- Nieuws MdH –
21 november 2006, update 25 november 2006
Kort geding van de verpleegkundige S. de J.
tegen het ziekenhuis dat hem op
staande voet heeft ontslagen wegens seksueel grensoverschrijdend gedrag met een
aan zijn zorg toevertrouwde patiënte. De verpleegkundige was van mening dat
het ziekenhuis hem maar in dienst moest houden. Wij zijn bijzonder blij met de
keuze van de verpleegkundige zijn ontslag d.m.v. een KG aan te hebben
gevochten. Immers, doordat het vonnis op 17 november
|
Op deze pagina
treft u een uitspraak in kort geding
aan van vrijdag 17 november 2006
zoals gepubliceerd op de website rechtspraak.nl op 20 november 2006. Onderwerp: Loonvordering en
wedertewerkstelling in Kort Geding (KG) afgewezen. Onprofessioneel gedrag in
de zorgsector. Samenvatting: De
30 jarige, getrouwde verpleegkundige S. de J. die op de afdeling IC
van het ziekenhuis in Bergen op Zoom werkzaam was en per 1 augustus 2006
wegens seksueel grensoverschrijdend gedrag (GOG) met een aan zijn zorg
toevertrouwde, bedlegerige patiënte, op staande voet werd ontslagen, spande
een KG aan tegen zijn voormalige werkgever. Uit de eis van de pleger van het
GOG blijkt dat hij zelfs maanden na dato nog steeds geen enkel besef blijkt
te hebben van de ernst van het hem te verwijten seksueel GOG. Indien hij besefte in welk ernstige mate hij in
zijn zorgplicht naar patiënte tekortschoot en hoe grensoverschrijdend hij
zich heeft gedragen, zou hij niet bij de kantonrechter hebben gesteld ‘dat hij van
mening is dat hem voor wat betreft zijn handelen als zorgverlener geen enkel
verwijt kan worden gemaakt’. Tevens zou hij het niet in zijn hoofd hebben gehaald van zijn
voormalige werkgever te eisen hem weer in dienst te gaan nemen. Wij verwijzen S. de J. dan ook graag naar onze pagina Wetenschappelijke feiten over GOG opdat hij de problematiek binnen therapie mogelijker wijze
bespreekbaar kan maken en kennis kan nemen van e.e.a. omtrent deze
problematiek waarvan hij nu helaas nog steeds geen kennis blijkt te hebben. De instelling heeft zich uiteraard,
zoals uit onderstaande uitspraak ook ondubbelzinnig blijkt, correct gedragen
door een verpleegkundige die op een dusdanige wijze zijn boekje te buiten
gaat, op staande voet te ontslaan. Het
zou zelfs kwalijk en verwijtbaar zijn, zou de instelling het belang van haar
patiënten niet voorop stellen en een bijzonder grote kans van recidive (nota
bene 33 á 80%), waarvan bij seksueel GOG door hulpverleners sprake is, niet
door ontslag van de pleger van het GOG uitsluiten. Dan zou de instelling
juist kunnen worden verweten haar zorgplicht niet na te komen. Stuitend is onder
meer ook de navolgende bewering van de verpleegkundige, zoals weergegeven in
de uitspraak: “Voorts is [eiser] van
mening dat [gedaagde] als werkgeefster onvoldoende duidelijk is geweest ten
opzichte van haar werknemers in het aangeven waar de grenzen liggen in de
zorgrelatie met patiënten.” Al zou de kliniek geen bepaling over het aangaan
van seksueel contact met patiënten in haar beleidstukken, gedragscode en/of
in het arbeidscontract van werknemers hebben opgenomen, dan nog dient de
verpleegkundige diverse regels en wetten die op hem van toepassing zijn, te
kennen, waaronder het verenigingstuchtrecht, de wet BIG evenals het
strafrecht. Omwille van het feit dat de pleger maanden na dato nog steeds
niet in staat is de ernst van het door hem veroorzaakte leed bij de
voormalige patiënte te beseffen en alsnog niet in staat blijkt te zijn de
verantwoordelijkheid voor zijn ernstig falen als hulpverlener te dragen,
inhoudende dat de kans op recidive bij een dergelijk gebrek aan besef
bijzonder hoog is, achten wij het niet slechts uiterst wenselijk maar ook
noodzakelijk andere instellingen waar deze pleger van GOG in het recente
verleden heeft gesolliciteerd en/of in de nabije toekomst zou kunnen gaan
solliciteren zo goed mogelijk op het gebeurde alert te maken. Wij hopen dan
ook dat niet nog een verdere instelling de dupe van dergelijk onprofessioneel
gedrag door een verpleegkundige zal worden en men de betreffende geen kans
meer zal bieden in de toekomst nog met patiënten te mogen werken. Moge deze publicatie een bijdrage zijn
aan zoveel mogelijk postpreventie in dezen. Red. MdH, update 25
november 2006 |
|
||||||||||
|
|
||||||||||
|
Uitspraak RECHTBANK BREDA
Sector kanton
Locatie [vestigingsplaats]
Zaaknr. 416296 VV EXPL 06-116
Vonnis in kort
geding d.d. 17 november 2006
inzake
[eiser],
wonend te [adres],
eiser, hierna te noemen [eiser],
gemachtigde: mr. M. Kortekaas, advocaat te Breda,
tegen
de stichting [gedaagde]”,
gevestigd te [vestigingsplaats],
gedaagde, hierna te noemen [gedaagde],
gemachtigde: mr. E.A.M. Raaijmaakers-Rottier, advocaat
te Bergen op Zoom.
1. Het verloop van het geding
1.1 De procesgang blijkt uit de volgende stukken:
a. het exploot van dagvaarding van 23 oktober 2006 met
producties;
b. het schrijven d.d. 27 oktober 2006 van mr.
Raaijmaakers-Rottier met producties;
c. het faxbericht d.d. 31 oktober 2006 van mr.
Raaijmaakers-Rottier met productie;
d. de aantekeningen van de griffier van de mondelinge
behandeling van het geding ter terechtzitting van 31 oktober 2006, waar zijn
verschenen mr. Kortekaas vergezeld van
[eiser] en zijn echtgenote en mr.
Raaijmaakers-Rottier vergezeld van T. van den Akker[1] en A. van
den Brink, respectievelijk algemeen directeur en hoofd P&O van [gedaagde].
1.2 De inhoud van deze stukken en van de ter zitting
door mr. Raaijmaakers-Rottier overgelegde pleitnota, geldt als hier ingelast.
Op die inhoud en hetgeen overigens door partijen is aangevoerd, wordt, voor
zover nodig, hierna teruggekomen.
2. Het geschil
2.1 [eiser] vordert als onmiddellijke voorziening, bij
vonnis, uitvoerbaar bij voorraad, [gedaagde] te veroordelen:
1. om over de periode vanaf 1 augustus 2006 tot aan het
tijdstip dat aan de tussen partijen geldende arbeidsovereenkomst op
rechtsgeldige wijze een einde is gekomen, het aan [eiser] verschuldigde salaris
ter hoogte van € 2.387,49 bruto per maand, alsmede de bijbehorende emolumenten,
te blijven doorbetalen op de gebruikelijke tijdstippen en de gebruikelijke
wijze, onder afgifte aan [eiser] van de bijbehorende salarisspecificaties;
2. om [eiser]
binnen 2 dagen na betekening van het ten deze te wijzen vonnis toe te laten tot
uitvoering van zijn eigen werkzaamheden, op de gebruikelijke wijze, op straffe
van een dwangsom van € 250,00 per dag dat [gedaagde] hiermee in gebreke blijft;
3. in de kosten van deze procedure.
2.2 [gedaagde] voert verweer en concludeert tot
afwijzing van de vorderingen van [eiser], kosten rechtens.
3. De voorlopige beoordeling
3.1 Tussen partijen staat als enerzijds gesteld en
anderzijds niet of onvoldoende
weersproken, alsmede op grond van de niet
bestreden inhoud van de producties, het volgende vast:
- de thans 30 jarige [eiser] is vanaf 17 september 1997 werkzaam bij [gedaagde],
laatstelijk als [functie], tegen een salaris van € 2.387,59 bruto per maand, te
vermeerderen met 8% vakantiegeld en een eindejaarsuitkering van 5%;
- vóór 17 september 1997 was [eiser] wisselend bij
[gedaagde] in opleiding voor [functie] en in dienstbetrekking werkzaam op
diverse afdelingen;
- op 18 juli 2006 heeft mevrouw [X], een ex-patiënte
van onder meer de afdeling IC
van [gedaagde], bij de Klachtencommissie Ziekenhuis [gedaagde] een schriftelijke klacht
betreffende [eiser] ingediend omtrent -kort gezegd- ongewenste intimiteiten;
- naar aanleiding van voormelde klacht en teneinde
zich schriftelijk te kunnen verantwoorden heeft [gedaagde] [eiser] op 20 juli
2006 voor de duur van een week geschorst conform artikel 3.1.4 van de
CAO-Ziekenhuizen, welke schorsing bij brief van 27 juli 2006 met een week is
verlengd;
- bij brief van 1 augustus 2006 heeft
[gedaagde] [eiser] op staande voet ontslagen omdat zij van mening is dat
-samengevat- [eiser] ten opzichte van [X] zijn professionele houding als
zorgverlener uit het oog heeft verloren en dat hij aan [X] mededeling zou
hebben gedaan over vermeend laakbaar handelen van medewerkers van [gedaagde];
- bij brief van 4 augustus 2006 heeft de
gemachtigde van [eiser] de vernietiging van de opzegging ingeroepen omdat er
naar de mening van [eiser] geen sprake is van een dringende reden voor het
geven van ontslag op staande voet.
3.2 [eiser] stelt dat hij in elk geval vanaf het begin
van zijn opleiding tot [functie] bij [gedaagde] tot mei 2006 altijd zeer goed
heeft gefunctioneerd.
Mevrouw [X], die in mei 2006 was opgenomen op de IC-afdeling van
[gedaagde], heeft het in juli 2006 nodig gevonden om een klacht tegen hem in te
dienen wegens ongewenste intimiteiten, van
welke klacht [eiser] van mening is dat deze kennelijk leugenachtig is en enkel
bedoeld om hem op alle mogelijke manieren zwart te maken. Deze als leugenachtig
te kwalificeren klacht kan een onvoldoende dringende reden vormen om hem op
staande voet te ontslaan. Voorts is [eiser] van mening dat
[gedaagde] als werkgeefster onvoldoende duidelijk is geweest ten opzichte van
haar werknemers in het aangeven waar de grenzen liggen in de zorgrelatie met
patiënten. In de inleidende dagvaarding geeft
[eiser] een uitgebreide beschrijving van hetgeen in zijn beleving vanaf 22 mei
2006 tijdens de ziekenhuisopname en de periode na ontslag tussen [X] en hem is
voorgevallen. In de visie van [eiser] kan hem voor wat betreft
zijn handelen als zorgverlener geen enkel verwijt worden gemaakt. Wat betreft
zijn handelen in de periode dat [X] uit het ziekenhuis was ontslagen, stelt
[eiser] dat hij, achteraf gezien, wellicht anders had moeten handelen, maar dat
dit los moet worden gezien van de professionele zorgrelatie met patiënten. Nu [gedaagde] na kennisname van het verweer van hem niet
bereid was het ontslag op staande voet in te trekken, ziet [eiser] zich
genoodzaakt met de onderhavige vorderingen in kort geding tot de kantonrechter
te wenden.
3.3 [gedaagde] voert aan dat zij door een telefonische mededeling van
de Inspectie voor de gezondheidszorg aan haar directie op 20 juli 2006 bekend
is geworden met de klacht van [X]. Na een
nader door haar clustermanager M.H. Sluiter ingesteld onderzoek heeft [gedaagde] [eiser] bij brief van 1
augustus 2006 kennisgegeven van zijn ontslag op staande voet. [gedaagde]
verwijt [eiser] dat hij een en ander niet onverwijld aan haar heeft gemeld,
alsmede dat hij zich niet voor zover mogelijk aan haar zorg heeft onttrokken. Voorts
heeft [eiser] onbetwist gelaten dat hij zich tegenover [X] heeft uitgelaten
over onoirbare praktijken van hemzelf, alsmede andere medewerkers van het
ziekenhuis, onder wie te verstaan chirurgen en [functie]n. In haar pleitnota gaat de gemachtigde van [gedaagde]
puntgewijs in op de gebeurtenissen, die volgens haar onderbouwen dat [eiser]
niet adequaat heeft gereageerd op hetgeen tussen [X] en hem is voorgevallen en
hij momenten voorbij heeft laten gaan, waarop hij als professional geheel
anders met de situatie had kunnen en moeten omgaan. [gedaagde]
wijst erop dat de klacht van [X] zo uitgebreid en gedetailleerd is, dat er voor
de geneeskundige inspectie en haar geen grond was de klacht als kennelijk leugenachtig
af te doen. Omtrent de stelling van [eiser] dat hij door [gedaagde] niet
voldoende is gewezen op de risico’s van een [functie]-patiënt relatie, merkt
[gedaagde] op dat deze problematiek ruime aandacht in de opleiding krijgt en
dat dit soort aangelegenheden ook in de media niet onbesproken blijft. Al met
al blijft [gedaagde] van mening dat [eiser] onprofessioneel heeft gehandeld,
hetgeen hem verwijtbaar is. Nu door [eiser] de
goede naam en faam van [gedaagde] in diskrediet zijn gebracht, kon en kan van
[gedaagde] niet gevergd worden hem langer in dienst te houden. [gedaagde] is
derhalve van mening dat de vorderingen van [eiser] dienen te worden afgewezen.
3.4 Nu vaststaat dat [eiser] sedert 1
augustus 2006 zonder vaste inkomsten is, is
voldoende aannemelijk dat hij een spoedeisend belang heeft bij zijn
vorderingen, zodat hij daarin kan worden ontvangen.
3.5 De kantonrechter overweegt dat ook blijkens de
eigen stellingen van [eiser]:
- hij op of omstreeks 22 mei 2006 tijdens zijn
(nacht)dienst op de IC-afdeling bij de bedlegerige aan zijn zorg
toevertrouwde [X] is geweest voor reguliere
controles;
- de zorg voor [X] op of omstreeks 23 en 24 mei 2006
niet aan hem was toevertrouwd, doch dat hij toen toch contacten met haar had en
ook enige tijd bij haar doorbracht, zij het dat dit steeds op verzoek van [X]
was en kortdurend;
- [X] op of omstreeks 23 en 24 mei 2006 tegenover hem
uitsprak dat zij gevoelens voor hem koesterde;
- [X] daar op of omstreeks 24 of 25 mei 2006 op terug
kwam toen hij haar een glas water bracht en dat zij hem toen schriftelijk haar
telefoonnummer en adres gaf, wat hij meenam;
- hij haar ook vanaf 25 mei 2006 nog
opzocht, ondanks het feit dat zij toen inmiddels was overgeplaatst naar een andere
afdeling waar hij niet werkte, zij het dat dit op verzoek van [X] zou zijn
geweest;
- hij na haar ontslag uit het ziekenhuis vanaf eind mei 2006 meermalen
bij [X] thuis op bezoek is geweest, waar hij toen zeer persoonlijke gesprekken
met haar heeft gevoerd en haar ook heeft gekust.
3.6 Daargelaten de volledige juistheid van het in haar
klachtbrief verwoorde en door [eiser] bewiste relaas van [X], volgt
uit de eigen stellingen van [eiser] wel dat hij in de bewuste periode dat [X]
als patiënte bij [eiser] was opgenomen, meer en ook andere contacten met haar
onderhield dan alleen vanuit professioneel oogpunt van hem kon en mocht worden
verlangd, zonder dat [eiser] dit aan zijn leidinggevende meldde zoals dat van
hem mocht worden verlangd. Dat [eiser] na de overplaatsing van [X] ook bij haar
is geweest, omdat hem dat in een voorkomend geval door een (overigens
onwetende) leidinggevende was opgedragen, doet daaraan als zodanig niet af. Dat
[X] vervolgens toen zij het bed kon verlaten [eiser] zelf benaderde voor hulp
en hij haar toen ook meermalen de gewenste professionele hulp op een andere
afdeling gaf, doet er niet aan af dat hij toen tenminste behoorde te weten dat
[X] dit anders zou (kunnen) begrijpen, zeker in het licht van de voornoemde
omstandigheden en met name omdat [eiser] zelf stelt toen ook te hebben ervaren
dat [X] zijn aanwezigheid wel prettig vond, waarbij niet uit het oog kan worden
verloren dat zij bovendien al eerder uitdrukkelijk tegenover hem had
uitgesproken dat zij gevoelens voor hem koesterde. Dat collega’s van [eiser] nimmer onprofessioneel gedrag van
[eiser] tegenover [X] zouden hebben waargenomen en [eiser] blijkens in het
kader van deze procedure overgelegde bescheiden in zijn functie als zodanig
goed zou hebben gefunctioneerd, doet aan het voorgaande als zodanig eveneens
niet af. Dat de gedragscode in beginsel professionele aandacht voor [X]
verlangt, leidt evenmin tot een ander oordeel, alsook de stelling van [eiser]
dat hij in zijn relatie met zorgvragers voor het overige nog nooit problemen
stelt te hebben veroorzaakt of ondervonden.
3.7 Wat betreft de opmerking van [eiser] dat [gedaagde] haar
medewerkers onvoldoende zou voorbereiden op en hen aan hun lot zou overlaten in
de gevallen waar de relatie zorgverlener-zorgvrager problemen zou (kunnen)
opleveren, deelt de kantonrechter het standpunt zoals dat daaromtrent, zoals
hiervoor vermeld, naar voren is gebracht van de zijde van [gedaagde].
3.8 Gelet op het vorenstaande, in onderling verband en samenhang
beschouwd, is de kantonrechter vooralsnog van oordeel dat [eiser] zich als zorgverlener in hoge mate
onprofessioneel heeft gedragen tegenover [X] als zorgvraagster, om reden
waarvan [gedaagde] terecht heeft gemeend [eiser] op staande voet te moeten
ontslaan. Het aan [eiser] gemaakte verwijt dat
hij aan [X] mededeling heeft gedaan van vermeend laakbaar handelen van
ziekenhuismedewerkers, kan derhalve onbesproken blijven.
4. De kosten
[eiser] zal als de in het ongelijk gestelde partij
worden veroordeeld in de kosten van het geding aan de zijde van [gedaagde]
gevallen.
5. De beslissing bij wege van
voorlopige voorziening
De kantonrechter:
- weigert het door [eiser] gevorderde;
- veroordeelt [eiser] in de kosten van dit geding aan
de zijde van [gedaagde] gevallen, tot deze uit-spraak begroot op € 400,00 als
salaris voor de gemachtigde van [gedaagde].
Dit vonnis is gewezen door mr. M.G.W.M. Stienissen,
kantonrechter, en in het openbaar uitgesproken op 17 november
Bron:
Voor verder nieuws
inzake seksueel grensoverschrijdend gedrag (GOG) door hulpverleners betreffend
de provincie Brabant oftewel Bergen op Zoom en omstreken, verwijzen wij u naar deze pagina.