2600
slachtoffers verklaren in rechtszaal -- 28 december 2005 -- Red. MdH -- Ruim 2600 mensen hebben gedurende het afgelopen jaar als
slachtoffer in een rechtszaak een schriftelijke verklaring overlegd over de
gevolgen van een misdrijf waarvan zij het slachtoffer werden. Een onbekend
aantal van hen maakte daadwerkelijk gebruik van het spreekrecht en legde een mondelinge verklaring af. Dat verklaarde
de directeur van Slachtofferhulp Nederland, drs. J. Smit, gisteren tijdens een
uitzending van Radio I. Het spreekrecht werd op 1 januari
De
Vries wil fonds voor slachtoffers misdrijven -- 14 december 2005 -- Algemeen Dagblad --
HILVERSUM - Misdaadverslaggever Peter R.
de Vries wil dat er een waarborgfonds komt voor de slachtoffers van misdrijven.
Schade die ze geleden hebben door een misdrijf en die ze niet hadden kunnen
verzekeren, moet daaruit vergoed worden. Het fonds moet gevuld worden met de
boetes die veroordeelden krijgen opgelegd. Dat is een van de plannen die De
Vries woensdag opperde in zijn nota Criminaliteitsbestrijding. Vrijdag
wordt duidelijk of de misdaadjournalist doorgaat in de politiek. Hij doet dat
alleen als uit een peiling van TNS NIPO blijkt dat 41 procent van de
Nederlanders De Vries als een aanwinst ziet voor de landelijke politiek. In de
nota pleit De Vries ook voor een nationale DNA-databank,
waaraan alle Nederlanders DNA moeten afstaan. De DNA-databank
is bedoeld voor opsporings- en preventiedoeleinden,
maar ook voor identificatie bij rampen. Verder wil De Vries de werkweek van
politieagenten verhogen van 38 naar 40 uur. Dan kan er meer politie op straat
aanwezig zijn en kunnen veel bureaus 's avonds langer open zijn. Deze laatste
twee ideeën had De Vries overigens ook in de proclamatie
van zijn PRDV (Partij voor Rechtvaardigheid, Daadkracht & Vooruitgang) van
31 oktober al geopperd.
Gynaecologen
relatief vaak berispt -- 14 december 2005
-- Algemeen Dagblad -- GRONINGEN - Gynaecologen worden relatief vaak op hun
vingers getikt door het Medisch Tuchtcollege. Uit onderzoek van het
Universitair Medisch Centrum Groningen (UMCG) blijkt dat ongeveer een derde van
de klachten die tegen gynaecologen worden ingediend, gegrond worden verklaard.
Voor andere hulpverleners ligt dit percentage op gemiddeld 15 procent. Voor het
onderzoek, onder leiding van prof. mr. J.H. Hubben, werden in totaal 371
uitspraken bestudeerd die de vijf Nederlandse tuchtcolleges in de periode
1992-2004 over gynaecologen hebben gedaan. Waarom gynaecologen zo frequent
worden berispt, is volgens Hubben moeilijk te zeggen.
Een mogelijke verklaring ziet hij in de ernst van de klachten. In een derde van
de gegrond verklaarde gevallen had de falende behandeling namelijk de dood van
het kind tot gevolg. Hubben noemt
het verder opvallend dat een derde van
de klachten het gevolg blijkt van organisatorische tekortkomingen en dus
voorkomen had kunnen worden. Daarbij gaat het bijvoorbeeld om een slecht
geregelde overdracht aan een collega of slecht toezicht op gynaecologen in
opleiding, waardoor zij meer doen dan dat ze mogen of kunnen. In de helft van
de gegrond verklaarde klachten blijkt slecht
medisch handelen, zoals het stellen van een verkeerde diagnose, de oorzaak
te zijn. Dit percentage is echter, vergeleken met andere specialisten, relatief
laag, aldus Hubben.
Najaarsvergadering
Vereniging voor Gezondheidsrecht – 3 november 2005 – Red. MdH -- Op vrijdagmiddag
4 november 2005 wordt de najaarsvergadering
van de Vereniging voor Gezondheidsrecht (VGR) gehouden, waarbij het thema ‘Disfunctionerende hulpverleners’
centraal zal staan. Mr. E.W.M. Meulemans,
advocaat bij Nysingh advocaten en notarissen in
Zwolle, en dr. S.J.L.Brada, internist/hematoloog in
het Jeroen Bosch Ziekenhuis, locatie Carolus, in Den
Bosch, zullen het thema inleiden. De vergadering vindt plaats in het gebouw van de KNMG,
Lomanlaan 103 te
Utrecht en begint om 13.30 uur (einde ca. 16.00 uur), aanmelding is niet
nodig. Ook belangstellende niet-leden zijn van harte welkom. Toegang is gratis. Voor nadere inlichtingen kunt u
contact opnemen met het secretariaat van de VGR, mw.
R. van Baal, Postbus 20051,
Bron:
rechtennieuws.nl
Politie Groningen gaf pedofiel twintig jaar vrij spel -- 1 oktober 2005 -- De Telegraaf --
GRONINGEN - Vier slachtoffers van de
pedofiel Geert van D. spannen een rechtszaak aan tegen de Staat der Nederlanden
en de Groningse politie. Dat heeft advocaat L. Poortman zaterdag bekendgemaakt.
Volgens de slachtoffers heeft de politie Van D. ruim twintig jaar lang zijn
gang laten gaan. Hierdoor zijn tientallen jongens in de leeftijd van 9 tot en
14 jaar seksueel misbruikt, geslagen en mishandeld. Ondanks aangiften in 1982,
1992 en 1996 werd Van D. niet vervolgd. Pas in 2001, na een aangifte bij de
politie in het dorp Zuidwolde, werd hij opgepakt. In
2002 werd Van D. veroordeeld tot vijf jaar cel en tbs. De vier slachtoffers
doen zaterdagavond in NOVA hun verhaal. De vier slachtoffers die de
rechtszaak gaan aanspannen, zijn nu 35, 28, 21 en 15 jaar oud. Zij verwijten de
staat en de politie Groningen nalatigheid in het beschermen van burgers in het algemeen en minderjarigen in het bijzonder.
"Vaak worden verklaringen van slachtoffers van een zedenzaak
gekwalificeerd als een melding, niet als een aangifte", legt Poortman uit.
"Een aangifte verplicht justitie tot het doen van onderzoek, een melding
verplicht eigenlijk tot niets." In deze gevallen werd echter na een
duidelijke aangifte niets ondernomen, ook niet nadat slachtoffers meerdere
keren bij de politie waren teruggekomen. Advocaat Poortman kan niet verklaren
waarom de politie bij de aangiftes niet heeft ingegrepen. Het is de eerste keer
dat in Nederland een rechtszaak als deze wordt aangespannen. In België loopt op
dit moment wel een soortgelijke zaak. Daar hebben de slachtoffers van Marc Dutroux de staat ook aansprakelijk gesteld voor de
geleden schade. Justitie Groningen wil nog niet inhoudelijk op de zaak in gaan.
"Als de rechtszaak wordt aangespannen zoals de slachtoffers nu van plan
zijn, zal het ministerie zeker een onderzoek instellen", stelt een
zegsvrouw. " In algemene zin is het echter heel lastig om een zedenzaak te
bewijzen. Een aangifte is niet voldoende om strafvervolging tegen een verdachte
in te stellen." Tussen de eerste twee aangiften van de vier slachtoffers
lag tien jaar tijd. "Ook dan kan je niet meteen bewijzen dat de
aanklachten juridisch gegrond zijn." Het grote verschil in 2001, toen Van
D. werd aangehouden, was dat de man zelf erkende dat er meer aan de hand was.
" In dat geval heeft justitie al een voet tussen de deur en kan
bijvoorbeeld tot huiszoeking worden overgaan." Pedofiel Geert van D. uit
het Groningse dorp Zuidwolde kreeg landelijke
bekendheid toen hij eind 2003 op last van de rechter een tatoeage met de
beeltenis van een van zijn slachtoffers moest laten verwijderen. Op de borst en
armen had Van D. verschillende hoofden van kinderen die hij misbruikt had laten
tatoeëren. Onder het hoofd van de tatoeage die hij moest
verwijderen, stond de tekst "I will love you forever"
en de data van het begin en einde van hun relatie, zoals Van D. het contact met
de jongen zag. Van D. vertelde kinderen die hij benaderde dat het een foto van
zijn overleden zoontje was. De man was al eerder veroordeeld wegens
pedofilie maar is daarna doorgegaan met zijn activiteiten. Een aantal kinderen
werd behalve seksueel misbruikt ook ernstig mishandeld. De verdachte zou ze
geschopt en geslagen hebben. Een van de slachtoffers kreeg kokend water over
zijn geslachtsdeel uitgegoten.
Compensatie voor slachtoffers pedofielen in Angers -- 30
september 2005 -- Trouw -- Een Franse rechtbank heeft de 45 slachtoffers van een groot
pedofielennetwerk in Angers vrijdag 1,3 miljoen euro aan schadevergoedingen
toegekend. De grootste som, 117.500
euro, ging naar een 10-jarig meisje dat is verkracht door negentien mensen en
seksueel misbruikt door 32 mensen. Het grootste deel van het geld komt uit
een slachtofferfonds van de Franse staat.
De pedofiliezaak in Angers
heeft heel Frankrijk diep geschokt. Vijfenveertig kinderen, in leeftijd
variërend van zes maanden tot 14 jaar, werden verkracht en misbruikt door hun
ouders, grootouders en kennissen. Vaak werden de kinderen 'uitgeleend' aan
mensen voor een kleine geldsom, voedsel, drank of sigaretten. In juli werden 62
mensen veroordeeld voor hun rol in het netwerk.
Nederlandse
politie: privacy crimineel heeft voorrang: Misdadigers niet op internet -- 25 september
2005 -- Telegraaf -- DEN HAAG - Nederland is nagenoeg het enige land in
West Europa dat geen lijst met de meest gezochte misdadigers vrijgeeft. De
Nederlandse politie en justitie missen grote kansen in de misdaadbestrijding
door de identiteit van deze doorgaans gevaarlijke, voortvluchtige criminelen
binnenskamers te houden. Dat zeggen opsporingsdiensten in de ons omringende
landen, waar de lijsten met namen en foto’s gewoon op de internetsites van
politie en justitie staan. Buitenbeentje: Internationaal gezien is ons
land ook op dit vlak een buitenbeentje door interne wetgeving. Want de privacy
van gangsters blijkt zwaarder te wegen dan de belangen van de Nederlandse
maatschappij. „Er komt geen lijst van meest gezochten, omdat de Nederlandse privacywetgeving zich
ertegen verzet personen met naam en toenaam in de media te noemen”, verklaarde
zegsman E. Boerstra van het openbaar ministerie in Den Haag gisteren.
Duitsland, Engeland, België, Frankrijk, Zwitserland, Oostenrijk, Spanje,
Griekenland en Italië denken er anders over. In navolging van de
Amerikaanse FBI en Interpol gebruikt de politie in deze landen hun
internetsites om bij het opsporen van de zwaarste criminelen in alle openheid
een grootschalig beroep op de bevolking te kunnen doen en om vanuit onverwachte
hoek waardevolle tips te krijgen. Op de most wanted-lijsten
staan afbeeldingen, signalementen en namen van al of niet veroordeelde
moordenaars, verkrachters, terroristen, bankrovers, drugshandelaren of
fraudeurs met korte beschrijvingen van hun, soms jaren geleden gepleegde
misdrijven. Tips kunnen veelal gemaild of doorgebeld worden naar gratis nummers
van de politie die dag en nacht bereikbaar zijn. Probaat:
„Het is een probate opsporingsmethode om zaken op grote schaal
onder de aandacht te brengen en vlot te trekken”, aldus een woordvoerster van
het Bundes Kriminal Amt (BKA) in het Duitse Wiesbaden.
Op de site van de Duitse politie staan momenteel een twintigtal gezochte
criminelen. De Britse opsporingsdienst Scotland Yard
is laaiend enthousiast over de resultaten. Dit voorjaar kreeg de site van meest gezochten een nieuw
uiterlijk en werden de computerpagina’s nog sneller en makkelijker in gebruik.
Met onverholen trots vermeldt Scotland Yard hun successen.
Zegsvrouwe Chrissy Dicks:
„Begin dit jaar werd door de lijst een crimineel getraceerd die veertig
gewapende roofovervallen had gepleegd. Ook voortvluchtige moordenaars werden
opgepakt, nadat hun namen of foto’s via internetwaren herkend.” De politie kan
zich nauwelijks voorstellen hoe ze ooit zonder geopereerd hebben.
Legemaate hoogleraar aan de VU
-- 16 september 2005 – Medisch Contact nr. 37 --
Johan Legemaate (46),
beleidscoördinator Gezondheidsrecht bij de KNMG,
is per 1 september benoemd tot bijzonder
hoogleraar gezondheidsrecht aan de VU. Zijn leerstoel, deels aan de VUmc, deels aan de juridische faculteit van de VU, is
gevestigd door de KNMG. De nieuwe hoogleraar zal één
dag per week in Amsterdam werken. Dat juist de KNMG het initiatief heeft
genomen tot de leerstoel, is niet verrassend, zegt Legemaate:
‘Die heeft immers van oudsher een bijzondere band met het gezondheidsrecht,
door artsen te adviseren en commentaar te geven op wetgeving. En uiteraard
heeft de KNMG er belang bij dat aankomend artsen
worden onderwezen in het gezondheidsrecht’. Begin deze week begon Legemaate met het onderwijs
aan (vooralsnog) vierdejaars geneeskundestudenten over thema’s die dicht bij de
praktijk staan, zoals het beroepsgeheim, de WGBO en klachten en fouten.
Daarnaast werkt hij aan het voorbereiden van onderzoek: ‘Dat zal betrekking
hebben op patiëntenrecht en
patiëntveiligheid. Mijn eigen tijd is beperkt, maar gelukkig kan ik op zoek
naar twee promovendi om dat onderzoek uit te voeren.’ Legemaate
is voorlopig voor vijf jaar benoemd.
Stichting Ombudsman gaat
in juridische zaken – 16 september 2005
– Het Parool – HILVERSUM – De Ombudsman
breidt zijn dienstverlening uit. Het klachteninstituut gaat mensen tegen
betaling juridische steun verlenen. Met de juridische hulp springt de
Ombudsman in het gat dat is ontstaan door het verdwijnen van de Bureaus
Rechtshulp. Deze bureaus zijn vervangen door Juridische Loketten.
Bizarre
verhoormethoden in ontuchtzaak -- 16
september 2005 – Telegraaf -- ENSCHEDE - De misstanden tijdens het
onderzoek in de moordzaak van Nienke Kleiss staan niet op zichzelf. Volgens de Maastrichtse hoogleraar en getuige-deskundige H. Crombag
is er tijdens een ontuchtzaak in Enschede ook gemanipuleerd met verklaringen en verhoortechnieken. "De
zusjes Melissa en Deborah,
toen 11 en 13 jaar oud, werden tegen elkaar uitgespeeld en soms urenlang
onafgebroken ondervraagd. De
processen-verbaal komen niet overeen met wat er is gezegd. Het is te bizar voor
woorden", vertelde Crombag vrijdag. Hij
heeft samen met W.A. Wagenaar
een boek gepubliceerd over de
psychologische aspecten van bewijslast in rechtszaken. De Enschedese zaak speelde in 1999. Een vader en moeder werden
beschuldigd van ontucht met tientallen buurtkinderen en hun twee dochtertjes.
Ook een oom zou met de meisjes ontucht hebben gepleegd. De 52-jarige vader
kreeg de hoogste straf. Hij werd in 2002 door het Hof in Arnhem veroordeeld tot
acht jaar cel en tbs. Crombag, hoogleraar rechtspsychologie, heeft
als getuige-deskundige alle videobanden en geluidsopnamen van de verhoren met
de twee meisjes gezien. " Verbijsterend hoe het eraan toeging. De agenten
maakten de ouders en oom helemaal zwart. Er werden insinuerende opmerkingen
gemaakt als "wat een vreselijke vieze man is die
oom van jou toch". De kinderen bleven echter volhouden dat zij niet zelf
waren misbruikt. Om toch een verklaring los te peuteren, werden kant-en-klare
beschuldigingen geformuleerd waarop de zusjes alleen maar hoefden te antwoorden
met "ja" . Geestelijk helemaal murw gaven de zusjes uiteindelijk soms
een instemmend knikje om maar van de ondervraging af te zijn, zag Crombag. Melissa en Deborah werden meer dan twintig keer verhoord. Tot op de
dag van vandaag ontkent de vader zijn eigen kinderen te hebben misbruikt.
"Ik kan het niet bewijzen, maar heb wel het ernstige vermoeden dat de
vader de waarheid zegt", aldus Crombag.
Positie van klager over
(seksuele) intimidatie wordt versterkt -- 14 september 2005 -- Zorgkrant -- De positie van een werknemer met een klacht over (seksuele) intimidatie
op het werk wordt versterkt. Een rechter kan bij een klacht beslissen om de
bewijslast te verschuiven naar de beschuldigde partij. Dat kan gebeuren als de
werknemer een klacht zo met feiten kan onderbouwen dat de rechter het vermoeden
van (seksuele) intimidatie kan afleiden. Wanneer de bewijslast wordt verschoven,
betekent dit dat de werknemer niet hoeft te bewijzen
dat de (seksuele) intimidatie heeft plaatsgevonden, maar dat het aan de
werkgever is te bewijzen dat dit niet het geval is. Dit vloeit voort uit het
wetsvoorstel om het verbod op intimidatie en seksuele intimidatie op te nemen
in de Wet gelijke behandeling van mannen en vrouwen en het Burgerlijk Wetboek. Minister
De Geus van Sociale Zaken en Werkgelegenheid heeft een wetsvoorstel met deze
strekking naar de Tweede Kamer gestuurd, mede namens minister Donner van
Justitie en minister Pechtold van Bestuurlijke
Vernieuwing en Koninkrijksrelaties. Met de wijziging van de Wet gelijke
behandeling van mannen en vrouwen neemt het kabinet een Europese richtlijn over
op het terrein van discriminatie op grond van geslacht. Door deze antidiscriminatierichtlijn wordt iemand die een beroep doet
op het discriminatieverbod beter beschermd. De Geus streeft ernaar het
wetsvoorstel zo snel mogelijk van kracht te laten worden.
Regeling
medische haalbaarheidsonderzoeken gepubliceerd -- 18 augustus 2005 -- Nieuwsbrief Orde van
de dag (Nieuwsbrief van de Nederlandse Orde van Advocaten) --
Minister Donner van Justitie heeft de 'Regeling subsidiëring medische
haalbaarheidsonderzoeken in letselschadezaken' gepubliceerd in de Staatscourant
van 22 juli 2005. De regeling, die rechtzoekenden bij
een onderzoek naar de medische haalbaarheid van letselschadezaken recht geeft
op een subsidie van € 200, werkt terug tot 10 mei
2005. Bedoeling van de regeling, door Donner als wisselgeld ingezet tijdens de no cure no
pay-discussie met de Tweede Kamer, is verbetering van de toegang tot het recht
voor rechtsbijstandsgerechtigden in letselschadezaken.
DNA
zedendelinquent komt in databank – 17
augustus 2005 – Het Parool – AMSTERDAM – Justitie heeft 830 veroordeelden voor gewelds-
en zedendelicten uit de regio Amsterdam en Gooi- en Vechtstreek opgeroepen dna af te nemen. Het wordt
opgeslagen in de landelijke databank bij het Nederlands Forensisch Instituut (NFI). Er moeten zo meer misdrijven
sneller kunnen worden opgelost. Het gaat om mannen en vrouwen die hun staf er
al op hebben zitten.
Elf
miljoen voor geweldsslachtoffers -- 18
augustus 2005 -- Nieuwsbrief Orde van de dag (Nieuwsbrief van de
Nederlandse Orde van Advocaten) -- Nog meer letselnieuws: het Schadefonds Geweldsmisdrijven heeft blijkens
het Jaarverslag 2004 ruim 11 miljoen euro aan schadevergoeding voor
letselschade uitgekeerd. In totaal zijn 7.109
aanvragen van slachtoffers van geweldsmisdrijven afgehandeld, in 4.141 gevallen werd schadevergoeding
toegekend. Bij 55% van de uitkeringen ging het om zedenmisdrijven en
mishandeling. Ruim 25% had betrekking op diefstal met geweld en meer dan 10% op
misdrijven tegen het leven gericht. Volgens het Schadefonds is de werkwijze in
2004 door de invoering van een bezwaarprocedure 'sterk verbeterd'. 'Deze extra
bezwaarmogelijkheid heeft geleid tot een veel hogere acceptatiegraad van de
beslissingen en een sterke afname van het aantal beroepen bij het Gerechtshof.'
Donner: voordelen in regels baby-euthanasie -- 16 augustus 2005 – Telegraaf -- DEN HAAG
- Minister Donner (Justitie) hoopt
en verwacht dat artsen door het
'Gronings protocol' sneller geneigd zullen zijn om de levensbeëindiging van
een ernstig zieke baby te melden. Dat heeft de minister mede namens staatssecretaris Ross (Volksgezondheid)
geschreven in antwoord op vragen van de
SGP en de PvdA. Nu worden in heel het land gemiddeld drie gevallen van
levensbeëindiging van een pasgeborene gemeld, terwijl het naar schatting
vijftien keer per jaar voorkomt. Donner verwacht niet dat het protocol tot
ongewenste ontwikkelingen leidt. "Het draagt bij aan een weloverwogen en
zorgvuldige uitvoering van levensbeëindiging bij pasgeborenen die uitzichtloos
en ondraaglijk lijden", staat in zijn brief. De minister doet verder geen
uitspraken over de medische aspecten van het protocol dat de Nederlandse Vereniging voor Kindergeneeskunde vorige maand heeft
overgenomen. Wel stelt hij dat de door kinderartsen zelf opgestelde richtlijn
leidt tot handzame informatie, die het Openbaar Ministerie nodig heeft. Overigens bepaalt het college van
procureurs-generaal uiteindelijk of er tot vervolging moet worden overgegaan.
Het afgelopen jaar en het jaar daarvoor is dat vier keer gebeurd. In geen van
de gevallen leidde dit tot een strafzaak. Formeel is levensbeëindiging bij pasgeborenen en wilsonbekwamen niet toegestaan. De euthanasiewet staat
dat ook niet toe. Donner ziet ook geen aanleiding om de euthanasiewet hiermee
uit te breiden. Het kabinet komt binnenkort met een formeel standpunt over de
beëindiging van het leven van ernstig zieke baby's. De landelijke vereniging van kinderartsen en neonatologen (NVK) heeft
het protocol op verzoek van staatssecretaris Ross uitgewerkt. Het omschrijft
nauwkeurig aan welke voorwaarden en zorgvuldigheidseisen de behandelend
arts moet voldoen. Bij het opstellen van de richtlijn hebben de kinderartsen
gebruik gemaakt van een onderzoek van het Openbaar Ministerie in Groningen.
Handige site: www.wetboek-online.nl -- 28 juli 2005 -- Jurofoon -- Onlangs is de website www.wetboek-online.nl gelanceerd voor het snel zoeken door de meest relevante Nederlandse wetgeving. De site wordt is onlangs nog uitgebreid met een groot aantal wetten, zodat de belangrijkste regelingen nu online staan. De website streeft in beginsel geen volledigheid na, maar wil voornamelijk een handige tool aanbieden die je snel de weg wijst in de wet. Een artikel opzoeken gaat veel sneller dan op de trage wettensite van de overheid www.wetten.nl
. Bron(nen):
Handige site: www.wetboek-online.nl
(Wetboek-online.nl)
Beklaagden die in de
media komen, worden zwaarder gestraft – 23
juli 2005 – De Morgen -- Hoe meer mediabelangstelling een assisenzaak krijgt, hoe
zwaarder een dader wordt gestraft. Dat blijkt uit de licentieverhandeling
waarmee Nathalie Lenaerts
afstudeerde aan de KU Leuven. "Wat
journalisten ook schrijven, de strafmaat is altijd hoger bij een proces waaraan
de media veel aandacht besteden", vertelt Lenaerts.
Elk jaar worden ongeveer vijftig misdaden berecht voor het hof van assisen. Die
rechtbank bestaat uit drie rechters bijgestaan door een jury van twaalf
toevallig aangeduide personen. Samen met het hof beslist de volksjury over de
straf. “Ik vroeg me af of de persaandacht voor een rechtszaak de beoordeling
van juryleden beïnvloedt. Een jaar lang heb ik alle artikels
over assisenzaken die verschenen in de Vlaamse pers uitgeknipt, in totaal
ongeveer achthonderd stukken. Op 150 berichten heb ik een inhoudsanalyse
uitgevoerd”, verklaart Lenaerts het onderwerp van
haar licentiaatsverhandeling Mediaverslaggeving en de
toegekende strafmaat.
Commentaar red.
MdH: Een interessant
verschil in vergelijking met de Nederlandse situatie waar het feit dat een zaak
in de media is geweest zelfs ertoe kan leiden dat een mildere uitspraak volgt.
Moordzuster
nog altijd in register -- 14 juli 2005 – Verpleegkundenieuws -- De in 2004 voor seriemoord op patiënten
veroordeelde Haagse verpleegkundige Lucia de B., staat nog altijd zonder beperkingen geregistreerd in het BIG-register.
Tot op heden is niemand een procedure begonnen die kan leiden tot het schrappen
van de verpleegkundige uit het register. Lucia de B. is de zwaarst gestrafte
persoon in Nederland. Behalve levenslang voor de moord op zeven patiënten van
drie Haagse ziekenhuizen en drie pogingen tot moord, legde het Hof in hoger
beroep ook TBS op. Het Hof beargumenteerde die maatregel door te stellen dat de
verpleegkundige zich nooit meer onbehandeld in de samenleving zou mogen begeven. Deze stelling was eerder voor het Tweede Kamerlid
L. Griffith (VVD) aanleiding om minister P. H. Donner
van justitie te vragen ervoor te zorgen dat misdadigers in de gezondheidszorg
voorgoed door de rechter uit hun vak gezet kunnen worden. Dat is nu slechts
voor een beperkt aantal jaren het geval. Overigens heeft Griffiths
opvolger in de VVD-fractie, Frans Weekers,
aangekondigd na de zomer aan de ministers Donner en H. Hoogervorst te vragen
hoe het zit. “Ik vind dit bizar. Je moet er op kunnen vertrouwen dat
iedereen die in het register staat, deugt”, aldus Weekers. Omdat het niet reëel
is dat de verpleegkundige zich gezien haar straf nog ooit bij een werkgever zal
melden, vindt de Inspectie voor de
gezondheidszorg het vooralsnog niet nodig een tuchtprocedure tegen haar te
beginnen. Desgevraagd meldt de inspectie wel dat ze de zaak volgt en in het
geval de verpleegkundige ooit vrij komt, direct een tuchtprocedure tegen haar
zal beginnen. In dat geval moet een speciaal bevel ervoor zorgen dat de
verpleegkundige tijdens de procedure niet kan praktiseren. Weekers vindt de
opstelling van de inspectie van naïviteit getuigen. “Je denkt toch niet dat de
inspectie direct wordt gebeld als een TBS’er
niet terugkomt van proefverlof?” Overigens loopt er nog een cassatieverzoek van Lucia de B. Of het tot een cassatiezaak
komt, wordt pas eind van dit jaar duidelijk, melden haar advocaten.
Commentaar red.
MdH: Een
bijzonder waardevolle actie van de VVD. Of de inspectie t.z.t. (op tijd) van
het eventueel in vrijkomen van Lucia de B. op de hoogte zal komen, is nog maar
de vraag. Of een speciaal bevel in dezen uitkomst zou bieden, is ook zeer de
vraag. Het is een kans maar geen zekerheid. In dergelijke gevallen dient er
zekerheid te zijn. Het is gewoonweg al te gek voor woorden dat een hulpverlener
die diverse moorden heeft gepleegd, verdere moordpogingen heeft ondernomen en
die aan een bijzonder ernstige stoornis lijdt nog steeds ingeschreven staat in
het BIG-
register. Jammer
genoeg maken strafrechters slechts bij grote uitzondering ervan gebruik om aan
een hulpverlener een beroepsverbod op te leggen. Aan de Rijswijkse huisarts Michael
B. o.a. heeft de strafrechter in het verleden geen beroepsverbod opgelegd,
ondanks het feit dat hij diverse patiëntjes (m/v) en volwassen, vrouwelijke
patiënten seksueel lastig was gevallen en zichzelf pedofiel noemde. Dat Lucia
de B. nog steeds in het BIG-register staat ingeschreven, is helaas niet
verbazingwekkend en het was ons ook al bekend. Dat dit echter mogelijk is en
niet tot verbazing leidt, zou op z’n minst vragen
moeten oproepen. Het is namelijk geenszins zo dat een
inschrijving in het BIG-register staat voor ‘deze hulpverlener deugt’. Daarbij
was het wel de bedoeling dat het BIG-register min of meer garant zou staan voor
de professionaliteit van geregistreerde beroepsbeoefenaren. Er staat helaas een
aanzienlijk aantal hulpverleners in het BIG-register geregistreerd dat niet
deugt. In het geval van veroordeling inzake seksueel
grensoverschrijdend gedrag (GOG) c.q. ontucht met misbruik van gezag volgt
slechts bij grote uitzondering doorhaling in het register. De meeste hiervoor
tucht- of strafrechtelijk veroordeelde hulpverleners worden helaas niet eens
tijdelijk geschorst. In de gevallen waarbij wel sprake is van tijdelijke
schorsing zal men alleen maar
vernemen dat de betreffende persoon geschorst is indien men hierover tijdens de schorsing informeert. De
reden voor de schorsing zal men overigens niet vernemen. Indien men na afloop van
de periode van schorsing in het BIG-register naar dezelfde professional
informeert, is er geen enkele kans om nog te weten te komen dat hij eerder was
geschorst, laat staan om welke reden. Het BIG-register, zo zou men helaas
terecht kunnen stellen, biedt dus zelfs bescherming aan zedendelinquente
hulpverleners. Je informeert over professional A. en ontvangt de informatie
‘geen beperkingen opgelegd’. Dat professional A. in het verleden eenmalig of
meermaals veroordeeld werd wegens seksueel misbruik van patiënten, zal dus
nooit blijken. Het BIG-register functioneert dus eigenlijk niet zoals het zou
moeten functioneren. In het geval van seksueel grensoverschrijdend gedrag door
hulpverleners doet het in feite hetzelfde wat collegae helaas ook veelal doen: de
daad met de mantel der liefde bedekken oftewel elkaar
de handen boven het hoofd houden. Een droevige constatering want dit was nu
niet bepaald de bedoeling van de invoering van de Wet BIG. Moge zich iemand
geroepen voelen om hier z.s.m. verandering in te brengen. De Wet BIG werkt in
bepaalde opzichten natuurlijk wel, in andere opzichten echter werkt het
helemaal niet. Het verdient dan ook aanbeveling dat hetgeen
nog niet werkt onderzocht en verbeterd zal gaan worden. Wellicht wil de VVD dit
meer algemene probleem in combinatie met het specifieke geval Lucia de B. ook
overwegen aan te kaarten? Wij zouden dit zeer appreciëren want het probleem
bestaat al lang, het is bekend maar werkelijke actie werd nog niet ondernomen.
Wij zijn het dus zeker met Frans Weekers
eens: Je moet erop kunnen vertrouwen dat
iedereen die in het BIG-register staat, deugt! En het zou geen ‘moet’ moeten
zijn maar een ‘MOET’. Zedendelinquenten en moordenaars dienen geen enkele kans
te hebben in het BIG-register ingeschreven te staan, zeker niet indien er
sprake is van recidive. Michaël B. werd na meer dan
twee decennia uit het vak gezet. Het
Regionaal Tuchtcollege Amsterdam heeft nog geprobeerd dit te voorkomen
(binnenkort zullen wij de betreffende uitspraak weer toegankelijk maken via onze
pagina Pseudo Professioneel). Het college vond het
wel passend om de pedofiele huisarts nog een zoveelste kans te geven terwijl
hij alle eerdere kansen in de wind had geslagen. Uiteindelijk werd hij gelukkig
vorig jaar uit het BIG-register geschrapt. Gedurende eerdere jaren konden
patiënten dus niet eens op de hoogte komen van het feit dat hij al diverse
minderjarige patiënten seksueel had geïntimideerd en vertrouwden ouders ten
onrechte erop dat hun kind bij deze arts in goede handen zou zijn. Immers… hij was toch BIG-geregistreerd… .
Oordeelt u zelf in hoeverre een BIG-registratie
ervoor staat dat een hulpverlener deugt… .
Recht van spreken slaat
aan --
4 juli 2005 -- Algemeen Dagblad -- Het aantal slachtoffers en nabestaanden van ernstige
misdrijven dat tijdens de rechtszaak een verklaring aflegt, is enorm gestegen.
Yolande en René Kleiss: Vier keer spreken
René en Yolande Kleiss uit Schiedam
maakten inmiddels drie keer gebruik van het
spreekrecht. Twee keer tijdens het proces tegen Kees B., die achteraf niet de
moordenaar van hun dochter bleek te zijn. In de rechtszaak tegen Wik H.,
hoogstwaarschijnlijk de echte dader, spraken ze opnieuw. Yolande:
,,René heeft H.
toegesproken, ik heb het vooral over de emotionele kant gehad. We hadden ons
verhaal voor de zekerheid op papier gezet, maar als je het zelf uitspreekt,
maakt het de meeste indruk.'' Het echtpaar zal voor de vierde keer gebruik
maken van het spreekrecht tijdens het hoger beroep van
Wik H.
Focus
verklaringen 2004
mei: 17
(invoering schriftelijke verklaringen)
juni: 17
juli: 41
augustus 62
september 65
oktober 92
november 116
december 74
2005
januari 137
(invoering spreekrecht)
februari 166
maart 230
april 231
mei 234
Vorig jaar mei stelden 17 gedupeerden een schriftelijke
verklaring op, dit jaar gebeurde dat in dezelfde maand 234 keer. Het aantal
mensen dat gebruik maakt van het spreekrecht neemt volgens Slachtofferhulp Nederland eveneens toe. Van alle slachtoffers
(1248) die hun verhaal op papier zetten, is 65 procent vrouw. Volgens
woordvoerster Ester Visser van Slachtofferhulp heeft dat te maken met het grote
aantal zedenzaken. Als het op spreken aankomt, hebben mannen de overhand.
Visser: ,,Voor slachtoffers is het belangrijk dat ze
de verdachte kunnen laten weten wat hij hun heeft aangedaan. Er wordt niet
langer óver het slachtoffer gesproken, maar ook dóór het slachtoffer.'' Ook
nabestaanden zijn blij met het spreekrecht en de mogelijkheid een schriftelijke
verklaring af te leggen, zoals de ouders van de vermoorde Nienke
Kleiss (10) uit Schiedam: ,,Het
is ontzettend belangrijk dat je als nabestaande je verhaal kunt doen'', zegt Yolande Kleiss. ,,Voor mij was dat het enige moment tijdens de zitting dat
het écht over Nienke ging. Als anderen haar naam
gebruikten, ging het toch over een persoon uit het dossier.'' De schriftelijke
verklaringen van gedupeerden worden in het strafdossier van de verdachte
opgenomen. Soms leest de rechter het relaas voor. Slachtoffers die niet bang zijn voor een confrontatie met de vermoedelijke
dader, krijgen maximaal twintig minuten om uit te leggen welke fysieke,
emotionele en economische gevolgen het misdrijf voor hen heeft gehad. Daar is
een risico aan verbonden: als ze tegen de afspraken in over de toedracht van
het misdrijf beginnen, lopen ze het risico als getuige te worden opgeroepen. De
advocaat van de verdachte kan hen dan ondervragen. Omdat spreken in het bijzijn
van de verdachte vaak moeilijk is, adviseert Slachtofferhulp de sprekers ook
een schriftelijke verklaring op te stellen. Daardoor nam het aantal
verklaringen fors toe na de invoering van het spreekrecht in januari.
Slachtofferhulp heeft geen exacte cijfers over het spreekrecht omdat
slachtoffers ook zonder begeleiding kunnen besluiten tijdens de rechtszaak te gaan spreken. Ook zien sommige mensen op het laatste
moment af van hun spreekrecht. Bijna een derde (387) van alle schriftelijke
verklaringen die afgelopen jaar werden afgelegd, waren van slachtoffers die
letsel opliepen na een geweldsdelict. Daarna volgen de slachtoffers van
zedenmisdrijven (275) en verkeersongevallen (137).
Mishandeling door
verpleegkundige niet hardgemaakt -- 28
juni 2005 -- Verpleegkundenieuws -- Het
Centraal Tuchtcollege voor de gezondheidszorg verklaart in hoger beroep een
klacht, die tegen een verpleegkundige
van het UMC Utrecht is ingediend, ongegrond. Volgens de klaagster had de
verpleegkundige haar mishandeld toen zij haar belette haar kind mee te nemen
uit het ziekenhuis. De klaagster is verdacht geweest
van kindermishandeling. Veel hulpverleners, die de mogelijkheid van
kindermishandeling hebben geopperd of er bij waren betrokken, zijn door haar en
haar vader voor het tuchtcollege gedaagd. Bij een controle op het consultatiebureau
was een toename van de schedelomvang van het zoontje van de klaagster
geconstateerd. Vele onderzoeken later waren veel betrokkenen het erover eens
dat het kind leed aan het shaken baby-syndroom, waarschijnlijk veroorzaakt door de
moeder. Er werd besloten het kind voorlopig onder toezicht te laten stellen.
Dat werd de moeder op 23 augustus
Ontsnapte tbs’er klaagt
detentie aan -- 24 juni 2005 --
Volkskrant -- AMSTERDAM - De ontsnapte tbs’er Wilhelm S., die vorige week werd opgepakt, verzet zich tegen de
omstandigheden in de gevangenis waar hij wordt
vastgehouden. Hij vindt dat hij ‘onmenselijk’ wordt behandeld en zal daarover
klachten indienen. S. zit in een soort isoleercel, die hij maar een half uur
per dag mag verlaten, zegt zijn advocaat. De cel wordt geobserveerd met
camera’s. S. werd 14 juni gearresteerd, een week nadat hij was ontsnapt tijdens
begeleid verlof uit tbs-kliniek
Veldzicht. Vermoedelijk heeft hij in die periode een 73-jarige Amsterdammer
vermoord. Zijn advocaat, Job Knoester, dient vandaag een klacht in bij de commissie van toezicht van het
Amsterdamse huis van bewaring Demersluis.
Daarnaast vraagt hij de Raad voor
Strafrechtstoepassing om onmiddellijk een einde te maken aan het strenge
regime in de gevangenis. In beide klachten protesteert S. tegen zijn opsluiting
in een ‘afzonderingskamer’ en tegen de camera’s die permanent op zijn cel gericht
staan. Die zijn ‘in strijd met mijn recht op privacy’, stelt hij.
Camerabewaking in gevangenissen is toegestaan indien ‘bij ontvluchting of bij
schade aan de gezondheid van de gedetineerde grote maatschappelijke onrust zou
ontstaan’. Justitie wil volgens Knoester voorkomen
dat S. zelfmoord pleegt. ‘Mijn cliënt stelt dat daar geen enkel gevaar voor
is’, zegt hij. Knoester kan niet garanderen dat dit
klopt: ‘Ik kan zijn gedachten niet lezen.’ S.
heeft tegen zijn advocaat gezegd dat hij al een paar dagen in hongerstaking is.
Maar een directielid van de gevangenis spreekt dit tegen, aldus Knoester. De advocaat zegt dat S. af en toe een klein
beetje eet, ‘om het langer vol te houden’. Hij neemt de actie serieus: ‘Mijn
cliënt is geenszins van plan hiermee te stoppen.’ Volgens hem is S. in het
verleden vaker in hongerstaking gegaan. Er zijn opvallende parallellen
tussen deze zaak en die van Volkert van der G., de
moordenaar van Pim Fortuyn.
Van der G zat ook in voorlopige hechtenis in Demersluis.
Hij weigerde zeventig dagen lang te eten, uit protest tegen de omstandigheden
in het huis van bewaring. Zijn klachten werden uiteindelijk afgewezen, onder
meer doordat het ministerie van Justitie de regels tussentijds aanpaste. Het ministerie wil niet ingaan op de gang
van zaken in de gevangenis van Wilhelm S.. Het bevestigt wel dat zes andere
patiënten van Veldzicht zich recent hebben onttrokken aan hun verlof. ‘Maar dat
waren geen ontsnappingen en ze zijn allemaal weer in de kliniek.’
Schadevergoeding
voor wachtende tbs'ers -- 24 juni 2005 -- Eindhovens Dagblad
-- DEN HAAG - Criminelen die in een cel langdurig moeten wachten op een
behandelingsplek in een tbs-kliniek, ontvangen daarvoor een flinke
schadevergoeding. Die zogeheten passantenvergoeding
kan oplopen tot 765 euro per maand.
De tbs-klinieken kennen lange wachtlijsten. Gemiddeld duurt het acht maanden
voor een gedetineerde er voor behandeling terecht kan. Niet zelden loopt de
wachttijd op tot een jaar of langer, terwijl de crimineel zijn gevangenisstraf
al heeft uitgezeten. De vergoeding dient als financiële compensatie voor de
tijd dat de crimineel in de cel doorbrengt, in afwachting van zijn tbs-behandeling. De schaderegeling werd ingevoerd, nadat
vorig jaar november het Europees hof
voor de rechten van de mens bepaalde dat een wachttijd van zes maanden rechtmatig is. Gedetineerden die
langer op hun tbs-behandeling in de cel moeten wachten,
hebben recht op schadevergoeding. Vanaf de zevende maand bedraagt dat 350 euro
per maand. Wie tien tot twaalf maanden in de cel wacht op behandeling krijgt
465 euro. Van de zestiende tot de achttiende maand is dat bedrag zelfs
opgelopen tot maandelijks 725 euro. De passantenvergoeding wordt overigens pas
verstrekt na beoordeling door de rechter. Volgens het ministerie van justitie staan op dit moment 190 tbs'ers op een wachtlijst. De afgelopen jaren is het aantal
behandelplekken in tbs-klinieken diverse keren uitgebreid. In 1997 waren nog
728 tbs-plekken beschikbaar; in 2003 was dat aantal
gegroeid tot 1303.
Personeel
uit kritiek: Ontsnapping tbs'er geen incident – 23 juni 2005 – Telegraaf --
BALKBRUG
- Uit de tbs-kliniek Veldzicht in
Balkbrug zijn de laatste twee maanden maar liefst zeven gestoorde
criminelen ontsnapt. Het gaat om tbs'ers uit de
kliniek maar ook van de onderzoeksafdeling. Dat stelt een aantal personeelsleden van de Overijsselse kliniek,
die de ontsnapping van de gevaarlijke
Willem Schippers geen incident noemt. Justitie
wil niet zeggen hoeveel er, behalve de opgepakte Schippers, nog vrij rondlopen.
Naast de zeven 'deserties' is sprake van een toename van geweld in de kliniek.
"In de afgelopen maanden is de agressie sterk toegenomen. Veel agressieve
reacties van tbs'ers zijn tegen het personeel
gericht", aldus een medewerker. Het aantal plaatsingen in de isoleercel
steeg eveneens met sprongen. Volgens het personeel is dit het gevolg van ernstige problemen binnen tbs-kliniek
Veldzicht. Zo kampt de kliniek met een tekort
aan personeel, zijn begeleiders vaak "hooguit 20" en is er te weinig
expertise aanwezig. De tbs'ers mogen daardoor
onder meer zonder adequate screening de kliniek uit. "De meeste taxaties worden door
onervaren onderzoeksdeskundigen gemaakt", is het bezorgde oordeel. In
de kliniek is met afschuw gereageerd op de moord die 'hun' tbs'er Schippers
tijdens zijn vlucht pleegde. Het personeel
in Veldzicht, waar ruim 160 tbs'ers zitten onder wie
tientallen ongeneeslijke, vreest voor nieuwe ernstige incidenten. Vacatures
worden al twee jaar "zeer slecht opgevuld". "Als er al nieuw
personeel komt, dan mag het weinig kosten. Dus nemen ze geen kandidaten uit het
gevangeniswezen met veel ervaring. Nee, ze nemen jonge meisjes van 21 jaar met
een hbo-diploma, maar zonder ook maar enige ervaring.
Jonge mannen zijn niet eens te krijgen."
Commentaar red. MdH: Eindelijk dan gaat het dekseltje van de doofpot eraf…
halleluja! Eindelijk beginnen we het te hebben waar het écht over dient te
gaan: misstanden binnen de sector met o.a. als gevolg: onveiligheid voor de
maatschappij door o.a. onprofessioneel handelen binnen de tbs sector. Wat een
prachtig goed nieuws bericht deze ochtend… een paar personeelsleden uit de tbs
kliniek Veldzicht te Balkbrug zijn een opstandje begonnen van binnenuit. Goed
zo! Eindelijk! Moge jullie niet meteen de kop worden ingedrukt door dreiging
van ontslag en dergelijke middelen om jullie mond dan toch weer te snoeren.
Moge de directie wijsheid betrachten in het geheel, de misstanden onder ogen
zien, erkennen en het nodige ondernemen om de bestaande misstanden dan ook
proberen op te lossen. En mogen andere tbs instellingen zich dit gebeuren in
Balkbrug tot voorbeeld nemen. Praten helpt, zwijgen houdt misstanden in stand. Nu zou het alleen nog wel fijn zijn als
degenen die het dekseltje van de doofpot even optilden niet slechts over
agressie van patiënten naar hulpverleners en patiënten toe zouden spreken maar
als zij ook op zouden komen voor het onderwerp machtsmisbruik door
hulpverleners gericht op ter beschikking gestelde patiënten. ‘Just one more step…’? ! ! ! Nu gaan we al
de goede kant op… maar neem het essentiële probleem in het geheel dan
alsjeblieft ook nog mee! Complimenten aan degenen die ervoor hebben gezorgd dat
dit ‘nieuws’ bij de media terecht kwam!!
Onveilige seks
niet strafbaar -- 20 juni 2005 –
NRC -- DEN HAAG - Onveilige seks door mensen die besmet zijn met het hiv-virus
en daar hun partner niet van op de hoogte stellen,
wordt niet apart strafbaar gesteld. Het risico dat mensen die tot de
risicogroep behoren zich anders niet laten testen, levert een te groot risico
op voor de volksgezondheid. Ook zal aparte strafbaarstelling in de praktijk
nauwelijks vervolgbaar zijn en leiden tot symboolwetgeving. Dat schrijft minister Donner (Justitie, CDA) in een
brief aan de Tweede Kamer. Hij reageert daarmee op twee cassatieprocedures bij de Hoge Raad waarin een hiv-patiënt onveilige seks had met een minderjarige jongen
zonder hem van het besmettingsgevaar op de hoogte te stellen. De Hoge Raad
achtte poging tot doodslag en het aanbrengen van zwaar lichamelijk letsel
onvoldoende bewezen. In de praktijk, zo oordeelt Donner, is het met deze
jurisprudentie in de huidige rechtspraktijk niet meer mogelijk om iemand te
vervolgen voor het hebben van seks nadat hij heeft nagelaten om te vertellen
dat hij hiv-besmet is. Donner schreef de brief omdat
de Hoge Raad in de cassatieprocedure de wetgever had opgeroepen om met
aanvullende wetgeving te komen als strafbaarstelling ervan politiek wel
wenselijk zou zijn. Onveilige seks
waarbij de partner wel besmet raakt, is en blijft overigens in de huidige
situatie wel strafbaar. Dat geldt ook voor de situatie waarbij sprake is van
geweld of mishandeling. De daadwerkelijke besmetting kan dan, naast
mishandeling of het zedendelict, afzonderlijk ten laste worden gelegd. In
de twee zaken bij de Hoge Raad ging het om een met hiv
besmette man die in eerste instantie door het gerechtshof in Leeuwarden
veroordeeld was voor poging tot doodslag. Na cassatie verwees de Hoge Raad de
zaak terug naar het gerechtshof in Arnhem, dat het vonnis terugbracht tot een
veroordeling wegens poging tot aanbrengen van zwaar lichamelijk letsel. Hiv-patiënten kunnen hun ziekte voor hun partners niet
alleen verzwijgen, maar achteraf ook volhouden dat ze het wel verteld hebben,
aldus Donner in een opsomming van de nadelen van aparte strafbaarstelling.
Indien wetswijziging inderdaad zou leiden tot het afzien van hiv-tests, zou dat juist een averechts effect hebben. Donner wijst erop dat steeds meer mensen
een dergelijke test ondergaan, maar van de naar schatting 16.500 vermoedelijke hiv-dragers in Nederland heeft de helft zich nog niet laten
testen. Daarnaast weet degene die aan onveilige seks begint, ook de
risico's die daarbij genomen worden en is diegene ook verantwoordelijk voor de
potentiële risico's daarvan. De man waar het in de cassatieprocedures om ging,
had meerdere malen onveilige seks met de jongen gehad. Het contact had hij
gelegd via een sekslijn. Hij wist dat hij hiv had en
wist ook dat het risico op besmetting aanwezig was, zo verklaarde hij bij de
politie. Volgens de Hoge Raad brengt onveilig vrijen door hiv-patiënten
weliswaar risico's met zich mee, maar was het in deze zaak niet bewezen dat hij
ook daadwerkelijk de opzet had om zijn partner te besmetten. ,,De kans van
besmetting is naar algemene ervaringsregels niet zonder meer aanmerkelijk''.
Antwoorden
minister Donner op de Kamervragen over TBS – 17
juni 2005 – Ministerie van Justitie
- Brief
minister Donner aan Tweede Kamer n.a.v. aanhouding voortvluchtige tbs-er
- Bijlage
beschikking rechtbank Amsterdam
TBS'er eerder op plek bootje Appie -- 17 juni 2005
-- AT5 -- Willem Schippers, de van moord verdachte TBS'er
die eerder deze week ontsnapte, heeft in
De verkrachting vond plaats op een zijwater
van het Noord-Hollands kanaal, vlak naast de Willemsluis. Dit water wordt ook
wel het Dode Gat genoemd. De plek waar Appie's boot
lag, ligt op nog geen
Schippers
is in bewaring gesteld -- 17 juni 2005
-- AT5 -- De rechter-commissaris in Amsterdam heeft vrijdag de van moord
verdachte ontsnapte TBS'er Wilhelm Schippers voor
veertien dagen in bewaring gesteld. Dat liet zijn advocaat J. Knoester na afloop van de voorgeleiding bij de
onderzoeksrechter weten. Het Openbaar Ministerie verdenkt S. van de moord op de
73-jarige Appie Luchies uit
de Jordaan. Eerder werd al bekend gemaakt dat
Schippers door justitie behandeld wordt als een normale moordverdachte. Hij
keert niet terug naar de TBS-kliniek, maar blijft dus
voorlopig in een politiecel.
Donner
gaat TBS-stelsel hervormen -- 17 juni 2005 -- AT5 -- Minister Donner
van Justitie komt deze maand nog met maatregelen om het TBSstelsel
te hervormen. Door het doen van deze toezegging in het TBS-debat
in de Kamer donderdag, hoeft de bewindsman niet af te treden. TBS'ers die op verlof mogen moeten voortaan een GPS-enkelband om, waarmee ze bij ontsnapping makkelijker te
traceren zijn. Verder gaat de Tweede Kamer een parlementair onderzoek houden
naar het TBS-systeem. De meeste Kamerleden spraken na
het debat donderdag hun vertrouwen uit in de minister. Alleen de LPF en Wilders bleven eisen dat Donner zou aftreden.
Minister:
Enkelband vervroegd invoeren -- 17
juni 2005-- Algemeen Dagblad -- Minister Donner (Justitie) zal het tbs-beleid flink aanscherpen. Met die belofte herwon de
bewindsman gisteravond het vertrouwen van de meerderheid in de Tweede Kamer.
Minister Donner (Justitie): Er zijn geen fouten gemaakt. Donner gaat het
huidige tbs-systeem tegen het licht houden. Tbs'ers met proefverlof krijgen voortaan gps-enkelbandjes om en vaker dubbele begeleiding. Donner
moest zich verantwoorden voor de ontsnapping van tbs'er Schippers uit
proefverlof. Schippers wordt ervan verdacht tijdens zijn afwezigheid een moord
te hebben gepleegd. In het debat zei Donner dat de Kamer er ten onrechte van
uit ging dat hij wilde vasthouden aan de bestaande regels. Die indruk was
ontstaan omdat de minister eergisteren liet weten dat het systeem volgens hem
'goed had gefunctioneerd'. In de Kamer benadrukte Donner dat hij juist
maatregelen wil nemen om het tbs-systeem veiliger te
maken. Donner was positief over het voornemen van de Kamer om een parlementair
onderzoek in te stellen naar het functioneren van tbs. Dat onderzoek moet voor
het einde van het jaar zijn afgerond. Onder druk van Donner wordt uitdrukkelijk
niet 'het gevoerde beleid' onderzocht. Achter de schermen liet Donner blijken
dat te beschouwen als een verkapte motie van wantrouwen. Het onderzoek wordt nu
vooral gericht op het verbeteren van het tbs-stelsel.
Alleen de LPF en Kamerlid Wilders willen voorlopig
stoppen met het resocialiseren van tbs-patiënten. Deze twee fracties eisten in
het debat bij voorbaat het hoofd van Donner. Zij dienden aan het aan van het
debat een motie van wantrouwen in. De Kamermeerderheid was uiteindelijk
tevreden met het antwoord van de minister. Donner is bereid de enkelbandjes met
gps-zendertje versneld in te voeren voor tbs'ers met proefverlof. Dat maakt het gemakkelijker
ontsnapten op te sporen. Ook komt hij na de zomer met een plan om de
behandeling van hopeloze tbs'ers eerder te stoppen,
waarna zij nooit meer met verlof mogen. De meeste bezoekers van de AD-website vinden dat Donner moet aftreden: 69 procent wil
dat hij vertrekt. Donner zei 'met zwaar gemoed' aan het debat te beginnen. De
kou was al snel uit de lucht nadat Donner aangaf het beleid te willen
verbeteren. Ook hielp het dat Donner toegaf dat hij als minister volledig
verantwoordelijk is voor de uitvoering van het tbs-beleid.
De Kamer verweet hem voor het debat dat hij zich verschool achter de beslissing
van de rechter om Schippers de mogelijkheid van proefverlof te geven. ,,De
minister van Justitie is altijd verantwoordelijk'', zei Donner. De Kamer legde
zich erbij neer dat nooit helemaal valt uit te sluiten dat een tbs'er op
proefverlof over de schreef gaat. ,,Wie dat niet wil moet tbs'ers
afschrijven en de rest van hun leven opsluiten'', zei Donner. Hij benadrukte
dat het tbs-systeem en hijzelf niet verantwoordelijk
zijn voor de moord op de 73-jarige Appie Luchies. Dat is en blijft de verantwoordelijkheid van de
moordenaar. Tijdens het debat herinnerde LPF-Kamerlid
Eerdmans aan het gewelddadige verleden van Schippers
in de jaren 80. Donner wees erop dat psychiaters de laatste jaren
gedragsverbeteringen hadden gezien sinds Schippers in 2002 was getrouwd. De
tbs'er was voor zijn ontsnapping al 40 keer met verlof geweest. De
regeringspartijen drongen bij Donner aan op extra maatregelen rond de begeleiding
van tbs'ers op proefverlof. De minister beloofde de
Kamer binnenkort met voorstellen te komen om de bewaking van tbs'ers te verbeteren. De minister voelde niets voor het
idee van de VVD om voorlopig de verloven van alle tbs-patiënten in te trekken.
Jaarlijks zijn er 50.000 proefverloven. Volgens Donner zou het binnenhouden van
al die gedetineerden leiden tot grote spanningen in de behandelklinieken. Veel
Kamerleden wilden weten waarom de telefoon van de echtgenote van Schippers niet
direct was afgetapt na de ontsnapping op 7 juni. Volgens Donner was dit niet
mogelijk omdat de wet daartoe geen mogelijkheden biedt. Het wetsvoorstel dat
tappen wel mogelijk maakt, is inmiddels aangenomen. Maar dat gaat pas over twee
weken in. Overigens bleek gisteren dat politie wel degelijk mogelijkheden had
de telefoon af te luisteren. Maar Donner gaf in zijn antwoorden aan dat de
rechter-commissaris - na een verzoek van de officier van justitie - daar niet
'toe genegen was'. Bij Schippers' aanhouding had deze, behalve het doorgeladen
pistool, twee mobiele telefoons bij zich.
Nederlandse tbs is uniek -- 17 juni 2005-- Algemeen Dagblad -- De
behandeling van tbs'ers in ons land wijkt sterk af
van die in andere landen. Bovendien is in het buitenland de combinatie van tbs
met een gevangenisstraf niet mogelijk. In Nederland worden meer daders
verminderd toerekeningsvatbaar bevonden dan in andere Europese landen. Dat komt
doordat hier niet alleen een psychotische stoornis maar ook een
persoonlijkheidsstoornis kan leiden tot verminderde toerekeningsvatbaarheid.
Verder kan een Nederlandse rechter een dader alleen veroordelen tot een tbs-maatregel bij een ernstig delict waarop een
maximumgevangenisstraf staat vier jaar of meer. Bij zo'n veroordeling moet de
rechter zich laten adviseren over de stoornis van de verdachte en de kans op
herhaling.
De tbs-klinieken in ons land, zoals
bijvoorbeeld de Pompestichting in Nijmegen en de Van
Mesdagkliniek in Groningen, hebben als eerste doel de tbs'ers
niet opnieuw in de fout te laten gaan. Maar op lange termijn wordt gekeken hoe
veroordeelden kunnen worden voorbereid op terugkeer in de maatschappij. Tijdens
de behandeling bekijkt de rechter elke twee jaar in hoeverre de behandeling
succes heeft. Soms komen veroordeelden de tbs-kliniek niet meer uit. Zo werd de
62-jarige Theo G. in de jaren 60 veroordeeld en zit hij nu al bijna 45 jaar in
een kliniek. Tijdens de laatste beoordeling door de rechter, in juli 2003,
kreeg de man nog eens twee jaar in de Van Mesdagkliniek opgelegd. De tbs-klinieken
in ons land kunnen ruim 1300 terbeschikkinggestelden
huisvesten en behandelen. Dat is echter niet genoeg om iedereen te kunnen
plaatsen. In diverse gewone gevangenissen wachten velen op een plek in een van
de klinieken; in voorgaande jaren kon het aantal wachtenden oplopen tot bijna
170 en was de gemiddelde wachttijd tien maanden. Alleen door het uitbreiden van
het aantal behandelplekken kan de overheid de wachttijden terugdringen. Vooral
omdat het aantal tbs'ers dat op een plekje wacht
jaarlijks groeit. Zo kregen tussen 1998 en 2003 elk jaar gemiddeld 170 daders
een tbs-maatregel opgelegd. In dezelfde periode
werden gemiddeld 80 mensen uit tbs-klinieken ontslagen.
'De heer Donner leeft nog
in de jaren 50 van de vorige eeuw' -- 17
juni 2005 -- Algemeen Dagblad -- AD-lezers:
Donner bloed aan handen
Boos en vol onbegrip reageren lezers op de
uitspraak van minister Donner dat er bij het proefverlof van tbs'er Wilhelm
Schippers geen fouten zijn gemaakt. Minister Donner (Justitie): Er zijn geen
fouten gemaakt. 'Donner heeft bloed aan zijn handen en dient daarom af te
treden', aldus C. Hottentot uit Spijkenisse.
'De heer Donner leeft in gedachten nog in de jaren 50 van de vorige eeuw',
schrijft Ron Boes uit Sassenheim.
En deze minister 'heeft nu al zo vaak de schijn tegen gehad, dat ik het nu wel
welletjes vind', meent Lex van Prooijen
uit Meppel. Lezers van wie Donner mag aanblijven,
zijn ver in de minderheid. Een van hen is Philip Dolderman uit Rotterdam. 'Ik mag die Donner niet' maar, zo
vraagt hij zich af, 'moet de minister van Onderwijs aftreden als een leraar
zich vergrijpt aan een leerling?' Volgens hem zijn dergelijke 'afschuwelijke
gebeurtenissen' nooit uit te sluiten en is aftreden slechts 'politiek gebulk'. Op de vraag op de AD-website
of minister Donner moet opstappen, antwoordt bijna 70 procent bevestigend. Van
22 procent (van de ruim 3600 reacties) mag Donner blijven zitten.
Tbs'er
bijna jaar zoek -- 17 juni 2005 --
Algemeen Dagblad -- De van moord verdachte Wilhelm
Schippers is na een van zijn ontsnappingen uit tbs negen maanden
voortvluchtig geweest, hoewel hij toen al als gevaarlijk en agressief werd
gezien. Hij woonde in die tijd op een woonboot in Amsterdam. Dat speelde zich
af in 1996, tijdens de vijfde ontsnapping van Schippers uit tbs. Hij liep
driekwart jaar later tegen de lamp toen hij werd opgepakt wegens inbraak met
geweld. De politie ontdekte pas na de aanhouding dat hij een voortvluchtige
tbs'er was. Nieuwe details over het verleden van Schippers benadrukken nog eens
hoe gevaarlijk de man is. Zo heeft hij de vrouw die hij in 1990 verkrachtte,
bedreigd met een alarmpistool terwijl hij haar misbruikte. Na de verkrachting
ging hij er vandoor met haar portemonnee en fotocamera. Tijdens zijn eerste
ontsnapping uit een tbs-kliniek, in 1992, sloeg Schippers met zijn blote handen
een gat in het dak van de kliniek waar hij zat, waardoor hij kon vluchten. Bij
een ontsnapping in 1994 sloeg hij een ruit kapot, waarna hij via aan elkaar
gebonden lakens het gebouw ontvluchtte. Afgelopen dinsdag werd Schippers
gearresteerd voor de moord op de
73-jarige Amsterdammer Appie Luchies.
Dat was een week na zijn achtste ontsnapping, weer tijdens proefverlof. Hij
wordt vandaag voorgeleid. Schippers heeft volgens justitie de bejaarde
Amsterdammer ernstig toegetakeld: hij brak zijn benen en sloeg de man zo hard
op het hoofd, dat die overleed. Vast staat dat Schippers zijn laatste
ontsnapping had gepland. Hij had zijn computer in de kliniek leeggemaakt en de
foto's van de muur van zijn kamer gehaald.
Voortvluchtige TBS'er aangehouden en verdacht van moord – 15 juni 2005 – Volkskrant --
AMSTERDAM
- De voortvluchtige TBS'er
Wilhelm S. is in de nacht van dinsdag op woensdag gearresteerd. Hij wordt
ervan verdacht vlak daarvoor een man te hebben vermoord in een bootje dat lag
in het Noordhollands Kanaal bij Landsmeer. Dit hebben
politiebronnen bevestigd. S. verbleef in de TBS-kliniek Veldzicht in het Overijsselse Balkbrug. Hij zat vast vanwege een
zedendelict, gepleegd in 1990. Vorige week ontsnapte hij in Utrecht tijdens een
begeleid verlof aan zijn toezichthouders.
Justitie heeft de identiteit van de
vermoorde man vastgesteld, maar maakt die nog niet bekend. Hoe hij is vermoord,
en wat het motief is van de verdachte, is onbekend.
Commentaar red. MdH: Volgens
de informatie waarover wij beschikken, werd de ter beschikking gestelde niet
door ‘toezichthouders’ begeleid maar door één vrouwelijke toezichthouder. Het
gaat om informatie afkomstig van één bron. Dit gegeven werd door justitie tot
nu toe nog niet bevestigd.
Persbericht
NOVUM: vragen over zorgvuldigheid berichtgeving -- 14 juni 2005 -- Novum - De medicijnen
die de sinds vorige week dinsdag vermiste tbs'er slikt, dreigen deze week op te
raken. Als de 40-jarige Wilhelm Schippers geen medicijnen gebruikt, kan hij
gevaarlijk gedrag gaan vertonen. Minister
van Justitie Piet Hein Donner liet
de Tweede Kamer dinsdag weten dat om die reden een opsporingsbericht voor de
man is uitgegeven. Uit het opsporingsbericht bleek al dat de man gewelddadig
gedrag zou kunnen vertonen bij het drinken van alcohol. Het is zeer
uitzonderlijk dat een dergelijk bericht voor een vermiste tbs'er uitgaat.
Donner zei dinsdag dat hij hier ook geen gewoonte van wil maken. "Als je ziet
wat een commotie dit geval teweeg brengt, dan is dat reden daar zeer grote
zorgvuldigheid in te betrachten." Schippers ontkwam op het station in
Utrecht aan zijn begeleiders tijdens een proefverlof. Hij had net een bezoek
aan zijn moeder in Eindhoven gebracht. In 1990 werd Schippers veroordeeld tot
tbs met dwangverpleging wegens het
plegen van verschillende zedendelicten. Bij de kliniek waar Schippers in
behandeling was, zijn alle proefverloven op bevel van het ministerie
ingetrokken. In dezelfde week ontkwam nog een andere patiënt van de kliniek
tijdens een verlof. Deze man meldde zich een dag later zelf weer. Het was de
rechter die het proefverlof van Schippers had bevolen, zo meldde de minister.
Donner erkende dat de deskundigen van de behandelende kliniek hadden gezegd dat
Schippers eigelijk overgeplaatst had moeten worden
naar de zogenaamde 'longstay'-afdeling, waar geen
proefverloven mogelijk zijn. De rechter besloot echter anders.
Commentaar red. MdH: Het
is de vraag of het werkelijk nodig was het opsporingsbericht op deze
uitzonderlijke wijze, zoals justitie zelf stelt, uit te geven. Wij hebben
redenen hieraan te twijfelen. Volgens onze informatie reageert men met meer
paniek dan wenselijk zou zijn. De vraag is wellicht niet zo zeer of dat het geval
is maar veel meer waarom men hiertoe besloten heeft. Dat de ter beschikking
gestelde patiënt ‘verschillende zedendelicten’ zou hebben gepleegd, is volgens
onze informatie niet juist. Wij hebben geen reden om aan die informatie te
twijfelen en achten het kwalijk indien justitie en/of media onjuiste en
overtrokken feiten naar buiten brengen. Wat is het doel hiervan? De
maatschappij die beschermd dient te worden in paniek te brengen? Dit zou toch
wel niet het doel mogen zijn, niet waar?
Verzoeken MdH aan politici,
minister Donner, minister Hoogervorst, de media en Willem -- 14 juni 2005 – Red. MdH -- Onderstaand treft u een reactie van
onze redactie op de gebeurtenissen van de afgelopen dagen aan. Een week geleden
is de ter beschikking gestelde patiënt Willem die in het Forensisch Psychiatrisch
Centrum Veldzicht te Balkbrug, gemeente
Hardenberg, onder dwang werd verpleegd, gevlucht.
Onze reactie op de recentelijk ontstane aandacht voor de tbs sector bestaat uit
drie delen c.q. verzoeken: één gericht aan alle kamerleden die zich op het
terrein van de gezondheidszorg en/of justitie als volksvertegenwoordigers
inzetten en aan de ministers Donner (justitie) en Hoogervorst (VWS). Eén
verzoek is gericht aan de media en één verder verzoek is gericht aan de
ontvluchte, ter beschikking gestelde patiënt.
Aan
de politiek: Een tbs kliniek meldt de vermissing van een ter beschikking
gestelde patiënt aan justitie. Justitie echter komt pas nadat de media vragen
over de vermissing van de ter beschikking gestelde heeft gesteld, met een
bevestiging van de aangedragen feiten naar buiten. Daarna duurt het nog twee
dagen alvorens het opsporingsbericht van de politie volgt. Het is de vraag
waarom justitie zo terughoudend omgaat met het publiek maken van de vermissing
van een ter beschikking gestelde patiënt. Ondanks het feit dat de meeste ter
beschikking gestelde patiënten binnen een paar uur c.q. binnen 2 dagen naar de
kliniek terugkeren, zou het in het algemeen belang wenselijk zijn meteen, of
uiterlijk na 24 uur, de publiciteit te gaan zoeken met een nieuwsfeit over een
ontsnapping. Justitie zou zodoende ook preventief kunnen inspelen op
ontsnappingspogingen van ter beschikking gestelde. Indien de ter beschikking
gestelde namelijk weet dat onmiddellijk of binnen enkele uren de publiciteit
wordt gezocht, zou menigeen het risico dat met een vlucht gepaard gaat
misschien minder snel nemen. Immers, de kans naar het buitenland te kunnen
vluchten is dan veel geringer. Maar, ook het feit dat persoonlijke gegevens
inclusief foto worden gepubliceerd, zou een ter beschikking gestelde eventueel
ervan kunnen weerhouden een ontsnappingspoging te gaan wagen. Immers, meestal
is herintegratie in de maatschappij het uiteindelijke doel en de kans op succesvolle
herintegratie in de samenleving zal niet toenemen nadat persoonlijke gegevens
van een ter beschikking gestelde bekend zijn geworden. Daarnaast zou met een
beter en sneller werkend alarmsysteem vooral ook de kans dat burgers gevaar
lopen en eventueel het slachtoffer van een misdrijf worden, afnemen. Wij achten
het inacceptabel dat justitie met het publiek maken van ontsnappingen wacht
totdat de media vragen aan justitie gaat stellen door met nieuwsfeiten
geconfronteerd te zijn. Zodoende neemt justitie niet haar volledige
verantwoordelijkheid ten aanzien van de veiligheid van de maatschappij.
Daarnaast dient men zich af te vragen
waarom een ter beschikking gestelde probeert te ontsnappen. De patiënt
profiteerde al van een verlofregeling onder begeleiding. Binnenkort zou hij met
aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid onbegeleid verlof hebben gekregen en
de kans was in dit geval groot dat de patiënt over afzienbare tijd uit de
kliniek was ontslagen. Wat bezielde hem toen hij besloot de benen te nemen? Helaas
is machtsmisbruik binnen de ggz nog steeds een taboe
onderwerp. Er moet van uit worden gegaan dat machtsmisbruik door hulpverleners
binnen tbs-klinieken nog veel vaker voorkomt dan binnen de ggz
in het algemeen. Neemt u bijvoorbeeld kennis van een medische tuchtzaak inzake
machtsmisbruik die een ter beschikking gestelde patiënt
in 2004 grotendeels heeft gewonnen of leest u bijvoorbeeld het ervaringsverhaal van de ter beschikking gestelde Frank
die wegens machtsmisbruik enkele weken geleden in hongerstaking ging. Wij
hebben gedurende het afgelopen jaar diverse meldingen en informatie over
machtsmisbruik binnen tbs klinieken ontvangen. Aangezien het niet voor iedereen
duidelijk zal zijn wat onder ‘machtsmisbruik binnen tbs klinieken’ valt, en
omdat ons deze vraag recentelijk ook bereikte, zullen wij binnenkort een lijst
publiceren over mogelijke vormen van machtsmisbruik binnen de tbs sector. U
dient hierbij voornamelijk te denken aan psychisch en diagnostisch misbruik,
maar ook aan seksueel misbruik c.q. ontucht met misbruik van gezag. De vraag
die wij ons onder andere, en dan wel niet zonder reden, stellen, luidt: heeft
machtsmisbruik in de tbs kliniek wellicht ertoe geleid dat de patiënt is
gevlucht c.q. was eventueel voortdurend machtsmisbruik een van de oorzaken die
ertoe heeft bijgedragen dat hij geen andere uitweg meer zag? Dit is helaas heel
goed mogelijk. De gedurende het afgelopen jaar via onze website verzamelde
informatie maakt duidelijk dat machtsmisbruik binnen tbs klinieken een nogal
structureel en hardnekkig verschijnsel is. De rechten van patiënten worden soms
in sterke mate geschonden. Soms kunnen de binnen de muren van een tbs kliniek
opgelopen onnodige, onwenselijke en onterechte frustraties ervoor zorgen dat
uiteindelijk ook de maatschappij de dupe wordt van a) enkele hulpverleners die
ervoor kiezen in een tbs kliniek te gaan werken omdat zij de behoefte hebben
zoveel mogelijk macht over een patiënt te hebben en die helaas niet altijd ter
goeder trouw en in het belang van de patiënt gebruiken maar zelfs misbruik
maken van hun positie en macht en patiënten opzettelijke schade berokkenen; en
b) hulpverleners die zich niet verzetten tegen de cultuur die binnen tbs
klinieken is ontstaan maar die simpelweg het beleid dat deels nogal
patiëntonvriendelijk kan zijn, opvolgen. Hulpverleners constateren heersende
misstanden en zijn het ook regelmatig niet met het gevoerde beleid eens. De
meeste van hen durven echter niet in te gaan tegen de bestaande structuren en
cultuur. Meedoen is gewoon geworden, hoe onethisch, immoreel en/of
onrechtvaardig ook. Tegen de stroom in zwemmen, je mening uiten en indien
wenselijk of zelfs nodig voor de belangen van de patiënt opkomen, durven de
meeste niet. Men wil niet buiten de boot vallen en/of is bang voor negatieve
reacties die verregaand kunnen zijn. Het probleem is dat zodoende misstanden
juist in stand worden gehouden. Patiënten durven machtsmisbruik vaak niet aan
de kaak te stellen omdat de kans groot is dat een klacht zal worden opgevolgd
door straf. Binnen de tbs sector wordt het, zo is onze ervaring, veelal niet
wenselijk geacht dat patiënten voor hun welzijn, rechten en mening opkomen. Dit
wordt al gauw geïnterpreteerd als ‘niet meewerkend’ en kan zich vervolgens
vertalen in vermelding van tot en met uiterst negatieve beoordelingen in het
dossier van de patiënt.
Wij waren bijzonder blij te mogen vernemen
dat PvdA kamerlid Aleid Wolfsen voor een extern
onderzoek pleit. Wij hopen dat dit onderzoek door de ministeries gesteund zal
worden en doorgang zal mogen vinden. Tevens hopen wij dat de problematiek
‘machtsmisbruik binnen tbs instellingen’ hierbij ook aan de orde zal komen.
Indien patiënten en hulpverleners de kans zouden krijgen hun ervaringen t.a.v.
machtsmisbruik door hulpverleners anoniem te verwoorden, zou de kans groot zijn
dat de uitkomst van een dergelijk onderzoek waardevolle informatie aan het licht
zal brengen. Daarnaast kunnen advocaten van ter beschikking gestelde patiënten
ook een en ander over machtsmisbruik binnen tbs klinieken uit de doeken doen.
De via onderzoek verkregen informatie zal helpen dat het beleid binnen tbs
klinieken patiëntvriendelijker zal worden. Als het machtsmisbruik veelvuldig en
aanhoudend wordt gepleegd, hetgeen helaas de indruk is die wij hebben
verkregen, lijdt niet slechts de patiënt onder het machtsmisbruik maar is de
kans groot dat binnen tbs klinieken opgelopen, onnodige frustraties
uiteindelijk ook naar de maatschappij toe zullen worden vertaald. Dan is het
machtsmisbruik dat patiënten ondergaan geen intern probleem meer dat redelijk
goed kan worden gecamoufleerd door het uitermate grote gebrek aan transparantie
binnen de tbs sector. Maar, dan komen de gevolgen van het onder de noemer
‘hulpverlening’ gepleegde machtsmisbruik ook nog voor rekening van de
maatschappij. Daarmee is machtsmisbruik binnen tbs klinieken een probleem dat
ons allemaal aangaat. Naar onze mening zou justitie dan ook een uitgebreid
onderzoek moeten instellen om de knelpunten binnen de tbs sector op te sporen.
Hierbij zou het veelvuldig voorkomende, structurele, buitengewoon onwenselijke
en schadelijke fenomeen ‘machtsmisbruik in tbs klinieken’ ook aan bod moeten
komen.
Aan
de media: Ter beschikking gestelde patiënten zijn helaas zelden in beeld. Indien
zij in beeld komen, gebeurt dat helaas bijna uitsluitend op een negatieve
manier. De media is veelal geïnteresseerd in sensatie waardoor de nadruk komt
te liggen op ontsnappingen van patiënten en/of recidive. Het zou wenselijk zijn
dat er vooral ook aandacht komt voor structurele, dagelijkse problemen binnen
tbs-klinieken. Daarnaast zou het wenselijk zijn dat men ook ter beschikking
gestelde patiënten of voormalig ter beschikking gestelde patiënten eens aan het
woord laat komen (zie b.v. het opmerkelijke bericht van een voormalig ter
beschikking gestelde patiënt in ons forum: http://www.12forum.nl/forum/bericht.php?ID=1428&tID=4&fID=3&lined1=tbs&lined2=#68).
Het is belangrijk om ook te berichten over positieve gebeurtenissen binnen de
tbs sector: Zie b.v.: http://www.misbruikdoorhulpverleners.nl/nieuwsdivers2005.html#hebzoveeldingenstom)
of: lees ‘Die mooie dag’, een gedicht/raptekst van Juice,
een ter beschikking gestelde patiënt. Meer aandacht voor de tbs sector zou
burgers die over het algemeen niet met het thema tbs in aanraking komen,
vertrouwder kunnen maken met het onderwerp door beter en breder geïnformeerd te
zijn. Wij vinden het heel jammer dat de media niet ook eens aandacht besteedt
aan thema’s zoals ‘hoe ziet de dagindeling van een ter beschikking gestelde
eruit?’, ‘welke vormen van therapie worden in een tbs kliniek aangeboden?’,
‘door welke soorten hulpverleners wordt een ter beschikking gestelde begeleid?’
of ‘wat wordt er op cultureel, maatschappelijk en/of sportief gebied voor
patiënten georganiseerd?’. Naast onze verzoeken c.q. suggesties aan de politiek
en de media, sluiten wij dit bericht af met een oproep aan de ter beschikking
gestelde die sinds vorige week op de vlucht is:
Aan Willem: In je eigen belang en dat van je naaste
omgeving willen wij je verzoeken terug te keren naar de kliniek. Weglopen is
geen oplossing. Als je zelf terugkeert, zal dat zeker beter voor je zijn dan
als je t.z.t. wellicht zult worden opgespoord. Houd de eer aan jezelf en denk
ook aan degenen die om je geven die het nu ongetwijfeld moeilijk hebben en zich
zorgen maken. Indien machtsmisbruik binnen de tbs kliniek er (mede) toe heeft
geleid dat je je breekpunt hebt bereikt, hopen wij
dat je na terugkeer naar Veldzicht contact met ons zult opnemen. Er zullen
vandaag vragen in de Tweede Kamer worden gesteld. Wij hopen dat het thema
‘machtsmisbruik binnen de tbs sector’ onder andere ook aan bod zal komen.
Misschien bestaat nu een kans structurele problemen die binnen tbs klinieken
spelen, bespreekbaar te maken. Wij willen je door middel van dit bericht laten
weten dat je er niet alleen voorstaat indien er sprake mocht zijn geweest van
machtsmisbruik. Wellicht is een landelijk dagblad bereid een stuk over jouw
situatie te publiceren, vanuit jouw perspectief als ter beschikking gestelde
patiënt. Hoe eerder je terug zult keren, hoe beter het voor jezelf zal zijn.
Gewoon doen!
Wat heeft MdH met de zaak W.S. te maken? Een familielid van de ter beschikking
gestelde patiënt nam al omstreeks een jaar geleden contact met ons op i.v.m.
machtsmisbruik binnen de kliniek, waaronder de patiënt leed.
Kamer:
Te lang gewacht met signalement tbs'er: Gevluchte tbs'er is zedendelinquent – 13 juni 2005 – Algemeen Dagblad --
De tbs'er die een week geleden ontsnapte
tijdens zijn begeleid proefverlof, is een zedendelinquent. Justitie beschouwt hem
als een gevaar voor de samenleving.
Volgens justitie kan alcoholgebruik bij de
man leiden tot gewelddadig gedrag en nieuwe zedenmisdrijven. Hij is nog steeds
spoorloos. De 40-jarige Wilhelm S.
mocht een week geleden onder begeleiding op bezoek bij familie in Eindhoven. Na
het bezoek reisden hij en zijn begeleiders per trein terug naar de tbs-kliniek in Balkbrug. Maar op
station Utrecht ontsnapte hij. Justitie heeft gisteravond een opsporingsbericht
uitgebracht, waarin wordt gevraagd de verblijfplaats van de Rotterdammer te
melden. De man is al jarenlang onder behandeling. De politie drukt mensen die
de man hebben gezien of weten waar hij is, op het hart zelf geen actie te
ondernemen, maar direct de politie te bellen. Een tweede tbs'er, die twee dagen
later uit dezelfde kliniek wegbleef, heeft zich het afgelopen weekeinde gemeld.
Hij zit weer vast.
De tbs-kliniek
Veldzicht, waar beide mannen verbleven, neemt de incidenten hoog op. De
kliniek heeft alle verloven voorlopig ingetrokken. Zij gaat onderzoeken of de
voorvallen hadden kunnen worden voorkomen. De
Tweede Kamer heeft geschokt gereageerd op de ontsnapping. Justitie krijgt
er van langs, omdat pas ruchtbaarheid aan de vermissing werd gegeven na een
publicatie zaterdag in deze krant. LPF-Kamerlid Eerdmans wil minister Donner (Justitie) er morgen over
aan de tand voelen tijdens het vragenuurtje. Vooral de ontsnapping van de nog
altijd voortvluchtige Wilhelm S. leidt tot opschudding. PvdA-Kamerlid Aleid Wolfsen snapt
niet waarom dergelijke zware gevallen niet met een gps-bandje
op pad worden gestuurd, zodat ze altijd traceerbaar zijn. Hij pleit voor een
extern onderzoek naar de kliniek in Balkbrug. Wolfsen
is slecht te spreken over het gebrek aan communicatie van justitie, dat pas
gisteravond het signalement van S. naar buiten bracht. ,,In dit soort
gevallen moet je onmiddellijk de foto openbaar maken.'' Dat vindt VVD'er
Luchtenveld ook. ,,Ze zijn bang voor
commotie, maar het is niet goed om dit in de doofpot te stoppen. Dit moet je
altijd gelijk melden.'' Luchtenveld spreekt van 'een buitengewoon kwalijke
zaak'. Ook hij vindt het merkwaardig dat de tbs'er geen enkelband met gps droeg. LPF'er Eerdmans is woedend dat er nog altijd geen alarmsysteem is
voor ontsnapte tbs'ers. Hij vindt de aanpak van minister Donner veel te slap. Politie
en justitie hebben eerder dit jaar extra mogelijkheden gekregen om
voortvluchtige tbs'ers op te sporen. In het verleden
werd veel minder intensief jacht op hen gemaakt, maar dat veranderde in mei
2004. Toen werd een 13-jarig meisje uit Eibergen
ontvoerd en misbruikt door een tbs'er, die 12 dagen eerder niet was
teruggekeerd van proefverlof. Lees ook ons nieuwsbericht ‘Verzoeken MdH
aan politici, ministers, de media en Willem’ van 14 juni 2005, waarbij het gaat
om een reactie op bovenstaand nieuwsbericht in het AD.
Twee
ontsnappingen uit kliniek in Balkbrug: Opnieuw tbs'ers
op de vlucht – 11 juni 2005 –
Algemeen Dagblad -- Twee mannen zijn begin deze week
ontsnapt uit de tbs-kliniek Veldzicht in
Balkbrug (Overijssel). Een van hen heeft zich gisteravond weer gemeld. De
ander is nog spoorloos. Beiden waren niet teruggekeerd van een proefverlof. Dat
bevestigt het ministerie van Justitie.
De mannen zaten al lang in de tbs-kliniek. Justitie wil niet zeggen waarvoor ze
waren veroordeeld. De ene man verdween maandag, de andere woensdag. Het tbs-verblijf van een van de twee was onlangs nog verlengd,
omdat zijn vrijlating de maatschappij te veel in gevaar zou brengen. Volgens
het ministerie staan de twee zaken in Balkbrug los van elkaar. De twee tbs'ers moesten zich op verschillende dagen weer melden. In totaal zijn er nu zes mensen die niet
zijn teruggekeerd van een proefverlof, aldus Justitie. Dat is één minder
dan begin dit jaar. Sindsdien zijn er drie tbs'ers terugkeerd, inclusief die uit Balkbrug. Vijf van de zes
zijn al maandenlang spoorloos. Het ministerie zegt dat een groot deel van de
ontsnapte tbs'ers waarschijnlijk in het buitenland
vertoeft. Jaarlijks komen enkele tientallen tbs'ers
niet op tijd terug van proefverlof. Maar volgens justitiewoordvoerder Hans Janssen duiken zij vrijwel altijd binnen
enkele uren tot een dag alsnog op. Volgens Janssen is de politie naarstig op
zoek naar het tweetal. ,,De politie en het Openbaar Ministerie zijn
onmiddellijk op de hoogte gesteld'', aldus Janssen. ,,We leggen contact met
familieleden van de twee en zoeken ook in hun plaats van herkomst. Tot nu toe
zonder resultaat.'' Justitie heeft het beleid voor tbs'ers
juist aangescherpt na de ontvoering van een 13-jarige meisje uit Eibergen, ruim een jaar geleden. Zij werd ontvoerd en
misbruikt door een voortvluchtige tbs'er. Hij was 12 dagen daarvoor niet
teruggekeerd van proefverlof, maar de politie had nauwelijks naar hem gezocht.
Minister Donner (Justitie) draaide na die zaak het aantal verloven voor tbs'ers drastisch terug. Ook eiste hij dat tbs-klinieken de
risico's van proefverloven beter zouden inschatten. Volgens justitie gebeurt
dat nu ook.
Zoekactie naar
ontsnapte tbs'ser -- 12 juni 2005 -- nu.nl -- BALKBRUG - De
politie is een zoekactie begonnen naar een tbs'er die werd behandeld in kliniek Veldzicht in het Overijsselse
Balkbrug. Hij wordt sinds 1990 onder dwang verpleegd, onder andere voor een
zedendelict. De politie heeft zondagavond een opsporingsbericht laten uitgaan
[zie onderstaand nieuwsbericht] naar de
40-jarige man. De kliniek heeft tijdelijk alle verloven ingetrokken. Familiebezoek: De man, volgens de
politie Wilhelm J. Schippers,
ontsnapte dinsdag op de terugweg van familiebezoek in Eindhoven op het station
in Utrecht aan zijn begeleiders. Volgens burgemeester
W. Meulman van Hardenberg,
waaronder Balkbrug valt, is dit de derde
maal sinds 2001 dat tbs'ers van Veldzicht ontsnappen.
"Dat is veel, want in de twaalf jaar die mijn voorganger burgemeester was,
is het geen enkele keer gebeurd." Volgens Meulman
is overigens geen angst in zijn gemeente. "De man is ontsnapt in Utrecht
en heeft familie in Eindhoven. Hij heeft hier niet zoveel te zoeken." Buitenland: Ook een andere tbs'er van Veldzicht nam vorige week de benen. Maar hij
kwam uit zichzelf weer terug. Volgens het ministerie van Justitie zijn dit
jaar er zes tbs'ers niet teruggekeerd van
proefverlof. Volgens het ministerie verkeren de meeste van hen in het
buitenland. Opheldering: De PvdA heeft om opheldering gevraagd aan
verantwoordelijk minister Donner van Justitie. Dit soort ontsnappingen ligt
gevoelig omdat Justitie heeft toegezegd strikter toe te zien op proefverloven
van onder dwang verpleegden. Dat gebeurde nadat vorig jaar een meisje uit Eibergen werd ontvoerd en verkracht door een ontsnapte
tbs'er. Donner heeft toen de regels rond verloven aangescherpt. Hij gaf politie
en justitie ook meer bevoegdheden om niet-teruggekeerde tbs'ers
actief op te sporen.
Tbs’er
Wilhelm J. Schipper vermist -- 12 juni 2005 --
politie / teletekst pagina 147 --
Namens de directeur van het
Forensisch Psychiatrisch Centrum
Veldzicht te Balkbrug, gemeente Hardenberg
verzoekt de Hoofdofficier van Justitie
te Amsterdam bekend te worden gemaakt met de verblijfplaats van de 40-jarige Wilhelm J.Schippers.
Hij was opgenomen in Veldzicht na veroordeling in 1990 tot tbs met
dwangverpleging voor onder andere een zedendelict. Op dinsdag 7 juni bracht hij
met toestemming onder begeleiding een bezoek aan zijn familie in Eindhoven.
Onderweg naar Veldzicht om 16.50 uur, wist hij op het NS station in
Utrecht
aan
de aandacht van zijn begeleiders te ontsnappen.Tot nu
toe ontbreekt van hem elk spoor. Signalement:
Blanke man met een lengte van zo'n
Pedofiel
met tbs wil via rechter de kliniek uit – 10
juni 2005 – Het Parool – ARNHEM – Een
patiënt van de Pompekliniek in Nijmegen heeft
vandaag in kort geding geëist dat hij wordt behandeld buiten de tbs-inrichting, eventueel onder elektronisch toezicht. De
man, die volgens psychiaters een onbehandelbare en blijvend delictgevaarlijke
pedofiel is, wil met het kort geding voorkomen dat hij op de longstay-afdeling van de Pompekliniek belandt.
Donner:
Den Engh moet programma aanpassen – 2 juni 2005 – Telegraaf -- DEN HAAG - De jeugdinrichting Den Engh in Den Dolder moet het programma voor licht verstandelijk gehandicapte jongeren aanpassen. Dat schrijft minister Donner (Justitie) donderdag
aan de Tweede Kamer. Hij baseert
zich op een evaluatie van deze zogeheten socio groeps strategie (SGS-methodiek),
waaruit blijkt dat die flink is verouderd. In Den Engh
is plaats voor 160 jongeren met een licht verstandelijke handicap die met
justitie in aanraking zijn gekomen. Verder zijn er 36 extra plaatsen voor jonge
veelplegers. De SGS-methode richt zich op de licht
verstandelijk gehandicapten. De veelplegers krijgen een nog experimenteel
programma dat is afgeleid van deze methode. Hoewel de theoretische basis van de
SGS-aanpak goed is gedocumenteerd, blijkt dat die de
afgelopen decennia niet meer is geactualiseerd. Dat betekent dat tientallen
jaren van inzichten en onderzoek in de ontwikkelingspsychologie en -pathologie
niet zijn doorgevoerd in Den Engh. Zo zouden volgens onderzoekster N. Hilhorst
ouders meer bij de behandeling moeten worden betrokken, moet nazorg meer
aandacht krijgen evenals de eigen verantwoordelijkheid van de jongeren. Ook de
groepsaanpak voldoet niet op alle punten. Zo wordt de hele groep gestraft als
er één lid over de schreef gaat. "Dat is slecht voor het gevoel van
rechtvaardigheid en remt het leerproces juist af", aldus Hilhorst. De onderzoekers pleiten voor een brede
heroverweging van de methode door een wetenschappelijke commissie. Op enkele
andere punten komt de jeugdinstelling wel goed uit de hoek, zoals praktisch
onderwijs en kwaliteitsbewaking van het personeel. Donner vindt dat de
specifieke aanpak van de kwetsbare doelgroep wel door moet gaan omdat de
jongeren zelf positief reageren en omdat er weinig alternatieven zijn.
Veel
daders genieten van geweld – 21 mei 2005
– Nederlands Dagblad -- DEN HAAG - Veel daders gebruiken
geweld omdat ze ervan genieten. Ze slaan of steken er voor de kick op los. Dat
blijkt uit onderzoek van socioloog
Willem Schinkel, die op 27 mei promoveert aan de Erasmus Universiteit Rotterdam.
Schinkel baseert zijn studie onder meer op gesprekken met veroordeelde
geweldplegers en op een enquête onder 750 Rotterdamse scholieren. Geweld is
volgens hem vaak een doel op zich. Omdat de daders er genoegen aan beleven,
gebruiken ze meer geweld dan nodig. Tot nu toe gingen wetenschappers ervan uit
dat het gebruik van geweld vooral kan worden verklaard door naar de achtergrond
van de dader te kijken. Volgens Schinkel is het plezier dat de daders eraan
beleven een onderschatte factor. De sociale achtergrond van daders bepaalt wel
of ze van geweld genieten. Veel gewelddadige criminelen zijn er niet in
geslaagd op een normale manier carrière te maken of succes te hebben. Daarom
besluiten ze 'goed te worden in geweld'. Ze gaan het mooi vinden en vergelijken
het effect met dat van drugs of seks. Voor sommigen is het verslavend. ,,Het
draait ook om de macht die daarmee gepaard gaat." De wetenschapper noemt
zijn ontdekking van 'zin in geweld' een verklaring voor zogenaamd zinloos
geweld. Geweldplegers zijn niet ongeneeslijk. Meestal worden ze milder als ze
ouder worden en in een gevecht vaker zelf het onderspit delven. Schinkel denkt
bovendien dat een deel van het geweld is te voorkomen door te investeren in
scholing en werk voor jongeren. Ook zouden gedetineerden na hun gevangenisstraf
beter opgevangen moeten worden. Doordat weinig opvang is geregeld, ziet een
deel zich bijna genoodzaakt direct weer op het slechte pad te gaan. Schinkel:
,,We moeten ook niet doen alsof geweldplegers buiten de maatschappij staan. Ze
komen er juist uit voort.''
Meer
dan helft tbs'ers hoort niet in kliniek – 14 mei 2005 – De Telegraaf -- DEN HAAG -
Zestig procent van de tbs'ers hoort eigenlijk niet thuis in een tbs-kliniek.
Ze zijn onbehandelbaar of weigeren behandeling, maar houden wel een dure
behandelplek in een kliniek voor terbeschikkinggestelden
bezet. Daar moet snel verandering in komen. Dat stelt de tbs-deskundige prof. dr. H. van Marle.
Hij is hoogleraar forensische
psychiatrie en was in de jaren tachtig en negentig directeur bij de Van
Mesdagkliniek in Groningen en later bij de psychiatrische observatiekliniek het
Pieter Baan Centrum in Utrecht. Volgens Van Marle zijn veel mensen bij voorbaat al te herkennen als
onbehandelbaar. "Dat ben je als je stoornis niet is op te lossen."
Deze mensen moeten niet worden opgenomen in een tbs-kliniek maar in een
goedkopere gevangenisachtige omgeving zoals een "long-stay-afdeling"
van een kliniek.
Claimen bij
handicap toegestaan -- 13 mei 2005
-- Volkskrant -- AMSTERDAM - Het kabinet
stelt geen wettelijk verbod in op claims waarbij gehandicapte kinderen die na
een medische fout zijn geboren, schadevergoeding eisen. De Hoge Raad wees onlangs zo’n vergoeding toe in de zaak-Kelly. Volgens het kabinet zijn geen maatregelen nodig
om vergelijkbare claims te voorkomen, omdat die zich nauwelijks zullen
voordoen. In andere landen zijn vorderingen vanwege onrechtmatig bestaan door
de rechter afgewezen ofwel bij wet verboden. Minister Donner van Justitie en staatssecretaris Ross van
Volksgezondheid schrijven vandaag in een brief aan de Tweede Kamer dat zij ‘geen financiële of praktische
consequenties’ voorzien van het arrest van de Hoge Raad. De Kamer had om een
kabinetsstandpunt gevraagd omdat de vrees bestond dat de uitspraak tot meer
procedures van gehandicapte kinderen zou leiden. Die zouden hun ouders kunnen
aanklagen vanwege onrechtmatig bestaan. Donner en Ross menen echter dat het
arrest ‘een beperkte reikwijdte’ heeft en claims van kinderen jegens hun ouders
uitsluit. De Hoge Raad wees de 11-jarige lichamelijk en verstandelijk
gehandicapte Kelly Molenaar twee maanden geleden
smartengeld toe voor de schade die zij lijdt omdat zij gehandicapt is geboren.
Het meisje heeft een chromosomale afwijking die in de familie voorkomt. De
verloskundige weigerde prenataal onderzoek te doen. De moeder zou tot een
abortus hebben besloten als zij van de afwijking had geweten. Ross en Donner
wijzen erop dat Kelly een schadevergoeding heeft
gekregen omdat de verloskundige een fout heeft gemaakt, niet omdat zij
gehandicapt is. ‘De Hoge Raad geeft aan dat een kind geen recht heeft op zijn
of haar eigen niet-bestaan dan wel op het afbreken van de zwangerschap.’ Dat
werpt een dam op voor toekomstige aanklachten van kinderen jegens hun ouders,
aldus de bewindslieden. Ouders zijn niet
verplicht prenataal onderzoek te laten doen; gehandicapte kinderen kunnen hun
ouders niet aanspreken op het feit dat ze geboren zijn. Alleen als een arts of
verloskundige een fout heeft gemaakt, moeten kinderen een schadevergoeding
kunnen eisen. Buitenlandse rechters hebben vorderingen als die van Kelly afgewezen, mede vanwege morele bezwaren. In Frankrijk
is in een zaak wel schadevergoeding toegekend, waarna de regering verdere
claims wettelijk onmogelijk heeft gemaakt. Ouders van gehandicapten hadden daar
geprotesteerd omdat de uitspraak van de rechter suggereerde dat het leven van
hun kinderen minderwaardig zou zijn.
Bijna
twee keer zoveel zedenzaken -- 12 mei 2005 -- Noordhollands
Dagblad -- ALKMAAR - De Alkmaarse rechtbank heeft vorig jaar 91 procent meer zedenzaken afgehandeld
dan in 2003. Het aantal milieuzaken nam drastisch af, met veertig procent. Kregen de rechters in 2003 nog 69 seksuele
misdaden te verwerken, in 2004 waren dat er bijna twee keer zoveel: 132.
Hoofdofficier van justitie B. Streefland geeft als verklaring: ,,In 2004 zijn
meer aangiften van zedenmisdrijven gedaan en er waren meer zaken bij waarin het
bewijs zo hard was, dat we ze ook voor de rechter konden brengen.'' Streefland wijst erop dat landelijk sprake
is van een toename van het aantal zedenzaken. ,,Dit soort misdrijven pakken
politie en openbaar ministerie (OM) altijd serieus op.'' Dat levert, afgaande
op de cijfers, dus meer resultaat op. Van 217 milieudelicten in 2003 naar
slechts
Forensische psychiatrie naar
Justitie -- 12 mei 2005 --
PSY -- 'Terwijl VWS de forensisch-psychiatrische zorg
zou moeten omarmen, doet het ministerie haar in de verkoop.' Dat zei Johan Huisman, eerste geneeskundige van de
forensische psychiatrie van GGz Eindhoven, op zijn afscheidssymposium Succes in de TBS??!!, eind april in Eindhoven. Naar het zich laat
aanzien zal in 2007 de begroting van de gehele volwassenen forensische
psychiatrie overgeheveld worden naar Justitie. In de ochtend had Piet Verbraak,
voorzitter van de raad van bestuur van GGzE het al
aangekondigd: 'Het lijkt erop dat VWS zegt: "zoeken jullie het maar
uit". Het veld werkt goed samen, maar de ambtenaren van beide ministeries
verliezen elkaar uit het oog. VWS hangt zijn zorgplicht aan de wilgen.' De
commissie Houtman, waarin ambtenaren van zowel Justitie als VWS zitten, moet
haar rapport nog aanbieden aan de
ministers Hoogervorst en Donner. Maar als er geen dam wordt opgeworpen, zal
het ministerie van Justitie over anderhalf jaar de baas worden over de
financiën van de forensische psychiatrie. Daar vallen forensisch-psychiatrische
klinieken (FPK's), de forensisch-psychiatrische
afdelingen en de poliklinieken onder. Verbraak noemde het zorgelijk dat VWS de
directie GMV (Geestelijke gezondheidszorg, Verslavingszorg en Maatschappelijke
opvang) heeft opgeheven, waardoor er slechts 'een lijstje van acht ambtenaren
is overgebleven, die zich met de ggz bezighouden'.
Desgevraagd zegt Johan Huisman dat de commissie Houtman haar advies half
mei aan de ministers zal aanbieden. Hoewel Justitie zeggingskracht krijgt over
de begroting van de forensische zorg, blijft de kwalititeit
van zorg de verantwoordelijkheid van het ministerie van VWS. Huisman verwacht
dat de overheveling verregaande consequenties heeft. 'Onze FPK heeft nu 145
bedden. 75 bedden zijn bestemd voor tbs-gestelden.
Het is Justitie een doorn in het oog dat er zo weinig tbs-plaatsen
zijn. Je kunt verwachten dat zij meer bedden zullen reserveren voor tbs'ers in de FPK.' Kan Justitie
straks ook beperkingen stellen aan bijvoorbeeld de behandelduur? Huisman:
'Justitie zou wel de behandelduur veel strakker kunnen koppelen aan tarieven.
Het aanzienlijk lagere tbs longstay-tarief is
bezwaarlijk voor chronisch psychotische tbs-gestelden.
Die kunnen jaren intensieve zorg nodig hebben. Het is moeilijk te voorspellen
hoe alles zal uitpakken, zeker met het oog op de diagnose behandel combinatiesystematiek.
Maar duidelijk is wel dat Justitie de financiële stroom onder zijn hoede wil
hebben, zodat het beter kan sturen. De overheveling zal ook gevolgen hebben
voor de 'verbinding met de reguliere ggz', verwacht
Huisman. 'Die zal een stuk moeilijker worden.' Pikant is dat het Tweede-Kamerlid voor de VVD, Laetitia Griffith,
nietsvermoedend op hetzelfde symposium juist een lans brak voor verdere
integratie van de tbs in de ggz. Dat die niet goed
van de grond komt, is misschien een geldkwestie, zei het Kamerlid. 'Ik hoop dat
het niet zo banaal ligt, maar het zou kunnen zijn dat Justitie geen geld wil
overdragen naar VWS.' Gevraagd naar een reactie zegt Goof van Gemert, adjunct-directeur van GGZ
Nederland, dat het rapport van de commissie Houtman nog niet openbaar is.
'Maar als de geruchten kloppen, dan is het een slecht advies. We zullen ons
daar zeker niet bij neerleggen en flink tegengas geven', aldus Van Gemert. (CD)
Werkdruk rechters blijft hoog,
ondanks toegenomen productie -- 11 mei 2005 – nieuws.nl / Novum - Rechters hebben vorig jaar 13 procent meer
zaken behandeld in vergelijking met een jaar een eerder. Omdat ook de instroom van zaken met 13 procent
toenam, is de werkdruk voor rechters onverminderd hoog gebleven. Meer dan de
helft van de rechters zegt structureel over te werken. Dat blijkt uit het
woensdag gepresenteerde jaarverslag over
vorig jaar van de Raad voor de Rechtspraak. De productiestijging bij de
rechtspraak is voor een groot deel toe te schrijven aan het aantrekken van
extra personeel en doelmatiger werken van de rechterlijke macht. In 2003 was al
sprake van een vergelijkbare stijging van het aantal afgehandelde zaken. In
totaal werden vorig jaar 1,75 miljoen
zaken aangedragen. De rechters handelden bijna 1,76 miljoen zaken af. Ruim
een miljoen van de behandelde zaken betreffen kantonzaken. Het aantal strafzaken bleef met 230 duizend ongeveer gelijk aan 2003.
Het aantal behandelde civiele zaken steeg met 8 procent tot ruim 250 duizend.
Alleen het aantal vreemdelingenzaken nam af, met 15 procent. De Raad
concludeert uit de cijfers dat de rechtspraak de stijgende instroom bijhoudt.
De doorlooptijd van zaken nam over het geheel genomen af. Bij strafzaken die
door de meervoudige kamer behandeld werden, nam de doorlooptijd met ruim een
kwart af, van 139 dagen in 2003 naar 102 dagen vorig jaar. Bij enkelvoudige
strafzaken nam de doorlooptijd af van 51 naar 42 dagen. Kinderrechters hadden in
2004 gemiddeld 43 dagen nodig om een zaak af te wikkelen, tegen 62 dagen een
jaar eerder. Bij hoger beroepen liep de doorlooptijd licht op. Uit 21 tevredenheidsonderzoeken
die de raad tussen 2001 en vorig jaar hield, blijkt dat driekwart van de
rechters, advocaten en officieren van justitie in het algemeen tevreden zijn
over het rechterlijk functioneren. Bij rechtzoekenden
is ongeveer tweederde tevreden. Nogal ontevreden zijn de ondervraagden over
de duur van de procedure, en in iets mindere mate over het inlevingsvermogen
van rechters. In totaal dertigduizend mensen brachten vorig jaar een bezoek aan
een van de negentien rechtbanken.
Plan
opvang tbs'ers in wijken valt slecht – 11 mei 2005 – De Telegraaf – LELYSTAD /
DEN HAAG - De Alliantie van Regionale
Instellingen voor Beschermd Wonen is niet tevreden over het plan van één
instelling om 250 tbs-patiënten te huisvesten in woonwijken. In tien steden wil
de instelling patiënten die aan het eind van hun behandeling zijn, opvangen. "Dit is een eenmansactie", liet
de in Den Haag gevestigde alliantie weten. De organisatie is erg ongelukkig met
het initiatief van J. van Zuthem, directeur van de
instelling in Flevoland. Van Zuthem zegt dat de
patiënten in de wijken onder intensief toezicht zullen staan. Hij spreekt van
een 24-uursbewaking. Aan opvangplaatsen voor tbs-patiënten bestaat een groot
tekort. Volgens een onderzoek van het
ministerie van Justitie zouden 250 patiënten onder streng toezicht naar
woonwijken kunnen verhuizen. Precies het aantal dat Van Zuthem
wil plaatsen. Het omstreden plan zou een uitbreiding zijn van de bestaande
situatie. Momenteel hebben veertien van de 36 regionale instellingen in totaal
zestig tbs-patiënten onder hun hoede. Daarnaast wonen een zeventigtal patiënten
in groepswoningen die eigendom zijn van een tbs-kliniek. Instellingen voor
beschermd wonen begeleiden mensen van alle leeftijden en uiteenlopende
voorgeschiedenissen, zoals (ex-)psychiatrische patiënten, mensen met
verslavingsproblemen, dak- en thuislozen en mensen die dreigen te vereenzamen.
Plan:
250 tbs'ers de woonwijken in -- 10 mei 2005 -- Algemeen Dagblad -- De instellingen voor beschermd wonen
willen 250 tbs-patiënten huisvesten in woonwijken. Hun koepelorganisatie, de RIBW Alliantie, biedt het ministerie van Justitie aan om dat
aantal gestoorde criminelen uit tbs-klinieken over te nemen. ,,We beginnen het
liefst morgen'', zegt Jan-Willem van Zuthem van de Alliantie. ,,We willen huizen oprichten
in tien steden, verspreid over Nederland. Daar kunnen we de patiënten zo nodig
24 uur per dag bewaken. Het risico dat ze opnieuw een verschrikkelijke daad
begaan, is daardoor nihil.'' De komst van een opvanghuis in Venlo leidde vorige maand
tot heftige, maar vergeefse protesten van buurtbewoners. Wel beloofde de
kliniek geen pedoseksuelen onder de brengen in het huis. Er wonen al jaren tbs'ers in opvanghuizen, maar uitvoering van het plan van
de Alliantie zou een verdriedubbeling betekenen: van 120 naar 350. Deze
patiënten zijn nog niet uitbehandeld en kunnen dus nog steeds gevaarlijk zijn.
Justitie kampt met een groot tekort aan plaatsen in tbs-klinieken. Het onderzoeksbureau WODC van het
ministerie schatte vorig jaar dat 250 tbs'ers
onder streng toezicht naar woonwijken zouden kunnen verhuizen. Psychiaters en
psychologen kwamen tot die conclusie nadat ze de ruim 1600 patiënten in de
klinieken hadden doorgelicht. Het plan van de RIBW Alliantie is gebaseerd op
dit rapport. Minister Donner heeft
er nog niet op gereageerd. Volgens een woordvoerder heeft het ministerie het
aanbod nog niet ontvangen, maar Justitie wil met de instellingen om de tafel.
Het is onverantwoord 250 tbs'ers te huisvesten in
woonwijken. Dat vindt Geestelijke
Gezondheidszorg Nederland (GGZ), de organisatie van alle instellingen op
het gebied van psychiatrie en verslavingszorg. Instellingen voor beschermd
wonen willen dat aantal patiënten overnemen van tbs-klinieken. ,,Hooguit enkele
tientallen van deze patiënten zijn toe aan de vrijheid van een beschermde
woning'', schat directeur Jos Poelmann van GGZ. ,,De
instellingen voor beschermd wonen bieden namelijk een heel lichte vorm van
zorg. De meeste tbs'ers moeten 24 uur per dag onder
toezicht staan op een afgesloten terrein van een psychiatrisch ziekenhuis.'' Hoogleraar forensische psychiatrie Hjalmar van Marle waarschuwt
dat de criminelen niet te gemakkelijk mogen worden losgelaten in de buurt.
,,Justitie en de klinieken mogen nooit denken: 'We zitten vol, dus er moeten er
een paar weg'', aldus de wetenschapper van de Erasmus
Universiteit Rotterdam. ,,Een tbs'er mag nooit eerder de maatschappij in dan
zijn geestelijke toestand toestaat. Door de drukte zijn klinieken daar mogelijk
toe geneigd, al heb ik veel vertrouwen in hun expertise'', zegt Van Marle. Er is ook kritiek uit organisaties voor beschermd
wonen. Het huisvesten van tbs'ers in woonbuurten is
prima, vindt directeur Frans Heijnen van de SBWU in Utrecht, maar niet in groepen,
zoals de Alliantie RIBW wil. Daar gedijen de patiënten niet. ,,Wij deden dat
vroeger ook, maar er werd slecht geluisterd en alleen over eigen besognes
gepraat. Al woonden die honderd jaar bij elkaar, beter waren ze niet
geworden.'' Bovendien kunnen veel instellingen het niet aan, vreest hij. ,,De
meeste weten niets van tbs'ers. Veel instellingen
hebben nooit meer dan één of twee tbs'ers tegelijk
binnen gehad. Die mogen er niet ineens twintig krijgen.''
Rechters straffen
vaker en strenger -- 7 mei 2005
-- Volkskrant -- AMSTERDAM - Rechters straffen vaker en strenger. Tot deze
conclusie komt de Raad voor de
Rechtspraak in het jaarverslag 2004.
Rechters straffen vaker, omdat ze meer zaken krijgen voorgelegd door het Openbaar Ministerie. Ze zijn ook
anders gaan straffen: minder boetes,
meer taakstraffen en meer gevangenisstraffen. Dat staat in het jaarverslag
dat woensdag wordt gepresenteerd. Sneller dan vroeger geeft de rechter een
gevangenisstraf in plaats van een boete of een taakstraf. Toch is de gemiddelde
duur van de gevangenisstraffen niet gedaald. Dit betekent niet onmiddellijk dat
de rechter dezelfde vergrijpen zwaarder bestraft, aldus de Raad voor de
Rechtspraak. Daar heeft de Raad geen zicht op. Het aantal rechtszaken nam in 2004 met 13 procent opnieuw toe. Veel
meer dan op grond van de trend van de afgelopen jaren werd verwacht. Vooral de
kantonrechter, die lichtere zaken behandelt, kreeg het met 28 procent drukker.
Een deel van de stijging is te verklaren uit een toename van vorderingen door
energiebedrijven, ziekenfondsen en telecombedrijven.
Van alle zaken waarover de kantonrechter zich boog, daalde alleen het aantal
arbeidszaken. Dat gebeurde voor het eerst nadat er jarenlang sprake was geweest
van stijging. Vrijwel alle arbeidszaken bij de kantonrechter handelen over
ontbinding van arbeidsovereenkomsten. Het aantal belastingzaken groeide flink.
Dat had te maken met het verzet van huiseigenaren tegen de onroerend
zaakbelasting (WOZ). De waarde van veel huizen steeg na hertaxatie door
gemeenten. De kantonrechter kreeg hulp van de
Vliegende Brigade, vijf jaar geleden opgericht om de achterstanden te
helpen weg te werken. Rechtbanken leveren voor deze brigades dossiers aan.
Juristen schrijven vonnissen en sturen die naar gerechten in het land. Dankzij
deze hulp kon 6 procent meer zaken worden behandeld dan in 2004. Steeds meer
zaken die de strafrechter afdeed, worden bestuurlijk geregeld. Zo hebben
politie en Openbaar Ministerie meer mogelijkheden om te schikken. Ook kleinere
economische en milieuzaken zullen in de toekomst vaker via transacties worden
geregeld. De Raad bespeurt dat inmiddels steeds meer zwaardere zaken eveneens
op deze wijze worden behandeld. Dat is in lijn met de hang naar een snelle en
eenvoudige afhandeling binnen de gerechten.
Tbs'ers moeten vaker behandeld worden – 22 april 2005 – De Telegraaf -- NIJMEGEN
- Gedetineerden met een psychische stoornis moeten vaker behandeld worden. Dat
geldt voor bewoners van gewone gevangenissen, maar vooral voor mensen die
verblijven in een tbs-kliniek. Behandelen verkleint de kans op herhaling en
komt de veiligheid binnen de muren van de betrokken klinieken ten goede, zeker
als het gaat om langdurig verblijf. Dit betoogt Henk Nijman vrijdag in zijn oratie.
Kunnen we delinquenten niet beter behandelen? Nijman, als wetenschappelijk onderzoeker verbonden aan de forensisch
psychiatrische instelling De Kijvelanden in Poortugaal,
treedt vrijdag aan als bijzonder
hoogleraar forensische psychologie aan de Radboud Universiteit Nijmegen.
Tbs is een strafrechtelijke maatregel die de rechter kan opleggen aan personen
aan wie een misdrijf wegens een stoornis of gebrekkige ontwikkeling niet of
niet geheel kan worden toegerekend. De maatregel is gericht op behandeling en
resocialisatie, maar tbs'ers zijn niet verplicht om
binnen een kliniek een behandeling te ondergaan. Op basis van het zogeheten
zelfbeschikkingsrecht mogen zij behandeling weigeren. De term 'tbs met
dwangverpleging' houdt in dat de tbs-gestelde in een
tbs-kliniek moet verblijven, niet dat hij de daar aangeboden behandeling
verplicht moet volgen. In zijn rede noemt Nijman het
voorbeeld van een man die vanuit waandenkbeelden een ander heeft gedood. Het
kan gebeuren dat zo'n man niet structureel anti-psychotische
medicijnen krijgt toegediend, omdat hij deze weigert of omdat er geen ernstig
gevaar is voor zijn eigen gezondheid dan wel die van anderen in de kliniek. Nijman wijst erop dat een kwart van de tbs'ers aan een ernstige psychotische stoornis lijdt.
"Vanuit behandeloptiek is het niet mogen toedienen van medicijnen in geval
van ernstige psychose een zeer slechte zaak", aldus de hoogleraar. Op de
langere termijn verslechtert de prognose voor de patiënt bij het achterwege
blijven van behandeling van psychose met anti-psychotische
medicijnen, zo hebben diverse studies reeds aangetoond. Bij deze patiënten moet
vaker gewezen worden op het gevaar voor de geestelijke gezondheid van de tbs-patiënt, vindt Nijman.
Daarbij benadrukt hij dat zij, juist door hun stoornis, minder goed in staat
zijn hun eigen belangen te behartigen. Nijman vindt
dat er meer geïnvesteerd moet worden in behandeling. Opsluiten zonder
behandeling leidt in te veel gevallen tot recidive. Onderzoek heeft bovendien
uitgewezen dat behandelen werkt. Nijman wijst in dat
verband op het project Terugdringen
Recidive van het ministerie van Justitie, waarbij gedragsinterventies de
kans op herhaling moet verkleinen. Eerder dit jaar maakte minister Donner van Justitie bekend dat circa 70 procent van de ex-gedetineerden binnen vijf jaar opnieuw de
fout ingaat. De bewindsman noemde dat cijfer onaanvaardbaar. Onder tbs'ers is
het recidivecijfer de afgelopen 25 jaar gedaald tot 34 procent binnen vijf jaar
na ontslag uit de kliniek. Daar staat tegenover dat de gemiddelde behandelduur
is toegenomen en dat er minder mensen uit de klinieken zijn ontslagen.
OM mag ook straffen
opleggen -- 19 april 2005
-- Het Parool -- DEN HAAG - Een meerderheid in de Tweede Kamer vindt dat ook het
openbaar ministerie voortaan in bepaalde gevallen straffen mag opleggen. Nu
is dat voorbehouden aan rechters. De Kamer benadrukte gisteren in een overleg
met minister Piet Hein Donner van
Justitie wel dat ernstige gewelds- en zedenmisdrijven
nooit in aanmerking mogen komen voor een zogeheten afdoening door het OM. De
regeringsfracties CDA en VVD en
oppositiepartij PvdA steunen het wetsvoorstel van Donner om officieren van
justitie de bevoegdheid te geven taakstraffen of geldboetes uit te delen. Het
doel ervan is de werkdruk van rechters te verminderen. Een schatting in 2002
wees uit dat in dat jaar ongeveer 65.000 zaken zonder tussenkomst van de
strafrechter afgedaan hadden kunnen worden. De nieuwe wet biedt het OM de mogelijkheid zaken af te handelen voor
delicten waarop maximaal zes jaar celstraf staat, zoals vernielingen,
winkeldiefstal en rijden onder invloed. De overtreder kan een taakstraf krijgen
van maximaal 180 uur of een geldboete. Ook kan het OM iemands rijbewijs innemen
voor maximaal een half jaar. Wie het niet met de straf eens is, kan zich
ertegen verzetten. De officier van justitie kan de zaak dan aan de rechtbank
voorleggen. Donner wil dat ook bestuurlijke overheidsorganen als de
Belastingdienst en de waterschappen dergelijke strafbeschikkingen mogen
opleggen. Maar PvdA, ChristenUnie en GroenLinks vinden dat een stap te ver. Volgens hen moet de
wet zich voorlopig beperken tot een bevoegdheid voor het OM. Donner zei uit de
voeten te kunnen met de breed gesteunde motie van de LPF,
waarin staat dat ernstige gewelds- en zedenmisdrijven
niet door het OM mogen worden afgedaan. Donner wees er verder op dat de nieuwe
regeling stapsgewijs wordt ingevoerd, te beginnen bij de eenvoudige
overtredingen. De minister voelde weinig
voor het plan van de PvdA verdachten van gewelds- en
zedendelicten te verplichten voor de rechter te verschijnen. Bij andere zaken
zouden verdachten volgens de partij aanwezig moeten zijn als een slachtoffer
zegt bij de zitting te zullen zijn. Nu zijn alleen minderjarige verdachten
verplicht bij de behandeling van hun strafzaak te zijn. Meerderjarigen hoeven
dat niet. PvdA-Kamerlid Aleid
Wolfsen kondigde aan nog voor de zomer met de VVD te
komen met een conceptwetsvoorstel voor een verschijningsplicht in strafzaken.
Medisch
tuchtcollege: Artsen vaak ten onrechte aan schandpaal -- 8
april 2005 -- Dagblad van Het Noorden -- GRONINGEN - Het medisch tuchtcollege in Groningen vindt dat medici door de
media vaak onterecht aan de schandpaal worden genageld. In het jaarverslag van
het regionale tuchtcollege stelt voorzitter
Tjeerd Duursma dat
sommige media zich schuldig maken aan sensatiezucht bij klachten van patiënten.
"Klagers die een breed gehoor wensen voor hun grieven, hoeven daarvoor
weinig moeite te doen in sommige media", stelt Duursma.
"Terwijl de aangeklaagden daar weinig tegenover kunnen stellen vanwege de
beperkingen van hun functie. Hierdoor wordt al snel het beeld van zo'n klacht
bepaald door wat de klagende partij er over zegt." Er is vaak wel aandacht
voor de klacht maar niet voor het afwijzen van de klacht in hoger beroep, meent
Duursma. "Dit is des te schrijnender omdat in
een tuchtprocedure doorgaans wordt geklaagd over één gebeurtenis. De reputatie
van een arts kan daardoor geschaad worden ook al functioneert iemand verder op
een goed of zelfs uitstekend niveau." Van de vijf medische tuchtcolleges
in Nederland wordt het noordelijke college, in Groningen, het minst
teruggefloten door het centrale tuchtcollege. Als klagers of medici in beroep
gaan na een uitspraak van het regionale college, vernietigt het centrale
college gemiddeld 21 procent van de uitspraken. Van de uitspraken van het
Groningse college wordt slechts 10
procent vernietigd. Het noordelijke tuchtcollege behandelde vorig jaar 72 klachten. Daarvan werd de
meerderheid afgewezen. In negen gevallen
kreeg de aangeklaagde een waarschuwing en er werden drie berispingen
uitgedeeld. Onderstaand treft u het
commentaar van onze redactie op bovenstaand nieuwsbericht aan: ‘In Groningen
doet men aan tuchtrecht: gewoon zoals het hoort en toch bijzonder’ (27 april
2005).
In
Groningen doet men aan tuchtrecht: gewoon zoals het hoort en toch bijzonder – 27 april 2005 – Redactie MdH -- Onze
redactie verbaasde zich over de stelling in bovenstaand artikel (‘Medisch
tuchtcollege: Aartsen vaak ten onrechte aan
schandpaal’ zoals op 8 april 2005 gepubliceerd in het Dagblad van het Noorden),
namelijk dat de voorzitter van het
Groningse tuchtcollege, mr. Tjeerd Duursma, zou hebben gesteld dat medici vaak onterecht
aan de schandpaal worden genageld en dat klagers weinig moeite hoeven te doen
om door de media gehoord en uitgebreid geciteerd te worden. Onze verbazing is
gebaseerd op ervaringen met de media met betrekking tot het medisch tuchtrecht.
Het blijkt namelijk alles behalve makkelijk te zijn om de media voor het
medisch tuchtrecht te interesseren. Strafzaken lijken voor menige journalist
veel boeiender te zijn. Herhaaldelijk moesten wij veel moeite doen om medische
tuchtzaken succesvol onder de aandacht van de media te brengen. Het is dan ook
met zekerheid niet zo dat klagers maar bij een krant aan de bel hoeven te
trekken en een zaak gevolgd en verslagen zal worden. Door telefonisch navraag
te doen bij voorzitter Duursma bleek dat de
journalist die bovenstaand artikel schreef feiten uit het jaarrapport van het Regionaal Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg
Groningen iets te algemeen had opgevat en gepresenteerd. De opmerkingen van
mr. Duursma waren niet in het algemeen bedoeld maar
het betrof een drie- of viertal specifieke zaken dat bij het RTG Groningen had
gediend. Verder dient er onderscheid tussen medische tuchtzaken in het algemeen
en tuchtzaken die (onder andere) een klacht over seksueel grensoverschrijdend
gedrag door een hulpverlener betreffen, te worden gemaakt. De opmerkingen van
de voorzitter van het Groningse tuchtcollege hadden namelijk geen betrekking op
zaken betreffend seksueel misbruik door hulpverleners. Wat betreft de opmerking
dat medici vaak ten onrechte aan de schandpaal worden genageld, gaat het dus
eveneens om de eerder genoemde vier zaken en betreft het geen algemene uitspraak
van mr. Duursma. Wat betreft de eenzijdigheid van
nieuwsberichten in de media valt op te merken dat journalisten eigenlijk altijd
wederhoor toepassen of tenminste pogingen daartoe ondernemen. Veelal is een
verweerder niet bereid stelling te nemen en ontneemt hij/zij zich zodoende de
kans op hetgeen een klager heeft geuit te kunnen reageren. In feite is het
hulpverleners ook niet toegestaan publiekelijk stelling te nemen i.v.m. het
recht op privacy van de patiënt/cliënt. Bij de behandeling van een tuchtzaak
gaat het om een uitzondering doordat de hulpverlener dan van zijn beroepsgeheim
ontbonden is. Voor hulpverleners is het dus juist belangrijk dat er media ter
zitting aanwezig zal zijn aangezien dat het enige moment gedurende de
tuchtprocedure is dat een journalist de standpunten van een beroepsbeoefenaar
direct kan vernemen. Daarnaast bestaat de mogelijkheid de media inzage in de
stukken te bieden hetgeen meestal door de klagende partij wordt aangeboden en
waaruit de standpunten van de zich verwerende partij eveneens blijken. Wat
betreft GOG zaken komt het maar zelden voor dat het bij publicaties om een
eenzijdige afschildering van het gebeurde gaat. Journalisten zijn, zo maken wij
veelvuldig mee, over het algemeen zeer terughoudend en zorgvuldig wat betreft
publicaties over de medische sector. Nieuwsberichten zijn dan ook nooit alleen
maar gebaseerd op de visie of mening van de klagende partij want journalisten
willen over aantoonbare feiten kunnen berichten, alleen al om zelf niet in de
problemen te raken. Hoe ernstiger de beschuldigingen zijn, hoe zorgvuldiger en
terughoudender men er over het algemeen ook mee omgaat. Ervaring leert tevens
dat zelfs media die meer op sensatie gericht is, zelfs nog c.q. juist dan
voorzichtig is met publicaties wanneer het om ‘hot items’ gaat die zelfs
schriftelijk aantoonbaar zijn. Verweerders zijn er dus ook bij gebaat dat de
media tuchtzaken gaat volgen want zodoende krijgen zij de kans hun standpunten
tijdens de zitting duidelijk te maken. Of die standpunten door middel van
bewijslast zijn onderbouwd, hoeft ter zitting echter niet per sé te blijken. Inzage in de geschriften en bewijsvoering is
van groot belang. Bij tuchtzaken en andere zaken betreffend GOG is het nu juist
het geval dat de zich verwerende partij over het algemeen veelal niet de
waarheid spreekt. De veel gehoorde opmerking die in het algemeen van passend
is, namelijk ‘de waarheid zal wel ergens in het midden liggen’, is bij GOG door
professionals zelden van toepassing. Er zijn vaak twee versies, simpelweg omdat
de van seksueel misbruik beklaagde partij bijna altijd al het mogelijke doet om
onder de beschuldiging uit te komen. Slachtoffers van GOG, zo is onze ervaring,
geven het gebeurde bijna altijd heel correct weer. Veelal gebeurt dit door het
trauma dat het slachtoffer heeft opgelopen en door haar/zijn angst niet geloofd
te worden zelfs op een manier die buitengewoon gedetailleerd en nauwkeurig is.
Dat feiten door slachtoffers van GOG worden verzonnen is zeldzaam. Van
overdrijving is slechts bij uitzondering sprake. Veel vaker gebeurt het dat
slachtoffers van GOG juist onderdrijven c.q. het ergste in het geheel liever
weglaten omwille van schaamte en veelal lang voortdurende, onterechte
schuldgevoelens. Bij het behandelen van zaken die GOG betreffen is de kans veel
groter dat bijzonder emotioneel beladen elementen eerder door het slachtoffer
zullen worden weggelaten dan dat zij/hij een element erbij verzint of
versterkt. Over het algemeen bestaan GOG zaken ook uit een groot aantal
elementen die buitengewoon ernstig, beladen, tot en met absurd en beschamend
zijn. Het is al moeilijk genoeg voor de meeste slachtoffers om het werkelijk
gebeurde te gaan verhalen. Het gebeurde ten onrechte d.m.v. incorrecte
informatie aan te vullen gebeurt dan ook slechts zeer zelden. Dit is onze
ervaring tot dusver en het is tevens de ervaring van het Walk-In
Counseling Center in Minneapolis alwaar men
gedurende de afgelopen drie decennia met meer dan 3000 gevallen van GOG door
professionals in aanraking kwam. Onterechte of aangedikte klachten zijn bij GOG
door professionals uitzonderlijk, hoe onaangenaam dit feit ook voor menige
hulpverlener mag zijn. Over het algemeen is het dan ook niet in het belang van
de hulpverlener dat de media alle stukken onder ogen krijgt want hetgeen
aantoonbaar is, is veelal niet in het voordeel van de beklaagde partij. Het
verhaal van het slachtoffer is dan ook over het algemeen niet slechts ‘een kant
van het verhaal’ maar in de meeste gevallen betreft het een nauwkeurige,
eerlijke beschrijving van de daadwerkelijk toedracht van het gebeurde. En dit
betreft dus ook klagers die ggz-cliënt waren en/of
zijn. Het slachtoffer heeft over het algemeen nog maar weinig of zelfs bijna
niets meer te verliezen. Door het slachtoffer van GOG te zijn geworden heeft
zij/hij al heel veel verloren door de geleden psychische, somatische, sociale,
financiële en ander schade. Het enige dat dan nog van belang is voor het
slachtoffer is het dat de zaak correct zal worden behandeld, dat aangetoonde
feiten niet in de doofpot zullen worden gestopt of in de uitspraak een heel
ander leven gaan leiden dan de onderliggende bewijsvoering mogelijk maakte. Mr.
Duursma wist dan ook te berichten dat de laatste vier
tuchtzaken betreffend GOG door een professional in Groningen (niet in 2004) in
drie gevallen tot een tijdelijke schorsing van de hulpverlener en in één geval
tot doorhaling van de inschrijving van de hulpverlener in het BIG-register
hebben geleid. Wat blijkt, is dat daar waar de leiding van een tuchtcollege
correct en professioneel is zich die kwaliteiten ook vertalen in uitspraken.
Het Regionaal Tuchtcollege Amsterdam zou veel van haar Groningse
zusterorganisatie oftewel van haar tegenpool kunnen leren wat betreft
professionaliteit, rechtvaardigheid en met name: correctheid. Wij zijn dan ook
blij dat wij mochten constateren dat er toch grote verschillen tussen
tuchtcolleges kunnen bestaan. En in veel gevallen zal gelden: waar de leiding
goed en correct is, verft dat ook op de collegeleden af en zullen de uitspraken
vervolgens ook passend zijn. Per 1 januari 2005 werd mr. J.S.W. Holtrop,
o.a. vice-president van de rechtbank ’s-Gravenhage, voorzitter van het
Amsterdamse medisch tuchtcollege en volgde daarmee mr. U.W. baron Bentinck
op. Wij hopen dan ook dat de nieuwe voorzitter zijn taken naar eer en geweten
zal vervullen en dat hij erop toe zal zien dat men in Amsterdam in de toekomst
vaker naar Gronings voorbeeld zal handelen en oordelen. Wellicht dat men in
Amsterdam dan ook ooit zal begrijpen dat en waarom het noodzakelijk is bij
klachten over GOG door een hulpverlener hardere maatregelen te nemen dan de
huidige kluchtcollegiale praktijken die men vlijtig beoefent, toelaten. In
Groningen heeft men blijkbaar al lang begrepen dat gegronde klachten ook
gegrond verklaard dienen te worden en dat een waarschuwing of berisping in
gevallen van seksueel grensoverschrijdend gedrag door een hulpverlener in de
meeste gevallen zeker niet volstaat.
Bewijslast
verschuift bij klacht over intimidatie – 8 april 2005 – regering.nl -- Een
werknemer met een klacht over (seksueel) intimiderend gedrag, hoeft deze
beschuldiging alleen nog aannemelijk te maken. De beschuldigde moet dan
bewijzen dat de klacht niet juist is. Dat staat in een wetsvoorstel. Het verbod
op intimidatie en seksuele intimidatie wordt opgenomen in de Wet gelijke
behandeling van mannen en vrouwen. Deze wet kent een andere verdeling van de
bewijslast dan het strafrecht. Volgens het strafrecht moet degene die
iemand beschuldigt, bewijzen dat de aantijgingen waar zijn. In de Wet gelijke
behandeling verschuift de bewijslast naar de beschuldigde partij. Degene die de
beschuldiging uit, moet de aanklacht wel aannemelijk maken. Met het
wetsvoorstel voert Nederland een
Europese richtlijn in over discriminatie op grond van geslacht. Deze
richtlijn zorgt voor een betere bescherming van mensen die een beroep doen op
het discriminatieverbod. Het wetsvoorstel gaat voor advies naar de Raad van State. De tekst van het
voorstel wordt pas openbaar bij indiening bij de Tweede Kamer. Bron: Persbericht ministerraad (pdf) Meer informatie: Wet Gelijke Behandeling mannen en vrouwen
Tbs'ers
ondanks verzet buurt toch in huis – 1
april 2005 – nieuws.nl -- (Novum) - De tbs-kliniek De Rooyse Wissel gaat
ondanks de protesten van omwonenden door met het plaatsen van vier tbs-ers in een
woonhuis in Venlo. Het gaat om patiënten die in
de laatste fase van hun behandeling zitten. De buurtbewoners van de woonwijk
zijn tegen de plaatsing van de tbs'ers in het huis.
Daarnaast voelen zij zich misleid door de kliniek. "We hebben op een
bijeenkomst de buurtbewoners uitgelegd wat we van plan zijn en hoe zorgvuldig
we daarmee omgaan", zegt woordvoerder
Stefan Wesselink. De tbs'ers gaan al iedere dag 'naar buiten' om te werken of
naar school te gaan. "Daarnaast hebben ze partners, vrienden en familie en
gaan ze op onbegeleid verlof." Wesselink wijst
erop dat het gaat om patiënten die de behandeling 'succesvol aan het afronden
zijn' en nu in de 'laatste fase die leidt naar zelfstandig wonen' zitten.
Buurtbewoners zijn tegen de plaatsing en hebben in de nacht van donderdag op
vrijdag een woning tegenover het huis ingepakt met zwart folie. Rond het huis
zelf hingen spandoeken en lagen bloemen. De bewoners zeggen hun kinderen niet
meer op straat te durven laten spelen. Ook willen de bewoners weten waar de tbs'ers voor gestraft zijn. Daar gaat de kliniek niet op
in. Wesselink snapt wel dat buurtbewoners ongerust
zijn maar wijst op de maatschappelijke opdracht die de kliniek heeft. "Wij
brengen de patiënten terug in de samenleving en doen dat op de meest
verantwoorde manier." De vier tbs'ers blijven de
eerste periode onder toezicht staan van de kliniek. De protesten van de
bewoners is voor De Rooyse Wissel geen reden om de plaatsing
in het huis niet door te laten gaan. "We gaan gewoon door. Na een tijdje
zullen de omwonenden zien dat het gewone mensen zijn." De eerste twee tbs'ers zullen vrijdag in het huis geplaatst worden. De
andere twee zullen in de loop van volgende week in het huis komen.
Aantal
tbs'ers in vijftien jaar verdrievoudigd
– 31 maart 2005 -- Dagblad De Limburger – DEN HAAG / OOSTRUM -
Nederland telt steeds meer tbs'ers en de duur van hun
behandeling neemt eveneens toe. Het
aantal tbs-klinieken is sinds 1990 verdubbeld van zes naar twaalf en het aantal
plekken verdrievoudigd. Momenteel zitten ruim 1700 mensen in tbs-klinieken; vijftien jaar geleden waren er
dat nog geen zeshonderd. Bleven zij daar in 1990 gemiddeld 4,5 jaar, nu is dat
bijna zes jaar. Volgens de prognoses dienen er binnen enkele jaren driehonderd
plekken bij te komen, hetgeen betekent dat er weer een nieuwe kliniek moet
worden gebouwd. De Rooyse
Wissel in Oostrum is de enige tbs-kliniek in
Limburg. Directeuren T. de Beer en S. Verwaaijen van De Rooyse Wissel
wijten de toename van het aantal tbs'ers onder meer
aan het overheidsbeleid: ,,De grootscheepse bezuinigingen op allerlei
instellingen, zoals psychiatrische inrichtingen, hebben daar zeker mee te
maken.''
Recidive
bij tbs'ers grotendeels voorbij – 31 maart 2005 -- Dagblad De Limburger – DEN HAAG / OOSTRUM -
Rechters leggen steeds vaker tbs op, maar de directeuren zeggen dat ze geen
enkele patiënt kennen die onterecht in De Rooyse
Wissel zit. Tbs wordt alleen opgelegd aan mensen die een potentieel gevaar zijn
voor hun omgeving. Het is aan de kliniek om ervoor te zorgen dat iemand niet in
herhaling valt. Pas als wordt geoordeeld dat iemand 'veilig' is, kan hij stapje
voor stapje weer naar buiten. Het zijn juist deze verloven die met enige
regelmaat ter discussie staan. De Beer zwaait met een grafiek waarin het aantal
onnatuurlijke doden in Nederland in 2002 op een rijtje is gezet. Het waren er
toen in totaal 5.318. Eén daarvan betrof een moord gepleegd door een tbs'er op
verlof. Hij wil maar zeggen: het kán voorkomen, maar het gebeurt zeer zelden.
,,Er moeten risico's genomen worden. Ik kan ze niet allemaal blijvend
opsluiten.'' Kamervragen over tbs zijn recentelijk weer gesteld naar aanleiding
van een moord in Maastricht, vorige maand. De hoofdverdachte van de moord op
een Russische Duitser werd in 2002 tot twee jaar cel en tbs met voorwaarden
veroordeeld omdat hij zijn vriendin door het hoofd had geschoten. Tbs met
voorwaarden kan inhouden dat iemand dagbehandeling moet ondergaan of bepaalde
medicijnen moet nemen. Hij hoeft in elk geval niet naar een gesloten kliniek. Gedragsdeskundigen hadden de rechtbank
destijds geadviseerd de man tbs met dwangverpleging op te leggen, maar de
rechtbank nam dat advies niet over. ,,Rechters hebben een tijdlang contrair
beslist'', weet De Beer: ,,Ze lieten tbs'ers
bijvoorbeeld gaan ondanks een negatief advies van de behandelaars. Toen was er
ook relatief veel recidive. Dat lijkt nu toch grotendeels voorbij.''
Redactie MdH: Jammer
dat de andere kant van de medaille niet aan bod komt. Er zijn ook adviezen van
tbs-klinieken die b.v. aangeven dat tbs met voorwaarden wenselijk zou zijn en
opname met dwangverpleging zelfs gecontraïndiceerd.
Doordat de rechtbank het advies dan wel eens niet overneemt, kan het dus
gebeuren, en het gebeurt ook helaas, zo is ons bekend, dat patiënten ten
onrechte tbs met dwangverpleging krijgen opgelegd, óók in de Rooyse Wissel. Dat hierdoor problemen ontstaan, de
contra-indicatie tot een soort ‘self fulfilling prophecy’ verwordt, is nogal begrijpelijk. Er
zitten wel degelijk patiënten ten onrechte in tbs-klinieken. De een onder
dwangverpleging terwijl tbs met voorwaarden geïndiceerd was, de ander zit ten
onrechte op een afdeling waar hij/zij eigenlijk niet hoort, weer een ander zit
te lang in verhouding met het gepleegde delict en het komt zelfs voor dat
patiënten ten onrechte op de longstay afdeling worden
geplaatst. Verifiëring van het laatstgenoemde bij de Inspectie voor de
Gezondheidszorg die er wel eens mee te maken krijgt. Maar in de Rooyse Wissel is het allemaal anders? Daar spelen dat soort
problemen niet, niet waar? Of toch wel misschien?
Deze
maatschappij genereert tbs'ers – 31 maart 2005 -- Dagblad De Limburger --
Er
komen steeds meer tbs'ers en de gemiddelde duur van
hun behandeling neemt toe. De Rooyse Wissel in Oostrum is
de enige tbs-kliniek in Limburg. Onze enige taak is: zorgen dat-ie
het niet nog een keer doet.'' Met een houding van 'wat doe ik hier, ik ben toch
niet gek' komen ze binnen. Het is al een hele geruststelling als ze dan te
horen krijgen dat ze mogen blijven wie ze zijn. Niet hoeven te veranderen. Dat
ze 'het' alleen niet meer moeten doen: het delict waarvoor ze tbs
(terbeschikkingstelling) met dwangverpleging opgelegd hebben gekregen.
Doorgaans een zwaar delict, want tbs krijg je niet zomaar. Rechters leggen het
inderdaad vaker op, is de ervaring van Sanne
Verwaaijen (directeur zorg en behandeling) en Toine de Beer (algemeen directeur) van tbs-kliniek De Rooyse Wissel. Maar: ze kennen geen enkele patiënt die
hier niet terecht zit. ,,Niet één.'' Het aantal tbs'ers
in Nederland blijft gestaag toenemen. Beide directeuren wijten dat mede aan
overheidsbeleid: ,,De grootscheepse bezuinigingen op allerlei instellingen,
zoals psychiatrische inrichtingen, spelen een rol'', zegt Sanne Verwaaijen. ,,Onze veelgeroemde tolerantie -die eerder
onverschilligheid is- neemt steeds verder af. We kunnen steeds minder hebben,
maar we zijn ook steeds minder bereid om als maatschappij de
verantwoordelijkheid voor iemand over te nemen.'' Toine
de Beer: ,,Deze samenleving genereert tbs'ers.'' Verwaaijen noemt ook de invloed van drugs en alcohol:
tachtig procent van de tbs'ers is verslaafd. Terbeschikkingstelling (meestal met
dwangverpleging) wordt door de rechter opgelegd als deze vindt dat er een
causaal verband is aangetoond tussen het delict dat iemand heeft gepleegd en
diens stoornis. Ten tweede wordt de herhalingskans -bij niet-behandeling- groot
geacht. Vaak wordt tbs gecombineerd met een gevangenisstraf, die eerst
geheel of gedeeltelijk moet worden uitgezeten. Na eenderde van de straf komen tbs-gestelden in aanmerking voor plaatsing in een kliniek,
maar meestal moeten ze nog ruim een jaar wachten, omdat er te weinig plaatsen
zijn. Om hierop in te spelen, heeft de Rooyse Wissel
sinds een jaar een project voor pre-klinische zorg. Dat houdt in dat tbs'ers in de bajes bezocht worden en uitleg krijgen over
wat ze in de kliniek kunnen verwachten. Verwaaijen:
,,Er doen veel horrorverhalen de ronde over wat er gebeurt in een tbs-kliniek.
Alsof we hier gaatjes in schedels boren. We merken dat het goed is als we in
een vroeg stadium al duidelijk maken wat er met een patiënt gaat gebeuren.'' Voor een behandeling kijken de
gedragsdeskundigen simpel gezegd naar drie dingen: het verhaal van de patiënt
zelf, het strafdossier en eerdere onderzoeken door gedragswetenschappers. Op
basis daarvan wordt een behandelplan opgesteld. Verwaaijen:
,,Onze enige taak is: zorgen dat-ie het niet nog een
keer doet. 'Genezen' behoort doorgaans niet tot de mogelijkheden, een stoornis
zit ín iemand, maar je kunt hem wel leren te herkennen wanneer het bij hem
dreigt fout te gaan en hoe hij daarmee om moet gaan.'' Het tbs-beleid
wordt in de samenleving vaak aan de kaak gesteld aan de hand van incidenten. De
Beer: ,,Probleem is dat dé tbs'er niet bestaat. Binnen de groep zijn er enorme
verschillen. Dat wordt echter niet erkend, of mensen wéten het gewoon niet. Je kunt onze patiënten grofweg in twee
grote groepen onderscheiden: twintig procent heeft psychiatrische problemen: is
psychotisch, schizofreen of heeft borderline. Tachtig procent heeft een
persoonlijkheidsstoornis. Binnen die groepen zijn de verschillen ook weer enorm.
Maar als één tbs'er iets doet, barst steeds de discussie los over álle tbs-gestelden.'' Zoals gebeurde nadat een tbs'er met verlof
een meisje uit Eibergen ontvoerde en verkrachtte. Hij
werd onlangs tot tien jaar cel plus tbs met dwangverpleging veroordeeld.
Kamerleden deden harde uitspraken over het Nederlandse tbs-beleid
met zijn verlofregels. Verwaaijen: ,,Het is makkelijk
scoren op zo'n moment.'' Eén op de vijf
patiënten valt statistisch gezien in herhaling. Twintig procent recidive,
tegenover tachtig procent van de langgestraften uit gewone gevangenissen.
,,Er moeten risico's genomen worden; je krijgt het nooit honderd procent
waterdicht'', stelt Toine de Beer. ,,Vooroordelen en
emoties spelen een grote rol. De grootste angst van mensen in de maatschappij
is dat hun kind wordt verkracht door een tbs'er op verlof. Je kunt tbs wel op
de schop nemen, maar het blijft de enige maatregel die kan voorkomen dat iemand
weer op straat terechtkomt die daar niet hoort.'' Verloven vormen de
achilleshiel van alle tbs-klinieken. De Rooyse Wissel
telt jaarlijks zo'n zesduizend verlofbewegingen, variërend van een rondje om de
kliniek tot onbegeleid weekendverlof. Het aantal recidivegevallen tijdens
verlof ligt sinds het bestaan van de kliniek (ruim vijf jaar) op nul. ,,Sinds
kort hebben we een verloftoetsingscommissie'', zegt Toine
de Beer. ,,De behandelaars voelen zich bekeken en dat is goed.'' De Limburgse
tbs-kliniek krijgt er dit jaar in totaal 48 patiëntplaatsen bij en telt dan 186
plekken. Van de huidige 138 patiënten zitten er 116 op gesloten afdelingen. De
overige 22 wonen in een reguliere psychiatrische kliniek, in een
resocialisatiewoning of zelfstandig. Elke twee jaar bekijkt de rechter of tbs
verlengd moet worden. Daarbij wegen de adviezen van de behandelaars zwaar. De
verleiding om het zekere voor het onzekere te nemen moet groot zijn. Directeur Verwaaijen van De Rooyse Wissel
is op zich niet tegen verlenging van de maatregel: ,,Zolang die maar ontkoppeld
wordt van de plaats waar iemand verblijft. Er
zijn hier mannen van wie we zeggen: die kunnen best naar buiten. Toch stellen
we de rechter voor de maatregel te verlengen. Zo iemand woont dan buiten, maar
valt nog steeds onder de tbs. Hij krijgt geregeld bezoek van ons. Wij hebben de
tbs-maatregel als parapluutje. We kunnen hem meteen
terug naar de kliniek halen als het dreigt mis te gaan. De tbs-maatregel
is het beste slot op de deur.'' Als na zes jaar behandeling geen verbetering
valt te bespeuren, bestaat de kans dat een patiënt een zogenaamde longstayer
wordt. Dat gebeurt tien procent van de tbs'ers. De
kans is groot dat zij nooit meer vrijkomen. Volgens Verwaaijen
blijven behandelaars altijd hopen op een doorbraak. Ook bij longstayers. ,,Ons
beleid is erop gebaseerd dat tbs een maatregel is en geen straf. We willen dat
het gedrag van een patiënt verandert en hem niet eindeloos in de cel zetten.
Maar helaas: sommige patiënten zijn op dit moment onbehandelbaar. Die komen de
kliniek niet uit.'' Deel 2 van deze serie verschijnt komende zaterdag Dagblad De Limburger.
Commentaar redactie MdH: Over tbs gesproken… binnenkort publiceren wij het ervaringsverhaal van een ter
beschikking gestelde patiënt (zie onze pagina AANKONDIGINGEN en later onze
pagina NIEUW OP DEZE SITE). Het ervaringsverhaal zal in onze rubriek
ERVARINGSVERHALEN VAN SLACHTOFFERS VAN GOG gepubliceerd worden. Daarnaast
zullen wij binnenkort ook het
ervaringsverhaal van een ex-medewerkster van een tbs-kliniek publiceren.
Zij verliet de tbs-sector omwille van de inadequate manieren die tbs-klinieken
wel eens handhaven, omwille van het feit dat het welzijn van de patiënt, en de
maatschappij, regelmatig niet bovenaan de agenda staan. De ex-medewerkster
merkt o.a. op: “Dan moet je je niet af hoeven te vragen, wie in deze nu echt het grote
gevaar voor de maatschappij oplevert... .” Oftewel: wat is gevaarlijker voor de
maatschappij: de ter beschikking gestelde patiënt of een systeem dat nog wel
eens bel –IJ- d i.p.v. beleid voert?
Eerste
rechtbanken starten met bemiddeling – 30
maart 2005 – Telegraaf -- DEN HAAG - Vanaf
1 april bieden zeven rechtbanken en
het gerechtshof in Arnhem de mogelijkheid voor bemiddeling bij conflicten
tussen verschillende partijen. Dat meldt de
Raad voor de Rechtspraak woensdag. Bij deze bemiddeling, mediation
genoemd, wordt een persoon benoemd die de twistende partijen helpt naar een
oplossing voor hun geschil te zoeken. Daarbij weegt de bemiddelaar volgens de
raad alle belangen van de betrokken partijen af, niet alleen de juridische. De
opzet is dat mensen bij een geschil voortaan minder snel naar de rechter stappen,
maar een oplossing zoeken met een onafhankelijke bemiddelaar. Doel hiervan is
om de rechterlijke macht te ontlasten en de kosten omlaag te brengen. Als de
bemiddeling mislukt, kunnen de partijen alsnog naar de rechter stappen. Na de
zomer beginnen de rechtbanken in
Roermond en Almelo met mediation. De overige
rechtbanken en gerechtshoven volgen stapsgewijs. Op 1 april 2007 moet bemiddeling bij alle gerechten in Nederland zijn
ingevoerd. De afgelopen jaren is bemiddeling bij zes gerechtelijke instanties
uitgeprobeerd. Daarbij werden ongeveer 3000 zaken behandeld. Het ging om grote
en kleinere conflicten tussen ondernemingen, arbeidsgeschillen, familiezaken,
burenruzies, consumentenzaken of conflicten tussen burgers en de overheid. In 62 procent van de gevallen wisten de
betrokkenen met behulp van een bemiddelaar een oplossing te vinden.
Letselschadeadvocaat
eist schorsing werkverbod – 29 maart
2005 – Telegraaf -- DEN HAAG - Letselschade-advocaat
G. Engelgeer uit Amsterdam heeft dinsdagmiddag bij de voorzieningenrechter
in Den Haag in kort geding geëist dat hij voorlopig gewoon kan doorwerken. De tuchtrechter voor de advocatuur
oordeelde onlangs dat mr. Engelgeer een jaar lang zijn beroep niet mag
uitoefenen, onder meer omdat hij het
verbod op het zogeheten 'no cure,
no pay' had overtreden.
Bij 'no cure, no pay' krijgen advocaten een
percentage van het bedrag dat zij als schadevergoeding voor hun cliënten in de
wacht slepen. Engelgeer vindt dat zijn schorsing door de tuchtrechter herzien
moet worden, omdat de Raad van State en
ook de Nederlandse Mededingingsautoriteit (NMa)
kritisch zouden zijn over het verbod.
Kliniek
mag tbs'er niet meer weigeren – 20
maart 2005 – Algemeen Dagblad -- Minister
Donner (Justitie) wil voorkomen dat gestoorde criminelen met tbs nog langer op
straat rondlopen in afwachting van hun behandeling. De CDA-bewindsman
wil deze groep sneller kunnen opsluiten. Klinieken mogen veroordeelden niet
meer weigeren. Donner kondigt dat aan in een brief aan de Tweede Kamer naar aanleiding van de Doetinchemse
moordzaak. De Kamer dringt al lang bij de bewindsman aan op strenge aanvullende
maatregelen om de maatschappij beter tegen tbs'ers te
beschermen. De nieuwe maatregelen
richten zich op veroordeelden die niet de zwaarste vorm van tbs (met
dwangverpleging) krijgen, maar een lichtere vorm. Zij worden niet opgesloten in
een tbs-kliniek, maar moeten dagbehandeling volgen. Deze vorm van tbs is in
2003 56 keer en in 2004 76 keer opgelegd. Hun psychiatrische behandeling
hoeft pas te beginnen als hun zaak ook in hoger beroep is afgedaan. In de
tussentijd staat het Openbaar Ministerie vaak machteloos, bijvoorbeeld als de
geestelijke toestand van de daders plotseling verslechtert. Dat kan ertoe
leiden dat de gestoorde criminelen maandenlang niet worden behandeld en vrij
rondlopen. Ook het omzetten van een open tbs in een gesloten tbs kan pas als de
rechtszaak helemaal afgerond is. Donner erkent dat het OM in zo'n geval 'zeer
langdurig niet kan optreden'. De minister is daarom bereid het OM de
mogelijkheid te geven om veroordeelden tussentijds gedwongen te laten opnemen.
Minister Donner wil klinieken verplichten om de veroordeelden op te nemen. Het
komt volgens de bewindsman 'regelmatig' voor dat instellingen tbs'ers weigeren waardoor ze niet kunnen worden behandeld.
Op dit moment kunnen de klinieken nog niet worden gedwongen om deze groep
patiënten binnen te laten. De minister wil daar een eind aan maken en overlegt
daarom over een opnameplicht. PvdA-Kamerlid Wolfsen is 'opgelucht' dat Donner 'de hiaten in het
systeem onder ogen ziet'. De oud-rechter heeft de minister vaker op de
problemen met deze groep tbs'ers gewezen.
Slachtoffers
krijgen informatie over tbs-ers – 16 maart 2005 – Telegraaf -- DEN HAAG -
Slachtoffers van ernstige delicten of hun nabestaanden worden voortaan beter
ingelicht over het verloop van de strafuitvoering, als de dader een tbs-maatregel heeft gekregen. Bij het Openbaar Ministerie in Arnhem komt een landelijk loket om deze
informatieverstrekking te regelen. Dat heeft minister Donner van Justitie woensdag de Tweede Kamer in een brief laten weten. Als betrokkenen daarom
hebben verzocht, krijgen zij informatie over de periode dat de dader verlof kan
krijgen of vrijkomt. Daarvoor heeft justitie de afgelopen maanden een protocol
ontwikkeld. De bewindsman wil hiermee vermijden dat slachtoffers of hun
nabestaanden de tbs-gestelde onverwacht ontmoeten
omdat "dit een schok teweeg kan brengen en het slachtoffer psychische
schade kan opleveren." Het OM is verantwoordelijk voor de
informatieverstrekking. Behalve
specifieke inlichtingen over hun eigen zaak, krijgen de betrokkenen ook
algemene informatie over de inhoud en het doel van een tbs-maatregel.
De informatievoorziening wordt in fases ingevoerd, omdat nu niet van alle
slachtoffers bekend is of ze op de hoogte gehouden willen worden. Donner
heeft vorig jaar juni aan de Tweede Kamer beloofd dat hij met een regeling zou
komen om de slachtoffers van tbs'ers beter te
informeren. Aanleiding was de zaak in Eibergen waar
een ontsnapte tbs'er dagenlang zoek was en uiteindelijk een meisje ontvoerde en
misbruikte. De dader kreeg deze week tien jaar cel en opnieuw tbs opgelegd.
Slachtoffers
direct vergoed -- 14 maart 2005 –
Eindhovens Dagblad --
DEN HAAG - Slachtoffers krijgen in het vervolg van hun
verzekeringsmaatschappij direct dat deel van hun vergoeding uitgekeerd waarover
geen onenigheid bestaat. Dit onlangs verstrekte advies van het Verbond van Verzekeraars is door haar leden overgenomen, aldus
een woordvoerder van de brancheorganisatie maandag. Het gaat om het
niet-betwiste deel van de vordering. Als betrokkenen nog in onderhandeling
zijn, keert de maatschappij in elk geval het laagst vastgestelde bedrag direct
uit. De onderhandelingen gaan dan over wat rest. Deze werkwijze gold al geregeld bij claims van verkeersslachtoffers
maar wordt nu algemeen toegepast. „Het is een logische werkwijze. Ze ontbrak
mede door het wantrouwen dat soms tussen de partijen groeit“, zei de woordvoerder.
Het advies van het verbond is eind januari verstrekt en maakt deel uit van een
breder pakket om meer aandacht te besteden aan de positie van het slachtoffer,
duidelijker te zijn en beter te informeren. „Een slachtoffer zit veelal thuis
te wachten. Voor hem kruipt de tijd.“ In 80 é 85 procent van de circa 500.000
letselgevallen per jaar loopt het volgens de zegsman goed af en is de schade
binnen twee jaar afgehandeld. Deze relatief lange duur heeft volgens hem vooral
te maken met het karakter van het aansprakelijkheidsrecht. „Als de
aansprakelijkheid is vastgesteld, kan sneller tot uitkeren van het
niet-betwiste deel worden overgegaan. Daarna kan verder worden onderhandeld
over de daadwerkelijk geleden schade in de vorm van bijvoorbeeld de (toekomstige)
inkomstenderving.“ Het verbond is ook
betrokken bij het opstellen van een gedragscode voor letselschadeverzekeraars.
Daarbij zijn ideeën geopperd als het oprichten van een letselschadekamer voor
moeilijke gevallen, het aanbrengen van een keurmerk voor de maatschappijen en
van vaste procedurele afspraken. „Het blijft lastig, want het slachtoffer
kiest nu eenmaal niet de verzekeringsmaatschappij uit van degene die hem
aanrijdt.“
Medewerker
rechtbank sleutelde aan vonnissen – 10
maart 2005 – Het Parool – BREDA – De
rechtbank in Breda heeft een medewerker ontslagen die op eigen houtje
vonnissen veranderde. De man werkte al twintig jaar op de rechtbank. Hij
wijzigde uitspraken omdat hij vond ‘dat de kantonrechter het bij het verkeerde
eind had.’
Arts
blijft onbestraft na dood bejaarde man – 10 maart 2005 – Telegraaf -- ZWOLLE - Een arts die in november 2004 is vrijgesproken van moord op een 77-jarige
patiënt, krijgt ook geen maatregelen opgelegd door het medisch tuchtcollege in Zwolle. Het
college heeft donderdag een aanklacht van de
Inspectie voor de Gezondheidszorg grotendeels ongegrond verklaard. De rechtbank in Breda sprak de arts P.V.
in november vorig jaar vrij van moord. Het
Openbaar Ministerie vervolgde V. destijds omdat hij in mei
Verbod op 'no cure no
pay' ligt moeilijk – 4 maart 2005 – Volkskrant / ANP -- DEN
HAAG - Advocaten mogen niet met hun cliënt afspreken dat zij alleen betaald
krijgen als zij de rechtszaak hebben gewonnen. Dit no cure no pay-systeem is in Nederland
verboden en als het aan het kabinet ligt, blijft dat zo. Zelfs een experiment hiertoe kapt het
kabinet af. Maar het is nog niet zeker of het kabinet no
cure no pay
kan tegenhouden. Het kabinetsbesluit om het voorstel voor een experiment te
vernietigen, was vrijdag nog maar net genomen of de Nederlandse Mededingingsautoriteit (NMa)
trok aan de bel: het verbod is mogelijk in strijd met Europese en Nederlandse mededingingsregels. Het beperkt volgens de
kartelwaakhond de advocaten in hun vrijheid om zelf hun declaratiemethode te
bepalen. Dat beperkt de concurrentie, aldus de NMa.
Het verbod staat in de regels van de
Orde van Advocaten. De Orde wilde die regels zelf iets verruimen om vorig
jaar een vijfjarig experiment te kunnen beginnen met zaken omtrent letsel- en overlijdensschade. Minister Donner van Justitie hield dat tegen, wat tot discussies
leidde in de Tweede Kamer. De
fracties zijn echter verdeeld, hoewel een groot deel van onder meer PvdA en VVD
wel voor het experiment is. Donner is fel tegenstander van no
cure no pay
en vindt een experiment ook niet nodig. Hij kreeg vrijdag bijval van het
kabinet. Donner vindt het slecht voor de integriteit van de advocatuur. Volgens hem moet in een rechtszaak het
belang van de cliënt voorop staan en niet dat van de advocaat. Die moet elk
risico van belangenconflicten vermijden. 'Met no cure no pay
wordt de advocaat ook partij en raakt hij zijn onafhankelijkheid kwijt', zei
Donner vrijdag. Ook voorziet hij het risico dat advocaten alleen de
kansrijke zaken op zich nemen. De Orde van Advocaten ontkent dat advocaten
alleen voor de krenten in de pap zouden gaan. Deken mr. J. Brouwer van de Orde zei vrijdag in een opvallende
positie te verkeren. 'Het kabinet wil het verbod handhaven en de NMa vindt juist dat een verbod helemaal niet mag.' De orde
gaat de beide motiveringen bestuderen. Wel zegt Brouwer dat hij liever het
huidige algeheel verbod heeft dan dat er helemaal geen verbod is, zoals de NMa wil. Een woordvoerder van Donner zei dat het standpunt
van de NMa al bekend was. 'Volgens ons is het verbod
niet in strijd met de mededingingsregels.' Dat zou blijken uit een uitspraak
van het Europese Hof van Justitie.
De procedure kan volgens Justitie nog lang duren: de Kamer komt weer aan bod,
de NMa gaat verder met zijn onderzoek en de Orde kan
altijd nog naar de rechter stappen. Ook de
Consumentenbond steunt het no cure
no pay-systeem. Een
woordvoerder zegt dat het in letselschadezaken een doorbraak kan zijn voor het
slachtoffer. 'Die ziet nu vaak om financiële redenen af om tegen een grote
maatschappij te procederen. Met dat andere systeem, kunnen ze zo'n zaak wel
aangaan. De toegang tot het rechtsstelsel verbetert dus voor mensen met een
kleine portemonnee.'
Internet
voor tbs'ers onder toezicht – 1 maart 2005 – Telegraaf -- DEN HAAG - Tbs'ers kunnen niet zomaar internetten in de kliniek.
Tussen de afdelingen bestaan weliswaar verschillen maar er blijft altijd
controle op het gebruik. Dat zei een
woordvoerster van het ministerie van Justitie dinsdag desgevraagd. Tbs-gestelden die verblijven in een gesloten setting,
hebben geen toegang tot internet. Alleen als het om onderwijsdoeleinden gaat,
mogen ze soms op het internet. Op andere afdelingen, waar de tbs'ers meer vrijheid hebben, is de toegang tot internet
makkelijker. Het gebruik staat echter altijd onder toezicht, aldus Justitie.
Tijdens de rechtszaak bleek dat verdachte S. contact legde met enkele potentiele slachtoffers via een chatbox
op internet. PvdA-Tweede-kamerlid Wolfsen
noemt het te gek voor woorden dat het kan voorkomen dat tbs'ers
zomaar op internet kunnen. "Ze mogen niet vrij en royaal op internet. Punt
uit", aldus Wolfsen. Hij vindt het een onthullend kijkje in het functioneren van de kliniek.
Toch verbaast het hem niet dat dit juist kon gebeuren in de Flevo
Future in Utrecht. Vorig jaar is een uiterst kritisch
rapport uitgebracht over deze tbs-kliniek naar aanleiding van de fouten die
waren gemaakt met verdachte S. Volgens Wolfsen
noemde zelfs minister Donner van Justitie de gang van zaken in Utrecht
bijzonder verontrustend. Er zijn direct maatregelen genomen om de praktijk te
verbeteren, zoals extra personeel. Naar aanleiding van de ontvoering hield de Tweede Kamer destijds ook een
spoeddebat. Donner paste daarop het landelijke tbs-beleid
aan. Zo werden alle machtigingen voor verloven opnieuw beoordeeld, kwam er een
centraal meldpunt voor ontsnapte tbs'ers en worden ze
actiever opgespoord. Wolfsen wil binnenkort graag een
hoorzitting met deskundigen om zich te laten informeren over de tbs-branche. Daarna moet een debat met Donner komen over
tbs. Het lijkt er volgens hem op dat de kwestie door de aandacht voor
terrorisme op de achtergrond is geraakt.
Tbs-patiënten
vechten longstay-verblijf aan -- 25 februari 2005 -- Telegraaf -- DEN HAAG/ALKMAAR - Veertien tbs'ers die niet meer te behandelen zijn, vechten hun
verblijf op een zogeheten longstay-afdeling aan. Ze
hebben een kort geding tegen de Staat aangespannen, omdat ze vinden dat ze niet
op die gesloten afdeling thuishoren. Dat heeft hun advocaat, R. Polderman, vrijdag laten weten. Het kort geding dient
maandag in Den Haag. De tbs'ers eisen ook dat ze
opnieuw behandeling krijgen aangeboden of dat het Pieter Baan Centrum, de justitiële
observatiekliniek in Utrecht, hen opnieuw beoordeelt om te bekijken op welke
manier ze kunnen worden behandeld. Het gaat om tbs'ers
die verblijven op de longstay-afdelingen
van De Pompestichting in Nijmegen en tbs-instelling Veldzicht te Balkbrug.
Advocaat gestraft om 'no
cure no pay' -- 22 februari 2005
– NRC – AMSTERDAM - Een Nederlandse
letselschadeadvocaat is voor een
jaar ontheven uit zijn beroep omdat hij werkte op
basis van 'no cure no pay'. Dit heeft het Hof van Discipline, de tuchtrechter voor hoger beroep binnen de
advocatuur, bepaald. De mogelijke invoering van 'no
cure no pay'
bij letselschadeadvocaten staat ter discussie. De Nederlandse Orde van Advocaten, de beroepsorganisatie waarbij
advocaten verplicht zijn aangesloten, zou in november vorig jaar een
experiment beginnen met beloning die afhankelijk zou zijn van behaald
resultaat. Maar de Orde is teruggefloten door minister Donner (Justitie), die vindt dat het principe van 'no cure no
pay' op gespannen voet staat met een goede
uitoefening van het beroep van advocaat. De minister moet uiterlijk 6 maart zeggen of hij de schorsing van het experiment
doorzet of dat hij 'no cure
no pay' definitief
verbiedt. Bij kartelautoriteit NMa loopt een klacht, ingediend door de nu veroordeelde
advocaat, tegen de Orde omdat het huidige verbod concurrentiebeperkend zou
werken. De NMa heeft in 2002 gesteld dat 'no cure no
pay' toelaatbaar moet zijn. Volgens het Hof van
Discipline heeft de NMa ,,geen merkbare aandacht
besteed'' aan een uitspraak van het
Europese Hof van Justitie, die stelt
dat 'no cure no pay' verboden moet worden
omdat het de onafhankelijkheid, de partijdigheid en de integriteit van de
advocaat aantast. Algemeen Deken van
de Orde van Advocaten J. Brouwer noemt de lijn van de uitspraak die het Hof van
Discipline volgt ,,loepzuiver''. Toch blijft hij voorstander van het
experiment.
Neunjähriger Bub
ermordet aufgefunden -- 18 februari 2005 -- Bayrischer
Rundfunk -- http://www.br-online.de/bayern1/thema/polizeireport/
-- MUENCHEN - Ein neunjähriger Junge aus dem Münchner
Stadtteil Neuperlach,
der seit Donnerstagmittag vermisst wurde, ist einem Gewaltverbrechen
zum Opfer gefallen. Wie das Münchner Polizeipräsidium mitteilte, stießen die ermittelnden Beamten bei der Überprüfung des Bekanntenkreises
der Eltern auf einen Verdächtigen, der vorläufig festgenommen wurde. Bereits bei der ersten Vernehmung gestand der
28-Jährige das Verbrechen und
führte die Polizei zu einem Container seiner Wohnanlage, einer Sozialunterkunft an der
Wasserburger Landstraße im Münchner Osten, in den er die Leiche geworfen hatte. Nach Polizeiangaben hat er den Jungen erstickt. Zur Tat sei
es gekommen, weil der Junge nach sexuellen
Handlungen gedroht habe, seiner Mutter davon zu erzählen.
Die Staatsanwaltschaft München I kündigte an, sie
werde gegen den Mann Haftbefehl wegen Mordes beantragen. Der 28-Jährige hat
bereits vor mehr als zehn Jahren
ein ähnliches Verbrechen begangen. Im Jahr 1994 ermordete
er in Regensburg den 11-jährigen Tobias,
einen Ministranten, mit insgesamt 70 Messerstichen, nur weil dieser sich
gegen die sexuellen Annäherungsversuche gewehrt hatte. Anschließend wurde der Mann wegen dieses Verbrechens und einer weiteren
Sexualtat zu einer Gesamtstrafe von neuneinhalb Jahren verurteilt. Im Jahr 2004 wurde
er - nach Verbüßung der
vollen Strafe - aus der
Haft entlassen. Nach seiner
Haftentlassung unterzog er sich allerdings nicht der vom Gericht verfügten vorgeschriebenen Therapie. Dies fiel
auch der Aufsichtsbehörde auf. Allerdings gibt es keine rechtlichen
Möglichkeiten - so die Staatsanwaltschaft - den Mann dazu zu zwingen, sich einer Therapie zu unterziehen. Er zog nach München, wo
er in der Folgezeit in verschiedenen
Sozialunterkünften lebte. Nach Polizeiangaben hatte er zu den Eltern des jetzt ermordeten Jungen persönlichen Kontakt. Der Vater des Buben und der Täter kannten
sich aus einer gemeinsamen Haftzeit. Offensichtlich hatte das Ehepaar in ihrem Bekanntenkreis mehrere straffällig gewordene Personen - die unter anderem auch wegen verschiedener Sexualdelikte verurteilt worden waren. Der kleine Peter war gestern noch in der Schule gewesen und gegen
13.00 Uhr von einem Schulbus im Münchner Stadtteil
Neuperlach abgesetzt
worden. Der Fahrer sah den Jungen zum Wohnhaus
seiner Eltern gehen, wo er aber nicht ankam. Seitdem war er spurlos verschwunden.
Onderstaand
treft u een vrije Engelse vertaling van dit nieuwsbericht aan. Vanavond zullen wij
nog een Nederlandse
vertaling publiceren.
Nine
year old boy found murdered in trash can – February 18, 2005 – English
version based on the original German newsarticle, by
MdH: www.misbruikdoorhulpverleners.nl
– AMSTERDAM - A nine year old boy was found killed and dumped into the
trash can belonging to the house of the offender who is a pedofile sexual predator. The offender is a 28 year old male. The crime was committed in
PvdA
wil meldingsplicht kindermishandeling – 13 februari 2005 – Telegraaf -- HILVERSUM - De PvdA wil een meldingsplicht voor hulpverleners die te
maken krijgen met kindermishandeling. Het PvdA Tweede-Kamerlid mr. A. Wolfsen pleitte daar zondagochtend voor in het IKON-programma de Andere Wereld op Radio I. Op dit moment
kunnen hulpverleners zelf bepalen of ze gevallen van kindermishandeling melden.
"Als je ziet hoe moeilijk kindermishandeling aan te pakken is, moet je
stellen dat artsen en iedereen die werkzaam is in de hulpverlening bij een
vermoeden van geweld dat verplicht moeten melden bij het Advies en Meldpunt Kindermishandeling", zei Wolfsen. In Nederland worden naar schatting jaarlijks
80.000 kinderen mishandeld. Het gaat niet alleen om een pedagogische tik, maar
om systematische mishandeling over een langere tijd. Elke week sterft een kind
door kindermishandeling. De Inspectie
Jeugdzorg pleitte vorig jaar ook al voor een meldingsplicht. Staatssecretaris Ross-van
Dorp (Jeugdzorg) wacht op nieuwe cijfers over het aantal mishandelingen.
Mocht uit dat onderzoek blijken dat een meldcode niet afdoende is, wil ze
kijken naar een meldplicht voor artsen.
Ook geen
'pedagogische tik': Kind slaan wordt straks strafbaar – 12 februari 2005 – NRC -- DEN HAAG - Slaan van kinderen wordt in de toekomst
nadrukkelijk strafbaar, evenals kindermishandeling in
andere vormen. Ook een 'pedagogische tik' mag niet meer. Dit heeft de
ministerraad gisteren besloten. Ouders zijn verplicht hun kinderen te
verzorgen en op te voeden zonder
toepassing van geestelijk of lichamelijk geweld. Dat staat in een wijziging van het Burgerlijk Wetboek
waaraan de ministerraad, gisteren op zijn wekelijkse vergadering, zijn
goedkeuring hecht. Kindermishandeling, waarvan per jaar in Nederland naar schatting 50.000 à 80.000 kinderen
slachtoffer worden, is ook nu al strafbaar. De nieuwe bepaling in het
Burgerlijk Wetboek beoogt, volgens het kabinet, bij te dragen tot een verhoogd
normbesef bij ouders. Thans stelt de wet
mishandeling in het algemeen strafbaar, waarbij het feit dat het slachtoffer
een kind is, als verzwarende omstandigheid kan gelden. Bovendien zal de
bepaling het een ouder moeilijker maken om ter verdediging van zijn optreden
een beroep te doen op ouderlijk tuchtrecht. ,,Je mag kinderen niet slaan, punt
uit'', aldus premier Balkenende na
afloop van de ministerraad. De premier meende ook dat de wetgever in dit
opzicht geen onderscheid kan maken voor verschillen in culturen van
bevolkingsgroepen. Minister Donner
(Justitie, CDA) zei na afloop van de ministerraad dat het niet op de weg
van de wetgever ligt om een uitzondering te maken voor de veel voorkomende,
zogeheten 'pedagogische tik' van opvoeders. ,,In beginsel moet je zo'n tik niet
uitdelen'', aldus Donner, die zei een tegenstander te zijn van ,,eindeloze
discussies'' op dit punt, ,,want zo'n tik leidt bij velen tot geweld.''
Minister Donner besloot vorig jaar tot de nieuwe bepaling in het Burgerlijk
Wetboek over kindermishandeling, nadat de rechter in een aantal gevallen zeer
verschillend had geoordeeld over gevallen van kindermishandeling in relatie tot
het ouderlijk tuchtrecht. In enkele
andere Europese landen, zoals Zweden, Denemarken, Duitsland en Oostenrijk, waar
alle geweld tegen kinderen strafbaar is gesteld, bestaat de indruk dat deze
norm inderdaad leidt tot een vermindering van het totaal aantal gevallen van
kindermishandeling. Kindermishandeling
leidt per jaar in enkele tientallen gevallen tot het overlijden van kinderen.
Wie in zijn omgeving gevallen van kindermishandeling - die meestal in het
verborgene plaatsvindt - kent of vermoedt, dient daarvan melding te maken bij
provinciale meldpunten. Bij deze meldpunten ontstonden overigens vorig jaar
wachtlijsten, waardoor niet alle zaken binnen vijf dagen konden worden onderzocht.
Aantal
geregistreerde seksuele misdrijven toegenomen – 9 februari 2005 -- Openbaar Ministerie
-- Het aantal
geregistreerde seksuele misdrijven is tussen 1985 en 2002 toegenomen met ruim
40%, de aangiftebereidheid is laag en de rechter oordeelt relatief vaak dat het
seksuele delict niet bewezen is. Dit zijn enkele conclusies uit het onderzoek 'Seksuele delinquentie, de
prevalentie door de jaren heen' van het WODC (Wetenschappelijk Onderzoek- en
Documentatiecentrum van het ministerie van Justitie). De onderzoekers M. Brouwers en P.R. Smit baseren hun
onderzoek op onder andere de slachtofferenquêtes van het CBS, het aantal
processen-verbaal van deze delicten en rechtbankcijfers. Hieruit blijkt dat de
aangiftebereidheid laag is. De slachtoffers melden in de enquêtes 15.000 tot
16.000 gevallen van verkrachting of aanranding. Het aantal processen-verbaal
ligt een stuk lager: 1.801 voor verkrachting, 2.737 voor aanranding. Een van de
oorzaken van de lage aangiftebereidheid
is wellicht het feit dat de delicten in het strafproces vaak niet bewezen
worden. Daarnaast zijn de verdachten vaak bekenden. Voor wat betreft de
vervolging en de berechting komen de onderzoekers met de volgende cijfers: in de periode 1998-2003 worden jaarlijks
2.600 tot 2.700 seksuele misdrijven behandeld door het OM. 63% wordt voor de
rechter gebracht. De overige zaken worden door het OM zelf afgedaan. De zaak
wordt dan meestal geseponeerd. Bij een kwart van alle zaken gebeurt dit wegens
gebrek aan wettig bewijs. Komt een zaak voor de rechter, dan volgt in 15% van
de gevallen een vrijspraak, wegens gebrek aan bewijs. Bij verkrachting gaat het
om 21% van de gevallen. Ter vergelijking: bij misdrijven in het algemeen ligt
dit percentage op 4%. De kans dat een verdachte van een seksueel delict een
sanctie (transactie, alle mogelijke sancties door de rechter en
vrijheidsbenemende maatregelen als tbs) opgelegd krijgt, is iets meer dan 50%. Bij verkrachtingszaken
is dit iets minder dan 50%. Bron: 'Seksuele delinquentie, de prevalentie
door de jaren heen', M. Brouwers en P.R. Smit. Justitiële verkenningen, jrg. 31, nr. 1, 2005.
Ontuchtpleger
is dikwijls niet te behandelen – 9 februari 2005 – Trouw – Door
hysterische reacties van media en politici wordt een overdreven beeld geschetst
van hoe gevaarlijk seksueel delinquenten zijn. Als zouden ze allemaal
voortdurend seksgeobsedeerd zijn en met niets anders
bezig zijn dan hun perverse verlangens te bevredigen. Dat zegt psycholoog D. van Beek in het tijdschrift ‘Justitiële Verkenningen’.
Als een tbs’er tijdens een verlof in de fout is gegaan, beweert hij, wordt
geroepen ze allemaal medicatie te geven, de buurt over hun komst in te lichten,
ze te voorzien van een elektronisch waarschuwingssysteem, of liever: hou ze het
liefst voor altijd vast. De behandelaars hebben lang het ideaal gekoesterd
seksueel delinquenten te willen genezen. Het is tijd, vindt van Beek, te
erkennen dat iedereen beter maken niet realistisch is. Maar veel tbs’ers kunnen met therapieën en controles leren hun gedrag
wel binnen aanvaardbare grenzen te houden. De risico-taxaties
zijn steeds effectiever, laat Van Beek zien, een enkeling valt in herhaling. De psycholoog vindt het enige medicijn om
de plagen van media en politiek te bestrijden: verantwoording afleggen over
successen en mislukkingen.
Seksueel
delinquent gaat vaak vrijuit – 9
februari 2005 – Trouw -- Plegers van
seksuele delicten lopen geringe kans bestraft te worden. Tegenover zo'n 650
veroordelingen per jaar staan ruim 15000 gemelde gevallen. Het openbaar ministerie (OM) behandelt jaarlijks zo'n 2700 seksuele
misdrijven: verkrachting, aanranding en ontuchtige handelingen. Van die zaken
brengt het OM 63 procent voor de rechter, zo blijkt uit onderzoek van justitie.
De overige zaken handelt het OM zelf af. Bij
een kwart van alle zaken -en bij verkrachtingen een derde- ziet justitie af
van vervolging omdat er onvoldoende 'wettig bewijs' is. Onderzoekers M. Brouwers en P. Smit van het wetenschappelijk centrum
van justitie (WODC) stellen in hun artikel in een dossier over (pedo-)seksuele delinquentie dat ook rechters vaak vinden
dat er te weinig bewijs is. Volgens de twee onderzoekers wordt 15 procent vrijgesproken. Dat is hoog, in
vergelijking met misdrijven in het algemeen, waar het aantal vrijspraken 4
procent is. Uit slachtofferenquêtes blijkt dat 1 procent van de bevolking boven de vijftien jaar te maken heeft met
een seksueel delict. Slechts een klein deel stapt naar de politie. De
onderzoekers hebben daar wel een verklaring voor. In driekwart van de gevallen zijn dader en slachtoffer bekenden van
elkaar. Bij meer dan de helft gaat het om een familielid of de partner. Bij overige zaken gaat het vaak om
collega's, leraren en bekenden. Brouwers en Smit hebben ontdekt dat de
meeste daders en slachtoffers relatief jong zijn. Veertig procent van de slachtoffers is twaalf jaar of jonger. Ruim 20
procent is tussen twaalf en vijftien jaar. Het overgrote deel is vrouw: 85
procent. Voor de daders geldt dat
één op de vijf minderjarig is. De gemiddelde leeftijd van de seksuele crimineel
is 32 jaar, van het slachtoffer 15,8 jaar. Bijna driekwart van de daders is
in Nederland geboren. Bij verkrachtingszaken is dat 60 procent. ,,Bedreiging
met een wapen en daadwerkelijk gebruik daarvan, komt sporadisch voor'', zeggen
de onderzoekers. Dan gaat het om 2 tot 3 procent. Als de rechter een straf
oplegt, gaat het in de helft van de delicten om een voorwaardelijke- of een
taakstraf. Bij een derde moet de seksuele delinquent de gevangenis in.
Gemiddelde tijd: zestien maanden. Tbs
krijgt 5 procent, dat zijn zo'n tachtig veroordeelden wegens een seksueel
delict per jaar.
Basiswet
gevangeniswezen en rechtspositie van gedetineerden -- 7 februari 2005 -- Nieuwsbrief Welzijn & Justitie –
VLAANDEREN - Op 1 februari 2005
verscheen de basiswet betreffende het
gevangeniswezen en de rechtspositie van de gedetineerden in het Belgisch Staatsblad. De rechten en de plichten van de
gevangenen krijgen hierdoor een wettelijke grondslag. Ook de organisatie van
het gevangeniswezen werd gecodificeerd.
Recentelijk verschenen
literatuur:
Bij uitgeverij
Garant verscheen "B(ege)leide Intrede.
Arbeidsintegratie van (ex-)gedetineerden. Gids voor het HR-management".
Het boek van Xavier Eelen en Linda Cuylaerts biedt
bedrijfsleiders en HR-verantwoordelijken de
antwoorden op alle vragen die zij stellen over de tewerkstelling van
ex-gedetineerden. Het boek steunt op de ervaringen van het project B(ege)leide intrede. Praktische
informatie: ISBN 9044116851, 109 pagina's, 13,90 euro. U kan
het boek bestellen via de
website van Garant.
De Nieuwsbrief
Welzijn & Justitie is een initiatief van de Beleidscel Samenleving en Criminaliteit
van het ministerie van de Vlaamse Gemeenschap. HIER kunt u zich desgewenst op de
nieuwsbrief abonneren.
When
Lawyers Make Mistakes – 7 februari 2005 – law.com -- Carolyn Elefant
-- All lawyers make mistakes. Some mistakes are minor, but others have serious
consequences. But what many attorneys lose sight of is that the mistakes
themselves don't matter. What does is what lawyers do -- or don't do -- to
correct them. When attorneys discover that they've made a mistake, lawyerly
instincts usually kick in: They rationalize that the error is harmless, use
argument skills to deny that a mistake has been made, or, as every good witness
is taught, refuse to own up to the mistake unless and until the issue is raised
by someone else. In addition, because the obligation to protect client
confidences forces lawyers to learn secrecy early on, many attorneys are
naturally inclined to conceal their errors. But while acting like lawyers
serves clients well in an adversarial process, lawyers don't serve themselves
-- or their clients -- when they apply these instincts to addressing errors. Ignoring, rationalizing or concealing mistakes
only compounds them. Here are some common mistakes lawyers make -- and the
right way to handle them. TYPOS: Perhaps the most common error that attorneys
make is the lowly typo. Sometimes a typo can alter the meaning of a document
(e.g., if an attorney omits a crucial "not" in a contact), but in
most cases, typos are harmless. If, after filing a brief, however, an attorney
discovers pervasive typos or citation errors in the brief, the lawyer should
seek to correct the brief through an errata filing, a procedure that most
courts allow. (It's never too late to submit an errata filing to correct
mistakes -- just don't charge for it in your fee petition!) Judges and law
clerks much prefer documents with accurate page citations to the frustration of
having to hunt down incorrectly referenced case quotes -- and no lawyer wants
to run the risk that the judge will transfer some of that frustration to the
client. Failure to acknowledge errors can cost money. In Devore v. City of
Kwaliteit lijdt
onder werkdruk en grote aantal zaken: Rechters maken te veel fouten
– 29 januari 2005 -- NRC -- DEN HAAG - De kwaliteit van de
Nederlandse rechtspraak bij rechtbanken en gerechtshoven schiet in toenemende
mate tekort, door de werkdruk en het grote aantal zaken dat moet worden
afgehandeld. De Hoge Raad moet daardoor steeds vaker gewezen arresten
corrigeren en gebreken en fouten daarin herstellen. Dat concludeerde de advocaat-generaal
bij de Hoge Raad, mr. N.Jörg, deze week in een
cassatieprocedure inzake vrouwenhandel. Jörg greep
die cassatieprocedure aan voor een pleidooi voor een ,,veelbetekenend signaal
van de Hoge Raad'' in de richting van de rechtspraak ,,tot handhaving van een
aanvaardbaar niveau van handhaving van de rechtspleging''. De advocaat-generaal
is in cassatiezaken de belangrijkste adviseur van de Hoge Raad. De
advocaat-generaal somde een lijst op van cassatieprocedures in de afgelopen
jaren waarbij de Hoge Raad vormfouten, gebreken en fouten in arresten van
gerechtshoven moest herstellen - overigens zonder die dossiers terug te
verwijzen voor nieuwe behandeling door een ander gerechtshof. De Hoge Raad
moest gebreken in de bewijsvoering of vergissingen in de arresten herstellen,
of in de inhoud van de beslissing ,,de klaarblijkelijke bedoeling van de
feitenrechter vaststellen''. Jörg bepleit een ,,mobilization of shame'', een
mobilisatie van schaamte: de Hoge Raad moet rechters rechtstreeks aanspreken op
gepleegde correcties van arresten. Hij constateert dat het een trend lijkt te
worden dat correcties van arresten niet leiden tot nieuwe behandeling van die
zaken. Dat hoeft volgens hem ook niet, als duidelijk is dat vormfouten niet van
wezenlijke invloed zijn geweest op de strafmaat. Hernieuwde behandeling van de
zaak is dan niet in het belang van de slachtoffers, voor wie zo'n procedure
zeer belastend kan zijn, maar ook niet in het belang van de schaarse financiële
middelen die voor de rechtspraak beschikbaar zijn. Jörg
wil dat de Hoge Raad aan rechtbanken en gerechtshoven duidelijk maakt dat ,,de
kwaliteit van de rechtspraak in hoogste instantie afneemt. Wat wij in de
cassatieprocedures in toenemende mate waarnemen, stemt niet vrolijk. Het is de
vraag of wat wij zien het topje van de ijsberg is, of de gehele ijsberg.''
Inspectie:
inrichting loopt risico – 18 januari 2005 – Volkskrant -- UTRECHT - Rijksjeugdinrichting
Den Engh neemt grote risico's door jongeren zelf
op te sporen als ze zijn ontsnapt, aldus de Inspectie Jeugdzorg in een
rapport over misstanden bij de jeugdinrichting dat maandag werd gepresenteerd.
De inspectie heeft ook kritiek op het ministerie van Justitie, dat de
overtreding van wetten en regels door Den Engh heeft
gedoogd. Bijna de helft van het aantal ontsnappingen van jongeren die in Den Engh (met locaties in Den Dolder
en Ossendrecht) worden heropgevoed, is in de
onderzochte periode (januari 2003-september 2004) niet door de directie gemeld
aan de verantwoordelijke Dienst Justitiële Jeugdinrichtingen (DJI).
Officieel horen alle ontsnappingen daar te worden gemeld, en moet de politie de
jongeren opsporen. Nu lopen personeel, de jongeren en de samenleving
'onacceptabele risico's', aldus de inspectie. Den Engh,
waar veelplegers uit de grote steden volgens een speciale groepsmethode worden
heropgevoed, heeft volgens de inspectie ten onrechte een uitzonderingspositie
geclaimd bij de DJI, waaronder alle
rijksjeugdinrichtingen in Nederland vallen. Zo zijn er, los van de kwestie rond
de opsporing van ontsnapte jongeren, ten onrechte geen regels vastgelegd over
het recht op verlof en contact met advocaten en familie. 'In Den Haag waren er
hoge verwachtingen van deze methodiek', aldus hoofdinspecteur Joke de Vries.
'Maar aan dit soort randvoorwaarden is weinig aandacht besteed. Minister
Donner moet nu dus een keuze maken. Ofwel met de methodiek doorgaan en deze
aspecten erbij nemen, of de afspraken met Den Engh
aanscherpen.' Minister Donner laat weten dat de aanbevelingen van de inspectie
zo spoedig mogelijk ter hand zullen worden genomen en dat de 'sturingsrelatie'
tussen de DJI en Den Engh 'verbeterd moet worden'. Een
uitgebreidere reactie geeft hij over drie weken als hij over de kwestie een
brief heeft gestuurd aan de Tweede Kamer. Dan zal ook Den Engh reageren. Tweede-Kamerlid Fadime
Örgü (VVD), die de kwestie in de Tweede Kamer
heeft aangesneden, heeft kritiek op de manier waarop minister Donner met Den Engh is omgesprongen. 'Donner is veel te laconiek met de
duidelijke signalen omgegaan. Hij zal nu snel maatregelen moeten nemen.' Ook Abvakabo FNV eist 'direct ingrijpen'. De
vakbond is ongerust over de slechte communicatie van de directie met het
personeel, waarvan het rapport van de inspectie ook gewag maakt.
Gewelddadigheden van de jongeren tegen het personeel, een van de punten van
onderzoek, komen volgens de inspectie nauwelijks voor.
Rapport
inspectie hekelt beleid van jeugdgevangenis: Den Engh
neemt onverantwoorde risico´s´– 17 januari 2005 – Utrechts Nieuwsblad --
-- UTRECHT - Rijksjeugdinrichting Den Engh in Den Dolder en Ossendrecht neemt
te grote risico’s met de veiligheid van de maatschappij. Zo meldt de
jeugdgevangenis slechts de helft van de ontsnappingen aan Jusititie.
Dat concludeert de Inspectie voor de Jeugdzorg in het
onderzoeksrapport ‘De grenzen van Den Engh’, dat
vanmiddag is verschenen. Ook lopen zowel pupillen als personeel gevaar, omdat
er geen duidelijke regels zijn over het opsporen en terughalen van ontvluchtte
jongens. De inspectie deed onderzoek na misstanden binnen de jeugdinrichting in
opdracht van minister Donner van Justitie. Hij wilde opheldering na
artikelen in deze krant die interne problemen aan de kaak stelde. De Dienst
Justitiële Inrichtingen (DJI) van het ministerie van justitie - waar Den Engh onder valt - loopt de kans dat ze onbetrouwbare
informatie levert over het aantal ontvluchtingen aan minister Donner met als
gevolg dat deze de Tweede Kamer onvolledig informeert. De Inspectie
Jeugdzorg acht deze kans groot omdat ‘afhandelingsfouten
bij Den Engh zijn geconstateerd.’ De inspectie
beveelt de minister aan om Den Engh beter aan te
sturen. Er is te veel onduidelijkheid of de jeugdinrichting nu wel of geen
uitzonderingspositie heeft ten opzichte van andere jeugdgevangenissen. Den Engh vindt van wel, omdat de inrichting een eigen
ontwikkelde behandelmethode hanteert: de sociale groepsstrategie (SGS) waarbij
jongens niet individueel maar groepsgewijs worden behandeld. De inspectie
constateert echter dat een fomele ‘status aparte’
nergens is vastgelegd. Toch neemt Den Engh op basis
van de geclaimde uitzonderingspositie de vrijheid om eigen regels te maken,
concludeert Jeugdzorg. De minister moet hierover helderheid geven, zodat de
veiligheid van pupillen, personeel en de maatschappij snel kan worden
gewaarborgd. Volgens het rapport hebben recente bijsturingsgesprekken
tussen DJI en de directie van Den Engh onvoldoende
effect gehad. ‘De gevolgen hiervan - wederzijdse vervreemding, inefficiënty in overleg en optimale benutting van de
capaciteit bij RIJ Den Engh - zijn groot.’ In 2001 en
2002 al werd Den Engh gewezen op het ruimharig
omspringen met de wet. Net als de inspectie concludeerde de Raad voor de
Jeugdzorg en Strafrechtstoepassing destijds dat pupillen soms rechten werd
ontnomen zoals verlofuren, bezoek van familie en contact met advocaten. Ook
toen werd de minister dringend geadviseerd maatregelen te nemen. Dat is nooit
gebeurd. Lees ook het uitgebreide rapport ‘De grenzen van Den Engh’ (17 januari 2005) van inspectie over deze zaak.
Inspectie
Jeugdzorg komt vandaag met rapport Den Engh – 17 januari 2004 – Utrechts
Nieuwsblad -- DEN HAAG/DEN DOLDER - Vandaag verschijnt het onderzoeksrapport
naar misstanden binnen Rijksjeugdinrichting Den Engh
in Den Dolder.Het onderzoek is uitgevoerd door de Inspectie
Jeugdzorg in opdracht van minister Donner van Justitie. Donner wilde
opheldering na artikelen in deze krant die interne problemen in de
jongensgevangenis aan de kaak stelden. De belangrijkste punten. Waarvan werd
Den Engh beschuldigd? De directie zou geweld en
seksuele intimidatie tussen pupillen verborgen houden en aangifte bij de
politie belemmeren. De veiligheid van medewerkers zou in het geding zijn, omdat
er geen afweerschilden zijn. Ontsnappingen zouden niet bij politie en justitie
worden gemeld. Ook zou binnen de inrichting een sfeer heersen waarin kritiek
van medewerkers niet wordt geduld. In de inrichting zouden jongens zitten die
er helemaal niet thuishoren. Wie uitten kritiek op Den Engh?
Tientallen medewerkers, ex-medewerkers, vakbondsvertegenwoordigers en externe
contacten van de jeugdinrichting. Uit angst voor repressailles
van directeur Arjen Jonker durfden de meesten
niet met hun naam in de krant. Een medewerker meldde zich officieel bij
justitie als klokkenluider, waardoor zijn identiteit bekend werd bij Den Engh. Waarop heeft het onderzoek zich gericht? Werkdruk en
werksfeer. De manier waarop met pupillen wordt omgegaan. Agressie en geweld
tegen werknemers. Veiligheid. Vanmiddag op de website van deze krant: de
conclusies en het volledige onderzoeksrapport.
Rechters
leggen vaker gevangenisstraf op – 10 januari 2005 – Telegraaf -- DEN HAAG
- Rechters en het Openbaar Ministerie (OM) hebben de afgelopen acht jaar
vaker straffen opgelegd voor misdrijven en overtredingen. Die straffen zijn in
die periode gemiddeld niet strenger geworden, blijkt uit cijfers die het
Centraal Bureau voor de Statistiek maandag heeft gepubliceerd. Rechters en
het Openbaar Ministerie (OM) hebben vooral meer gevangenis- en taakstraffen
opgelegd, respectievelijk 52 en 82 procent. "Deze ontwikkeling laat
zien dat de taakstraf, ook die de officier van justitie of het OM oplegt, een
belangrijke plaats heeft gekregen", concludeert het CBS. De rechters
hebben in 2003 bijna 123.000 straffen opgelegd. In 32 procent van de
gevallen ging het om een gevangenisstraf, in 42 procent om een geldboete en in
26 procent om een taakstraf. De vrijheidstraffen die een jaar of langer
duren werden in een op de acht zaken uitgesproken. De afgelopen acht jaar is het
aantal onvoorwaardelijke celstraffen met 52 procent toegenomen. De
hoeveelheid korte straffen (tot twee weken) is meer dan verdubbeld en de
straffen van twee weken tot een maand en van een tot drie maanden zijn met
respectievelijk 47 en 63 procent toegenomen. Uit de cijfers constateert het CBS
verder dat de rechters in Nederland de laatste jaren vaker geconfronteerd
worden met daders van minder ernstige misdrijven.
Spreekrecht slachtoffer in de rechtszaal:
Hulp bij verwerken misdrijf – 31 december 2004 -- Haarlems Dagblad / IJmuider Courant -- DEN HAAG - Slachtoffers van ernstige
misdrijven kunnen vanaf maandag hun verhaal komen doen tijdens de rechtszaak
van de vermoedelijke dader. Slachtofferhulp
verwacht dat veel mensen van deze mogelijkheid gebruik zullen maken. “Het helpt
bij het verwerken van het misdrijf.” De mogelijkheid bestaat allen voor misdrijven waar minstens acht jaar celstraf
op staat en onder meer zedenmisdrijven, bedreiging en zware mishandeling. Slachtoffers mogen alleen vertellen welke
gevolgen het misdrijf voor hun leven heeft gehad. Over de toedracht en de
schuldvraag mogen ze geen uitspraken doen. Slachtofferhulp heeft nog
niemand voorbereid op het oog in oog staan met de vermoedelijke dader. ‘Wij
beginnen in het nieuwe jaar slachtoffers hierbij te begeleiden, maar het kan
zijn dat men zonder onze tussenkomst het woord gaat voeren bij een
rechtszaak. Het OM vraagt slachtoffers of hun gegevens aan ons mogen worden
doorgestuurd. Mensen kunnen zelf kiezen of zij onze hulp willen of niet”, zegt
een woordvoerder. Slachtoffers hebben al sinds
mei dit jaar de mogelijkheid een schriftelijke slachtofferverklaring in te
dienen bij het OM. Deze verklaring wordt in het strafdossier van de
verdachte gevoegd en dus aan de rechter voorgelegd. Straks kunnen slachtoffers beide mogelijkheden combineren: eerst een
schriftelijke verklaring inleveren en daarna het woord voeren bij de
rechtszaak. Slachtofferhulp raadt mensen aan gebruik te maken van deze
combinatie. “Het kan zijn dat je plotseling erg emotioneel wordt als je de
dader ziet, dan staat je verhaal tenminste duidelijk op papier”, zegt een
woordvoerder. Steeds meer mensen maken gebruik van de schriftelijke verklaring.
“In mei waren het er nog maar tien en nu al 110 mensen per maand. We verwachten
dat dit nog gaat stijgen en dat er langzaam aan ook meer mensen gebruik gaan
maken van hun recht om voor de rechter een verklaring af te leggen.” Zie
voor meer informatie over dit onderwerp op de site van Slachtofferhulp
Nederland.
Commentaar Red. MdH: Helaas is de invoering van het spreekrecht van
slachtoffers bij strafzaken niet van
toepassing voor zaken die onder art. 249 Wetboek van Strafrecht (ontucht
met misbruik van gezag) vallen aangezien het maximum aantal jaren
gevangenisstraf in deze 6 jaar
bedraagt en het om een misdrijf dient te gaan waarvoor een minimum van 8 jaar celstraf geldt. Slachtoffers van GOG door
hulpverleners en andere professionals profiteren dus niet van dit sinds 1
januari 2005 ingevoerde spreekrecht voor slachtoffers van geweldsmisdrijven.