-         Nieuws GOG Gezondheidszorg Buitenland –

-         Dossier GOG België –

- Dossier Vincent Martin -

2005

Laatste update: 2 juni 2006

 

 

Via deze pagina kunt u op de hoogte blijven van gevallen van grensoverschrijdend gedrag (GOG) door Belgische (met name Vlaamse) hulpverleners. Het gaat hierbij om seksueel en anderszins grensoverschrijdend gedrag. In het bijzonder zult u in dit nieuwsdossier berichten over de Vlaamse psychiater en gerechtsdeskundige Vincent Martin aantreffen. Indien nieuwsberichten aan onze aandacht mochten ontsnappen, zullen wij het te allen tijde zeer waarderen indien u ons op gemiste publicaties mocht willen attenderen. Bij voorbaat dank!

 

Tot nu toe treft u twee ervaringsverhalen van slachtoffers van Vlaamse zorgverstrekkers op onze site aan.

  • Crystals Verhaal over seksueel GOG door een psychotherapeut (m) tijdens leertherapie
  • Jessicas Verhaal over seksueel misbruik door een arts (m) en door een osteopaat (m)

 

 

 

 

Actueel

 

 

 

Relevant nieuws i.v.m GOG door hulpverleners in België

 

 

 

 

Aankondiging van de tweede bijeenkomst van de zelfhulpgroep voor slachtoffers van GOG door hulpverleners in Vlaanderen

 

De tweede lotgenotenbijeenkomst zal plaatsvinden op woensdag 7 juni 2006 in de lokalen van het Trefpunt Zelfhulp vzw.

 

Dit initiatief komt voort uit de studienamiddag seksueel GOG door zorgverstrekkers die in maart 2006 in Leuven werd gehouden. Deze studienamiddag werd georganiseerd door Uilenspiegel vzw en Similes vzw.

 

 

 

PERSBERICHT                                                                         1 juni 2006

 

Vrouwenraad start petitie naar aanleiding van de zaak-Martin

 

Oktober 2005: gerechtspsychiater Vincent Martin wordt veroordeeld tot vier jaar cel met uitstel wegens verkrachting en aanranding van maar liefst zeven patiënten. Pas nu, mei 2006, is bekend dat de Orde van Geneesheren deze psychiater op 5 december 2005 slechts voor één jaar heeft geschorst. 

 

De Vrouwenraad ontving de afgelopen tijd terecht heel wat verontwaardigde reacties van zowel mannen als vrouwen over deze gang van zaken. Dagelijks worden tien vrouwen verkracht of aangerand, zeven doen daarvan aangifte. In ongeveer 40 % van de gevallen kan de dader geïdentificeerd worden. Het is niet bekend hoeveel onder hen een hulpverlenende functie uitoefenen. Hulpverleners hebben een extra verantwoordelijkheid door hun machtspositie ten opzichte van de patiënt. Een slachtoffer van seksueel geweld dat bij hen in alle vertrouwen komt aankloppen wordt voor een tweede maal slachtoffer! Deze verantwoordelijkheid moet vertaald worden in ons rechtssysteem en in de tuchtmaatregelen van de Orde der Geneesheren.

 

Reeds meer dan dertig jaar is de vrouwenbeweging actief bezig met het thema ‘verkrachting’. Hun acties en lobbywerk hebben geleid tot een aantal maatregelen op wetgevend vlak en hebben een aantal initiatieven in de hulpverlening teweeggebracht. Maar strafzaken zoals deze bewijzen dat er nog heel wat werk aan de winkel is. De Vrouwenraad heeft daarom zijn aanbevelingen inzake de behandeling van verkrachting, vooral indien de dader een hulpverlenende functie uitoefent, nog eens op een rijtje gezet:

 

-          Het bestaande medisch tuchtrecht van de Orde van Geneesheren is niet het best geplaatst als instrument om de deskundigheid en de kwaliteit van de beroepsuitoefening te bewaken. De geneesheren van de orde zijn rechter en betrokken beroepsgroep tegelijkertijd. Dit moet aangepast worden, rekening houdend met de rechten van de patiënt. Ofwel moet een rechtbank de bevoegdheid krijgen beroepsverbod op te leggen aan de arts/dader, niet de Orde. Bij pedofielen gebeurt dit al in andere beroepsgroepen (bijvoorbeeld leerkrachten, opvoeders).

-          Strafverzwaring voor professionele hulpverleners die gezag/macht hebben gebruikt bij het seksueel misbruik. Nu is dit blijkbaar enkel het geval voor minderjarigen.

-          Er bestaat een contact- en straatverbod in geval van seksueel geweld in partnerrelaties. Dit verbod moet systematisch opgelegd worden aan de arts/dader.

-          Opsplitsing v/m in de statistieken. In de administratieve statistieken wordt geen onderscheid gemaakt tussen mannen en vrouwen. Er wordt evenmin een onderscheid gemaakt tussen daders en daders die hulpverleners zijn.

 

De Vrouwenraad wil via een petitie op zijn website het debat aanzwengelen, de aanbevelingen extra in de kijker zetten en iedereen de kans geven om haar/zijn verontwaardiging over deze gang van zaken te uiten. Maar het belangrijkste is dat mensen naar buiten kunnen treden met hun verhaal, sterker worden en samen knelpunten kunnen aankaarten!

 

 

Indien u dit initiatief van de Vrouwenraad wilt gaan ondersteunen, kunt u de

 

Petitie tegen verkrachting

 

via onderstaande link gaan ondertekenen:

 

http://www.vrouwenraad.be/fr_acties11.html

 

Wij waarderen de inzet van de Vrouwenraad zeer en hopen dat deze actie bijzonder succesvol zal gaan verlopen. Red. MdH, 2 juni 2006. Bij voorbaat dank mocht u dit initiatief door uw stem uit te brengen willen gaan steunen!

 

 

 

De zaak Vincent Martin…

 

 

De zaak omtrent de Vlaamse psychiater en ex-gerechtsdeskundige Vincent Martin is nog niet afgesloten. Over enkele maanden wordt de uitspraak in hoger beroep (strafrechtelijke weg) verwacht. Begin december 2006 vervalt de tijdelijk door de Orde der Geneesheren opgelegde, 1 jaar durende, schorsing. Na 4 december a.s. mag Vincent Martin in principe weer als medische specialist aan het werk. Schandalig, zo vinden wij. Wij doen er dan ook al het mogelijke aan om de met het genoemde oordeel door de Orde, dat in professioneel en ethisch opzicht ronduit inacceptabel genoemd moet worden, in zover mogelijk nog enigszins goed te maken. Gericht op zoveel mogelijk bescherming van patiënten zullen wij diverse acties gaan ondernemen en hebben wij al diverse acties ondernomen. Wij zullen hierover t.z.t. nog meer gaan berichten. Voor nu volstaan wij met de aankondiging van ons internationaal persbericht. De media is een belangrijke weg om patiënten, instellingen en ministeries in België en andere landen die al in aanraking met dit probleem waren en/of nog in aanraking met dit probleem kunnen komen, te informeren en daarmee te waarschuwen:

 

 

Zedendelinquentie door medische professionals in Europa: de dringende noodzaak van betere bescherming van patiënten

 

In productie…

 

Een internationaal persbericht met het doel patiënten in België, Nederland en alle omliggende landen te beschermen voor verdere schadeberokkening door de Vlaamse psychiater Vincent Martin die ondanks strafrechtelijke veroordeling voor zes ernstige zedenfeiten, gepleegd met Vlaamse patiënten, door de Vlaamse Orde der Geneesheren slechts voor 1 jaar als arts werd geschorst. Met de opheffing van de tijdelijke schorsing door de Orde op 4 december 2006 zullen patiënten niet meer voor de meervoudige zedendelinquent beschermd zijn aangezien hij dan weer in België, Nederland en elders als arts aan het werk kan. Gericht op professionele zorgverlening in het algemeen en voorkoming van verder seksueel misbruik door de medische specialist in het bijzonder achten wij het van groot belang dat aan dit onderwerp internationaal aandacht zal worden besteed. Een arts die tevens meervoudig zedendelinquent is, dient naar onze mening geen kans te krijgen zijn vak ooit nog uit te kunnen oefenen.  De Vlaamse Orde faalde erin patiënten in eigen land en elders voortaan te beschermen, reden waarom internationale aandacht voor dit thema dringend wenselijk is.  Dit niet slechts deze zaak betreffende maar ook m.b.t. handhaving van dergelijke kwesties in Europa in de toekomst. Lees alvast ons artikel van 22 april jl. op onze pagina

 

NIEUWSBERICHTEN 2006

 

Ons internationaal persbericht zal een dezer dagen worden verzonden. Wij zijn momenteel nog bezig met research in binnen- en buitenland.

 

Wij willen bij dezen ook andere belangenbehartigers van patiënten ertoe oproepen krachten te bundelen en e.e.a. te gaan ondernemen m.b.t. betere bescherming van patiënten. Laat aan de Orde der Geneesheren in Oost Vlaanderen, aan de politiek, aan de beroepsgroep, de verzekeringsmaatschappijen,…  en aan de media weten wat u ervan vindt dat kwetsbare patiënten na 4 december a.s. weer opgezadeld zullen zijn met de kans zich bij een psychiater in behandeling te begeven die door het plegen van minimaal zes zedenmisdrijven met aan zijn zorg toevertrouwde patiënten al meer dan in voldoende mate heeft aangetoond dat hij niet over de nodige professionaliteit en ethisch correcte attitude beschikt om in staat te kunnen worden geacht het vak van arts naar behoren te kunnen beoefenen.

 

 

 

S T U D I E N A M I D D A G

 

‘GRENSOVERSCHRIJDEND GEDRAG DOOR ZORGVERSTREKKERS’

 

Ontwikkelingen in reactie op de studienamiddag over GOG in Leuven op 7 maart 2006

Red. MdH, 30 april 2006

 

 

Schriftelijke vragen van senator Jacinta De Roeck aan de Vlaamse ministers van Jusitite & Volksgezondheid en Sociale Zaken…

 

MdH als voorbeeld initiatief voor België…

 

Met grote blijdschap hebben wij ter kennis mogen nemen dat de Vlaamse senator Jacinta De Roeck in reactie op de studienamiddag over seksueel GOG door zorgverstrekkers in Leuven (7 maart 2006) schriftelijke vragen heeft gesteld aan de Vlaamse Minister van Justitie en aan de Vlaamse Minister voor Volksgezondheid en Sociale Zaken.

 

In haar vragen aan laatstgenoemde minister heeft de senator verwezen naar onze website. In de vragen aan de Minister van Justitie nam de senator inhoudelijk een advies over dat door MdH in de publicatie “Seksueel GOG door hulpverleners: via FEITEN naar ERKENNING en PREVENTIE: Een bijdrage aan de studienamiddag ‘Grensover-schrijdend gedrag (GOG) van zorgver-strekkers t.a.v. personen met psychische problemen’” (*), die in de vorm van een schriftelijke bijdrage van een van de oprichtsters van onze website deel uitmaakte van de informatiemap die aan alle bezoekers van de studienamiddag werd overhandigd, over.

 

Via navolgende link kunt u kennis nemen van de inhoud van de vragen van de senator aan de beide Vlaamse ministers, oftewel de gestelde Kamervragen van 15 maart 2006 >>

 

 

 

Eerste lotgenotenbijeenkomst in Leuven

 

Op

26 april 2006

zal de eerste lotgenotenbijeenkomst

plaatsvinden voor slachtoffers van grensoverschrijdend

gedrag (GOG) door zorgverstrekkers in  V L A A N D E R E N.

 

Deze groep zal worden begeleid door Trefpunt Zelfhulp vzw. Voor meer informatie over deze Vlaamse zelfhulpgroep die momenteel aan het ontstaan is, klik op onderstaande link. U treft er o.a. de uitnodigingsbrief van UilenSpiegel aan, het adres van Trefpunt Zelfhulp vzw evenals een routebeschrijving naar de locatie waar de zelfhulpgroep bij elkaar zal gaan komen.

 

Zelfhulpgroep GOG door hulpverleners Vlaanderen

 

Het ontstaan van deze lotgenotengroep werd mogelijk door de organisatie van de eerste studienamiddag over het onderwerp ‘seksueel grensoverschrijdend gedrag door zorgverstrekkers’ die op 7 maart 2006 in Leuven plaatsvond. Deze studiedag werd georganiseerd door UilenSpiegel vzw en Similes vzw.

 

UilenSpiegel vzw

 

De eerste lotgenotenbijeenkomst zal plaatsvinden op woensdag 26 april 2006 om 19.30 uur  in de lokalen van het Trefpunt Zelfhulp vzw.

 

 

Aan degenen die (nog) mochten twijfelen, zouden wij graag het navolgende mee op weg willen geven: ‘Bij twijfel gewoon aanmelden!’. Lotgenotencontact is de beste manier om de eenzaamheid en het zwijgen te doorbreken, te beginnen erover te praten en opgedane ervaringen en kennis met elkaar te delen, evenals elkaar tot steun te zijn. Je kunt er altijd weer mee stoppen, mocht het niets voor je blijken te zijn. Geef het wel een kans. Gedeelde pijn is halve pijn. Gedeelde, behaalde successen, hetzij binnen de therapie die je volgt, hetzij bij het oppakken van de draad in je leven, hetzij d.m.v. een klachtenprocedure of gerechtelijke procedure,… ,… gedeeld succes is dubbele vreugde.

 

Degenen die op zoek zijn naar lotgenotencontact maar die elkaar liever niet persoonlijk willen ontmoeten, zijn te allen tijde welkom in ons gesloten forum voor slachtoffers van GOG door hulpverleners, De Warande.

 

T.z.t. zullen wij u via onze rubriek HULPVERLENING NA GOG op de hoogte houden van verdere bijeenkomsten van deze Vlaamse lotgenotengroep.

 

 

 

Publicatie MdH t.b.v. de studienamiddag in Leuven

 

Seksueel GOG door hulpverleners: via FEITEN naar ERKENNING en PREVENTIE: Een bijdrage aan de studienamiddag ‘Grensoverschrijdend gedrag (GOG) van zorgverstrekkers t.a.v. personen met psychische problemen’ Een bijdrage van T. Zondervan (Red. MdH) aan de Vlaamse studiedag over GOG die op 7 maart 2006 in Leuven werd gehouden

 

 

 

Op onze pagina AANKONDIGINGEN treft u uitgebreide informatie aan over de studienamiddag die op dinsdag 7 maart 2006 door de verenigingen UilenSpiegel vzw en Similes vzw in het Provinciehuis in  Leuven zal worden georganiseerd. U treft er diverse informatie aan over bijdragen aan de studiedag door slachtoffers van GOG door hulpverleners c.q. ervaringsdeskundigen evenals door diverse professionals die aan de studienamiddag deel zullen gaan nemen. Klik op bovenstaande link om onze pagina AANKONDIGINGEN te bezoeken en kennis te nemen wat u van de studienamiddag kunt gaan verwachten. 

 

Lees ook het persbericht van de Vlaamse patiëntenvereniging UilenSpiegel vzw in onze nieuwsrubriek:

 

Wat het slachtoffer het meeste pijn doet: het stilzwijgen van de omstanders 4 maart 2006 – Persbericht UilenSpiegel vzw – “Laat ons onthouden: Wat het slachtoffer het meeste pijn doet, is niet de wreedheid van de onderdrukker, maar wel het stilzwijgen van de omstanders (Elie Wiesel)”. (…).

Lees het gehele persbericht in onze nieuwsrubriek door op bovenstaande link te klikken.

 

In onze nieuwsrubriek treft u tevens diverse nieuwsberichten over seksueel GOG door zorgverstrekkers in Vlaanderen aan die gedurende de afgelopen week zijn verschenen.

Red. MdH, 4 maart 2006

 

 

 

NIEUWS GGZ BELGIE:

 

Verplichte erkenning voor therapeuten -- 12 januari 2006 – Het Laatste Nieuws

 

 

 

PUBLICATIE REDACTIE MdH:

 

Op 7 januari jl. hebben wij het stuk

ERKENNING: boodschap van onze redactie voor slachtoffers van grensoverschrijdend gedrag (GOG) door hulpverleners gepubliceerd. Wij hopen dat onze publicatie ertoe kan bijdragen dat slachtoffers van GOG weloverwogen keuzes maken op weg naar herstel en rechtvaardigheid, hun eigen welzijn voorop stellende.

 

Red. MdH, 13 januari 2005

 

 

 

 

 

 

 

 

ZELFHULPgroep

 

voor o.a. slachtoffers van seksueel GOG door hulpverleners in België

 

 

INCEST EN SEKSUEEL GEWELD vzw (ISG)

ISG staat open voor iedereen die geconfronteerd wordt/werd met incest of seksueel geweld: d.w.z. voor slachtoffers en hun partners. Men kan er anoniem terecht voor informatie, een eerste opvang bij crisis en/of een ondersteunend gesprek.

Recentelijk werden wij erop geattendeerd dat ook slachtoffers van seksueel grensoverschrijdend gedrag (GOG) door hulpverleners met enige regelmaat aan de praatgroepen van ISG deelnemen. Slachtoffers in België kunnen dus voor lotgenotencontact ook terecht bij ISG.

Het uitgangspunt van ISG zijn het misbruikte kind, de adolescent en de volwassene. De werking bestaat vooral uit de praatgroepen die maandelijks in Leuven, Gent en Antwerpen worden gehouden. Daarnaast organiseert ISG jaarlijks een werkweekend en een ontspanningsweekeinde voor slachtoffers van seksueel misbruik. Tijdens het jaarlijkse werkweekeinde waarvan het volgende in februari 2006 zal worden georganiseerd, zal via een bepaald thema aan het verwerkingsproces worden gewerkt. Het werkweekeinde (van vrijdagavond 3 februari a.s. tot zondag namiddag 5 februari a.s.) wordt altijd in het voorjaar gehouden. Het thema van het werkweekeinde dit jaar luidt: ‘Krachtbronnen, ook in jezelf’. Voor meer informatie over dit werkweekeinde verwijzen wij u naar de website van ISG die u via onderstaande link kunt bezoeken.

Vóór deelname is er een intakegesprek voorzien. De begeleiders zijn allen ervaringsdeskundigen en dus geen therapeuten. Door het praten over ervaringen wil ISG een stem geven aan “een wereld van zwijgen" die in de samenleving bestaat.

Naast de praatgroepen en de georganiseerde weekeinden publiceert ISG vier keer per jaar het informatieblaadje 't Zeefje.

 

 

ISG vzw
Woeringstraat 66, 3150 TILDONK

Tel: 0486 – 12 88 14
Bereikbaarheid: tussen 12 en 14 uur en tussen 19 en 21 uur
e-mail: tzeefje@hotmail.com of: isg_tilly@hotmail.com
Website: http://webisg.tollfreepage.com

 

 

 

Red. MdH, 13 januari 2005

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

GOG door hulpverleners in VLAANDEREN

 

 Publicatie in het Vlaamse tijdschrift Sarah

 

 

 

Publicatie in Sarah

In december 2005 verscheen in het tijdschrift van de Vlaamse patiëntenvereniging Sarah in de rubriek ‘Opgemerkt’ een bijdrage van ‘Anoniem’ over misbruik. Wij zullen de publicatie binnenkort aan onze website gaan toevoegen. Onderstaand treft u alvast een gedeelte van de zonet verschenen publicatie aan.

 

 

“Naar aanleiding van het gebeurde met psychiater Martin wil ik iets schrijven over misbruik door therapeuten.

 

Dé basis van een therapie is vertrouwen tussen cliënt en therapeut. (…).

 

Meestal is er geen seksueel contact bij de eerste sessies, maar pas nadat de peut wat meer inzicht verkregen heeft in het slachtoffer en dus weet waar de zwakke plekken zijn. En dus heel goed weet hoe hij het slachtoffer psychisch verder kan manipuleren i.p.v. te helpen. Bij seksueel misbruik is er dus ook dikwijls(*) sprake van psychisch misbruik. En wanneer hij/zij voldoende macht gekregen heeft en het slachtoffer voldoende gemanipuleerd is, kan hij/zij overgaan tot seksueel contact. Gemakkelijke slachtoffers zijn mensen die in hun kinderjaren of jeugd al misbruikt zijn waardoor ze zich makkelijker opnieuw laten misbruiken. Dergelijke mensen hunkeren naar liefde en kunnen ook moeilijker de grens stellen tot misbruik. Het slachtoffer denkt dat de peut haar/hem graag ziet en dat hij/zij de enige is die zo een behandeling krijgt. Het slachtoffer denkt dat de peut liefde voelt.

 

Het slachtoffer ondergaat de handelingen maar wil dit eigenlijk niet. Want iemand die in therapie gaat wil geholpen worden, zoekt steun en geen seks. (…)”

 

(*) Red. MdH: ‘altijd’ is bij seksueel GOG door hulpverleners beter van toepassing dan ‘dikwijls’.

 

Auteur: Anoniem. Uit: Sarah Tijdschrift, December 2005 nr. 4, 6e jaargang, pp. 30-31.

 

 

Aankondiging van een verdere publicatie in een Vlaams tijdschrift, onder voorbehoud:

 

Volgens de aan ons verstrekte informatie zal in week 2 van het aankomende jaar een publicatie over seksueel GOG in een Vlaams weekblad verschijnen. Indien de publicatie daadwerkelijk doorgang zal vinden, gaat het om een open brief van een Vlaams slachtoffer gericht aan haar voormalig therapeut. Het slachtoffer evenals de pleger van het GOG zullen in de publicatie anoniem blijven. Wij zijn voornemens de publicatie t.z.t. aan onze website toe te gaan voegen.

 

Red. MdH, 2 januari 2006

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Opnieuw een de landgrenzen overschrijdend geval van grensoverschrijdend gedrag (GOG) door een hulpverlener… wéér een Vlaamse psychiater… wegens het door hemzelf gepleegde GOG klaagt hij nu een Nederlandse Universiteit en een Nederlandse vereniging aan !??

 

 

NIEUW! De uitspraak in het kort geding dat op 7 december jl. bij de Rechtbank van Amsterdam diende, was op 22 december 2005. Het kort geding werd door psychiater Michael Maes aangespannen tegen de Vereniging tegen de Kwakzalverij (VtdK). De voormalig hoogleraar van de Universiteit Maastricht (UM) heeft het kort geding tegen de vereniging verloren. Op onze pagina NIEUWSOVERZICHT treft u momenteel diverse publicaties aan. In onderstaand kader enkele links naar diverse recente publicaties, inclusief een link naar het vonnis van de rechtbank.

 

Ex-hoogleraar Maes heeft in België drie klinieken opgericht waar hij psychiatrische patiënten d.m.v. alternatieve geneeswijzen behandelt. Het was zijn doel ook in Nederland, in Amsterdam en Breda, twee klinieken op te richten. Met name omwille van onderstaand vonnis maar ook omwille van het feit dat de Universiteit Maastricht de voormalig hoogleraar heeft ontslagen en zich daarmee als wetenschappelijk instituut algeheel van hem distantiëerde, willen wij met name op dit eerder door de psychiater geformuleerde doel attenderen. Immers is het zeer de vraag of Nederlandse gebruikers van de GGZ gebaat zouden kunnen zijn bij behandeling in dergelijke klinieken. De Inspectie van de Gezondheidszorg (IGZ) werd door ons op deze kwestie en het genoemde vraagstuk geattendeerd. 

 

 

VONNIS psychiater M. Maes / Vereniging tegen de Kwakzalverij (VtdK)          

Vonnis Rechtbank Amsterdam, gepubliceerd door de VtdK, 22 december 2005

 

 

Ex-hoogleraar psychiatrie Maes verliest rechtzaak om kwakzalverij

VtdK, 27 december 2005

 

Maes verliest kort geding van Vereniging tegen Kwakzalverij

Medisch Contact, 29 december 2005 

 

Psychiater verliest geding kwakzalverij

Dagblad De Limburger, 30 december 2005

 

 

 

 

 

Het is toch wel bijzonder opmerkelijk dat menigeen die zich dient te verdedigen nou juist in de aanval gaat… dit gebeurt opmerkelijk vaak binnen de hulpverlening. Een recent voorbeeld (nazomer 2005) treffen wij aan binnen de Nederlandse alternatieve hulpverlening. Een iets minder recent geval (voorjaar 2005) treffen wij aan binnen de Nederlandse GGZ…. (zie  ‘het verweerschrift’ of beter: ‘de aanval’). Dit soort gedrag van hulpverleners zou een mooi scriptie onderwerp zijn voor een student gedragstherapie… een boeiend, veel voorkomend probleem waaruit voor gedragsdeskundigen veel af te lezen zou moeten zijn. Maar ja… onderzoek naar het (wan)gedrag van collega’s …  dat is helaas nog steeds niet bijzonder populair onder hulpverleners… .

 

 

Vers uit de PERS…

 

 

Ex-hoogleraar sleept UM voor de rechter -- 7 november 2005 -- Dagblad De Limburger

 

MAASTRICHT - De Vlaamse oud-hoogleraar neuropsychiatrie M. Maes (51) sleept de Universiteit Maastricht (UM) voor de rechter om zijn strafontslag aan te vechten. Ook spant hij wegens 'aantasting van zijn goede naam' een kort geding aan tegen de Vereniging tegen de Kwakzalverij die hem heeft beticht van dubieuze, alternatieve therapieën bij psychiatrische patiënten. Beide zaken dienen deze week bij de rechtbank in Maastricht en Amsterdam. De UM ontsloeg de Vlaamse professor vorig jaar, omdat hij in België drie privé-klinieken runde terwijl hij al maanden niet meer op de universiteit was verschenen vanwege een burn-out. In diezelfde periode verscheen in het tijdschrift van de Vereniging tegen de Kwakzalverij een vernietigend artikel over Maes. Zo beweert Maes psychiatrisch patiënten te kunnen genezen met visoliepreparaten, terwijl daar volgens de vereniging geen enkele wetenschappelijke onderbouwing voor bestaat.

 

 

 

Commentaar red. MdH:

 

Op deze pagina van de website van de Vereniging tegen de Kwakzalverij treffen wij o.a. de navolgende informatie aan betreffend het thema Nominaties Meester Kackadorisprijs 2005’:

 

VERKLARING

 

Vereniging tegen de Kwakzalverij trekt nominatie Medische Faculteit Maastricht in.

De Vereniging tegen de Kwakzalverij heeft de vakgroep Psychiatrie en Neuropsychologie  van de Medische Faculteit van de Universiteit Maastricht in verband gebracht met kwakzalverij. De nominatie berust op een misverstand dat door de Vereniging hieronder nader wordt toegelicht. Na overleg met de Universiteit heeft de Vereniging de betreffende nominatie van de shortlist van haar  website verwijderd. Met het afgeven van deze gezamenlijke verklaring wordt de nominatie van de Medische Faculteit Maastricht ingetrokken. (…).

 

Wij verkeerden in de veronderstelling dat een zekere hoogleraar, die in toenemende mate alternatieve geneeswijzen ging toepassen, nog steeds verbonden was aan deze vakgroep van de Maastrichtse Faculteit. Wij hadden onze informatie met name gebaseerd op de gegevens die tot begin oktober 2005 te vinden waren op de websites van het Academisch Ziekenhuis en de Universiteit Maastricht. www.unimaas.nl).

 

Deze hoogleraar, die de directe aanleiding vormde om de UM te nomineren voor de prijs, stond daar als hoogleraarstaflid vermeld bij de afdeling Klinische en Experimentele Psychiatrie en Neuropsychiatrie. (…).

 

De Universiteit liet ons daarop weten dat de informatie over haar relatie met deze persoon niet meer klopte. In goed overleg met het College van Bestuur van de Universiteit is daarom de bovenstaande gezamenlijke verklaring opgesteld.

Wij hebben vervolgens de nominatie van de Medische Faculteit Maastricht uit onze shortlist op de website verwijderd. (klik hier voor de shortlist).”

 

Red. MdH, 8 november 2005

 

 

NIEUW! Zoals uit bovenstaande, overgenomen mediaberichten al duidelijk wordt, gaat het bij het alhier genoemde grensoverschrijdend gedrag niet om seksueel grensoverschrijdend gedrag maar om andere vormen van professioneel grensoverschrijdend gedrag. Om ook de minste, geringste kans op enig misverstand in dezen uit te sluiten en om de psychiater in kwestie tegemoet te komen, vermelden wij het alhier genoemde dan ook nog even expliciet.

 

Meer informatie over dit onderwerp, zoals o.a. de datum van het kort geding dat op 7 december a.s. bij de rechtbank in Amsterdam dient, een kort geding tegen de Nederlandse Vereniging tegen de Kwakzalverij, treft u op onze pagina NIEUW OP DEZE SITE aan.

 

Red. MdH, update 2 januari 2006

 

 

 

 

 

 

 

 

Info over GOG door zorgverstrekkers in Vlaanderen

 

Lees de zojuist verschenen FOLDER over de Studienamiddag Grensoverschrijdend Gedrag (GOG) door Zorgverstrekkers die op dinsdag 7 maart 2006 in Leuven zal worden gehouden.

 

Red. MdH, 29 december 2005

 

 

 

 

 

 

 

K E R S T  /  NIEUWJAARS A C T I E   MdH

Een actie op het gebied van het medisch tuchtrecht: voor België & Nederland

Een kerstactie gericht op betere zorg en meer veiligheid binnen de gezondheidszorg: post-preventie m.b.t. seksueel grensoverschrijdend gedrag door hulpverleners

 

 

Op het gebied van het medisch tuchtrecht houden wij dit jaar een kerstactie.

 

Wat de doelen zijn van deze

 

 

Kerst Tucht Actie

 

 

 

en hoe wij aan deze actie graag vorm willen geven, kunt u binnenkort lezen door op onderstaande link te klikken:

 

Kerst Tucht Actie

 

Bij onze kerstactie gaat het om een actie die zowel

 

 

het Vlaamse als het Nederlandse

medisch tuchtrecht

 

 

betreft. De actie is gericht op

 

 

preventie c.q. post-preventie van seksueel grensoverschrijdend gedrag (GOG)

 

 

door een Vlaamse psychiater die zowel in België als ook in Nederland als arts geregistreerd staat. De actie is dus gericht op professionele, verantwoorde, veilige zorg voor de gebruikers van de gezondheidszorg in België en Nederland.

 

Binnenkort kunt u via bovenstaande link kennis nemen wat onze kerstactie precies inhoudt en hoe u haar zou kunnen ondersteunen. Wij hopen dan ook dat velen aan deze kerstactie van MdH zullen gaan deelnemen. Het is heel simpel en kost weinig moeite en tijd om een bijdrage aan onze actie te leveren. Om precies te zijn kost het u een kerstkaart, een postzegel van EUR 0,61 (standaard verzending) of EUR 0,65 (indien u wilt kiezen voor ‘priority verzending’) en circa 5 minuten tijd om de kerstkaart te schrijven. Tevens kan deze actie, zeker in collectief verband, het een en ander opleveren dat meer dan slechts wenselijk of de moeite waard is.

 

Vanaf zondag ochtend 4 december 2005 zult u alle informatie over onze kerstactie onder bovenstaande link aantreffen. Deelname van een ieder kan van grote waarde zijn. In het bijzonder nodigen wij ook Nederlandse en Vlaamse organisaties en instanties, gericht op handhaving van de kwaliteit van de gezondheidszorg in het algemeen en gericht op het welzijn van de gebruikers van de gezondheidszorg c.q. patiënten en cliënten in het bijzonder, uit aan deze actie deel te gaan nemen. Deelname van professionals werkzaam binnen de gezondheidszorg en/of op het gebied van het medisch tuchtrecht, politici evenals deelname van de ministers en staatssecretarissen op het gebied van de gezondheidszorg en justitie, zal bijzonder op prijs worden gesteld.

 

Als u binnenkort uw kerstkaarten op de bus doet… denk dan a.u.b. ook aan onze kerstactie en verzend een kaartje extra… bij voorbaat heel hartelijk dank!

 

Red. MdH, 4 december 2005

 

 

 

 

 

 

 

Dokter krijgt voorwaardelijke straf voor valse prestatiebriefjes

-- 17 november 2005 -- medinieuws.be -- De 52-jarige huisarts Joost B. uit Assenede is door de Gentse strafrechter veroordeeld tot acht maanden voorwaardelijke celstraf. De dokter vervalste tussen 1998 en 2000 een resem doktersbriefjes en ontving zo een fors bedrag van de ziekteverzekering voor prestaties die hij nooit had uitgevoerd. Hij betaalde al 140.000 euro terug aan achterstallige belastingen na de valsheid in geschrifte.             

 

Studiedag klinische psychotherapie: ‘De therapeutische relatie’

Op donderdag 24 november a.s. zal door het Openbaar Psychiatrisch Ziekenhuis Geel (België) de Studiedag klinische psychotherapie: ‘De therapeutische relatie’ worden georganiseerd. Meer info: hilde.daniels@opzgeel.be en www.opzgeel.be

 

 

 

Geschorste arts blijft patiënten misbruiken

 

Bureaucratie hapert ondanks herhaalde klachten -- 10 november 2005 -- Het Nieuwsblad, Karen Torben Nielsen

 

Een West-Vlaamse arts die geschrapt was door de Orde der Geneesheren na klachten over seksueel misbruik, is opnieuw aan de slag. De man ging in beroep, maar door een ,,administratieve vertraging'' kan de beroepscommissie de zaak niet behandelen. Resultaat: het regent weer klachten van seksueel misbruik en intimidatie.

 

Begin 2004 schrapte de Orde der Geneesheren de arts uit West-Vlaanderen. Ook zijn visum van de Provinciale en Geneeskundige Commissie werd ingetrokken na klachten over seksueel misbruik en fysieke en psychologische intimidatie. Zonder het visum en de vermelding op de ledenlijst van de Orde mag een arts geen geneeskunde beoefenen. Met andere woorden: de man mocht niet meer aan de slag als dokter.

 

De arts ging in beroep tegen de intrekking van zijn visum. Maar de geneeskundige beroepscommissie kan voorlopig zijn zaak niet behandelen omdat ze geen voorzitter heeft. ,,De voorzitter moet de beroepscommissie formeel samenroepen, maar er is al een jaar geen voorzitter of plaatsvervangend voorzitter meer [red.: lees in dit verband onderstaand koninklijk besluit uit 2003]. De vorige nam ontslag en zijn opvolger is intussen overleden'', zegt dokter Herman Van Loon, directeur-generaal op de administratie van het Ministerie van Volksgezondheid. ,,Daardoor kan de beroepscommissie niet worden samengeroepen.''

 

Nochtans heeft het Ministerie van Justitie op tijd de naam van de nieuwe voorzitter doorgegeven aan de administratie van Volksgezondheid, maar daar ,,is vertraging opgelopen bij het benoemingsbesluit'', zegt Van Loon. Hij maakt zich sterk dat de kwestie binnen de week opgelost kan worden.

 

Concreet betekent de vertraging dat er al een jaar geen functionerende beroepscommissie meer bestaat. ,,Daardoor kan het beroep van de arts niet ontvankelijk, gegrond of ongegrond verklaard worden. Het beroep van de arts is opschortend, waardoor hij weer een visum kreeg en ingeschreven werd op de ledenlijst van de Orde'', zegt dokter Lieven Wostyn, voorzitter van de Provinciale Raad van de Orde van West-Vlaanderen in het medische weekblad De Huisarts.

 

De herinschrijving dateert van begin vorig jaar. Volgens Wostyn regent het sindsdien weer klachten over misbruik en intimidatie. ,,Ik kreeg al klachten van gevangenisdirecteurs, van patiënten, van overal.''

 

Commentaar red. MdH: Mogen er steeds meer leden van de Orde der Geneesheren in Vlaanderen dezelfde koers gaan varen als Lieven Wostyn... het belang van de patiënt voorop en openheid van zaken gevend… dan is er hoop… . Met dokter Wostyn waait er een frisse, gezonde wind in de Vlaamse wereld der deontologie. En aangezien deze zaak niet al te fris is, behoefde zij die frisse wind dan ook heel dringend. Nu nog een oplossing vinden die de arts er gauw van zal weerhouden nog verdere slachtoffers te gaan maken… . Het prijsgeven van de initialen van de arts zou ondertussen al kunnen helpen dat patiënten gewaarschuwd zijn. Immers nu lopen zij gevaar. Bij meervoudig seksueel misbruik dient het belang van patiënten toch wel boven het recht op privacy van een arts te staan. Hij koos ervoor een (groot) aantal patiënten te misbruiken. Zou het niet zo kunnen zijn dat hij daarmee ook ervoor koos zijn recht op privacy op te geven?

 

11 JULI 2003: Koninklijk besluit houdende benoeming en ontslag bij de Nederlandstalige kamer van de Geneeskundige Commissie van Beroep – 10 november 2003 --  FEDERALE OVERHEIDSDIENST VOLKSGEZONDHEID, VEILIGHEID VAN DE VOEDSELKETEN EN LEEFMILIEU

ALBERT II, Koning der Belgen,
Aan allen die nu zijn en hierna wezen zullen, Onze Groet.
Gelet op het koninklijk besluit nr. 78 betreffende de uitoefening van de gezondheidszorgen, inzonderheid op artikel 37, § 4;
Gelet op het koninklijk besluit van 7 oktober 1976 betreffende de organisatie en de werkwijze van de geneeskundige commissies, inzonderheid op artikel 25, gewijzigd bij het koninklijk besluit van 27 juli 1977;
Op de voordracht van Onze Minister van Consumentenzaken, Volksgezondheid en Leefmilieu,
Besluit :
Artikel 1. § 1. De heer Gilliams, Stefan, erekamervoorzitter in het arbeidshof te Antwerpen, wordt benoemd tot plaatsvervangend Voorzitter van de Nederlandstalige kamer van de Geneeskundige Commissie van Beroep, voor een termijn van zes jaar [red.: dus tot 2009].
§ 2. Aan de heer Degraeve, Emiel, wordt, op vraag van de betrokkene, eervol ontslag verleend uit zijn ambt van Voorzitter van de Nederlandstalige kamer van de Geneeskundige Commissie van Beroep.
Art. 2. Dit besluit treedt in werking de dag waarop het in het Belgisch Staatsblad wordt bekendgemaakt.
Art. 3. Onze Minister die de Volksgezondheid onder zijn bevoegdheid heeft, is belast met de uitvoering van dit besluit.
Gegeven te Brussel, 11 juli 2003.
ALBERT
Van Koningswege :
De Minister van Consumentenzaken, Volksgezondheid en Leefmilieu, J. TAVERNIER.

Red. MdH, update 30 november 2005

 

 

 

 

 

 

 

Nieuws 20 oktober 2005

 

Orde der geneesheren van West-Vlaanderen behandelt momenteel 3 klachten over seksueel misbruik door artsen 20 oktober 2005 – Redactie Misbruik door Hulpverleners (MdH) -- Op 14 oktober 2005 publiceerde Medinews het nieuwsbericht ‘Orde der geneesheren van West-Vlaanderen maakt folder voor klagende patiënten’. Het nieuwsbericht informeerde over het feit dat de provinciale raad van de Orde van Geneesheren van West-Vlaanderen een origineel initiatief heeft genomen door een brochure te ontwikkelen die klagende patiënten wegwijs maakt in de door de (provinciale raad van de) Orde der geneesheren gevolgde tuchtrechtelijke procedure. Omdat artsen vaak evenmin goed op de hoogte zijn, zo berichtte Medinews, is er ook een folder voor artsen ontstaan. Doel van deze actie is het de werking van de provinciale raad transparanter maken. De voorzitter van de Orde der geneesheren van West-Vlaanderen, Dr. Wostyn, liet ons weten dat het oorspronkelijke initiatief voor de ondernomen actie in het kader van meer transparantie afkomstig is van de provinciale raad in Limburg die in de praktische uitvoering van haar eigen initiatief echter nog iets achterloopt. Binnenkort zal dus ook de Orde der geneesheren van Limburg de genoemde folders in de provincie Limburg introduceren. In verband met de zaak tegen de Vlaamse psychiater Vincent Martin hebben wij enkele vragen aan de voorzitter van de provinciale raad in West-Vlaanderen gesteld. Op de vragen die wij vandaag aan hem stelden, antwoordde de voorzitter dat er bij de Orde van geneesheren West-Vlaanderen momenteel 3 klachten over seksueel misbruik van patiënten door artsen in behandeling zijn genomen. Bij de Vlaamse medici die seksueel grensoverschrijdend gedrag naar patiënten toe hebben gepleegd, gaat het om 2 huisartsen en 1 psychiater. In één geval gaat het om een klacht die ambtshalve door de orde zelf werd ingediend. In het tweede geval gaat het om een klacht van een patiënt. In het derde geval heeft het vonnis van een strafrechter ertoe geleid dat een tuchtrechtelijke procedure tegen de arts werd opgestart. Onze hartelijke dank aan Dr. Wostyn, voorzitter orde van geneesheren, afdeling West-Vlaanderen, voor zijn bereidwilligheid op diverse vragen over het medisch tuchtrecht in België te antwoorden. Wij zijn momenteel bezig informatie te verzamelen over het medisch tuchtrecht in België zodat wij beter in staat zullen zijn ook vragen van Vlaamse slachtoffers van grensoverschrijdend gedrag (GOG) door hulpverleners m.b.t. het medisch tuchtrecht te kunnen beantwoorden.

 

 

Nieuws 13 oktober 2005

Huisarts uit Kortrijk krijgt strafvermindering voor verkrachting

Lees het nieuwsbericht door op bovenstaande link te klikken.

 

 

NIEUWS 11 oktober 2005

 

UilenSpiegel vzw eist onmiddellijke schorsing van psychiater Vincent Martin door de Orde van Geneesheren -- 11 oktober 2005 – UilenSpiegel vzw, persbericht.

 

UilenSpiegel, Patiëntenvertegenwoordiging Geestelijke Gezondheidszorg vzw is net als iedere burger op de hoogte van de veroordeling van psychiater Vincent Martin wegens zedenfeiten ten aanzien van zijn patiënten. Tot onze verbazing stellen wij vast dat die psychiater tijdens het onderzoek van zijn daden in een Nederlandse tbs- kliniek kon werken. Dit is een kliniek waar daders die veroordeeld zijn voor erge misdrijven maar verminderd toerekeningsvatbaar zijn omwille psychische ziekten, behandeld worden. Ook de Belgische Orde van Geneesheren heeft tot hiertoe geen maatregelen genomen tegen deze voor zedenmisdrijven veroordeelde psychiater.

 

Daarom eist UilenSpiegel onmiddellijke schorsing van deze arts door de Orde van Geneesheren. Wij wijzen erop dat het hier niet gaat om een uitzondering. Onze doelgroep, waaronder psychiatrische patiënten, verkeren meestal (*) in een zwakke positie ten aanzien van hulpverleners. Het wordt de hoogste tijd dat ook België in actie treedt om dergelijke toestanden te voorkomen. Wij hebben ten slotte enkel de veiligheid én kwalitatieve zorg van onze doelgroep voor ogen!

 

Rafaël Daem, Voorzitter UilenSpiegel vzw, Patiëntenvertegenwoordiging geestelijke gezondheidszorg, Hovenierstraat 47, 1080 Brussel, tel/fax 02 410 19 99, www.uilenspiegel.net,

 

Ons jaarthema 2005: Sluit uitsluiting uit

 

 

 

(*) Commentaar red. MdH: ‘Meestal’? …. ‘Altijd’!

De term ‘meestal’ volstaat hier helaas niet. Patiënten zijn te allen tijde in een zwakkere positie dan de hulpverlener. Wat dit ‘altijd in een zwakkere positie’ betreft, doet het er ook niet toe of het om een psychiatrische patiënt gaat of niet. Iedere patiënt of cliënt, van een psychiater of andere hulpverlener werkzaam binnen de GGZ, maar ook patiënten van huisartsen, medische specialisten, fysiotherapeuten, verplegers,… etc. is in beginsel even kwetsbaar wat betreft GOG door een hulpverlener. Een (para)medische behandelrelatie is te allen tijde een ongelijkwaardige relatie waarbij het altijd de patiënt/cliënt is die in de zwakkere positie verkeert.

 

In beginsel zijn alle patiënten even kwetsbaar omdat het eigen is aan de status van een patiënt dat zij/hij hulpvrager is en dus met een probleem zit waarvoor zij/hij hulp zoekt. Daarbij moet de patiënt altijd volledig kunnen vertrouwen op de hulpverlener (welk soort hulpverlener dan ook). Het vertrouwen dat een hulpvragende in een professional moet kunnen hebben, maakt haar/hem kwetsbaar binnen de behandelrelatie.

 

In de tweede plaats is het zo dat er binnen de groep van patiënten/cliënten bepaalde groepen bestaan die bijzonder kwetsbaar zijn. Tot deze groepen behoren bijvoorbeeld kinderen, adolescenten, gehandicapten, bejaarden, allochtonen (degenen die de taal van het land in kwestie nog niet perfect beheersen en zich de autochtone cultuur nog niet eigen hebben kunnen maken) evenals psychiatrische patiënten. Aan het genoemde dient te worden toegevoegd dat hulpverleners werkzaam binnen de GGZ zoals psychiaters, psychotherapeuten, analytici en seksuologen over het algemeen meer over het fenomeen overdrachtsgevoelens tijdens hun opleiding hebben geleerd dan beroepsbeoefenaren werkzaam binnen andere medische sectoren. Zij hebben dus ook meer kennis van de bijzonder ernstige gevolgen van seksueel misbruik. In het geval van Vincent Martin is het door de psychiater gepleegde wangedrag hem bijzonder kwalijk te nemen aangezien hij binnen de sector GGZ ook nog gespecialiseerd was in zaken seksueel misbruik.

 

In de derde plaats zijn er situaties die maken dat een patiënt bijzonder kwetsbaar is. Hierbij gaat het bijvoorbeeld om seksueel misbruik tijdens narcose of hypnose.

 

De hulpvragende is dus TE ALLEN TIJDE in een kwetsbare positie t.a.v. de hulpverlener, primair algeheel niet ter zake doend om welk soort patiënt/cliënt, om welk soort hulpverlener en om welke omstandigheden het gaat. Hulpvragende die zelf een hulpverlenend beroep uitoefenen zijn overigens niet minder kwetsbaar. Zo blijkt o.a. uit onderzoek van Kenneth Pope dat ongeveer 20% van alle vrouwelijke psychologen tijdens hun opleiding in leertherapie, tijdens supervisie of zich zelf in therapie bevindend, seksueel worden misbruikt door een collega. Ondanks het feit dat zij als hulpverlener meer over dit thema weten dan een doorsnee patiënt, is het niet zo dat hen om die reden enige verantwoordelijkheid kan worden toegerekend voor het gedrag van de professional bij wie zij in behandeling zijn. De verantwoording voor de behandeling draagt altijd degene die de behandeling geeft en nooit degene die een behandeling ondergaat. Op het moment dat b.v. een psychologe hulp zoekt bij een gynaecoloog, kan van haar in haar rol van patiënt niet worden verwacht dat zij zich professioneel opstelt. Zij is op dat moment patiënt en hulpvragende. Klachten van hulpverleners over collegae dienen dus met zekerheid niet minder serieus te worden genomen. De verantwoordelijkheid ligt ook in die gevallen voor 100% bij de behandelende professional en kan nooit, ook niet deels, bij de hulpvragende worden neergelegd.

 

 

VERWACHT:

Binnenkort zullen wij eveneens een verzoek aan de Vlaamse Orde van Geneesheren richten m.b.t. doorhaling van de registratie van Vincent Martin als arts. De psychiater dient noch in België noch elders ooit nog als psychiater werkzaam te kunnen zijn. Hem dient de kans definitief ontnomen te worden ooit nog als medicus werkzaam te zijn.

 

Red. MdH, 12 oktober 2005

 

 

 

 

 

NIEUWS 10 OKTOBER 2005

 

Kamervragen De Wit (SP) aan minister Donner inzake Vincent Martin

 

“Is het juist dat de heer M. van juni 2004 tot februari 2005 als forensisch psychiater werkzaam is geweest op de afdeling Diagnostiek in tbs-kliniek De Kijvelanden? Wat voor werkzaamheden heeft hij in die periode verricht? Zijn tbs-gestelden door hem gediagnosticeerd, heeft hij over tbs-gestelden adviezen uitgebracht en/of zijn er tbs-gestelden door de heer M. behandeld? Zijn er in de periode dat de heer M. werkzaam was als forensisch psychiater klachten geweest over zijn functioneren? Ziet u, gezien het feit dat de heer M. een zedendelinquent is gebleken, aanleiding om te onderzoeken of de tbs-gestelden die met de heer M. te maken hebben gehad op de juiste wijze zijn gediagnosticeerd en/of behandeld? Acht u het gewenst dat de door de heer M. opgestelde diagnoses of adviezen door een tweede forensisch psychiater worden beoordeeld? Zo neen, waarom niet?” Klik op bovenstaande link om het hele nieuwsbericht en alle kamervragen gericht aan onze minister van Justitie te gaan lezen.

 

 

 

Veroordeeld in België, aan het werk in Nederland 10 oktober 2005 – Het Laatste Nieuws – Interview met de woordvoerster van Misbruik door Hulpverleners (MdH) en met mr. Jan de Wit, Tweede Kamerlid (SP) die recentelijk kamervragen aan de minister van Justitie, Piet Hein Donner, heeft gesteld. MdH: "In november 2003 zat Martin als patiënt in een inrichting in België nadat hij wegens seksueel misbruik in verdenking was gesteld. Begin 2004 zat hij in een Nederlandse inrichting, als behandelaar van daders". Lees het nieuwsbericht door op bovenstaande link te klikken.

 

Belgisch psychiatrisch patient is zelf psychiater in Nederland 10 oktober 2005 – BELGA / Nieuwsblad -- De ophef rond psychiater Vincent Martin uit Sint-Niklaas, die vorige week werd veroordeeld wegens aanranding en verkrachting van patiëntes, krijgt een uitloper in Nederland. Tot begin dit jaar mocht Martin immers in Rotterdam veroordeelde daders behandelen die in een instelling geïnterneerd waren. "In november 2003 zat Martin als patiënt in een inrichting in België nadat hij wegens seksueel misbruik in verdenking was gesteld. Begin 2004 zat hij in een Nederlandse inrichting, als behandelaar van daders", luidt het.

Het citaat is afkomstig uit een nieuwsbericht in Het Laatste Nieuws dat eveneens op 10 oktober 2005 verscheen. Bij het nieuwsbericht in HLN gaat het om een interview met de woordvoerster van MdH.  

 

 

 

 

 

 

TBS: 'Ter beschikking gesteld aan Behandeling

door Seksueel delinquent'?

 

Vincent Martin werkzaam in tbs kliniek De Kijvelanden

 

 

Op zaterdag 8 oktober werd onderstaand nieuwsbericht op pagina 19 van De Telegraaf gepubliceerd:

 

Belgische tbs-psychiater zelf betrokken bij minstens vier verkrachtingen

 

“Vieze dokter topje ijsberg”

 

 

 

Het plaatje dat u hier eerder aantrof, hebben wij op verzoek van De Telegraaf verwijderd.

De onderstaande link werkt op dit moment niet meer doordat wij de pagina waar naartoe de link verwijst vandaag hebben afgesloten.

 

Aanleiding hiervoor zijn de gebeurtenissen sinds 12 oktober 2005, 18 uur 24 om precies te zijn. Ons dringend verzoek gericht aan De Telegraaf zoals eerder deze week op deze site gepubliceerd, hield in: rectificatie van alle op zaterdag 8 oktober jl. gepubliceerde onjuistheden in het artikel ‘Vieze dokter, topje ijsberg’. De titel is een van diverse voorbeelden waarmee ons door de krant woorden in de mond werden gelegd die wij nooit hebben gebruikt en waarvan wij ons dan ook volledig distantiëren. Vandaag hebben wij via e-mail (incl. verzending naar diverse secundaire ontvangers) ons verzoek ook naar o.a. één van de hoofdredacteuren van De Telegraaf gezonden. Wij hebben rectificatie van alle genoemde onjuistheden geëist zoals wij die ook al VOOR publicatie van het stuk duidelijk naar de krant toe hebben opgemerkt om publicatie van onjuistheden  te voorkomen. Onze eis houdt in dat De Telegraaf alle onjuistheden a.s. zaterdag 15 oktober 2005 gaat rectificeren in de papieren editie van de krant. Indien men hiertoe niet bereid zal zijn, zullen wij overwegen een kort geding tegen de krant aan te spannen. Wij informeren u hierover i.v.m. twee belangrijke basishoudingen die wij graag blijvend en structureel willen uitdragen: correctheid en transparantie.

 

Afgezien van onze klachten over de ‘journalistieke vrijheden’ van De Telegraaf, zoals de journalist het zelf creëren van nieuws noemt, bereikte ons recentelijk ook een klacht van een slachtoffer m.b.t. het door De Telegraaf gestelde over haar. Daarnaast is het niet moeilijk te bedenken dat vooral Vincent Martin moeite zal hebben gehad met het feit dat door onze ontkenning van het door De Telegraaf genoemde, namelijk dat wij overspoeld zouden zijn door klachten van slachtoffers van de psychiater, te vernemen. Het is dus pertinent onjuist dat wij klachten van slachtoffers van Martin hebben ontvangen. Wij hebben naar De Telegraaf toe dus ook nooit verwoord klachten over de Vlaamse psychiater te hebben ontvangen. Deze stelling in het artikel van De Telegraaf zoals op zaterdag 8 oktober 2005 verschenen, is dan ook geenszins afkomstig van via ons verkregen informatie.

 

Aangezien de krant informatie over cijfers en feiten die onze website betreffen niet vanuit een andere bron kan hebben verkregen, valt er niets anders uit te concluderen als dat de genoemde stelling, gericht op sensatie, het product van de verantwoordelijke journalist/en is. Helaas was de krant niet bereid, ondanks ons herhaaldelijk verzoek per e-mail alsmede telefonisch, de onjuist vermelde feiten te herzien. Wij hadden het stuk zoals wij het eerder naar De Telegraaf terug hebben gezonden, inhoudende ons verzoek alle onjuiste informatie te vervangen door correcte informatie, eerder op deze site gepubliceerd. Helaas weigerde de krant de door ons aangegeven onjuistheden te corrigeren. Dit is de reden waarom er onjuistheden in de publicatie aan te treffen waren. Afgezien van het vermelden van een volledig onjuist feit door te stellen dat wij overspoeld zouden zijn door slachtoffers van Vincent Martin, werden ons woorden in de mond gelegd. Alle termen die te rangschikken vallen onder ‘sensatiegerichte terminologie’ zijn dan ook van de krant zelf afkomstig en met zekerheid niet van onze woordvoerder. Voor voorbeelden van ons eigen taalgebruik verwijzen wij u graag naar onze pagina PUBLICATIES waardoor het grote verschil m.b.t. taalgebruik en stijl tussen de betreffende  krant en onze redactie goed zichtbaar wordt. Ter informatie. Wordt vervolgd.

Red. MdH, 13 oktober 2005

 

 

 

NIEUW! Link naar het vandaag in De Telegraaf verschenen nieuwsbericht inclusief opmerkingen van onze redactie i.v.m. de grote mate van ongenuanceerdheid, onzorgvuldigheid en sensatielust van De Telegraaf. Indien u het stuk in De Telegraaf al heeft gelezen, verzoeken wij u op onderstaande link te klikken en de rood gemarkeerde delen alsnog te gaan lezen. Bij voorbaat dank voor de moeite!

 

Belgische tbs-psychiater zelf betrokken bij minstens vier verkrachtingen: „VIEZE DOKTER TOPJE IJSBERG”8 oktober 2005 – De Telegraaf -- door BERT HUISJES en HARRIE NIJEN TWILHAAR – Versie zoals op 8 oktober 2005 in De Telegraaf gepubliceerd, inclusief opmerkingen van onze redactie over diverse onjuistheden in het artikel.

 

Voorbeeld:

De Telegraaf stelt dat wij ‘overspoeld zouden zijn door klachten van slachtoffers’ van de Vlaamse psychiater Vincent Martin.

Wat zijn de feiten? Tot 7 oktober 2005 hadden wij geen enkele klacht over Vincent Martin ontvangen. Op de genoemde datum heeft voor het eerst één van de slachtoffers van Martin bij ons aangeklopt. Van dit feit stelden wij de journalist pas op de hoogte nadat wij met grote verbazing in het stuk dat hij ter inzage en correctie aan ons had toegezonden, ter kennis moesten nemen dat wij overspoeld zouden zijn door slachtoffers van de psychiater.

 

De Telegraaf heeft diverse, zoals het genoemde feit algeheel verzonnen en deels zelfs nog als titel gebruikt. Het staat de krant uiteraard vrij om termen te gebruiken die haar adequaat lijken. Echter, de grens dient daar te liggen waar men anderen woorden in de mond legt die nooit zijn uitgesproken en feiten noemt die simpelweg niet bestaan. De door de krant gekozen titel “Vieze dokter topje ijsberg” achten wij dan ook volledig misplaatst. Door de aanhalingstekens suggereert de krant helaas volledig ten onrechte dat de uitspraak niet uit eigen productie afkomstig zou zijn maar geponeerd zou zijn door onze woordvoerder. Dit is pertinent onjuist.

De belangrijkste elementen in het geheel die geenszins aansluiten bij hetgeen wij stelden, hebben wij door middel van het gebruik de kleur rood geaccentueerd. In de voetnoten treft u verdere uitleg aan. Klik op bovenstaande link om het artikel inclusief ons commentaar te lezen.

Wij betreuren het zeer te moeten constateren dat De Telegraaf zelfs bij feiten die op zich al ernstig zijn nog een schep bovenop doet door de bestaande feiten ook nog te verergeren door elementen toe te voegen die volledig zijn verzonnen. Dit zijn manieren waarvan wij ons heel graag distantiëren. De reden daarvoor dat wij de via publicaties in de Vlaamse media aangetroffen feiten, die op een gegeven moment dan ook door justitie werden bevestigd, met de Telegraaf deelden, was geenszins het aankloppen van slachtoffers – want er klopte immers geen slachtoffer aan – maar simpelweg het besef dat er een en ander blijkbaar niet in orde lijkt te zijn m.b.t. het screenen van hulpverleners, zowel wat betreft het verkrijgen van een BIG-registratie als wat betreft het aannemen van personeel door justitie. Het gaat ons dan ook niet om het nieuws of om de sensatie maar simpelweg daarom dat door constatering en onderzoek van e.e.a. de kans op een verder incident van hetzelfde soort zo goed mogelijk voorkomen kan worden.

Red. MdH, 8 oktober 2005

 

 

 

 

 

 

 

NIET ALLE SLACHTOFFERS VAN VINCENT MARTIN ZIJN

BLIJ MET DE UITSPRAAK!

 

Vanmorgen nam één van de slachtoffers van psychiater Vincent Martin contact met ons op. Zij reageerde omdat “wij het standpunt weergeven dat alle slachtoffers tevreden zijn met de uitspraak.” Zij geeft aan dat zij de uitspraak “veel te licht” vindt. Net als wij, hoopt zij dus eveneens dat de Orde van Geneesheren nog de nodige tuchtrechtelijke stappen zal ondernemen om ervoor zorg te dragen dat de psychiater zijn licentie zal kwijtraken. Zij noemde de uitspraak “een pijnlijke vergissing van het Belgische gerecht.”

 

Tot dusver kwam in de Vlaamse media vooral naar voren dat de slachtoffers van de arts blij zijn met de uitspraak. Wij denken dat dit bij menig slachtoffer een tijdelijk gevoel van blijdschap zou kunnen zijn want het feit dat hij verder werkzaam mag zijn als psychiater zal voor menig slachtoffer begrijpelijker wijze nogal moeilijk te begrijpen en te accepteren zijn. Slachtoffers willen immers altijd voorkomen dat het weer kan gaan gebeuren. Tot nu toe was de uitspraak overigens voor iedereen heel erg moeilijk te begrijpen met wie wij contact hadden. Alle reacties die wij tot dusver mochten ontvangen, zowel vanuit België als ook vanuit Nederland hielden een of ander variatie van “te gek voor woorden” en/of “ongelooflijk” in. Deze mening delen overigens ook hulpverleners zoals wij mochten vernemen!

 

Red. MdH, 7 oktober 2005

 

 

 

 

 

 

 

Publicatie in De Telegraaf van 7 oktober 2005

 

Onderzoek naar aanstelling Belgische sekspsychiater

 

Red. MdH, 7 oktober 2005

 

 

 

 

 

 

 

TBS: 'Ter beschikking gesteld aan Behandeling

door Seksueel delinquent'?

 

Vincent Martin werkzaam in tbs kliniek De Kijvelanden

 

Vandaag hebben wij onderstaande publicatie aan de reeks van drie eerdere publicaties over de tbs-sector toegevoegd. Op de voorpagina van De Telegraaf verscheen vandaag het artikel ‘Arts in tbs-kliniek is zedendelinquent’ dat op onderstaande publicatie van onze redactie is gebaseerd. Zeer waarschijnlijk zal het genoemde artikel in De Telegraaf nog een vervolg krijgen.

 

 

NIEUW! Op vrijdag 7 en op zaterdag 8 oktober 2005 zult u nieuwsberichten over de zaak Vincent Martin in De Telegraaf aantreffen. De berichten zijn het vervolg op het artikel ‘Arts in tbs-kliniek is zedendelinquent’ dat gisteren verscheen.

 

 

ZedenDELINQUENT als ZedenMEESTER aangesteld

 

Zedendelicten en andere delicten plegende psychiater

in dienst van TBS-kliniek De Kijvelanden…

 

Ter beschikking gestelde patiënten behandeld en beoordeeld door medepatiënt / mededelinquent?

 

De Vlaamse psychiater en gerechtsdeskundige Vincent Martin werd in tbs-kliniek De Kijvelanden aangenomen toen het hem in Vlaanderen al was ontzegd nog als arts en gerechtsdeskundige werkzaam te mogen zijn. Bijna een heel jaar was hij in dienst van het Nederlandse ministerie van Justitie terwijl al publiekelijk bekend was dat de psychiater in België tal van aan zijn zorg toevertrouwde patiënten seksueel had misbruikt. Personeel werkzaam in tbs-klinieken wordt blijkbaar door justitie aangenomen zonder dat men hun werkverleden natrekt. Immers, alleen al door simpelweg op google te zoeken had voorkomen kunnen worden dat ter beschikking gestelde patiënten werden opgezadeld met een behandelaar die zelf meer delicten had gepleegd dan de gemiddelde tbsér. Hoe belangrijk acht men de zorg voor patiënten in tbs-klinieken als men zelfs zedendelinquenten in dienst neemt?...

Red. MdH, 6 oktober 2005

 

 

 

 

 

 

 

 

In de media op 5 oktober 2005

 

 

Alleen Orde kan Martin schorsen -- 5 oktober 2005 – Standaard -- Vincent Martin.

Verenigingen die opkomen voor de rechten van psychiatrische patiënten zijn boos omdat het gerechtspsychiater Vincent Martin, die zes van zijn patiënten misbruikte, geen beroepsverbod heeft opgelegd. De rechter mag dat echter niet van de wet, zo blijkt.

 

 

 

 

 

 

 

3 artikelen uit Het Laatste Nieuws (4 oktober 2005)

inclusief een aanvullend commentaar van onze redactie

 

 

Onderstaand treft u drie artikelen uit het Vlaamse dagblad ‘Het Laatste Nieuws’ aan die op 4 oktober jl. zijn verschenen.

  • ‘Geen celstraf, geen beroepsverbod’ (inclusief een interview met een van de oprichtsters van deze site en een aanvullend commentaar van onze redactie)
  • ‘De slachtoffers van Vincent Martin’ (3 slachtoffers van Vincent Martin aan het woord)
  • ‘Eerste studiedag over misbruik in gezondheidszorg’ (een stuk over onze website en de organisatie van de eerste Vlaamse studiedag op 7 maart 2006 in Leuven)

 

Geen celstraf, geen beroepsverbod 4 oktober 2005 – Het Laatste Nieuws, door: Philippe GHYSENS & Nele DOOMS -- DENDERMONDE — Psychiater Vincent Martin uit Sint-Niklaas, bekend van het tv-programma Hoe?Zo!, werd gisteren veroordeeld tot 4 jaar cel met probatieuitstel. De 48-jarige Martin werd schuldig bevonden aan de aanranding op de eerbaarheid van twee patiëntes en verkrachting van vier vrouwen. Hoewel de rechter streng was voor Martin — «Het getuigt van weinig normbesef om patiëntes én het ziekenfonds te laten opdraaien voor seksuele escapades» — kreeg Martin géén celstraf en géén beroepsverbod. Vooral dat laatste vindt Tanja Zondervan onbegrijpelijk. Zondervan is een Nederlandse ervaringsdeskundige en beheerder van een website over misbruik door hulpverleners. «Het is schandalig dat de gezondheidszorg en de maatschappij worden opgezadeld met iemand bij wie de kans op recidive ongeveer 80 procent is. Dit type valt vrijwel altijd in herhaling». Vincent Martin kreeg ook nog een jaar voorwaardelijk voor valsheid in geschrifte en oplichting. Want als een sessie met een patiënte uitliep — ook omwille van de seksuele escapades — schreef de dokter twee getuigschriften, zodat de patiënt én het RIZIV dubbel betaalden. Van de verkrachting van een vijfde vrouw werd Vincent Martin wel vrijgesproken. «Maar de andere slachtoffers zijn gehoord en ze worden geloofd. Dat is voor hen emotioneel heel belangrijk. Maar het belangrijkste is niét gebeurd: tegen deze man had men een beroepsverbod moeten uitspreken. De slachtoffers, die in het verleden al eens misbruikt werden, waren bij de dokter in therapie. Ze keken naar hem op omwille van zijn televisieoptredens. Vincent Martin moet zich ook laten behandelen door een andere psychiater en mag geen contact met zijn slachtoffers hebben. Wel mag hij van de rechtbank zijn beroep blijven uitoefenen.

 

RECIDIVEKANS 80 PROCENT

«Mijn cliënte is enorm opgelucht», reageert advocaat Jean-Pierre Westerlinck. «Martin trok al haar beschuldigingen in twijfel. Gezien de autoriteit van de dokter was ze bang dat de rechtbank wel hem, maar niet haar, zou geloven. Dat er nu rekening is gehouden met haar verklaringen, is belangrijk voor haar zelfvertrouwen. Mijn cliënte heeft geen boodschap aan een effectieve, strenge straf».

Ook de andere slachtoffers van Martin toonden zich tevreden en opgelucht met de straf van vier jaar voorwaardelijk. Maar professionele hulpverleners waarschuwen voor de gevolgen ervan. «Het is een ontoereikende uitspraak», meent Tanja Zondervan, een Nederlandse die in het verleden zelf het slachtoffer werd van machtsmisbruik door twee therapeuten en nu via een website informatie geeft aan slachtoffers. «De rechters hebben helaas met niet te veel kennis van zaken geoordeeld. Gezien het gebrek aan ervaring met seksueel grensoverschrijdende gedrag door zorgverleners in België was dat ook te verwachten. Martin mag gewoon zijn vak blijven uitoefenen. De rechters lijken zich niet bewust te zijn van de grote kans op herhaling bij seksueel misbruik door hulpverleners. Omdat hij al verscheidene feiten pleegde, moet je uitgaan van een recidivekans van 80 procent. Martin is ook nog eens schuldig aan schriftvervalsing. Hij wist dus heel goed wat hij deed. Dit type dader valt bijna altijd in herhaling.»

 

In therapie bij collega?

«Ik heb intussen al een mailtje gehad van een Vlaams slachtoffer, in een andere zaak weliswaar», zegt Zondervan. «Ze was hartstikke blij met de veroordeling. Ik heb haar geantwoord dat ik haar reactie niet begrijp. Hij mag gewoon verder werken en de kans is groot dat hij hervalt. Kijk, de slachtoffers van Vincent Martin zijn nu erg tevreden omdat ze geloofd zijn, en omdat ze vreesden dat hij misschien vrijgesproken zou worden. Maar het belangrijkste is toch dat de andere mogelijke slachtoffers beschermd worden. Hij gaat in therapie? Ja, maar bij wie? Bij een andere psychiater, die niets van de problematiek kent?»

 

 

Aanvullend commentaar red. MdH:

In de VS, waar men wat betreft grensoverschrijdend gedrag (GOG) door hulpverleners vele jaren vooruitloopt op Europa, zijn er al jaren behandelprogramma’s beschikbaar die specifiek op de problematiek seksueel grensoverschrijdend gedrag (GOG) door hulpverleners zijn toegesneden. Zo zijn er bijvoorbeeld ‘boundary trainingen’ die verplicht kunnen worden opgelegd. In Vlaanderen en Nederland ontbreken dergelijk essentiële elementen voor deze groep plegers nog algeheel en men roeit met de riemen die er zijn. In verhouding met hetgeen nodig zou zijn, zijn die riemen absoluut ontoereikend. In de VS worden, omwille van het besef van het hoge percentage recidive (30 tot 80% volgens wetenschappel. onderzoek, meestal dient echter uit te worden gegaan van een recidivekans van omstreeks 80%, dit i.v.m. een ernstige stoornis en/of al gebleken meervoudig seksueel GOG) hulpverleners die voor seksueel GOG worden aangeklaagd onmiddellijk aan een uitgebreid psychiatrisch onderzoek onderworpen. Dit, omdat men weet dat in meer dan de helft van de gevallen een ernstig psychiatrisch beeld bij de pleger zal aantreffen. De (combinatie-)diagnoses die men in plegers van GOG aantreft zijn regelmatig van een soort en ernst waardoor voortzetting van het beroep niet geïndiceerd in en zelfs volledig uitgesloten is. Te denken valt aan onder andere de navolgende psychiatrische beelden: psychopathie, een narcistische persoonlijkheidsstoornis (of beide genoemde beelden in combinatie), schizofrenie of andere binnen dit spectrum behorende ziektebeelden, de borderline persoonlijkheidsstoornis,… of zelfs dementie. Regelmatig is er tevens sprake van een seksuele stoornis zoals seksuele verslavingsproblematiek of het lijden aan een parafilie (afwijkend seksueel gedrag/seksuele voorkeuren). Veelal, zo niet zelfs meestal, lijden dus de zich grensoverschrijdend gedragende hulpverleners aan een problematiek die ernstiger is dan die van de meeste van hun cliënten/patiënten. Hierdoor zal duidelijk zijn waarom het dringend nodig is plegers van GOG onmiddellijk aan een psychiatrisch onderzoek te onderwerpen zodat al aan het begin van een rechterlijke procedure duidelijk kan worden of de betreffende pleger al dan niet geacht kan worden zijn beroep, hangende de procedure, verder uit te oefenen.

 

In de VS ondergaan plegers van GOG in eerste instantie een ‘assessment’ oftewel evaluatie. Vele GOG plegende hulpverleners worden na deze beoordelingsfase niet geacht gerehabiliteerd te kunnen worden. Vaak wordt al heel snel duidelijk dat rehabilitatie niet tot een positief resultaat kan leiden (rehabilitatie houdt vaak in dat het om jarenlange, intensieve therapie gaat en dat de hulpverlener gedurende die tijd NIET werkzaam is). Een groep haalt de beoordelingsfase en neemt aan een specifiek voor dit type daders ontwikkeld rehabilitatieprogramma deel. Tijdens het rehabilitatieprogramma vallen verdere plegers af die dus niet geacht worden in hun beroep terug te kunnen keren. De problematiek is veelal dusdanig ernstig van aard dat rehabilitatie dus niet mogelijk is.

 

Tegen het licht van de genoemde feiten zal het duidelijk zijn dat en waarom het een buitengewoon inadequate beslissing van de rechtbank in Dendermonde is aan Vincent Martin geen beroepsverbod te hebben opgelegd. Op dit moment kan er in ieder geval geconcludeerd worden dat uit de uitspraak blijkt dat men een zedendelinquent, en nota bene een veelpleger c.q. een crimineel die diverse strafrechtelijke delicten heeft gepleegd in staat acht verder ‘zorg te bieden’ aan kwetsbare en veelal getraumatiseerde patiënten. Volgens informatie afkomstig van HUMO heeft Martin gedurende enige tijd in de Nederlandse tbs-kliniek De Kijvelanden (Rotterdam) gewerkt: als veelpleger in zake zedendelinquentie had men hem blijkbaar aangenomen om o.a. zedendelinquenten te gaan behandelen. Dit is buitgewoon bizar, mag men wel stellen. Minder bizar was het geweest Martin als patiënt in een van onze tbs-instellingen aan te treffen.

 

‘In therapie bij een collega?’ zoals in Het Laatste Nieuws vermeld, is geenszins een denigrerende opmerking naar collegae van de psychiater toe. Maar, hetgeen qua behandeling nodig zou zijn bestaat nog niet in Vlaanderen (ook niet in Nederland overigens) door gebrek aan een specifiek voor deze dadergroep toegesneden evaluatie- en behandelprogramma en door gebrek aan professionals met jarenlange ervaring m.b.t. de behandeling van plegers van GOG. Helaas weten vele hulpverleners niet hoe ernstig de problematiek van plegers van GOG veelal is. Ten onrechte denken collegae van een pleger al gauw, in ontkenning vallend door de hevigheid van confrontatie met de problematiek en omwille van ‘collegialiteit’ dat het wel niet zo erg zal zijn. Ten onrechte denkt men helaas veelal ‘dit is een beroepsrisico, het kan mij ook overkomen’. GOG door hulpverleners is inderdaad een beroepsrisico. Echter, de gevallen waarbij collegae terecht kunnen stellen ‘dat had mij ook kunnen gebeuren’ zijn zelden. In de meeste gevallen gaat het om ernstig gestoorde, recidiverende zedendelinquenten. In de meeste gevallen gaat het met zekerheid niet om het uit het oog verliezen van de professionele grenzen door een teveel aan betrokkenheid of door daadwerkelijke verliefdheid. De laatstgenoemde oorzaken voor GOG door hulpverleners komen, zo blijkt uit onderzoek, buitengewoon zelden voor. Hulpverleners die zich omwille van zelfbescherming voor veelal buitengewoon confronterende feiten vastklampen aan dergelijke ideeën over GOG, houden zichzelf als het ware voor de gek en de gezondheidszorg blijft zodoende opgezadeld met het doen en laten van ‘hulpverleners’ die niets te zoeken hebben in het vak.

 

In Nederland beschikken wij over enkele therapeuten die zich uitgebreider met de problematiek GOG door hulpverleners hebben bezig gehouden, met psychiater Nelleke Nicolai als meest deskundige naar ons idee. Echter, ook onder hen hebben wij al overtuigingen aangetroffen die meer dan maar stuitend zijn. Eén van hen stelde eens nog hoop te hebben wat betreft een professional die rond 20 patiënten seksueel lastig was gevallen in het verleden. Hij zou er nu van geleerd hebben. Een buitengewoon onprofessionele attitude gebaseerd op wishful thinking die tot niets anders kan leiden dan tot het ontstaan van nog meer slachtoffers.

 

Door het invoeren van een hierop toegesneden programma van assessment en rehabilitatie, zouden dergelijke rationaliserende, kromme gedachtepaden niet bewandeld hoeven worden en zou een hoop ellende voorkomen kunnen worden. Er hoeft geen wiel opnieuw te worden uitgevonden. Wij kunnen van andere landen overnemen wat men daar al vele jaren gebruikt en wat waardevol blijkt te zijn. Daarnaast kunnen wij ook van de elders gemaakte fouten leren om niet in herhaling te vallen. België loopt in zaken GOG door hulpverleners helaas vele jaren achter t.o.v. Nederland dat t.o.v. de VS verdere, vele jaren achterloopt. Het is te hopen dat België niet dezelfde fouten zal gaan maken gedurende de aankomende jaren die men hier bij ons heeft gemaakt. De handhaving van de problematiek GOG door professionals had er al veel en veel beter voor kunnen staan maar de problematiek mocht helaas nooit de aandacht krijgen die nodig was geweest. Dit met het gevolg dat regelmatig hulpverleners in het vak blijven die daar al lang niet meer in thuis horen en waarvan een grote groep zelfs nooit in thuis hoorde. Onze wens gericht aan de Vlaamse autoriteiten en aan de Vlaamse hulpverlening luidt dan ook Nederland niet als voorbeeld te gaan zien maar vooral te kijken naar wat hier gedurende de afgelopen 20 jaar fout is gegaan. Opdat er in Vlaanderen niet dezelfde fouten zullen worden gemaakt. Hierdoor kan veel tijd en ellende bespaard worden.

 

Wij zijn verheugd het artikel ‘Tuchtprocedure volgt nog’ in de Gazet van Antwerpen (dd. 4 oktober 2005) aangetroffen te hebben en hopen dat de Vlaamse Orde van Geneesheren (vergelijkbaar met onze medische tuchtcolleges) ervoor zal zorgen dat Vincent Martin per omgaande hangende een deontologische/tuchtrechtelijke procedure op non-actief zal worden gesteld zodat eventuele patiënten niet onnodig in gevaar zullen zijn.     

Red. MdH, 5 oktober 2005

 

 

 

De slachtoffers van Vincent Martin 4 oktober 2005 – Het Laatste Nieuws, door: Philippe GHYSENS –

Een vrouw die op haar zestiende werd verkracht door haar ex-vriend:

“Ik duwde hem weg en vroeg hem expliciet wat hij met me deed. Dat gebeurde al in de eerste fases van de seksuele handelingen, toen hij mij tongzoenen gaf en mijn borsten betastte”. “Ook toen hij in een latere fase met zijn hand in mijn slipje ging om aan mijn geslachtsorgaan te voelen, duwde ik hem weg. Meestal hield hij dan op maar het is ook gebeurd dat hij – nadat ik hem had weggeduwd – toch nog verder deed en dus aan mijn geslachtsorgaan bleef voelen.” “Als dokter Martin beweert dat ik tegen hem zei dat ik verliefd was op hem, liegt hij. Hij gaf me tongzoenen en ik trachtte hem weg te duwen, maar hij deed toch verder. Ik liet hem duidelijk verstaan dat ik het niet graag had.”

 

Een vrouw die met een zware depressie kampte:

“Toen hij die eerste seksuele handelingen bij mij stelde, vond ik dat heel raar. Ik dacht dat de psychiater me wilde testen, aangezien ik hem in vertrouwen mijn problematiek had uitgelegd. Tegen een man die me aandacht geeft, kan ik moeilijk neen zeggen. In het begin liet ik mij gewoonweg doen maar na een tijdje realiseerde ik me dat dr. Martin misbruik maakte van mijn zwakheden. Ik had in feite niet graag wat hij deed maar heb hem niet uitdrukkelijk gezegd. Ik durfde dat niet goed. Ik keek op naar hem.”

 

Een vrouw die getraumatiseerd was door seksueel misbruik in haar jeugd:

“Ik was geshockeerd door de (seksuele) handelingen die dr. Martin op mijn stelde. De angsttoestanden die ik in mijn kindertijd had beleefd, toen ik door mijn vader zowel seksueel als fysiek werd mishandeld, kwamen terug bij mij op.” “Ik wist dat dr. Martin een gerechtspsychiater was, dus een man met aanzien, en ik besefte op dat moment dat ik weerloos was en verplicht alles lijdzaam te ondergaan. Het feit dat ik wist dat de echtgenote en de kinderen van dr. Martin in de woning aanwezig waren, deed me terugdenken aan vroeger: toen ik werd misbruikt door mijn vader, waren mijn moeder, broers en zussen ook thuis.” “Dr. Martin hanteerde een psychologische dwang. Ik was psychisch afhankelijk van hem. Ik had zijn medische hulp broodnodig en dat wist hij maar al te goed. Daarvan heeft hij misbruik gemaakt en dat neem ik hem bijzonder kwalijk. Ik ben door de seksuele handelingen die ik onderging veel slechter uit de therapie gekomen. Ik ben er verscheurd uit gekomen”.

 

 

 

Eerste studiedag over misbruik in gezondheidszorg 4 oktober 2005 – Het Laatste Nieuws, door: Philippe GHYSENS -- BRUSSEL — Elke dag bezoeken 200 mensen de website www.misbruikdoorhulpverleners.nl. Acht procent van hen zijn Vlamingen. Per maand melden zich gemiddeld elf slachtoffers van seksueel misbruik door hulpverleners. De daders zijn hoofdzakelijk in de gezondheidszorg terug te vinden. «De belangstelling vanuit Vlaanderen is eenvoudig te verklaren: bij jullie is op dit vlak helemaal niets terug te vinden», zegt Tanja Zondervan. Op 7 maart 2006 zal in het Provinciehuis van Vlaams-Brabant een studienamiddag over seksueel misbruik door hulpverleners worden gehouden. Die is bedoeld voor alle slachtoffers van seksueel misbruik en andere vormen van machtsmisbruik binnen de gezondheidszorg. Meer info op www.misbruikdoorhulpverleners.nl. Voor meer informatie over de studiemiddag ‘Grensoverschrijdend gedrag van zorgverstrekkers’ verwijzen wij u naar onze pagina ‘CURSUSSEN, CONGRESSEN, SYMPOSIA, …’.

Red. MdH, 5 oktober 2005

 

 

 

 

 

Nieuwsberichten in de zaak Vincent Martin, 4 oktober 2005

 

 

Psychiater Martin veroordeeld???

Kaakslag voor slachtoffers van seksueel misbruik door hulpverleners

4 oktober 2005, Sarah vzw, persmededeling

 

DILBEEK - Mensen die slachtoffer werden van seksueel misbruik hebben andermaal een kaakslag gekregen door de dubbelzinnige uitspraken en opvattingen van het gerecht.

 

De rechter en de advocaten, zowel van Martin als van zijn slachtoffers, proberen de benadeelden en de publieke opinie wijs te maken dat deze psychiater gestraft werd voor zijn onaanvaardbaar grensoverschrijdend gedrag en misbruik van zijn machtspositie. Dat hij zelfs zijn beroep kan verder zetten, gewoon omdat hij niet opgesloten of geïnterneerd wordt, is voor onze gemeenschap een totaal immorele gedachte. Hopelijk zal de Orde van Geneesheren daartoe de nodige tuchtprocedure met spoed doorlopen, want anders blijft er wel een bijzonder slechte nasmaak aan deze zaak verbonden en kunnen we ons voor de zoveelste maal afvragen waarom dit privaat rechtscollege in ons land nog bestaat.

 

Als het een kapper geweest was, die zijn cliëntes onder de zonnebank kwam strelen en later verkrachten, als het een ploegbaas in de fabriek geweest was, die de werkmeisjes onder zijn hoede op het toilet misbruikt had, dan zouden deze personen wel met gevangenis en zware geldboetes bedacht zijn zodat het hun onmogelijk was hun beroep nog verder te kunnen uitoefenen.

 

Onze vereniging kan onmogelijk de grove uitspraken van advocaat Vermassen begrijpen, die de slachtoffers van misbruik zwaar beledigen door te stellen dat het voor Martin té erg zou geweest zijn in de gevangenis de delinkwenten te moeten tegenkomen die hij vroeger zelf behandelde of veroordeelde. Is het toeval dat Vermassen drie jaar geleden een toppsychiater, die cliëntes seksueel misbruikte, liet ontsnappen aan een logisch waarschijnlijke veroordeling en bestraffing, door een (mogelijk opzettelijk?) zwakke verdediging?

 

De voorwaarde om bij een collega psychiater in behandeling te gaan is gewoonweg belachelijk. Op deze wijze maakt het gerecht de psychiatrie helemaal ongeloofwaardig, en zeker bij de talloze slachtoffers van allerhande misbruik die nu meestal tevergeefs hun toevlucht zoeken tot de hulpverlening. De omerta, de stilzwijgende medeplichtigheid aan moord en verkrachting is in bepaalde beroepskringen en genootschappen veel uitgebreider dan algemeen bekend is.

 

Tientallen slachtoffers van misbruik door psychiaters en andere hulpverleners die zich tot onze vereniging wendden en getuigenis aflegden over wat hen overkwam, herbeleven de zware trauma's door deze onzorgvuldige uitspraken. Wij zijn er zeker van dat een aantal zelfmoorden in België het gevolg van deze 'bescherming' zullen zijn.

 

Wanneer zal er hier in België eindelijk een einde komen aan de restanten van die klassenrechtspraak uit vroegere eeuwen die onze rechtsstaat vandaag  duidelijk in gevaar brengt?

 

Jan Vanhaelen, voorzitter Sarah vzw
tel. en fax: 0032 - 2 - 466 48 50
website: http://users.belgacom.net/sarahvzw

 

 

 

Ontneming van de burgerrechten i.p.v. oplegging van een beroepsverbod – 4 oktober 2005 --  Redactie Misbruik door Hulpverleners (MdH) -- Ondanks de positieve reacties van de slachtoffers en hun vertegenwoordigers valt er helaas veel kritiek te leveren op de uitspraak in de zaak tegen de Vlaamse gerechtspsychiater Vincent Martin. Enkele punten van kritiek treft u in het interview van een van de oprichtsters van deze site met Het Laatste Nieuws (4 oktober 2005) aan. Naast hetgeen in het interview genoemd wordt, zou men zich kunnen afvragen hoe het zit m.b.t. het feit dat 

 

a)       de burgerrechten aan Vincent Martin werden ontnomen voor de duur van 10 jaar terwijl er

b)      geen beroepsverbod aan de psychiater werd opgelegd.

 

De strafrechtelijke uitspraak dient niet alleen maar ertoe de veroordeelde te straffen maar zij dient eveneens in het interesse van het algemeen belang te zijn en de maatschappij zo goed mogelijk te beschermen in de toekomst. Door middel van een beroepsverbod hadden gebruikers van de Vlaamse gezondheidszorg beschermd kunnen worden. Hiervoor koos men niet. Men koos ervoor een kans op recidive van ongeveer 80% te aanvaarden waarmee de rechtbank naar ons oordeel in gebreke is gebleven het welzijn van de gebruikers van de gezondheidszorg zo goed mogelijk te gaan beschermen. Terwijl men geen beroepsverbod aan de psychiater oplegde, ontnam men hem wel de burgerrechten. Wat betreft het uitbrengen van zijn stem tijdens verkiezingen hoeft niet gevreesd te worden voor enige recidive. Wat betreft het uitoefenen van zijn beroep dient juist wel gevreesd te worden voor herhaling. Op dit punt kunnen dus enkele vraagtekens evenals uitroeptekens geplaatst worden. Eventuele toekomstige slachtoffers van de psychiater zouden zich er zelfs op kunnen beroepen dat de staat d.m.v. deze uitspraak ervoor heeft gekozen hen niet voldoende te beschermen. Heeft de rechtbank willens en wetens ervoor gekozen een dergelijk hoge kans op recidive te aanvaarden of is het oordeel gebaseerd op gebrek aan kennis op dit punt? Zowel het een als het ander zou kwalijk zijn. Immers, bepaalde feiten t.a.v. grensoverschrijdend gedrag (GOG) door hulpverleners zijn bekend en toegankelijk en mogen dus ook als bekend verondersteld worden. Het accepteren van een dusdanig groot risico wat betreft het vervallen in hetzelfde, seksueel en anderszins delinquent gedrag door de dader ten opzichte van burgers die juist bijzonder goed beschermd dienen te worden, is ons inziens naar een kwalijke zaak. Burgers die lijden aan psychische problematiek en/of tijdelijk kampen met emotionele problemen zijn bijzonder kwetsbaar. Wij achten het dan ook inadequaat hen door het oordeel op te zadelen met een tijdbom. De professional die ter zake deskundig is en die zich tegelijkertijd niet ten zeerste over deze uitspraak verbaast en/of verontwaardigd is m.b.t. deze uitspraak, zal moeilijk te vinden zijn. Wij begrijpen heel goed dat de slachtoffers bijzonder blij zijn dat zij werden gehoord en geloofd en dat het tot een veroordeling is gekomen. Hun beschuldigingen waren zeer terecht en werden door de rechtbank ook erkend maar… de uitspraak doet helaas geen recht aan de nodige postpreventieve maatregelen die dringend genomen hadden moeten worden. GOG verwoest levens. De rechtbank had erop toe moeten zien dit in de toekomst zo goed mogelijk te voorkomen. Dat heeft men helaas niet gedaan. 

 

 

,,Dokter, wat doet u nu?” Bekende psychiater veroordeeld voor misbruik patiënten 4 oktober 2005 – Nieuwsblad, door: Steven DE BOCK -- De bekende psychiater Vincent Martin (48) uit Sint-Niklaas is gisteren veroordeeld tot vier jaar met uitstel voor seksueel misbruik van zes patiëntes. Zelf vond de psychiater het allemaal niet zo erg, want zijn slachtoffers hadden nooit 'neen' gezegd. ,,Hij had ons in zijn macht'', getuigen twee patiëntes. Walging'', voelt Bernadette als ze aan psychiater Vincent Martin denkt. Haat ook. ,,Ik ben ongelooflijk kwaad op die man. Gelukkig misschien. Mijn woede voorkomt dat ik er onderdoor ga.'' De ongeveer 30-jarige Bernadette klinkt als een zelfbewuste vrouw die stevig in haar schoenen staat. Ze oogt rustig. Tot ze over Vincent Martin begint. Dan vertroebelen haar ogen en demarreert haar stem. Ze is nog altijd kwaad op zichzelf. Waarom had ze niet de kracht om 'neen' te zeggen? Het is een vraag die haar al talloze keren gesteld is. Door onderzoekers. Door haar familie ook. Ze zou er graag een antwoord op hebben, maar ze heeft het niet. ,,Hij had mij klemgereden'', zegt ze. ,,Ik had schrik. Hij kende mijn dossier, had de brieven gelezen die ik naar mijn vroegere therapeute had geschreven. Hij wist alles over mij, kende mijn zwakke plekken. Hij had gewoon alle wapens in handen om mij te laten doen wat hij wilde.'' Martin wilde ,,liefde''. Hij wilde gemasseerd worden, gestimuleerd. En hij zocht zelf ook troost. ,,Het begon met omhelzingen, dan kussen, tongzoenen,... Stapje voor stapje ging hij verder. En altijd was het 'therapie'. Het zou goed zijn voor mij als ik hem zou masseren. Dan zou ik het gevoel krijgen dat ik ook iets goeds kon doen met mijn handen. Hij wist dat ik door het verleden een hekel heb aan mijn handen.''

Bekend van televisie

Ze heeft nooit luidop 'neen' geroepen. ,,Maar heel mijn lichaam schreeuwde het wel. Als hij aan mij kwam, blokkeerde ik helemaal. Ik zat daar dan totaal apathisch, maar hij bleef op mij inpraten, kussen geven,...'' Enkele maanden heeft het geduurd. Toen trok Bernadette met haar verhaal naar de politie. Andere patiëntes deden er langer over voor ze zich tegen de psychiater durfden te keren. Ze ondergingen het misbruik soms jarenlang. Het was via de politie dat Bernadette de psychiater had leren kennen. Ze had een klacht ingediend wegens misbruik tijdens haar jeugd. Maar het viel haar erg zwaar om over het verleden te praten. ,,Onder hypnose zal het misschien beter gaan'', dachten de ondervragers. Ze haalden er de alom gerespecteerde specialist Vincent Martin bij, bekend van televisieprogramma's als Hoe?Zo! . Na enkele sessies stelde Martin voor haar verder te behandelen in zijn privé-praktijk.

Echt geholpen?

Andere patiënten, zoals Nancy, werden door een arts doorverwezen naar Martin. Hij zou haar helpen om een brutale verkrachting tijdens haar jeugd te verwerken. ,,Ik heb hem mijn vertrouwen geschonken. Hij wist hoe belangrijk hij voor mij was, want ik kon met niemand anders over het verleden praten. Maar hij heeft alles wat ik vertelde, misbruikt om zijn zin te krijgen. Stapje voor stapje ging hij verder. Zelfs als ik vroeg: 'Maar dokter, wat doet u nu?''' De nu bijna 40-jarige vrouw zat gisteren in de rechtszaal te luisteren naar het vonnis. Ze wilde hem zien wanneer de veroordeling uitgesproken werd. ,,Ik wilde hem zien afgaan.'' Ze hoopte dat Martin in de rechtbank zou toegeven dat hij zwaar in de fout is gegaan. Maar zover kwam het niet. De psychiater, die zelf honderden rapporten geschreven heeft over de kwetsbaarheid van slachtoffers van seksueel misbruik, blijft erbij dat hij nooit een patiënte tot seks gedwongen heeft. ,,Alles gebeurde met toestemming'', zei hij. Rechter Freddy Troch veegde die verdediging gisteren helemaal van tafel. Naast de vier jaar met uitstel voor het misbruik kreeg hij ook nog een jaar voorwaardelijk wegens oplichting. Omdat hij valse doktersbriefjes schreef ,,en zo de hele gemeenschap liet opdraaien voor zijn seksuele pleziertjes''.

 

Red. MdH, 4 oktober 2005

 

 

 

 

Nieuwsberichten in de zaak Vincent Martin, 3 oktober 2005

 

 

Rechtbank Dendermonde: Psychiater schuldig aan verkrachting/aanranding 

-- 3 oktober 2005 – De Morgen -- De Dendermondse strafrechter heeft maandag de 48-jarige psychiater Vincent Martin uit Sint-Niklaas veroordeeld tot een celstraf van vier jaar met probatie-uitstel voor de verkrachting en aanranding van de eerbaarheid van enkele vrouwelijke patiënten. Hij kreeg ook nog eens één jaar cel met uitstel en 500 euro boete voor valsheid in geschrifte en oplichting. Martin, die bekendheid verwierf door als psychiater deel te nemen aan wetenschappelijke televisieprogramma's, zoals bijvoorbeeld Hoezo?!, is door de rechter schuldig bevonden aan aanranding van de eerbaarheid van twee en verkrachting van vier vrouwen die bij hem in therapie waren. De feiten vonden plaats tussen '99 en 2003. Alle slachtoffers hadden al een verleden van seksueel misbruik en waren net daarom bij hem in behandeling. Het onderzoek naar psychiater Vincent Martin startte in juli 2003 toen één van de slachtoffers klacht indiende tegen hem wegens seksueel misbruik. Na haar volgden nog twee andere slachtoffers en toen over de zaak in de pers bericht werd, kreeg het parket nog een reeks klachten van andere dames binnen.

 

Eerste informatie over de uitspraak in de zaak Vincent Martin 3 oktober 2005 – Redactie MdH -- Zonet hebben wij via Radio 2 (radionieuws Dendermonde, het journaal van 13 uur) via Koen Wouters vernomen dat Vincent Martin tot 4 jaar gevangenisstraf ‘met uitstel’, dus voorwaardelijke gevangenisstraf, werd veroordeeld door de correctionele rechtbank in Dendermonde. Martin wordt ervan beschuldigd seksueel misbruik met 7 aan zijn zorg toevertrouwde patiënten te hebben gepleegd. Additioneel werd de gerechtspsychiater veroordeeld tot 1 jaar celstraf met uitstel, voor fraude en schriftvervalsing. De straf werd onder de voorwaarde opgelegd dat de Martin zich zal laten behandelen. Radio 2 meldde dat de psychiater voorovergebogen in de beklaagdenbank naar de uitspraak luisterde. De rechter zou ‘uitermate scherp’ zijn geweest. Vincent Martin, zo oordeelde de rechtbank, zou er een ‘systeem’ van gemaakt hebben waarbij hij eerst het vertrouwen van patiënten won die eerder seksueel waren misbruikt, hen dan knuffelde en vervolgens wendde hij zijn macht en gezag aan om zelf seksueel contact met hen te verkrijgen. Het seksueel contact zou vaak in de consultatiekamer hebben plaatsgevonden, berichtte Koen Wouters. De psychiater gaf aan dat het altijd met wederzijdse toestemming was gebeurd maar de rechter veegde dat argument van tafel. “Alleen al door zijn positie als dokter was er duidelijk sprake van dwang”. De advocate van één van de slachtoffers stelde “Een belangrijke uitspraak, deontologisch wordt dat zeer zwaar bestraft en nu natuurlijk het feit dat hij op strafrechtelijk vlak zeer duidelijk teruggevloten wordt, denk ik is een zeer belangrijk signaal dat ons allemaal alleen maar ten goede kan komen”. De eis van de Officier van Justitie (OvJ) was ‘minimaal 5 jaar celstraf, verplichte behandeling en een (gedeeltelijk) beroepsverbod’. Gezien het feit dat een voorwaardelijke straf niet het doel was van het Vlaamse OM, verwachten wij dat de OvJ in hoger beroep zal gaan tegen het vanmorgen uitgesproken rechterlijk oordeel. Gezien het gebrek aan ervaring met GOG zaken in België en het gebrek aan kennis t.a.v. GOG door hulpverleners dat in België helaas nog groter is dan in Nederland, was een dergelijk inadequaat oordeel helaas te verwachten.

 

 

 

Psychiater krijgt 4 jaar probatieuitstel voor verkrachting – 3 oktober 2005 -- Gazet van Antwerpen -- De Dendermondse strafrechter heeft maandag de 48-jarige psychiater Vincent Martin uit Sint-Niklaas tot 4 jaar cel met probatieuitstel veroordeeld voor de aanranding van de eerbaarheid van twee vrouwen en verkrachting van vier vrouwen. De slachtoffers waren bij de arts in therapie. Hij werd ook verdacht van de verkrachting van een vijfde vrouw maar daarvoor werd hij vrijgesproken. De psychiater is voor 10 jaar uit zijn burgerrechten ontzet, moet zich laten behandelen door een andere psychiater en mag geen contact met zijn slachtoffers hebben. Wel mag hij zijn beroep nog verder uitoefenen. De feiten vonden plaats tussen 1999 en 2003. Alle slachtoffers hadden een verleden van seksueel misbruik en waren daarom bij de psychiater in behandeling. Volgens Martin is er niets gebeurd zonder toestemming van de vrouwen. Dat spreken de vrouwen met klem tegen.

 

Commentaar red. MdH: Uit het oordeel van de rechtbank in Dendermonde blijkt helaas dat de rechters die over deze zaak oordeelden niet al teveel kennis van zaken hebben wat betreft seksueel grensoverschrijdend gedrag door hulpverleners. Immers, het belangrijkste dat er diende te gebeuren, was het opleggen van een definitief beroepsverbod. Dat is juist niet gebeurd. Zullen de rechters dan niet beseft hebben dat, als er al 7 slachtoffers naar voren zijn gekomen door eerdere media aandacht, er waarschijnlijk nog veel meer slachtoffers gemaakt zullen zijn? Men gaat ervan uit dat zich slechts ongeveer 4% van alle slachtoffers melden. Eveneens verbazingwekkend is het dat de rechters zich niet bewust lijken te zijn van de grote kans op herhaling bij GOG. In gevallen waarbij al sprake is van herhaling en/of in gevallen waarbij de grensoverschrijdende professional (ernstige) problemen ondervindt wat betreft zijn geestesgesteldheid, moet van een recidivekans van ongeveer 80% uitgegaan worden. Het spreekt niet voor de rechtbank in Dendermonde om Vlaamse gebruikers van de geestelijke gezondheidszorg op te zadelen met een dergelijk hoge kans op recidive. Tevens wordt uit de uitspraak duidelijk dat de psychiater zich niet slechts in een enkel opzicht crimineel gedroeg. Naast het plegen van aanranding en verkrachting van in totaal 6 patiënten waarvoor hij werd veroordeeld, werd de psychiater ook voor fraude en valsheid in geschrifte veroordeeld (info afkomstig van Radio 2, uitzending dd. 3 oktober 2005, 13 uur). Het plegen van diverse criminele delicten naast elkaar zegt veel over de persoonlijkheid van de psychiater. Wij zijn van mening dat dit dus een nogal inadequate uitspraak is.

 

Red. MdH, 3 oktober 2005

 

 

 

 

 

Vlaamse versie van ons persbericht

Zoals verzonden op 2 oktober 2005

 

Persbericht

2 oktober 2005

 

 

Website Misbruik door Hulpverleners (MdH) bestaat 2 jaar

 

Seksueel grensoverschrijdend gedrag (GOG) door zorgverstrekkers

en de zaak Vincent Martin

 

De website Misbruik door Hulpverleners (MdH) bestaat op maandag 3 oktober a.s. twee jaar. De site heeft ondertussen meer dan 300 pagina’s informatie over het onderwerp te bieden en wordt dagelijks door gemiddeld 200 geïnteresseerden bezocht. Ten opzichte van 2004 is het dagelijkse bezoekersaantal verviervoudigd. Gedurende de afgelopen 5 maanden hebben per maand gemiddeld 11 slachtoffers van grensoverschrijdend gedrag (GOG) door hulpverleners contact met ons opgenomen. In de meeste gevallen gaat het om seksueel GOG binnen de gezondheidszorg. De website MdH richt zich dan ook vooral op de sector gezondheidszorg en daarbinnen met name op de geestelijke gezondheidszorg (GGZ). De meeste slachtoffers hebben GOG door hulpverleners meegemaakt die binnen de sector GGZ (inclusief de tbs-sector) of binnen de alternatieve sector werkzaam zijn. Regelmatig ontvangen wij ook klachten over GOG door huisartsen en lichaamsgericht werkende therapeuten. Af en toe melden zich ook slachtoffers van GOG door vertrouwenspersonen werkzaam binnen het onderwijs/de sport of de kerken, evenals slachtoffers van GOG op de werkvloer. De meeste slachtoffers die contact met ons zoeken hebben diverse vormen van GOG door een hulpverlener meegemaakt. Seksueel misbruik gaat altijd gepaard met emotioneel/psychisch misbruik en in sommige gevallen is er zelfs sprake van fysieke mishandeling. Hulpverleners die zich schuldig maken aan seksueel misbruik van cliënten en/of patiënten overschrijden hun professionele grenzen veelal in meerdere opzichten. Te denken valt bijvoorbeeld aan het aangaan van een werkrelatie of financiële relatie met cliënten, het manipuleren van medische dossiers en het plegen van fraude.

 

Grensoverschrijdend gedrag (GOG) door zorgverstrekkers in Vlaanderen

Meer dan 8% van de bezoekers van onze website gedurende dit jaar was afkomstig uit Vlaanderen. 87% van de bezoekers van onze site was Nederlands. Ongeveer 5% was afkomstig uit andere Europese landen, de VS of andere landen. Recentelijk hebben wij een apart dossier over seksueel grensoverschrijdend gedrag door zorgverstrekkers in België aan onze website toegevoegd, het ‘dossier GOG België’ via dat onze bezoekers de strafzaak tegen de Vlaamse psychiater Vincent Martin kunnen volgen. Sinds oprichting van onze site heeft al een aantal gebruikers van de Vlaamse gezondheidszorg contact met ons opgenomen wegens seksueel grensoverschrijdend gedrag door hulpverleners. Onder de link ‘ervaringsverhalen van slachtoffers’ treft u de ervaringsbijdragen van Jessica en Chrystal aan die beiden het slachtoffer van Vlaamse zorgverstrekkers werden. Op 7 maart 2006 zal in het ‘Provinciaal Auditorium’ van het Provinciehuis in Vlaams Brabant te Leuven de studiemiddag ‘grensoverschrijdend gedrag van zorgverstrekkers’ gehouden worden. De studiemiddag wordt georganiseerd door het Samenwerkingsverband S.U.V. (Similes vzw – UilenSpiegel vzw – VVMD vzw) en is bedoeld voor: Vlaamse slachtoffers van GOG door zorgverstrekkers, familieleden en andere naaste van slachtoffers, professionals werkzaam binnen de gezondheidszorg, de advocatuur, de ministeries (volksgezondheid & justitie), de media,… dus: voor iedereen die kennis wil maken met dit onderwerp en/of meer erover te weten wil komen en in het bijzonder voor Vlaamse slachtoffers van seksueel misbruik en andere vormen van machtsmisbruik ondergaan binnen de gezondheidszorg (met name binnen de GGZ). Onder ‘grensoverschrijdend gedrag van zorgverstrekkers’ vallen alle vormen van machtsmisbruik van cliënten/patiënten door zorgverstrekkers zoals seksueel misbruik, psychische & emotionele exploitatie evenals fysieke mishandeling. Doel van deze studienamiddag is de erkenning van dit specifieke probleem door de professionele wereld die vaak een laatste strohalm blijkt te zijn voor een misbruikte patiënt om haar/zijn trauma te kunnen verwerken, vooral als de patiënt elders (justitie incluis) geen erkenning mocht vinden. Meer informatie over deze studiedag treft u onder de link ‘Cursussen, symposia & congressen’ op onze website aan. 

 

Positieve resultaten

Gedurende het afgelopen jaar bleek dat onze inspanningen tot dusver diverse positieve gevolgen hebben. Door het verzenden van persberichten en het stimuleren van journalisten over lopende zaken betreffend GOG door hulpverleners te berichten, bleek het mogelijk te zijn meer slachtoffers van dezelfde pleger te kunnen vinden waardoor misstanden binnen de zorg eerder blijken en vervolgens sneller en adequater kunnen worden aangepakt. De Inspectie voor de Gezondheidszorg (IGZ) heeft recentelijk ook kennis kunnen nemen van de positieve gevolgen van onze inspanningen op dit gebied. Hierbij refereren wij aan de resultaten die vorige week tijdens een hoorzitting bij het Centraal Tuchtcollege voor de

 

Gezondheidszorg te Den Haag bleken. Doordat de tuchtzaak tegen een Amsterdamse huisarts

 

[1][4]

 

die ervan wordt beschuldigd diverse patiënten seksueel te hebben misbruikt, door ons toedoen media aandacht kreeg, meldden zich verdere slachtoffers van de arts bij de inspectie waardoor de zaak in hoger beroep nu veel steviger was dan in eerste aanleg. Om veelplegers sneller op te kunnen sporen, beschikt onze site ook over een prikbord. Helaas is het zo dat meer dan de helft van de hulpverleners die over de schreef gaan dit herhaaldelijk of zelfs vaak doen. Daarnaast valt ons steeds vaker op dat cliënten en patiënten onze site regelmatig nog net op tijd vinden c.q. op een moment dat het ergste nog kan worden voorkomen. Een ontwikkeling waarmee wij heel erg blij zijn en die aangeeft dat de site een belangrijke bijdrage aan preventie van grensoverschrijdend gedrag door hulpverleners kan leveren. In verband met de stijgende vraag naar informatie en steun en het feit dat onze werkzaamheden steeds meer vruchten blijken af te werpen, zijn wij van plan binnenkort een verzoek voor subsidie in te gaan dienen. Gedurende de afgelopen twee jaar draaide MdH volledig gebaseerd op vrijwilligerswerk.

 

Preventie

Uit ervaring blijkt dat er nog veel meer aan preventie gedaan zou kunnen worden. Onze mogelijkheden en middelen zijn echter zeer beperkt. De website MdH richt zich vooral op het verstrekken van informatie (preventie) en het bieden van enige steun aan slachtoffers van GOG door hulpverleners (postpreventief). Zo hebben wij eind 2004 een op o.a. wetenschappelijke feiten gebaseerde, informatieve brochure ontwikkeld waarvan wij ook een Engelse versie hebben gepubliceerd. Begin vorig jaar hebben wij De Warande, een gesloten forum voor slachtoffers van GOG door hulpverleners en andere vertrouwenspersonen, opgericht waardoor slachtoffers herkenning, erkenning en steun bij lotgenoten kunnen vinden. Op onze site hebben wij bijvoorbeeld een checklist voor cliënten evenals een checklist voor hulpverleners gepubliceerd. Uit reacties hebben wij begrepen dat de beide checklists door gebruikers als waardevol werden ervaren. Onze eerste informatiestand (zie foto’s) tijdens het symposium ‘Seksualiteit in de psychiatrie’ in maart 2005, waarmee wij de virtuele omgeving voor het eerst hebben verlaten, werd door de bezoekers van het symposium zeer gewaardeerd. Binnenkort staat een actie gericht op preventie op het programma waarmee wij willen testen welke gevolgen dezelfde actie op landelijk niveau zou hebben. Wij hopen dat ons verzoek m.b.t. subsidie dat wij binnenkort in willen gaan dienen, gehonoreerd zal worden zodat wij onze activiteiten die vooral preventief en postpreventief van aard zijn, kunnen optimaliseren en verder kunnen uitbreiden.

 

Seksueel misbruik binnen de tbs-sector en de link naar Vincent Martin

Door toevoeging van een specifieke tbs-rubriek aan onze website omstreeks juni 2005, melden zich ook steeds vaker slachtoffers van machtsmisbruik binnen tbs-instellingen. Gedurende de afgelopen twee maanden hebben wij dan ook, als bijdrage aan de lopende discussies over de tbs-sector, een drietal publicaties

 

[2][5]

 

aan deze, o.a. onder de GGZ vallende sector, gewijd. Recentelijk bleek uit een publicatie in het

 

Vlaamse tijdschrift ‘Humo’[3][6] dan ook dat de wegens seksueel misbruik van 7 aan zijn zorg toevertrouwde

 

patiënten aangeklaagde Vlaamse psychiater en gerechtsdeskundige Vincent Martin, gespecialiseerd in de problematiek van zowel slachtoffers als plegers van seksueel misbruik, op het moment dat al een strafrechtelijk onderzoek tegen hem liep, door de Rotterdamse tbs-kliniek De Kijvelanden werd aangenomen. In het op 16 september jl. als herdruk opnieuw verschenen boek ‘ONDER DWANG: leven in een tbs-inrichting’ van Humphrey Ludwig (ervaringsdeskundige) en Rick Blom (journalist) komt o.a. het onderwerp ‘seksueel grensoverschrijdend gedrag door hulpverleners binnen tbs-klinieken’ aan bod. Humphrey onderging tijdens zijn verblijf in de Van Mesdagkliniek omstreeks 1999 seksuele intimidatie door een sociotherapeute die hem vervolgens, om zichzelf vrij te pleiten van de beschuldiging van seksueel misbruik, zelfs nog ten onrechte van het plegen van ernstige delicten beschuldigde. Met toenemende bezorgdheid vermoeden wij dat het probleem binnen de tbs-sector vaker speelt dan binnen de GGZ in het algemeen. Binnen de GGZ, zo neemt men gebaseerd op wetenschappelijk onderzoek aan, ligt het percentage hulpverleners dat over de schreef gaat (circa 15%) door ontucht met misbruik van gezag met patiënten te plegen ongeveer 5% hoger dan binnen de gezondheidszorg in het algemeen (10%).

 

Nota bene

Voor verdere, algemene informatie, feiten en cijfers over het onderwerp grensoverschrijdend gedrag (GOG) door hulpverleners verwijzen wij graag naar onze pagina ‘wetenschappelijke feiten’.

 

 

-------------------------------------------------------------------

Website Misbruik door Hulpverleners (MdH)

Postbus 402

NL - 1180 AK Amstelveen

0031 - 6 – 137 717 47

www.misbruikdoorhulpverleners.nl

info@misbruikdoorhulpverleners.nl

 

 

 

 

 

 

Aankondigingen

 

 

 

Uitspraak in de strafzaak tegen de bekende, Vlaamse psychiater Vincent Martin op  maandag

3 oktober 2005

 

 

 

TV: seksueel grensoverschrijdend gedrag (GOG) door zorgverstrekkers in Vlaanderen:

 

Programma TELEFACTS (omroep VTM) 22 uur

 

Dag dokter
Reportage: Lili Vandenberk
Uitzenddatum: maandag 3 oktober 2005


Maandag beslist de correctionele rechtbank in Dendermonde over de schuld of onschuld van de bekende psychiater Dr. Vincent Martin. Hij wordt beschuldigd van seksueel misbruik van 7 patiënten. Elk van die patiënten kwam overigens op consultatie bij hem omdat ze al seksueel waren misbruikt.

      


Volgens cijfers is deze zaak maar het topje van de ijsberg, want 5 tot 10% van de therapeuten zou zich schuldig maken aan seksueel contact met een patiënt.

Cynthia is één van hen. Ze is 37. Op haar zestiende werd ze verkracht door een buurjongen en ze kreeg een zoontje. Omdat ze het heel moeilijk had om dat kind te aanvaarden, begon ze een therapie bij dokter Martin. De therapie duurt 9 jaar en volgens Cynthia wordt ze tijdens die periode meermaals misbruikt door de dokter.

Dat het misbruik zolang blijft duren, is volgens therapeuten niet abnormaal. "Vooral vrouwen die als kind zijn misbruikt voelen zich in zo'n nieuw misbruik graag gezien, tot ze beseffen dat er geen wederzijdse relatie is".vertelt professor Mia Leijssen.

Ook
Conny werd misbruikt. Door haar hypnotherapeut. Ze was onder hypnose om haar incestverleden te verwerken, toen de therapeut zich aan haar vergreep. "Ik heb alles gevoeld, ik was wakker maar kon niet schreeuwen, niet bewegen". Twee jaar geleden werd de hypnotherapeut van Conny veroordeeld.

Red. MdH, 30 september 2005

 

 

 

 

 

S t u d i e n a m i d d a g ‘Grensoverschrijdend gedrag van zorgverstrekkers’

 

Een bijzonder evenement: het thema ‘grensoverschrijdend gedrag (GOG) door hulpverleners’ voor het eerst werkelijk onder de aandacht in België. Voor het tot stand komen van deze studiedag heeft zich vooral Nelly, een Vlaamse ‘survivor’ van seksueel GOG door een psychotherapeut, ingezet. Haar doel was het doorbreken van het grote taboe dat in België nog steeds op dit onderwerp rust. Bij Rafaël Daem vond zij een luisterend oor… .

 

Wanneer?... Dinsdag 7 maart 2006, vanaf 13.00 uur

Waar?... ‘Provinciaal Auditorium’, Provinciehuis Vlaams Brabant te Leuven

Organisatie: Samenwerkingsverband S.U.V. (Similes vzw – UilenSpiegel vzw – VVMD vzw)

Voor wie?... Vlaamse slachtoffers van GOG door hulpverleners, familieleden en andere naaste van slachtoffers van GOG door hulpverleners, professionals werkzaam binnen de gezondheidszorg, de advocatuur, de ministeries (volksgezondheid & justitie), de media,… dus: voor iedereen die kennis wil maken met dit onderwerp en/of meer erover te weten wil komen en in het bijzonder voor Vlaamse slachtoffers van seksueel misbruik en andere vormen van machtsmisbruik ondergaan binnen de gezondheidszorg (met name binnen de ggz). Geïnteresseerden uit Nederland zijn uiteraard ook heel erg welkom.

 

Doel: Studienamiddag over grensoverschrijdend gedrag van zorgverstrekkers ten aanzien van patiënten (zoals psychisch en seksueel (machts-)misbruik). De reden waarom wij dit thema onder de aandacht van patiënten en sector willen brengen is de volgende: De erkenning van dit specifieke probleem door de professionele wereld (ggz) is vaak een laatste strohalm voor een misbruikte patiënt om zijn of haar trauma te verwerken, vooral als de patiënt elders (justitie incluis) niet geloofd wordt…

 

Ga naar onze pagina CURSUSSEN, WORKSHOPS, SYMPOSIA & CONGRESSEN voor verdere informatie over deze studiedag.

 

Nieuw: uitbreiding van de panel met een deskundige op juridisch gebied.

 

 

 

Oproepen

 

 

O P R O E P  aan alle slachtoffers van GOG door hulpverleners

in Vlaanderen

TV reportage over seksueel misbruik door zorgverstrekkers

 

 

In verband met een geplande tv reportage over seksueel grensoverschrijdend gedrag (GOG) door hulpverleners in Vlaanderen zijn wij op zoek naar Vlaamse ex-patiënten c.q. ex-cliënten (v/m) die het slachtoffer werden van seksueel misbruik door een hulpverlener (m/v). De makers van het programma zouden graag in contact willen komen met vrouwelijke en mannelijke slachtoffers van GOG door hulpverleners die door een mannelijke of vrouwelijke hulpverlener werden misbruikt.

 

Indien u eventueel geïnteresseerd mocht zijn met uw ervaring m.b.t. seksueel misbruik binnen de Vlaamse gezondheidszorg een bijdrage te willen leveren aan het programma, verzoeken wij u z.s.m. CONTACT met ons op te nemen. Wij zullen u dan meer over het geplande programma vertellen en kunnen u in contact brengen met degenen die het programma maken.

 

In eerste instantie kunt u dan telefonisch of per e-mail contact opnemen met de contactpersoon bij het tv programma. Indien gewenst kunt u uiteraard anoniem contact opnemen. Volgens de programmamakers is het mogelijk, mocht u uw ervaringen daadwerkelijk in willen brengen, uw getuigenis onherkenbaar af te leggen.

 

Wij zijn bereid u met enig advies terzijde te staan wat betreft het thema ‘contact met de media’. Dit om zo goed mogelijk ervoor te zorgen dat u in contact met de media niet opnieuw tot slachtoffer verwordt. Neem gerust volledig vrijblijvend contact met ons op via info@misbruikdoorhulpverleners.nl of door ons te bellen: 0031 – 6 – 137 717 47. Bij voorbaat hartelijk dank.

 

Red. MdH, 13 september 2005

 

 

 

 

Lees ook de oproep van Nelly uit Oostende op ons prikbord!

 

 

 

 

 

 

 

Nieuwsberichten

 

 

Lezerbrieven in reactie op het artikel in HUMO (3393)

 

 

Reactie (3) 27 september 2005 – HUMO (3395) – Lang geleden  werd ik als jong meisje drie jaar seksueel misbruikt door een broeder op school. Na een hele resem gevoelens van machteloosheid, schuld, verdriet en onbegrip had ik 20 jaar later eindelijk de moed om alles uit te brengen en heb ik, samen met de hulp van enkele hele lieve mensen, geprobeerd om de dader te laten inzien waar hij fout zat, temeer omdat hij na mij zijn activiteiten niet gestaakt heeft. Ontelbare jonge mensen zijn bij hem gepasseerd zodat hij zelf van zijn seksuele frustratie af geraakte en zijn macht op de onschuldige slachtoffers kon laten gelden. Want geeft u het maar toe, Meester, daar komt seksueel misbruik op neer: intimidatie en machtsvertoon bij de dader, verdriet, machteloosheid en het niet kunnen vatten bij het slachtoffer. Onze verwoede pogingen om de dader te bekeren en te straffen zijn natuurlijk mislukt, zelfs zonder uitstekende advocaat aan zijn zijde. Wat had u nu gedacht? Wij waren het toch, de slachtoffers, die het uitgelokt hadden, en hij zelf wist niet wat hij verkeerd gedaan had. Ondertussen werden wij wel met de onmacht, het onbegrip en nog wat meer schuldgevoelens opgezadeld. Ondertussen ben ik 41 jaar en alles lijkt een beetje op zijn plaats gezet en verwerkt. Ik ben er sterker uitgekomen dan ik was en weet nu wel met honderd procent zekerheid dat het zijn smerige fout was en niet de mijne en  dat ik helemaal niets ontketend heb. Maar gisteren kreeg ik te horen dat er nu nog een mannelijk slachtoffer van hem hier in de buurt rondloopt, die het allemaal niet op een rijtje krijgt en wiens leven voor een groot stuk om zeep is. Komt u mij en zoveel anderen dan niet vertellen, Meester Vermassen, dat uw cliënt in een moeilijke periode in zijn leven zat en dat hij bij gevolg al zijn kortgerokte, gedecolleteerde en vriendelijke patiënten moest bepotelen. Ik denk dat het hoog tijd wordt dat u zelf even een psychiater opzoekt die gespecialiseerd is in deze materie, zodat u eindelijk begrijpt waar het om draait. Volgens mij ontloopt Vincent Martin op 3 oktober zijn straf,  want hij heeft een goede advocaat en kan bij gevolg rustig zijn gang blijven gaan. Wedden we? Ik hoop dat u nog met een rustig geweten lekker kan slapen. [Linda Opdebeeck, uit Hoeilaart].

 

 

Reactie (2) 27 september 2005 – HUMO (3395) – Met een stijgend gevoel van herkenning heb ik uw artikel over Vincent Martin (HUMO 3393) gelezen. Ongeveer negen jaar geleden ben ik bij deze man in “behandeling” geweest. Na de derde sessie (rond middernacht) vertelde hij me dat ik een tekort aan affectie had en dat hij mij wel wou knuffelen, wat ik terstond kordaat afwees. Bij het afscheid aan de voordeur stelde hij me voor mijn buddy te zijn, wat ik nogmaals vastbesloten maar vriendelijk weigerde met de woorden dat “hij niet mijn buddy, maar mijn dokter moet zijn”. Ik geloofde mijn eigen oren niet! Rationeel kon ik er niet bij dat iemand met zijn ervaring en expertise méér op het oog had dan een louter therapeutische relatie, maar gevoelsmatig heb ik dit wel meteen als pervers en zeer bedreigend voor mijn eigen veiligheid ervaren. Ik ben niet meer naar een volgende afspraak gegaan en heb dit voorval geclasseerd als een nare ervaring. Wie zou mij toen trouwens geloofd hebben als ik verklaard had dat deze befaamde psychiater iets oneerbaars van mij wou? Er waren immers geen “bezwarende feiten” gepleegd. Dat Martin het slachtoffer zou zijn van een stel “avances makende” en “instemmende” getraumatiseerde dames is een regelrechte aanval op de realiteit en doet de vrouwen die hem nu ter verantwoording roepen oneer aan. Ik heb met mijn afstandelijke houding geen enkele aanleiding gegeven. En toch is het me ook overkomen, althans bijna. Ik begrijp dat het de professionele taak van Jeff Vermassen is om deze man te verdedigen en te beschermen, maar zijn uitspraken in dit artikel gaan echt te ver! Vincent Martin is een gevaar voor zijn patiënten en dus voor de maatschappij. Laat dit duidelijk wezen en laten we hopen dat de rechtspraak in deze zaak het juiste oordeel velt. [Naam en adres bekend [bij de redactie van HUMO]].

 

 

Reactie (1) 20 september 2005(HUMO 3394) -- “Ik ben zeer verontwaardigd over het commentaar van meester Vermassen in het artikel over de befaamde psychiater Vincent Martin in Humo 3393. Ach zo, die vrouwen hebben het zelf gewild en maakten zelf avances? Niet allemaal, zo blijkt uit het artikel. En als er één seksueel misbruikt is (=zonder toestemming), lijkt mij dat al voldoende om het beest in een kooi te zetten. Maar mijnheer Martin zat, ocharme, in een moeilijke periode, was overwerkt, had huwelijksproblemen en had een beetje affectie nodig. En nu is die arme man ook nog zijn job kwijt! Als hij affectie nodig had, kon hij toch op een deftige manier, buiten zijn praktijk en zonder zich te laten betalen, een afspraak maken met de dames die avances maakten? Of desnoods naar de hoeren gaan? Misschien kan meester Vermassen meneer Vincent wat affectie geven. Ik hoop dat hij dan uit zijn hypnose ontwaakt en schrikt. Benieuwd of hij’t dan nog over een deontologische fout vanwege de psychiater zou hebben. [Naam en adres bekend [bij HUMO].

 

Op de pagina NIEUWS GOG GEZONDHEIDSZORG BUITENLAND 2005 treft u een commentaar van onze redactie op bovenstaande lezerbrief aan.

 

Red. MdH, 2 oktober 2005

 

 

 

VLAANDEREN: Het gevolg van de zaak Vincent Martin…

… eindelijk media aandacht voor het thema grensoverschrijdend gedrag (GOG) door hulpverleners

Vandaag verscheen een verder nieuwsartikel over seksueel grensoverschrijdend gedrag (GOG) door hulpverleners in Vlaanderen, c.q. over de zaak Vincent Martin. Het Vlaamse weekblad HUMO (nr. 3393) publiceerde vandaag het artikel

’Het slachtoffer: “De sessies leken min of meer normaal totdat hij zijn kleren uitdeed”

Het excuus voor seksueel misbruik van patiënten door een ‘sterpsychiater’ die gespecialiseerd was in de problematiek van seksueel misbruik: “Ze liep kort gerokt.”

Lees nu het artikel “Dubieuze praktijk: op de sofa bij tv-psychiater Vincent Martin -- Het slachtoffer: 'De sessies leken min of meer normaal. Tot hij zijn kleren uitdeed' zoals het op 13 september 2005 in het Vlaamse tijdschrift HUMO (nr. 3393) verscheen. “Hij bracht slachtoffers van de Bende van Nijvel onder hypnose, was een vertrouwde verschijning in 'TerZake' en 'De Zevende Dag' en werd aan de zijde van Bart Peeters pas echt een BV als de sympathieke deskundige in het panel van 'HoeZo?'. Vorige week vorderde de openbare aanklager in Dendermonde vijf jaar gevangenisstraf voor gerechtspsychiater Vincent Martin. Hoezo? (…).” Lees het hele artikel uit HUMO op onze nieuwspagina NIEUWS GOG GEZONDHEIDSZORG BUITENLAND.

Cover HUMO nr. 3393/2005

“De bekende tv-psychiater Vincent Martin moet binnenkort voor de rechter verschijnen wegens het seksueel misbruiken van zijn cliëntes. ’En dan moesten we er nog voor betalen ook!’” (website HUMO)

Vincent Martin, als ‘sterpsychiater’ bekend van televisie in Vlaanderen,

gerechtsdeskundige én een gewaardeerd hypnose expert (Foto uit: HUMO).

Psychiater Martin heeft minimaal één succesvolle poging ondernomen om in Nederland als psychiater aan het werk te gaan terwijl hij al op non-actief was gesteld en in Vlaanderen niet meer als psychiater werkzaam mocht zijn. Martin werkte tijdelijk in Rotterdam totdat een Belgische collega zijn werkomgeving erop attendeerde dat er beschuldigingen van seksueel misbruik tegen de psychiater waren geuit en er een onderzoek was ingesteld. Toen heeft men de psychiater in Rotterdam onmiddellijk ontslagen. Om eventuele verdere pogingen in deze richting zo goed mogelijk te voorkomen en gebruikers van de Nederlandse geestelijke gezondheidszorg zo goed mogelijk te beschermen, hebben wij ervoor gekozen de foto uit HUMO over te nemen en te publiceren. Zolang er nog geen rechterlijk oordeel in deze zaak is geveld dat de psychiater vrijpleit, wordt hij immers verdacht van het plegen van seksueel misbruik met 7 aan zijn zorg toevertrouwde, vrouwelijke patiënten waarvan hij 5 zelfs verkracht zou hebben.

Wij zullen het gehele artikel z.s.m. op onze site publiceren. Onderstaand treft u een citaat uit het artikel dat vandaag in HUMO verscheen, aan:

Het slachtoffer: “De sessies leken min of meer normaal totdat hij zijn kleren uitdeed”

(…). “Het is een beetje de wereld op zijn kop. Vincent Martin raakte wel zijn functies bij het ministerie van Justitie kwijt, maar is nog steeds psychiater en studieobject voor zijn collega’s. Het parket van Dendermonde laat hem onderzoeken door de professoren Rudy Dhaenen, Paul Igodt en de bekende gerechtspsychiater Roger Debefdt. Die levert op 10 mei 2004 een ronduit vernietigend tussentijds rapport af. Zijn cabinet was wanordelijk zoals wij hebben vastgesteld. De medische dossiers waren zeer summier en zwak, vooral voor een psychiatrische praktijk. Kortom, een ordeloze, soms pseudo-drukke praktijk waarin vooral de laatste tijd meer aan erotiek en seks werd gedaan dan aan ernstige en deontologisch aanvaardbare geneeskunde. De patiënten keken naar hem op: zijn tv optredens en de forensische praktijk deden hem aanzien als een arts die ‘meer dan de anderen’ kan: een idee waarmee hij zich graag identificeerde. (…). ”

‘Vervolgtherapie’ met Vincent Martin in de sauna… “Na het derde contact zei mijn psychiater dat ik een knuffel nodig had. Ik had nood aan affectie. Hij omarmde en knuffelde mij. Ik beschouwde dit als deel uitmakende van de therapie’. Toen het vervolg van de therapie inhield dat de dokter haar meenam naar de sauna en haar daar verkrachtte, besloot Sofie B. een andere psychiater te zoeken.”

(Humo nr. 3393, 2005)

Red. MdH, 13 september 2005, update 1 oktober 2005

 

 

 

 

 

Meervoudig pleger van seksueel GOG Vincent Martin

en zijn relatie met de Nederlandse tbs-sector

 

 

TBS 2005: SEKS, DRUGS & ROCK’N ROLL

 

24 september 2005 – Redactie Misbruik door Hulpverleners (MdH) -- Een bijdrage van onze redactie aan de lopende discussie over ons tbs-systeem. Verzoek aan onze minister van Justitie, mr. Piet Hein Donner m.b.t. bestaande, structurele problemen binnen de tbs-sector. Over seksueel grensoverschrijdend gedrag (GOG) door hulpverleners in tbs-klinieken en problemen rondom het smokkelen en het gebruik van alcohol en drugs in de tbs-sector. Dit in reactie op de momentele problemen in de Groningse Van Mesdagkliniek waar men de afgelopen jaren hard werkte aan verbeteringen nadat de Inspectie voor de Gezondheidszorg in 1999 omwille van het feit dat toen vijf hulpverleensters een relatie met een ter beschikking gestelde patiënt waren aangegaan, een uitgebreid onderzoek had ingesteld. Het momenteel lopende onderzoek i.v.m. het smokkelen van alcohol door een medewerker van de Van Mesdag kliniek maakt helaas duidelijk dat de inspanningen van de afgelopen 6 jaar om verbetering aan te brengen sinds de resultaten van het Rijksrecherche onderzoek bekend werden, weinig hebben opgeleverd.

Daarnaast zullen wij enig zicht geven op de problematiek ‘seksueel GOG door hulpverleners binnen tbs klinieken’. Met toenemende bezorgdheid vermoeden wij dat het probleem binnen de tbs-sector vaker speelt dan binnen de GGZ in het algemeen. Binnen de GGZ, zo neemt men gebaseerd op wetenschappelijk onderzoek aan, ligt het percentage hulpverleners dat over de schreef gaat (circa 15%) door ontucht met misbruik van gezag te plegen met patiënten ongeveer 5% hoger dan binnen de gezondheidszorg in het algemeen (10%). Enkele dagen geleden attendeerden wij de ministers Donner en Hoogervorst al d.m.v. een brief erop dat dit thema dringend aandacht behoeft. Over de cijfers voor seksueel GOG door hulpverleners in tbs klinieken heeft het ministerie van Justitie na drie maanden helaas nog steeds geen openheid gegeven. Wij hebben enkele gegevens geanonimiseerd gepubliceerd waaruit blijkt dat dit thema heel dringend aandacht behoeft.

U treft in dit artikel diverse feiten aan die grote vraagtekens oproepen i.v.m. de mate van deskundigheid van in tbs-klinieken werkzaam personeel. Zo blijkt tbs-kliniek De Kijvelanden (Rotterdam) de Vlaamse psychiater Vincent Martin die door 7 vrouwelijke ex-patiënten van seksuele misbruik wordt beschuldigd in dienst te hebben genomen toen hij zijn baan bij het Vlaamse ministerie van Justitie al was kwijtgeraakt i.v.m. de hem ter laste gelegde seksuele delicten. Onderstaand enkele citaten uit ons artikel:

Een van veelvuldig seksueel GOG verdachte psychiater te werk gesteld in een tbs-kliniek:

Volgens de veelal gelijkluidende getuigenissen van de slachtoffers van Vincent Martin liet hij zich door zijn patiënten tijdens de sessie masseren. Hij stelde voor een therapeutische afspraak te maken in een sauna. De psychiater mailde naar één van zijn patiënten: 'Mijn allerliefste koekeloerepoezewoefske.'  Dit bericht verzond hij vanuit het ministerie van Justitie. Toen de psychiater in België al niet meer werkzaam mocht zijn als psychiater en hij zijn functie bij het ministerie van Justitie al heeft moeten opgeven, was het hem wel mogelijk om, hangende het onderzoek m.b.t. veelvoudig seksueel misbruik van patiënten, een baan in Nederland te bemachtigen. Vincent Martin werd als psychiater in de Nederlandse tbs-kliniek De Kijvelanden (Rotterdam) aangenomen… .

(…). De van meervoudig seksueel misbruik beschuldigde Vlaamse psychiater had niet zomaar ‘een job’ in Nederland binnen de gezondheidszorg gekregen maar het was hem mogelijk om in een van de meest beveiligde instituten van ons land een baan te verkrijgen die met veel verantwoordelijkheid gepaard gaat. Niet slechts in Vlaanderen, maar daarna ook in Nederland, kon de van zedendelinquentie verdachte psychiater zomaar aan de slag om met o.a. zedendelinquenten  - oftewel ‘lotgenoten’ – aan het werk te gaan. De Kijvelanden, een van onze tbs-klinieken, had dus blijkbaar geen navraag gedaan wat betreft het professionele verleden van de psychiater. De tbs-kliniek zadelde zichzelf met een behoorlijk probleem op door de uit ons buurland afkomstige arts niet te screenen. Maar vooral bracht de kliniek hiermede ook haar patiënten in gevaar. (…). Hoe zit het met de veiligheid van onze tbs-klinieken, hoe zit het met de deskundigheid van het personeel? Hoe zit het met de zorgvuldigheid die men betracht bij het aannemen van personeel en hoe zit het met de kwaliteit van de zorg die men aan ter beschikking gestelde patiënten biedt? Een reeks vragen die wij bij dezen dan ook graag aan de ministers Donner en Hoogervorst willen stellen en waarop wij hopen een uitvoerig antwoord te mogen verkrijgen.

Het artikel ‘TBS: seks, drugs en rock’n roll’ hebben wij op 23 september jl. bij onze minister van Justitie, mr. Piet Hein Donner, onder de aandacht gebracht.  

Lees het hele artikel ‘TBS: seks, drugs & rock’n roll’ in onze rubriek PUBLICATIES MDH die u o.a. kunt bereiken door op bovenstaande link van de titel van dit stuk te klikken.

Red. MdH, 25 september 2005

Het thema ‘GOG door hulpverleners’ in Vlaanderen: juiste en onjuiste stellingen van een hoogleraar -- 12 september 2005 – Redactie Misbruik door Hulpverleners (MdH) – Reactie van onze redactie op het op 7 september jl. verschenen artikel Psychotherapeute Mia Leijssen: “Misbruik van patiënten is misbruik van macht. Vijf op honderd hulpverleners misbruikten ooit patiënt” - «Met hun toestemming? Onzin»  in Het Laatste Nieuws --  Het door prof. Mia Leijssen in bovenstaand interview gestelde is deels zeer teleurstellend voor degenen die kennis en inzicht in de problematiek ‘seksueel grensoverschrijdend gedrag (GOG) door hulpverleners’ hebben verworven. Sommige van Leijssens stellingen zijn correct. Diverse stellingen van de hoogleraar zijn echter niet correct noch conform de stand van zaken wat betreft de wetenschappelijke kennis in dezen. Om binnen de door haar geplaatste opmerkingen het kaft van het koren te scheiden, hebben wij de correcte opmerkingen die zij plaatste in bovenstaand stuk vet gemaakt. De incorrecte opmerkingen hebben wij genummerd en wij zullen die opmerkingen per punt becommentariëren. Laten wij de correcte opmerkingen even vooropstellen en onderstrepen want het is zeker niet de bedoeling alleen maar kritiek te leveren. Het is dus inderdaad juist dat:

Helaas heeft Mia Leijssen echter ook stellingen geponeerd die niet juist zijn of die zelfs haaks staan op hetgeen wetenschappelijk is aangetoond en al lang bekend is. Wij zullen de incorrecte opmerkingen die de hoogleraar plaatste per punt becommentariëren.

(1) Het is absoluut niet juist dat het internationale cijfer voor hulpverleners die seksuele misbruik plegen met patiënten bij 5% zou liggen. Internationaal onderzoek toonde aan dat het percentage voor seksueel contact met patiënten en eerdere patiënten tussen de 1 en 17% ligt. ‘Eerdere patiënten’ blijken bij nader onderzoek uiteindelijk dan echter veelal gewoon patiënten te zijn geweest op het moment van het plegen van het GOG. Het cijfer dat internationaal als percentage voor GOG door hulpverleners wordt aangehouden is 10%. Aangezien dit bij de hoogleraar bekend moet zijn, is het dan ook de vraag waarom zij ervoor koos het percentage te halveren. Zij presenteert het voorkomen van het misbruik hierdoor niet correct. Door de helft van het alom geaccepteerde percentage te ontkennen, bagatelliseert zij het probleem dan ook. De vraag is helaas niet of dat zo is maar waarom zij hiervoor koos. Binnen de psychotherapie gaat men zelfs uit van 15% (zie o.a. W. Tschan). In British Columbia bijvoorbeeld betroffen rond 50% van alle klachten over GOG die een noodtelefoon bereikten klachten over een psychotherapeut en/of psychiater. Daarbij waren toen slechts 11% van alle medische professionals in British Columbia psychiaters. Het percentage binnen de GGZ ligt dus zelfs hoger dan de 10% die men over het algemeen als gemiddelde aanhoudt. Hoe komt Lia Meijssen er dan bij het over 5% te hebben, vragen wij ons dan toch serieus af. In verband met het feit dat de vraag ‘hoe vaak komt GOG binnen de hulpverlening voor?’ steeds weer tot het poneren van onjuiste stellingen leidt, zullen wij binnenkort de rubriek FAQ (frequently asked questions) aan onze website toevoegen. In dit kader zullen wij een in september 2005 plaatsgevonden interview met de Amerikaanse professional Gary Richard Schoener publiceren, een van de meest vooraanstaande professionals wereldwijd op het gebied van seksueel misbruik door professionals. U zult de nieuwe rubriek dan in het hoofdmenu aantreffen.   

(2) Het is niet juist dat vooral vrouwen die eerder ervaringen van seksueel misbruik hebben opgedaan het slachtoffer van seksueel GOG door een hulpverlener worden. Er zijn tot dusver ook nog steeds geen kenmerken van patiënten bekend die in het bijzonder kwetsbaar zijn om het slachtoffer van GOG door een hulpverlener te worden. Het is juist dat sommige slachtoffers eerder seksueel werden misbruikt. Echter, er zijn ook vele slachtoffers van seksueel misbruik die ondanks het jarenlang volgen van therapieën nooit het slachtoffer van seksueel misbruik door een hulpverlener worden. Dé kwetsbaarheid bij uitstek ligt ook niet in het slachtoffer zelf maar veel meer dient de kwetsbaarheid gezocht te worden in het feit dat het om een ongelijke relatie gaat waarbinnen de machtsongelijkheid door de hulpverlener wordt misbruikt. Slachtoffers van GOG door hulpverleners zijn alles behalve een homogene groep. Kinderen, volwassenen, ouderen, vrouwen en mannen, hoog of laagopgeleid,… zij lopen ongeacht leeftijd, historie, opleiding of gender, alleemaal het risico het slachtoffer van seksueel misbruik binnen een behandelrelatie te worden. Het feit dat ongeveer 20% van alle vrouwelijke psychologen tijdens hun opleiding of later gedurende therapie het slachtoffer wordt van een hulpverlenende collega (zie b.v. Kenneth Pope), zal e.e.a verduidelijken. Zelfs degenen die dus tijdens hun opleiding op de gevaren werden gewezen en die kennis hebben van het mechanisme van overdrachten kunnen zich veelal niet beschermen voor grensoverschrijdend gedrag door een hulpverlener. Het is gewoon niet terecht dat men het probleem vooral neerlegt bij slachtoffer van eerder seksueel geweld. Mia Leijssen geeft aan dat slachtoffers van seksueel misbruik ‘vaak zelf aansturen op seks’. Dit verschijnsel bestaat inderdaad wel, echter bestaat het zeker niet in de mate die de hoogleraar door de term ‘vaak’ te gebruiken, aangeeft. In 80 tot 95% van de gevallen van seksueel GOG door een hulpverlener is er immers sprake van een van de hulpverlener zelf uitgaand initiatief. Het beeld dat de hoogleraar schetst, is dus geenszins juist en het kan dan ook niet de bedoeling zijn dat de beeldvorming door dergelijke incorrecte opmerkingen ten onrechte negatief beïnvloedt wordt. De meeste slachtoffers van seksueel GOG hebben dus niet zelf het initiatief genomen. Een aanzienlijk aantal had op het moment van het GOG niet eens positieve gevoelens van overdracht voor de betreffende hulpverlener. De bekende feiten op een dusdanige manier te verdraaien – terwijl de hoogleraar beter dient te weten – zou dan ook wel degelijk als een vingerwijzing naar patiëntes kunnen worden geïnterpreteerd en tevens als een teken van ontkenning t.a.v. het gedrag van collegae geduid kunnen worden. Het gaat hierbij ook niet erom aan de een of andere kant (slachtoffer of dader) te gaan staan, maar het gaat erom hetgeen over het onderwerp d.m.v. wetenschappelijk onderzoek en tientallen jaren ervaring bekend werd op correcte wijze weer te geven zodat degenen die in het onderwerp geïnteresseerd zijn ook correct geïnformeerd zullen worden.

(3) De hulpverleners die over de schreef gaan zijn niet bijna altijd mannen. In de jaren ’70 al bleek dit niet het geval te zijn. Ondertussen is al lang bekend dat er meer vrouwelijke plegers van GOG zijn dan men eerder aannam. In zeker 20% van de gevallen, zo niet meer, gaat het dan ook om een vrouwelijke hulpverlener die met een vrouwelijke en/of mannelijke patiënt over de schreef gaat. Wij achten het dan ook kwalijk dat de hoogleraar hiervan niet op de hoogte lijkt te zijn. 

(4) De opmerking dat het cijfer van seksueel misbruik door hulpverleners in België ‘ongetwijfeld lager’ zou zijn, is niets meer dan een vermoeden dat bovenal met zeer grote waarschijnlijkheid onterecht is. Er blijkt namelijk dat er weinig verschillen aan te treffen vallen in diverse landen en/of op diverse continenten. Wij vinden het dan ook stuitend dat de hoogleraar, uitgaande van een al gehalveerd percentage dan ook nog zonder enige reden aanneemt dat de situatie in België zoveel beter zou zijn dan in buurlanden of elders ter wereld. Haar opmerking kan dan ook niet anders dan als ‘wishful thinking’ geïnterpreteerd worden. Het is begrijpelijk dat zij, zelf hulpverleenster zijnde, blijkbaar behoefte heeft het probleem minder ernstig te doen voorkomen dan het helaas is. Het is begrijpelijk maar zeker niet acceptabel. 

(5) De opmerking ‘altijd is de bewijsvoering een probleem’ is helaas ook niet juist. In veel gevallen is e.e.a. inderdaad moeilijk aantoonbaar of te bewijzen. Echter, daardoor dat menige hulpverlener het misbruik niet (uitsluitend) binnen de behandelkamer pleegt maar ook een sociale relatie met de patiënt aangaat, is het in een groot aantal zaken toch heel goed mogelijk om aan te tonen dat er sociaal en/of seksueel contact tussen hulpverlener en patiënt heeft bestaan. Het probleem in België is dat het strafwet nog niet over een apart strafwetartikel beschikt waardoor het iets makkelijker zou worden het bestaan van seksuele relaties tussen hulpverlener en patiënt aan te tonen. Het is dan ook dringend noodzakelijk dat politici in België anno 2005 gaan nadenken over het instellen van een equivalent voor ons art. 249(2)3 sr. In Nederland en Duitsland b.v. bestaat dit artikel al sinds het begin van de jaren ’90 en het invoeren van dit artikel blijkt al jaren zeer waardevol te zijn geweest. Mogen Belgische politici in dezen ook eens over de grens gaan kijken om de waarde en de mogelijkheden van dit strafrechtelijke artikel te bestuderen. Het invoeren van het artikel zal ervoor zorgen dat seksueel misbruik door hulpverleners in de toekomst beter aantoonbaar zal zijn en gebruikers van de gezondheidszorg in België voortaan beter zullen zijn beschermd t.a.v. seksueel misbruik door hulpverleners.

Vincent Martin In beeld:  De geleidelijke opbouw, van schouderklopjes naar strelingen tot seksuele betrekkingen, het is een stramien dat bij bijna alle slachtoffers terugkomt 10 september 2005 – De Morgen -- Hij was sterpsychiater bekend van televisie, gerechtsdeskundige én een gewaardeerd hypnoseexpert.

Tot in 2003 die eerste klacht werd ingediend. Maandag stond Vincent Martin terecht voor verkrachting en/of aantasting van de eerbaarheid van zeven van zijn patiëntes. ‘Seks met toestemming’, roept zijn verdediging. ‘Slachtoffers van seksueel misbruik kunnen niet neen zeggen, en dat wist hij beter dan wie ook’, zeggen de raadsheren van de slachtoffers.

‘Martin bood Elke letterlijk een schouder om op te huilen en dat deed haar ook deugd”, vertelt advocate Ayla Louwet van een van zijn slachtoffers. “Ze bewonderde hem enorm.” Elke (*) is in de veertig en worstelt met een incestverleden. Ze is al jaren op zoek naar een goede therapeut, tot ze in 1997 plots Vincent Martin bezig ziet op televisie. Elke is onder de indruk van de bekwame en betrouwbare uitstraling van de psychiater en besluit bij hem in therapie te gaan. Dat ze daarvoor regelmatig van Limburg naar Sint- Niklaas over en weer moet, neemt ze erbij, een goede therapie is die inspanning wel waard. Aanvankelijk ontpopt Martin zich ook tot de psychiater naar wie ze al zo lang zocht, hij wordt de man die haar het verloren gewaande zelfvertrouwen teruggeeft. De sfeer wordt steeds gemoedelijker en er groeit een soort vader-dochterrelatie.

Beetje bij beetje ontspoort de verhouding arts-patiënt. De psychiater gaat Elke steeds meer aanraken. Martin klaagt over vermoeidheid en vraagt om handoplegging, om een massage. Elke is blij dat ze iets kan terugdoen. Enkele maanden na het begin van de therapie probeert hij haar tijdens het masseren te kussen. Dan pas beseft de patiënte dat er iets niet klopt. Elke doet een poging om Martin weg te duwen, maar wordt al snel overvallen door een gevoel van verlamming. ‘Neen’ zeggen kan ze niet en ze laat de psychiater begaan. “Ik ben toch al eens misbruikt”, getuigt de patiënte en ze vervalt opnieuw in de apathische rol die ze zo goed kent van toen vader nog de dader was. Van kussen komt meer. Martin dringt op orale bevrediging aan en meer.

Seksueel expert

Vincent Martin is niet de eerste de beste. Hij is de hypnose-expert die in 2003 de eerste operatie onder hypnose en zonder verdoving mogelijk maakt. Ook al op basis van hypnosetechnieken slaagt hij erin robotfoto’s van de bende van Nijvel te laten maken elf jaar na datum. Martin schopt het tot expert in enkele televisieprogramma’s, waaronder een opgemerkte passage als panellid in het VRT-programma Hoe?Zo!. In de media staat hij bekend als expert, in de eerste plaats inzake... seksueel misbruik.

De man was immers jarenlang als psychiater verbonden aan de strafinrichting van Merksplas, waar hij onder meer met seksuele delinquenten werkte. In 1999, als het misbruik van Elke al twee jaar bezig is, laat Martin in een interview met Het Nieuwsbladbijvoorbeeld zijn licht schijnen over verkrachters van minderjarigen. “En altijd weer komt hetzelfde gegeven naar boven: men heeft geprofiteerd van het onvermogen van het veertienjarige meisje om nee te zeggen.” Elke was misschien geen minderjarige, de patiënte doet wél gedwee wat haar gevraagd wordt en raakt niet meer los van Martin. Zes jaar lang blijft ze op ‘therapie’ komen, zes jaar lang betaalt ze voor sessies waarin ze misbruikt wordt. Soms komt ze meerdere keren per week, soms één keer per maand, nooit is er sprake van contact buiten de sessies.

Elke blijft die bezoekjes ook ergens als therapie beschouwen. “Ik wist wat hij wou en deed dat zo snel mogelijk, dan konden we gewoon verder gaan”, getuigt ze in het dossier. Het zal nog duren tot 2003, als de eerste berichten over het misbruik opduiken in de pers, voor Elke haar verhaal doet aan slachtofferhulp en ze de zoveelste burgerlijke partij wordt die Martin aanklaagt. “Alleen zou ze het sowieso nooit gehaald hebben”, weet Louwet. “Beeld je eens in. ‘Slachtoffer van seksueel misbruik beschuldigt beroemde therapeut.’ Het is maar omdat er zoveel gelijklopende verhalen zijn dat Martin wel moet toegeven.” Elkes verhaal klinkt de andere slachtoffers bekend in de oren. De geleidelijke opbouw, van schouderklopjes naar strelingen tot seksuele betrekkingen, het is een stramien dat bij bijna alle slachtoffers terugkomt. Minstens vier van de zeven patiëntes die Martin nu aanklagen, hadden een verleden van seksueel misbruik, allemaal keken ze op naar de grote psychiater die hun eindelijk van hun minderwaardigheidscomplex leek af te helpen. Ook het massageverhaal is een constante, net als de verlamming wanneer de patiëntes beseffen wat Martin eigenlijk wil, als ze hun vroegere slachtofferrol herkennen.

‘Het kernwoord is ‘macht’”, zegt advocate Christine Mussche. “Daar draait het bij seksueel misbruik altijd om.” Mussche verdedigt Anna (*), een 32-jarige ex-patiënte van Martin, en behandelde de voorbije jaren talloze dossiers van seksueel misbruik. “Martin bouwde een machtspositie uit en gebruikte die dan om seksueel bevredigd te worden. De vraag is helemaal niet of de dames nu weigerden of niet.

Martin had ze in zijn macht, ‘neen’ zeggen konden ze niet.”

Het verhaal van Anna is in dat opzicht tekenend. Anna kwam uitgerekend via het gerecht in contact met Martin. Dat stelde hem als deskundige aan nadat ook Anna slachtoffer was geworden van seksueel misbruik. In zijn verslag aan het parket stelt Martin expliciet dat Anna geen ‘neen’ kon zeggen door eerder seksueel misbruik. De psychiater stelt voor om Anna verder te begeleiden in zijn privé-praktijk. “Hij ondervroeg haar onder hypnose, vertelde haar dat ze lief, mooi en niet vies was, krikte het geschonden zelfbeeld op dat hij goed kende”, vertelt Mussche. “Het gevolg was dat Anna helemaal verslaafd raakte aan hem en zelfs een beetje verliefd. Toen Martin begon over zijn overspanning en oververmoeidheid heeft ze zelf voorgesteld een massage te geven, omdat ze dat tenminste goed kon, zonder bijbedoelingen. Hij is daar maar wat graag op ingegaan en is haar tijdens een van de massages beginnen zoenen. Daarna stopte hij daarmee, waardoor Anna zichzelf weer helemaal in vraag ging stellen. Uiteindelijk vroeg hij haar om seksuele handelingen, die ze niet wou uitvoeren. “Dan moet het niet”, heeft Martin gereageerd. Maar daar zit het hem nu juist. Die ongelofelijk scheve machtsverhouding is genoeg om haar het toch te laten doen. “Hij wilde het, dus ik deed het”, zegt Anna daarover in het dossier. Die dus is de kern van de zaak. Bij slachtoffers van seksueel misbruik is er geen sprake van toestemming.”

Oververmoeid

Diezelfde ‘toestemming’ staat net centraal in de verdediging van Martin. Na een periode van hardnekkig ontkennen gaf de psychiater de seksuele betrekkingen toe. Volgens de therapeut gebeurde alles echter met het akkoord van de patiëntes. “De cliënte van mevrouw Mussche is het beste bewijs dat het meer om relaties ging dan om iets anders”, stelt Jef Vermassen, die de verdediging van Martin op zich neemt. “De dame heeft zelf massage voorgesteld en stuurde na verloop van tijd e-mails waarin ze zei dat ze niet kon wachten om hem te zien, waarin ze uitlegde wanneer haar man afwezig was en ze konden afspreken.

Tegen die man kon ze dus blijkbaar wél neen zeggen, maar tegen haar therapeut niet.”

Vermassen geeft toe dat zijn cliënt een professionele fout heeft begaan door zich met patiëntes in te laten, van verkrachting of misbruik wil hij niet horen. “Vincent Martin ging door een periode van huwelijksproblemen en was overwerkt toen hij die affaires met patiëntes had.” Vermassen vindt dat de ‘niet neen kunnen zeggen’-stelling van de slachtoffers geen steek houdt. “Stel je een jongen voor die met een slachtoffer van seksueel misbruik vrijt. Die zou dan op elk moment van verkrachting kunnen worden beschuldigd.” Vermassen vraagt opschorting van straf voor zijn cliënt.

De advocaten van de slachtoffers winden zich behoorlijk op over de stelling van Martin en zijn raadsman. “Weet u, wat een slachtoffer van seksueel misbruik écht verlangt is niet dat de dader veroordeeld wordt tot een lange gevangenisstraf, wél dat men tenminste erkent dat er misbruik was”, weet Mussche. “Door nu nog eens te ontkennen laat Martin het misbruik gewoon voortduren. Dat iemand met de faam van Vermassen in zo’n verhaal stapt, verwondert me echt. Het argument van de oververmoeidheid is ook nogal belachelijk. Martin zou dus minstens zes jaar lang wegens oververmoeidheid met minstens zeven patiëntes seks hebben gehad. Pff.”

Officieel wordt Martin ‘slechts’ van verkrachting en aanranding van de eerbaarheid beschuldigd. Eén slachtoffer gaat nog verder in haar verklaringen. Toen Maria (28) op het punt stond om de praktijken bij Martin aan het licht te brengen, zou hij haar aan eerdere zelfmoordplannen herinnerd hebben en gevraagd hebben of hij haar daarbij kon helpen. “Mijn cliënte had eerder al eens gevraagd om een efficiënte techniek en Martin had dat toen uit haar hoofd gepraat”, vertelt Jean-Pierre Westerlinck, de advocaat van Maria. “Toen ze van therapeut wou wisselen schreef hij haar een sterk slaapmiddel voor en raadde haar aan om de motor van de auto te laten lopen in een gesloten garage.” De verdediging van Martin ontkent het verhaal ten stelligste.

Psychiaters die zich aan cliëntes vergrijpen, het klinkt misschien vergezocht maar het is het niet. “In de psychotherapie bezondigt circa 15 procent van de hulpverleners zich ooit tijdens zijn carrière aan grensoverschrijdend gedrag”, vertelt Jeannette(*), een Nederlandse dame die zich al jaren specialiseert in misbruik door hulpverleners. Jeannette geeft aan dat hetgeen Maria heeft meegemaakt helaas minder uitzonderlijk is dan men zou denken. Binnen het kader van seksueel misbruik door hulpverleners is het fenomeen ‘aanzetten tot zelfmoord’ een niet veel voorkomend maar helaas wel bekend verschijnsel. Jeannette heeft ook een verklaring voor die erg hoge cijfers. “Eén belangrijke factor is allicht dat nog te veel mensen psycholoog of psychiater worden om hun eigen problemen op te lossen. Dat keert zich vaak tegen patiënten. Verder is seksueel misbruik in de hulpverlening een groot taboe in Nederland. In België is het zo mogelijk nog erger, daar bestaat zelfs geen zelfhulpgroep voor dat soort gevallen.” Jeannette volgde de berichtgeving over de zaak-Martin de voorbije dagen op de voet. Ze ergert zich over de suggestie [van prof. Mia Leijssen, zie onderstaand artikel van dd. 7 september 2005 in Het Laatste Nieuws] dat het initiatief voor seksueel contact vaak van patiëntes zou komen. “In 80 tot 95 procent van de gevallen lokt de arts het uit”, weet Jeannette, die in Martin een psychopaat en/of narcist zonder inlevingsvermogen vermoedt. “Ik bid voor één ding, dat deze man een verbod krijgt om het even wie voor om het even wat nog te behandelen.” Het vonnis van de correctionele rechtbank in Dendermonde is voorzien voor 3 oktober. * de namen zijn gewijzigd.

Commentaar red. MdH:

Algemeen: In de laatste alinea hebben wij een wijziging aangebracht i.v.m. het gebrek van een akkoord voor publicatie.

Inhoudelijk: Bovenstaand artikel wekt helaas ten onrechte de indruk dat patiënten die eerder het slachtoffer van (kinder-)misbruik werden een maakelijkere prooi voor hulpverleners zouden zijn die over de schreef gaan. Tot nu toe heeft onderzoek dat echter niet aangetoond. Een van de redenen hiervoor is het dat velen in de VS waar het meeste onderzoek hiernaar werd gedaan, een geschiedenis van seksueel misbruik hebben. Een aanzienlijk aantal patiënten dat in therapie is, heeft een verleden van seksueel misbruik. Daarom alleen al zal het aantal patiënten dat binnen de psychotherapie/psychiatrie door een hulpverlener na eerdere misbruikervaring(en) wordt misbruikt, altijd relatief hoog zijn. Het is echter de vraag of dit aantal veel groter is dan het aantal door hulpverleners misbruikte patiënten die geen geschiedenis van seksueel misbruik hebben alvorens in therapie te gaan. Er zijn veel patiënten met eerdere ervaringen van seksueel misbruik die nooit het slachtoffer van een hulpverlener worden. Darnaast zijn er veel patiënten die ondanks het ontbreken van eerdere misbruikervaringen het slachtoffer van een hulpverlener worden. Het advies dat Gary Schoener, een professional die zich al sinds meer dan 3 decennia bijna uitsluitend met dit onderwerp bezighoudt, in dezen geeft, is om er als volgt naar te kijken: Helaas worden er vele vrouwen en sommige mannen als kind seksueel misbruikt. Helaas gebeurt het dat een aantal van hen later tijdens therapie opnieuw wordt misbruikt. In sommige gevallen is dat gewoon pech c.q. is het misbruik het product van de geconsulteerde professional. In andere gevallen is het mogelijk dat er een dynamiek speelt waarbij de professional het verleden van de patiënt gebruikt om haar/hem te manipuleren of zich zelfs tot deze patiënten aangetrokken voelt omwille van hun misbruikverleden. Het ontbreken  van een geschiedenis van seksueel slachtofferschap betekent in ieder geval NIET dat een patiënt in staat is om het misbruik aan te zien komen en in staat zou moeten zijn/is het te voorkomen. Soms zijn de vroege waarschuwingstekens namelijk niet duidelijk (persoonl. communicatie met G.R. Schoener dd. 11 september 2005). 

Hof herroept vrijspraak: ‘Dokter Death’ weer voor rechter 10 september 2005 – Algemeen Dagblad -- KAAPSTAD – Zuid-Afrika zal opnieuw Wouter Basson, ‘Dr. Death’, vervolgen. Het Constitutioneel Hof heeft dat gisteren bekendgemaakt. Basson wordt verdacht van betrokkenheid bij de dood van honderden vrijheidsstrijders in Namibië. Hun lijken liet hij vanuit vliegtuigen in de Atlantische oceaan gooien. Een rechter sprak Basson in 2002 vrij, omdat de aanklachten betrekking hadden op fieten buiten Zuid-Afrika. Het hoogste hof acht dat oordeel onjuist. Basson had moeten worden vervolgd wegens misdaden tegen de menselijkheid. Zuid-Afrika is daartoe verplicht krachtens het internationaal recht. Basson kreeg zijn bijnaam Dr. Death als hoofd van het biologische en chemische wapenprogramma waaraan het apartheidsregime in Zuid-Afrika miljoenen uitgaf en dat wordt gezien als een van de meest effectieve van die tijd. Hij werkte aan virussen die zwarten zou doden, maar voor blanken ongevaarlijk zou zijn. Basson zou vooral zijn pijlen hebben gericht op leden van de Namibishce onafhankelijkheidsbeweging SWAPO.

Psychotherapeute Mia Leijssen: “Misbruik van patiënten is misbruik van macht. Vijf op honderd hulpverleners misbruikten ooit patiënt” - «Met hun toestemming? Onzin»  -- 7 september 2005 -- Het Laatste Nieuws – BRUSSEL -  Vijf op honderd hulpverleners bezondigden zich ooit aan misbruik van een patiënt. Dat blijkt uit internationaal onderzoek (1). Heel af en toe komt zo’n zaak ook voor de rechtbank, zoals nu het geval is met de zaak-Vincent Martin. De neuropsychiater, bekend van het tv-programma ‘ Hoe?Zo!’, staat in Dendermonde terecht voor verkrachting en aanranding van de eerbaarheid van zeven patiëntes. «Alles gebeurde op hun vraag en met hun toestemming», zo verdedigt de beklaagde zich. «Maar dat zogenaamde argument is absoluut niet relevant», zegt Mia Leijssen, psychotherapeut en hoogleraar psychotherapie en beroepsethiek aan de KULeuven. «Het is zelfs eigen aan patiëntes met een verleden van seksueel misbruik, dat ze naar de ook seksuele gunsten van hun hulpverlener dingen.» (2) «Vooral vrouwen die als kind seksueel misbruikt zijn, worden vaak slachtoffer van misbruik door hulpverleners. Dat ze tijdens de therapie zelf aansturen op seks, gebeurt vaak en is niet meer dan een manier om hun zelfbeeld op te krikken», zegt Leijssen, die recent een boek publiceerde over beroepsethiek van hulpverleners. «Als ze respons krijgen, voelen ze zich graag gezien. (3). Dat is gewoon het mechanisme. Het is absoluut geen vingerwijzing naar die patiëntes, maar precies het bewijs van hoe kwetsbaar zij al zijn. Een therapeut kan zich daar nooit achter verschuilen.» «De hulpverleners die over de schreef gaan, zijn bijna altijd mannen. (4) En bijna altijd is er sprake van misbruik van meerdere patiëntes. Vaak hebben die hulpverleners het gevoel dat ze beter zijn dan de doorsnee therapeut, hebben ze effectief een belangrijke positie binnen hun beroepsgroep en tonen ze ook al op andere vlakken een gebrek aan zelfbeheersing, bijvoorbeeld met alcoholmisbruik. Het seksueel misbruik wordt vaak voorafgegaan door een aantal andere grensoverschrijdingen: de hulpverlener gaat de patiënt ook buiten de consultatie ontmoeten, hij laat haar minder betalen of laat haar langskomen buiten het spreekuur, hij geeft haar troetelnaampjes, laat haar babysitten op zijn kinderen. Allemaal dingen waardoor patiëntes zich zeer vereerd voelen. Zo’n houding ontstaat niet noodzakelijk vanuit slechte bedoelingen, toch is ze deontologisch niet correct. En in de praktijk leidt het heel vaak tot erger. Seksueel misbruik van patiëntes is misbruik van macht.» «Vaak zien we dat, ondanks seksueel misbruik, de relatie met de hulpverlener nog een tijdlang overeind blijft. Het slachtoffer is zelf niet in staat er een einde aan te maken. Tot ze dan toch ondervindt dat dit geen wederzijdse, gelijke relatie is. De klap is groot als ze daarachter komt.» WEINIG KLACHTEN: Het internationale cijfer van vijf procent dateert van de jaren negentig. (5) «Een concreet Belgisch cijfer is er niet, omdat er heel weinig klachten worden ingediend en omdat bevragingen bij de therapeuten zelf erg arbitrair zijn. Maar het ligt ongetwijfeld lager», zegt Leijssen. (6) Ze zetelt zelf in enkele ethische commissies waarbinnen ze vaak geconfronteerd wordt met klachten over misbruik. «In principe moeten enkel klachten waarbij kinderen betrokken zijn, worden overgemaakt aan het gerecht. Altijd is de bewijsvoering een probleem, omdat de feiten zich vaak binnen de muren van de consultatieruimte afspelen. (7) Vaak is een rechtszaak trouwens het laatste wat patiëntes willen, omdat ze het trauma dan opnieuw moeten beleven. Ze willen alleen dat het stopt. En wat we ook vaak zien, en dat is nog het vreemdste, is dat zelfs veroordeelde hulpverleners nadien gewoon doorgaan met hun praktijk en nog veel patiëntes trekken ook.» 'Gids Beroepsethiek - Waarden, rechten en plichten in psychotherapie en hulpverlening' van Mia Leijssen is uitgegeven bij Acco. [Tekst bij de foto:] Slachtoffers van misbruik door hulpverleners stappen maar heel zelden naar de rechtbank.

Commentaar red. MdH: Het door prof. Mia Leijssen in bovenstaand interview gestelde is deels zeer teleurstellend voor degenen die kennis en inzicht in de problematiek ‘seksueel grensoverschrijdend gedrag (GOG) door hulpverleners’ hebben verworven. Sommige van Leijssens stellingen zijn correct. Diverse stellingen van de hoogleraar zijn echter niet correct noch conform de stand van zaken wat betreft de wetenschappelijke kennis in dezen. Om binnen de door haar geplaatste opmerkingen het kaft van het koren te scheiden, hebben wij de correcte opmerkingen die zij plaatste in bovenstaand stuk vet gemaakt. De incorrecte opmerkingen hebben wij genummerd en wij zullen die opmerkingen per punt becommentariëren. Laten wij de correcte opmerkingen even vooropstellen en onderstrepen want het is zeker niet de bedoeling alleen maar kritiek te leveren. Het is dus inderdaad juist dat:

Helaas heeft Mia Leijssen echter ook stellingen geponeerd die niet juist zijn of die zelfs haaks staan op hetgeen wetenschappelijk is aangetoond en al lang bekend is. Wij zullen de incorrecte opmerkingen die de hoogleraar plaatste per punt becommentariëren.

(1) Het is absoluut niet juist dat het internationale cijfer voor hulpverleners die seksuele misbruik plegen met patiënten bij 5% zou liggen. Internationaal onderzoek toonde aan dat het percentage voor seksueel contact met patiënten en eerdere patiënten tussen de 1 en 17% ligt. ‘Eerdere patiënten’ blijken bij nader onderzoek uiteindelijk dan echter veelal gewoon patiënten te zijn geweest op het moment van het plegen van het GOG. Het cijfer dat internationaal als percentage voor GOG door hulpverleners wordt aangehouden is 10%. Aangezien dit bij de hoogleraar bekend moet zijn, is het dan ook de vraag waarom zij ervoor koos het percentage te halveren. Zij presenteert het voorkomen van het misbruik hierdoor niet correct. Door de helft van het alom geaccepteerde percentage te ontkennen, bagatelliseert zij het probleem dan ook. De vraag is helaas niet of dat zo is maar waarom zij hiervoor koos. Binnen de psychotherapie gaat men zelfs uit van 15% (zie o.a. W. Tschan). In British Columbia bijvoorbeeld betroffen rond 50% van alle klachten over GOG die een noodtelefoon bereikten klachten over een psychotherapeut en/of psychiater. Daarbij waren toen slechts 11% van alle medische professionals in British Columbia psychiaters. Het percentage binnen de GGZ ligt dus zelfs hoger dan de 10% die men over het algemeen als gemiddelde aanhoudt. Hoe komt Lia Meijssen er dan bij het over 5% te hebben, vragen wij ons dan toch serieus af. In verband met het feit dat de vraag ‘hoe vaak komt GOG binnen de hulpverlening voor?’ steeds weer tot het poneren van onjuiste stellingen leidt, zullen wij binnenkort de rubriek FAQ (frequently asked questions) aan onze website toevoegen. In dit kader zullen wij een in september 2005 plaatsgevonden interview met de Amerikaanse professional Gary Richard Schoener publiceren, een van de meest vooraanstaande professionals wereldwijd op het gebied van seksueel misbruik door professionals. U zult de nieuwe rubriek dan in het hoofdmenu aantreffen.   

(2) Het is niet juist dat vooral vrouwen die eerder ervaringen van seksueel misbruik hebben opgedaan het slachtoffer van seksueel GOG door een hulpverlener worden. Er zijn tot dusver ook nog steeds geen kenmerken van patiënten bekend die in het bijzonder kwetsbaar zijn om het slachtoffer van GOG door een hulpverlener te worden. Het is juist dat sommige slachtoffers eerder seksueel werden misbruikt. Echter, er zijn ook vele slachtoffers van seksueel misbruik die ondanks het jarenlang volgen van therapieën nooit het slachtoffer van seksueel misbruik door een hulpverlener worden. Dé kwetsbaarheid bij uitstek ligt ook niet in het slachtoffer zelf maar veel meer dient de kwetsbaarheid gezocht te worden in het feit dat het om een ongelijke relatie gaat waarbinnen de machtsongelijkheid door de hulpverlener wordt misbruikt. Slachtoffers van GOG door hulpverleners zijn alles behalve een homogene groep. Kinderen, volwassenen, ouderen, vrouwen en mannen, hoog of laagopgeleid,… zij lopen ongeacht leeftijd, historie, opleiding of gender, alleemaal het risico het slachtoffer van seksueel misbruik binnen een behandelrelatie te worden. Het feit dat ongeveer 20% van alle vrouwelijke psychologen tijdens hun opleiding of later gedurende therapie het slachtoffer wordt van een hulpverlenende collega (zie b.v. Kenneth Pope), zal e.e.a verduidelijken. Zelfs degenen die dus tijdens hun opleiding op de gevaren werden gewezen en die kennis hebben van het mechanisme van overdrachten kunnen zich veelal niet beschermen voor grensoverschrijdend gedrag door een hulpverlener. Het is gewoon niet terecht dat men het probleem vooral neerlegt bij slachtoffer van eerder seksueel geweld. Mia Leijssen geeft aan dat slachtoffers van seksueel misbruik ‘vaak zelf aansturen op seks’. Dit verschijnsel bestaat inderdaad wel, echter bestaat het zeker niet in de mate die de hoogleraar door de term ‘vaak’ te gebruiken, aangeeft. In 80 tot 95% van de gevallen van seksueel GOG door een hulpverlener is er immers sprake van een van de hulpverlener zelf uitgaand initiatief. Het beeld dat de hoogleraar schetst, is dus geenszins juist en het kan dan ook niet de bedoeling zijn dat de beeldvorming door dergelijke incorrecte opmerkingen ten onrechte negatief beïnvloedt wordt. De meeste slachtoffers van seksueel GOG hebben dus niet zelf het initiatief genomen. Een aanzienlijk aantal had op het moment van het GOG niet eens positieve gevoelens van overdracht voor de betreffende hulpverlener. De bekende feiten op een dusdanige manier te verdraaien – terwijl de hoogleraar beter dient te weten – zou dan ook wel degelijk als een vingerwijzing naar patiëntes kunnen worden geïnterpreteerd en tevens als een teken van ontkenning t.a.v. het gedrag van collegae geduid kunnen worden. Het gaat hierbij ook niet erom aan de een of andere kant (slachtoffer of dader) te gaan staan, maar het gaat erom hetgeen over het onderwerp d.m.v. wetenschappelijk onderzoek en tientallen jaren ervaring bekend werd op correcte wijze weer te geven zodat degenen die in het onderwerp geïnteresseerd zijn ook correct geïnformeerd zullen worden.

(3) De hulpverleners die over de schreef gaan zijn niet bijna altijd mannen. In de jaren ’70 al bleek dit niet het geval te zijn. Ondertussen is al lang bekend dat er meer vrouwelijke plegers van GOG zijn dan men eerder aannam. In zeker 20% van de gevallen, zo niet meer, gaat het dan ook om een vrouwelijke hulpverlener die met een vrouwelijke en/of mannelijke patiënt over de schreef gaat. Wij achten het dan ook kwalijk dat de hoogleraar hiervan niet op de hoogte lijkt te zijn. 

(4) De opmerking dat het cijfer van seksueel misbruik door hulpverleners in België ‘ongetwijfeld lager’ zou zijn, is niets meer dan een vermoeden dat bovenal met zeer grote waarschijnlijkheid onterecht is. Er blijkt namelijk dat er weinig verschillen aan te treffen vallen in diverse landen en/of op diverse continenten. Wij vinden het dan ook stuitend dat de hoogleraar, uitgaande van een al gehalveerd percentage dan ook nog zonder enige reden aanneemt dat de situatie in België zoveel beter zou zijn dan in buurlanden of elders ter wereld. Haar opmerking kan dan ook niet anders dan als ‘wishful thinking’ geïnterpreteerd worden. Het is begrijpelijk dat zij, zelf hulpverleenster zijnde, blijkbaar behoefte heeft het probleem minder ernstig te doen voorkomen dan het helaas is. Het is begrijpelijk maar zeker niet acceptabel. 

(5) De opmerking ‘altijd is de bewijsvoering een probleem’ is helaas ook niet juist. In veel gevallen is e.e.a. inderdaad moeilijk aantoonbaar of te bewijzen. Echter, daardoor dat menige hulpverlener het misbruik niet (uitsluitend) binnen de behandelkamer pleegt maar ook een sociale relatie met de patiënt aangaat, is het in een groot aantal zaken toch heel goed mogelijk om aan te tonen dat er sociaal en/of seksueel contact tussen hulpverlener en patiënt heeft bestaan. Het probleem in België is dat het strafwet nog niet over een apart strafwetartikel beschikt waardoor het iets makkelijker zou worden het bestaan van seksuele relaties tussen hulpverlener en patiënt aan te tonen. Het is dan ook dringend noodzakelijk dat politici in België anno 2005 gaan nadenken over het instellen van een equivalent voor ons art. 249(2)3 sr. In Nederland en Duitsland b.v. bestaat dit artikel al sinds het begin van de jaren ’90 en het invoeren van dit artikel blijkt al jaren zeer waardevol te zijn geweest. Mogen Belgische politici in dezen ook eens over de grens gaan kijken om de waarde en de mogelijkheden van dit strafrechtelijke artikel te bestuderen. Het invoeren van het artikel zal ervoor zorgen dat seksueel misbruik door hulpverleners in de toekomst beter aantoonbaar zal zijn en gebruikers van de gezondheidszorg in België voortaan beter zullen zijn beschermd t.a.v. seksueel misbruik door hulpverleners.

Vincent Martin, bekend van VRT-programma ‘ Hoe?Zo!’, riskeert vijf jaar cel: Tv-psychiater voor rechter wegens verkrachting patiënten 7 september 2005 – Het Laatste Nieuws (Nele DOOMS) – DENDERMONDE/SINT-NIKLAAS – Vincent Martin (48) uit Sint-Niklaas, de neuropsychiater die onder meer als panellid zetelde in het VRT-programma ‘ Hoe?Zo!’, stond gisteren voor de correctionele rechtbank van Dendermonde. De man moest zich verantwoorden wegens verkrachting en aanranding van de eerbaarheid van zeven patiënten. Martin geeft toe dat er seksuele betrekkingen waren. «Maar alles gebeurde op hun vraag en met hun toestemming», zegt hij. Van zowel burgerlijke partijen als openbaar ministerie kreeg hij voor die stelling een serieuze veeg uit de pan. Het parket vraagt vijf jaar cel voor de psychiater.  Weggedoken in z’n regenjas, met een sjaal rond het hoofd, daagde psychiater Vincent Martin op in de Dendermondse rechtzaal. Hij deed er alles aan om niet herkend te worden. Ook tijdens de behandeling van de zaak, bleef Martin fel voorovergebogen, met het hoofd in de handen, op het beklaagdenbankje zitten. De beschuldigingen zijn dan ook niet mis. De man zou als psychiater zeven vrouwen aangerand hebben, van wie hij er vijf verkrachtte. Dat gebeurde terwijl de vrouwen bij hem op consultatie kwamen in Sint-Niklaas in de periode tussen 1999 en 2003. Toen in juli 2003 één van de slachtoffers klacht indiende, ging de bal aan het rollen. Na een bericht in de media stelden nog meer vrouwen zich burgerlijke partij. Martin ontkende eerst formeel, maar gaf later schoorvoetend toe dat er seksuele betrekkingen waren geweest. «Alles gebeurde evenwel met toestemming van de vrouwen», verdedigde advocaat Jef Vermassen zijn cliënt. «Deontologisch gezien had Martin inderdaad niet op hun avances mogen ingaan, maar daarom beging hij nog geen fout op strafrechtelijk vlak. Het dossier krioelt van de verklaringen waarin de vrouwen stellen dat ze hem graag hadden, hem lief en teder vonden. Martin was in die periode oververmoeid en stond emotioneel zwak. Hij is dom geweest om met deze vrouwen een seksuele relatie te beginnen, maar hij is geen verkrachter. Alles is uit zijn context gerukt en dat maakt mijn cliënt nu tot een monster.»

Bijkomend trauma
De stelling van de verdediging maakte de burgerlijke partijen furieus. «Al deze vrouwen, die bij Martin kwamen aankloppen voor hulp, hadden een trauma van seksueel misbruik achter de rug», verwoordde meester Jean-Pierre Westerlinck het. «Met zijn intellectuele bagage als psychiater had Martin het heel makkelijk om op hun psychische zwaktes in te spelen. Hij ging bij alle zeven op exact dezelfde manier tewerk. Wat begon met een schouderklopje en een omhelzing, draaide uit op een kus en uiteindelijk op strelingen en zelfs betrekkingen. In plaats van deze dames te helpen, heeft Martin hen nog dieper in de put geduwd en met een bijkomend trauma opgezadeld.» Meester Christine Mussche vertegenwoordigde een vrouw die ooit bij Martin terechtkwam omdat hij door het parket als gerechtsdeskundige was aangewezen om haar te onderzoeken. Enkele maanden later kwam de vrouw bij hem op consultatie. «Martin schreef in zijn verslag aan het parket zelf dat de vrouw geen ‘ neen’ kon zeggen door eerder misbruik», benadrukte Mussche. «En dan later stellen dat alles bewust met haar toestemming gebeurde, is ongelooflijk.» De rechtbank velt vonnis op 3 oktober.

Commentaar red. MdH: De advocaat van de van seksueel misbruik verdachte Vlaamse psychiater stelt dat zijn cliënt “niet op de avances van zijn cliënten had mogen ingaan”. De opmerking van de advocaat getuigt van een grote mate van ondeskundigheid wat betreft het thema ‘grensoverschrijdend gedrag (GOG) door hulpverleners’. In 80 tot 95% van de gevallen is er namelijk sprake van dat niet de cliënt maar juist de hulpverlener het seksueel contact initiëert. Meer informatie over dit feit en andere wetenschappelijke feiten treft u in onze rubriek WETENSCHAPPELIJKE FEITEN aan. Ook het verdere betoog van advocaat Vermassen houdt geen stand en is niets meer dan een typisch betoog van een daderadvocaat die maar wat roept omdat hij geen voet heeft om op te staan. Dit is buitengewoon triest. Aan de ene kant omdat zodoende rechters worden misleid aangezien die over het algemeen niet over specifieke wetenschappelijke kennis t.a.v. GOG beschikken. Aan de andere kant is het bedroevend en stuitend omdat door dergelijke, nergens op slaande opmerkingen van een advocaat de slachtoffers verder getraumatiseerd worden. Wat betreft de opmerking van Vermassen: Het dossier krioelt van de verklaringen waarin de vrouwen stellen dat ze hem graag hadden, hem lief en teder vonden.” De genoemde stelling is in feite nietszeggend, tenminste wat betreft hetgeen de advocaat ermee wilde zeggen. Hij meent er immers mee te kunnen aantonen dat de toenmalige patiënten van Vincent Martin er wel zelf om gevraagd zullen hebben. Het gestelde zegt echter niets meer dan dat zijn patiënten vertrouwen in hem stelden en hem als professional gedurende enige tijd waardeerden. Het toont alleen maar aan dat er sprake was van positieve gevoelens van overdracht in de vorm van sympathie en dankbaarheid. Dit is niets meer dan gebruikelijk binnen behandelrelaties want bij gebrek aan de nodige sympathie zal een patiënt al gauw een andere behandelaar gaan opzoeken. Tevens voert Vermassen aan “Martin was in die periode oververmoeid en stond emotioneel zwak” waarmee hij de pleger in de slachtofferrol plaatst. Afgezien daarvan dat hij hiermee de ‘blame the victim attitude’ handhaaft, kan emotionele zwakte en/of oververmoeidheid natuurlijk nooit als excuus voor welk gedrag dan ook gelden. Juist een arts en in het bijzonder een psychiater dient te weten dat hij in het geval van emotionele problematiek hulp dient te zoeken bij een collega en in sommige gevallen dan ook zijn werk tijdelijk dient neer te leggen. Daarnaast gaat het bij de vermelding van ‘emotionele zwakte’ ook met zeer grote waarschijnlijkheid om bagatellisering van de problematiek die bij de psychiater speelt. In meer dan de helft van de gevallen blijkt namelijk dat professionals die grensoverschrijdend gedrag plegen aan een ernstige stoornis lijden. In onze rubriek WETENSCHAPPELIJKE FEITEN treft u hierover eveneens meer informatie aan. Psychische c.q. psychiatrische problematiek is in de meeste gevallen van GOG de hoofdoorzaak voor het over de schreef gaan van professionals. Wat betreft de opmerking van Vermassen “Alles is uit zijn context gerukt en dat maakt mijn cliënt nu tot een monster.” kan met de opmerking worden volstaan dat uit ervaring blijkt dat cliënten die het slachtoffer van GOG door een hulpverlener worden het gebeurde juist bijna altijd buitengewoon betrouwbaar weergeven. Van een ‘uit de context rukken’ van gebeurtenissen is slechts zeer zelden sprake. De meeste getuigenissen van slachtoffers wijzen juist een zeer grote mate van coherentie op. Daarnaast treft men bijna altijd juist een sterke gerichtheid op details aan aangezien details voor een slachtoffer heel erg belangrijk zijn. Degene die de term ‘monster’ introduceerde, is de raadsman van de verdachte. Wij mogen in ieder geval concluderen dat er bij een psychiater die ervan wordt verdacht seksueel misbruik te hebben gepleegd met zeven aan zijn zorg toevertrouwde patiënten en die tevens een patiënte ook nog adviseerde hoe zij het beste zelfmoord zou kunnen plegen toen die haar huisarts had verwittigd over het gebeurde (zie het artikel in Het Nieuwsblad van 6 sept. 2005) sprake moet zijn van ernstige problematiek. Wel of geen monster, duidelijk wordt uit het geheel dat de psychiater in het vervolg niet meer de gelegenheid zou moeten krijgen wie dan ook voor wat dan ook te mogen behandelen. De vraag hoeveel jaar gevangenis aan de arts zou moeten worden opgelegd is dan ook niet de essentiële vraag in zo een geval. Veel belangrijker is het dat de gebruikers van de gezondheidszorg in België voortaan beschermd zullen zijn voor de onprofessionele, delinquente praktijken van deze arts. Het opleggen van een definitief beroepsverbod alsmede het opleggen van verplichte, langdurige therapie gericht op seksuele delinquentie zijn dan ook veel belangrijker en efficiënter. Het opleggen van een gevangenisstraf zou in de tweede plaats overwogen moeten worden c.q. zou een additionele overweging moeten zijn. In ieder geval is het van het grootste belang dat de psychiater een uitgebreid psychiatrisch onderzoek zal ondergaan zoals dit in Nederland door het Pieter Baan Centrum wordt uitgevoerd. Hierdoor zal blijken of wij met een monster te maken hebben of niet. Immers, psychopatie wordt in gevallen van seksueel misbruik door professionals helaas met enige regelmaat in de plegers aangetroffen. Voor het laatsgenoemde verwijzen wij opnieuw naar onze rubriek WETENSCHAPPELIJKE FEITEN.

,,Van een schouder om op te huilen kwam er seks'': Psychiater-gerechtsdeskundige Hoe?Zo! riskeert vijf jaar voor misbruik patiënten -- 6 september 2005 -- Het Nieuwsblad -- In betere tijden zat psychiater Vincent Martin (48) uit Sint-Niklaas als deskundige in het panel van Hoe?Zo! en andere televisieprogramma's. Voor het gerecht loste hij dan weer via hypnose verkrachtingszaken op en werd hij aangesteld om slachtoffers van seksueel misbruik psychologisch te onderzoeken. Nu blijkt dat hij zijn patiënten zelf seksueel zou hebben misbruikt. Op het proces gisteren in Dendermonde eiste het openbaar ministerie vijf jaar cel. Toen hij gisteren de rechtzaal binnenstapte, verborg psychiater Vincent Martin zijn gezicht achter een sjaal. Totaal ontredderd antwoordde hij op de vragen van rechtbankvoorzitter Freddy Troch. ,,Ik wou een steun zijn voor mijn patiënten, een schouder om op te huilen. Geleidelijk werd dat ook seksueel contact. Maar ik heb niemand verplicht. Dat is telkens spontaan gegroeid en ik heb altijd gevraagd of ze dat goed vonden'', verdedigde Martin zich.
Vijf vrouwen
De gerechtsdeskundige zou het naar eigen zeggen van 1999 tot 2003 zelf emotioneel moeilijk hebben gehad. Hij kende ook familiale problemen en zou daarom in die periode met vijf vrouwelijke patiënten een seksuele relatie zijn gestart. ,,Ik weet dat ik een beroepsfout heb gemaakt. Maar ik ben ook maar een mens en had blijkbaar niet de kracht om daaraan te weerstaan'', stelt Martin. Procureur Johan Vander Stichele schetste een heel ander beeld dan dat van een minzame psychiater. Volgens het openbaar ministerie maakte Vincent Martin op schandalige wijze misbruik van zijn machtspositie, om patiënten die bij hem in therapie kwamen om een verkrachting te verwerken zelf te misbruiken. ,,Uit alle verklaringen blijkt dat zijn therapie langzaam maar zeker overging in seks. En dat met patiënten waarvan Vincent Martin als geen ander wist dat ze geen 'neen' durfden te zeggen. Dat schreef hij zelf in een gerechtelijk verslag over een vrouw die seksueel werd misbruikt en hij in opdracht van het parket onder hypnose had onderzocht. Later verkrachtte hij die vrouw zelf'', haalde procureur Vander Stichele vlijmscherp uit. Aan de politie verklaarden enkele slachtoffers dat hun lot in de handen van Martin lag. ,,We hadden de macht niet om ons te verzetten. Zo keken we naar hem op.''
Aanzet tot zelfmoord
Volgens de slachtoffers begon het telkens met een schouderklop, dan met kussen, strelingen onder de kledij en uiteindelijk penetratie. ,,Ze werden afhankelijk van hem en hun wil was gebroken. In plaats van geholpen te worden werden ze nog dieper in de put geduwd'', stelde advocaat Jean-Pierre Westerlinck. Zijn cliënte bracht de zaak aan het rollen door als eerste in 2003 tegen Vincent Martin bij de politie een klacht in te dienen. Vooraf had de vrouw haar huisarts verwittigd. Toen Vincent Martin dat vernam, zou hij de vrouw zelf hebben willen helpen zelfmoord te plegen. ,,Hij schreef me een medicijn voor en gaf me de raad dat in te nemen, mijn auto in de garage te rijden en de motor te laten draaien'', vertelt het slachtoffer. ,,Ik zou volgens Martin dan een zachte dood sterven.'' Met een ander slachtoffer voerde hij via e-mails regelmatig gesprekken. Daarin noemde Vincent Martin zich Vini. Volgens zijn advocaat Jef Vermassen blijkt ondermeer uit die e-mails dat het slachtoffer zelf een seksuele relatie wou met Vincent Martin. Anderen zouden zelfs listen hebben gebruikt om 's avonds op consultatie te kunnen komen en seks te kunnen hebben. Ze zouden allemaal hebben toegestemd. Vermassen vroeg om de gerechtsdeskundige opschorting van straf te verlenen. Op 3 oktober velt de rechtbank het vonnis.
Commentaar red. MdH: Het excuus van de eerder beroemde en nu beruchte Vlaamse psychiater luidt: ‘emotionele problemen en familieproblemen’. Ten aanzien van zijn eigen problemen blijkt de psychiater niet in staat te zijn professionele termen te gebruiken. De DSM IV gebruikt hij blijkbaar alleen maar voor patiënten, exclusief zichzelf, waarbij het gebrek aan vaardigheid onderscheid te kunnen maken tussen ‘het aanbieden van een schouder om op te huilen’ en ‘het aanzetten van een patiënte tot zelfmoord’ alleen al verduidelijkt dat hij er zeker goed aan zou doen zijn eigen problemen eens in het kader van de DSM IV te gaan bekijken. In meer dan de helft van de gevallen blijkt namelijk dat professionals die grensoverschrijdend gedrag (GOG) plegen aan een ernstige stoornis lijden. In onze rubriek WETENSCHAPPELIJKE FEITEN treft u hierover meer informatie aan.

Ombudsfunctie in de Vlaamse GGZ: Vermelding MdH in ombudsnieuws -- 9 juni 2005  Red. MdH -- Op de Vlaamse website ‘Ombudsfunctie in de Geestelijke Gezondheidszorg’ werd onze website gisteren op navolgende wijze in het ombudsnieuws vermeld: “Nederlandse site rond misbruik door hulpverleners (8 juni)”. In Vlaanderen bieden de meeste voorzieningen binnen de ggz de ombudsfunctie aan via ombudspersonen werkzaam bij de overlegplatforms. Patiënten met vragen of klachten over de aangeboden hulp kunnen gratis en vertrouwelijk contact opnemen met een van de onafhankelijke ombudspersonen die informatie over de patiëntenrechten verstrekken. Op verzoek van de patiënt kan de ombudspersoon ook proberen te bemiddelen tussen patiënt en hulpverlening, gericht op het doel de communicatie te herstellen en de hulpverlening te verbeteren. De Vlaamse ombudspersonen zijn dus te vergelijken met de in Nederland bestaande patiëntenvertrouwenspersonen. Met dank aan de Vlaamse Ombudsfunctie in de GGZ voor vermelding van onze website.

Psychiater misbruikte patiënten 27 mei 2005 – vtm.be – VLAANDEREN - Een gerechtspsychiater uit Sint-Niklaas zou een 8-tal van zijn patienten seksueel misbruikt hebben. Hij moet zich nu verantwoorden voor de correctionele rechtbank. Het onderzoek naar de psychiater begon 2 jaar geleden. Verscheidene vrouwen beweerden dat de arts hen bij consultaties had aangeraakt en verkracht. In 1 geval zou dat ook onder hypnose zijn gebeurd.

In november 2003 verschenen de eerste berichten over de Vlaamse psychiater Vincent Martin in de Vlaame media. Onderstaande links verwijzen naar de eerdere nieuwsberichten in dezen zaak.    

Meer informatie over Vincent Martin op de website Traumaversterking.

Dokter verkracht patiënte in zijn kabinet -- 20 oktober 2004 -- Het Laatste Nieuws, door: JO VANACKERE & BJORN MAECKELBERGH -- KORTRIJK - Een 45-jarige dokter uit Wevelgem moet een jaar de cel in omdat hij vorig jaar een patiënte verkrachtte in zijn kabinet. De arts beweerde dat de vrouw instemde met de seks. Zij ontkent dit. De correctionele rechtbank van Kortrijk veroordeelde de geneesheer gisteren tot drie jaar cel, waarvan één jaar effectief. De man gaat in beroep. De feiten speelden zich in januari 2003 af in het dokterskabinet van Philip C. De vrouw raadpleegde hem om een cyste weg te halen uit haar liesstreek. Tijdens de ingreep onder lichte verdoving had de dokter seks met haar. Lees het hele artikel >>

Gerechtspsychiater verdacht van seksueel misbruik patiënten24 november 2003 – De Standaard – Lees het artikel op onze nieuwspagina NIEUWS GOG GEZONDHEIDSZORG BUITENLAND 2003 door op eerder genoemde link te klikken.

Gerechtelijk onderzoek tegen Vincent Martin – 15 november 2003 – Het Nieuwsblad -- Lees het artikel op onze nieuwspagina NIEUWS GOG GEZONDHEIDSZORG BUITENLAND 2003 door op eerder genoemde link te klikken.

www.misbruikdoorhulpverleners.nl