- Nieuws GOG Gezondheidszorg Buitenland -
|
Het DOSSIER GOG BELGIE oftewel: DOSSIER VINCENT MARTIN AdvocateWeb Media Update Archives |
German held over
'Chile torture'-- December 27, 2005 -- BBC News -- Colonia
Dignidad was founded in
Five days
It is alleged that the treatments were applied to teenagers who disobeyed adults or showed interest
in the opposite sex. Commune leader Paul Schaefer was arrested in March.
The judge has five days to file charges against Mrs Seewald. Mrs Seewald
arrived in Colonia Dignidad in 1963, two years after Mr Schaefer and her
husband, Dr Gerd Seewald. She was head
of the commune's hospital between 1975 and 1978. Mr and Mrs Seewald still live
in the enclave, now known as Villa Baviera, which was taken over by the Chilean
authorities earlier this year. As well as abuses against the commune's
residents - most of whom are believed to have been held there against their
will - the judge is investigating the possibility that arms trafficking and
human rights abuses took place under Mr Schaefer's leadership.
Hoop
voor veroordeelde verpleegsters -- 23 december 2005 -- Algemeen Dagblad /
Reuters -- SOFIA - Bulgarije en Libië richten een steunfonds op voor met hiv
besmette Libische kinderen. Het fonds kan de levens redden van vijf Bulgaarse verpleegsters en een
Palestijnse arts die in Libië ter dood zijn veroordeeld. De zes
hulpverleners, die werkten in een kinderziekenhuis in de havenstad Benghazi,
zitten sinds
Doc loses licence over tryst with patient
– December
1, 2005 -- TORONTO SUN, By
TOM
GODFREY -- A female Toronto doctor who is alleged to
have had a seven-month sex romp with a patient had her licence suspended for
nine months starting today for professional misconduct. Dr. Michelle Horonczyk,
a family doctor, can have the suspension reduced to six months if she takes
ethics and other courses, a disciplinary hearing of the
Dokter
krijgt voorwaardelijke straf voor valse prestatiebriefjes -- 17
november 2005 -- medinieuws.be -- De 52-jarige huisarts Joost B. uit
Assenede is door de Gentse strafrechter veroordeeld tot acht maanden
voorwaardelijke celstraf. De dokter vervalste tussen 1998 en 2000 een resem
doktersbriefjes en ontving zo een fors bedrag van de ziekteverzekering voor
prestaties die hij nooit had uitgevoerd. Hij betaalde al 140.000 euro terug aan
achterstallige belastingen na de valsheid in geschrifte.
Orde
krijgt klachten over misbruiken arts: Dokter Lieven Wostyn dringt erop aan
dat minister Demotte werk maakt van een beroepscommissie -- 10 november 2005 -- VRT Nieuws -- Er komen opnieuw heel wat klachten binnen
bij de West-Vlaamse Orde van Geneesheren over seksueel misbruik en intimidatie
door een huisarts. Begin vorig jaar trok de provinciale geneeskundige
commissie het visum van de dokter in, na klachten
van patiënten en andere dokters over misbruik en intimidatie. Maar de arts ging in beroep. Het is aan de
Nederlandstalige geneeskundige beroepscommissie om het beroep te behandelen.
Maar zo'n commissie bestaat nog niet in ons land. Het beroep is dus opschortend
en de arts kan aan het werk blijven. Het is aan minister van Volksgezondheid
Rudy Demotte (PS) om werk te maken van zo'n beroepscommissie, zegt dokter
Lieven Wostyn.
Geschorste arts blijft patiënten misbruiken:
Bureaucratie hapert ondanks herhaalde klachten -- 10 november
2005 -- Het Nieuwsblad, Karen Torben
Nielsen -- Een West-Vlaamse arts die geschrapt was door de Orde der
Geneesheren na klachten over seksueel misbruik, is opnieuw aan de slag. De man
ging in beroep, maar door een ,,administratieve vertraging'' kan de
beroepscommissie de zaak niet behandelen. Resultaat: het regent weer klachten
van seksueel misbruik en intimidatie. Begin 2004 schrapte de Orde der
Geneesheren de arts uit West-Vlaanderen. Ook zijn visum van de Provinciale en
Geneeskundige Commissie werd ingetrokken na klachten over seksueel misbruik
en fysieke en psychologische intimidatie. Zonder het visum en de vermelding
op de ledenlijst van de Orde mag een arts geen geneeskunde beoefenen. Met
andere woorden: de man mocht niet meer aan de slag als dokter. De arts ging in
beroep tegen de intrekking van zijn visum. Maar de geneeskundige
beroepscommissie kan voorlopig zijn zaak niet behandelen omdat ze geen
voorzitter heeft. ,,De voorzitter moet de beroepscommissie formeel samenroepen,
maar er is al een jaar geen voorzitter of plaatsvervangend voorzitter meer.
De vorige nam ontslag en zijn opvolger is intussen overleden'', zegt dokter
Herman Van Loon, directeur-generaal op de administratie van het Ministerie van
Volksgezondheid. ,,Daardoor kan de beroepscommissie niet worden
samengeroepen.'' Nochtans heeft het Ministerie van Justitie op tijd
de naam van de nieuwe voorzitter doorgegeven aan de administratie van
Volksgezondheid, maar daar ,,is vertraging opgelopen bij het
benoemingsbesluit'', zegt Van Loon. Hij maakt zich sterk dat de kwestie
binnen de week opgelost kan worden. Concreet betekent de vertraging dat er
al een jaar geen functionerende beroepscommissie meer bestaat. ,,Daardoor kan
het beroep van de arts niet ontvankelijk, gegrond of ongegrond verklaard
worden. Het beroep van de arts is opschortend, waardoor hij weer een visum
kreeg en ingeschreven werd op de ledenlijst van de Orde'', zegt dokter Lieven
Wostyn, voorzitter van de Provinciale Raad van de Orde van West-Vlaanderen in
het medische weekblad De Huisarts. De herinschrijving dateert van begin vorig
jaar. Volgens Wostyn regent het sindsdien weer klachten over misbruik en
intimidatie. ,,Ik kreeg al klachten van gevangenisdirecteurs, van patiënten,
van overal.''
Commentaar red. MdH: Mogen er steeds meer leden
van de Orde der Geneesheren in Vlaanderen dezelfde koers gaan varen als Lieven
Wostyn... het belang van de patiënt voorop en openheid van zaken gevend… dan is
er hoop… . Met dokter Wostyn waait er een frisse, gezonde wind in de Vlaamse
wereld der deontologie. En aangezien deze zaak niet al te fris is, behoefde zij
die frisse wind dan ook heel dringend. Nu nog een oplossing vinden die de arts er
gauw van zal weerhouden nog verdere slachtoffers te gaan maken… . Het
prijsgeven van de initialen van de arts zou ondertussen al kunnen helpen dat
patiënten gewaarschuwd zijn. Immers nu lopen zij gevaar. Bij meervoudig
seksueel misbruik dient het belang van patiënten toch wel boven het recht op
privacy van een arts te staan. Hij koos ervoor een (groot) aantal patiënten te
misbruiken. Zou het niet zo kunnen zijn dat hij daarmee ook ervoor koos zijn
recht op privacy op te geven?
Ex-hoogleraar sleept UM voor de rechter -- 7 november 2005 -- Dagblad De Limburger -- MAASTRICHT - De
Vlaamse oud-hoogleraar neuropsychiatrie M. Maes (51) sleept de
Universiteit Maastricht (UM) voor de rechter om zijn strafontslag
aan te vechten. Ook spant hij wegens 'aantasting van zijn goede naam' een
kort geding aan tegen de Vereniging tegen de Kwakzalverij die hem heeft
beticht van dubieuze, alternatieve therapieën bij psychiatrische patiënten.
Beide zaken dienen deze week bij de rechtbank in Maastricht en Amsterdam. De UM
ontsloeg de Vlaamse professor vorig jaar, omdat hij in België drie
privé-klinieken runde terwijl hij al maanden niet meer op de universiteit was
verschenen vanwege een burn-out. In diezelfde periode verscheen in het
tijdschrift van de Vereniging tegen de Kwakzalverij een vernietigend artikel
over Maes. Zo beweert Maes psychiatrisch patiënten te kunnen genezen met
visoliepreparaten, terwijl daar volgens de vereniging geen enkele
wetenschappelijke onderbouwing voor bestaat.
Commentaar red. MdH:
Op deze
pagina van de website van de Vereniging tegen de Kwakzalverij
treffen wij o.a. de navolgende informatie aan betreffend het thema ‘Nominaties Meester
Kackadorisprijs 2005’:
“VERKLARING
Vereniging tegen de Kwakzalverij trekt
nominatie Medische Faculteit Maastricht in.
De Vereniging tegen
de Kwakzalverij heeft de vakgroep
Psychiatrie en Neuropsychologie van de
Medische Faculteit van de Universiteit Maastricht in verband gebracht met
kwakzalverij. De nominatie berust op een misverstand dat door de Vereniging
hieronder nader wordt toegelicht. Na overleg met de Universiteit heeft de
Vereniging de betreffende nominatie van de shortlist van haar website verwijderd. Met het afgeven van deze
gezamenlijke verklaring wordt de nominatie van de Medische Faculteit Maastricht
ingetrokken. (…).
Wij verkeerden in
de veronderstelling dat een zekere
hoogleraar, die in toenemende mate alternatieve geneeswijzen ging
toepassen, nog steeds verbonden was aan deze vakgroep van de Maastrichtse
Faculteit. Wij hadden onze informatie met name gebaseerd op de gegevens die tot
begin oktober 2005 te vinden waren op de websites van het Academisch Ziekenhuis
en de Universiteit Maastricht. www.unimaas.nl).
Deze hoogleraar,
die de directe aanleiding vormde om de UM te nomineren voor de prijs, stond
daar als hoogleraarstaflid vermeld bij de afdeling Klinische en Experimentele
Psychiatrie en Neuropsychiatrie. (…).
De Universiteit liet
ons daarop weten dat de informatie over haar relatie met deze persoon niet meer
klopte. In goed overleg
met het College van Bestuur van de Universiteit is daarom de bovenstaande
gezamenlijke verklaring opgesteld.
Wij hebben vervolgens de nominatie van de Medische
Faculteit Maastricht uit onze shortlist op de website verwijderd. (klik hier voor de
shortlist).”
Psychologist
Put On Five Years Probation -- November 6, 2005 -- CBS 5 News -- Dr. David Biegen can keep his license
but faces stiff penalties after meeting with the State Board of Psychological Examiners regarding his conduct.
Investigative Reporter Chris Hayes first uncovered Dr. Biegen's actions which
included numerous voicemail messages. One
of the recordings suggested Biegen wanted to see his patient in a necklace he
had given her, wearing nothing else. [red.: read about all recordings in
the news article ‘Doctor accused of stalking’ of July 27, 2005 which you can
find on this page] His client called the
messages harassment. The State Board of Psychologist Examiners took a look at the
case and decided because of what the doctor said in the messages he shouldn't
be alone with female patients. In the recordings he was apparently talking to a
client appointed to him by the
Commentaar red. MdH: Lees met name ook
het nieuwsbericht ‘Doctor accused of stalking
patient’ dat u eveneens op deze nieuwspagina aantreft. Het artikel is
bijzonder interessant omwille van de transcriptie van bandopnames en dateert
van 27 juli 2005.
Gynaecoloog huurde killer in
om patiënt het zwijgen op te leggen – 3 november 2005 -- Red. MdH – In PSM 17
(november 2005), de nieuwsbrief van de Zwitserse psychiater Werner Tschan die
wij binnenkort zullen publiceren, verscheen recentelijk een nieuwsbericht over een gynaecoloog uit Schaffhausen
(Zwitserland) die nadat hij eerder celstraf opgelegd kreeg wegens
meervoudig seksueel misbruik van patiënten enkele maanden na zijn vrijlating
opnieuw in de fout ging. Zijn laatste slachtoffer was een 17-jarige vrouwelijke
patiënte. De arts poogde zijn patiënte
na het misbruik door een killer te laten vermoorden opdat zij over het
gepleegde seksueel misbruik zou gaan zwijgen. Voor meer informatie zie
onderstaand nieuwsbericht:
Bestätigter
Schuldspruch für Schaffhauser Frauenarzt -- 13.10.2005
-- NZZ Nr. 239 -- Das Schweizer
Bundesgericht hat den Schuldspruch im Falle eines Frauenarztes bestätigt, der
am 8. Juli 2004 vom Schaffhauser Obergericht wegen mehrfacher Schändung sowie wegen versuchter Anstiftung zu Mord,
Freiheitsberaubung und Ent-führung
zu neun Jahren Zuchthaus und einem fünfjährigen Berufsverbot verurteilt worden
war (NZZ 09.07.2004). Der Gynäkologe war bereits
im Dezember 1991 ein erstes Mal wegen wiederholter Schändung von Patientinnen
zu zweieinhalb Jahren Zuchthaus verurteilt worden. Knapp zehn Monate nach
der bedingten Entlassung aus dem Strafvollzug erteilte ihm das Departement des
Innern des Kantons Schaffhausen wieder eine Praxisbewilligung mit der Auflage,
gynäkologische Eingriffe nur in Anwesenheit einer Praxisassistentin
vorzunehmen. Dennoch kam es erneut zu
einem Missbrauch einer damals 17 Jahre alten Patientin. Der Arzt versuchte in
der Folge vergeblich, das Opfer mit Hilfe eines angeheuerten Killers zum Schweigen
zu bringen. (6S.448/2004 und 6P.172/2004, beide Urteile vom 03.10.2005)
Britse
verpleegkundige beschuldigd van moord -- 1 november 2005 – Verpleegkundenieuws – Een 29-jarige verpleegkundige in Leeds (Groot-Brittannië) is
beschuldigd van moord op vier bejaarde
vrouwelijke patiënten en pogingen tot moord bij een andere patiënt. Dat
meldt BBC News. De mannelijke
verpleegkundige zou de moorden in de afgelopen vier jaar gepleegd hebben in twee ziekenhuizen in Leeds. Hij werd
in 2002 al gearresteerd in verband met de dood van een 86-jarige vrouw in Leeds
General
Infirmary, een algemeen ziekenhuis. De vrouw was onder verdachte omstandigheden
om het leven gekomen.
Tv-psychiater
in beroep tegen veroordeling voor seksueel misbruik -- 22 oktober 2005 -- Het Laatste Nieuws,
door Joost Freys -- Dendermonde - Gerechtspsychiater
Vincent Martin gaat in beroep tegen het vonnis van de correctionele rechtbank
van Dendermonde. Die veroordeelde de Sint-Niklase psychiater tot vier jaar cel
met uitstel voor seksueel misbruik van zes van zijn patiëntes. Hij kreeg ook
één jaar voorwaardelijk voor vervalsing van consultatiebriefjes. Volgens
meester Jef Vermassen, zijn advocaat, gaat de psychiater alleen in beroep op
strafrechterlijk vlak. Dat wil zeggen dat Martin, die ook meewerkte aan het
tv-programma Hoe?Zo!, de opgelegde schadevergoeding niet aanvecht die hij moet
betalen aan de slachtoffers.
Psychiatrist
testifies about nude therapy -- October 12, 2005 -- The Wichita Eagle, BY RON SYLVESTER
-- The paper turned up when federal agents searched Arlan and Linda Kaufman's home: "A Statement of Membership in a Nude Therapy Group." Undated
and unsigned, the paper referred to the Kaufmans' group homes on 7th and 8th
streets in
High
Court overturns GMC's decision to strike off plastic surgeon – October 22, 2005 --
BMJ 2005; 331:924, by: Clare Dyer
– “A "uniquely talented"
plastic surgeon who was erased from the medical register by the General Medical
Council earlier this year for having a sexual relationship with a patient won a
High Court ruling last week. The court quashed the decision and substituted a
suspension of 12 months. The judgment in the case of Henk Giele spells out that the correct approach in such cases is
not to consider erasure the rule, in the absence of exceptional circumstances.
Mr Justice Collins said that the advice given to the GMC panel by its legal
assessor had been erroneous. The assessor had advised the panel that sexual
misconduct tended to attract erasure but that "if you feel there are
exceptional circumstances you may reduce that to suspension." Mr Justice
Collins said that the panel had to start with the least severe sanction and
work its way up.” (…).
High Court (GB) vernietigt uitspraak
medisch tuchtcollege inzake pastische chirurg – 22 oktober 2005 – Red. MdH: samenvatting van het artikel “High Court overturns
GMC's decision to strike off plastic surgeon” in: BMJ
2005; 331:924, by: Clare Dyer – Een
‘uniek getalenteerde’ plastische chirurg die door het Britse Medische
Tuchtcollege (GMC) eerder dit jaar wegens het onderhouden van een seksuele
relatie met een patiënt uit het medische register werd geschrapt, heeft vorige
week een zaak bij de Hoge Raad (High Court) gewonnen. De rechtbank
vernietigde de eerdere uitspraak van het tuchtcollege en verving de doorhaling
van de medische specialist in het artsenregister door een schorsing van 12
maanden. Het gaat om de plastische
chirurg Henk Giele. De rechtbank oordeelde in het geval van Giele dat het
in dergelijke gevallen niet correct zou zijn om standaard ontzetting uit het
beroep te eisen en exceptionele omstandigheden daarbij buiten beschouwing te
laten. Justice Collins stelt dat het advies dat het medisch tuchtcollege heeft
ontvangen, onjuist zou zijn geweest. Het
college ontving het advies dat seksueel grensoverschrijdend gedrag door een
hulpverlener ertoe neigde om te doorhaling in het register te eisen maar “dat
de maatregel verzacht zou kunnen worden door een professional voor bepaalde
tijd te schorsen indien het college van mening is dat er sprake is van
buitengewone omstandigheden die dit rechtvaardigen”. Justice Collins merkte op
dat het college diende te beginnen met het opleggen van de minst zware sanctie
en van daaruit richting verzwaring van de maatregel zou moeten werken. Binnenkort zal de inhoud van het hele
bericht in het BMC in het Nederlands worden weergegeven.
Orde der geneesheren van
West-Vlaanderen behandelt momenteel 3 klachten over seksueel misbruik door
artsen – 20 oktober 2005 – Redactie
Misbruik door Hulpverleners (MdH) -- Op 14 oktober 2005 publiceerde Medinews het nieuwsbericht ‘Orde der geneesheren van West-Vlaanderen maakt folder voor
klagende patiënten’. Het nieuwsbericht informeerde over
het feit dat de provinciale raad van de
Orde van Geneesheren van West-Vlaanderen een origineel initiatief heeft
genomen door een brochure te ontwikkelen die klagende patiënten wegwijs maakt
in de door de (provinciale raad van de) Orde der geneesheren gevolgde
tuchtrechtelijke procedure. Omdat artsen vaak evenmin goed op de hoogte zijn,
zo berichtte Medinews, is er ook een folder voor artsen ontstaan. Doel van deze actie is het de werking van
de provinciale raad transparanter maken. De voorzitter van de Orde der geneesheren van West-Vlaanderen, Dr.
Wostyn, liet ons weten dat het oorspronkelijke initiatief voor de
ondernomen actie in het kader van meer transparantie afkomstig is van de provinciale raad in Limburg die in
de praktische uitvoering van haar eigen initiatief echter nog iets achterloopt.
Binnenkort zal dus ook de Orde der geneesheren van Limburg de genoemde folders
in de provincie Limburg introduceren. In verband met de zaak tegen de Vlaamse psychiater Vincent Martin
hebben wij enkele vragen aan de voorzitter van de provinciale raad in
West-Vlaanderen gesteld. Op de vragen
die wij vandaag aan hem stelden, antwoordde de voorzitter dat er bij de Orde
van geneesheren West-Vlaanderen momenteel 3 klachten over seksueel misbruik van
patiënten door artsen in behandeling zijn genomen. Bij de Vlaamse medici
die seksueel grensoverschrijdend gedrag naar patiënten toe hebben gepleegd,
gaat het om 2 huisartsen en 1
psychiater. In één geval gaat het om een klacht die ambtshalve door de orde
zelf werd ingediend. In het tweede geval gaat het om een klacht van een
patiënt. In het derde geval heeft het vonnis van een strafrechter ertoe geleid
dat een tuchtrechtelijke procedure tegen de arts werd opgestart. Onze hartelijke dank aan Dr. Wostyn, voorzitter
orde van geneesheren, afdeling West-Vlaanderen, voor zijn bereidwilligheid op
diverse vragen over het medisch tuchtrecht in België te antwoorden. Wij zijn
momenteel bezig informatie te verzamelen over het medisch tuchtrecht in België
zodat wij beter in staat zullen zijn ook vragen van Vlaamse slachtoffers van
grensoverschrijdend gedrag (GOG) door hulpverleners m.b.t. het medisch
tuchtrecht te kunnen beantwoorden.
Gynaecoloog
‘Dokter Dood’ in Spanje getraceerd -- 15 oktober 2005 -- Red. MdH
– Op zaterdag 15 oktober 2005 bericht De Telegraaf dat de Spaanse politie
waarschijnlijk een bejaarde Oostenrijkse
oorlogsmisdadiger op het spoor is gekomen die tijdens de Tweede Wereldoorlog
joodse gevangenen in concentratiekampen martelde en vermoordde. Het zou gaan om
de 91-jarige Aribert Heim.
Mogelijker wijze verblijft hij aan de
Spaanse Costa Brava, zo meldde een woordvoerder van het Simon Wiesenthal Centrum zaterdag. Heim stond, evenals zijn beruchte collega Josef Mengele, in de
concentratiekampen Buchenwald en Mauthausen bekend als 'Dokter Dood'. Vlak
na de oorlog werd hij gearresteerd. Echter,
hij wist vervolging te vermijden en werkte toen enkele jaren als gynaecoloog in
West-Duitsland. Toen in 1962 opnieuw dreigde dat hij zou worden opgepakt,
vluchtte hij naar Zuid-Amerika. Daarna verbleef hij onder meer in Egypte en
gedurende de afgelopen jaren in Spanje. Het
Duitse weekblad Der Spiegel onthulde deze week dat een familielid van de
arts de afgelopen vijf jaar 300.000 euro had overgemaakt naar een 'vriend' in
Spanje. Dat geld zou bestemd zijn geweest voor het levensonderhoud van de
medicus die zich tijdens de Tweede Wereldoorlog schuldig had gemaakt aan
marteling en moord.
Huisarts
krijgt strafvermindering voor verkrachting – 13 oktober 2005 – De Standaard -- GENT - Het
Gentse hof van beroep heeft een Kortrijkse
huisarts veroordeeld tot 1 jaar cel met uitstel voor de verkrachting en
aanranding van een minderjarige patiënte. Door de correctionele rechtbank van Kortrijk was de man nog veroordeeld
tot 4 jaar cel, waarvan 1 jaar effectief. Nu
krijgt hij strafvermindering omdat hij de feiten erkent en zijn slachtoffer
heeft vergoed. De feiten dateren van 1999 maar kwamen pas in 2003 aan het
licht, toen het slachtoffer klacht indiende tegen de huisarts. Zij beweerde dat ze vier jaar eerder, toen
ze nog minderjarig was, door de dokter verschillende keren was misbruikt in
zijn artsenkabinet. Ze diende toen geen klacht in omdat de dokter druk op haar
zou uitgeoefend hebben. Pas toen ze in 2003 een relatie kreeg met een
leeftijdsgenoot, vond ze de moed om naar de politie te stappen. Eerst werd aan
de verklaringen van de jonge vrouw getwijfeld maar in de loop van het onderzoek
gaf de dokter toe dat de feiten hadden plaatsgevonden. Hij bleef er wel bij dat
alles was gebeurd met toestemming van de patiënte. De correctionele rechtbank
van Kortrijk aanvaardde dat argument niet en veroordeelde de man tot 4 jaar
cel, waarvan 1 jaar effectief. Hij werd ook voor 5 jaar uit zijn burgerrechten
ontzet. Een week na het vonnis ging de dokter tegen zijn veroordeling in
beroep. Voor het hof van beroep in Gent erkende de man dat zijn patiënte geen
volwaardige toestemming had kunnen geven omdat zij minderjarig was en omwille
van hun dokter-patiënt-relatie, en dat er dus wel degelijk sprake was van
verkrachting. Tussen het vonnis in Kortrijk en de behandeling van de zaak in
Gent had hij het slachtoffer ook volledig vergoed. Het Gentse hof van beroep
heeft zij straf nu teruggebracht tot 1 jaar cel met uitstel. Ook de ontzetting
uit de rechten werd deze keer met uitstel uitgesproken.
‘Meestal’? …. ‘Altijd’! Relatie tussen hulpverlener en hulpvragende per
definitie ongelijkwaardig – 12 oktober
2005 – Redactie Misbruik door Hulpverleners (MdH) – Commentaar op het
persbericht van UilenSpiegel dat op 11 oktober jl. verscheen -- De term ‘meestal’
volstaat hier helaas niet. Patiënten
zijn te allen tijde in een zwakkere positie dan de hulpverlener. Wat dit
‘altijd in een zwakkere positie’ betreft, doet het er ook niet toe of het om
een psychiatrische patiënt gaat of niet. Iedere patiënt of cliënt, van een
psychiater of andere hulpverlener werkzaam binnen de GGZ, maar ook patiënten
van huisartsen, medische specialisten, fysiotherapeuten, verplegers,… etc. is
in beginsel even kwetsbaar wat betreft GOG door een hulpverlener. Een (para)medische behandelrelatie is te
allen tijde een ongelijkwaardige relatie waarbij het altijd de patiënt/cliënt
is die in de zwakkere positie verkeert.
In beginsel zijn alle patiënten even kwetsbaar omdat
het eigen is aan de status van een patiënt dat zij/hij hulpvrager is en dus met
een probleem zit waarvoor zij/hij hulp zoekt. Daarbij moet de patiënt altijd volledig kunnen vertrouwen op de
hulpverlener (welk soort hulpverlener dan ook). Het vertrouwen dat een hulpvragende in een professional moet kunnen
hebben, maakt haar/hem kwetsbaar binnen de behandelrelatie.
In de tweede plaats is het zo dat er binnen de
groep van patiënten/cliënten bepaalde groepen bestaan die bijzonder kwetsbaar
zijn. Tot deze groepen behoren
bijvoorbeeld kinderen, adolescenten, gehandicapten, bejaarden, allochtonen
(degenen die de taal van het land in kwestie nog niet perfect beheersen en zich
de autochtone cultuur nog niet eigen hebben kunnen maken) evenals psychiatrische patiënten. Aan het genoemde dient te worden
toegevoegd dat hulpverleners werkzaam binnen de GGZ zoals psychiaters,
psychotherapeuten, analytici en seksuologen over het algemeen meer over het fenomeen overdrachtsgevoelens
tijdens hun opleiding hebben geleerd dan beroepsbeoefenaren werkzaam binnen
andere medische sectoren. Zij hebben dus ook meer kennis van de bijzonder ernstige gevolgen van seksueel misbruik.
In het geval van Vincent Martin is het door de psychiater gepleegde wangedrag
hem bijzonder kwalijk te nemen aangezien hij binnen de sector GGZ ook nog gespecialiseerd was in zaken seksueel
misbruik.
In de derde plaats zijn er situaties die maken
dat een patiënt bijzonder kwetsbaar is. Hierbij gaat het bijvoorbeeld om seksueel misbruik tijdens narcose of hypnose.
De hulpvragende is dus TE ALLEN TIJDE in een
kwetsbare positie t.a.v. de hulpverlener, primair algeheel niet ter zake doend
om welk soort patiënt/cliënt, om welk soort hulpverlener en om welke
omstandigheden het gaat. Hulpvragende die
zelf een hulpverlenend beroep uitoefenen zijn overigens niet minder kwetsbaar.
Zo blijkt o.a. uit onderzoek van Kenneth Pope dat ongeveer
20% van alle vrouwelijke psychologen tijdens hun opleiding in leertherapie,
tijdens supervisie of zich zelf in therapie bevindend, seksueel worden
misbruikt door een collega. Ondanks het feit dat zij als hulpverlener meer over
dit thema weten dan een doorsnee patiënt, is het niet zo dat hen om die reden
enige verantwoordelijkheid kan worden toegerekend voor het gedrag van de
professional bij wie zij in behandeling zijn. De verantwoording voor de behandeling draagt altijd degene die de
behandeling geeft en nooit degene die een behandeling ondergaat. Op het
moment dat b.v. een psychologe hulp zoekt bij een gynaecoloog, kan van haar in
haar rol van patiënt niet worden verwacht dat zij zich professioneel opstelt.
Zij is op dat moment patiënt en hulpvragende. Klachten van hulpverleners over collegae dienen dus met zekerheid niet
minder serieus te worden genomen. De verantwoordelijkheid ligt ook in die
gevallen voor 100% bij de behandelende professional en kan nooit, ook niet
deels, bij de hulpvragende worden neergelegd.
UilenSpiegel vzw eist onmiddellijke
schorsing van psychiater Vincent Martin door de Orde van Geneesheren -- 11 oktober 2005 –
UilenSpiegel vzw, persbericht -- UilenSpiegel, Patiëntenvertegenwoordiging
Geestelijke Gezondheidszorg vzw is net als
iedere burger op de hoogte van de veroordeling van psychiater Vincent Martin wegens zedenfeiten ten aanzien van zijn
patiënten. Tot onze verbazing stellen
wij vast dat die psychiater tijdens het onderzoek van zijn daden in een
Nederlandse tbs- kliniek kon werken. Dit is een kliniek waar daders die
veroordeeld zijn voor erge misdrijven maar verminderd toerekeningsvatbaar zijn
omwille psychische ziekten, behandeld worden. Ook de Belgische Orde van Geneesheren heeft tot hiertoe geen
maatregelen genomen tegen deze voor zedenmisdrijven veroordeelde psychiater. Daarom eist UilenSpiegel onmiddellijke
schorsing van deze arts door de Orde van Geneesheren. Wij wijzen erop dat het
hier niet gaat om een uitzondering. Onze doelgroep, waaronder psychiatrische
patiënten, verkeren meestal (*) in een zwakke positie ten aanzien van
hulpverleners. Het wordt de hoogste tijd dat ook België in actie treedt om
dergelijke toestanden te voorkomen. Wij hebben ten slotte enkel de veiligheid
én kwalitatieve zorg van onze doelgroep voor ogen! Rafaël Daem,
Voorzitter UilenSpiegel vzw, Patiëntenvertegenwoordiging geestelijke
gezondheidszorg, Hovenierstraat 47, 1080 Brussel, tel/fax 02 410 19 99, www.uilenspiegel.net,
Ons jaarthema
2005: Sluit uitsluiting uit.
(*) Commentaar
red. MdH: Ons commentaar op bovenstaand persbericht treft u als
artikel op deze nieuwspagina onder de titel
‘‘Meestal’? …. ‘Altijd’!’ aan.
Studienamiddag
‘Grensoverschrijdend gedrag (GOG) van zorgverstrekkers’ – 10 oktober 2005 – S.U.V. (Similes vzw – UilenSpiegel vzw – VVMD vzw),
persbericht door: Rafaël Daem, voorzitter UilenSpiegel vzw -- Naar aanleiding
van de veroordeling van psychiater en gerechtsdeskundige Vincent Martin, die
actueel aandacht krijgt in de media, vestigen wij reeds de aandacht op een
studienamiddag begin volgend jaar (zie programmaring onder). Deze
studienamiddag wordt georganiseerd door Similes vzw (voor gezinsleden en
nabij-betrokkenen van personen met psychiatrische problemen)., UilenSpiegel vzw
(patiëntenvertegenwoordiging geestelijke gezondheidszorg) en de Vlaamse
Vereniging voor Manisch Depressieven vzw. Deze studienamiddag handelt over
grensoverschrijdend gedrag van zorgverstrekkers ten aanzien van patiënten.
Onder grensoverschrijdend gedrag worden diverse vormen van machtsmisbruik
verstaan zoals psychisch, emotioneel en seksueel misbruik evenals fysiek
geweld. De reden waarom wij dit thema onder de aandacht van patiënten,
cliënten, mensen met psychische en of levensmoeilijkheden is de volgende: De
erkenning van de professionele wereld ggz van dit specifieke probleem is vaak
een laatste strohalm voor een misbruikte patiënt om haar/zijn trauma te
verwerken, vooral als de patiënt elders (justitie incluis) niet geloofd wordt.
Wij hopen met deze studiedag ook de aanzet te geven om enerzijds slachtoffers
te verenigen rond zelfzorg - verwerking en anderzijds het verwezenlijken van
preventieve en juridische maatregelen omtrent grensoverschrijdend gedrag binnen
de zorgsector.
Hoe deze studienamiddag tot stand kwam:
Op de
website Misbruik door Hulpverleners (MdH) wordt de studiedag alsvolgt
aangekondigd: "Een bijzonder evenement: het thema ‘grensoverschrijdend
gedrag (GOG) door hulpverleners’ voor het eerst werkelijk onder de aandacht in
België. Voor het tot stand komen van deze studiedag heeft zich vooral Nelly,
een Vlaamse ‘survivor’ van seksueel GOG door een psychotherapeut, ingezet. Haar
doel was het doorbreken van het grote taboe dat in België nog steeds op dit
onderwerp rust. Bij Rafaël Daem vond zij een luisterend oor… ."
Datum/tijd: Dinsdag 7 maart 2006, vanaf 13.00 uur.
Plaats:
‘Provinciaal Auditorium’, Provinciehuis Vlaams Brabant te Leuven.
Organisatie:
Samenwerkingsverband S.U.V. (Similes vzw – UilenSpiegel vzw – VVMD vzw)
Moderatoren: Rafaël Daem
(voorzitter UilenSpiegel vzw) & prof. Paul Igodt
Doelgroep: De studienamiddag
is bedoeld voor Vlaamse slachtoffers van GOG door hulpverleners, familieleden
en andere naaste van slachtoffers van GOG door hulpverleners, professionals
werkzaam binnen de gezondheidszorg, de advocatuur, de ministeries
(volksgezondheid & justitie), de media, politie, rechters, procureurs of
medewerkers rechtbank, … dus: voor iedereen die kennis wil maken met dit
onderwerp en/of meer erover te weten wil komen en in het bijzonder voor Vlaamse
slachtoffers van seksueel misbruik en andere vormen van machtsmisbruik
ondergaan binnen de gezondheidszorg (met name binnen de ggz). Geïnteresseerden
uit Nederland en Wallonië zijn uiteraard ook heel erg welkom.
Thema’s die tijdens de studienamiddag aan de orde zullen komen, zijn de
navolgende:
- Getuigenis door een slachtoffer van GOG door een
hulpverlener
- Schets problematiek (prof. Mia Leijssen)
- Erkenning en preventie van grensoverschrijdend
gedrag (Gabriël Van Damme)
Debat onder leiding van prof. Paul Igodt, met:
- Prof. Mia Leijssen, hoogleraar psychotherapie Katholieke
Universiteit Leuven & auteur van het werk ‘Gids Beroepsethiek:
Waarden, rechten en plichten in psychotherapie en hulpverlening’ (2005)
- Gabriël Van Damme, klinisch psycholoog & seksuoloog
Prof. dr. Frederik Swennen, docent familierecht Universiteit Antwerpen & auteur van diverse publicaties op het gebied van het gezondheidsrecht, met name betreffende de GGZ. - Freddy Mortier, filosoof – ethicus
- Tanja Zondervan, ervaringsdeskundige grensoverschrijdend gedrag (GOG) door
hulpverleners (ggz), oprichtster en beheerder van de website Misbruik door
Hulpverleners (MdH) in Nederland: www.misbruikdoorhulpverleners.nl
Programma:
13.00
uur: onthaal
13.30
uur: getuigenis door slachtoffer
13.50
uur: schets problematiek – Professor Mia Leijssen (K.U.L.)
14.30 uur:
erkenning en preventie van grensoverschrijdend gedrag – klinisch psycholoog
Gabriël Van Damme
15.10
uur: pauze
16.50
uur: slot : Professor P. Igodt
17.00 uur :
drink
Meer informatie zult u t.z.t.
onder meer aantreffen onder de navolgende link aantreffen: http://www.misbruikdoorhulpverleners.nl/cursussensymposiacongressen.html
S.U.V. ( Similes,
UilenSpiegel, V.V.M.D.), Hovenierstraat 47, 1080 Brussel, tel/fax 02 410 19 99,
gsm 0472 469 573, zie voor meer info ook volgende websites: http://www.similes.be,
www.uilenspiegel.net,
http://www.vvmd.be
Noorderburen
verontwaardigd omdat psychiater Vincent Martin bij hen voor Justitie mag
werken: veroordeeld in België, aan het werk in Nederland -- 10 oktober 2005 – Het Laatste Nieuws; door Ingrid de Vos -- AMSTERDAM/BRUSSEL - De ophef rond psychiater Vincent Martin uit Sint-Niklaas, die vorige
week werd veroordeeld wegens aanranding en verkrachting van patiëntes, krijgt
een uitloper in Nederland. Tot begin dit jaar mocht Martin in Rotterdam
veroordeelde daders behandelen die in een instelling geïnterneerd waren.
"Justitie blunderde met zijn benoeming", schrijft de Nederlandse
krant De Telegraaf. Ook het meldpunt 'Misbruik door Hulpverleners' is geschokt, omdat de grens oversteken blijkbaar
volstond om met een 'schone lei' te starten: "In november 2003 zat
Martin als patiënt in een inrichting in België, nadat hij wegens seksueel
misbruik in verdenking was gesteld. Begin 2004 zat hij in een Nederlandse
inrichting, als behandelaar van daders". Martins advocaat Jeff Vermassen
wil niet op de heisa reageren.
"Het is onbegrijpelijk dat de
Nederlandse Justitie zo iemand engageerde. Even googelen volstond om Martins
achtergrond te kennen. Maar ook vandaag nog, nu hij is veroordeeld, kan hij
hier ongestoord aan de slag", zet een woordvoerster van het meldpunt ‘Misbruik door Hulpverleners’.
De benoeming van Martin wordt nu wel onderzocht, zo meldt De Telegraaf. Jan de Wit van de SP kaartte de kwestie
aan in de Tweede Kamer. “Ik wil weten wat hij gedaan heeft in Nederland.
Heeft hij diagnoses opgesteld? Wat zijn die dan nog waard? In een tbs-kliniek
zoals die waar Vincent Martin werkte, worden daders die veroordeeld zijn voor
erge misdrijven maar verminderd toerekeningsvatbaar zijn wegens een psychische
ziekte, na hun celstraf behandeld met het oog op een eventuele terugkeer in de
maatschappij. Moeten we het werk van Martin nu niet laten overdoen?” Ook het
meldpunt ‘Misbruik door Hulpverleners’ is sceptisch, “Martin heeft meer
misdrijven op zijn naam dan de gemiddelde tbs-patiënt.” Ongetwijfeld weet hij
veel uit boeken, maar hoe brengt hij die boodschap over op de daders? Hij weet
van zichzelf dat hij een dader is, en zal altijd zachter zijn voor een
zedendelinquent".
Europese databank
Klachten over Martin liepen er niet binnen
bij het meldpunt. De tbs-kliniek zou hem ontslagen hebben na een tip van een
Vlaamse collega. Toch sluit de woordvoerster niet uit dat de psychiater ook in
de tbs-kliniek zijn boekje te buiten ging. "Hij is gespecialiseerd in
seksuele delinquenten, en werd wellicht voor de behandeling van dat soort
daders aangeworven. 94% van deze daders is mannelijk. Tot nu toe maakte Martin
alleen vrouwelijke slachtoffers, maar in essentie gaat het bij
‘grensoverschrijdende’ medici om macht. In hun professionele relatie hebben ze
al macht over hun patiënt, maar via seks proberen ze meer macht te
krijgen". Het wordt hoogtijd dat
Europa een databank opricht, oordeelt het Meldpunt. Nu kunnen artsen en andere
hulpverleners na een veroordeling in eigen land, ongestoord aan de slag in een
ander land. "In februari dit jaar nog werd in Dordrecht een tandarts
veroordeeld omdat hij zich aan vrouwen had vergrepen. Eerder was hij in België
voor gelijkaardige feiten veroordeeld. Ik heb ook weet van enkele
alternatieve therapeuten die naar België zijn gevlucht nadat in Nederland aan
het licht was gekomen dat ze patiënten misbruikten".
Tekst onder de foto van Vincent Martin:
“Vincent Martin
werd in november
Aanvulling red. MdH: Helaas is het feit dat zich slechts
vrouwelijke slachtoffers van een hulpverlener hebben gemeld geen garantie
ervoor dat niet ook mannelijke slachtoffers zouden kunnen zijn ontstaan. Het
komt immers ook voor dat zowel vrouwelijke als ook mannelijke patiënten door
één en dezelfde pleger worden misbruikt. (Voorbeeld: huisarts Michael B. uit
Rijswijk, maar dit fenomeen bestaat ook bij plegers die uitsluitend
slachtoffers maken onder volwassen patiënten). Onze hoofdzorg wat betreft de
werkzaamheden die Vincent Martin binnen onze tbs-sector heeft verricht, gaat
echter uit naar de vraag of patiënten in de Kijvelanden eventueel het
slachtoffer van andere vormen van machtsmisbruik door de psychiater zijn
geworden. Immers, seks is niet HET probleem bij grensoverschrijdend gedrag door
hulpverleners. De seks is immers niet het doel maar slechts het middel om het
eigenlijke doel, namelijk nog meer macht, te verkrijgen. Lees hierover ook het stuk ‘Seks is niet HET probleem’ op onze pagina WETENSCHAPPELIJKE FEITEN.
Aangezien er meer wegen naar Rome leiden en machtsmisbruik binnen tbs-klinieken
helaas veelvuldig voorkomt en met name via niet seksueel gerichte wegen die tot
het verkrijgen van nog meer macht over patiënten leiden, zou men er goed aan
doen patiënten in De Kijvelanden te bevragen over hun ervaringen met de Vlaamse
psychiater. Opvallend aan het interview van VTM Nieuws op 3 oktober 2005 was
dat er duidelijk uit bleek dat Vincent Martin zichzelf niet als zedendelinquent
en/of crimineel ziet: “Psychiater
Martin: "Als je dan nog (...) [dit gedeelte was helaas niet te
verstaan] en je moet dan ook nog echt
naar de gevangenis waar ik altijd gewerkt heb als psychiater dat zou echt een
ramp zijn geweest, in die zin ben ik opgelucht dat het een voorwaardelijke
straf is.” De opmerking dat het een ramp voor hem zou zijn geweest, zich
onder gedetineerden te moeten voegen, geeft aan dat hij zich ondanks alle
overeenkomsten boven gedetineerden c.q. tbs-patiënten verheven acht en dus niet
in staat is de gemeenschappelijke noemer die nogal groot is en goed zichtbaar
werd, te zien. Juist degenen die diep van binnen weten dat er een grote
gemeenschappelijke noemer tussen hen en delinquenten en/of patiënten bestaat,
zullen, om dit af en toe de kop opstekende feit weg te duwen, eerder gedrag
vertonen om zichzelf juist van de verschillen tussen hen en delinquenten/patiënten
te overtuigen. Om te kunnen blijven geloven in dat verschil, is het alles
behalve ondenkbaar dat diegene de afstand tussen zichzelf en de patiënt juist
probeert te vergroten hetgeen makkelijk voor elkaar te krijgen valt door
zichzelf op een voetstuk te plaatsen. Dit kan o.a. gedaan worden doordat de
hulpverlener in kwestie de patiënt juist kleiner maakt door hem/haar o.a. te
kleineren. Het grootste gevaar van dit soort machtsmisbruik lopen patiënten die
het goed doen, die sterk zijn, degenen die voor zichzelf, anderen en/of
rechtvaardigheid durven op te komen, degenen die zich verbaal goed weten te
redden en/of degenen die over grotere intellectuele vaardigheden beschikken dan
de gemiddelde medepatiënt. Zij staan immers dichter bij de betreffende
hulpverlener en worden zodoende als een grotere bedreiging ervaren. In hen
herkent dit type pleger zichzelf meer dan in degenen die b.v. over minder
intellectuele vaardigheden beschikken. Het
genoemde mechanisme valt ook binnen de GGZ regelmatig aan te treffen, in die
zin dat hulpverleners die niet tot de beste behoren en/of degenen die zelf met
ernstige problematiek kampen moeilijk kunnen omgaan met cliënten/patiënten die
intelligenter zijn dan zijzelf, sociaal vaardiger zijn dan zijzelf en/of een
beter en gezonder sociaal oordeelvermogen hebben dan zijzelf. Het zich bedreigd
voelen door de genoemde groep cliënten leidt regelmatig tot machtsmisbruik
doordat dit de enige manier voor sommigen blijkt te zijn om de gevoelde
machteloosheid om te keren in het tegenovergestelde. Over het algemeen gaat
het hierbij om hulpverleners met een groot gebrek aan eigenwaarde en een (veel)
te grote portie van narcisme. De gevolgen van het beschreven mechanisme zijn
voor cliënten/patiënten bijzonder ernstig. Meestal duurt het lang alvorens de
hulpvragende erachter komt dat dit mechanisme speelt en waarom. Binnen het
genoemde scenario roept een patiënt dus iets bij de persoon van de hulpverlener
op die er professioneel niet goed mee om weet te gaan en er persoonlijk en
emotioneel op reageert i.p.v. dit te doen op een professionele en rationele
manier. Fout gaat het op het moment dat de betreffende hulpverlener niet in
staat is te onderkennen c.q. te aanvaarden dat hij/zij niet de juiste
behandelaar voor de betreffende patiënt is en hem/haar niet doorverwijst. De
patiënt roept (zonder zich daarvan bewust te zijn en zonder dat hij/zij er iets
aan zou kunnen doen) negatieve gevoelens
van tegenoverdracht bij de hulpverlener op die er niet op een professionele
manier mee om weet te gaan en die zijn frustraties over zichzelf vervolgens
uitleeft op de patiënt.
Kamervragen De Wit (SP) aan minister Donner inzake
Vincent Martin – 10 oktober 2005
– MdH / Jan de Wit, SP – Op vrijdag 7
oktober jl. stelde Tweede Kamerlid
Jan de Wit (Socialistische Partij) een reeks vragen aan onze minister van Justitie, Piet Hein
Donner. De vragen hebben betrekking op de zaak Vincent Martin. De Vlaamse psychiater en gerechtsdeskundige was gedurende
de tijd dat hij in België niet als arts en gerechtsdeskundige werkzaam mocht
zijn, 9 maanden lang in dienst van het ministerie van Justitie. Hij was als
forensisch psychiater werkzaam in de tbs-kliniek De Kijvelanden te Rotterdam.
Onderstaand treft u de kamervragen die Jan de Wit stelde aan:
Vragen
van het lid De Wit (SP) aan de minister van Justitie inzake een wegens
zedendelicten veroordeelde psychiater
1.
Bent u bekend met de berichten over de heer Vincent M., een
forensisch psychiater die inmiddels door een Belgische rechtbank is veroordeeld
wegens een aantal zedendelicten?[1]
2.
Is het juist dat de heer M. van juni 2004 tot februari 2005
als forensisch psychiater werkzaam is geweest op de afdeling Diagnostiek in
tbs-kliniek De Kijvelanden? Wat voor werkzaamheden heeft hij in die periode
verricht? Zijn tbs-gestelden door hem gediagnosticeerd, heeft hij over
tbs-gestelden adviezen uitgebracht en/of zijn er tbs-gestelden door de heer M.
behandeld?
3.
Zijn er in de periode dat de heer M. werkzaam was als forensisch
psychiater klachten geweest over zijn functioneren?
4.
Ziet u, gezien het feit dat de heer M. een zedendelinquent
is gebleken, aanleiding om te onderzoeken of de tbs-gestelden die met de heer M.
te maken hebben gehad op de juiste wijze zijn gediagnosticeerd en/of behandeld?
Acht u het gewenst dat de door de heer M. opgestelde diagnoses of adviezen door
een tweede forensisch psychiater worden beoordeeld? Zo neen, waarom niet?
5.
Kunt u bewerkstelligen dat de Kamer geïnformeerd wordt over
de uitkomsten van het onderzoek door het Ministerie van Volksgezondheid naar de
toelating van de heer M. als arts in Nederland?
Belgisch psychiatrisch patient is zelf psychiater in
Nederland – 10 oktober 2005
– BELGA / Nieuwsblad -- De ophef rond psychiater Vincent Martin uit Sint-Niklaas, die vorige week werd
veroordeeld wegens aanranding en verkrachting van patiëntes, krijgt een
uitloper in Nederland. Tot begin dit jaar mocht Martin immers in Rotterdam
veroordeelde daders behandelen die in een instelling geïnterneerd waren. "In november 2003 zat Martin als
patiënt in een inrichting in België nadat hij wegens seksueel misbruik in
verdenking was gesteld. Begin 2004 zat hij in een Nederlandse inrichting, als
behandelaar van daders", luidt het.
Het citaat is
afkomstig uit een nieuwsbericht in Het Laatste Nieuws dat eveneens op 10
oktober 2005 verscheen. Bij het nieuwsbericht in HLN gaat het om een interview
met de woordvoerster van MdH.
Belgische tbs-psychiater zelf betrokken bij minstens vier
verkrachtingen: „VIEZE DOKTER TOPJE IJSBERG” – 8 oktober 2005 – De Telegraaf -- door BERT HUISJES en HARRIE NIJEN TWILHAAR
– Link
naar het vandaag in De Telegraaf verschenen nieuwsbericht inclusief opmerkingen
van onze redactie i.v.m. de grote mate van ongenuanceerdheid, onzorgvuldigheid
en sensatielust van De Telegraaf. Indien u het stuk in De Telegraaf al heeft
gelezen, verzoeken wij u op onderstaande link te klikken en de rood gemarkeerde delen alsnog te gaan
lezen. Bij voorbaat dank voor de moeite!
Voorbeeld:
De
Telegraaf stelt dat wij ‘overspoeld
zouden zijn door klachten van slachtoffers’ van de Vlaamse psychiater
Vincent Martin.
Wat zijn
de feiten? Tot 7 oktober 2005
hadden wij geen enkele klacht over
Vincent Martin ontvangen. Op de genoemde datum heeft voor het eerst één van
de slachtoffers van Martin bij ons aangeklopt. Van dit feit stelden wij de
journalist pas op de hoogte nadat wij met grote verbazing in het stuk dat hij
ter inzage en correctie aan ons had toegezonden, ter kennis moesten nemen dat
wij overspoeld zouden zijn door slachtoffers van de psychiater.
De Telegraaf heeft diverse, zoals het
genoemde feit algeheel verzonnen en deels zelfs nog als titel gebruikt. Het
staat de krant uiteraard vrij om termen te gebruiken die haar adequaat lijken.
Echter, de grens dient daar te liggen waar men anderen woorden in de mond legt
die nooit zijn uitgesproken en feiten noemt die simpelweg niet bestaan. De door
de krant gekozen titel “Vieze dokter topje ijsberg” achten wij dan ook volledig misplaatst. Door
de aanhalingstekens suggereert de krant helaas volledig ten onrechte dat de
uitspraak niet uit eigen productie afkomstig zou zijn maar geponeerd zou zijn
door onze woordvoerder. Dit is pertinent onjuist.
De belangrijkste elementen in het geheel die geenszins
aansluiten bij hetgeen wij stelden, hebben wij door middel van het gebruik de
kleur rood geaccentueerd. In de voetnoten treft u verdere uitleg aan. Klik op
bovenstaande link om het artikel inclusief ons commentaar te lezen.
Wij betreuren het zeer te moeten constateren dat De
Telegraaf zelfs bij feiten die op zich al ernstig zijn nog een schep bovenop
doet door de bestaande feiten ook nog te verergeren door elementen toe te
voegen die volledig zijn verzonnen. Dit zijn manieren waarvan wij ons heel
graag distantiëren. De reden daarvoor dat wij de via publicaties in de Vlaamse
media aangetroffen feiten, die op een gegeven moment dan ook door justitie
werden bevestigd, met de Telegraaf deelden, was geenszins het aankloppen van
slachtoffers – want er klopte immers geen slachtoffer aan – maar simpelweg het besef dat er een en ander blijkbaar
niet in orde lijkt te zijn m.b.t. het screenen van hulpverleners, zowel wat
betreft het verkrijgen van een BIG-registratie als wat betreft het aannemen van
personeel door justitie. Het gaat ons dan ook niet om het nieuws of om de
sensatie maar simpelweg daarom dat door constatering en onderzoek van e.e.a. de
kans op een verder incident van hetzelfde soort zo goed mogelijk voorkomen kan
worden.
Onderzoek
naar aanstelling Belgische sekspsychiater – 7 oktober 2005 – De Telegraaf
Klik op bovenstaande
link om het ingescande nieuwsbericht te kunnen lezen.
Arts
in tbs-kliniek is zedendelinquent – 6
oktober 2005 – De Telegraaf, door
Bert Huisjes -- ROTTERDAM – Justitie heeft de behandeling van
Rotterdamse tbs’ers overgelaten aan een arts die zelf is vervolgd voor
zedendelicten. De Belgische psychiater Vincent M. werd bij tbs-kliniek
Kijvelanden aangenomen op een moment dat er in België al een strafzaak tegen
hem was aangespannen. De man werd eerder in België aangeklaagd door zeven
patiënten, die door hem waren misbruikt. Hij werd daarop veroordeeld voor
meervoudig seksueel misbruik, fraude en valsheid in geschrifte. Tijdens de duur
van het strafrechtelijk onderzoek was de therapeut werkzaam in de Nederlandse
tbs-kliniek. Na de aanklachten en de instelling van vervolging in België
solliciteerde hij in Nederland op de baan van psychiater. Volgens het
ministerie waren er ten tijde van de sollicitatie van Vincent M. geen
beletsels. “Hij stond geregistreerd als bevoegd arts” aldus een woordvoerder.
“Een lopende tuchtzaak hoeft geen beletsel te zijn om iemand niet aan te nemen,
dat komt vaker voor…”
Op vrijdag 7
oktober a.s. en zaterdag 8 oktober a.s. zult u een vervolg op het bovenstaande
nieuwsbericht in De Telegraaf aantreffen.
Alleen Orde kan Martin schorsen -- 5 oktober 2005 – Standaard -- Vincent Martin.
Verenigingen
die opkomen voor de rechten van psychiatrische patiënten zijn boos omdat het
gerechtspsychiater Vincent Martin, die zes van zijn patiënten misbruikte, geen
beroepsverbod heeft opgelegd. De
rechter mag dat echter niet van de wet, zo blijkt.
Franse
topchirurg ensceneerde ongeval -- 4
oktober 2005 -- Nieuwsblad -- Stéphane
Delajoux, de bekendste Franse neurochirurg, wordt geschorst voor zes maanden
omdat hij zijn verzekeringsmaatschappij oplichtte. De man die zijn roem in
Frankrijk vooral te danken heeft aan het feit dat hij het meest recente lief is
van actrice Isabelle Adjani, reed in een rolstoel bij zijn verzekeraar binnen
om geld te eisen na een zware val. Omdat het om een gerespecteerd dokter ging
die medische documenten kon voorleggen, betaalde de maatschappij hem 40.000
euro uit. Later bleek dat de chirurg zonder rolstoel op de boemel
kon
gaan. Hij kreeg een voorwaardelijke gevangenisstraf wegens schriftvervalsing.
Waarom
de uitspraak in de zaak Vincent Martin niet deugt: reactie van onze redactie op
de uitspraak tegen de Vlaamse psychiater – 5
oktober 2005 – Redactie Misbruik door Hulpverleners (MdH) – In de VS, waar
men wat betreft grensoverschrijdend gedrag (GOG) door hulpverleners vele jaren vooruitloopt op Europa, zijn
er al jaren behandelprogramma’s
beschikbaar die specifiek op de problematiek seksueel grensoverschrijdend
gedrag (GOG) door hulpverleners zijn toegesneden. Zo zijn er bijvoorbeeld ‘boundary trainingen’ die verplicht
kunnen worden opgelegd. In Vlaanderen en Nederland ontbreken dergelijk
essentiële elementen voor deze groep plegers nog algeheel en men roeit met de
riemen die er zijn. In verhouding met hetgeen nodig zou zijn, zijn die riemen
absoluut ontoereikend. In de VS worden, omwille van het besef van het hoge percentage recidive (30 tot
80% volgens wetenschappel. onderzoek, meestal dient echter uit te worden gegaan
van een recidivekans van omstreeks 80%, dit i.v.m. een ernstige stoornis en/of
al gebleken meervoudig seksueel GOG) hulpverleners die voor seksueel GOG worden
aangeklaagd onmiddellijk aan een uitgebreid psychiatrisch onderzoek
onderworpen. Dit, omdat men weet dat in meer dan de helft van de gevallen een ernstig psychiatrisch beeld bij de
pleger zal aantreffen. De (combinatie-)diagnoses die men in plegers van GOG
aantreft zijn regelmatig van een soort
en ernst waardoor voortzetting van het beroep niet geïndiceerd in en zelfs
volledig uitgesloten is. Te denken valt aan onder andere de navolgende
psychiatrische beelden: psychopathie, een narcistische persoonlijkheidsstoornis
(of beide genoemde beelden in combinatie), schizofrenie of andere binnen dit
spectrum behorende ziektebeelden, de borderline persoonlijkheidsstoornis,… of
zelfs dementie. Regelmatig is er tevens sprake van een seksuele stoornis zoals
seksuele verslavingsproblematiek of het lijden aan een parafilie (afwijkend
seksueel gedrag/seksuele voorkeuren). Veelal,
zo niet zelfs meestal, lijden dus de zich grensoverschrijdend gedragende
hulpverleners aan een problematiek die ernstiger is dan die van de meeste van
hun cliënten/patiënten. Hierdoor zal duidelijk zijn waarom het dringend
nodig is plegers van GOG onmiddellijk aan een psychiatrisch onderzoek te
onderwerpen zodat al aan het begin van een rechterlijke procedure duidelijk kan
worden of de betreffende pleger al dan niet geacht kan worden zijn beroep,
hangende de procedure, verder uit te oefenen.
In de VS ondergaan plegers van GOG in
eerste instantie een ‘assessment’
oftewel evaluatie. Vele GOG plegende hulpverleners worden na deze
beoordelingsfase niet geacht
gerehabiliteerd te kunnen worden. Vaak wordt al heel snel duidelijk dat rehabilitatie niet tot een positief
resultaat kan leiden (rehabilitatie houdt vaak in dat het om jarenlange,
intensieve therapie gaat en dat de hulpverlener gedurende die tijd NIET
werkzaam is). Een groep haalt de beoordelingsfase en neemt aan een
specifiek voor dit type daders ontwikkeld rehabilitatieprogramma
deel. Tijdens het rehabilitatieprogramma vallen verdere plegers af die dus niet
geacht worden in hun beroep terug te kunnen keren. De problematiek is veelal
dusdanig ernstig van aard dat rehabilitatie
dus niet mogelijk is.
Tegen
het licht van de genoemde feiten zal het duidelijk zijn dat en waarom het een
buitengewoon inadequate beslissing van de rechtbank in Dendermonde is aan
Vincent Martin geen beroepsverbod te hebben opgelegd. Op dit moment kan er in
ieder geval geconcludeerd worden dat uit de uitspraak blijkt dat men een
zedendelinquent, en nota bene een veelpleger c.q. een crimineel die diverse
strafrechtelijke delicten heeft gepleegd in staat acht verder ‘zorg te bieden’
aan kwetsbare en veelal getraumatiseerde patiënten. Volgens informatie
afkomstig van HUMO heeft Martin gedurende enige tijd in de Nederlandse tbs-kliniek De Kijvelanden (Rotterdam)
gewerkt: als veelpleger in zake zedendelinquentie had men hem blijkbaar
aangenomen om o.a. zedendelinquenten te gaan behandelen. Dit is buitgewoon
bizar, mag men wel stellen. Minder bizar was het geweest Martin als patiënt in
een van onze tbs-instellingen aan te treffen.
‘In therapie bij een collega?’ zoals in Het
Laatste Nieuws vermeld, is geenszins een denigrerende opmerking naar collegae
van de psychiater toe. Maar, hetgeen qua behandeling nodig zou zijn bestaat nog
niet in Vlaanderen (ook niet in Nederland overigens) door gebrek aan een specifiek voor deze dadergroep toegesneden
evaluatie- en behandelprogramma en door gebrek aan professionals met jarenlange
ervaring m.b.t. de behandeling van plegers van GOG. Helaas weten vele
hulpverleners niet hoe ernstig de problematiek van plegers van GOG veelal is.
Ten onrechte denken collegae van een pleger al gauw, in ontkenning vallend door
de hevigheid van confrontatie met de problematiek en omwille van
‘collegialiteit’ dat het wel niet zo erg zal zijn. Ten onrechte denkt men
helaas veelal ‘dit is een beroepsrisico, het kan mij ook overkomen’. GOG door
hulpverleners is inderdaad een beroepsrisico. Echter, de gevallen waarbij
collegae terecht kunnen stellen ‘dat had mij ook kunnen gebeuren’ zijn zelden.
In de meeste gevallen gaat het om ernstig
gestoorde, recidiverende zedendelinquenten. In de meeste gevallen gaat het
met zekerheid niet om het uit het oog verliezen van de professionele grenzen
door een teveel aan betrokkenheid of door daadwerkelijke verliefdheid. De laatstgenoemde oorzaken voor GOG door
hulpverleners komen, zo blijkt uit onderzoek, buitengewoon zelden voor.
Hulpverleners die zich omwille van zelfbescherming voor veelal buitengewoon
confronterende feiten vastklampen aan dergelijke ideeën over GOG, houden
zichzelf als het ware voor de gek en de gezondheidszorg blijft zodoende
opgezadeld met het doen en laten van ‘hulpverleners’ die niets te zoeken hebben
in het vak.
In Nederland beschikken wij over enkele
therapeuten die zich uitgebreider met de problematiek GOG door hulpverleners
hebben bezig gehouden, met psychiater
Nelleke Nicolai als meest deskundige naar ons idee. Echter, ook onder hen
hebben wij al overtuigingen aangetroffen die meer dan maar stuitend zijn. Eén
van hen stelde eens nog hoop te hebben wat betreft een professional die rond 20
patiënten seksueel lastig was gevallen in het verleden. Hij zou er nu van
geleerd hebben. Een buitengewoon
onprofessionele attitude gebaseerd op wishful thinking die tot niets anders kan
leiden dan tot het ontstaan van nog meer slachtoffers.
Door
het invoeren van een hierop toegesneden programma van assessment en
rehabilitatie, zouden dergelijke rationaliserende, kromme gedachtepaden niet
bewandeld hoeven worden en zou een hoop ellende voorkomen kunnen worden. Er
hoeft geen wiel opnieuw te worden uitgevonden. Wij kunnen van andere landen
overnemen wat men daar al vele jaren gebruikt en wat waardevol blijkt te zijn.
Daarnaast kunnen wij ook van de elders gemaakte fouten leren om niet in
herhaling te vallen. België loopt in zaken GOG door hulpverleners helaas vele
jaren achter t.o.v. Nederland dat t.o.v. de VS verdere, vele jaren achterloopt.
Het is te hopen dat België niet dezelfde fouten zal gaan maken gedurende de
aankomende jaren die men hier bij ons heeft gemaakt. De handhaving van de
problematiek GOG door professionals had er al veel en veel beter voor kunnen
staan maar de problematiek mocht helaas nooit de aandacht krijgen die nodig was
geweest. Dit met het gevolg dat regelmatig hulpverleners in het vak blijven die
daar al lang niet meer in thuis horen en waarvan een grote groep zelfs nooit in
thuis hoorde. Onze wens gericht aan de Vlaamse autoriteiten en aan de Vlaamse
hulpverlening luidt dan ook Nederland niet als voorbeeld te gaan zien maar
vooral te kijken naar wat hier gedurende de afgelopen 20 jaar fout is gegaan.
Opdat er in Vlaanderen niet dezelfde fouten zullen worden gemaakt. Hierdoor kan
veel tijd en ellende bespaard worden.
Wij zijn verheugd het artikel ‘Tuchtprocedure volgt nog’ in de Gazet van Antwerpen (dd.
4 oktober 2005) aangetroffen te hebben en hopen dat de Vlaamse Orde van Geneesheren (vergelijkbaar met onze medische
tuchtcolleges) ervoor zal zorgen dat Vincent Martin per omgaande hangende een
deontologische/tuchtrechtelijke procedure op non-actief zal worden gesteld
zodat eventuele patiënten niet onnodig in gevaar zullen zijn.
Nota bene: In ons DOSSIER GOG BELGIE treft u diverse nieuwsberichten
over de zaak Vincent Martin van de afgelopen dagen aan. Op onze pagina WEBSITE IN DE MEDIA treft u onze reactie op
de uitspraak in de zaak Vincent Martin aan zoals verschenen in het Vlaamse
dagblad ‘Het Laatste Nieuws’. Het persbericht dat onze redactie op 2 oktober
Eerste
informatie over de uitspraak in de zaak Vincent Martin – 3
oktober 2005 – Redactie MdH -- Zonet hebben wij via Radio 2 (radionieuws
Dendermonde, het journaal van 13 uur) via Koen Wouters vernomen dat Vincent Martin tot 4 jaar gevangenisstraf ‘met
uitstel’, dus voorwaardelijke gevangenisstraf, werd veroordeeld door de
correctionele rechtbank in Dendermonde. Martin wordt ervan beschuldigd seksueel misbruik met 7 aan zijn zorg
toevertrouwde patiënten te hebben gepleegd. Additioneel werd de
gerechtspsychiater veroordeeld tot 1 jaar celstraf met uitstel, voor fraude en
schriftvervalsing. De straf werd onder de voorwaarde opgelegd dat de Martin
zich zal laten behandelen. Radio 2 meldde dat de psychiater voorovergebogen in
de beklaagdenbank naar de uitspraak luisterde. De rechter zou ‘uitermate
scherp’ zijn geweest. Vincent Martin, zo
oordeelde de rechtbank, zou er een ‘systeem’ van gemaakt hebben waarbij hij
eerst het vertrouwen van patiënten won die eerder seksueel waren misbruikt, hen
dan knuffelde en vervolgens wendde hij zijn macht en gezag aan om zelf seksueel
contact met hen te verkrijgen. Het seksueel contact zou vaak in de
consultatiekamer hebben plaatsgevonden, berichtte Koen Wouters. De
psychiater gaf aan dat het altijd met wederzijdse toestemming was gebeurd maar
de rechter veegde dat argument van tafel. “Alleen
al door zijn positie als dokter was er duidelijk sprake van dwang”. De
advocate van één van de slachtoffers stelde “Een belangrijke uitspraak,
deontologisch wordt dat zeer zwaar bestraft en nu natuurlijk het feit dat hij
op strafrechtelijk vlak zeer duidelijk teruggevloten wordt, denk ik is een zeer
belangrijk signaal dat ons allemaal alleen maar ten goede kan komen”. De eis
van de Officier van Justitie (OvJ) was ‘minimaal 5 jaar celstraf, verplichte
behandeling en een (gedeeltelijk) beroepsverbod’. Gezien het feit dat een
voorwaardelijke straf niet het doel was van het Vlaamse OM, verwachten wij dat
de OvJ in hoger beroep zal gaan tegen het vanmorgen uitgesproken rechterlijk
oordeel. Gezien het gebrek aan ervaring
met GOG zaken in België en het gebrek aan kennis t.a.v. GOG door hulpverleners
dat in België helaas nog groter is dan in Nederland, was een dergelijk
inadequaat oordeel helaas te verwachten.
Psychiater krijgt 4 jaar probatieuitstel
voor verkrachting – 3 oktober 2005 -- Gazet van Antwerpen -- De Dendermondse
strafrechter heeft maandag de 48-jarige psychiater Vincent Martin uit
Sint-Niklaas tot 4 jaar cel met
probatieuitstel veroordeeld voor de aanranding
van de eerbaarheid van twee vrouwen en verkrachting van vier vrouwen. De
slachtoffers waren bij de arts in therapie. Hij werd ook verdacht van de verkrachting van een vijfde vrouw maar daarvoor
werd hij vrijgesproken. De
psychiater is voor 10 jaar uit zijn burgerrechten ontzet, moet zich laten
behandelen door een andere psychiater en mag geen contact met zijn slachtoffers
hebben. Wel mag hij zijn beroep nog verder uitoefenen. De feiten vonden
plaats tussen 1999 en 2003. Alle slachtoffers hadden een verleden van seksueel
misbruik en waren daarom bij de psychiater in behandeling. Volgens Martin is er
niets gebeurd zonder toestemming van de vrouwen. Dat spreken de vrouwen met
klem tegen.
Commentaar red. MdH: Uit het oordeel van de rechtbank in Dendermonde blijkt
helaas dat de rechters die over deze zaak oordeelden niet al teveel kennis van
zaken hebben wat betreft seksueel grensoverschrijdend gedrag door
hulpverleners. Immers, het belangrijkste dat er diende te gebeuren, was het opleggen van een definitief
beroepsverbod. Dat is juist niet gebeurd. Zullen de rechters dan niet
beseft hebben dat, als er al 7 slachtoffers naar voren zijn gekomen door
eerdere media aandacht, er waarschijnlijk nog veel meer slachtoffers gemaakt
zullen zijn? Men gaat ervan uit dat zich slechts ongeveer 4% van alle
slachtoffers melden. Eveneens verbazingwekkend is het dat de rechters zich niet
bewust lijken te zijn van de grote kans
op herhaling bij GOG. In gevallen waarbij al sprake is van herhaling en/of
in gevallen waarbij de grensoverschrijdende professional (ernstige) problemen ondervindt
wat betreft zijn geestesgesteldheid, moet van een recidivekans van ongeveer 80%
uitgegaan worden. Het spreekt niet voor de rechtbank in Dendermonde om Vlaamse
gebruikers van de geestelijke gezondheidszorg op te zadelen met een dergelijk
hoge kans op recidive. Tevens wordt uit de uitspraak duidelijk dat de
psychiater zich niet slechts in een enkel opzicht crimineel gedroeg. Naast het plegen van aanranding en
verkrachting van in totaal 6 patiënten waarvoor hij werd veroordeeld, werd de
psychiater ook voor fraude en valsheid in geschrifte veroordeeld (info
afkomstig van Radio 2, uitzending dd. 3 oktober 2005, 13 uur). Het plegen van diverse criminele delicten
naast elkaar zegt veel over de persoonlijkheid van de psychiater. Wij zijn van
mening dat dit dus een nogal inadequate uitspraak is.
Duitse verpleegkundige
aangeklaagd voor moord -- 30 september
2005 – Verpleegkundenieuws -- De
26-jarige Duitse verpleegkundige Stephan L. die vorig jaar gearresteerd
werd op verdenking van moord op
tientallen patiënten, is nu aangeklaagd
voor de moord op 29 patiënten in een ziekenhuis in Beieren. De
verpleegkundige zegt de patiënten te hebben vermoord uit medelijden: om onnodig
lijden te besparen. Uit autopsies bleek
echter dat niet alle patiënten ernstig ziek waren. Daarom is hem nu moord ten
laste gelegd. Onder de overwegend oudere slachtoffers bevonden zich twee
vrouwen van 40 en 47 jaar. Stephan L. is ook aangeklaagd voor het toebrengen
van ernstig letsel en voor diefstal van voorwerpen uit verschillende
ziekenhuizen.
Reactie (3) van een lezer van HUMO op
het artikel “Dubieuze praktijk…” – 27
september 2005 – HUMO (3395) – Lang geleden werd
ik als jong meisje drie jaar seksueel misbruikt door een broeder op school. Na
een hele resem gevoelens van machteloosheid, schuld, verdriet en onbegrip had
ik 20 jaar later eindelijk de moed om alles uit te brengen en heb ik, samen met
de hulp van enkele hele lieve mensen, geprobeerd om de dader te laten inzien
waar hij fout zat, temeer omdat hij na mij zijn activiteiten niet gestaakt
heeft. Ontelbare jonge mensen zijn bij hem gepasseerd zodat hij zelf van zijn
seksuele frustratie af geraakte en zijn macht op de onschuldige slachtoffers
kon laten gelden. Want geeft u het maar toe, Meester, daar komt seksueel
misbruik op neer: intimidatie en machtsvertoon bij de dader, verdriet,
machteloosheid en het niet kunnen vatten bij het slachtoffer. Onze verwoede
pogingen om de dader te bekeren en te straffen zijn natuurlijk mislukt, zelfs
zonder uitstekende advocaat aan zijn zijde. Wat had u nu gedacht? Wij waren het
toch, de slachtoffers, die het uitgelokt hadden, en hij zelf wist niet wat hij
verkeerd gedaan had. Ondertussen werden wij wel met de onmacht, het onbegrip en
nog wat meer schuldgevoelens opgezadeld. Ondertussen ben ik 41 jaar en alles
lijkt een beetje op zijn plaats gezet en verwerkt. Ik ben er sterker uitgekomen
dan ik was en weet nu wel met honderd procent zekerheid dat het zijn smerige
fout was en niet de mijne en dat ik
helemaal niets ontketend heb. Maar gisteren kreeg ik te horen dat er nu nog een
mannelijk slachtoffer van hem hier in de buurt rondloopt, die het allemaal niet
op een rijtje krijgt en wiens leven voor een groot stuk om zeep is. Komt u mij
en zoveel anderen dan niet vertellen, Meester Vermassen, dat uw cliënt in een
moeilijke periode in zijn leven zat en dat hij bij gevolg al zijn kortgerokte,
gedecolleteerde en vriendelijke patiënten moest bepotelen. Ik denk dat het hoog
tijd wordt dat u zelf even een psychiater opzoekt die gespecialiseerd is in
deze materie, zodat u eindelijk begrijpt waar het om draait. Volgens mij
ontloopt Vincent Martin op 3 oktober
zijn straf, want hij heeft een goede
advocaat en kan bij gevolg rustig zijn gang blijven gaan. Wedden we? Ik hoop
dat u nog met een rustig geweten lekker kan slapen. [Linda
Opdebeeck, uit Hoeilaart].
Reactie (2) van een ex-patiënte van Vincent Martin op het artikel “Dubieuze praktijk…” (HUMO) – 27 september 2005 – HUMO (3395) – Met een stijgend gevoel van herkenning heb ik uw artikel over Vincent Martin (HUMO 3393) gelezen. Ongeveer negen jaar geleden ben ik bij deze man in “behandeling” geweest. Na de derde sessie (rond middernacht) vertelde hij me dat ik een tekort aan affectie had en dat hij mij wel wou knuffelen, wat ik terstond kordaat afwees. Bij het afscheid aan de voordeur stelde hij me voor mijn buddy te zijn, wat ik nogmaals vastbesloten maar vriendelijk weigerde met de woorden dat “hij niet mijn buddy, maar mijn dokter moet zijn”. Ik geloofde mijn eigen oren niet! Rationeel kon ik er niet bij dat iemand met zijn ervaring en expertise méér op het oog had dan een louter therapeutische relatie, maar gevoelsmatig heb ik dit wel meteen als pervers en zeer bedreigend voor mijn eigen veiligheid ervaren. Ik ben niet meer naar een volgende afspraak gegaan en heb dit voorval geklasseerd als een nare ervaring. Wie zou mij toen trouwens geloofd hebben als ik verklaard had dat deze befaamde psychiater iets oneerbaars van mij wou? Er waren immers geen “bezwarende feiten” gepleegd. Dat Martin het slachtoffer zou zijn van een stel “avances makende” en “instemmende” getraumatiseerde dames is een regelrechte aanval op de realiteit en doet de vrouwen die hem nu ter verantwoording roepen oneer aan. Ik heb met mijn afstandelijke houding geen enkele aanleiding gegeven. En toch is het me ook overkomen, althans bijna. Ik begrijp dat het de professionele taak van Jeff Vermassen is om deze man te verdedigen en te beschermen, maar zijn uitspraken in dit artikel gaan echt te ver! Vincent Martin is een gevaar voor zijn patiënten en dus voor de maatschappij. Laat dit duidelijk wezen en laten we hopen dat de rechtspraak in deze zaak het juiste oordeel velt. [Naam en adres bekend [bij de redactie van HUMO]].
Reactie (1) van een lezer van HUMO op
het artikel “Dubieuze praktijk…” – 20 september 2005
-- HUMO (3394) -- “Ik ben zeer verontwaardigd over het
commentaar van meester Vermassen in
het artikel over de befaamde psychiater Vincent
Martin in Humo 3393. Ach zo, die vrouwen hebben het zelf gewild en maakten
zelf avances? Niet allemaal, zo blijkt uit het artikel. En als er één seksueel
misbruikt is (=zonder toestemming), lijkt mij dat al voldoende om het beest in
een kooi te zetten. Maar mijnheer Martin zat, ocharme, in een moeilijke
periode, was overwerkt, had huwelijksproblemen en had een beetje affectie
nodig. En nu is die arme man ook nog zijn job kwijt! Als hij affectie nodig
had, kon hij toch op een deftige manier, buiten zijn praktijk en zonder zich te
laten betalen, een afspraak maken met de dames die avances maakten? Of desnoods
naar de hoeren gaan? Misschien kan meester Vermassen meneer Vincent wat
affectie geven. Ik hoop dat hij dan uit zijn hypnose ontwaakt en schrikt.
Benieuwd of hij’t dan nog over een deontologische fout vanwege de psychiater
zou hebben.” Naam en adres bekend [bij HUMO].
Commentaar red. MdH: De auteur van bovenstaand stuk treft de spijker op de
kop met o.a. de opmerking “Of desnoods naar de hoeren gaan?”. Het is dan ook
niet zomaar dat slachtoffers zich door een dergelijke ‘behandeling’, c.q. door
de medisch-onethische evenals strafrechtelijk verwijtbare praktijken van
zogenaamde ‘professionals’, wel eens als prostituee gaan voelen. Daarbij is het
eigenlijk de psychiater die de hoer heeft gespeeld. Immers… het enige beroep
wereldwijd waarbij betaling tegenover het verlenen van seksuele diensten staat,
is het beroep van de prostituee. En Martin liet zich voor zijn seksuele
dwaaltochten in eigen praktijk immers riant betalen. Zal hij dat wel netjes en
correct aan de belastingdienst hebben opgegeven, zijn inkomsten gerangschikt
naar het soort verleende diensten? … namelijk ‘ontvangen voor het verrichten
van seksuele diensten’ i.p.v. ‘ontvangen voor psychiatrische behandeling’. In
ieder geval heeft het ook iets geruststellends. Wij weten in ieder geval dat
Martin in staat is geld te vragen voor het verrichten van seksuele handelingen
en hoeven ons dus geen zorgen te maken dat hij problemen m.b.t. de broodwinning
zal ondervinden mocht de rechtbank van Dendermonde a.s. maandag geen definitief
beroepsverbod aan de psychiater opleggen – hetgeen uiteraard de belangrijkste
maatregel zou zijn om het plegen van seksuele delicten binnen de vier muren van
zijn eigen behandelkamer in de toekomst te voorkomen. Vincent Martin heeft al
aangetoond dat het beroep van prostituee c.q. gigolo goed bij hem past. Hij zal
alleen even op zoek moeten gaan naar nieuwe cliënten… cliënten die
daadwerkelijk om seks vragen en die ook daarvoor, met toestemming en in
consensus, willen betalen. Het is te
hopen dat de Vlaamse politiek z.s.m. een nieuw strafwetsartikel gaat invoeren,
gespecifiek gericht op seksueel grensoverschrijdend gedrag door hulpverleners
en andere vertrouwenspersonen. Ons artikel 249(2)3 sr. kan hiervoor als
voorbeeld dienen. Immers, het maken van ‘deftige afspraken buiten de
praktijkruimte’ is voor cliënten niet
minder traumatiserend en beschadigend dan het onderhouden van seksueel
contact binnen de behandelkamer. De overdrachten die spelen kennen immers
geen ruimtelijke grenzen en zijn dus ook buiten de behandelkamer actief.
Dubieuze praktijk: op
de sofa bij tv-psychiater Vincent Martin -- Het slachtoffer: 'De sessies leken
min of meer normaal. Tot hij zijn kleren uitdeed' – 13 september 2005 -- HUMO (nr. 3393/2005), door: Douglas De Coninck
-- Hij bracht slachtoffers van de Bende
van Nijvel onder hypnose, was een vertrouwde verschijning in 'TerZake' en 'De Zevende Dag' en werd aan de zijde van Bart Peeters pas echt een
BV als de sympathieke deskundige in het panel van 'HoeZo?'. Vorige week vorderde de openbare aanklager in Dendermonde
vijf jaar gevangenisstraf voor gerechtspsychiater Vincent Martin. Hoezo?
'Patiënte (Cynthia D.L.) was ooit het slachtoffer van
een verkrachting en heeft hieraan een kind overgehouden. Volgens haar zou ze
meermaals verkracht geweest zijn door andere mannen. Zij kwam op therapie,
vooral voor haar angsten (...). U deelt mij mee dat Cynthia D.L. klacht tegen
mij heeft ingediend omdat ik haar seksueel zou misbruikt hebben. Volgens mij
leed Cynthia D.L. aan de borderline persoonlijkheidsstoornis. Deze personen
projecteren de schuld altijd buiten zichzelf en vaak op personen waarvan zij
een afhankelijkheid hebben gehad.'
........... Blijkens proces-verbaal
101.752/03 van de federale politie in Dendermonde is het een zorgeloze Vincent
Martin die op 24 juli 2003 zijn ondervragers te woord staat. Een ex-patiënte
heeft op 6 december 2002 een klacht tegen hem ingediend - so?
........... Speurders hebben die ochtend
onder het wakend oog van een lid van de Orde van Geneesheren een huiszoeking
verricht in zijn praktijk in Sint-Niklaas en zijn pc meegenomen. Maar Vincent Martin
(48) weet hoe zo'n strafonderzoek verloopt. Het komt er als verdachte op aan
van meet af aan duidelijke taal te spreken, wat hij ook doet: 'Ik kan hier onmiddellijk formeel verklaren
dat dit niet juist is.'
'Ze liep
kort gerokt'
Vincent Martin
is gerechtspsychiater en forensisch expert. Hij heeft tientallen nummers van
politiemensen, advocaten en magistraten in zijn gsm zitten. Hij wordt door de
meesten onder hen op handen gedragen sinds hij in 1996 enkele overlevenden van
de raids van de Bende van Nijvel onder hypnose vier gedetailleerde robotfoto's
kon laten samenstellen, die vandaag nog steeds in veel politiekantoren
uithangen. 'Wij waren erg tevreden over zijn werk,' zegt Eddy Vos van de cel Waals-Brabant. 'Hij heeft ons ook geholpen bij
het opstellen van een daderprofiel van de man die wij als de leider van de
Bende beschouwen.'
........... Vincent Martin was één van de
eerste gerechtsdeskundigen die werkten met hypnose en leugendetectie, en was
betrokken bij diverse grote strafdossiers - van de moorden op André Cools, Peter De Vleeschauwer en Simon Poncelet tot de ontvoering van Nathalie Geijsbregts. Hij was jarenlang
als deskundige-antropoloog verbonden aan het ministerie van Justitie. In de
strafinrichting van Merksplas waren zijn adviezen bepalend voor het al of niet
vrijlaten van geïnterneerden. 'Speurders
houden het liever stil dat ze een beroep op mij doen,' zegt hij eind
........... De buikige psychiater is in die
dagen alomtegenwoordig in de Vlaamse media. In 'TerZake' levert hij commentaar
bij de zaak-Dutroux. In 'Koppen'
wordt hij opgevoerd als dé expert in het begeleiden van seksuele delinquenten.
In 'Telefacts' stelt hij een diagnose
van meester-oplichter Piet Van Haut.
In 'De Zevende Dag' gaat hij met Bert
Anciaux en Hugo Coveliers in
debat over de wet-Lejeune. Er is ook een nieuwe reeks opnamen gepland van
'HoeZo?', het programma waarin hij Bart Peeters tijdens het eerste seizoen
behulpzaam was bij 'het ontwarren van
medische en psychologische knopen'. Hij is secretaris van de Belgische
Vereniging voor Neuropsychiatrie. In het najaar van 2003 zal - de cover is al
klaar - bij uitgeverij Garant zijn
boek ‘Forensische hypnose’ verschijnen.
........... 'Ik
wens hier wel op te merken,' zegt Vincent Martin tijdens zijn ondervraging, 'dat Cynthia D.L. altijd zeer kort gerokt
liep, vooral in de zomermaanden. Ik vond dit merkwaardig, gelet op hetgeen ze
had meegemaakt.'
'Rust maar
op mijn hand'
Halfweg de
ondervraging begint het de psychiater te dagen dat dit geen klein probleem is,
maar een groot. Niet zozeer Cynthia D.L. (36)
heeft de Dendermondse onderzoeksrechter Evi Muylaert ertoe bewogen een onderzoek tegen hem te openen; er is
ook een klacht van Vanessa S. (29). Zij is eind 2002 na een slopende
zwerftocht langs een stoet therapeuten naar de politie gestapt met een
weerzinwekkend verhaal over hoe ze vanaf haar zesde seksueel werd misbruikt
door haar vader, haar oom en hun vrienden. Omdat de vrouw als tiener blijkbaar
twee abortussen heeft ondergaan, neemt het Gentse parket de zaak ernstig.
Vanessa S. lijdt aan dissociatieve stoornissen. Om een helder beeld te krijgen
van haar jeugd heeft het parket de man ingeschakeld die op zijn visitekaartje
de slogan 'we go for the truth' heeft
staan.
........... Op 12 februari en 7 maart
2003 heeft Martin Vanessa S., net zoals de Bende-overlevenden, in een speciaal
lokaal van de federale politie onder hypnose gebracht en ondervraagd. Tegen de
deontologie van zijn beroep in heeft hij de vrouw tussen de twee sessies in
gesuggereerd therapie te komen volgen in zijn privé-praktijk. S. is tussen 4
maart en 30 juni 2003 dertien keer op consultatie gekomen. En ze is niet
helemaal tevreden over de therapie, leggen de speurders dokter Martin nu uit.
<VINCENT
MARTIN> (tijdens het verhoor) « Het is juist dat Vanessa tijdens een van de
sessies mijn rug heeft gemasseerd. Vanessa zegt regelmatig dat ze door en door
slecht is en dat ze slechte zaken heeft gedaan. Omdat zij vertelde dat ze haar
kinderen gemasseerd had en dat ze daar een goed gevoel bij had, dacht ik haar
te kunnen overtuigen dat ze ook iets goeds kon doen en om haar dat te laten
ervaren heb ik toegelaten dat ze mijn ontblote rug masseerde. Ik weet dat ik
hierin fout ben geweest (...).»
........... Er volgen nog enkele
vervelende vragen.
<VINCENT
MARTIN> « Wanneer zij zegt dat ik haar
streelde op haar rug en onder haar kledij, dan moet ik hierop antwoorden dat
zij dikwijls een korte pull droeg en dat het mogelijk is dat tijdens de
omarming haar rug een beetje bloot was. Het is mogelijk dat ik bij die omarming
een strelende beweging heb gedaan (...). Het is inderdaad meer dan één keer gebeurd dat zij mij gemasseerd
heeft. Dit gebeurde, voor zover ik mij herinner, op haar voorstel.»
........... Maar meer niet, houdt Martin
vol. Welles, zegt Vanessa S. Tijdens de eerste sessies werd er gepraat, en
prees de arts haar uiterlijk en haar innerlijke kracht. 'Deze sessies leken min of meer normaal,' vertelt Vanessa S. de
speurders. 'Tot hij zijn kleren uitdeed.
Ik denk dat dit eind april of begin mei moet geweest zijn, toen hij mij vroeg
om zijn rug te masseren. Hij zei dat hij net een vermoeiende en stresserende
dag had gehad en dat mijn massage hem zou helpen.'
........... Aan het eind, zegt S., hield
de therapie alleen nog in dat zij hem moest masseren en oraal bevredigen.
Gepraat werd er bijna niet meer, de arts noteerde ook niks. Maar, zegt S.: 'Ik diende telkens 70 euro te betalen.'
........... De inhoud van Martins pc
suggereert dat haar uitleg iets accurater is dan de zijne. 'Ik ga kapot als ik je zie je kleren
uitdoen,' mailt de arts zijn patiënte op 19 mei van op zijn account bij het
ministerie van Justitie. Op 4 juli tracht hij haar ervan te overtuigen om met
hem naar de sauna te gaan: 'Ik droom van ons
beiden op dat exotisch eiland, alleen op een wit strand met een warme heldere
zee, palmbomen, kokosnoten... Ik ben in gedachten bij jou, rust maar op mijn
hand, fantaseer maar dat ik jou in mijn armen veilig bescherm, huil maar even
(...).' De psychiater ondertekent één van zijn mails met 'Mijn allerliefste koekeloerepoezewoefske.'
........... De mails in omgekeerde
richting laten zien dat Vanessa S. - gehuwd, moeder van twee kinderen -
helemaal in de ban is van haar arts. Maar de wet definieert de verhoudingen in
een medische praktijk vrij helder: tussen dokter en patiënt bestaat een
gezagsverhouding - zeker in de relaxzetel van een psychiater. Een patiënt kan
nooit toestemming verlenen tot seks.
Therapie in
de sauna
Eind 2003,
tijdens het nieuwe tv-seizoen, is Martin in geen enkel programma meer te
bespeuren. Zijn boek zal nooit de winkelrekken halen. Onderzoeksrechter
Muylaert heeft het parket in Dendermonde expliciet verboden over het onderzoek
enige mededeling te doen aan de media. Justitie lijkt de hoogst vervelende
kwestie binnenskamers te willen houden, maar dat is lastig met een BV als
verdachte. Als enkele kranten eind november berichten over de klachten tegen
Martin, lopen bij het parket in Dendermonde onmiddellijk aangiften van andere
ex-patiënten binnen. De getuigenissen lijken soms wel kopieën van elkaar:
telkens gaat het om zwakke, labiele vrouwen met een incestverleden en/of een
geschiedenis in de psychiatrie. Telkens weer had de psychiater - 'druk, druk' -
hen verzocht laat op de avond te komen, bij voorkeur rond tien of elf uur. Dan
waren ze zijn laatste patiënten en kon hij hun extra tijd en aandacht bieden.
........... Elke D.S. werd vanaf haar twaalfde seksueel misbruikt door haar
stiefvader. Ze was 22 toen ze in 1999 naar dokter Martin werd gestuurd, die haar
van haar anorexia en 'angst voor mannen' zou afhelpen. De therapie, twintig
sessies lang, duurde twee jaar, en al leefde Elke van een uitkering, de doc liet haar wel telkens 40 euro
betalen: 'Na enkele sessies, eigenlijk al
vanaf het begin, zei dokter Martin me dat ik een mooi meisje en wel zijn type
was. Een paar keren stak hij zijn hand in mijn broek en in mijn slipje (...).
Ik heb altijd gedacht dat ik de enige was die door dokter Martin op die manier
werd behandeld. In feite durf ik er met niemand over spreken en ik kropte die
negatieve gevoelens op en hield ze voor mezelf. Ik dacht dat de fout bij mij
lag.'
........... Sofie B. (36) belandde na haar echtscheiding in september
........... Eliane L. (48) is een pedofilieslachtoffer. Ze ontmoette Vincent
Martin in 1997 tijdens een debatavond over de zaak-Dutroux. Ook bij haar
evolueerde de therapie van occasionele massage naar seks-tegen-betaling - met
dien verstande dat zij moest betalen.
Ze werd onder hypnose gebracht en voelde zich gebruikt, maar bleef wel vijf
jaar lang, gespreid over 59 sessies, therapie volgen. 'Ik had ondanks alles veel respect voor hem,' zegt L. tijdens een
verhoor. 'Ik kon met hem over alles praten,
zelfs over dingen waar ik met niemand anders over kon praten. Ik keek er naar
uit om naar hem toe te gaan. Ik was als was in zijn handen. Ik heb hem ooit
gevraagd of ik de enige patiënte was waar hij seksuele handelingen mee deed.
Hij zei ja.'
........... Wendy F. (29) ging eind 2002 een paar keer op consultatie bij
Martin. Tot seks kwam het nooit, maar tot iets als een therapeutische sessie
evenmin. 'Hij sprak over de kleur van
mijn haar en vroeg mij of het er 'onderaan ook zo uitzag' (...). Toen ik op een dag onvoldoende geld bij had, zei
hij dat ik hem ook kon betalen in natura.'
........... Tijdens een
hypnose-interview, halfweg 1998, waarin
dokter Martin op zoek zou gaan naar de bron van haar jeugdtrauma, schrok Anja V.S. (32) wakker en voelde de
vlezige handen van de dokter op haar borsten. Ze rende gillend uit het kabinet
weg: 'Ik heb destijds geen klacht
ingediend, ook al drong mijn vriend hierop aan. Ik dacht ik een alleenstaand
geval zou geweest zijn.'
........... Niet alle patiënten dienden
een klacht in. Nele B. vond zichzelf
manziek en liet zich daarvoor tussen 1998 en 2000 achttien keer behandelen door
dokter Martin. Geheel ontevreden over de therapie was B. niet, wel over de
2.000 frank die ze per sessie moest neertellen. 'Hij liet mij een hoog ereloon betalen, terwijl er in werkelijkheid
tijdens bepaalde sessies totaal niet werd gepraat, aangezien de sessies enkel
bestonden uit seksuele handelingen.'
Onder
psychiaters
Op advies van
zijn advocaat, strafpleiter Jef
Vermassen, verandert Martin eind 2003 het geweer van schouder. Hij bekent
de meeste feiten en werkt, zoals van een gerechtelijk expert mag worden
verwacht, constructief mee aan het onderzoek. 'Blijkbaar was ik emotioneel in nood en was mijn oordeelvermogen niet
optimaal,' laat hij onderzoeksrechter Muylaert op 16 juni 2004 optekenen. 'En,' zegt hij, 'Ik heb psychische problemen waarvoor ik in behandeling ben.
Ondertussen functioneer ik nog als psychiater onder toezicht van professor
Cosyns.'
........... Het is een beetje de wereld
op zijn kop. Vincent Martin raakte wel zijn functies bij het ministerie van
Justitie kwijt, maar is nog steeds psychiater én studieobject voor zijn
collega's. Het parket van Dendermonde laat hem onderzoeken door de professoren Rudy Dhaenen, Paul Igodt en de bekende
gerechtspsychiater Roger Deberdt.
Die levert op 10 mei 2004 een ronduit vernietigend tussentijds rapport af: 'Zijn kabinet was wanordelijk, zoals wij
hebben vastgesteld. De medische dossiers waren zeer summier en (als medicus
gezien) zwak, vooral voor een psychiatrische praktijk. Kortom, een ordeloze,
soms pseudodrukke praktijk waarin vooral de laatste tijd meer aan erotiek en
seks werd gedaan dan aan ernstige en deontologisch aanvaardbare geneeskunde. De
patiënten keken naar hem op: zijn tv-optredens en de forensische praktijk deden
hem aanzien als een arts die 'meer dan de anderen' kon, een idee waarmee hij
zich graag identificeerde (...).'
........... Vincent Martin mag dan in
eigen land zo'n beetje overal persona nog
grata zijn geworden, elders in de wereld wordt hij als forensisch expert
nog steeds zeer gewaardeerd. Na zijn ontslag in Merksplas vindt hij
onmiddellijk een nieuwe baan in het centrum De Kijvelanden in Rotterdam, waar
hij wel alleen nog te maken krijgt met mannelijke patiënten.
........... 'Ik weet niet wat daar in
zijn praktijk zoal is gebeurd,' zegt Eddy Vos van de cel Waals-Brabant. 'Ik
weet wel dat hij ontzettend goed is in het psychisch ontleden van psychopaten.
Een mijnheer om u tegen te zeggen. Veel van wat we nu weten over de Bende van
Nijvel weten we dankzij hem.'
........... Vorige week maandag eiste de
openbare aanklager in Dendermonde vijf jaar gevangenisstraf tegen de man op wie
het gerecht zelf zo vaak een beroep had gedaan als expert. Het parket hield
zeven feiten over, vijf ex-patiënten stelden zich burgerlijke partij. Vincent
Martin kwam naar de zitting zoals hij zoveel van zijn studieobjecten had zien
doen: weggedoken in een regenjas, sjaal over het hoofd. Tijdens de pleidooien
verborg hij zijn hoofd in zijn handen. Hij hoorde Jef Vermassen voorlezen uit
de lieve mailtjes die Vanessa S. hem stuurde.
<JEF
VERMASSEN> « Die dames gingen volledig akkoord met wat er gebeurde, ze
maakten zelf avances. Vincent Martin zat in een moeilijke periode. Hij was
overwerkt en had huwelijksproblemen. Hij had nood aan affectie. Daarom is hij
zo dom geweest op die avances in te gaan.»
<HUMO>
Zijn moeilijke periode duurde wel enkele jaren.
<VERMASSEN>
(zuchtend) « Hoe denkt u dat die man
zich nu voelt? Hij had een job, daar in Rotterdam, tot een Belgische collega de
Nederlanders is gaan vertellen: 'Weet gij
wel wie dat is?' Hij werd meteen ontslagen. Zijn lijdensweg houdt niet op.»
<HUMO>
Zijn patiënten waren slachtoffers van seksueel geweld, zij zochten hulp bij
hem.
<VERMASSEN>
« Ach, niet allemaal. Er zit minstens één vrouw tussen van wie is aangetoond
dat haar getuigenis verzonnen is. Ik heb vier jaar geleden een psychiater in
een soortgelijk dossier vrij kunnen pleiten door aan te tonen dat hij een
deontologische fout had begaan, geen strafrechtelijke inbreuk. Die man is toen
in eerste aanleg en in beroep vrijgesproken, hoewel twee patiënten een klacht
tegen hem hadden ingediend. Ik blijf hopen dat voor mijnheer Martin dezelfde
wetten gelden.»
<HUMO> U
denkt dat zijn bekendheid in zijn nadeel speelt?
<VERMASSEN>
« Natuurlijk. Het parket is razend. Ze sturen een slachtoffer naar hem voor een
hypnose-interview en dan gebeurt dit. Maar eigenlijk mogen zulke persoonlijke
gevoelens niet meespelen. Vincent Martin is kapot, nu. Hij leeft op het
randje.»
........... Maar Vanessa S. wist niet
waar ze het had toen ze in de krant las hoe Martin volhield dat alles 'met
toestemming' was gebeurd. 'Heel vaak hoor je slachtoffers van seksueel misbruik
zeggen dat ontkenning door de dader neerkomt op voortzetting van het misbruik,'
zegt haar advocate Christine Mussche.
'Maandenlang is Vincent Martin - expert ter zake, nochtans - blijven ontkennen.
Nu zegt hij: ze gingen ermee akkoord. In plaats van mijn cliënte te helpen,
heeft hij haar een bijkomend trauma bezorgd.'
........... Zijn collega-gerechtspsychiaters
achten Vincent Martin toerekeningsvatbaar. In hun rapporten stellen ze dat hij
perfect wist wat hij deed. Het vonnis volgt op 3 oktober.
........... Martin moet vooral hopen dat
de rechtbank geen rekening houdt met de theorieën die hij zelf ooit
uiteenzette, bijvoorbeeld op 26 oktober
De namen van
de slachtoffers zijn gewijzigd.
Judge orders hypnotist deported after
sex charges -- September 17, 2005 -- Connecticut Post -- MILFORD, Conn. - A hypnotist charged with having sex with
several patients and secretly videotaping the encounters has been ordered to
return to England. U.S. Immigration Judge Michael W. Straus on Friday
ordered the deportation of Michael
Johnstone, 65. Johnstone has 30 days to appeal. "If he elects not to
appeal the decision, immigration enforcement officials will have him removed
from the country," said Greg Kagne, a spokesman for the Executive Office
for Immigration Review. Johnstone's immigration attorney could not be reached
for comment. The former hypnotist was
sentenced in February to 90 days in prison after he pleaded no contest to three
counts each of reckless endangerment and breach of peace. He also agreed not to
work as a hypnotist. Investigators said Johnstone confessed to having sex with
a half-dozen patients while videotaping the trysts. The victims were in their
40s and 50s and had come to him for anxiety treatment, prosecutors said.
Prosecutors said the plea deal avoided a trial and a drawn-out appeal on an
uncertain legal issue. Johnstone was
charged with sexual assault under a statute applying to psychotherapists who
have sex with clients, but the charge had never been used on a hypnotist.
"His behavior was so reprehensible that we can do without people like him
in this country," said attorney Stephan Seeger, who represents one of
Johnstone's accusers. "My client will feel much safer knowing that he will
no longer be in the area." Johnstone formerly operated Positive Changes
Hypnosis in
A California Murder Case Raises
Troubling Issues -- September 18, 2005 – New York Times -- By CAROL POGASH -- ORINDA - Susan Mae Polk was 15 when she visited a
therapist, 16 when they had sex, 25 when they married and 44 when she killed
him. Ms.
Polk, now 47, has said in interviews that she acted in self-defense. But on
Monday, she is scheduled to stand trial for murder in the 2002 stabbing of her
husband, Frank Felix Polk, who was 70 and still in a thriving private practice
at the time of his death. Along with the contention that she acted to
protect herself, a big element of Ms. Polk's defense will be what happened in
the therapist's office decades ago and whether ethical and other boundaries
were crossed that poisoned the couple's relationship. A jury will have to
decide what influence, if any, those factors should have on their verdict.
The trial will pit mother against son and brother against brother. The Polks'
youngest son, Gabriel, who was 15 at the time of his father's death, has told a
grand jury that in the weeks before the killing, his mother discussed ways she
might kill his father: running him over, drowning him or shooting him. Eli
Polk, the 20-year-old middle son, is expected to testify for the defense and
has said that their father regularly threatened to kill their mother. Adam
Polk, the oldest son, and Gabriel have filed a wrongful death suit against
their mother. Days before he died, Dr. Polk telephoned friends, relatives and
911 to report his wife's threats, according to police records. Some urged him
to leave his estate in Orinda, a bucolic community
Ziekenhuis dat
blunderde met vergeten kompres betaalt alle kosten terug – 19 september 2005 -- Het Laatste Nieuws
-- Moeder en dochter stellen het wel na het kompres-incident. Marc De Paoli, algemeen directeur van het
André Renardziekenhuis in Herstal, heeft vanmorgen de families ontvangen van
de kinderen bij wie een kompres in de keel was achtergebleven na een
amandelverwijdering. Hij heeft de ouders
zijn excuses aangeboden in naam van het ziekenhuis en zal de chirurgische
ingrepen en alle kosten die daarmee gepaard gingen, betalen. "Het gesprek
is goed verlopen en de families waren tevreden", aldus De Paoli.
Voortaan kompressen met lood
De chirurgen van het ziekenhuis zullen
voortaan ook kompressen met lood gebruiken. Die zijn weliswaar duurder, maar
kunnen met een radiografie beter opgespoord worden in geval van twijfel. Er is
ook een werkgroep opgericht die de interne procedures op de chirurgische
afdeling opnieuw gaat bekijken. Zo zal er een checklist worden opgesteld, aldus
De Paoli. "Als er ouders zijn die hun klacht behouden, dan zullen wij ten
volle meewerken met het gerecht", aldus de ziekenhuisdirecteur, die
besluit dat het belangrijkste is dat de kinderen ongedeerd zijn.
"Mensen niet ontslaan na één
fout"
Twee weken geleden stikte een jongetje
bijna omdat in zijn keel een kompres was achtergebleven nadat zijn amandelen
waren verwijderd. In 1995 deed zich al een gelijkaardig geval voor. De chirurg
die verantwoordelijk was voor de ingrepen, is eind vorige week ontslagen omdat
hij tegenstrijdige verklaringen had afgelegd. Afgelopen maandag vergat een
andere chirurg ook een kompres na de operatie van een jonge patiënt, maar hij
gaf de feiten meteen toe. Hierdoor kon hij zijn job behouden. "De chirurg
voert dit soort operaties al acht jaar uit. We kunnen mensen niet voor één fout
ontslaan", aldus De Paoli.
Chirurg
ontslagen die twee keer kompres vergat in keel van kinderen – 17 september 2005 – Nieuwsblad -- De chirurg
die ervan beschuldigd wordt tot twee keer toe een kompres te hebben vergeten in
de keel van patiënten, is ontslagen door het
André Renardziekenhuis in Herstal. Het ziekenhuis oordeelt niet over de
verantwoordelijkheid van de chirurg. Die wordt onderzocht door het gerecht.
Dinsdag raakte bekend dat een zesjarige jongen bijna was gestikt doordat bij
zijn operatie een kompres was achtergebleven in zijn keel. In 1995 onderging
een jongetje van vier dezelfde ingreep bij dezelfde chirurg, met hetzelfde nare
gevolg. Tot overmaat van ramp moest het ziekenhuis gisteren toegeven dat nog
een andere chirurg maandag een kompres in de keel van een kind heeft vergeten.
Volgens het hoofd van het ziekenhuis zou het gaan ,,om een probleem met de
verpakking van de kompressen''. Tegen deze chirurg zijn nog geen maatregelen
getroffen.
Chirurg die kompres vergat
in patiënten ontslagen – 16 september
2005 – Het Laatste Nieuws -- De chirurg die ervan beschuldigd wordt een
kompres te hebben vergeten in de keel van twee patiënten, is vrijdagmiddag
ontslagen. Dat bevestigt Marc De Paoli,
algemeen directeur van het André Renardziekenhuis in Herstal. De Paoli
verduidelijkt dat het ziekenhuis daarmee niet oordeelt over de
verantwoordelijkheid van de chirurg. Die zal worden onderzocht door het
gerecht. Sinds drie dagen is een intern
onderzoek aan de gang in het André Renardziekenhuis in Herstal naar de chirurg,
die al twee keer een kompres zou vergeten hebben in de keel van een kind na het
knippen van de amandelen. De kinderen stikten bijna. Volgens De Paoli wist de
directie voordien van niets en moest ze het begin deze week vernemen via de
media.
Duitse
verpleegkundige verdacht van 29 moorden: Verpleger zou zinloos
lijden hebben willen voorkomen -- 16
september 2005 -- zibb.nl -- BERLIJN - Een
Duitse verpleegkundige wordt ervan beschuldigd 29 patiënten te hebben gedood
door hen spierverslappers toe te dienen, aldus de Volkskrant. De meeste
slachtoffers waren ouder dan 75 jaar, maar ook twee ernstig zieke vrouwen van
40 en 47 jaar worden tot zijn slachtoffers gerekend. De man wilde, naar eigen
zeggen, de patiënten zinloos lijden besparen.
Artsen doodden patiënten
na Katrina -- 15 september 2005
– Nederlands Dagblad -- NEW ORLEANS - In
de nasleep van de orkaan Katrina hebben artsen
in stad New Orleans een einde gemaakt aan de levens van zwaargewonde
patiënten. Zij gaven daaraan de voorkeur boven het vervoer van deze patiënten
naar ander plaatsen voor verdere behandeling.
Mensen die volgens de artsen geen kans
hadden te overleven, kregen een fikse dosis morfine en werden op een donkere
plaats neergelegd om te sterven, onder het wakend oog van verpleegsters. Het
verhaal komt van reddingwerker William
'Forest' McQueen tegenover de Britse krant Daily Mail. Euthanasie en hulp bij zelfdoding zijn illegaal in Louisiana, de staat
waarin New Orleans ligt. Een arts wiens de naam niet werd genoemd,
verklaarde tegenover de Londense krant, dat medisch personeel patiënten
indeelde in drie categorieën: 'degenen die waarschijnlijk wel zouden overleven,
degenen die dringend zorg behoefden en degenen voor wie geen hoop bestond op
overleven'. ,,Ik wist niet of het goed was wat ik deed, maar ik had geen tijd.
Ik moest snelle beslissingen nemen in verschrikkelijke omstandigheden. Ik spoot
morfine in bij stervende mensen die zeer zwaar leden. Als de eerste dosis
onvoldoende was, gaf ik en dubbele dosis. En 's nachts bad ik God mij genadig
te zijn.''
Mord im Krankenhaus: Anklage gegen
Pfleger – 15 september 2005 – n-tv.de -- Die
Staatsanwaltschaft Kempten hat gegen einen
Krankenpfleger aus Sonthofen Anklage wegen der Tötung von 29 Patienten
erhoben. In 16 Fällen handle es sich um
Mord aus niedrigen Beweggründen, in 13 Fällen komme das Tatmerkmal Heimtücke
hinzu, teilte die Justizbehörde mit. Dem 26-Jährigen liegen weitere zwölf Fälle
des Totschlags, ein versuchter Totschlag, eine Tötung auf Verlangen, zwei Fälle
der gefährlichen Körperverletzung und fünffacher Diebstahl zur Last. Der
Krankenpfleger soll die vorwiegend alten Patienten mit einem
Medikamentencocktail betäubt und umgebracht haben. Für die Ermittlungen
waren 42 Leichen exhumiert worden. 280 Zeugen wurden vernommen und 145
Gutachten erstellt. Dem Landgericht Kempten wurden zugleich mit der
Anklageerhebung 44 Aktenordner zugeleitet. Im Prozess sollen nach dem Wunsch
der Staatsanwaltschaft 84 Zeugen und drei Sachverständige gehört werden. Nach Einschätzung der Anklagebehörde
beginnt die Hauptverhandlung erst im Jahr 2006.
Doctors
face tighter regulation -- September 14,
2005 – BBC -- Regulation of doctors
was criticised during the inquiry into the murders of Harold Shipman. The body
that checks doctors are fit to practise is planning tighter monitoring to
identify those who might fail or harm their patients. The proposals by the
General Medical Council include asking all the
Spaanse
anesthesist verdacht van besemtting van 300 patiënten -- 12 september 2005 – Telegraaf -- Een Spaanse anesthesist is maandag voor
de rechter verschenen omdat hij bijna
300 patiënten zou hebben besmet met hepatitis-C. Tegen de man is 2214 jaar celstraf geëist. Volgens de aanklacht pleegde de nu 63-jarige arts, die zelf al besmet
was, voor elke operatie bij zichzelf drugs in te spuiten, om dezelfde naald
daarna bij zijn patiënten te gebruiken. De man ontkent en zijn advocaten hebben
om vrijspraak gevraagd. Van de 276 bekende slachtoffers zijn er in de zeven
jaar dat het onderzoek duurde al drie aan de gevolgen van de infectie
overleden. De rechtbank zal meer dan zeshonderd getuigen gaan horen. De man
werkte in meerdere ziekenhuizen in Valencia. Het schandaal kwam in 1998 aan
het licht toen opvallend veel geopereerde patiënten hepatitis-C bleken te
hebben. De Spaanse regering heeft elke
geïnfecteerde patiënt al 180.000 euro schadevergoeding betaald, en 360.000 euro
aan families van de overledenen.
Het
thema ‘GOG door hulpverleners’ in Vlaanderen: juiste en onjuiste stellingen van
een hoogleraar -- 12 september 2005
– Redactie Misbruik door Hulpverleners (MdH) – Reactie van onze redactie op
het op 7 september jl. verschenen artikel “Psychotherapeute Mia Leijssen: “Misbruik van patiënten is misbruik van
macht. Vijf op honderd hulpverleners misbruikten ooit patiënt” - «Met hun
toestemming? Onzin» in Het Laatste Nieuws -- Het door prof. Mia Leijssen in bovenstaand
interview gestelde is deels zeer teleurstellend voor degenen die kennis en
inzicht in de problematiek ‘seksueel grensoverschrijdend gedrag (GOG) door
hulpverleners’ hebben verworven. Sommige van Leijssens stellingen zijn correct.
Diverse stellingen van de hoogleraar zijn echter niet correct noch conform de
stand van zaken wat betreft de wetenschappelijke kennis in dezen. Om binnen de
door haar geplaatste opmerkingen het kaft van het koren te scheiden, hebben wij
de correcte opmerkingen die zij plaatste in bovenstaand stuk vet gemaakt. De
incorrecte opmerkingen hebben wij genummerd en wij zullen die opmerkingen per
punt becommentariëren. Laten wij de correcte opmerkingen even vooropstellen en
onderstrepen want het is zeker niet de bedoeling alleen maar kritiek te
leveren. Het is dus inderdaad juist dat:
- Zaken van seksueel grensoverschrijdend
gedrag (GOG) door hulpverleners slechts zelden bij een rechtbank
terechtkomen. In België
gebeurt dat helaas nog in veel mindere mate dan in Nederland. Dit, o.a.
omdat men in België nog geen equivalent t.a.v. ons artikel 249(2)3 sr. (Wetboek van strafrecht)
kent, het artikel binnen ons strafrecht dat ‘ontucht met
misbruik van gezag’ door hulpverleners strafbaar stelt. In België kunnen
slachtoffers alleen maar klagen op basis van aanranding van de eerbaarheid
en verkrachting waardoor de kans op (succesvolle) vervolging helaas zeer
beperkt is. België is dan helaas ook een van de weinige landen die ons
omringen die nog steeds geen equivalent voor art. 249(2)3 sr. heeft
ingevoerd.
- Dat het vraagstuk ‘toestemming door de
patiënt’ irrelevant is, is helemaal correct. Of de patiënt al dan niet toestemming
geeft, doet inderdaad algeheel niet ter zake. Dit wordt ook wereldwijd
door alle beroepsgroepen erkend. Een patiënt bevindt zich binnen een
behandelrelatie per definitie in een ondergeschikte positie. Door het aan
behandelrelaties inherente machtsverschil tussen hulpverlener en patiënt
kan er nooit sprake zijn van enige instemming. Seksueel misbruik met een
kind wordt ook niet geaccepteerd indien het kind toestemming heeft
gegeven. Door de afhankelijkheid is een patiënt evenzeer als een kind niet
in staat alle gevolgen te kunnen overzien, de situatie correct in te
kunnen schatten en toestemming te kunnen geven wat betreft seksueel
contact. Grensoverschrijdend gedrag door hulpverleners wordt niet voor
niets ‘therapeutische incest’ genoemd.
Dit komt door de vele overeenkomsten tussen seksueel grensoverschrijdend
gedrag door hulpverleners met een incestueuze relatie. Een pleger van
seksueel GOG kan zich, zoals Mia Leijssen terecht stelt, dus ook nooit
terecht achter enige vorm van toestemming door de patiënt verschuilen.
- Het is correct dat hulpverleners in de
meeste gevallen meer dan één slachtoffer maken. De zaak Vincent Martin is in dezen
dus ook eerder typisch dan atypisch, zo bijzonder als de lopende zaak ook
door menigeen ervaren mag worden doordat dergelijke zaken in België
slechts zelden het licht zien. Mia Leijssen noemt ook de ‘slippery slope’
die inderdaad bijna altijd vooraf gaat aan het uiteindelijke misbruik. De
plegers van GOG bedienen zich van dezelfde tactieken die pedofielen
gebruiken om contact te maken met een kind. GOG door een hulpverlener kan
dus ook als een bewuste keuze van de pleger in kwestie bekeken worden. Er
wordt ‘grooming’ toegepast om het slachtoffer gewillig te maken. Ook is
het juist dat de klap voor het slachtoffer uiteindelijk groot is (zie: de gevolgen van GOG door hulpverleners voor primaire
slachtoffers) en dat het om machtsmisbruik c.q.
misbruik van positie en gezag gaat.
- Eveneens juist is dat veroordeelde
hulpverleners gebruikelijker wijze helaas als hulpverlener werkzaam kunnen
blijven. Dit leidt
ertoe dat het misbruik met patiënten zich in een groot aantal van de
gevallen voortzet en alsmaar weer nieuwe slachtoffers vallen. Veelal
vallen er veel slachtoffers, niet zelden zelfs tientallen per casus. In de
zaak Vincent Martin vernamen wij van een journalist dat de psychiater,
nadat hij wat betreft zijn beroepsuitoefening op non-actief was gezet,
minimaal één poging heeft ondernomen om in Nederland als psychiater aan de
slag te gaan. Helaas is er in de meeste gevallen aan de kant van de pleger
geen enkel besef wat betreft hun wandaden. Daarom proberen zij ook veelal
gewoon een nieuwe baan te vinden wanneer zij werden ontslagen.
Helaas heeft Mia Leijssen echter ook
stellingen geponeerd die niet juist zijn of die zelfs haaks staan op hetgeen
wetenschappelijk is aangetoond en al lang bekend is. Wij zullen de incorrecte
opmerkingen die de hoogleraar plaatste per punt becommentariëren.
(1) Het is absoluut niet juist dat het internationale cijfer voor
hulpverleners die seksuele misbruik plegen met patiënten bij 5% zou liggen. Internationaal onderzoek toonde aan dat het percentage
voor seksueel contact met patiënten en eerdere patiënten tussen de 1 en 17%
ligt. ‘Eerdere patiënten’ blijken bij nader onderzoek uiteindelijk dan echter
veelal gewoon patiënten te zijn geweest op het moment van het plegen van het
GOG. Het cijfer dat internationaal als percentage voor GOG door hulpverleners
wordt aangehouden is 10%. Aangezien dit bij
de hoogleraar bekend moet zijn, is het dan ook de vraag waarom zij ervoor koos
het percentage te halveren. Zij presenteert het voorkomen van het misbruik
hierdoor niet correct. Door de helft van het alom geaccepteerde percentage te
ontkennen, bagatelliseert zij het probleem dan ook. De vraag is helaas niet of
dat zo is maar waarom zij hiervoor koos. Binnen de psychotherapie gaat men
zelfs uit van 15% (zie o.a. W.
Tschan). In British Columbia bijvoorbeeld betroffen rond 50% van alle klachten
over GOG die een noodtelefoon bereikten klachten over een psychotherapeut en/of
psychiater. Daarbij waren toen slechts 11% van alle medische professionals in
British Columbia psychiaters. Het percentage binnen de GGZ ligt dus zelfs hoger
dan de 10% die men over het algemeen als gemiddelde aanhoudt. Hoe komt Lia
Meijssen er dan bij het over 5% te hebben, vragen wij ons dan toch serieus af.
In verband met het feit dat de vraag ‘hoe vaak komt GOG binnen de hulpverlening
voor?’ steeds weer tot het poneren van onjuiste stellingen leidt, zullen wij
binnenkort de rubriek FAQ (frequently
asked questions) aan onze website toevoegen. In dit kader zullen wij een in
september 2005 plaatsgevonden interview met de Amerikaanse professional Gary Richard Schoener publiceren, een
van de meest vooraanstaande professionals wereldwijd op het gebied van seksueel
misbruik door professionals. U zult de nieuwe rubriek dan in het hoofdmenu
aantreffen.
(2) Het is niet juist dat vooral vrouwen die eerder ervaringen van seksueel misbruik hebben opgedaan het slachtoffer van seksueel GOG door een hulpverlener worden. Er zijn tot dusver ook nog steeds geen kenmerken van patiënten bekend die in het bijzonder kwetsbaar zijn om het slachtoffer van GOG door een hulpverlener te worden. Het is juist dat sommige slachtoffers eerder seksueel werden misbruikt. Echter, er zijn ook vele slachtoffers van seksueel misbruik die ondanks het jarenlang volgen van therapieën nooit het slachtoffer van seksueel misbruik door een hulpverlener worden. Dé kwetsbaarheid bij uitstek ligt ook niet in het slachtoffer zelf maar veel meer dient de kwetsbaarheid gezocht te worden in het feit dat het om een ongelijke relatie gaat waarbinnen de machtsongelijkheid door de hulpverlener wordt misbruikt. Slachtoffers van GOG door hulpverleners zijn alles behalve een homogene groep. Kinderen, volwassenen, ouderen, vrouwen en mannen, hoog of laagopgeleid,… zij lopen ongeacht leeftijd, historie, opleiding of gender, alleemaal het risico het slachtoffer van seksueel misbruik binnen een behandelrelatie te worden. Het feit dat ongeveer 20% van alle vrouwelijke psychologen tijdens hun opleiding of later gedurende therapie het slachtoffer wordt van een hulpverlenende collega (zie b.v. Kenneth Pope), zal e.e.a verduidelijken. Zelfs degenen die dus tijdens hun opleiding op de gevaren werden gewezen en die kennis hebben van het mechanisme van overdrachten
kunnen zich veelal niet beschermen voor
grensoverschrijdend gedrag door een hulpverlener. Het is gewoon niet terecht
dat men het probleem vooral neerlegt bij slachtoffer van eerder seksueel
geweld. Mia Leijssen geeft aan dat slachtoffers van seksueel misbruik ‘vaak
zelf aansturen op seks’. Dit verschijnsel bestaat inderdaad wel, echter bestaat
het zeker niet in de mate die de hoogleraar door de term ‘vaak’ te gebruiken,
aangeeft. In 80 tot 95% van de gevallen van seksueel GOG door een hulpverlener
is er immers sprake van een van de hulpverlener zelf uitgaand initiatief.
Het beeld dat de hoogleraar schetst, is dus geenszins juist en het kan dan ook
niet de bedoeling zijn dat de beeldvorming door dergelijke incorrecte
opmerkingen ten onrechte negatief beïnvloedt wordt. De meeste slachtoffers van
seksueel GOG hebben dus niet zelf het initiatief genomen. Een aanzienlijk
aantal had op het moment van het GOG niet eens positieve gevoelens van
overdracht voor de betreffende hulpverlener. De bekende feiten op een dusdanige
manier te verdraaien – terwijl de hoogleraar beter dient te weten – zou dan ook
wel degelijk als een vingerwijzing naar patiëntes kunnen worden geïnterpreteerd
en tevens als een teken van ontkenning t.a.v. het gedrag van collegae geduid
kunnen worden. Het gaat hierbij ook niet erom aan de een of andere kant
(slachtoffer of dader) te gaan staan, maar het gaat erom hetgeen over het
onderwerp d.m.v. wetenschappelijk onderzoek en tientallen jaren ervaring bekend
werd op correcte wijze weer te geven zodat degenen die in het onderwerp
geïnteresseerd zijn ook correct geïnformeerd zullen worden.
(3) De hulpverleners die over de schreef
gaan zijn niet bijna altijd mannen. In de jaren ’70 al bleek dit niet het geval te zijn.
Ondertussen is al lang bekend dat er meer vrouwelijke plegers van GOG zijn dan
men eerder aannam. In zeker 20% van de gevallen, zo niet meer, gaat het dan ook
om een vrouwelijke hulpverlener die met een vrouwelijke en/of mannelijke
patiënt over de schreef gaat. Wij achten het dan ook kwalijk dat de hoogleraar
hiervan niet op de hoogte lijkt te zijn.
(4) De opmerking dat het cijfer van
seksueel misbruik door hulpverleners in België ‘ongetwijfeld lager’ zou zijn, is
niets meer dan een vermoeden dat bovenal met zeer grote waarschijnlijkheid
onterecht is. Er blijkt namelijk
dat er weinig verschillen aan te treffen vallen in diverse landen en/of op
diverse continenten. Wij vinden het dan ook stuitend dat de hoogleraar,
uitgaande van een al gehalveerd percentage dan ook nog zonder enige reden
aanneemt dat de situatie in België zoveel beter zou zijn dan in buurlanden of
elders ter wereld. Haar opmerking kan dan ook niet anders dan als ‘wishful
thinking’ geïnterpreteerd worden. Het is begrijpelijk dat zij, zelf
hulpverleenster zijnde, blijkbaar behoefte heeft het probleem minder ernstig te
doen voorkomen dan het helaas is. Het is begrijpelijk maar zeker niet
acceptabel.
(5) De opmerking ‘altijd is de
bewijsvoering een probleem’ is helaas ook niet juist. In veel gevallen is e.e.a. inderdaad moeilijk
aantoonbaar of te bewijzen. Echter, daardoor dat menige hulpverlener het
misbruik niet (uitsluitend) binnen de behandelkamer pleegt maar ook een sociale
relatie met de patiënt aangaat, is het in een groot aantal zaken toch heel goed
mogelijk om aan te tonen dat er sociaal en/of seksueel contact tussen
hulpverlener en patiënt heeft bestaan. Het
probleem in België is dat het strafwet nog niet over een apart strafwetartikel
beschikt waardoor het iets makkelijker zou worden het bestaan van seksuele
relaties tussen hulpverlener en patiënt aan te tonen. Het is dan ook dringend
noodzakelijk dat politici in België anno 2005 gaan nadenken over het instellen
van een equivalent voor ons art. 249(2)3 sr. In Nederland en Duitsland b.v.
bestaat dit artikel al sinds het begin van de jaren ’90 en het invoeren van dit
artikel blijkt al jaren zeer waardevol te zijn geweest. Mogen Belgische
politici in dezen ook eens over de grens gaan kijken om de waarde en de
mogelijkheden van dit strafrechtelijke artikel te bestuderen. Het invoeren van
het artikel zal ervoor zorgen dat seksueel misbruik door hulpverleners in de
toekomst beter aantoonbaar zal zijn en gebruikers van de gezondheidszorg in
België voortaan beter zullen zijn beschermd t.a.v. seksueel misbruik door
hulpverleners.
Vincent
Martin In beeld: De
geleidelijke opbouw, van schouderklopjes naar strelingen tot seksuele
betrekkingen, het is een stramien dat bij bijna alle slachtoffers terugkomt – 10 september 2005 – De Morgen -- Hij was sterpsychiater bekend van
televisie, gerechtsdeskundige én een gewaardeerd hypnoseexpert.
Tot
in 2003 die eerste klacht werd ingediend. Maandag stond Vincent Martin terecht
voor verkrachting en/of aantasting van de eerbaarheid van zeven van zijn
patiëntes. ‘Seks met toestemming’, roept zijn verdediging. ‘Slachtoffers van
seksueel misbruik kunnen niet neen zeggen, en dat wist hij beter dan wie ook’,
zeggen de raadsheren van de slachtoffers.
‘Martin bood Elke
letterlijk een schouder om op te huilen en dat deed haar ook deugd”, vertelt advocate Ayla Louwet van een van zijn
slachtoffers. “Ze bewonderde hem enorm.” Elke (*) is in de veertig en worstelt
met een incestverleden. Ze is al jaren op zoek naar een goede therapeut, tot ze
in 1997 plots Vincent Martin bezig ziet op televisie. Elke is onder de indruk
van de bekwame en betrouwbare uitstraling van de psychiater en besluit bij hem
in therapie te gaan. Dat ze daarvoor regelmatig van Limburg naar Sint- Niklaas
over en weer moet, neemt ze erbij, een goede therapie is die inspanning wel
waard. Aanvankelijk ontpopt Martin zich ook tot de psychiater naar wie ze al zo
lang zocht, hij wordt de man die haar het verloren gewaande zelfvertrouwen
teruggeeft. De sfeer wordt steeds gemoedelijker en er groeit een soort vader-dochterrelatie.
Beetje bij beetje
ontspoort de verhouding arts-patiënt. De psychiater gaat Elke steeds meer
aanraken. Martin klaagt over vermoeidheid
en vraagt om handoplegging, om een massage. Elke is blij dat ze iets kan
terugdoen. Enkele maanden na het begin van de therapie probeert hij haar
tijdens het masseren te kussen. Dan pas beseft de patiënte dat er iets niet
klopt. Elke doet een poging om Martin weg te duwen, maar wordt al snel
overvallen door een gevoel van verlamming. ‘Neen’ zeggen kan ze niet en ze laat
de psychiater begaan. “Ik ben toch al eens misbruikt”, getuigt de patiënte en
ze vervalt opnieuw in de apathische rol die ze zo goed kent van toen vader nog
de dader was. Van kussen komt meer. Martin dringt op orale bevrediging aan en
meer.
Seksueel expert
Vincent Martin is niet de eerste de beste.
Hij is de hypnose-expert die in 2003 de eerste operatie onder hypnose en zonder
verdoving mogelijk maakt. Ook al op basis van hypnosetechnieken slaagt hij erin
robotfoto’s van de bende van Nijvel te laten maken elf jaar na datum. Martin
schopt het tot expert in enkele televisieprogramma’s, waaronder een opgemerkte
passage als panellid in het
VRT-programma Hoe?Zo!. In de media
staat hij bekend als expert, in de eerste plaats inzake... seksueel misbruik.
De man was immers jarenlang als psychiater verbonden
aan de strafinrichting van Merksplas, waar hij onder meer met seksuele
delinquenten werkte. In 1999, als het misbruik van Elke al twee jaar bezig is,
laat Martin in een interview met Het Nieuwsbladbijvoorbeeld zijn licht schijnen
over verkrachters van minderjarigen. “En altijd weer komt hetzelfde gegeven
naar boven: men heeft geprofiteerd van het onvermogen van het veertienjarige
meisje om nee te zeggen.” Elke was misschien geen minderjarige, de patiënte
doet wél gedwee wat haar gevraagd wordt en raakt niet meer los van Martin. Zes
jaar lang blijft ze op ‘therapie’ komen, zes jaar lang betaalt ze voor sessies
waarin ze misbruikt wordt. Soms komt ze meerdere keren per week, soms één keer
per maand, nooit is er sprake van contact buiten de sessies.
Elke blijft die
bezoekjes ook ergens als therapie beschouwen. “Ik wist wat hij wou en deed dat zo
snel mogelijk, dan konden we gewoon verder gaan”, getuigt ze in het dossier. Het zal nog duren tot 2003, als de eerste
berichten over het misbruik opduiken in de pers, voor Elke haar verhaal doet
aan slachtofferhulp en ze de zoveelste burgerlijke partij wordt die Martin
aanklaagt. “Alleen zou ze het sowieso nooit gehaald hebben”, weet Louwet.
“Beeld je eens in. ‘Slachtoffer van seksueel misbruik beschuldigt beroemde
therapeut.’ Het is maar omdat er zoveel gelijklopende verhalen zijn dat Martin
wel moet toegeven.” Elkes verhaal klinkt de andere slachtoffers bekend in de
oren. De geleidelijke opbouw, van schouderklopjes naar strelingen tot seksuele
betrekkingen, het is een stramien dat bij bijna alle slachtoffers terugkomt.
Minstens vier van de zeven patiëntes die Martin nu aanklagen, hadden een
verleden van seksueel misbruik, allemaal keken ze op naar de grote psychiater
die hun eindelijk van hun minderwaardigheidscomplex leek af te helpen. Ook het
massageverhaal is een constante, net als de verlamming wanneer de patiëntes
beseffen wat Martin eigenlijk wil, als ze hun vroegere slachtofferrol
herkennen.
‘Het kernwoord is ‘macht’”, zegt advocate Christine
Mussche. “Daar draait het bij seksueel misbruik altijd om.” Mussche verdedigt
Anna (*), een 32-jarige ex-patiënte van Martin, en behandelde de voorbije jaren
talloze dossiers van seksueel misbruik. “Martin bouwde een machtspositie uit en
gebruikte die dan om seksueel bevredigd te worden. De vraag is helemaal niet of de dames nu weigerden of niet.
Martin
had ze in zijn macht, ‘neen’ zeggen konden ze niet.”
Het verhaal van Anna is in dat opzicht tekenend. Anna
kwam uitgerekend via het gerecht in contact met Martin. Dat stelde hem als
deskundige aan nadat ook Anna slachtoffer was geworden van seksueel misbruik.
In zijn verslag aan het parket stelt Martin expliciet dat Anna geen ‘neen’ kon
zeggen door eerder seksueel misbruik. De psychiater stelt voor om Anna verder
te begeleiden in zijn privé-praktijk. “Hij ondervroeg haar onder hypnose,
vertelde haar dat ze lief, mooi en niet vies was, krikte het geschonden
zelfbeeld op dat hij goed kende”, vertelt Mussche. “Het gevolg was dat Anna
helemaal verslaafd raakte aan hem en zelfs een beetje verliefd. Toen Martin
begon over zijn overspanning en oververmoeidheid heeft ze zelf voorgesteld een
massage te geven, omdat ze dat tenminste goed kon, zonder bijbedoelingen. Hij
is daar maar wat graag op ingegaan en is haar tijdens een van de massages
beginnen zoenen. Daarna stopte hij daarmee, waardoor Anna zichzelf weer
helemaal in vraag ging stellen. Uiteindelijk vroeg hij haar om seksuele
handelingen, die ze niet wou uitvoeren. “Dan moet het niet”, heeft Martin
gereageerd. Maar daar zit het hem nu juist. Die ongelofelijk scheve
machtsverhouding is genoeg om haar het toch te laten doen. “Hij wilde het, dus
ik deed het”, zegt Anna daarover in het dossier. Die dus is de kern van de
zaak. Bij slachtoffers van seksueel misbruik is er geen sprake van
toestemming.”
Oververmoeid
Diezelfde
‘toestemming’ staat net centraal in de verdediging van Martin. Na een periode
van hardnekkig ontkennen gaf de psychiater de seksuele betrekkingen toe.
Volgens de therapeut gebeurde alles echter met het akkoord van de patiëntes.
“De cliënte van mevrouw Mussche is het beste bewijs dat het meer om relaties ging
dan om iets anders”, stelt Jef Vermassen, die de verdediging van Martin op zich
neemt. “De dame heeft zelf massage voorgesteld en stuurde na verloop van tijd
e-mails waarin ze zei dat ze niet kon wachten om hem te zien, waarin ze
uitlegde wanneer haar man afwezig was en ze konden afspreken.
Tegen die man kon ze dus blijkbaar wél neen
zeggen, maar tegen haar therapeut niet.”
Vermassen geeft toe dat zijn cliënt een professionele
fout heeft begaan door zich met patiëntes in te laten, van verkrachting of misbruik
wil hij niet horen. “Vincent Martin ging door een periode van
huwelijksproblemen en was overwerkt toen hij die affaires met patiëntes had.”
Vermassen vindt dat de ‘niet neen kunnen zeggen’-stelling van de slachtoffers
geen steek houdt. “Stel je een jongen voor die met een slachtoffer van seksueel
misbruik vrijt. Die zou dan op elk moment van verkrachting kunnen worden
beschuldigd.” Vermassen vraagt opschorting van straf voor zijn cliënt.
De advocaten van de slachtoffers winden zich behoorlijk
op over de stelling van Martin en zijn raadsman. “Weet u, wat een slachtoffer
van seksueel misbruik écht verlangt is niet dat de dader veroordeeld wordt tot
een lange gevangenisstraf, wél dat men tenminste erkent dat er misbruik was”,
weet Mussche. “Door nu nog eens te ontkennen laat Martin het misbruik gewoon
voortduren. Dat iemand met de faam van Vermassen in zo’n verhaal stapt,
verwondert me echt. Het argument van de oververmoeidheid is ook nogal
belachelijk. Martin zou dus minstens zes jaar lang wegens oververmoeidheid met
minstens zeven patiëntes seks hebben gehad. Pff.”
Officieel wordt Martin ‘slechts’ van verkrachting en
aanranding van de eerbaarheid beschuldigd. Eén slachtoffer gaat nog verder in
haar verklaringen. Toen Maria (28) op het punt stond om de praktijken bij
Martin aan het licht te brengen, zou hij haar aan eerdere zelfmoordplannen
herinnerd hebben en gevraagd hebben of hij haar daarbij kon helpen. “Mijn
cliënte had eerder al eens gevraagd om een efficiënte techniek en Martin had
dat toen uit haar hoofd gepraat”, vertelt Jean-Pierre Westerlinck, de advocaat
van Maria. “Toen ze van therapeut wou wisselen schreef hij haar een sterk
slaapmiddel voor en raadde haar aan om de motor van de auto te laten lopen in
een gesloten garage.” De verdediging van Martin ontkent het verhaal ten
stelligste.
Psychiaters die
zich aan cliëntes vergrijpen, het klinkt misschien vergezocht maar het is het
niet. “In de psychotherapie bezondigt circa 15 procent van de hulpverleners
zich ooit tijdens zijn carrière aan grensoverschrijdend gedrag”, vertelt
Jeannette(*), een Nederlandse dame die zich al jaren specialiseert in misbruik
door hulpverleners. Jeannette geeft aan dat hetgeen Maria heeft meegemaakt
helaas minder uitzonderlijk is dan men zou denken. Binnen het kader van
seksueel misbruik door hulpverleners is het fenomeen ‘aanzetten tot zelfmoord’
een niet veel voorkomend maar helaas wel bekend verschijnsel. Jeannette heeft
ook een verklaring voor die erg hoge cijfers. “Eén belangrijke factor is
allicht dat nog te veel mensen psycholoog of psychiater worden om hun eigen
problemen op te lossen. Dat keert zich vaak tegen patiënten. Verder is seksueel
misbruik in de hulpverlening een groot taboe in Nederland. In België is het zo
mogelijk nog erger, daar bestaat zelfs geen zelfhulpgroep voor dat soort
gevallen.” Jeannette volgde de berichtgeving over de zaak-Martin de voorbije
dagen op de voet. Ze ergert zich over de suggestie [van prof. Mia Leijssen, zie
onderstaand artikel van dd. 7 september
Commentaar red. MdH:
Algemeen: In de laatste alinea hebben wij een wijziging
aangebracht i.v.m. het gebrek van een akkoord voor publicatie.
Inhoudelijk: Bovenstaand artikel wekt helaas ten onrechte de indruk
dat patiënten die eerder het slachtoffer van (kinder-)misbruik werden een
maakelijkere prooi voor hulpverleners zouden zijn die over de schreef gaan. Tot
nu toe heeft onderzoek dat echter niet aangetoond. Een van de redenen hiervoor
is het dat velen in de VS waar het meeste onderzoek hiernaar werd gedaan, een
geschiedenis van seksueel misbruik hebben. Een aanzienlijk aantal patiënten dat
in therapie is, heeft een verleden van seksueel misbruik. Daarom alleen al zal
het aantal patiënten dat binnen de psychotherapie/psychiatrie door een hulpverlener
na eerdere misbruikervaring(en) wordt misbruikt, altijd relatief hoog zijn. Het
is echter de vraag of dit aantal veel groter is dan het aantal door
hulpverleners misbruikte patiënten die geen geschiedenis van seksueel misbruik
hebben alvorens in therapie te gaan. Er zijn veel patiënten met eerdere
ervaringen van seksueel misbruik die nooit het slachtoffer van een hulpverlener
worden. Darnaast zijn er veel patiënten die ondanks het ontbreken van eerdere
misbruikervaringen het slachtoffer van een hulpverlener worden. Het advies dat
Gary Schoener, een professional die zich al sinds meer dan 3 decennia bijna
uitsluitend met dit onderwerp bezighoudt, in dezen geeft, is om er als volgt
naar te kijken: Helaas worden er vele vrouwen en sommige mannen als kind
seksueel misbruikt. Helaas gebeurt het dat een aantal van hen later tijdens
therapie opnieuw wordt misbruikt. In sommige gevallen is dat gewoon pech c.q.
is het misbruik het product van de geconsulteerde professional. In andere
gevallen is het mogelijk dat er een dynamiek speelt waarbij de professional het
verleden van de patiënt gebruikt om haar/hem te manipuleren of zich zelfs tot
deze patiënten aangetrokken voelt omwille van hun misbruikverleden. Het
ontbreken van een geschiedenis van
seksueel slachtofferschap betekent in ieder geval NIET dat een patiënt in staat
is om het misbruik aan te zien komen en in staat zou moeten zijn/is het te
voorkomen. Soms zijn de vroege waarschuwingstekens namelijk niet duidelijk
(persoonl. communicatie met G.R. Schoener dd. 11 september 2005).
Hof
herroept vrijspraak: ‘Dokter Death’ weer voor rechter – 10 september 2005 – Algemeen Dagblad --
KAAPSTAD – Zuid-Afrika zal opnieuw Wouter
Basson, ‘Dr. Death’, vervolgen. Het Constitutioneel Hof heeft dat gisteren bekendgemaakt.
Basson wordt verdacht van betrokkenheid
bij de dood van honderden vrijheidsstrijders in Namibië. Hun lijken liet hij
vanuit vliegtuigen in de Atlantische oceaan gooien. Een rechter sprak
Basson in 2002 vrij, omdat de aanklachten betrekking hadden op fieten buiten
Zuid-Afrika. Het hoogste hof acht dat oordeel onjuist. Basson had moeten worden
vervolgd wegens misdaden tegen de menselijkheid. Zuid-Afrika is daartoe
verplicht krachtens het internationaal recht. Basson kreeg zijn bijnaam Dr. Death als hoofd van het biologische en
chemische wapenprogramma waaraan het apartheidsregime in Zuid-Afrika miljoenen
uitgaf en dat wordt gezien als een van de meest effectieve van die tijd. Hij
werkte aan virussen die zwarten zou doden, maar voor blanken ongevaarlijk zou
zijn. Basson zou vooral zijn pijlen hebben gericht op leden van de
Namibishce onafhankelijkheidsbeweging SWAPO.
Psychotherapeute
Mia Leijssen: “Misbruik van patiënten is misbruik van macht. Vijf op honderd
hulpverleners misbruikten ooit patiënt” - «Met hun toestemming? Onzin» -- 7
september 2005 -- Het Laatste Nieuws – BRUSSEL - Vijf op honderd hulpverleners bezondigden
zich ooit aan misbruik van een patiënt. Dat blijkt uit internationaal onderzoek
(1). Heel af en toe komt zo’n zaak ook
voor de rechtbank, zoals nu het geval is met de zaak-Vincent Martin. De
neuropsychiater, bekend van het tv-programma ‘ Hoe?Zo!’, staat in Dendermonde
terecht voor verkrachting en aanranding van de eerbaarheid van zeven patiëntes.
«Alles gebeurde op hun vraag en met hun toestemming», zo verdedigt de beklaagde
zich. «Maar dat zogenaamde argument is
absoluut niet relevant», zegt Mia Leijssen, psychotherapeut en hoogleraar
psychotherapie en beroepsethiek aan de KULeuven. «Het is zelfs eigen aan
patiëntes met een verleden van seksueel misbruik, dat ze naar de ook seksuele
gunsten van hun hulpverlener dingen.» (2) «Vooral vrouwen die als kind seksueel
misbruikt zijn, worden vaak slachtoffer van misbruik door hulpverleners. Dat ze
tijdens de therapie zelf aansturen op seks, gebeurt vaak en is niet meer dan
een manier om hun zelfbeeld op te krikken», zegt Leijssen, die recent een boek
publiceerde over beroepsethiek van hulpverleners. «Als ze respons krijgen,
voelen ze zich graag gezien. (3). Dat is gewoon het mechanisme. Het is absoluut
geen vingerwijzing naar die patiëntes, maar precies het bewijs van hoe
kwetsbaar zij al zijn. Een therapeut kan
zich daar nooit achter verschuilen.» «De hulpverleners die over de schreef
gaan, zijn bijna altijd mannen. (4) En
bijna altijd is er sprake van misbruik van meerdere patiëntes. Vaak hebben die hulpverleners het gevoel
dat ze beter zijn dan de doorsnee therapeut, hebben ze effectief een
belangrijke positie binnen hun beroepsgroep en tonen ze ook al op andere
vlakken een gebrek aan zelfbeheersing, bijvoorbeeld met alcoholmisbruik. Het
seksueel misbruik wordt vaak voorafgegaan door een aantal andere
grensoverschrijdingen: de hulpverlener gaat de patiënt ook buiten de
consultatie ontmoeten, hij laat haar minder betalen of laat haar langskomen
buiten het spreekuur, hij geeft haar troetelnaampjes, laat haar babysitten op
zijn kinderen. Allemaal dingen waardoor patiëntes zich zeer vereerd voelen.
Zo’n houding ontstaat niet noodzakelijk vanuit slechte bedoelingen, toch is ze
deontologisch niet correct. En in de praktijk leidt het heel vaak tot erger.
Seksueel misbruik van patiëntes is misbruik van macht.» «Vaak zien we dat,
ondanks seksueel misbruik, de relatie met de hulpverlener nog een tijdlang
overeind blijft. Het slachtoffer is zelf niet in staat er een einde aan te
maken. Tot ze dan toch ondervindt dat dit geen wederzijdse, gelijke relatie is.
De klap is groot als ze daarachter komt.» WEINIG KLACHTEN: Het
internationale cijfer van vijf procent dateert van de jaren negentig. (5) «Een
concreet Belgisch cijfer is er niet, omdat er heel weinig klachten worden
ingediend en omdat bevragingen bij de therapeuten zelf erg arbitrair zijn. Maar
het ligt ongetwijfeld lager», zegt Leijssen. (6) Ze zetelt zelf in enkele
ethische commissies waarbinnen ze vaak geconfronteerd wordt met klachten over
misbruik. «In principe moeten enkel klachten waarbij kinderen betrokken zijn,
worden overgemaakt aan het gerecht. Altijd is de bewijsvoering een probleem,
omdat de feiten zich vaak binnen de muren van de consultatieruimte afspelen.
(7) Vaak is een rechtszaak trouwens het
laatste wat patiëntes willen, omdat ze het trauma dan opnieuw moeten beleven.
Ze willen alleen dat het stopt. En
wat we ook vaak zien, en dat is nog het vreemdste, is dat zelfs veroordeelde
hulpverleners nadien gewoon doorgaan met hun praktijk en nog veel patiëntes
trekken ook.» 'Gids Beroepsethiek - Waarden, rechten en plichten in
psychotherapie en hulpverlening' van Mia Leijssen is
uitgegeven bij Acco. [Tekst bij de foto:] Slachtoffers van misbruik door
hulpverleners stappen maar heel zelden naar de rechtbank.
Commentaar red. MdH: Het door prof. Mia Leijssen in bovenstaand
interview gestelde is deels zeer teleurstellend voor degenen die kennis en
inzicht in de problematiek ‘seksueel grensoverschrijdend gedrag (GOG) door
hulpverleners’ hebben verworven. Sommige van Leijssens stellingen zijn correct.
Diverse stellingen van de hoogleraar zijn echter niet correct noch conform de
stand van zaken wat betreft de wetenschappelijke kennis in dezen. Om binnen de
door haar geplaatste opmerkingen het kaft van het koren te scheiden, hebben wij
de correcte opmerkingen die zij plaatste in bovenstaand stuk vet gemaakt. De
incorrecte opmerkingen hebben wij genummerd en wij zullen die opmerkingen per
punt becommentariëren. Laten wij de correcte opmerkingen even vooropstellen en
onderstrepen want het is zeker niet de bedoeling alleen maar kritiek te
leveren. Het is dus inderdaad juist dat:
- Zaken van seksueel grensoverschrijdend
gedrag (GOG) door hulpverleners slechts zelden bij een rechtbank
terechtkomen. In België
gebeurt dat helaas nog in veel mindere mate dan in Nederland. Dit, o.a.
omdat men in België nog geen equivalent t.a.v. ons artikel 249(2)3 sr. (Wetboek van strafrecht)
kent, het artikel binnen ons strafrecht dat ‘ontucht met
misbruik van gezag’ door hulpverleners strafbaar stelt. In België kunnen
slachtoffers alleen maar klagen op basis van aanranding van de eerbaarheid
en verkrachting waardoor de kans op (succesvolle) vervolging helaas zeer
beperkt is. België is dan helaas ook een van de weinige landen die ons
omringen die nog steeds geen equivalent voor art. 249(2)3 sr. heeft
ingevoerd.
- Dat het vraagstuk ‘toestemming door de
patiënt’ irrelevant is, is helemaal correct. Of de patiënt al dan niet toestemming
geeft, doet inderdaad algeheel niet ter zake. Dit wordt ook wereldwijd
door alle beroepsgroepen erkend. Een patiënt bevindt zich binnen een
behandelrelatie per definitie in een ondergeschikte positie. Door het aan
behandelrelaties inherente machtsverschil tussen hulpverlener en patiënt
kan er nooit sprake zijn van enige instemming. Seksueel misbruik met een
kind wordt ook niet geaccepteerd indien het kind toestemming heeft
gegeven. Door de afhankelijkheid is een patiënt evenzeer als een kind niet
in staat alle gevolgen te kunnen overzien, de situatie correct in te
kunnen schatten en toestemming te kunnen geven wat betreft seksueel
contact. Grensoverschrijdend gedrag door hulpverleners wordt niet voor
niets ‘therapeutische incest’ genoemd.
Dit komt door de vele overeenkomsten tussen seksueel grensoverschrijdend
gedrag door hulpverleners met een incestueuze relatie. Een pleger van
seksueel GOG kan zich, zoals Mia Leijssen terecht stelt, dus ook nooit
terecht achter enige vorm van toestemming door de patiënt verschuilen.
- Het is correct dat hulpverleners in de
meeste gevallen meer dan één slachtoffer maken. De zaak Vincent Martin is in dezen
dus ook eerder typisch dan atypisch, zo bijzonder als de lopende zaak ook
door menigeen ervaren mag worden doordat dergelijke zaken in België
slechts zelden het licht zien. Mia Leijssen noemt ook de ‘slippery slope’
die inderdaad bijna altijd vooraf gaat aan het uiteindelijke misbruik. De
plegers van GOG bedienen zich van dezelfde tactieken die pedofielen
gebruiken om contact te maken met een kind. GOG door een hulpverlener kan
dus ook als een bewuste keuze van de pleger in kwestie bekeken worden. Er
wordt ‘grooming’ toegepast om het slachtoffer gewillig te maken. Ook is
het juist dat de klap voor het slachtoffer uiteindelijk groot is (zie: de gevolgen van GOG door hulpverleners voor primaire
slachtoffers) en dat het om machtsmisbruik c.q.
misbruik van positie en gezag gaat.
- Eveneens juist is dat veroordeelde
hulpverleners gebruikelijker wijze helaas als hulpverlener werkzaam kunnen
blijven. Dit leidt
ertoe dat het misbruik met patiënten zich in een groot aantal van de
gevallen voortzet en alsmaar weer nieuwe slachtoffers vallen. Veelal
vallen er veel slachtoffers, niet zelden zelfs tientallen per casus. In de
zaak Vincent Martin vernamen wij van een journalist dat de psychiater,
nadat hij wat betreft zijn beroepsuitoefening op non-actief was gezet,
minimaal één poging heeft ondernomen om in Nederland als psychiater aan de
slag te gaan. Helaas is er in de meeste gevallen aan de kant van de pleger
geen enkel besef wat betreft hun wandaden. Daarom proberen zij ook veelal
gewoon een nieuwe baan te vinden wanneer zij werden ontslagen.
Helaas heeft Mia Leijssen echter ook
stellingen geponeerd die niet juist zijn of die zelfs haaks staan op hetgeen
wetenschappelijk is aangetoond en al lang bekend is. Wij zullen de incorrecte
opmerkingen die de hoogleraar plaatste per punt becommentariëren.
(1) Het is absoluut niet juist dat het internationale cijfer voor
hulpverleners die seksuele misbruik plegen met patiënten bij 5% zou liggen. Internationaal onderzoek toonde aan dat het percentage
voor seksueel contact met patiënten en eerdere patiënten tussen de 1 en 17%
ligt. ‘Eerdere patiënten’ blijken bij nader onderzoek uiteindelijk dan echter
veelal gewoon patiënten te zijn geweest op het moment van het plegen van het
GOG. Het cijfer dat internationaal als percentage voor GOG door hulpverleners
wordt aangehouden is 10%. Aangezien dit bij
de hoogleraar bekend moet zijn, is het dan ook de vraag waarom zij ervoor koos
het percentage te halveren. Zij presenteert het voorkomen van het misbruik
hierdoor niet correct. Door de helft van het alom geaccepteerde percentage te
ontkennen, bagatelliseert zij het probleem dan ook. De vraag is helaas niet of
dat zo is maar waarom zij hiervoor koos. Binnen de psychotherapie gaat men
zelfs uit van 15% (zie o.a. W.
Tschan). In British Columbia bijvoorbeeld betroffen rond 50% van alle klachten
over GOG die een noodtelefoon bereikten klachten over een psychotherapeut en/of
psychiater. Daarbij waren toen slechts 11% van alle medische professionals in
British Columbia psychiaters. Het percentage binnen de GGZ ligt dus zelfs hoger
dan de 10% die men over het algemeen als gemiddelde aanhoudt. Hoe komt Lia
Meijssen er dan bij het over 5% te hebben, vragen wij ons dan toch serieus af.
In verband met het feit dat de vraag ‘hoe vaak komt GOG binnen de hulpverlening
voor?’ steeds weer tot het poneren van onjuiste stellingen leidt, zullen wij
binnenkort de rubriek FAQ (frequently
asked questions) aan onze website toevoegen. In dit kader zullen wij een in
september 2005 plaatsgevonden interview met de Amerikaanse professional Gary Richard Schoener publiceren, een
van de meest vooraanstaande professionals wereldwijd op het gebied van seksueel
misbruik door professionals. U zult de nieuwe rubriek dan in het hoofdmenu
aantreffen.
(2) Het is niet juist dat vooral vrouwen die eerder ervaringen van seksueel misbruik hebben opgedaan het slachtoffer van seksueel GOG door een hulpverlener worden. Er zijn tot dusver ook nog steeds geen kenmerken van patiënten bekend die in het bijzonder kwetsbaar zijn om het slachtoffer van GOG door een hulpverlener te worden. Het is juist dat sommige slachtoffers eerder seksueel werden misbruikt. Echter, er zijn ook vele slachtoffers van seksueel misbruik die ondanks het jarenlang volgen van therapieën nooit het slachtoffer van seksueel misbruik door een hulpverlener worden. Dé kwetsbaarheid bij uitstek ligt ook niet in het slachtoffer zelf maar veel meer dient de kwetsbaarheid gezocht te worden in het feit dat het om een ongelijke relatie gaat waarbinnen de machtsongelijkheid door de hulpverlener wordt misbruikt. Slachtoffers van GOG door hulpverleners zijn alles behalve een homogene groep. Kinderen, volwassenen, ouderen, vrouwen en mannen, hoog of laagopgeleid,… zij lopen ongeacht leeftijd, historie, opleiding of gender, alleemaal het risico het slachtoffer van seksueel misbruik binnen een behandelrelatie te worden. Het feit dat ongeveer 20% van alle vrouwelijke psychologen tijdens hun opleiding of later gedurende therapie het slachtoffer wordt van een hulpverlenende collega (zie b.v. Kenneth Pope), zal e.e.a verduidelijken. Zelfs degenen die dus tijdens hun opleiding op de gevaren werden gewezen en die kennis hebben van het mechanisme van overdrachten
kunnen zich veelal niet beschermen voor
grensoverschrijdend gedrag door een hulpverlener. Het is gewoon niet terecht
dat men het probleem vooral neerlegt bij slachtoffer van eerder seksueel
geweld. Mia Leijssen geeft aan dat slachtoffers van seksueel misbruik ‘vaak
zelf aansturen op seks’. Dit verschijnsel bestaat inderdaad wel, echter bestaat
het zeker niet in de mate die de hoogleraar door de term ‘vaak’ te gebruiken,
aangeeft. In 80 tot 95% van de gevallen van seksueel GOG door een hulpverlener
is er immers sprake van een van de hulpverlener zelf uitgaand initiatief.
Het beeld dat de hoogleraar schetst, is dus geenszins juist en het kan dan ook niet
de bedoeling zijn dat de beeldvorming door dergelijke incorrecte opmerkingen
ten onrechte negatief beïnvloedt wordt. De meeste slachtoffers van seksueel GOG
hebben dus niet zelf het initiatief genomen. Een aanzienlijk aantal had op het
moment van het GOG niet eens positieve gevoelens van overdracht voor de
betreffende hulpverlener. De bekende feiten op een dusdanige manier te
verdraaien – terwijl de hoogleraar beter dient te weten – zou dan ook wel
degelijk als een vingerwijzing naar patiëntes kunnen worden geïnterpreteerd en
tevens als een teken van ontkenning t.a.v. het gedrag van collegae geduid
kunnen worden. Het gaat hierbij ook niet erom aan de een of andere kant
(slachtoffer of dader) te gaan staan, maar het gaat erom hetgeen over het
onderwerp d.m.v. wetenschappelijk onderzoek en tientallen jaren ervaring bekend
werd op correcte wijze weer te geven zodat degenen die in het onderwerp
geïnteresseerd zijn ook correct geïnformeerd zullen worden.
(3) De hulpverleners die over de schreef
gaan zijn niet bijna altijd mannen. In de jaren ’70 al bleek dit niet het geval te zijn.
Ondertussen is al lang bekend dat er meer vrouwelijke plegers van GOG zijn dan
men eerder aannam. In zeker 20% van de gevallen, zo niet meer, gaat het dan ook
om een vrouwelijke hulpverlener die met een vrouwelijke en/of mannelijke
patiënt over de schreef gaat. Wij achten het dan ook kwalijk dat de hoogleraar
hiervan niet op de hoogte lijkt te zijn.
(4) De opmerking dat het cijfer van
seksueel misbruik door hulpverleners in België ‘ongetwijfeld lager’ zou zijn,
is niets meer dan een vermoeden dat bovenal met zeer grote waarschijnlijkheid
onterecht is. Er blijkt namelijk
dat er weinig verschillen aan te treffen vallen in diverse landen en/of op
diverse continenten. Wij vinden het dan ook stuitend dat de hoogleraar,
uitgaande van een al gehalveerd percentage dan ook nog zonder enige reden
aanneemt dat de situatie in België zoveel beter zou zijn dan in buurlanden of
elders ter wereld. Haar opmerking kan dan ook niet anders dan als ‘wishful
thinking’ geïnterpreteerd worden. Het is begrijpelijk dat zij, zelf
hulpverleenster zijnde, blijkbaar behoefte heeft het probleem minder ernstig te
doen voorkomen dan het helaas is. Het is begrijpelijk maar zeker niet
acceptabel.
(5) De opmerking ‘altijd is de
bewijsvoering een probleem’ is helaas ook niet juist. In veel gevallen is e.e.a. inderdaad moeilijk
aantoonbaar of te bewijzen. Echter, daardoor dat menige hulpverlener het
misbruik niet (uitsluitend) binnen de behandelkamer pleegt maar ook een sociale
relatie met de patiënt aangaat, is het in een groot aantal zaken toch heel goed
mogelijk om aan te tonen dat er sociaal en/of seksueel contact tussen
hulpverlener en patiënt heeft bestaan. Het
probleem in België is dat het strafwet nog niet over een apart strafwetartikel
beschikt waardoor het iets makkelijker zou worden het bestaan van seksuele
relaties tussen hulpverlener en patiënt aan te tonen. Het is dan ook dringend
noodzakelijk dat politici in België anno 2005 gaan nadenken over het instellen
van een equivalent voor ons art. 249(2)3 sr. In Nederland en Duitsland b.v.
bestaat dit artikel al sinds het begin van de jaren ’90 en het invoeren van dit
artikel blijkt al jaren zeer waardevol te zijn geweest. Mogen Belgische
politici in dezen ook eens over de grens gaan kijken om de waarde en de
mogelijkheden van dit strafrechtelijke artikel te bestuderen. Het invoeren van
het artikel zal ervoor zorgen dat seksueel misbruik door hulpverleners in de
toekomst beter aantoonbaar zal zijn en gebruikers van de gezondheidszorg in
België voortaan beter zullen zijn beschermd t.a.v. seksueel misbruik door
hulpverleners.
Vincent
Martin, bekend van VRT-programma ‘ Hoe?Zo!’, riskeert vijf jaar cel: Tv-psychiater voor rechter wegens verkrachting
patiënten – 7
september 2005 – Het Laatste Nieuws (Nele DOOMS) – DENDERMONDE/SINT-NIKLAAS – Vincent Martin
(48) uit Sint-Niklaas, de neuropsychiater die onder meer als panellid zetelde
in het VRT-programma ‘ Hoe?Zo!’, stond gisteren voor de correctionele rechtbank
van Dendermonde. De man moest zich verantwoorden wegens verkrachting en
aanranding van de eerbaarheid van zeven patiënten. Martin geeft toe dat er seksuele
betrekkingen waren. «Maar alles gebeurde op hun vraag en met hun toestemming»,
zegt hij. Van zowel burgerlijke partijen als openbaar ministerie kreeg hij voor
die stelling een serieuze veeg uit de pan. Het parket vraagt vijf jaar cel voor
de psychiater. Weggedoken in z’n
regenjas, met een sjaal rond het hoofd, daagde psychiater Vincent Martin op in
de Dendermondse rechtzaal. Hij deed er alles aan om niet herkend te worden. Ook
tijdens de behandeling van de zaak, bleef Martin fel voorovergebogen, met het
hoofd in de handen, op het beklaagdenbankje zitten. De beschuldigingen zijn dan
ook niet mis. De man zou als psychiater
zeven vrouwen aangerand hebben, van wie hij er vijf verkrachtte. Dat gebeurde
terwijl de vrouwen bij hem op consultatie kwamen in Sint-Niklaas in de periode
tussen 1999 en 2003. Toen in juli 2003 één van de slachtoffers klacht
indiende, ging de bal aan het rollen. Na een bericht in de media stelden nog
meer vrouwen zich burgerlijke partij. Martin
ontkende eerst formeel, maar gaf later schoorvoetend toe dat er seksuele
betrekkingen waren geweest. «Alles gebeurde evenwel met toestemming van de
vrouwen», verdedigde advocaat Jef Vermassen zijn cliënt. «Deontologisch gezien
had Martin inderdaad niet op hun avances mogen ingaan, maar daarom beging hij
nog geen fout op strafrechtelijk vlak. Het dossier krioelt van de verklaringen
waarin de vrouwen stellen dat ze hem graag hadden, hem lief en teder vonden.
Martin was in die periode oververmoeid en stond emotioneel zwak. Hij is dom
geweest om met deze vrouwen een seksuele relatie te beginnen, maar hij is geen
verkrachter. Alles is uit zijn context gerukt en dat maakt mijn cliënt nu tot
een monster.»
Bijkomend trauma
De stelling van de verdediging maakte de
burgerlijke partijen furieus. «Al deze vrouwen, die bij Martin kwamen
aankloppen voor hulp, hadden een trauma van seksueel misbruik achter de rug»,
verwoordde meester Jean-Pierre Westerlinck het. «Met zijn intellectuele bagage
als psychiater had Martin het heel makkelijk om op hun psychische zwaktes in te
spelen. Hij ging bij alle zeven op exact dezelfde manier tewerk. Wat begon met
een schouderklopje en een omhelzing, draaide uit op een kus en uiteindelijk op
strelingen en zelfs betrekkingen. In plaats van deze dames te helpen, heeft
Martin hen nog dieper in de put geduwd en met een bijkomend trauma opgezadeld.»
Meester Christine Mussche vertegenwoordigde een vrouw die ooit bij Martin
terechtkwam omdat hij door het parket als gerechtsdeskundige was aangewezen om
haar te onderzoeken. Enkele maanden later kwam de vrouw bij hem op consultatie.
«Martin schreef in zijn verslag aan het parket zelf dat de vrouw geen ‘ neen’
kon zeggen door eerder misbruik», benadrukte Mussche. «En dan later stellen dat
alles bewust met haar toestemming gebeurde, is ongelooflijk.» De rechtbank velt vonnis op 3 oktober.
Commentaar red. MdH: De advocaat van de
van seksueel misbruik verdachte Vlaamse psychiater stelt dat zijn cliënt “niet
op de avances van zijn cliënten had mogen ingaan”. De opmerking van de advocaat
getuigt van een grote mate van ondeskundigheid wat betreft het thema
‘grensoverschrijdend gedrag (GOG) door hulpverleners’. In 80 tot 95% van de gevallen is er namelijk sprake van dat niet de
cliënt maar juist de hulpverlener het seksueel contact initiëert. Meer
informatie over dit feit en andere wetenschappelijke feiten treft u in onze
rubriek WETENSCHAPPELIJKE FEITEN aan. Ook het
verdere betoog van advocaat Vermassen houdt geen stand en is niets meer dan een
typisch betoog van een daderadvocaat die maar wat roept omdat hij geen voet
heeft om op te staan. Dit is buitengewoon triest. Aan de ene kant omdat
zodoende rechters worden misleid aangezien die over het algemeen niet over
specifieke wetenschappelijke kennis t.a.v. GOG beschikken. Aan de andere kant
is het bedroevend en stuitend omdat door dergelijke, nergens op slaande
opmerkingen van een advocaat de slachtoffers verder getraumatiseerd worden. Wat
betreft de opmerking van Vermassen: “Het dossier krioelt van de verklaringen waarin de
vrouwen stellen dat ze hem graag hadden, hem lief en teder vonden.” De genoemde
stelling is in feite nietszeggend, tenminste wat betreft hetgeen de advocaat
ermee wilde zeggen. Hij meent er immers mee te kunnen aantonen dat de
toenmalige patiënten van Vincent Martin er wel zelf om gevraagd zullen hebben.
Het gestelde zegt echter niets meer dan dat zijn patiënten vertrouwen in hem stelden
en hem als professional gedurende enige tijd waardeerden. Het toont alleen maar
aan dat er sprake was van positieve
gevoelens van overdracht in de vorm van sympathie en
dankbaarheid. Dit is niets meer dan gebruikelijk binnen behandelrelaties want
bij gebrek aan de nodige sympathie zal een patiënt al gauw een andere
behandelaar gaan opzoeken. Tevens voert Vermassen aan “Martin was in die
periode oververmoeid en stond emotioneel zwak” waarmee hij de pleger in de
slachtofferrol plaatst. Afgezien daarvan
dat hij hiermee de ‘blame the victim attitude’ handhaaft, kan
emotionele zwakte en/of oververmoeidheid natuurlijk nooit als excuus voor welk
gedrag dan ook gelden. Juist een arts en in het bijzonder een psychiater dient
te weten dat hij in het geval van emotionele problematiek hulp dient te zoeken
bij een collega en in sommige gevallen dan ook zijn werk tijdelijk dient neer
te leggen. Daarnaast gaat het bij de vermelding van ‘emotionele zwakte’ ook met
zeer grote waarschijnlijkheid om bagatellisering van de problematiek die bij de
psychiater speelt. In meer dan de helft van de gevallen blijkt namelijk dat
professionals die grensoverschrijdend gedrag plegen aan een ernstige stoornis
lijden. In onze rubriek WETENSCHAPPELIJKE FEITEN treft u hierover
eveneens meer informatie aan. Psychische c.q. psychiatrische problematiek is in
de meeste gevallen van GOG de hoofdoorzaak voor het over de schreef gaan van
professionals. Wat betreft de opmerking van Vermassen “Alles is uit zijn
context gerukt en dat maakt mijn cliënt nu tot een monster.” kan met de
opmerking worden volstaan dat uit ervaring blijkt dat cliënten die het
slachtoffer van GOG door een hulpverlener worden het gebeurde juist bijna
altijd buitengewoon betrouwbaar weergeven. Van
een ‘uit de context rukken’ van gebeurtenissen is slechts zeer zelden sprake.
De meeste getuigenissen van slachtoffers wijzen juist een zeer grote mate van
coherentie op. Daarnaast treft men bijna altijd juist een sterke gerichtheid op
details aan aangezien details voor een slachtoffer heel erg belangrijk zijn.
Degene die de term ‘monster’ introduceerde, is de raadsman van de verdachte.
Wij mogen in ieder geval concluderen dat er bij een psychiater die ervan wordt
verdacht seksueel misbruik te hebben gepleegd met zeven aan zijn zorg
toevertrouwde patiënten en die tevens een patiënte ook nog adviseerde hoe zij
het beste zelfmoord zou kunnen plegen toen die haar huisarts had verwittigd
over het gebeurde (zie het artikel in Het Nieuwsblad van 6 sept. 2005) sprake
moet zijn van ernstige problematiek. Wel
of geen monster, duidelijk wordt uit het geheel dat de psychiater in het
vervolg niet meer de gelegenheid zou moeten krijgen wie dan ook voor wat dan
ook te mogen behandelen. De vraag hoeveel jaar gevangenis aan de arts zou
moeten worden opgelegd is dan ook niet de essentiële vraag in zo een geval.
Veel belangrijker is het dat de gebruikers van de gezondheidszorg in België
voortaan beschermd zullen zijn voor de onprofessionele, delinquente praktijken
van deze arts. Het opleggen van een definitief beroepsverbod alsmede het
opleggen van verplichte, langdurige therapie gericht op seksuele delinquentie
zijn dan ook veel belangrijker en efficiënter. Het opleggen van een
gevangenisstraf zou in de tweede plaats overwogen moeten worden c.q. zou een
additionele overweging moeten zijn. In ieder geval is het van het grootste
belang dat de psychiater een uitgebreid psychiatrisch onderzoek zal ondergaan
zoals dit in Nederland door het Pieter Baan Centrum wordt uitgevoerd. Hierdoor
zal blijken of wij met een monster te maken hebben of niet. Immers, psychopatie
wordt in gevallen van seksueel misbruik door professionals helaas met enige
regelmaat in de plegers aangetroffen. Voor het laatsgenoemde verwijzen wij
opnieuw naar onze rubriek WETENSCHAPPELIJKE FEITEN.
,,Van een schouder om op te huilen kwam er
seks'': Psychiater-gerechtsdeskundige Hoe?Zo! riskeert vijf jaar voor
misbruik patiënten -- 6 september 2005 -- Het Nieuwsblad -- In betere tijden zat
psychiater Vincent Martin (48) uit Sint-Niklaas als deskundige in het panel van
Hoe?Zo! en andere televisieprogramma's. Voor het gerecht loste hij dan weer via
hypnose verkrachtingszaken op en werd hij aangesteld om slachtoffers van
seksueel misbruik psychologisch te onderzoeken. Nu blijkt dat hij zijn
patiënten zelf seksueel zou hebben misbruikt. Op het proces gisteren in
Dendermonde eiste het openbaar ministerie vijf jaar cel. Toen hij gisteren
de rechtzaal binnenstapte, verborg psychiater Vincent Martin zijn gezicht
achter een sjaal. Totaal ontredderd antwoordde hij op de vragen van
rechtbankvoorzitter Freddy Troch. ,,Ik
wou een steun zijn voor mijn patiënten, een schouder om op te huilen.
Geleidelijk werd dat ook seksueel contact. Maar ik heb niemand verplicht. Dat
is telkens spontaan gegroeid en ik heb altijd gevraagd of ze dat goed vonden'',
verdedigde Martin zich.
Vijf vrouwen
De
gerechtsdeskundige zou het naar eigen zeggen van 1999 tot 2003 zelf emotioneel
moeilijk hebben gehad. Hij kende ook familiale problemen en zou daarom in die
periode met vijf vrouwelijke patiënten een seksuele relatie zijn gestart. ,,Ik
weet dat ik een beroepsfout heb gemaakt. Maar ik ben ook maar een mens en had
blijkbaar niet de kracht om daaraan te weerstaan'', stelt Martin. Procureur
Johan Vander Stichele schetste een heel ander beeld dan dat van een minzame
psychiater. Volgens het openbaar ministerie maakte Vincent Martin op
schandalige wijze misbruik van zijn machtspositie, om patiënten die bij hem in
therapie kwamen om een verkrachting te verwerken zelf te misbruiken. ,,Uit alle verklaringen blijkt dat zijn therapie
langzaam maar zeker overging in seks. En dat met patiënten waarvan Vincent
Martin als geen ander wist dat ze geen 'neen' durfden te zeggen. Dat schreef
hij zelf in een gerechtelijk verslag over een vrouw die seksueel werd misbruikt
en hij in opdracht van het parket onder hypnose had onderzocht. Later
verkrachtte hij die vrouw zelf'', haalde procureur Vander Stichele vlijmscherp
uit. Aan de politie verklaarden enkele slachtoffers dat hun lot
in de handen van Martin lag. ,,We hadden de macht niet om ons te verzetten. Zo
keken we naar hem op.''
Aanzet tot zelfmoord
Volgens
de slachtoffers begon het telkens met een schouderklop, dan met kussen,
strelingen onder de kledij en uiteindelijk penetratie. ,,Ze werden afhankelijk van hem en hun wil was
gebroken. In plaats van geholpen te worden werden ze nog dieper in de put
geduwd'', stelde advocaat Jean-Pierre Westerlinck. Zijn cliënte
bracht de zaak aan het rollen door als eerste in 2003 tegen Vincent Martin bij
de politie een klacht in te dienen. Vooraf
had de vrouw haar huisarts verwittigd. Toen Vincent Martin dat vernam, zou hij
de vrouw zelf hebben willen helpen zelfmoord te plegen. ,,Hij schreef me een
medicijn voor en gaf me de raad dat in te nemen, mijn auto in de garage te
rijden en de motor te laten draaien'', vertelt het slachtoffer. ,,Ik zou
volgens Martin dan een zachte dood sterven.'' Met een ander
slachtoffer voerde hij via e-mails regelmatig gesprekken. Daarin noemde Vincent
Martin zich Vini. Volgens zijn advocaat Jef
Vermassen blijkt ondermeer uit die e-mails dat het slachtoffer
zelf een seksuele relatie wou met Vincent Martin. Anderen zouden zelfs listen
hebben gebruikt om 's avonds op consultatie te kunnen komen en seks te kunnen
hebben. Ze zouden allemaal hebben toegestemd. Vermassen vroeg om de
gerechtsdeskundige opschorting van straf te verlenen. Op 3 oktober velt de rechtbank het vonnis.
Commentaar red. MdH: Het excuus
van de eerder beroemde en nu beruchte Vlaamse psychiater luidt: ‘emotionele
problemen en familieproblemen’. Ten aanzien van zijn eigen problemen blijkt de
psychiater niet in staat te zijn professionele termen te gebruiken. De DSM IV
gebruikt hij blijkbaar alleen maar voor patiënten, exclusief zichzelf, waarbij
het gebrek aan vaardigheid onderscheid te kunnen maken tussen ‘het aanbieden
van een schouder om op te huilen’ en ‘het aanzetten van een patiënte tot
zelfmoord’ alleen al verduidelijkt dat hij er zeker goed aan zou doen zijn eigen
problemen eens in het kader van de DSM IV te gaan bekijken. In meer dan de helft van de gevallen blijkt namelijk
dat professionals die grensoverschrijdend gedrag (GOG) plegen aan een ernstige
stoornis lijden. In onze rubriek WETENSCHAPPELIJKE FEITEN treft u
hierover meer informatie aan.
Mysterieuze
zelfmoord Britse nachtzuster -- 1 september
2005 -- Algemeen Dagblad -- Nachtzuster
Anne Grigg-Booth (52) wordt ervan verdacht drie patiënten te hebben
vermoord op haar afdeling in het Airdale
Algemeen Ziekenhuis in Keighley, in het noorden van Engeland. Maar volgens
de politie heeft de vrouw veel meer slachtoffers op haar geweten. Hoeveel
patiënten de nachtzuster precies in haar handen liet sterven, kan nooit meer
worden achterhaald nu de zuster dood in haar huis is aangetroffen. De vrouw,
die zich in april voor de rechter had moeten verantwoorden, heeft
waarschijnlijk zelfmoord gepleegd. Grigg-Booth, een gescheiden vrouw met één
zoon wordt ook wel omschreven als Harold
Schipman de tweede, naar de beruchte Britse arts die zo'n 250 van zijn oude
patiënten ombracht met krachtige pijnstillers als morfine en diamorfine. Naar
aanleiding van deze schokkende zaak stelde de leiding van het Airdale
ziekenhuis een routine-onderzoek in naar het gebruik van medicijnen. Ze
ontdekte grote verschillen in de voorraden en voorgeschreven pijnstillers. Het
spoor leidde in alle gevallen naar Grigg-Booth, die als nachtzuster zo'n beetje
in haar eentje haar afdeling leidde. Ze
werkte al 25 jaar in het ziekenhuis toen ze in juni 2000 met haar dodelijke
missie zou zijn begonnen. In februari 2003 schorste het ziekenhuis haar. De
onderzoekers keken naar zeventig verdachte doden, maar uiteindelijk klaagde de
politie haar slechts aan voor drie moorden. Grigg-Booth heeft de aanklachten
altijd ontkend. Ook heeft ze nooit toegegeven dat ze de oude patiënten uit
medelijden veel pijnstillers toediende.
Shipman stole
victim's jewellery -- August
31, 2005 – BBC -- Shipman stole from
at least one of his 250 victims. An investigation into jewellery found at
the home of serial killer Harold Shipman
has ended with one ring being returned to a victim's family. Police believe Shipman stole more than 30
pieces of jewellery from his victims but they have not been claimed. They were
auctioned in secret and the money given to Victim Support. Of about 100 items
investigated, two thirds were returned to the GP's wife, Primrose. Shipman, who
hanged himself, killed an estimated 250 people. 'Terrific job': The
jewellery, including rings, bracelets, earrings and necklaces, were found in
the Shipmans' bedroom, during a search of their home in Hyde,
Nurse
'could have murdered more' -- August 30,
2005 – BBC News -- The offences are
said to have been committed between 2000 and 2002. A nurse who was charged with the murder of
three patients in
Libië
eist geld van Sofia voor verpleegster – 18 augustus 2005 – Het Parool – TRIPOLI – Libië eist van Bulgarije
smartegeld voor de vrijlating van vijf
Bulgaarse verpleegsters die vorig jaar in Libië ter dood zijn veroordeeld
omdat ze opzettelijk het aids-virus zouden hebben verspreid door de toediening
van besmet bloed. Ze werden in 1999 gearresteerd.
Big-Brotherverpleegkundige
mogelijk geschorst -- 11 augustus
2005 -- Verpleegkundenieuws -- Volgens velen is ze de grote smaakmaker van de lopende Britse Big Brother-serie.
Toch wordt verpleegkundige Makosi
Musambasi mogelijk geschorst vanwege
onveilige seks met een andere bewoner. Daarmee
zou ze de goede reputatie van het vak in diskrediet hebben gebracht. Musambasi
wordt vooral verweten onveilige seks te hebben gehad tijdens een
bubbelbadscène. Daarnaast zou ze in de serie hebben gezoend met een vrouw, een
man oraal bevredigd hebben en constant naakt rondlopen. Bij de Britse
organisatie die de kwaliteit van verpleegkundigen bewaakt (de Nursing and
Midwifery Council) kwamen daarop al snel verschillende klachten over haar
binnen. Collega’s menen dat ze als verpleegkundige altijd het goede voorbeeld
moet geven. Eén collega diende zelfs een officiële klacht in, die de
vakvereniging nu officieel onderzoekt. Mogelijk wordt ze geschorst.
Speciaal voor de serie heeft de
24-jarige Zimbabwaanse ontslag genomen als cardiologieverpleegkundige.
Vorige week zei ze na Big Brother graag weer als verpleegkundige aan de slag te
aan. Bij het publiek heeft ze zich inmiddels wel populair gemaakt, ze maakt dan
ook een aanmerkelijke kans de serie te winnen.
Commentaar red. MdH: Het is een hoopgevende ontwikkeling dat in Groot
Britannië een collega zelfs een officiële klacht over de verpleegkundige durfde
in te dienen omwille van de mogelijker wijze nadelige gevolgen voor het vak
door de manier waarop de verpleegkundige zich in het openbaar gedraagt.
Eindelijk eens een voorbeeld van een collega die daadwerkelijk collegiaal is en
voor zijn/haar eigen vak opkomt en zodoende poogt ervoor te zorgen dat het
aanzien van de beroepsgroep niet zal lijden onder het gedrag van een enkel lid
van de groep. Gedrag dat niet voorbeeldig genoemd kan worden. In verhouding tot
de stand van zaken betreffend beroepsverenigingen in Nederland en het indienen
van klachten die niet van een patiënt van een beroepsbeoefenaar afkomstig zijn
en die dus niet per sé over de behandelrelatie gaan, lijkt Groot Britannië een
hele stap verder te zijn. In Nederland
proberen (para)medische beroepsverenigingen namelijk klachten zoveel mogelijk
tegen te houden indien de klager geen patiënt/cliënt is en/of het niet direct
over verwijtbaar gedrag binnen een behandelrelatie gaat. Zo bekommert zich
menige beroepsvereniging niet om onprofessionele geschriften die leden van de
vereniging publiceren. De beroepsvereniging voor psychiatrie (NVvP) en de
beroepsvereniging voor psychologen (N.I.P.) bijvoorbeeld hebben al bewezen er
niet van gediend te zijn klachten over onprofessionele geschriften van leden in
behandeling te willen nemen en/of gegrond te willen verklaren. Hieruit kan
helaas alleen maar de conclusie getrokken worden dat onze beroepsverenigingen
nog steeds onvolwassen zijn en het belang van hun reputatie nog steeds niet
volledig begrijpen. Een droevige conclusie. Mogen onze beroepsverenigingen een
voorbeeld nemen aan de Britse beroepsverenigingen!
Verpleegster gaf patiënten
diarree -- 4 augustus 2005
-- Het Laatste Nieuws -- Een voormalige
hulpverpleegster is veroordeeld tot een gevangenisstraf van tien maanden.
Ze had samen met een andere verpleegster patiënten in een verzorgingstehuis
laxatieven toegediend om ze ziek te maken. De
39-jarige Susan Mejak gaf samen met haar
collega Kim Koah vijf patiënten melk met magnesium, waardoor die te kampen
kregen met zware diarree en uitdrogingsverschijnselen. Het tweetal deed dit om wraak te nemen op een andere verpleegster die
de volgende shift van dienst was, en waar Koah ruzie mee had.
Duitse
arts aangeklaagd voor dood acht patiënten -- 4 augustus 2005 – Telegraaf -- HANNOVER
- Een 55-jarige Duitse arts is in
staat van beschuldiging gesteld voor doodslag
op acht van haar patiënten. Zij zou de slachtoffers, die aan kanker leden,
een overdosis morfine hebben gegeven. Zelf houdt ze vol dat de patiënten zelf
wilden sterven, aldus de openbare aanklager donderdag. Volgens de openbare
aanklager hebben de patiënten van de vrouw, die werkte in een ziekenhuis in het Noord-Duitse Langenhangen, niet expliciet
aangegeven dat zij wilden sterven. Bovendien is euthanasie in Duitsland niet toegestaan.
Ze kan vijftien jaar gevangenisstraf krijgen. De zaak kwam in september 2003
aan het rollen toen een zorgverzekeraar aangifte deed tegen de arts. Zij raakte
daarop haar vergunning kwijt en zat enkele weken vast voor verhoor, tot
ongenoegen van veel van haar patiënten.
Dokter
wordt beschuldigd van vijfvoudige moord –
3 augustus 2005 – medinieuws.be -- Een dokter uit
Oostende is in verdenking gesteld voor
vijfvoudige moord. De directie van twee
rusthuizen beweert dat de man vijf hoogbejaarde patiënten heeft laten
sterven. De arts ontkent en zegt dat hij enkel geprobeerd heeft om de pijn te
verzachten.De dokter had patiënten in twee
rusthuizen in Oostende. In de afgelopen drie jaar zou hij volgens de
directie vijf hoogbejaarde en
dementerende bewoners van de rusthuizen een spuitje morfine gegeven hebben
waardoor ze korte tijd later overleden. De dokter blijft erbij dat hij enkel de
pijn wou bestrijden en dat hij overleg pleegde met de familie en met het
verplegend personeel. De dokter is vrijdag aangehouden en in verdenking gesteld
voor de vijf moorden, omdat de
voorwaarden van de euthanasiewet niet vervuld waren. Zo was er geen toestemming
van de betrokkene of is de mening niet gevraagd van een andere arts. Maar
verder onderzoek heeft uitgewezen dat er wel degelijk overleg is geweest met de
families en dat die de dokter steunen. Daarom heeft de raadkamer de man
vanmorgen vrijgelaten zonder voorwaarden. Enkele deskundigen gaan de zaak nu
onderzoeken. Op basis van hun verslag
moet de raadkamer uiteindelijk oordelen of de dokter buiten vervolging wordt
gesteld of voor vijf moorden naar assisen wordt verwezen. De dokter mag
voorlopig aan de slag blijven. "De Orde van Geneesheren kan mogelijk later
wel een tuchtprocedure starten", zegt Lieven Woestyn, voorzitter van de
Orde in West-Vlaanderen.
Blind eye to complaints allowed
psychiatrists to abuse patients – July 28, 2005
– British Medical Journal (2005;331;175- BMJ), Clare Dyer -- An NHS culture of turning a blind eye
allowed two psychiatrists to get away with sexually abusing scores of
vulnerable women patients through the 1970s and 1980s. This was the conclusion
this week of the report of an independent inquiry commissioned by the
Department of Health. Concerns and complaints about William Kerr and Michael
Haslam were never acted on by the NHS, and they were allowed to retire in 1988.
They were also allowed to remove themselves voluntarily from the medical
register, avoiding disciplinary action by the General Medical Council.
Complaints were ignored, consultants were seen as ³all powerful,² and
colleagues were reluctant to raise concerns about fellow professionals,
concluded the inquiry¹s panel, which was chaired by Nigel Pleming QC. Haslam,
71, was jailed in 2003 after he was convicted of four counts of indecently
assaulting patients. A conviction for rape was later quashed by the Court of
Appeal. Kerr, 77, who has a brain wasting disease, was convicted in his absence
of one count of indecent assault in 2000. He was given an absolute discharge
but placed on the sex offenders¹ register. ³Patient complainants largely got
nowhere, professional complainants often fared worse, attracting blame,
criticism and a degree of professional ostracism that deterred others from
following their lead,² the report said. Professionals were reluctant to take
any action against consultants out of ³a misguided sense of loyalty and fear of
confrontation,² and administrators devised mechanisms to protect themselves
rather than patients. The inquiry heard evidence that Kerr, who worked at Clifton Hospital in York from 1965
until his retirement in 1988, was guilty of ³sexualized behaviour² with at least 67 women. Some had come
forward only during the inquiry, but 38 claimed to have made disclosures at the
time, not one of which was investigated. Haslam, who was appointed a consultant
at
Britse
undercover-verpleegkundige maakt onthullende beelden – 28 juli 2005 –
Verpleegkundenieuws -- Het Britse
televisieprogramma Panorama heeft schokkende beelden uitgezonden over de
zorg in een Brits ziekenhuis. Voor de beelden heeft het programma een
undercover-verpleegkundige met camera ingezet. De verpleegkundige en journaliste Margaret Haywood werkte drie
maanden als uitzendkracht in het ziekenhuis en maakte in die tijd stiekem
televisieopnames. Ze werkte op een afdeling waar vooral oudere mensen liggen.
In de uitzending was te zien hoe verpleegkundigen het eten van patiënten
opaten, terwijl de patiënten niet zelfstandig konden eten. Ook leden terminale
patiënten onnodig veel pijn, omdat ze onvoldoende pijnmedicatie toegediend
kregen. Daarnaast moesten patiënten lange perioden wachten voordat ze naar het
toilet mochten. De verpleegkundigen reageerden niet op verzoeken daartoe. Een
van de schokkendste bevindingen was dat patiënten ongemerkt en alleen
overleden. Het ziekenhuis (Royal Sussex
County Hospital in Bristol) erkent dat er eind vorig jaar nog problemen
waren op de betreffende afdeling. Na een aantal klachten is er begin 2005 een
nieuwe manager aangesteld en zijn er andere verbeteringen doorgevoerd. Maar
volgens het BBC-programma heeft dat niets geholpen: de problemen bleven
voortbestaan tot aan de opnames in mei. Volgens de programmamakers was deze
undercovermethode de enige manier om het publiek echt te laten zien wat er
gebeurt in Britse ziekenhuizen. De
verpleegkundige en journaliste schreef ook een dagboek dat is gepubliceerd op
de BBC-site. Voor de uitzending van Panorama kun je hier klikken: http://news.bbc.co.uk/1/hi/programmes/panorama/4655929.stm#
. Voor het dagboek van Margaret Haywood kun je hier klikken: http://news.bbc.co.uk/1/hi/programmes/panorama/4701651.stm
Board of
Medicine disciplines five doctors --
- Dr. Richard B.
Hawkins, who practiced at 117 Perimeter Road, Nashua, lost his
- Dr. Moo K. Kim
practiced in
- Dr. Souhail A. Asfouri (also known as El-Asfouri), who practiced
obstetric and gynecological surgery at Huggins Hospital in Wolfeboro in
2000 and 2001 was reprimanded for keeping poor notes on a patient and then
altering her record after surgery. The patient has brought a malpractice
lawsuit, alleging medical negligence, lack of informed consent prior to
surgery and irregularities in the medical record. Asfouri now lives in
- Dr. Alan M.
Stein, who practices family medicine at the Suncook Family Health Center, was reprimanded for
not ordering a colonoscopy for a patient with a family history of colon
cancer and who suffered from rectal bleeding. Stein performed a
sigmoidoscopy, which provides only a view of a small section of the colon.
A biopsy showed that a sizable polyp found at the outer limits visible
through the sigmoidoscope was non-cancerous. No follow-up diagnosis was
done. Two years later, the patient, who later sued, sought emergency
treatment for abdominal pain. A colonoscopy revealed two or more cancerous
lesions requiring colon surgery. The consent agreement requires Stein to
undergo at least 20 hours of continuing medical education on diagnosing
colon cancer.
- Herb T. Meyer,
a doctor of osteopathy who practices out of a home office in Danville, was found to have
prescribed opiates to patients inappropriately and inadequately documented
his treatment of the patients with "disorganized handwritten
notes." Meyer was required to undergo a global assessment of his
ability and skills as a physician, at his own cost, and to participate in
any remedial education recommended by the Center for Personalized
Education for Physicians.
Doctor
Accused of Stalking Patient -- July 27, 2005 – kpho.com, Chris Hayes --
Audio from one of the saved voice mail messages said, "I want to give you
a call and come over and see you sweetie because I haven't seen you in quite a
while... and I don't want you to be Biegen deprived you know what I mean?"
This phone call came from the office of Dr. David Biegen. Theresa Bass said
it's one of many, constant phone calls, along with notes and even an expensive
gift she received after the doctor was appointed to her case. "I haven't
seen you in awhile, I hope you got Biegen deprivation." The courts
assigned Dr. Biegen to Bass in the criminal case against her for aggravated
driving under the influence. "I'll be in court on Tuesday, with you if
that's okay. I'll stand right next to you." Theresa Bass told us, "He
was supposed to restore me to stand competency for my DUI case." Theresa
Bass is now in Estrella jail after failing a urine test for alcohol. She was
out of custody at the time of the phone calls and she told us Dr. Biegen's
behavior only aggravated her situation. Theresa Bass told us, "I
feel gross. I mean, I've secluded myself from people, you know I just don't
want to be around people." Bass's husband Roy provided the 5i-team with
nearly 30 minutes of voice mails -- consisting of 13 phone calls in the few
days before Theresa went to jail. Audio from another call said "Are you as
good looking as you were before? I don't even remember." Roy Bass
commented, "He's not helping her." Theresa said the Doctor even came
by her apartment -- sometimes several times a day. "I didn't know how to
respond because I know he writes reports to the court." Audio said,
"...wanted you to know that I'm thinking of you and I care about you...
and I hope you feel the same way about me sweetie." Theresa and Roy
believe the audio should be a concern to all of Dr. Biegen's patients -- and to
taxpayers. Another call said, "Hey good looking', this is good lookin''
calling. I'm down at the Buckeye Jail... I'm going into the psychiatric unit to
see some lunatic and I'll call you when I get out sweetie, Bye Bye." Bass
said he pulled up to the home one day to find a note to Theresa -- written on
the back of another patient's confidential form. Another day, he said the
doctor left this pricey pearl necklace. Audio says, "I haven't seen you
wear that damn necklace yet I want to see that necklace on you, but preferably
with nothing else." Roy Bass said, "I'm thinking this is one sick
doctor." The 5i-Team went to the doctor for answers. Chris Hayes said,
"Dr. Biegen, Chris Hayes with the 5i-team, how are you? [Dr. Biegen] Hello
Chris. [Hayes] What do you have to say about the allegations you were stalking
your patient? [Dr. Biegen] Got nothing to say about anything Chris leave me
alone. [Hayes] Well we have this audio tape where you make constant phone calls
to a patient. Is that appropriate for a therapist? [Dr. Biegen] Chris, Chris
leave me alone I told you, my attorney will call you, if you want to talk to
him." His Attorney hand-delivered a letter to CBS 5 saying "Dr.
Biegen never submitted a bill" to the County in this case. The attorney
didn't deny any of Dr. David Biegen's actions -- but generally questioned
Theresa Bass's credibility. He also claims the doctor's "professional
relationship with Mrs. Bass had ended prior to the development of any
relationship." A superior court judge is currently considering whether to
remove the doctor from all court cases. Biegen is currently under contract with
the Court -- and paid as much as $600 for some examinations and $150.00 per
hour for an appointment. The judge has already ordered that Dr. Biegen "is
not to receive any new cases." Theresa hopes for stronger action. She
said she almost didn't stand up for herself. "I was scared to come forward
too, because I don't know how much pull he had, but I'd rather go to
prison." Roy Bass added, "If it were you or I stalking somebody like
this, we'd be arrested." Dr. David Biegen did apologize to the court
saying "I never meant to harm anyone. I certainly never meant to disrupt
anybody's sense of well-being or psychological well-being." The judge and
court administrator in this case won't comment until they've decided whether to
remove Dr. Biegen from all cases. A representative with the Board of Psychology
said they won't be even be able to consider disciplinary action until late next
month. Count on us to stay on top of this developing story.
National
online registry of sex offenders launched -- July 21,
2005 --
Child psychiatrist settles claim he
molested patient: Incidents allegedly occurred in late '70s when boy was 13 -- July 14,
2005 -- SF Chronicle, Alan Gathright -- SAN MATEO - A prominent San Mateo child psychiatrist has reached a confidential
lawsuit settlement with a former patient who accused Dr. William Ayres of repeatedly molesting him when he was a
13-year-old boy in the late 1970s. The settlement was submitted to San Mateo
County Presiding Judge George Miram on Tuesday, the day after a civil trial was
scheduled to begin. The settlement was confirmed by Robert Tobin, an attorney for the now-40-year-old former patient, and
by Ayres' attorney, Donald Putterman. Neither side would reveal the terms.
Putterman said that Ayres "hotly disputed" the allegations against
him. "Hotly disputed cases are often settled," Putterman said. In
reaching the settlement, "nobody conceded anything," he added. Filed
in December, the lawsuit cast a cloud over the
high-profile career of Ayres, a past president of the
Omstreden
Britse kinderarts uit ambt gezet -- 15
juli 2005 -- Telegraaf -- LONDEN - De
omstreden Britse kinderarts Sir Roy Meadow heeft vrijdag een verbod
opgelegd gekregen op het uitoefenen van zijn beroep. De arts werd door het medisch tuchtcollege schuldig
bevonden aan ernstige ambtsovertredingen en is uit het register geschrapt. De 72-jarige medicus heeft
"foute" en "misleidende" informatie gegeven toen hij optrad
als getuige deskundige in het proces tegen de advocate Sally Clark. De vrouw
werd in 1999 mede op basis van de getuigenis van Meadow schuldig bevonden aan
de moord op haar zoons Christopher en Harry. Vier jaar later sprak een hof van
beroep de vrouw vrij. Meadow trad ook op als deskundige in de geruchtmakende
processen tegen Angela Cannings en Donna Anthony die eveneens hun kinderen
zouden hebben gedood. In hoger beroep werden beide vrouwen eveneens
vrijgesproken.
Ambulancier in cel voor
lijkenpikkerij -- 29 juni 2005 --
Het Laatste Nieuws -- Een 29-jarige
ambulancier zit in de cel omdat hij verschillende overleden mensen beroofd
heeft. De man werkte voor een
privé-ambulancedienst die in opdracht van de politie of het gerecht lijken naar
het mortuarium vervoerde. Fouilleren: De man bekende dat hij onderweg even zijn
ziekenwagen aan de kant zette en de jaszakken van de dode fouilleerde. Hij vond
dat zijn baas hem te weinig betaalde.
Artsen Guantanamo
Bay adviseerden bij verhoren -- 24
juni 2005 -- ANP -- WASHINGTON - Militaire
artsen in het detentiecentrum Guantanamo Bay hebben geholpen bij opvoeren
van druk tijdens verhoren van gedetineerden. De artsen adviseerden ondervragers
hoe zij het beste psychologische druk op de gevangenen konden uitoefenen en
eventueel gebruik konden maken van hun angsten. Dat blijkt uit gesprekken die
de krant The New York Times heeft
gevoerd met verscheidene mensen die eerder betrokken waren bij het afnemen van
verhoren op Guantanamo Bay, zo meldde de krant op vrijdag. Een woordvoerder van het Pentagon wilde niet reageren op de
aantijgingen. Hij suggereerde wel dat een deel van de artsen op de militaire
basis niet gebonden was aan de ethische codes voor medici. De reden is dat deze
artsen geen patiënten behandelden maar eerder waren aangenomen als
‘gedragsdeskundigen’, aldus The New York Times.
Altenpflegerin gesteht Tötung von Patientinnen in Bonn
--- 23.Juni 2005 -- NZZ Nr. 144 -- Eine
27-jährige Altenpflegerin hat zugegeben, dass sie sechs Patientinnen zwischen 78 und 93 Jahren alt getötet hat. Sie
hatte drei der ihr anvertrauten Personen mit einem Kissen erstickt, in drei
Fällen habe sie tödlichen Erstickungsanfällen zugesehen, ohne Hilfe zu leisten.
In allen sechs Fällen war von den untersuchenden Ärzten eine natür-liche
Todesursache festgestellt worden. (Bericht afkomstig uit PSM Info nr.15, augustus/september 2005)
Verpleegster bekent moord op zes
patiënten in Bonn – 23 juni 2005 –
NZZ Nr. 144 (Vertaling: Red. MdH) – Een
27-jarige verpleegster gaf toe zes
patiënten in de leeftijd van 78 tot 93 jaar te hebben gedood. Drie van haar
patiënten heeft zij door middel van een kussen laten stikken. In drie gevallen
heeft zij zonder enige actie te ondernemen toegezien hoe de patiënten door
gebrek aan zuurstof overleden. In alle gevallen hebben artsen eerder een
natuurlijke doodsoorzaak geconstateerd. (Bericht afkomstig uit PSM Info nr.15, augustus/september 2005)
Patholoog mag
nooit meer werken in Engeland -- 22 juni 2005 -- Volkskrant -- AMSTERDAM
- De Nederlandse arts Dick van Velzen
is deze week door het Medisch
Tuchtcollege in Engeland geschrapt uit het Britse artsenregister, omdat hij
de organen van meer dan 800 overleden kinderen heeft verwijderd zonder dat hun
ouders daarvoor toestemming hadden gegeven. Dit gebeurde tussen 1988 en 1995,
toen Van Velzen als hoogleraar werkzaam
was in het Alder-Hey kinderziekenhuis in Liverpool. Daardoor heeft hij het
vertrouwen van patiënten in artsen ernstig ondermijnd, oordeelde de
tuchtrechter. De Britse justitie besliste eind vorig jaar dat het niet mogelijk
is om de Nederlandse arts strafrechtelijk te vervolgen, omdat niet meer te
bewijzen is van wie de uitgenomen organen, die in tweeduizend potten stonden
opgeslagen in de kelder van de Liverpoolse kliniek, afkomstig zijn. Van Velzen
was niet bij de zitting aanwezig. Hij is
nog wel opgenomen in het Nederlandse artsenregister en mag dus strikt genomen
in Nederland als dokter werkzaam zijn. De huidige wet staat niet toe dat het
Britse verbod zijn beroep nog ooit in Engeland uit te oefenen, automatisch ook
voor Nederland geldt. Er is geen Europees beleid ten aanzien van artsen die
zich misdragen, aldus een woordvoerster van de inspectie voor de gezondheidszorg.
Van Velzen kan pas uit het Nederlandse register worden geschrapt, als het
Nederlands tuchtcollege daartoe besluit op grond van een ernstige fout die in
Nederland is begaan. De kans dat Van Velzen een medische praktijk zal
uitoefenen in Nederland is nihil. Tussen
1999 en 2001 werkte de patholoog-anatoom in het Westeinde ziekenhuis in Den
Haag (thans Haaglanden), maar toen zijn verleden bekend werd (na publicatie van
een Engels onderzoeksrapport), moest hij daar vertrekken. Hij kreeg een
afkoopsom. Sindsdien is hij spoorloos. Wie het telefoonnummer belt op zijn
laatst bekende adres krijgt een antwoordapparaat. Van Velzens praktijken werden
pas bekend na zijn vertrek uit Liverpool, in 1999. Hij had de organen uit meer
dan 800 kinderlijkjes verwijderd voor onderzoek, zei hij indertijd. Maar in
werkelijkheid werden slechts enkele tientallen organen (of delen daarvan)
onderzocht. Omdat het ziekenhuis weigerde voldoende geld voor
onderzoekspersoneel beschikbaar te stellen, volgens Van Velzen. Het Britse tuchtcollege acht bewezen dat
hij onjuiste overlijdensverklaringen afgaf, vaak maanden na het overlijden.
Nederlandse ‘Dokter Frankenstein’
berispt – 21 juni 2005 – Telegraaf – LONDEN / AMSTERDAM
– De Nederlandse patholoog-anatoom dr. D. van Velzen, die jarenlang in Groot
Brittannië middelpunt was van een omvangrijk schandaal rond de opslag van
duizenden illegaal uitgenomen organen van overleden kinderen, is alsnog
schuldig bevonden. Vier jaar nadat Dick van Velzen, op voorspraak
van de Britse regering, internationaal werd afgeschilderd als de ‘Dokter
Frankenstein van de 21e eeuw’, heeft The General Medical Council
(GMC) hem nu keihard op de vingers getikt. De GMC verwijt Van Velzen
‘medisch-professioneel wangedrag’ wegens het verwijderen van organen en
weefsels uit de lichamen van 850 kinderen, ‘zonder dat de betrokken ouders
daarvan in kennis werden gesteld’. De GMC is een instantie die het midden houdt
tussen het medisch tuchtcollege en de gezondheidsinspectie. ‘Ik heb al die
jaren geweten dat ik moest hangen. Daar was het de GMC om te doen’, aldus Van
Velzen gisteravond.
‘Dr. Death’ geschrapt als
Brits patholoog: Nederlander stal organen overleden baby’s – 21 juni 2005 – Het Parool – MANCHESTER –
De Nederlandse hoogleraar Dick van
Velzen is gisteren officieel uit het
Britse medisch register geschrapt, omdat hij jarenlang organen uit
kinderlijkjes had gehaald in ziekenhuis Alder Hey in Liverpool. Nederland en alle andere Europese landen
hebben de beslissing van de Britten overgenomen. Van Velzen, die tussen
1989 en 1995 patholoog in het ziekenhuis was, bewaarde er duizenden organen van
baby’s en peuters zonder registratie en zonder toestemming van de ouders. Als specialist in het wiegedoodsyndroom was
Van Velzen voor veel van deze ouders de laatste en belangrijkste hoop op een
plausibele verklaring voor de dood van hun kind. Toen in het ziekenhuis in 1999
meer dan tweeduizend potten met de lichaamsdelen van 850 baby’s en peuters
werden ontdekt, bleek al snel dat Van Velzen als plunderaar was opgetreden.
Gisteren werd de 56-jarige Nederlander
door de Algemene Medische Raad (GMC)
uit het Britse medisch register geschrapt. De
patholoog, afkomstig uit Oegstgeest, was niet aanwezig tijdens de zaak in
Manchester. De zaak kwam aan het rollen toen in de jaren negentig bleek dat
diverse ziekenhuizen kinderharten hadden bewaard zonder de ouders te
informeren. Alder Hey, waar Van Velzen werkte, spande de kroon. Het
kinderziekenhuis is wereldvermaard om zijn kinderhartonderzoek, maar bleek
daartoe meer dan tweeduizend harten ongeoorloofd te hebben weggenomen van
overleden patiëntjes. Van Velzen werd in de Britse media ‘Doctor Death’ en ‘The Bodysnatcher’ genoemd. Volgens het onderzoek
stal hij elk orgaan uit elk overleden kind, en loog hij daarover tegen de
ouders en andere artsen. Dat hij niet strafrechtelijk is vervolgd, komt doordat
nauwelijks is te bewijzen dat de organen aan specifieke kinderen toebehoorden.
Ouders verenigd in de groep PITY II,
waren gisteren ‘uiterst voldaan’. “Hij
was ook al geschrapt in Canada. Nergens ter wereld zou hij het beroep van
patholoog ooit nog mogen uitoefenen”.
Lees ook het artikel uit 2001 in het Katholiek Nieuwsblad
over de Nederlandse patholoog-anatoom Dick van Velzen: “… In Nederland met zijn eigenaardige vertrouwen in de
medische stand bleef het rustig. Dat zal het Medisch Centrum Haaglanden er mede
toe verleid hebben zonder onderzoek zijn vertrouwen in 'hun' patholoog-anatoom
uit te spreken. Vreemd, want onafhankelijk van het Alder Heyschandaal was er
toch ook nog dat ontslag in Canada? Een KNMG-onderzoek toonde vorig jaar aan
dat tachtig procent van de Nederlandse artsen er geen moeite mee heeft een
medische fout (waarvan bekend is dat ze massaal gemaakt worden) voor de 'leek'
te verzwijgen. Zou het die Nederlandse medische eigengerechtigheid zijn die Van
Velzen in Canada en nu in Engeland opbreekt? Dat zou pas echt te denken geven.”
Lees ook wat de patholoog-anatoom prof. Dick van Velzen
in
Nederlandse
patholoog uit ambt gezet in Groot-Brittannië -- 20 juni 2005 -- nu.nl -- AMSTERDAM - De Nederlandse patholoog Dick van Velzen,
die in een Brits ziekenhuis organen van honderden overleden kinderen bewaarde
zonder dat de ouders daarvan op de hoogte waren, mag zijn beroep niet langer in Groot-Brittannië uitoefenen. Volgens
de Britse medische tuchtcommissie heeft Van Velzen zich aan een ernstig
ambtsmisdrijf schuldig gemaakt. Van Velzen verwijderde organen van kinderen die
tussen 1989 en
Misshandlung -- 18.Juni 2005 -- Tages
Anzeiger ZH Nr. 140 -- Im einem Altenheim in Griechenland wurden drei
Alzheimerpatienten mit einem Rasier-messer Teile der Ohren abgeschnitten.
(Bericht afkomstig uit PSM Info nr.15, augustus/september 2005)
Mishandeling – 18 juni 2005
– Tages Anzeiger ZH Nr. 140 (Vertaling: Red. MdH) – In een bejaardentehuis in Griekenland heeft men van drie demente patiënten delen van hun oren
afgesneden. Hiervoor werd een scheermes gebruikt. (Bericht afkomstig uit PSM Info nr.15, augustus/september 2005)
Übergriffe eines Arztes -- 14.Juni 2005 -- NZZ
Nr. 136 -- Das Obergericht ZH hat die 6-monatige bedingte Gefängnisstrafe gegen
einen Arzt aus dem Bezirk Uster
bestätigt, der eine junge Patientin an
der Brust und im Genitalbereich manipuliert hat. Er wurde der Ausnützung
der Notlage für schuldig befunden. Der Tatbestand von Art. 193 StGB Abs. 1
schützt das sexuelle Selbstbestimmungsrecht von Erwachsenen. Einerseits hatte
die Frau dem Arzt besonders vertraut - er war nach gescheiterten
Behandlungsversuchen ihre letzte Hoffnung gewesen. Das zweite Element der
Abhängigkeit war durch die Behandlungssituation gegeben: die Frau lag auf
Geheiss des Arztes splitternackt auf dem Massagebett. Dabei
hat der Arzt sie an den Brüsten und der Vulva gestreichelt, und soll mehrfach einen
Finger in ihre Vagina gesteckt haben. Der Arzt bestritt alle gegen ihn
gerichteten Vorwürfe. Zugegeben hat er, dass er seiner Patientin Komplimente
über ihr Aussehen gemacht hat, weiter dass er ihr von seinen Eheproblemen
erzählt hat. Während der Behandlung lud er sie zum Essen ein. Das Obergericht
verurteilte ein solches Benehmen scharf - dadurch habe der Angeklagte mehrfach
Grenzen überschritten. Die Verteidigerin wird das Urteil mit grosser
Wahrscheinlichkeit vor Bundesgericht ziehen. Bereits im Jahre 2000 hatte sich
eine Patientin bei der Polizei gemeldet und den gleichen Arzt sexueller
Übergriffe bezichtigt, jedoch auf eine Anzeige verzichtet. (Bericht afkomstig uit PSM Info nr.15, augustus/september 2005)