Volgens Joanna Pike is seksuele intimidatie wel degelijk een lastig onderwerp ondanks de Arbo-wet en voldoende aandacht van de media. De leidinggevende die zijn medewerkster sommeert om met hem te gaan eten en vervolgens duidelijk maakt dat als zij weigert, haar carrière wel eens ten einde zou kunnen zijn. Of de collega die de gelovige secretaresse pornografische e-mails vanaf zijn hotmailadres stuurt. Pike stelt dat managers zich moeten realiseren dat betrokkenen in een lastige klem worden geplaatst. “Als je er niets van zegt worden je grenzen geschonden, maar als je er wel iets van zegt schaad je vaak je eigen imago en uiteindelijk je carrière.” Seksualiteit is dan wellicht uit de taboesfeer, intimidatie is dat nog lang niet, vertelt de psychologe. “Voor mensen is het moeilijk een conflict aan te gaan en duidelijk te maken dat zij ergens niet van gediend zijn.” Ook hier ligt een taak voor de manager, is haar overtuiging. “Voor een leidinggevende is het belangrijk dat hij het ongemakkelijke onderwerp aankaart tijdens gesprekken. Dat hij regelmatig informeert of ongewenst gedrag plaatsvindt. Als een medewerker door een klant wordt geïntimideerd moet de baas meteen duidelijk maken dat hij liever een klant verliest dan een collega. Ook kan tijdens werkoverleg besproken worden of de omgang met elkaar voor iedereen prettig is.” Het valt Pike op dat seksuele intimidatie minder vaak voorkomt als er meer vrouwen in leidinggevende posities zijn in een bedrijf. “Zij tonen eerder voorbeeldgedrag en gaan het conflict aan. Vrouwen zullen als leidinggevende ook niet snel meepraten als er bij het koffieapparaat wordt gezegd dat een jonge mannelijke collega erg aantrekkelijk is. Omgekeerd doen mannelijke managers dat vaker.” Met wat regels of een klachtencommissie alleen, ben je er dus nog lang niet. De meeste medewerkers hebben geen idee hoe gewenst of ongewenst gedrag er uit concreet uitziet. Veel medewerkers zijn zich van geen kwaad bewust als zij een vrouw om haar uiterlijk complimenteren of een vulgair grapje maken. “Het is belangrijk om duidelijk te maken wat wel en niet kan,” zegt Pike. Er heerst nog wel degelijk een belangrijk taboe rond seksuele intimidatie. En dat betreft – ondanks de film Disclosure waar hoofdrolspeelster Demi Moore haar ondergeschikte Michael Douglas intimideert – de seksuele intimidatie van mannen door vrouwen. Dat seksuele intimidatie niet uitsluitend vrouwen betreft, heeft Koen Wouters (31) aan den lijve ondervonden. Net benoemd tot manager van een grote afdeling waar louter mannen werken, werd hij geconfronteerd met deze gevoelige kwestie toen twee vestigingen werden samengevoegd. Door de samensmelting zou een vrouwelijke medewerker zich bij het mannelijke gezelschap voegen. Wouters vroeg zijn medewerkers meteen de afbeeldingen van blote dames op de computers te verwijderen alvorens de vrouwelijke collega te verwelkomen. Hier en daar klonk wat gemopper, maar de afbeeldingen verdwenen van de werkplek. Maar op wat er toen gebeurde was de manager niet voorbereid. De vrouwelijke medewerker – een dame in de vijftig – gedroeg zich uiterst joviaal jegens de overwegend jonge mannelijke collega’s. Op haar eerste dag werd zij bij haar baas meteen handtastelijk. “Zij pakte mij beet bij mijn heupen als zij langs mij wilde om iets te pakken,” vertelt Wouters. Hij schrok. Drie dagen wist hij zich geen raad – ondertussen bleef de medewerkster zich handtastelijk gedragen – tot hij op de afdeling kwam en zijn medewerkers hoorde roddelen over de dame in kwestie. ‘Het oversekste vrouwtje met de losse handjes’ werd ze genoemd. Toen ondernam Wouters actie. Omdat ook haar functioneren hem niet aanstond, vroeg hij haar in zijn kantoor op gesprek. “Het was behoorlijk ongemakkelijk toen ik zei dat ik het niet op prijs stelde hoe zij zich gedroeg en dat verhalen over haar de ronde deden. Uiteindelijk verbood ik haar nog langer handtastelijk te zijn,” zegt Wouters. Daarna moest hij naar een werkoverleg en achteraf hoorde hij dat de vrouw op de afdeling heeft zitten huilen. Zij deed kortaf en was humeurig. De confronterende aanpak blijkt vooralsnog te werken. De eerste dagen had de medewerkster nog wat rode vlekken op haar gezicht – omdat zij gefrustreerd was en veel had gehuild, denkt Wouters. “Maar nu blijft ze van iedereen af,” zegt hij opgelucht. Op de afdeling werd ook meteen besproken of het anders was geweest als de dame in kwestie jong en aantrekkelijk was geweest. “Maar ook dan had ik de handtastelijkheden niet prettig gevonden. Het is tenslotte een serieuze zaak,” besluit de manager. “Voor mij was het erg confronterend, maar ook een goede leerervaring.” Ook voor Patricia Meerman liep het goed af. Zij voerde weliswaar geen gesprek en spande geen rechtszaak aan tegen haar baas of werkgever. Als stagiaire voelde zij geen enkele kans van slagen om iets tegen de intimidatie te ondernemen. Zij nam ontslag en voltooide haar studie met een stage bij een kleiner advocatenkantoor waar voornamelijk vrouwen werken. Tot nu toe naar grote tevredenheid. Volgens de Arbo-wet is seksuele intimidatie elke ongewenste seksuele toenadering, verzoeken om seksuele gunsten of ander verbaal, non-verbaal of fysiek gedrag van seksuele aard. Aanranding en verkrachting zijn twee uiterste van een glijdende schaal. Het tappen van seksmoppen of dubbelzinnige opmerkingen worden door de een wel en door de ander niet als intimiderend ervaren. Het sleutelwoord is volgens de deskundigen dan ook het woord ongewenst. Het lastige bij seksuele intimidatie is dat het meestal een grijs gebied door de subjectieve definitie. Uit de arbowetsevaluatie door het ministerie van Sociale Zaken in 2000 blijkt dat 14 procent van de respondenten wel eens te maken heeft gehad met seksuele intimidatie. Een op de tien is er op het huidige werk mee geconfronteerd. 78 procent van de slachtoffers had te maken met dubbelzinnige opmerkingen en 54 procent meldde handtastelijkheden. In 56 procent van de gevallen is een collega de dader, bij 26 procent maakt een leidinggevende zich schuldig aan seksuele intimidatie. 7 procent van de slachtoffers is als gevolg van seksuele intimidatie ziek thuis geweest. Risicogroepen zijn vrouwen met een tijdelijk arbeidscontract, alleenstaand, lager opgeleid, een lagere functie en vrouwen in huishoudelijke en verzorgende beroepen. Seksuele intimidatie komt het minst voor in bedrijven waar even veel vrouwen als mannen werken. In sterk hiërarchische organisaties waar verhoudingsgewijs meer mannen dan vrouwen werken is de kans op seksuele intimidatie aanzienlijk groter. Bij 9 procent van de ondervraagde werkgevers is in het verleden een informele klacht, bij 7 procent een formele klacht ingediend, terwijl 27 procent van deze werkgevers denkt dat hun werknemers het risico lopen slachtoffer te worden van seksuele intimidatie.

Aanbevelingen om seksuele intimidatie tegen te gaan

-Stel een gedragscode op om duidelijk te maken wat wel en niet toelaatbaar is. Leidinggevenden hebben hierbij een voorbeeldfunctie. Daarbij hoort het openlijk aanpakken van ongewenst gedrag en het bespreken van omgangsvormen. De werkgever kan sancties opleggen zoals overplaatsing of ontslag. Bij aanranding of verkrachting dient aangifte bij de politie gedaan te worden, hier is het strafrecht van toepassing.

- Stel meerdere vertrouwenspersonen aan zodat werknemers de keuze hebben. Benoem zowel vrouwelijke als mannelijke vertrouwenspersonen, die niet te hoog in de bedrijfshiërarchie staan zodat de toegankelijkheid vergroot wordt. Creëer mogelijkheden om zowel interne als externe vertrouwenspersonen te raadplegen.

- Verwijder fysieke barrières zoals donkere, afgezonderde ruimtes. Deuren met glazen ramen of extra brede balies voor servicemedewerkers.

- Herhaal de voorlichting regelmatig en maak duidelijk hoe medewerkers seksuele intimidatie kunnen tegengaan.

- Maak gebruik van Arbo-diensten voor ondersteuning.

Bronnen: TNO, ministerie van Sociale Zaken, FNV, onderzoeksrapport Regioplan t.b.v arbowetsevaluatie

De namen Patricia Meerman en Koen Wouters zijn uit privacyoverwegingen gefingeerd.

VN: seksueel misbruik door blauwhelmen harder bestraffen – 24 maart 2005 – Telegraaf -- NEW YORK - Militairen die zich tijdens vredesmissies van de Verenigde Naties schuldig maken aan seksueel misbruik moeten veel harder worden aangepakt. De betrokken militairen moeten worden berecht door een krijgsraad in het land waar de daden zijn begaan, hun soldij moet worden ingetrokken en er moet een fonds komen voor vrouwen en meisjes die zwanger zijn gemaakt door blauwhelmen. Dat staat in een rapport van de volkerenorganisatie dat door VN-baas Kofi Annan ter beroordeling aan de Algemene Vergadering is voorgelegd. Volgens de persdienst van de VN is het rapport in opdracht van Annan opgesteld door de Jordaanse ambassadeur bij de Verenigde Naties in New York. Hij deed onderzoek naar beschuldigingen van seksueel misbruik door VN-soldaten tijdens missies in onder meer de Democratische Republiek Congo, Bosnië, Kosovo en Oost-Timor. Het onderzoek richtte zich specifiek op Congo waar tegen VN'ers meer dan honderd beschuldigingen zijn geuit wegens seksueel wangedrag tegen vooral jonge meisjes. De VN kunnen formeel in dit soort zaken niet optreden tegen blauwhelmen of ander VN-personeel dat onder de vlag van de volkerenorganisatie een opdracht uitvoert. De deelnemende landen die de militairen uitzenden, moeten daar zelf zorg voor dragen, maar vaak komen de daders er ongestraft mee weg. De krijgsraden die in het voorstel staan, moeten dan ook door de deelnemende landen worden opgezet in het land waar het vergrijp plaatshad. Getuigen zijn dan gemakkelijker te horen.

Sanderijn over ... relaties op het werk -- 17 maart 2005 -- planet.nl -- Er is goed gereageerd op de discussie van vorige week, waarin ik vroeg naar jullie ervaringen met relaties op het werk. Mijn allereerste baantje had ik toen ik zeventien was elke zaterdag in de ‘espressobar’ (in die tijd nog ‘coffeeshop’ geheten) in de passage onder C&A op het Damrak in Amsterdam. Het was een onvergetelijk leuk baantje waar ik elke week met heel veel plezier naar toe ging. Dat plezier was niet alleen te danken aan het feit dat ik geld verdiende met koffiezetten en tosti’s serveren. Maar vooral omdat ik er heftig verliefd werd op de negentienjarige jongen die achter het tosti-apparaat stond. Het begon met flirten en eindigde in zoenen (en nog ietsje meer) tot ik hem na het werk met een ander meisje zag wegfietsen. Vanaf dat moment vond ik mijn zaterdagbaantje een hel waar ik met lood in mijn schoenen naar toe moest om dat geld bij elkaar te krijgen voor een vakantie naar Spanje. Gelukkig had ik mijn reis al bijna bij elkaar verdiend en was ik blij toen het de laatste keer was. De tosti-jongen achterlatend voor een volgend slachtoffer. De meerderheid van de Planet bezoekers zegt, net als ik, wel eens iets te hebben gehad met iemand op het werk. Dat zien we ook in ander onderzoek terugkomen. Een relatie op het werk is helemaal niet ongewoon. Het is zelfs heel spannend en gezond. Het blijkt mensen veel meer werkplezier te geven, maar ook meer zelfvertrouwen en minder stress. Volgens een Italiaans onderzoek schijnen zelfs de partners thuis er baat bij te hebben als de ander een relatie heeft met iemand op het werk! OK, dat waren de leuke kanten. Maar nu de minder leuke kanten. Wat te doen als de relatie bestaat tussen een baas en een ondergeschikte? Stel je het klassieke geval voor van de baas met zijn secretaresse? Of de senoir met de junior? Deze hiërarchie is voor een werksituatie misschien wel handig, maar in een liefdesrelatie leidt zo’n scheve verhouding bijna altijd tot problemen. Want thuis ben je namelijk ook ‘baas en secretaresse’. Denk maar niet dat de baas zich thuis als een klein jongetje gedraagt en dat zijn secretaresse daar ineens de broek aan heeft. Bovendien kan de baas vertrouwelijke informatie hebben over een op handen zijnde reorganisatie die nog even niemand mag weten. Het zou dan heel vreemd zijn als die informatie thuis ook verzwegen werd. Een ander nadeel is de situatie die ontstaat als de verhouding tussen twee collega’s ineens uitgaat. Wat dan? Elke dag zie je elkaar weer, terwijl het beter zou zijn als je elkaar een tijdlang niet meer zou zien. Toch zullen er eeuwig relaties in een werksituatie blijven ontstaan. Waarom? Omdat mensen er acht uur per dag lief en leed met elkaar delen. Dat schept veel intimiteit. Mensen die fulltime werken kennen hun collega vaak beter dan hun partner thuis met wie ze misschien niet veel meer communiceren. Moeten we het dan verbieden dat relaties op het werk mogelijk worden? Nee, verbieden niet. Maar laten mensen er verstandig mee omgaan. Bepaalde relaties kunnen je veel plezier geven. Maar als er op het werk al sprake is van ongelijkheid, zou ik er niet eens aan beginnen. Voordat je het weet zit je thuis ook nog zijn brieven uit te printen.

Vier lezingen over grensoverschrijdend gedrag – 15 maart 2005 – Red. MdH -- Op vrijdag 18 maart a.s. zullen in het Auditorium Domstad Hogeschool te Utrecht vier lezingen over het thema ‘seksuele grensoverschrijding’ worden gehouden. De lezingen maken deel uit van de Seksuologische Drieslag en worden georganiseerd door de NVVS (Nederlandse Vereniging voor Seksuologie), de beroepsvereniging voor seksuologen. De eerste lezing wordt gehouden door Gert-Jan van Zessen en gaat over het thema ‘Seksverslaving in de seksuologische praktijk’. Vervolgens geeft psychologe/seksuologe Willeke Bezemer een lezing over seksuele intimidatie op het werk. Zij gaat onder andere in op de vraag hoe men daarmee dient om te gaan. De derde lezing gaat over de gevolgen van seksueel misbruik (door Willy van Berlo). De laatste in de reeks lezingen behandelt het thema ‘parafiele voorkeuren bij de seksuologische cliënt’. De lezingencyclus duurt van 10 uur tot 12.30 uur. De toegang is ook voor niet-leden van de NVVS gratis maar u dient zich van tevoren aan te melden. Meer informatie treft u op de website van de NVVS aan. T.z.t. zullen wij nog een verslag van de lezingen publiceren.

Liefdesrelaties op het werk -- 14 maart 2005 -- planet.nl -- Een topman van Boeing moest vertrekken nadat bekend werd dat hij een liefdesrelatie had met een naaste medewerkster. Hoe gaan werkgevers in Nederland om met relaties op het werk? Dat twee werknemers een liefdesrelatie aangaan op het werk komt vaak voor. Werkgevers juichen het niet toe omdat het vaak tot problemen leidt. Zeker op het moment dat er een einde komt aan de relatie. Rancune, verbittering en wrok bij degene die aan de kant is gezet kan een negatief effect hebben op de werksfeer. Toch staan werkgevers voor een dilemma. De werknemer heeft recht op zijn privacy en als hij een relatie aangaat met een collega, dan is dat in principe zijn eigen keuze. Zolang er geen problemen zijn kan de werkgever hier niets tegen ondernemen. Pas als de relatie zwaar verstoord dreigt te raken zal de werkgever een ontslagprocedure kunnen starten tegen één van de twee werknemers. Hij zal dan moeten aantonen dat de arbeidsverhouding zodanig verstoord is geraakt dat ontbinding van de arbeidsovereenkomst onvermijdelijk is. Teneinde problemen die een liefdesrelatie met zich mee kunnen brengen te voorkomen wordt er vaak voor gepleit dat bedrijven een gedragscode invoeren die door de werknemer moet worden nageleefd indien hij een relatie begint met een naaste medewerker. In de VS is een dergelijke gedragscode al vrij gebruikelijk bij de bedrijven. De topman van Boeing, Harry Stonecipher, die zelf had aangedrongen op een dergelijke code binnen het bedrijf, moest uiteindelijk zelf vertrekken vanwege deze code. Hij was getrouwd en op een gegeven moment lekte via vertrouwelijke mailtjes uit dat hij een relatie onderhield met een directe medewerkster. Het voordeel van een gedragscode is dat een verstoorde werksfeer kan voorkomen. Werknemers worden op basis van de code verplicht om een relatie direct te melden bij de werkgever. Voorts wordt vaak in een code bepaald dat één van de twee elders wordt geplaatst binnen het bedrijf, of indien dat niet mogelijk is op zoek moet gaan naar een andere baan. Mr. Diana Simons schrijft wekelijks een column voor Planet Geld en Carrière. Ze is jurist arbeidsrecht en partner bij Hengeveld Advocaten in Amsterdam.

Relaties bloeien op het werk, maar baas is verboden vrucht – 12 maart 2005 – Het Parool -- Op een dag ontving Daan Fousert, personeelsmanager bij een Amerikaans bedrijf, een stapel foto's. De platen toonden een bedrijfsleider in een nogal precaire positie. "Ze waren afkomstig van zijn ex-vriendin, die ook werkzaam was bij ons bedrijf," herinnert Fousert zich. "Zij stuurde mij allerlei compromitterend materiaal. Pure chantage." De bedrijfsleider was al vele jaren getrouwd, maar niet met de afzender van de foto's. Fousert confronteerde de bedrijfsleider met de foto's. De man nam ontslag "Relaties op het werk kunnen mensen in een kwetsbare positie brengen. Dit leidt er wel eens toe dat mensen op de werkvloer hun vetes uitvechten," zegt Fousert, voormalig personeelsmanager bij onder andere General Electric, Fokker, Compaq en Ericsson en nu adviseur op dit terrein. Vorige week moest de hoogste man van de Amerikaanse vliegtuigbouwer Boeing vertrekken vanwege een liefdesaffaire. Harry Stonecipher is getrouwd, maar hield er ook een relatie op na met een werkneemster van het bedrijf. De affaire kwam aan het licht toen enkele medewerkers pikante mailtjes onder ogen kregen van Stonecipher aan zijn buitenvrouw. Zij stuurden de mailtjes compleet met foto's direct naar de commissarissen. Stonecipher kon geen kant op. Hij had na zijn aantreden in december 2003 nota bene zelf onethisch gedrag veroordeeld in een code. Boeing was verwikkeld in een aantal pijnlijke affaires, zoals omkoopschandalen en spionage. Daar wilde Stonecipher een einde aan maken. Uiteindelijk gleed hij zelf uit over zijn code. Relaties op het werk komen ook in Nederland vaak voor. Uit onderzoek van de Universiteit Wageningen blijkt dat één op de drie werknemers wel eens verliefd is geweest op een collega. Deze ontwikkeling ligt in de lijn der verwachtingen. Vrouwen werken meer, het aantal bedrijfsuitjes neemt toe en e-mail is een simpele manier om in het geheim te communiceren. In Nederland hebben bedrijven nauwelijks gedragscodes over relaties, zegt Fousert. "Compaq had regels opgesteld in de VS, maar die golden niet voor Nederland." Willeke Bezemer komt dit soort regelingen ook zelden tegen. De psychologe van bureau Bezemer en Kuiper adviseert bedrijven over ongewenste en daarmee ook over gewenste intimiteiten. Nederlandse bedrijven staan nu eenmaal zelden stil bij relaties op de werkvloer. "Ze gaan ervan uit dat mensen er zelf wel verstandig mee om zullen gaan." Amerikaanse bedrijven zijn veel voorzichtiger, uit angst dat relaties kapot gaan en tot claims leiden vanwege ongewenste intimiteiten. Behalve gedragscodes hanteren ondernemingen ook zogenaamde liefdescontracten, waarin koppeltjes uitsluiten claims in te dienen. Bezemer vindt dit soort contracten te ver gaan. Maar ze is wel van mening dat Nederlandse bedrijven zich drukker mogen maken over dit soort relaties. "Er is in principe geen bezwaar tegen verhoudingen op het werk, maar een affaire tussen een leidinggevende en ondergeschikte is niet goed," licht ze toe. "Die leidt tot ongemakkelijke situaties. Hoe zit het met promoties en salarisverhogingen van die ondergeschikte? Dat zijn lastige kwesties, die tot beoordelingsfouten kunnen leiden."

Ook kan een affaire van een topman het bedrijf imagoschade opleveren. "Onlangs kwam aan het licht dat een vestigingsmanager bij een Nederlands bedrijf de zoveelste relatie met een werkneemster had. Dat is geen voorbeeldig gedrag. Als een concern als Boeing werkt aan het imago, kan een affaire daar afbreuk aan doen." Fousert heeft begrip voor het vertrek van Stonecipher. "Het bedrijf kan worden meegetrokken in een schandaal. Bovendien: als regels bestaan, moet een onderneming daarnaar handelen, ongeacht de positie van de persoon in kwestie." De Amsterdamse advocate Gabi van Driem is voorstander van gedragscodes bij bedrijven. Daarin moet ook staan hoe ondernemingen omgaan met koppeltjes op de werkvloer. "Collega's die een relatie hebben, dienen dit direct te melden," zegt ze. "Eén van beiden moet dan ergens anders werken." Van Driem zit bij enkele bedrijven in klachtencommissies voor ongewenste intimiteiten. "Relaties op het werk leiden tot vervelende situaties. Ik krijg veel klachten dat affaires na een breuk uitmonden in ongewenste intimiteiten." Ook leiden relaties tot complexe verhoudingen op de werkvloer. "Er ontstaan informele structuren. In sommige bedrijven ontstaan familiaire banden, doordat veel werknemers iets met elkaar hebben. Dan ontbreken elke controle en transparantie." Bovendien wijst de praktijk uit dat de ondergeschikte vaak vertrekt, meestal de vrouw. Zo moest deze week een brandweervrouw uit Zuidlaren haar biezen pakken na een affaire met een collega. "In een code moet eigenlijk staan dat de leidinggevende dan vertrekt. Maar dat zal in de praktijk weinig gebeuren." Bezemer is voorstander van regels over relaties op het werk, maar een verbod of gedwongen vertrek is in haar ogen geen oplossing. "Dan neemt de gezelligheid snel af en is het gevaar groot dat een ondergrondse liefdesmarkt ontstaat. Bovendien zou een verbod de huwelijksmarkt in Nederland ernstig verstoren." Relaties op het werk komen vaak voor en kunnen tot grote problemen leiden. Vooral als het liefde tussen een leidinggevende en zijn ondergeschikte betreft. De topman van Boeing moest vertrekken vanwege zo'n affaire. Die was in strijd met de gedragsregels van het bedrijf. In Nederland bestaan nauwelijks gedragscodes. Maar die zouden wel veel problemen voorkomen, menen deskundigen. .

Commentaar red. MdH: Op vrijdag 18 maart a.s. houdt Willeke Bezemer een lezing over grensoverschrijdend gedrag op de werkvloer. Meer informatie over deze en andere met dit thema verband houdende lezingen treft u momenteel op onze pagina CURSUSSEN, WORKSHOPS, SYMPOSIA & CONGRESSEN aan.

Lelystads raadslid weg na seksschandaal -- 9 maart 2005 – Telegraaf -- LELYSTAD - Het CDA in Lelystad heeft een gemeenteraadslid buiten de partij gezet. De politicus heeft zich op zijn werk mogelijk schuldig gemaakt aan seksuele intimidatie en hij zou hierover hebben gelogen tegen de partij. Dat heeft fractievoorzitter D. Zantingh woensdag gezegd. "Hij heeft ons onjuist en onvolledig geïnformeerd", aldus Zantingh. Dit liegen was voor het CDA reden om het raadslid weg te sturen. Haar voormalige partijgenoot ontkent de beschuldiging. Hij overweegt Zantingh aan te klagen wegens smaad. Het raadslid raakte vorig jaar ook al in opspraak, omdat de Belastingdienst onderzoek naar hem deed. Die zaak is uiteindelijk geseponeerd. Volgens Zantingh heeft de politicus daarna beloofd om zich beter in te zetten voor het CDA. "Hij kwam zijn beloften en afspraken echter nog steeds niet na. We waren dus al ontevreden. Het laatste incident was gewoon de druppel" , stelt zij. Het raadslid zelf beweert onschuldig te zijn. Hij was dan ook totaal verrast door de uitlatingen van Zantingh. "Laat ze maar met bewijzen komen, want dat kan ze niet. Er is helemaal niks gebeurd op mijn werk", reageert hij. De politicus wil op termijn graag terugkeren in de Lelystadse gemeenteraad, maar hij heeft besloten om eerst even rust te houden.

Opnieuw schandaal om topman Boeing – 8 maart 2005 – Volkskrant -- AMSTERDAM - De topman van de Amerikaanse vliegtuigmaker Boeing, Harry Stonecipher, is opgestapt vanwege een buitenechtelijke relatie met een vrouwelijke werknemer. De 68-jarige topman moet weg omdat hij interne bedrijfsregels heeft overtreden. De relatie kwam aan het licht door een anonieme tip van een andere werknemer. Volgens president-commissaris Lew Platt stuurde de klokkenluider een pakket op met correspondentie tussen de twee geliefden. In de begeleidende tekst wordt Stonecipher beschuldigd van het voortrekken van zijn maîtresse in haar carrière en salaris, zo meldt Platt in een toelichting.

Lubbers zint op actie tegen VN'er -- 5 maart 2005 – Nederlands Dagblad -- GENEVE - Er zijn aanwijzingen, dat het laatste woord nog niet is gesproken over Ruud Lubbers' gedwongen aftreden als VN-commissaris voor de vluchtelingen.Volgens betrouwbare bronnen wil Lubbers actie ondernemen tegen het OIOS, het onderzoeksbureau van de VN, en OIOS-baas Dileep Nair. Lubbers houdt hen verantwoordelijk voor zijn val. Bij zijn vertrek uit Genève maakte Lubbers al duidelijk, dat hij OIOS verantwoordelijk houdt voor zijn afgang en het er niet bij wil laten zitten. Lubbers beschuldigde met zoveel woorden OIOS van het uitlekken van een intern VN-rapport over zijn vermeende 'wangedrag', vorige maand naar Britse en Nederlandse media. Door het lek werd een op zich afgedane zaak weer opgerakeld, wat voor VN-baas Kofi Annan aanleiding bleek Lubbers alsnog de laan uit te sturen. Naar verluidt, wil de Lubbers de OIOS niet vrijuit laten gaan, en zeker niet Dileep Nair. Die heeft Lubbers nooit het voordeel van de twijfel gegund bij het onderzoek naar diens 'handtastelijkheden' bij de VN-vluchtelingenorganisatie UNHCR. Een formele aanklacht tegen de OIOS of Nair heeft volgens juristen in Genève weinig kans van slagen. De VN geniet namelijk diplomatieke onschendbaarheid, evenals Lubbers zelf trouwens vanwege zijn VN-functie. Mocht een rechter in Nederland of elders eventuele gerechtelijke stappen ontvankelijk verklaren, dan belanden de betrokken partijen in een uitzichtloos juridisch gevecht. Nairs onschendbaarheid zou moeten worden opgeheven, wat alleen Annan kan doen. Aannemelijker is, dat Lubbers zijn grieven jegens de OIOS-methoden naar buiten brengt in de media, om eens en voor altijd uit te leggen hoe onfatsoenlijk hij zou zijn behandeld. Het publiekelijk aan de schandpaal nagelen van de OIOS zou Lubbers echter een aanklacht wegens laster van de VN kunnen opleveren. Gezien de internationale complicaties, is het echter niet waarschijnlijk, dat een rechter zijn handen aan die zaak wil branden. Daarmee zou Lubbers dat risico kunnen nemen bij zijn publieke weerwoord.

Meer beleid tegen ongewenste omgangsvormen -- 2 maart 2005 -- FNV KIEM -- De FNV wil werkgevers verplichten om beleid te voeren tegen seksuele intimidatie, agressie, geweld, pesten of discriminatie op het werk. Daarbij gaat het niet alleen om preventie en bestrijding van ongewenste omgangsvormen, maar ook om nazorg voor werknemers die daarvan slachtoffer zijn geworden. De FNV wil dat werknemers in elk bedrijf de mogelijkheid hebben een vertrouwenspersoon te raadplegen en een beroep kunnen doen op een goede klachtenprocedure en klachtencommissie. Dit schrijft de FNV in een brief aan de vaste Kamercommissie voor Sociale Zaken waar vandaag de evaluatie van de Arbowet met betrekking tot ongewenste omgangsvormen wordt besproken. FNV-beleidsmedewerker Corine van der Vliet: Uit onderzoek blijkt dat vertrouwenspersonen en klachtencommissies nuttige en noodzakelijke instrumenten zijn. Bij bedrijven die ze nu al op vrijwillige basis hebben, blijken werknemers als ze al praten over wat hun overkomt, dat te doen met een vertrouwenspersoon. Veel werknemers houden echter nog steeds hun mond. Uit onderzoek blijkt dat werknemers vaker last hebben van ongewenste omgangsvormen, maar dat het aantal klachten afneemt. Van der Vliet: Zelfs werkgevers weten dat nul klachten over ongewenste omgangsvormen, niet betekent dat die klachten niet zouden bestaan. Daar moeten ze dus iets mee. Nieuwe regels in de Arbowet kunnen hen aansporen om er iets aan te doen.

Niks geintjes, niks hoffelijkheid: slachtoffers seksuele intimidatie voelen zich vernederd – 1 maart 2005 – Algemeen Dagblad – Seks & psyche – Willeke Bezemer – De dames van de afdeling hebben de koppen bij elkaar gestoken. Want over twee dagen is hun collega A. jarig. Hij is vrijgezel en wordt 45. Ze geven hem een heuse opblaaspop. B. vind C. een lekker ding en laat haar dat een paar keer per dag weten. Zit ze een rapport te typen, krijgt ze weer zo’n mail. D. notuleert directievergaderingen. Een van de heren vertelt haar hoe blij hij is dat hij tenminste nog iéts spannends heeft om tegenaan te kijken. E. is niet blij met de pin-ups op haar computerscherm en die heeft ze er heus niet zelf op gezet. F. is ook niet blij, bij haar gaat het om de seksueel getinte en soms echt gore moppen die haar collega’s te berde brengen. G. ergert zich aan zijn collega’s die met hun tong klakken en gebaren maken als een vrouw de afdeling oploopt. H. voelt zich vernederd als haar baas pardoes een arm om haar middel slaat in het bijzijn van enkele hoge heren en haar tegen zijn kruis aantrekt. Geintjes? Grapjes? Complimenten waar je niets achter moet zoeken? Welgemeende aandacht? Hoffelijkheid? Een vriendelijk en betrokken gebaar? De ‘daders’ vinden van wel. Niks mis mee, toch? De ‘slachtoffers’ hebben een andere mening. Ze voelen zich opgelaten, vernederd, gekrenkt en noemen al die geintjes en hoffelijkheid seksuele intimidatie. Alles mis mee, dus. Deze zaken zijn vaak heus nog wel uit te praten. Op één voorwaarde echter: dat de ‘dader’ reflectie vertoont en het slachtoffer niet bij voorbaat belachelijk maakt of voor gek verklaart, maar zich serieus afvraagt hoe het kan gebeuren dat het door hem goed bedoelde gebaar zo anders overkomt. En als hij dan ook nog sorry kan zeggen, en dat hij er niet bij heeft nagedacht, en dat het hem spijt en dat hij er in het vervolg rekening mee zal houden, en dat allemaal ook nog meent, is er geen vuiltje meer aan de lucht. Dit lijkt allemaal zo eenvoudig, maar in de praktijk blijkt het nogal eens teveel gevraagd. Neem Lubbers nou. Geen sorry, niets van dat al, ik heb hem vooral hoog van de toren horen blazen. Met hem was niks mis! Dat gebaar van die arm enzovoort was vriendelijk en hoffelijk! Hem trof geen blaam! Nee, met de 51-jarige Cynthia spoorde iets niet. Die wilde hem een hak zetten omdat ze geen promotie kreeg. Die liet zich door de Amerikaanse tegenlobby gebruiken om hem te lozen. Die wilde geld slaan uit dat vriendelijke gebaar van Ruud. En door deze perfide vrouw is hij nu zijn baan kwijt. Zo ken ik er nog wel een paar. ‘Ze wilde het zelf’, bijvoorbeeld en ‘ze heeft het uitgelokt’. Het is de klassieke rolomdraaing waarin daders zich zielig opstellen en zich als slachtoffer presenteren, terwijl ze tegelijkertijd de eigenlijke slachtoffers neerzetten als daders. Geen wonder dat slachtoffers van seksuele intimidatie er nogal eens voor terugschrikken om die zogenaamde geintjes, complimenten, aandacht en hoffelijkheid aan te pakken. Want voor je het weet, worden de rollen omgedraaid en krijg jíj de schuld.

Commentaar red. MdH: Willeke Bezemer weet ons altijd weer positief te verrassen met haar doortastendheid, inzicht en deskundigheid t.a.v. de materie, taalvaardigheid, gepaste ironie, directheid en moed van spreken. Het is enerzijds altijd weer leuk en plezierig haar stukken over seksuele intimidatie te lezen, anderzijds zijn haar stukken een hoopgevende tegenhanger tot menige onprofessionele uitspraak over seksueel misbruik en soortgelijks door collegae wiens etiketje eigenlijk juist een garantie zou moeten zijn voor no-nonsense verhalen.

Verdachte gemeenteraadslid Delfzijl eist vergoeding van woordvoerster ‘slachtoffer’ -- 26 februari 2005 -- Groninger Internet Courant -- A. de Kruijff, het van verkrachting beschuldigde gemeenteraadslid in Delfzijl, eist een schadevergoeding voor de materiële en immateriële schade die hij opliep door de vele publicaties omtrent het vermeende seksuele vergrijp. Hij doet dat maandag in een kort geding tegen de woordvoerster van raadslid L. Beulakker. Beulakker zelf zegt drie jaar geleden verkracht te zijn door De Kruijff. De eis is 15 duizend euro. De Kruijffs advocaat mr. G. Breuker benadrukt dat het kort geding niet gericht is tegen Beulakker zelf. Beulakkers woordvoerster R. de Weerd heeft volgens hem in strijd met de wet gehandeld door zijn cliënt met naam en toenaam te noemen in interviews met kranten, radio en televisie. Hierdoor is De Kruijffs naam ernstig beschadigd, aldus Breuker. “Tik ‘gemeenteraad Delfzijl’ in in Google en je hebt tal van hits die de naam van mijn cliënt met verkrachting in verband brengen.” Overigens ziet de advocaat de eis nog slechts als een voorschot. Mocht de voorzieningenrechter zijn cliënt in het gelijk stellen, dan wordt een bodemprocedure overwogen. Beulakker deed in januari van dit jaar aangifte van verkrachting door De Kruijff. Die zou zich al in 2002 aan haar hebben vergrepen. Beulakker durfde pas na drie jaar met de beschuldigingen naar buiten te komen, omdat zij zich eerder bedreigd voelde. De aangifte zorgde voor veel heibel in de lokale politiek van Delfzijl. Zo eiste het lokale bestuur van GroenLinks het vertrek van De Weerd. De fractievoorzitter weigerde echter op te stappen, daar ze zegt op persoonlijke titel op te treden als woordvoerder van Beulakker. De Rijksrecherche is inmiddels een onderzoek gestart naar de vermeende verkrachting.

Lubbers vertrekt per direct – 24 februari 2005 – Volkskrant / ANP – GENEVE / DEN HAAG - Ruud Lubbers vertrekt per direct als Hoge Commmissaris voor de Vluchtelingen van de Verenigde Naties (Unhcr). Dat heeft hij besloten in overleg met VN-baas Kofi Annan, aldus Lubbers in een verklaring tegenover zijn staf donderdag. Lubbers' plaatsvervanger zal voorlopig de leiding van de Unhcr overnemen totdat Annan een definitieve opvolger heeft gevonden. Lubbers diende afgelopen zondag zijn ontslag in nadat een rapport van het interne onderzoeksbureau van de VN over vermeende seksuele intimidatie was uitgelekt.

Lubbers deed er goed aan – 22 februari 2005 – Het Parool -- RIJSWIJK - Driekwart van de Nederlanders vindt dat Ruud Lubbers de juiste keuze heeft gemaakt door af te treden als Hoge Commissaris voor de Vluchtelingen van de Verenigde Naties. Dat blijkt uit een onderzoek van Maurice de Hond in opdracht van de NOS. Slechts zestien procent vindt dat hij had moeten aanblijven. Bijna de helft van de ondervraagden (46 procent) denkt dat Lubbers zich niet schuldig heeft gemaakt aan seksuele intimidatie; 28 procent denkt dat de UNHCR-baas zich wél schuldig heeft gemaakt aan handtastelijkheden. Er is daarbij weinig verschil in oordeel tussen mannen en vrouwen. Lubbers hoopt door zijn vertrek de problemen voor secretaris-generaal Kofi Annan van de VN te beperken. Hij schrijft dat in een brief aan de zesduizend medewerkers van de UNHCR. De Hoge Commissaris blijft ontkennen dat hij zich schuldig heeft gemaakt aan ongewenste intimiteiten jegens medewerksters. Uit het onderzoek van De Hond blijkt dat 24 procent van de Nederlanders denkt dat Lubbers door op te stappen impliciet heeft erkend dat hij fout zat; 67 procent vindt van niet. Lubbers laat de UNHCR-medewerkers ook weten dat het hem spijt dat het plotselinge nieuws op deze wijze bekend moest worden. 'Laat mij u ervan verzekeren dat ik dit besluit niet lichtvaardig heb genomen,' schrijft de Nederlandse oud-premier. De 65-jarige Rotterdammer vermeldt dat hij ruim vier jaar al zijn energie in de organisatie en in het lot van vluchtelingen heeft gestoken. 'Voor een laatste maal, ik blijf trots op de UNHCR en ik dank u allen voor uw steun.' Lubbers blijft aan totdat een opvolger is gevonden. Zijn termijn als Hoge Commissaris zou in december aflopen. Lubbers stapte op wegens aanhoudende berichten over ongewenste intimiteiten jegens medewerkers. In zijn ontslagbrief aan Annan schreef hij 'dat ondanks alle loyaliteit, belediging nu is toegevoegd aan het onrecht'. Annan dankte Lubbers in een verklaring voor zijn toewijding aan de zaak van de vluchtelingen. Maar hij liet ook weten dat 'door de voortdurende controverse de positie van de Hoge Commissaris onmogelijk was geworden'. Het vertrek van Lubbers is in het belang van de UNHCR, aldus Annan.

Lubbers zegt termijn vol te zullen maken -- 18 februari 2005 -- Reformatorisch Dagblad -- VN-vluchtelingencommissaris Ruud Lubbers heeft vrijdag gezegd dat secretaris-generaal Kofi Annan niet om zijn aftreden heeft gevraagd en dat hij zijn vijfjarige ambtstermijn als hoofd van de UNHCR, die 31 december afloopt, gewoon zal voltooien. Lubbers gaf een persconferentie in New York nadat hij afzonderlijk met Annan en diens stafchef had gesproken. De gesprekken hadden plaats nadat de Britse krant The Independent details had gepubliceerd uit een intern VN-rapport waarin gesproken wordt van „een patroon van seksuele intimidatie” in het gedrag van Lubbers. De vakbond van VN-medewerkers verwijt Annan dat hij de conclusie van de interne waakhond van de VN-organisatie, het Office of Internal Oversight Services, dat Lubbers zich aan seksuele intimidatie schuldig had gemaakt, niet heeft overgenomen. Annan stelde vast dat de beschuldiging juridisch niet overeind gehouden kon worden, maar sprak wel zijn bezorgdheid uit over het incident en mogelijke pogingen om het onderzoek te beïnvloeden.

Vernietigend rapport over Ruud Lubbers – 18 februari 2005 – Telegraaf -- LONDEN - Een intern VN-onderzoek naar Unhcr-topman Ruud Lubbers oordeelde vorig jaar vernietigend over het optreden van de Nederlandse ex-premier. De 65-jarige Lubbers maakte zich volgens het Bureau voor Intern Toezicht (OIOS) schuldig aan seksuele intimidatie en machtsmisbruik. Klachten van anonieme medewerksters "duiden op een patroon van seksuele kwelling door Lubbers". Dat heeft de Britse krant The Independent, die als eerste inzicht heeft gekregen in het geheime rapport, vrijdag gemeld. In het verslag van mei 2004 staan naast details over de aanklacht, die een 51-jarige medewerkster van de VN-vluchtelingenorganisatie in april van dat jaar tegen Lubbers indiende, anonieme beschuldigingen van andere vrouwen. VN-secretaris-generaal Kofi Annan sprak de Hoge Commissaris voor de Vluchtelingen in juli vrij van de aanklacht. De beschuldiging over "ongewenst fysiek contact" viel volgens de hoogste VN-baas niet te bewijzen. Wel kreeg Lubbers, die altijd heeft ontkend, van Annan een berisping. De klaagster, een Amerikaanse vrouw, stelde volgens The Independent tegen de onderzoekers dat Lubbers na een vergadering in Genève op 18 december 2003 zijn handen op haar heupen plaatse, haar van achter tegen zich aantrok en korte tijd zijn kruis tegen haar achterste duwde. Volgens het OIOS-rapport probeerde Lubbers vervolgens de uitkomst van het onderzoek te beïnvloeden. De oud-CDA-leider "misbruikte zijn gezag als hoge commissaris door zijn intense, diepgaande en intimiderende pogingen de uitkomst van het onderzoek te beïnvloeden". Zo verstuurde Lubbers intern een vernietigende brief over de klaagster, benaderde hij getuigen persoonlijk en nam hij een advocaat in de arm die moest zorgen dat de kwestie binnenskamers bleef. Medewerkers van het interne toezichtsbureau spraken tijdens het onderzoek naar nu blijkt nog met vier andere vrouwen die klaagden over seksuele intimidatie. Zij wilden uit vrees voor "vergelding en publieke vernedering" alleen anoniem aan het onderzoek meedoen en dienden uiteindelijk geen officiële klacht in. De eerste van deze klaagsters, in het rapport aangeduid als Mevrouw A., vertelde dat ze eens in Lubbers' huis was uitgenodigd voor een werkbespreking met collega's. In plaats daarvan bleek Lubbers alleen te zijn, praatte hij uitsluitend over persoonlijke zaken en betaste de Nederlandse ex-politicus haar "op seksuele wijze". Bang geworden ontvluchtte de vrouw daarop het huis. De tweede Unhcr-medewerkster stelde dat Lubbers haar had vastgepakt en omhelsd, waarbij hij zijn lichaam tegen haar had aangedrukt. Geschokt en verward duwde zij hem daarop weg, aldus het rapport. 'Mevrouw C.' vertelde dat Lubbers eens had geprobeerd haar te betasten, waarna zij had gedreigd hem te slaan als hij het nog eens zou proberen. De vierde klaagster zei dat Lubbers ongewenste avances maakte en haar vroeg naar zijn hotel te komen. Volgens deze 'mevrouw D.' voelde Lubbers zich eenzaam. In een reactie aan The Independent zegt Lubbers dat het OIOS-rapport geheim was en zo had moeten blijven. De officieel ingediende klacht is nooit bewezen, aldus Lubbers. Van de andere vier klachten zegt hij slechts van een geval details ontvangen te hebben en dat "kwam op geen enkele wijze neer op seksuele intimidatie". Annan tikte Lubbers in juli wel op de vingers over de manier waarop hij tijdens het onderzoek met medewerkers omging. De staf van de Unhcr heeft het recht klachten in te dienen "over elke vorm van wangedrag en moet worden beschermd tegen elke represaille of vergelding tegen hen", aldus de VN-chef.

Voorlichtingscampagne agressie en geweld op de werkvloer – 16 februari 2005 – Zorgkrant -- Ongewenst gedrag op de werkvloer komt steeds vaker voor, zo bleek uit een recent onderzoek van het ministerie van SZW. Daarom is ArboNed afgelopen maandag gestart met een campagne over agressie en geweld. Deze week bezoeken bedrijfsmaatschappelijk werkers van de arbodienst tien zorginstellingen om voorlichting te geven over geweld en agressie. Volgens het onderzoek van het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid werd meer dan een kwart van de werknemers in 2003 met intimiderend gedrag geconfronteerd. In één op de zeven gevallen waren de intimidaties afkomstig van collega's of leidinggevenden. Het gaat hierbij om bijvoorbeeld pesterijen, beledigingen, bedreigingen en lichamelijke betastingen. Met de gratis voorlichtingscampagne wil ArboNed het belang van een preventief intimidatiebeleid onder de aandacht brengen.

Onderzoek naar verkrachting raadslid Delfzijl – 16 februari 2005 – Telegraaf -- DELFZIJL - De Rijksrecherche gaat onderzoek doen naar de vermeende verkrachting van oud-gemeenteraadslid L. Beulakker in Delfzijl. Dat heeft haar woordvoerster R. de Weerd woensdag gezegd. Beulakker zegt dat de fractievoorzitter van de lokale partij Gemeentebelangen zich in 2002 aan haar heeft vergrepen. In januari deed ze aangifte van verkrachting. Beulakker durfde pas na drie jaar met de beschuldigingen naar buiten te komen, omdat zij zich eerder bedreigd voelde. Het beschuldigde gemeenteraadslid A. de Kruiff ontkent alle aantijgingen. Het is niet de eerste keer dat er een zedenaffaire opduikt in de politiek van Delfzijl. Oud-wethouder E. Koning van Delfzijl beweerde in 2003 te zijn aangerand door een raadslid van de partij Delfzijls Belang. Tot vervolging is het toen nooit gekomen. De beschuldigingen van Beulakker hebben tot een politieke rel in Delfzijl geleid. Haar woordvoerster R. de Weerd is tevens gemeenteraadslid voor GroenLinks. Hoewel De Weerd op persoonlijke titel spreekt, wil het bestuur van GroenLinks dat zij aftreedt. De Weerd zou de partij met haar optreden beschadigd hebben. Ze weigert op te stappen. Burgemeester Appel-de Waart van Delfzijl geeft gedurende het onderzoek geen commentaar op de zaak.

Meer geweld op het werk – 14 februari 2005 -- Het Parool -- AMSTERDAM - Een kwart van de werknemers heeft last van geweld op het werk. Bij een op de zeven gevallen gaat het om geweld tussen werknemers onderling of agressie tussen werkgevers en werknemers. Dat geweld neemt zelfs toe. Volgens de Arbo-dienst ArboNed is bijna twintig procent van alle ziekmeldingen het gevolg van 'onheuse bejegening' tijdens het uitoefenen van het beroep. Een concreet cijfer is volgens de dienst moeilijk te geven, omdat veel agressiegevallen niet gemeld worden. Vooral in de zorg en het onderwijs komen gevallen van agressie voor, door patiënten en scholieren. Aandacht voor geweld op het werk is nodig, omdat het vaak een taboe is erover te praten. ''Veel werknemers en werkgevers denken dat het erbij hoort,'' zegt woordvoerster Inge Weel van ArboNed. ''Maar het is natuurlijk helemaal niet normaal dat een verpleegster op de eerste hulp agressief wordt benaderd door een patiënt'' Afgelopen jaar zijn uit de zorg achtduizend meldingen van agressie gekomen. Daarmee is die branche koploper. ''Maar niet iedereen meldt agressie, dus het aantal gevallen ligt veel hoger.'' ''We weten dat onderwijspersoneel vaak agressief benaderd wordt. Maar het aantal meldingen ligt daar heel erg laag. Daar hebben wij nog veel werk te verzetten.'' ArboNed gaat met scholing proberen werkgevers en werknemers te leren omgaan met geweld. ''De gouden regel is: blijf rustig, ga niet mee in de emotie,'' legt Weel uit. ''Wees eerlijk tegen cliënten. Leg hen uit waarom zij bijvoorbeeld lang moeten wachten.'' Ook tegen fysiek geweld staan werkgevers en werknemers niet helemaal machteloos. Volgens Weel heeft de sociale dienst heel doeltreffende maatregelen genomen tegen cliënten met losse handjes. ''Zij hebben de balie zo breed gemaakt, dat het onmogelijk is de medewerker over de balie te trekken.''

Arrestatie VN-militairen wegens verkrachtingen – 14 februari 2005 – Telegraaf -- KINSHASA - Zes Marokkaanse militairen van de vredestroepen van de Verenigde Naties in Democratische Republiek Congo zijn opgepakt omdat ze verdacht worden van seksueel misbruik van minderjarigen. Dat heeft de BBC op gezag van Marokkaanse functionarissen maandag gemeld. Volgens de functionarissen zijn het hoofd van het Marokkaanse contingent in Congo en zijn plaatsvervanger uit hun functie gezet. Het optreden van Marokko komt een maand na de publicatie van een VN-rapport over verkrachtingen door vredestroepen in Congo. In het onderzoek werd melding gemaakt van 72 mogelijke verkrachtingen van vrouwen en kinderen. Behalve uit Marokko komen de vermoedelijke daders uit Frankrijk, Urugay, Pakistan, Nepal, Tunesië en Zuid-Afrika. De VN-vredesmissie in Congo moet helpen de orde te herstellen, nadat een burgeroorlog in het land van 1998 tot 2003 naar schatting 2,5 miljoen levens eiste.

Israëlische kolonel verdacht van verkrachting soldate – 18 januari 2005 -- Reformatorisch Dagblad -- JERUZALEM – Het Israëlische leger heeft een kolonel gearresteerd die ervan wordt verdacht een vrouwelijke soldaat die onder zijn bevel stond meerdere malen te hebben verkracht. Het leger heeft dat dinsdag bekendgemaakt. De kolonel is de hoogste officier tot nog toe die in een dergelijke zaak in hechtenis is genomen. De aanklaagster van de kolonel is een 20–jarige vrouw die enkele maanden geleden haar militaire dienstplicht vervulde. Ze zei in de krant Yediot Ahronot te zijn verkracht in zijn kantoor, zijn auto, een hotel en zelfs een keer bij haar ouders thuis. Volgens militaire bronnen diende een andere soldate drie maanden geleden tegen dezelfde kolonel een soortgelijke klacht in. Meerdere vrouwen vertelden dinsdag in talkshows op de radio dat hun in het leger hetzelfde is overkomen. Israëlische vrouwen moeten na hun 18de twee jaar militaire dienst vervullen. Er is vaker opschudding geweest over seksschandalen in het leger. In 1999 hield het Israëlische Hooggerechtshof de promotie tegen van een generaal die was veroordeeld wegens seksuele intimidatie. In 2001 werd ex–generaal en oud–minister van defensie Yitzhak Mordechai schuldig verklaard aan aanranding van twee vrouwelijke ondergeschikten. Vrouwenrechtenactivisten spraken er schande van dat Mordechai er met een voorwaardelijke straf van af kwam.

GroenLinks in Delfzijl eist vertrek van preses -- 18 januari 2005 – Dagblad van het Noorden -- DELFZIJL - Het Delfzijlster partijbestuur van GroenLinks wil dat fractievoorzitter Ria de Weerd haar zetel in de raad opgeeft. Het bestuur vindt het een slechte zaak dat De Weerd optreedt als woordvoerder van Lia Beulakker, die aangifte deed van verkrachting door een ander raadslid. De Weerd beraadt zich op haar positie. De Weerd zegt dat ze optreedt als privé-persoon voor Beulakker en niet als fractievoorzitter. ''Het optreden van De Weerd kan niet los worden gezien van de functie die ze bekleedt binnen de raad van Delfzijl. De Weerd heeft de positie van GroenLinks geschaad, omdat ze een privé-zaak met de politiek heeft vermengd'', aldus het GroenLinks-bestuur. De fractievoorzitter van GroenLinks probeerde begin januari ook nog de terugkomst in de raad van oud-wethouder Emmy Hoevelaken te blokkeren. Ze polste verscheidene fracties om actie tegen haar te ondernemen. De Weerd kreeg daarvoor geen steun. Het partijbestuur vindt de poging tot blokkade van Hoevelaken ''tegen alle democratische wetten ingaan''. Haar poging is maandagavond bij een bijeenkomst van de fractievoorzitters besproken. Ook daar was kritiek op de handelwijze van De Weerd. De fractievoorzitter weet nog niet of ze gehoor geeft aan de oproep van het partijbestuur. ''De reactie van het bestuur verbaast me. De leden hebben de kwesties niet eens met mij besproken'', aldus De Weerd. Het GroenLinks-bestuur weet nog niet wie De Weerd bij eventueel vertrek gaat opvolgen.

Topvrouw ABN Amro ontslagen na seksrel – 15 januari 2005 -- RNG/Telegraaf -- Een vrouwelijk directielid van ABN Amro is op staande voet ontslagen wegens verdenking van seksuele intimidatie. Volgens de bank heeft de directeur van IFN, een dochteronderneming van ABN Amro in Rotterdam, twee ondergeschikte medewerksters lastig gevallen. De directeur, samenwonend met man en drie kinderen, ontkent alle aantijgingen en heeft inmiddels een rechtszaak aangespannen tegen de bank. Het directielid in kwestie werkte pas een jaar bij de ABN-dochter en kreeg naar eigen zeggen in die korte tijd uitsluitend zeer goede beoordelingen voor haar functioneren. Afgelopen najaar kwam daar verandering in, nadat zij was aangesproken door een medewerkster die last had van plagerige collega's. „Er gingen volgens de medewerkster grapjes rond dat de directeur haar zou voortrekken met bonussen en dat de twee een relatie zouden hebben”, zo blijkt uit de processtukken. Twee dagen later werd het directielid bij de algemeen directeur van IFN geroepen. Deze had inmiddels besloten tot een intern onderzoek, „om alle roddels definitief de kop in te drukken”. Hoewel de beschuldigde directeur tegen een onderzoek was, aangezien dat in haar ogen de zaak alleen maar zou opblazen, werden in de week daarna negen medewerkers van de bank gehoord door de interne veiligheidsdienst. In een „bijzonder vervelend en intimiderend verhoor van vier uur lang” werd de directeur daarna geconfronteerd met diverse bezwarende verklaringen van haar collega's. Zo zou zij ongewenst de nek van een medewerkster hebben gemasseerd, haar lichaam tegen het hare hebben aangeduwd en regelmatig complimentjes over haar uiterlijk hebben gemaakt. Ook zou er in de keuken van het bedrijf een seksueel getint incident hebben plaatsgevonden en had de directeur opvallend veel aandacht geschonken aan de klagende medewerkster tijdens een personeelsreisje.

„Ik was verbijsterd over de aantijgingen. Iedereen die mij een beetje kent, weet dat ik tot zoiets niet in staat ben”, zegt de inmiddels gewezen directeur. Deze week spande zij een rechtszaak aan tegen haar ontslag op staande voet, dat na de uitkomsten van het interne onderzoek volgde. „De verdenkingen zijn vrijwel geheel gebaseerd op verklaringen van één medewerkster, die al geruime tijd labiel is, regelmatig zit te huilen op haar werk als gevolg van haar verbroken relatie en de ziekte van haar moeder”, schrijft de advocaat van de directeur. „ABN Amro heeft zeer onzorgvuldig gehandeld”, zo meent de advocaat. Onder meer omdat betrokkene geen enkele waarschuwing zou hebben gekregen voor haar vermeende misdragingen. „In plaats daarvan is zij direct veroordeeld door ABN Amro op basis van verklaringen.” ABN Amro geeft geen enkel commentaar op de kwestie. De rechtszaak is tot nader order uitgesteld.

Bruininck niet vervolgd voor aanranding – 4 januari 2005 – Radio TV Noord -- LEEUWARDEN - Oud-raadslid Bruininck van Delfzijl kan niet worden vervolgd voor poging tot aanranding van voormalig wethouder Koning. Dit heeft het Gerechtshof in Leeuwarden beslist. Met dit besluit komt een eind aan een langdurige gerechtelijke procedure. Koning stapte in januari 2003 op na de beschuldiging dat zij Bruininck maandelijks betaalde voor haar wethouderszetel. Tijdens het daarop volgende onderzoek van de Rijksrecherche verklaarde Koning dat Bruininck had geprobeerd haar aan te randen. Het Openbaar Ministerie boog zich over de zaak en besloot dat er te weinig aanknopingspunten zijn om Bruininck te vervolgen. Koning stapte naar het Gerechtshof, maar die geeft het OM gelijk. Volgens advocaat Anker van Koning is Bruininck niet van alle blaam gezuiverd...

www.misbruikdoorhulpverleners.nl